อสรพิษป่วน กวนหัวใจ (Yaoi)

ตอนที่ 16 : EP15 : หนีสวรรค์ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    28 ก.ย. 55

EP15
หนีสวรรค์ (1)

 

-----------------------------------------------------------------

 

ฝ่ามือของเขาเคลื่อนทับฝ่ามือของนาง

ปลายนิ้วไล้อย่างอ้อยอิ่ง สอดประสานเรียวนิ้วลง

ราวกับต้องการเกาะกุมนางไว้ด้วยจิตใจที่มุ่งมั่น

 

-----------------------------------------------------------------

 

“ท่านว่าเขาไม่ผิด เพราะเขามิได้เป็นคนใช้อาคมเปลี่ยนหยินหยางกับหูเตี๋ยงั้นรึ”

 

ข้าพเจ้านั่งหน้าเครียด แขนซ้ายตั้งแต่ไหล่ลงมามีผ้าพันแผลพันแน่น หน้าอกแลสีข้างเองก็เช่นกัน

หลังจากความจริงอันน่าตื่นตระหนกถูกเปิดเผย

เจ้าเทพมังกรใจทรามก็สั่งให้มังกรฟ้าพาข้าพเจ้ากลับมาทำแผลที่วัง

จนถึงตอนนี้ก็ยังถูกกักขังไว้ในห้อง ไม่ทราบว่าป่านนี้หูเตี๋ยจะเป็นเช่นไรบ้าง

 

ถูกต้องแล้ว เรื่องนี้มีแต่องค์รัชทายาทกับข้าที่รู้ความจริง

กระทั่งอำมาตย์หลี่เองก็คงไม่นึกฝันว่าแผนการของตนจะถูกล่วงรู้มาตั้งแต่แรก

 

ข้าพเจ้าพลันนึกถึงเรื่องเมื่อครั้งยังเด็ก

วันแรกที่ได้พบมังกรฟ้า เขาเองก็มีทีท่าคัดค้านการแต่งตั้งพระคู่หมั้น

ตอนแรกข้าพเจ้าหลงเข้าใจผิด คิดว่าเป็นเพราะเขาไม่อยากให้เจ้านายใช้น้องสาวเป็นตัวแทนพี่สาว

แต่เมื่อได้ทราบถึงเบื้องลึกเบื้องหลัง จึงเข้าใจเหตุผลที่แท้จริง

 

อย่างน้อยมังกรฟ้าก็ยังมีสามัญสำนึกแลความเมตตาอยู่บ้าง

ไม่เหมือนกับผู้เป็นนาย...

 

เขาไม่ได้เป็นผู้ร่ายอาคมก็จริง แต่ไม่ใช่ไม่มีความผิด

รู้ทั้งรู้ว่าหูเตี๋ยถูกใช้เป็นเครื่องมือก็ยังรับนางมาเป็นคู่หมั้น

เพื่ออะไรกัน? เพื่อว่าสักวันหนึ่งจะเปิดเผยความจริง

แลทำให้นางเจ็บช้ำน้ำใจเล่นงั้นรึ!”

 

ข้าพเจ้าขึ้นเสียงอย่างไม่กลัวเกรง

 

“หากวันนั้นเขาปฏิเสธไปซะ อำมาตย์หลี่อะไรนั่นอาจไม่สิ้นคิด

หูเตี๋ยคิดว่าตนเองเป็นเด็กผู้หญิง ทุกคนบนสวรรค์ก็ล้วนแล้วแต่คิดว่านางเป็นเด็กผู้หญิง

ในเมื่อความจริงที่ถูกบิดเบือนกลายมาเป็นความจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้แล้วเช่นนั้น

จู่ๆ เจ้าจะให้นางกลับมาเป็นเด็กผู้ชายง่ายๆ เพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำได้อย่างไรกัน!”

 

มังกรฟ้ากัดฟันกรอด เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน พูดอย่างระงับอารมณ์

“เจ้าไม่เข้าใจหรอก... เจ้าไม่เข้าใจเลยสักนิดว่า

ไม่มีผู้ใดอยากอยู่ในม่านฝนอันหนาหนักของความเศร้าตรม

ทั้งหมดที่องค์รัชทายาททำไป ก็เพราะ ความรักที่มีมากเกินไปเท่านั้น”

 

หมายความว่าอย่างไรกัน”

ข้าพเจ้ารู้ดีว่าตนเองแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอดีตของเจ้าขี้เมา

แต่เหตุผลแบบไหนกันที่ทำให้มังกรฟ้ากล้าพูดว่า ข้าพเจ้าไม่สมควรประนามนายของเขา

 

“ก่อนที่เจ้ากับท่านหูเตี๋ยจะเกิด เวลานั้น ธิดาคนโตแห่งสกุลหลี่ หลี่ชิงเหลียน

ได้รับพระเมตตาแลเป็นที่โปรดปรานขององค์รัชทายาท

ไม่ว่าใครก็ล้วนเชื่อมั่นว่า นางจะต้องได้เป็นพระชายาในสักวัน

แต่อำมาตย์หลี่ผู้เป็นบิดาแทนที่จะวางตัวให้สมเกียรติ กลับเที่ยวอวดโอ่วางอำนาจ

สร้างความไม่พอใจให้แก่บรรดาขุนนางน้อยใหญ่จนมีแต่ผู้ริษยาชิงชัง

วันหนึ่ง หลี่ชิงเหลียนถูกคนร้ายลักพาตัวไปเพราะความไม่พอใจที่บิดาเป็นผู้ก่อ

องค์รัชทายาทถึงกับออกตามหาด้วยตนเอง

ตอนที่ข้าตามไปถึง ท่านประคองร่างไร้วิญญาณของนางไว้ในอ้อมแขน

สีหน้าราวกับคนที่สูญเสียของล้ำค่ายิ่ง เหลือเพียงน้ำตาที่หลั่งริน”

 

มังกรฟ้าก้มหน้าพูดอย่างยากเย็น พยายามควบคุมน้ำเสียงให้สงบนิ่ง

 

“เจ้าไม่เข้าใจหรืออย่างไร องค์รัชทายาทที่เลี้ยงดูเจ้ามาคนนั้น

เทพมังกรผู้หยิ่งผยองซึ่งมีพร้อมทุกสรรพสิ่ง เหตุใดจึงเอาแต่เมาหัวราน้ำไม่เว้นวัน

เพราะท่านทุกข์ใจจนต้องดื่มเพื่อให้ลืมทั้งความรักความแค้นไม่ใช่หรือไงกัน

อำมาตย์หลี่เป็นต้นเหตุให้บุตรสาวได้รับอันตรายยังไม่สำนึก

คนเช่นนี้สมควรได้รับการสั่งสอนให้จงหนัก”

 

“แต่หูเตี๋ยเป็นผู้บริสุทธิ์ สมควรถูกลากเข้ามาข้องเกี่ยวหรือไงกัน!” ข้าพเจ้าเถียง

 

“ว่ากันว่า กรรมของบิดามารดา บุตรเป็นผู้รับ

เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็จงถือเสียว่า เป็นกรรมของหลี่หูเตี๋ยที่มีบิดาเช่นนี้เถิดนะ”

 

            ข้าพเจ้ามองมังกรฟ้าด้วยความอดกลั้น

“ถูกของเจ้า เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วจะแก้อะไรได้ล่ะ

แค่รอเวลาที่ความจริงถูกเปิดเผย สกุลหลี่คงไม่อาจมองหน้าคนทั้งสวรรค์”

 

มังกรฟ้าไม่กล่าวปฏิเสธ ข้าพเจ้าจึงถือว่าเขายอมรับ

ด้วยความร้อนใจว่าอยู่ตรงนี้ต่อไปก็ไม่ได้อะไร

ข้าพเจ้าจึงลุกพรวดเดินไปทางประตูห้อง

 

ปึก!

“เจ้าจะไปที่ไหนกัน”

 

คนที่ข้าพเจ้าไม่คาดคิดปรากฏร่างขึ้นมาหลังบานประตู

ทำเอาใบหน้าของข้าพเจ้ากระแทกหน้าอกเขาเข้าเต็มรัก

 

“เจ้ามาอ่อดีแล้ว ข้าพเจ้าอะไปหาเจ้าพอดี”

(เจ้ามาก็ดีแล้ว ข้าพเจ้าจะไปหาเจ้าพอดี)

ข้าพเจ้าลูบจมูกตัวเองป้อยๆ เงยหน้ามองเขาทั้งน้ำตาเพราะเจ็บเหมือนดั้งจะหัก

 

“งั้นรึ” เจ้าขี้เมาที่มีสีหน้าเคร่งเครียดในตอนแรกอมยิ้ม

แล้วโบกมือเป็นทำนองให้มังกรฟ้าออกไปจากห้อง

จากนั้นก็ลูบจมูกของข้าพเจ้าพร้อมกล่าวอย่างอ่อนโยน

“ไม่ต้องคิดถึงข้ามากจนต้องรีบร้อนขนาดนี้ก็ได้”

 

ข้าพเจ้าแทบจะกัดนิ้วเขา!

เจ้าคนขี้เมา นอกจากเจ้าจะใจดำแล้วยังหลงตัวเองเป็นที่สุด

มีดีแค่หน้าตาหรือไงนะ!

 

หูเตี๋ยอยู่ที่ไหนกัน?” ข้าพเจ้าแยกเขี้ยวขู่ฟ่อ

 

            เขาถอนใจแล้วดันข้าพเจ้าเข้าไปด้านใน บังคับให้นั่งลงบนเตียง

            “ขยับมากๆ บาดแผลของเจ้าจะเปิดเสียเปล่าๆ นอนพักเถิดนะ”

 

“เจ้าไม่มีหูหรืออย่างไร ข้าพเจ้าถามว่าหูเตี๋ยอยู่ที่ไหนกัน!

ข้าพเจ้ากดเสียงต่ำ เมื่อเห็นว่าเขาไม่สนใจจะตอบคำถาม

 

“ข้ารั้งรอไม่ลงโทษเจ้าที่ขัดคำสั่ง เพราะเห็นว่าบาดเจ็บไปทั้งกาย

แต่เจ้ากลับเป็นห่วงคนอื่นมากกว่าตนเองงั้นรึ

หรือว่า รู้ทั้งรู้ว่า เขาเป็นผู้ชาย เจ้ายังคงปักใจรักมั่น?

เขาถามเสียงนุ่ม ทว่าแฝงความเย็นชาไว้ภายในนั้น

 

ข้าพเจ้าหน้าแดงขึ้นมา เขารู้ว่าข้าพเจ้าแอบชอบหูเตี๋ยหรืออย่างไรกัน

 

สำหรับข้าพเจ้า ไม่ว่าร่างกายของหูเตี๋ยจะเป็นเช่นไร นางก็คือเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่ง

เพื่อนย่อมช่วยเหลือกัน จะหญิงหรือชายก็ไม่เกี่ยวทั้งนั้น”

 

“งั้นรึ...แปลว่า ถึงจะเป็นผู้ชายเจ้าก็ไม่ใส่ใจสินะ”

เจ้าขี้เมาโน้มตัวลงมาเหนือร่างของข้าพเจ้า

เพิ่งรู้สึกว่าร่างกายของเขาช่างสูงใหญ่นัก

 

“ข้าพเจ้าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น!”

 

อย่างไร ข้าพเจ้าย่อมไม่คิดเกินเลยกับบุรุษเพศเช่นเดียวกัน

ตอนที่คิดว่ามีแต่ต้องตัดใจจากหูเตี๋ยเท่านั้น ข้าพเจ้าก็รู้สึกร้อนวาบในโพรงจมูก

พลัน... เลือดกำเดาสีแดงสดก็ไหลลงมาเปรอะเปื้อนใบหน้าที่พยายามทำให้ขึงขัง

 

เจ้าขี้เมามองข้าพเจ้าด้วยความตกตะลึง ริมฝีปากดอกท้อหัวเราะร่วน

“ฮะ...ฮะ...ฮะ เจ้านี่มัน...โมโหจนเลือดกำเดาทะลักเลยงั้นรึ”

 

“อะ...อย่าหัวเราะนะ” ข้าพเจ้ารีบยกมือปาดเลือด

“ก็เพราะเจ้ามายืนขวางทางข้าพเจ้าไม่ใช่หรือไงกะ...”

 

ข้าพเจ้าไม่อาจจบประโยค

เพราะเขาดึงมือข้าพเจ้าออกแล้วเลียชิมเลือดที่ไหลอยู่บนริมฝีปาก

ข้าพเจ้าได้แต่เบิ่งตากว้าง...ปลายลิ้นนุ่มนวลทำให้รู้สึกงุนงง

 

“เสวี่ยเชียนเหมย” เขารำพึง

 

เสวี่ยเชียนเหมย? ที่แปลว่า ดอกเหมยพันหิมะหรือเปล่านะ...

เขาหมายถึงอะไรกัน

 

ข้าพเจ้าหรี่ตาลง ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้รับทำให้ไม่สามารถคิดตามได้ทัน

ครู่ต่อมา ปลายลิ้นที่ไล้อย่างอ้อยอิ่งก็ไล่ลงมาที่ริมฝีปาก

 

เขาใช้มือข้างหนึ่งโอบร่างของข้าพเจ้า อีกข้างจับท้ายทอยไว้มั่น

แลกเปลี่ยนสัมผัสบนริมฝีปากของกันและกัน

 

“อืม...อือ...”

ระหว่างที่รู้สึกถึงความนุ่มหยุ่นที่เข้ามาพัวพันกับลิ้น

มโนภาพหนึ่งพลันส่งผ่านเข้ามาในความคิด

พร้อมความรู้สึกเศร้าสร้อยแบบเดียวกับตอนที่อยู่ในสุสานลับมิผิด

 

 

เทพมังกรผู้สูงศักดิ์โอบประคองร่างที่หายใจรวยรินไว้ในอ้อมอก

ฝ่ามือของเขาเคลื่อนทับฝ่ามือของนาง

ปลายนิ้วไล้อย่างอ้อยอิ่ง สอดประสานเรียวนิ้วลง

ราวกับต้องการเกาะกุมนางไว้ด้วยจิตใจที่มุ่งมั่น

 

เสวี่ยเชียนเหมยเขาเรียกชื่อของนาง

 

นางยิ้มคล้ายจะเยาะ กระชากมือออก ไม่ยอมให้เขาจับ

ความดื้อดึงนั้น แม้ต่างเวลาและวาระ ก็เหมือนกับตอนที่นางถูกขังอยู่ในกรงมิมีผิด

ไม่เรียกข้าว่า ชิงเหลียนแล้วหรือไงกัน? หึ...หึ ฮะ ฮะ ฮะ

 

“เสวี่ยเชียนเหมย เป็นใครกัน”

ข้าพเจ้าถามขณะที่ปลายลิ้นของเราเพิ่งแยกจากกัน

 

“คนที่ข้ารัก...” เขากอดข้าพเจ้าแน่นขึ้น

 

“สตรีสองคนที่มีใบหน้าเหมือนกันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญสินะ

สตรีในตำนานแห่งทะเลหิมะกลับชาติมาเกิดเป็น หลี่ชิงเหลียนหรือไงกัน”

 

เขาเม้มปากลง คงสงสัยว่าข้าพเจ้าเคยเห็นภาพของสตรีในตำนานได้อย่างไร

แต่ก็ยังตอบคำถาม “จะว่าอย่างนั้นก็มิผิด”

 

“เจ้าคงไม่คิดว่า... ข้าพเจ้าเป็น...หลี่ชิงเหลียนที่กลับชาติมาเกิดหรอกนะ”

 

นัยน์ตาสีทองที่อ่อนโยนเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาอีกครั้ง

เขาส่ายหน้าช้าๆ

“หึ...ไม่ใช่หรอก เจ้าน่ะ...ไม่มีทางเป็นนางได้หรอก”

 

ข้าพเจ้ารู้สึกเจ็บแปลบที่ในอก ถึงจะรู้ดีว่าตนเองเป็นเพียงตัวแทน

แต่พอมาได้ยินตรงๆ แบบนี้มัน...

 

ปึง!

ไม่ทันที่เราจะได้พูดอะไรอีก ประตูห้องก็ถูกกระแทกเข้ามา

ร่างบอบบางที่เดินเข้ามามีใบหน้าแดงก่ำคล้ายผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

 

หูเตี๋ย!” ข้าพเจ้าผละจากเขา รีบเดินเข้าไปหานางด้วยความเป็นห่วง

 

เพี๊ยะ!

แต่มิคาดว่าจะโดนตบจนหน้าหันเหมือนครั้งแรกที่เราพบกัน

 

เจ้างูชั่ว! เจ้ากำลังทำอะไรอยู่น่ะ!”

.

.

.

ฟารา : จูบน่ะสิจ๊ะ ^_^a

ตอนแรกว่าจะเขียนให้จบถึงตอนตกสวรรค์ แต่ไปตกบทหน้าก็แล้วกัน >.<

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

939 ความคิดเห็น

  1. #928 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 16:43
    หลินเอ๋อร์อย่ายอมตบมัน--
    #928
    0
  2. #901 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 22:05
    เอื่ออออออ
    #901
    0
  3. #818 Undergrond (@blove237) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 18:52
    งูน้อย...
    #818
    0
  4. #721 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 11:50
    เทพขี้เมาไม่สมหวัง  เพราะชอบมองคนอื่นเป็นตัวแทนนี่เอง
    #721
    0
  5. #698 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 12:06
    จูบไงๆๆ
    #698
    0
  6. #679 cakekirah (@cakekirah) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 19:17
    อ๋าา ลุ้น เรื่องจริงเป็นไงเนี่ย 
    #679
    0
  7. #653 -Potta- (@minaminamo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:05
    กร๊าซซซซซซซซ จูบกันแล้ววววววว
    #653
    0
  8. #600 moshi_zan (@m-moshi-zan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 15:24
    อ๊ากก ค้างๆๆ อ่านตอนต่อไป
    #600
    0
  9. #581 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 14:52
    ไปหาว่าเขาชั่ว ไม่ได้ดูพ่อตัวเองเลยหรือไง
    #581
    0
  10. #550 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 02:10
    เด๋วก็รู้หุๆ
    #550
    0
  11. #487 Nenarisa (@Nerissa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 18:58
    เอิ่ม...

    หูเตี๋ย พอรู้ตัวว่าเป็น ผช เหมือนกันทั้งคู่
    กํยังยืนยันจะแย่งเจ้ามังกรอีกสินะ 

    llOTL
    #487
    0
  12. #424 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 16:27
    อยากเข้าไปตบ หู๋เตี๋ย อ่ะ  อะไรกันนักหนา เจอเป็น ตบ
    #424
    0
  13. #377 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 14:57
    ใช่เจ้างูขาวน่าสงสาร  เป็นแค่ตัวแทน   เจ้าเทพขี้เมาเห็นเจ้างูขาวเป็นแค่ตัวแทนจริงๆเหรอ  แบบนี้เจ้างูขาวลงไปอยู่โลกมนุษย์น่ะดีแล้ว
    #377
    0
  14. #364 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 17:33
    สงสารเจ้างูขาว  เป็นแค่ตัวแทนเองหรอ  ไปรักกับเจ้างุดำเหอะ
    #364
    0
  15. #345 Silver Crown der. Sylvester (@silver-crown) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 11:39
    งะ งูน้อยเจออีกแล้ว!!!
    ในเมื่อเป็นตัวผู้แล้วยังมาตามจองล้างจองผลาญอีกเรอะ!!!
    =[]=*
    #345
    0
  16. #326 kiriyu_kura (@kiriyu25) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 14:41
    เอ่อ...งูน้อย
    โดนตบตลอดเรื่อง
    ช่างเป็นพระรองที่แสนดีจริงๆพับผ่าสิ!

    #326
    0
  17. #286 guinw55 (@guinw55) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 00:27
    เจ้างูน้อยนี่..โดน(ตบ)ตล๊อดดดด!!
    แล้วไอ่งูยักษ์ขี้เมานี่ก็เอาไงแน่ฟ่ะ ชอบสาวหรือชอบงูเลือกมาสักที!!
    #286
    0
  18. #234 memo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 11:17
    เจ้างูน้อยน่าสงสารจังอ่ะ
    #234
    0
  19. #225 'm yours. V.I.P (@magis) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 22:09
    เอาล่ะเฮ้ย เข้มข้นมาก 
    สงสารเจ้างูขาว
    #225
    0
  20. #209 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 16:07
    โอ้ยยยยย งูน้อยอุตส่าเป็นห่วงเป็นใ ไปตบเค้าทำไม!
    #209
    0
  21. #191 แกงส้ม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 11:31
    โดนอีกแล้ว
    #191
    0
  22. #187 อสรพิษน้อย (@linxixi2011) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 23:31
    โรแมนติกแบบซาดิสจริงๆ นะ ท่านเทพมังกร

    ว่าแต่...เวลาหูเตี๋ยปะหน้าทีกับเจ้างูน้อยนี่ มีแต่ต้องมีคนเจ็บตัวแฮะ
    #187
    0
  23. #184 kwan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 23:20
    อากกกกกกกกกกกกกกกก



    โดนตบอีกแล้ว



    เข้ามาขัดจังหวะจิงๆๆ



    ชิๆๆๆ
    #184
    0
  24. #144 skykiss (@skykiss) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 09:07
    เลวมากมาตบงูน้อยได้ยังไงกัน 
    จับนั่งนี้ไปเฆี่ยน 555
    #144
    0
  25. #138 viva (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 14:58
    ติดตามค่ะติดตาม>A
    #138
    0