ดวงใจสั่งรัก

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 2-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    18 เม.ย. 61

Ebook 179 บาท เท่านั้นค่ะ

               ธุระที่คุณท่านไหว้วานให้บุปผาทำให้ซึ่งเกี่ยวกับทิพย์รวีนั้นทำให้เด็กสาวต้องเสียเวลาทั้งวันในการเดินทางเลือกซื้อของและ ชุบตัว เสียใหม่ ซึ่งทิพย์รวีเห็นว่าเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์ หนำซ้ำกลับมาแล้วก็ยังปวดเมื่อยตัวรุม ๆ คล้ายจะเป็นไข้อีกด้วย



                อากาศร้อนจัดมากจ้ะแม่ อบอ้าวสูดหายใจได้ไม่เต็มปอด ในห้างที่แอร์เย็นเฉียบก็อึดอัดเหมือนจะหายใจไม่ออกเอาหล่อนบอกเล่ากึ่งโอดครวญเอากับวารี



                หน้าแดงเหมือนจะเป็นไข้นะวารีทาบหลังมือกับหน้าผากของลูกสาว ห่วงอยู่บ้างแต่ไม่ถึงกับกังวล ทิพย์รวีเป็นเด็กแข็งแรงไม่ใคร่ล้มหมอนนอนเสื่อง่าย ไม่เป็นไร กินยาแก้ไข้แล้วนอนเสีย เดี๋ยวก็หาย



                เมืองหลวงนี่มันวุ่นวายจริง ๆ นะแม่ ทิพย์ละเข็ดเลยเด็กสาวกลับทอดตัวลงนอนหนุนตัก



                มาอยู่บ้านนอกไม่กี่ปี ทำลืมไปเสียแล้ว เราก็เคยอยู่ในเมืองมาก่อนวารีลูบศีรษะบุตรสาวอย่างเอ็นดู



                ที่นี่ไม่วุ่นวาย ไปไหนก็สะดวกแค่ปั่นจักรยานก็ได้แล้ว ถ้าใกล้ ๆ ก็เดินเอาไม่ต้องขึ้นรถหลายต่อ ทั้งรถติดไหนจะรอรถอีกเสียเวลา ทิพย์อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากกลับไปแล้ว



                ก็ต้องอยู่สิ ทำไมล่ะ ทิพย์จะไปอยู่ที่อื่นงั้นหรือวารียังถามเรื่อย ๆ นางเอาแต่ทำมาหากินวัน ๆ ก็แทบไม่ได้คุยกับใครบุตรสาวคือเพื่อนคนเดียวที่นางมี เด็กสาว ๆ มักมีความฝันอยากเป็นนั่นเป็นนี่บางทีทิพย์รวีอาจไม่ต่างกัน


                ถ้าวันหนึ่งท่านไม่ทำไร่ ไม่จ้างแม่ทำงานแล้ว เราจะทำอย่างไรกันล่ะจ๊ะเด็กสาวบอกอย่างลังเล ทิพย์รวีอายุสิบแปดปีแล้ว หล่อนเรียนหนังสือในโรงเรียนทั้งยังได้รับใช้ใกล้ชิดคุณท่าน บางครั้งก็รับหน้าที่อ่านข่าวและบทความให้ท่านฟัง หล่อนรู้ดีว่าโลกภายนอกเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ไม่มีสิ่งใดยั่งยืนถาวร



                ไม่รู้สิ แม่ไม่เคยคิดวารียิ้มอย่างไม่ใส่ใจ มองว่าความคิดของลูกสาวเป็นความคิดแบบเด็ก ๆ



นางไม่เคยคิดว่าอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่แห่งนี้จะเปลี่ยนแปลง ยิ่งถึงกับล่มสลายไปนั้นยิ่งเป็นไปไม่ได้ ไร่เทพธิดามีพื้นที่กว้างใหญ่ ผู้คนอยู่กันอย่างคึกคัก ไร่ผลไม้และใบชากินพื้นที่สุดลูกหูลูกตาแทบจะครอบคลุมภูเขาเป็นลูก ๆ ทุกวันจะมีรถขนส่งพืชผักผลไม้แล่นผ่านประตูใหญ่ไปมา ผลไม้บางชนิดมีรถมารับถึงที่ แต่บางชนิดทางไร่มีโรงงานคัดแยกและบรรจุเอง ยังมีโรงอบพืชแห้งสำหรับเตรียมสมุนไพรและเครื่องเทศก่อนนำไปส่งให้ตัวแทนจำหน่าย ซึ่งเพิ่งทดลองทำได้ปีสองปีมานี้และได้ผลผลิตคุ้มค่าทีเดียว



พืชผลแต่ละชนิดมีฤดูกาลของมัน เข้าหน้าหนาวมีผักผลไม้เมืองหนาวแม้แต่ดอกไม้ก็ยังมี ส่วนใบชานานาพันธุ์เก็บเกี่ยวให้ผลผลิตได้เกือบตลอดปี งานเหล่านี้ดูจะไม่มีวันจบสิ้น ทุกคนมีงานทำมีรายได้เลี้ยงตัว  อาณาจักรแห่งนี้ไม่มีวันหลับใหลและจะเป็นเช่นนี้ตลอดไปไม่เปลี่ยนแปลง


บ้านของเราจริง ๆ ก็ไม่มี เราอาศัยท่านอยู่ แล้วถ้าเกิดว่า...ลูกท่านไม่ให้เราอยู่ เราจะทำอย่างไรจ๊ะแม่



ไม่หรอก ท่านใจดี ลูกท่านก็ใจดี ไม่มีใครไล่เราไปไหนหรอกวารีบอกอย่างมั่นใจ เหตุผลของหล่อนง่ายดายเพียงเท่านี้ทว่าเต็มเปี่ยมไปด้วยความจงรักภักดี



วารีขยันทำงานไม่นิ่งดูดายทั้งยังซื่อสัตย์ ท่านจะเลิกจ้างได้อย่างไร อีกอย่างท่านเอ็นดูทิพย์รวีออกอย่างนี้ทั้งอบรมให้การศึกษา ยามว่างก็เรียกใช้ ไม่มีใครรู้ใจท่านเท่าทิพย์รวี ดังนั้นจึงไม่มีวันที่ท่านจะไล่ให้ไปอยู่ที่อื่นเป็นแน่



บางทีถ้าทิพย์เรียนจบ ได้เรียนต่อสูง ๆ ทิพย์อาจได้งานอื่น



ก็ดี ทิพย์ทำงานไป แต่แม่จะอยู่ที่นี่นางยังบอกอย่างอ่อนโยน แต่ก็แฝงถึงความเด็ดเดี่ยว สำหรับวารีแล้วบุญคุณของคุณท่านท่วมหัว ในยามที่ชีวิตตกต่ำจนถึงที่สุดหล่อนและลูกมีที่อยู่ที่กินเพราะท่าน ราวกับท่านได้ให้ชีวิตใหม่ ต่อให้ท่านไม่ร่ำรวยเป็นเศรษฐีวารีก็จะอยู่รับใช้ท่าน ขอแบ่งพื้นที่เล็ก ๆ อาศัยอยู่ใต้ใบบุญของท่าน



โธ่ แม่ก็ทิพย์รวีออดอ้อนซุกหน้ากับตักทำเสียงเครือ ทิพย์จะทิ้งแม่ไปได้อย่างไร



ถ้าทิพย์อยากไปก็ไปแม่ไม่ว่า แต่ถ้าถามใจแม่ก็อยากให้ทิพย์กลับมาทำงานตอบแทนคุณท่าน ท่านส่งเสียทิพย์เรียนให้บ้านอยู่ให้ข้าวน้ำ เราสองแม่ลูกมีชีวิตใหม่ได้เพราะท่าน ดูอย่างพิมพ์ลูกสาวคุณนิภาถ้าเรียนจบก็คงกลับมาช่วยงานท่าน บุปผาก็อยู่ที่นี่ช่วยพ่อแม่ทำงาน คุณภูผากลับมาก็มารับช่วงกิจการต่อ เราอยู่กันแบบนี้ก็เหมือนพี่เหมือนน้องสนิทสนมรักใคร่กันยิ่งกว่าญาติเสียอีก



ทิพย์จะอยู่กับแม่ ดูแลแม่มารดาหัวเราะขึ้นทันทีที่หล่อนพูดจบ ฝ่ามืออบอุ่นนั้นลูบศีรษะไปมาเป็นอันจบการสนทนา เด็กสาวลอบระบายลมหายใจยาวหมดคำพูดแต่เพียงเท่านั้น หล่อนแค่ลองหยั่งเสียงดูแต่ก็เดาไว้ล่วงหน้าแล้วว่าวารีคงไม่ไปไหน ที่นี่สงบและสบายจริงแม้ไม่ได้อยู่อย่างหรูหราแต่ก็มีความสุขอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็มีหลายสิ่งที่ทำให้รู้สึกไม่มั่นคง...แต่วารีไม่เคยรับรู้


อัพเดทข่าวทางเฟส ฝากกด ถูกใจแฟนเพจไว้เพื่อรับข่าวสารได้รวดเร็วค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

24 ความคิดเห็น