ดวงใจสั่งรัก

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 2-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    21 เม.ย. 61

Ebook 179 บาท เท่านั้นค่ะ

สิ่งหนึ่งที่ทำให้เด็กสาวอึดอัดใจมาตลอดคือท่าทีของคุณนิภาแม่บ้านใหญ่ที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจนเมื่อทิพย์รวีเข้ารุ่นสาว เนื่องจากหล่อนโตเป็นสาวช้าทั้งสรีระและความคิดอ่าน ในขณะที่เพื่อนร่วมชั้นหัดชายหูชายตาให้เพศตรงข้ามตั้งแต่มัธยมต้น ขณะที่ทิพย์รวียังใส่กางเกงและเสื้อตัวโคร่งวิ่งเล่นไล่จับที่กลางสนามจนเหงื่อไหลไคลย้อย ทิพย์รวีอายุเข้ารุ่นสาวแล้วแต่ตัวสูงเก้งก้างตัดผมสั้นกุด หน้าอกก็มีอยู่เล็กน้อยพอเป็นกระเปาะ 


แต่เมื่อราวสามปีก่อน นับตั้งแต่ปิดเทอมมัธยมต้นทิพย์รวีอายุเต็มสิบห้าย่างเข้าสิบหกปีระยะเวลาแค่หนึ่งปีกลับเกิดการเปลี่ยนแปลงมหาศาล หลังจากมีรอบเดือนมาระยะหนึ่งทรวงอกที่ผุดพุ่งราวดอกไม้ตูมก็ผลิบานครัดเคร่ง ร่างสูงเก้งก้างกลับมีส่วนโค้งเว้าเอวคอดสะโพกผายมีน้ำมีนวล รูปหน้าที่เคยอิ่มสมบูรณ์จนกลมแป้นค่อยเปลี่ยนรูปเป็นเรียวงาม เด็กหญิงคนอื่นอาจใช้เวลาหลายปีเปลี่ยนจากลูกเป็ดขี้เหร่เป็นหงส์ขาว แต่ทิพย์รวีกลับใช้เวลาเร็วกว่านั้น เช่นเดียวกับดักแด้ที่จู่ ๆ ก็เจาะออกจากรังขยับปีกกลายเป็นผีเสื้องามในชั่วข้ามคืน


คุณนิภาเปลี่ยนไปนับแต่ตอนนั้น นางเริ่มจู้จี้กับทิพย์รวีทั้งเรื่องกิริยาท่าทางไปจนถึงการแต่งกาย


แม่ทิพย์ หล่อนทำไมแต่งตัวโป๊แบบนี้ โตจนนมต้มตั้งเต้าแล้วใส่เสื้อยืดรัดแบบนั้นเห็นไปถึงไหนต่อไหน ไปหาเสื้อมาคลุมไว้ไป ใครเห็นเข้าเขาจะตำหนิเอาว่าฉันไม่รู้จักสั่งสอนเด็กในปกครอง ถึงได้แต่งตัวน่าเกลียดขนาดนี้


ขนาดว่านางตำหนิในที่ลับตาคนทิพย์รวียังทั้งตกใจทั้งอายจนหน้าแดงเรื่อ พลอยวิตกกลัวว่านางจะทักขึ้นมากลางคนหมู่มาก รีบลนลานหาเสื้อมาสวมปิดทับแต่จนใจว่าไม่มีเสื้อผ้าอื่นนอกจาเสื้อยืดใส่เล่นอย่างเด็ก ๆ


เอ้า เอานี่ไ นี่เสื้อเก่าของแม่พิมพ์ หล่อนเอาไปใส่เสีย อุจาดตาจริง ๆ นี่วารีมันไม่ได้ดูแลใส่ใจหล่อนเลยหรือ คุณแม่บ้านลงทุนค้นเสื้อเก่าของบุตรสาวหอบใหญ่ มาถึงก็ยื่นให้ส่ง ๆ ไป ทิพย์รวีที่ขาดความมั่นใจรีบนำมาสวมใส่ แต่เมื่อคุณท่านเห็นเข้ากลับมองยิ้ม ๆ


ทิพย์ไปเอาเสื้ออะไรมาใส่ หลวมโคร่งรุ่มร่ามดูแล้วเหมือนเด็กทอมบอย


เด็กสาวไม่กล้าบอกเหตุผลเพราะคุณแม่บ้านที่นั่งอยู่ด้วยขึงตาเข้าใส่เป็นเชิงห้าม


ดิฉันก็อยากเรียนปรึกษาท่านพอดี หนูทิพย์โตเป็นสาวแล้วนะเจ้าคะ จะให้วิ่งเล่นตะลอนไปทั่วเห็นที่ทีจะไม่เหมาะ ไร่เรานี้มีทั้งคนงานชายเดินกันอยู่ให้พรึ่ด ไหนจะพวกชาวบ้านอีก นางบอกกึ่งรายงานตามด้วยการชี้แนะ


ต่อไปคงไม่ให้ลงเรือนไปไหนคนเดียว จะไปไหนต้องไปกับผู้ใหญ่เท่านั้น ยังเด็กไม่รู้ประสาแบบนี้ทะเล่อทะล่าออกไปจะถูกผู้ชายแทะโลมเอาเปล่า ๆ


ขนาดนั้นเชียว คุณท่านกลับหัวเราะอย่างขบขัน เด็กสมัยนี้โตเร็วจริงเพิ่งจะเดินเก้งก้างคอยาวขายาวเป็นยีราฟอยู่แท้ ๆ โตเป็นสาวเสียแล้ว นิภาหาชุดผ้าถุงกับเสื้อที่พวกสาว ๆ ใส่มาให้ทิพย์สักสามสี่ชุดเถอะ จะได้สมกับเป็นสาวน้อยกับเขาบ้าง ฉันเห็นใส่เสื้อตัวโคร่งแบบนี้แล้วขัดตาจริง ๆ


สาวบนเรือนอายุรุ่นสิบแปดสิบเก้าสวมผ้าถุงยาวเลยเข่ามาเล็กน้อย เสื้อทำจากผ้าทอ แม้จะทำให้เดินเหินเชื่องช้าแต่กลับเป็นข้อดีทำให้กิริยาละมุนละไมจะนั่งจะลุกก็แลดูเรียบร้อย ในคราวแรกคุณแม่บ้านก็ดูจะพอใจเช่นกัน แต่ครั้นทิพย์รวีใส่ชุดผ้าถุงสีน้ำเงินเข้มและเสื้อผ้าทอสีนวลเนื้อบางเบาได้อย่างเหมาะเจาะนางก็กลับหน้าบึ้งขึ้นมาอีก ในขณะที่คุณท่านถึงกับยิ้มกว้างมองมาอย่างชื่นชม


ตายแล้ว น่าเอ็นดูจริง ท่านถึงกับเรียกทิพย์รวีเข้าไปยืนใกล้ ๆ จับหมุนซ้ายขวาเอ่ยชมไม่ขาดปาก


น่ารักมาก เห็นเด็ก ๆ ใส่กันมาหลายคน ไม่มีใครใส่แล้วสวยอย่างทิพย์เลย จนคิดว่าออกแบบมาผิดหรือเปล่า ใส่แล้วหุ่นเรียบตรงเป็นไม้กระดานเชียว คุณท่านหัวเราะขัน


สาว ๆ แถบนี้หน้าอกหน้าใจน้อยนิดจะมีที่พอเป็นหน้าเป็นตาได้ก็ไม่กี่คน ในขณะที่ทิพย์รวีแม้เพิ่งแตกเนื้อสาวแต่ทรวดทรงกลับอวบอิ่มไปทั้งเนื้อทั้งตัว สะโพกผายใต้ผ้าถุงสีเข้มนั้นอิ่มตึงได้รูปรับกับเอวคอดและเรียวขาที่เพรียวยาว ช่วงอกที่ครัดเคร่งและไหล่มนทำให้ตัวเสื้อที่ดูแข็งกระด้างกลับสวมได้อย่างพอเหมาะและเห็นเป็นรูปทรงสวยตามลาดไหล่และช่วงตัว ยามหล่อนนั่งพับเพียบก้มหน้าอ่านหนังสือให้คุณท่านฟัง ผมที่เริ่มยาวเส้นผมที่นิ่มลื่นประดุจแพรไหมก็หลุดลงระกับใบหน้า ดูไปแล้วงดงามราวกับภาพวาดสตรีโบราณที่ทั้งอ่อนหวานและมีเสน่ห์...แน่นอนว่าไม่เป็นที่พอใจของคุณแม่บ้านอีกเช่นกัน


อย่าลืมนะ ถ้าหล่อนออกไปนอกบ้านเปลี่ยนเสื้อกางเกงเสียด้วย ใส่เสื้อยืดก็เลือกที่ตัวโต ๆ หน่อย นี่เสื้อตัวเล็กมันรัดรูปน่าเกลียด ถ้าไม่มีจริง ๆ ใส่เสื้อเชิ้ตทับเข้าไปอีกชั้นหนึ่ง เข้าใจไหมมันน่าเกลียด นี่ฉันเป็นห่วงหล่อนนะถึงได้ยอมปากเปียกปากแฉะขนาดนี้


แต่ทิพย์ร้อนนี่คะ หล่อนบอกอย่างอ่อนใจ อากาศบนเขาหนาวเย็นตลอดปีก็จริง แต่เวลากลางวันของช่วงฤดูร้อนแดดร้อนแผดแรงจ้าก็ทำเอาเหงื่อออกจนเหนียวไม่สบายตัวเช่นกัน


ร้อนอะไรกัน ใส่ไปให้ชิน นี่ละป้องกันผิวดีนัก หล่อนอยากตัวดำปี๋หรือยังไง หา


คำแนะนำของคุณแม่บ้านดูเข้าที เหนือสิ่งอื่นใดนางดูจะเข้มงวดตามสำรวจตรวจตราทิพย์รวีอยู่แทบตลอดเวลา เด็กสาวจึงปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ครั้นผิวผ่องที่ไม่ใคร่ต้องแดดลมยิ่งถูกบ่มจนผุดผาดไร้ไฝฝ้าราคี คุณแม่บ้านกลับยิ่งทวีความไม่พอใจคอยแขวะเหน็บแนมไม่เว้นวาย สุดท้ายทิพย์รวีจึงทำได้แค่อยู่ใกล้คุณท่านปรนนิบัติรับใช้ไม่เคยห่าง ทำให้นางไม่มีโอกาสตำหนิเอาอีก


แม้จะยังเด็กแต่ทิพย์รวีก็แน่ใจว่าคุณแม่บ้านไม่ชอบหล่อน แต่จะด้วยเหตุใดก็เดาไม่ออก ยิ่งวันนี้ได้ยินคุณแม่บ้านหมายมั่นปั้นมือให้ลูกสาวรีบกลับเพื่อมาทำความรู้จักใกล้ชิดกับคุณภูผา ทิพย์รวีก็นึกเดาไปล่วงหน้าได้เป็นฉาก ๆ หากว่าต่อไปพิมพ์นิภาได้เป็นคนโปรดจนแต่งงานกับคุณภูผากลายเป็นนายหญิงคนใหม่ของไร่เทพธิดาเข้า คุณแม่บ้านนิภาก็จะเป็นที่เกรงใจของทุกคน จากที่ทุกวันนี้ก็แทบจะกุมอำนาจสั่งการคนรับใช้ทั้งหมดอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นนางอาจไล่ทิพย์รวีให้ไปไกล ๆ เสียก็ได้ ใครจะรู้


ทิพย์รวีเป็นคนช่างสังเกตต่างจากวารีที่มักไม่คิดมากและยอมคน เมื่อสมัยมาอยู่ที่ไร่เทพธิดาใหม่ ๆ ถูกนิภาแกล้งใช้งานจนหัวหมุนก็ยังก้มหน้าก้มตาทำจนอีกฝ่ายเบื่อที่จะยุ่งด้วย ทิพย์รวีมองออกแต่แรกแล้วว่าคุณแม่บ้านนิภาไม่ใคร่พอใจพวกหล่อนสองแม่ลูกนัก


ยิ่งเมื่อโตขึ้นมีความคิดอ่านจากการเล่าเรียนและรับใช้ใกล้ชิดกับคุณท่าน ทิพย์รวียิ่งระมัดระวังการใช้ชีวิตในอาณาจักรแห่งนี้ ยิ่งต้องระวังไม่ให้ขวางทางคุณแม่บ้านอีกด้วย การอยู่รับใช้คุณท่านธิดาจึงเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด


แต่ไม่นึกเลยว่าการซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดอย่างเงียบเชียบนี้ไม่สามารถทำได้นานนัก ทันทีที่บุตรชายคนเดียวของคุณท่านกลับมายังไร่เทพธิดา ความวุ่นวายต่าง ๆ ก็เกิดขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่าจนทำให้ชีวิตที่สงบเรียบง่ายของหล่อนและมารดาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

อัพเดทข่าวทางเฟส ฝากกด ถูกใจแฟนเพจไว้เพื่อรับข่าวสารได้รวดเร็วค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

24 ความคิดเห็น