[นิยายแปล] Spirit Hotel

ตอนที่ 10 : พ่อสื่อ Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 475 ครั้ง
    30 ส.ค. 61

เงียบได้ไหม? จิน

 

____________________________________________________________________________________

 

หลังจากเดียเดินเข้ามา เขาและจินก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิมจนกระทั่งเงาของเดียค่อยๆห่างออกไป เฟยฉางถึงได้ถอนหายใจออกมา แต่สังเกตเห็นว่าจินก็มีอาการไม่ต่างกัน

 

“นายกับเดีย...”

 

“อะไร?” จินโพล่งขึ้นด้วยท่าทางมีพิรุจทำให้เฟยฉางต้องยิ้มอย่างมีชัย

 

“แฟนเก่านาย?

 

“นายรู้ได้ไง!?

 

นั่นไง.. ว่าแล้ว ..

 

“..ฉันล้อเล่น” เฟยฉางตอบก่อนจะเดินหนี จินรีบคว้าคอเสื้อเขาไว้แล้วเหวี่ยงไปชิดกับราวชั้นสอง เฟยฉางเคยมีประสบการณ์มาก่อนทันทีที่เท้าถึงพื้นเขาก็ยืนได้อย่างมั่นคง

 

“นายคิดจะไปไหน?” จินทำหน้ากวนประสาทยืนขวางประตูไม่ให้เฟยฉางหนี

 

“ไปขี้~” เฟยฉางร้องเป็นเพลง

 

“อี๋ ทำไมมนุษย์อย่างนายถึงได้ทุเรศแบบนี้วะ” จินพูดพร้อมทำหน้าขยะแขยงเสียเต็มประดา

 

“ฉันปวดขี้ ไม่ใช่ไปกินขี้ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายวะ?

 

“ถามจริง นายพูดเรื่องหยาบคายตลอดเวลาได้ไง?

 

“ฉันพูดมันแค่สองนาทีไม่ใช่ตลอด แล้วจะบอกให้นะ” เฟยฉางหยุดพูดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อ “ฉันไม่จำเป็นต้องไปก็ได้ ถ้านายไม่โยนฉันไปรอบๆแบบนี้ นายไม่รู้หรือไงว่าความรู้ตกใจกระตุ้นการเคลื่อนไหวของลำไส้?

 

จินยังมองมาที่เฟยฉางอย่างสงสัย

 

“ฉันตดได้นะ ถ้านายไม่เชื่อ”

 

“มึงจะไปไหนก็ไปเลย!” จินแทบจะเตะส่งเฟยฉาง เขาเร่งพาตัวเองไปที่ห้องทันที แต่เป็นการเคลื่อนไหวที่เบาเพราะถ้าออกแรงมากไปเขาจะกลั้นมันไม่อยู่นะสิ

 

เมื่อเขาได้เข้าทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ ขงจื้อได้กล่าวว่า ผู้คนมีสามโรค ความเย่อหยิ่ง ความยับยั้งชั่งใจและความโง่เขลา ปฏิรูปเป็น สามครั้งเร่งด่วย ผายลม ปัสสาวะ และ ถ่าย

 

___________________________________________________

 

เฟยฉางดึงกางเกงของเขาขึ้น ล้างมือและเดินออกจากห้องน้ำอย่างมีความสุข พบจินนั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียง

 

“มาทำอะไรที่นี่?” เฟยฉางถามอย่างตกใจ

 

“นายสงบเสงี่ยมมากตอนกลางคืน”

 

“แล้วยังไง?” เฟยฉางถามอย่างไม่เข้า  

 

“เราต้องคุยกันเรื่องอนาคต”

 

“อนาคตแบบไหนที่มีเรา?

 

“ถ้านายแก้ปัญหาไม่ได้ นายก็จะไม่มีอนาคต” จินพูดพร้อมกับแยกเขี้ยวขู่ เฟยฉางพุ่งไปหลบข้างตู้เสื้อผ้าพร้อมตะโกนออกมา

 

“ฉันกลัวแล้ว! ฉันกลัวมากๆเลยจ้า”

 

“....มึงหยุดพูดและหยุดแสดงซักที”  เฟยฉางปล่อยตู้เสื้อผ้าและยืนขึ้นตรงๆ

 

“อะแฮ่ม ฉันแค่คิดว่ามันอาจจะดูผิดปกติเล็กน้อย ถ้าไม่แสดงท่าทางอะไรเลยตอนเห็นเขี้ยวของนาย”

 

“นายแค่ทำไปเพราะกลัวผิดปกติ?

 

“แล้วฉันจะทำมันได้อีกกี่ครั้ง?

 

“ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้นละ โยนมันทิ้งไปซะ”  จินพูดด้วยเสียงเย็นชา

 

“ไม่ดีกว่า เราจำเป็นต้องรีไซเคิล”

 

จินกัดเล็บ “เรากำลังพูดกันเรื่องอะไร?

 

“ปฏิกิริยาโต้ตอบในหัวฉัน”

 

“ไม่ หมายถึงก่อนหน้านั้น..” ดูเหมือนว่าเขานึกถึงหัวข้อก่อนหน้านั้นออกแล้วถึงได้มองเฟยฉางด้วยสายตาเย็นเยียบ

 

“...ฉันเป็นมนุษย์คนเดียวบนเรือโนอาห์ ดังนั้นฉันจึงสำคัญมากและไม่ได้รับอนุญาตให้ตาย”

 

จินเลิกคิ้วทันทีที่ได้ยิน “นั่นมันขึ้นอยู่ว่า นายจะให้ความร่วมมือไหม”

 

“อย่าบอกว่าฮิวจ์ไม่รู้เรื่องเดียเหมือนฉันนะ” เฟยฉางถอนหายใจ ความกดดันของจินลดลงทันทีที่ได้เห็นท่าทางของเฟยฉาง อย่างกับหมาถูกทิ้งก็ไปปาน เฟยฉางเริ่มรู้สึกหนาวสันหลังเล็กน้อยกับสายตาของจินในตอนนี้ ก่อนเอ่ยถามอย่างสงสัย

 

“นายหลอกฮิวจ์?” ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาต้องแฉแวมไพร์ตัวนี้!

 

จินลุกขึ้นจากเตียงปัดเส้นผมตัวเองออกจากใบหน้า “ในฐานะฉันเป็นขุนนางชั้นสูงของตระกูลเลือด ฉันจะทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อคนรักได้ยังไง?

 

“แล้วนายกลัวอะไร?

 

“แม้แต่ชนชั้นสูงเช่นอย่างฉันก็ต้องโกหกเป็นเป็นครั้งคราว”

 

“ยังไง?

 

“ฉันบอกฮิวจ์ว่าฉันเวอร์จิ้น” จินถอนหายใจออกมา เฟยฉางตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัดจากการพยายามกลั้นหัวเราะ แล้วใกล้จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา อย่างไรก็ตาม –

 

“ถ้าแกหัวเราะฉันจะฉีกคอแกออก”

 

“ฮัดชิ้ว!” เฟยฉางจามเสียงดังก่อนยืดตัวขึ้นราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วถามต่อ “ฮิวจ์เชื่อนาย?

 

“สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับเดีย เกิดขึ้นก่อนที่ฮิวจ์เข้ามาอยู่ที่นี่ นอกจากนั้นยังคบกันแค่สามวัน” จินพูดพร้อมยกนิ้วขึ้นมา “คนเดียวที่รู้คือ อิเซเฟล”

 

ความรักสามวัน เฟยฉางคิดว่ามันเหมือนกับเทียนไขที่ถูกนำมาจุดแล้วไหม้หมดไปเท่านั้น

 

“ดังนั้น” จินจับจ้องเฟยฉางนิ่ง “ฉันรู้ว่านายรู้ ว่าฉันจะพูดอะไร”

 

“แบล็กเมล์ ติดสินบน”

 

“อย่างเดียว”

 

“นายรู้ไหมฉันชื่อไร?

 

“ฉี เฟยฉาง”

 

“ใช่ พ่อของฉันให้ชื่อนี้เพราะเขาหลงใหลผลงานของวูเซีย มาก และเขาก็เป็นฮีโร่ที่ได้ความนิยมอย่างมหาศาล” เฟยฉางพูดความรู้สึกแย่ๆที่เขาเคยถูกทอดทิ้งก็ประดังเข้ามา

(TL; อย่างที่เคยบอกนะขอรับว่าขอเปลี่ยนจาก fei xia เป็น เฟยฉาง เพราะการออกเสียงและอ่านลำบาก ดังนั้น คนที่พ่อของเฟยฉางปลื้มปริ่มจึงชื่อ Wu xia ซึ่งคล้องจองกันดีนะขอรับ )

 

“นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงชื่อนี้ เขาหวังเสมอว่าฉันจะเติมโตขึ้นมาเป็นคนสุภาพ...เพียงคนเดียว...”


 “มันเป็นความน่าผิดหวังที่ฉันไม่สามารถเข้าโรงเรียนตำรวจได้” จินมองท่าทางของเฟยฉางด้วยความไม่แน่ใจ

 

 

“...นายต้องการอะไรแลกกับการเก็บความลับ”

 

เฟยฉางเงียบไปอึดใจ

 

“ไม่มี ฉันมันแค่คนนอก” เฟยฉางหัวเราะเบาๆ “ฉันแค่อยากพูดถึง”

 

“..ยังไงก็ตามถ้าฮิวจ์รู้ นายตาย”

 

“มันอาจจะไม่ใช่ฉันที่เป็นคนพูด นายก็รู้นี้ มันอาจจะเป็นเดีย”

 

“ไม่มีทาง เดียอยากฝังทุกอย่างลงดินไม่ให้ใครถูกถ้าเขาทำได้” จินค่อนข้างเจ็บเล็กน้อย “เขาบอกว่ามันเป็นช่วงเวลาที่แย่ที่สุดในชีวิต”

 

เฟยฉางรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้พูดอะไรซักอย่าง

 

“แต่เพื่อความซื่อสัตย์ฉันคิดว่านายควรคุยเรื่องนี้กับฮิวจ์นะ” จินมองตาขวางทันที ราวกับมีแสงเลเซอร์ยิงไปที่เฟยฉางจนเขารู้สึกหนาวๆร้อนๆ

 

“ด..ได้ฉันจะปิดปากเงียบ ไม่พูดเรื่องนี้กับใคร” เฟยฉางรีบพูดทันที ใครๆก็ต้องมีความลับบ้างสินะ

 

“เฟย เพื่อนรัก” จินพูดหลังจากได้ยินคำตอบที่น่าพอใจ

 

“อย่าเรียกฉันอย่างนั้น มันขนลุก!” เฟยฉางทำท่าขนลุกขณะที่พูด จินเลยยิ้มแล้วเลื่อนหน้าไปใกล้ๆ

 

“นายคิดยังไงกับข้อเสนอของฉันก่อนหน้านี้?

 

“ไม่ คิดว่าฉันจะเห็นด้วยอย่างนั้นหรอ?

 

“ก็ไม่แน่ มันเป็นเรื่องของนายกับเดียนี่” เฟยฉางมองเขาอย่างหงุดหงิด

 

“อะไรคือเรื่องของฉันกับเดีย มันเป็นเรื่องของนายกับเดียต่างหาก”

 

“หึหึ ฉันทำงานที่นี่เป็นเวลายาวนานมาก แต่บอกเลยว่านายเป็นคนที่น่าสนใจที่สุด” จินวางมือบนไหล่ของเขา

 

“นี่เป็นคำชม?

 

“ไม่ ฉันแค่คิดเฉยๆ”

 

“เอิ่ม..แล้วพวกนั้น?

 

“กับพวกมนุษย์ก่อนหน้านี้ แค่เห็นฉันแยกเขี้ยวก็กลัวกันจนหัวหด และพร้อมใช้งาน”

 

...หยุดก่อน เดี๋ยวนะ..

 

“นายหมายความว่าไง พร้อมใช้งาน?

 

“พวกนั้นเห็นด้วยกับฉันหมดขอแค่ฉันพูด เหอะ” จินกล่าว

 

“นั่นไม่ใช่การยอมรับแบบเต็มใจนี่”

 

“นายมาทีหลัง” เฟยฉางเงียบอย่างจนปัญญา

 

“เราจะดีขึ้นในครั้งต่อไป”

 

“เอ๊ะ เรากำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่?

 

“พร้อมใช้งานได้”

 

“ก่อนหน้านั้น”

 

“ฉันเป็นมนุษย์ที่น่าสนใจที่สุดที่นายเคยพบ”

 

“อืม..” จินยิ้ม “นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันจะช่วยนายเรื่องเดีย”

 

“ฉันมีทางเลือกไหม?

 

“ไม่มี”

 

“แล้วต่อไป?

 

“เชื่อฉัน นายจะไม่เสียใจกับเดีย” จินพูดด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง

 

“ทำไมถึงเลิกกัน?” เฟยฉางถาม

 

“เพราะเขาเสียใจ”

 

“ฉันไม่ชอบการโกหกนายรู้ใช่ไหม” เฟยฉางพูดอย่างจริงจัง จินนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนถาม

 

“นายคิดว่าเดียสวยไหม?

 

“ฉันคิดว่า แนวคิดของความงามเป็นแบบกว้างมากและ..”

 

“ตอบแค่ใช่หรือไม่ก็พอ”

 

“ใช่”

 

“เห็นไหม?” จินยิ้มได้อย่างน่าถีบสำหรับเขา “มนุษย์มีความแตกต่างกันที่เพศมันเป็นเรื่องพื้นฐานทางกายภาพ แต่เรื่องนี้ใช้กับเดียไม่ได้ นายไม่สามารถใช้เพศเป็นข้ออ้างได้”

 

“นายจะบอกว่าแวมไพร์ไม่ได้แตกต่างกันที่เพศหรือ?

 

“พวกเราเป็นตระกูลเลือดสูงส่งไม่จำเป็นต้องพึ่งพาลักษณะทางกายภาพพื้นฐานพวกนี้ เรามองอะไรที่ลึกกว่านี้” เฟยฉางยกนิ้วกลางทันที

 

“นายก็รู้ อันที่จริงฉันคิดได้ก่อนหน้านี้ว่า ฮิวจ์ก็สวยงามเหมือนกันบางทีอาจจะมากกว่าเดีย”

 

ควันสีทองฟุ้งขึ้นมาในอาหาศ จินชี้ไปที่ประตูก่อนคำราม “มึง ไสตูดไปหาเดีย แล้วห้ามขี้จนกว่าจะเกลี้ยกล่อมสำเร็จ!!!


เฟยฉางเดินสบายๆออกไปที่ห้องโถงแล้วพูดขึ้นว่า “โอ้ ตระกูลขุนนางที่ยิ่งใหญ่ของตระกูลเลือดเริ่มพูดคำว่า ขี้ เป็นแล้วหรือ”

 

“........”

 

_________________________________________________

 

หลังออกมาเฟยฉางเหลือบมองนาฬิกาของเขา มันเป็นเวลาอาหารเย็นพอดี ห้องอาหารตอนนี้อยู่ในช่วงคึกคักที่สุด ทั้งพนักงานและลูกค้าจะลงมาพักผ่อน แต่เมื่อมองเห็นประเด็นหลังตัดทิ้งไปได้เลยตอนนี้มีแต่พนักงานเท่านั้น เขากวาดตาไปทั่วห้องก่อนนั่งข้างๆ คนแคระเลย์ตัน แม้อาซาจะนั่งห่างไกลจากทุกคนทั้งหมดยกเว้นฮิวจ์แต่เฟยฉางก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะเขาคิดว่าปัญหาเรื่องน้ำลายของอาซาควรได้รับการแก้ไข

 

“นายถามอิเซเฟลเรื่องการขอขึ้นเงินเดือนหรือเปล่า?” เลย์ตันถามขุ้น

 

“คุณรู้ได้ยังไง” เฟยฉางถามด้วยความประหลาดใจ เพราะยังไม่สนิทเขายังไม่กล้าใช้คำที่สนิทสนม

 

“ฉันได้ยินตอนที่กำลังทดสอบสิ่งประดิษฐ์ล่าสุดของฉัน Domino Listening Device

 

“มันเกี่ยวอะไรกับ โดมิโน”

 

“ไม่เกี่ยว”

 

“โอ้..”

 

“นั่นไม่ใช่ประเด็น ที่จะถามคือคุณขออิเซเฟลเพิ่มเงินเดือนจริงหรือ”

“แต่ฉันล้มเหลว”

 

“สิ่งที่ฉันกังวลไม่ใช่ผลของมัน” เลย์ตันกล่าวด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “ไม่เคยมีการขึ้นค่าจ้างในโนอาห์มาก่อนตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง”

 

“แล้ว?

 

“แล้วเป็นคุณจริงๆ ที่ถาม - อิเซเฟล - เรื่อง – ขึ้น - เงิน - เดือน”

 

“....”

 

เฟยฉางถูจมูกตัวเอง เขาอยากไปกินกับอาซาแทน อย่างน้อยอาหารของเขาก็แค่จมน้ำลาย แต่ก็ยังได้กิน...



_______________________________________________________________


ในตอนนี้ข้าน้อยหัวเราะอย่างบ้าคลั่งมาขอรับ แปลไปก็ขำไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 475 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

416 ความคิดเห็น

  1. #379 Bambam_24 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 05:14
    บ้างครั้งก็หงุดหงิดนักเขียนนิดหน่อยนะคือ-เป็นอะไรกับขี้มากปะเขียนย้ำอยู่ได้ //อ่านแล้วโคตรน่ารำคาญ(นักแปลแปลดีมากค่ะ)
    #379
    0
  2. #367 บิลเลียส (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 20:20
    เหมือนแก๊งแม่บ้านทั้งที่อิจินน่าจะเป็นรุก
    #367
    0
  3. #352 小现在 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 00:02

    555นายแม่xเกรียนสุดๆอ่ะ

    #352
    0
  4. #346 MaMon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:34
    Wu xia น่าจะออกเสียงว่าอู๋เสียนะคะ ไม่ใช่วูเซีย

    ทักท้วงอีกเรื่องค่ะ นายเอกชื่อ 石 飞侠 shi fei xia ฉือ หรือ สือ ไม่ใช่ ฉี เป็นฉือเฟยเสีย ถ้าเป็นเสียง ฉี นี้ตามพินอิน จะออกเป็นตัว q qi qu อะไรประมาณนี้มากกว่านะคะ อ่านมาตรงนี้พึ่งมารู้ว่าคุณคนแปลเปลี่ยนชื่อนายเอก เลยไปเทียบมา เราว่าถึงแม้ว่าคุณจะว่าออกเสียงยาก แต่อย่าไปเปลี่ยนชื่อเขาดีกว่านะคะ นักเขียนเขาคิดมาแล้ว มันดูไม่ค่อยให้เกียรติน่ะค่ะ ในอนาคตถ้านิยายเรื่องนี้ถูก lc จะทำให้เกิดความเข้าใจผิดด้วย ช่วยพิจารณาหน่อยนะคะ มันสำคัญมากจริงๆ
    #346
    2
    • #346-1 จื่อลู่.(จากตอนที่ 10)
      3 มีนาคม 2563 / 19:37
      ขอบคุณสำหรับคำชี้แจงขอรับ เรื่องการออกเสียงนี่ยอมเอามากๆ
      #346-1
    • #346-2 จื่อลู่.(จากตอนที่ 10)
      3 มีนาคม 2563 / 19:42
      ลืมบอกว่าจะน้อมรับนำไปปรับปรุงขอรับ
      #346-2
  5. #338 你我 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:04

    ไม่ได้โหดมาแต่เกิด แต่เปิดมาแต่เด็กอะค้าบบ ซางเฟยกล่าวไว้ตอนไหนไม่รู้

    #338
    0
  6. #278 Lormielis (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 05:20
    ไม่เคยมีใครถามเลย?!

    555555555
    #278
    0
  7. #220 N เอ็น (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 21:17
    น้องเป็นหน่วยกล้าตาย 555
    #220
    0
  8. #74 RyomasU (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 07:07
    เฟยกับจินนี่คู่กัดสินะ 5555
    #74
    0
  9. #42 minggg- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 00:58

    ทำไมมีแต่คนรวนๆ

    #42
    0
  10. #13 sucha851192 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 19:35

    อ่านไปขำไปนางกวนได้โล่จริงๆ

    #13
    1
    • #13-1 Hakuja.(จากตอนที่ 10)
      1 กันยายน 2561 / 16:13
      ข้าน้อยอยากเห็นการกวนใจบ้างจริงๆขอรับ 555
      #13-1
  11. #12 tetsuyaaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 17:11
    ตลกนางงงงงง ฮือออออออ เป็นนิยายที่คอเมดี้มากอ่ะ
    #12
    1
    • #12-1 Hakuja.(จากตอนที่ 10)
      1 กันยายน 2561 / 16:13
      ขนาดข้าน้อยยังขำไปพิมพ์ไปเลยขอรับ
      #12-1