อสรพิษป่วน กวนหัวใจ (Yaoi)

ตอนที่ 15 : EP14 : อุบายอันแยบยลของชะตากรรม (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    26 ก.ย. 55

EP14
อุบายอันแยบยลของชะตากรรม (2)

 

 

“เจ้างูน้อย...เจ้างูน้อย... เจ้าอย่าเป็นอะไรไปนะ

เจ้าฟื้นสิ ข้าขอโทษที่ทำให้เจ้าตกลงมา”

 

ข้าพเจ้าได้ยินเสียงหวานเรียกอย่างร้อนรน

เมื่อลืมตาขึ้น ก็เห็นใบหน้างดงามของหูเตี๋ยคลอไปด้วยน้ำตา

 

“ข้าพเจ้าแค่เหนื่อยก็เลยหลับไปเท่านั้น ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก”

ข้าพเจ้ายิ้มให้นาง รู้สึกอบอุ่นเมื่อถูกดึงขึ้นไปกอด

ไม่ทราบว่าตนเองสลบไปนานเท่าไร ทั่วร่างจึงชาจนแทบจะไร้ความรู้สึก

 

“ข้า...ข้าขอโทษนะ! ข้าคิดได้แล้วล่ะ

เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งนานไม่ใช่เหรอ

อีกอย่างเจ้าก็เป็นผู้ชาย องค์รัชทายาทจะคิดว่าเจ้าเป็นพี่หญิงได้อย่างไร”

 

“มันก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วล่ะ...”

แม้ว่าเจ้าขี้เมาจะเห็นข้าพเจ้าเป็นตัวแทนของความรักฝังใจ

แต่ต่อไป เมื่อข้าพเจ้าเติบโตกลายเป็นงูที่บึกบึนล่ำสัน

เขาก็คงจะเลิกตาไม่ดีเสียทีกระมัง

 

ข้าตามหาเจ้าตั้งนาน ไม่นึกว่าจะมานอนสลบอยู่กลางทะเลสาบ มา...ข้าจะทำแผลให้นะ

ข้าพเจ้าเห็นหูเตี๋ยฉีกผ้าคลุมขนกระต่ายของนางมาพันแผลที่แขนให้

จึงอดยิ้มด้วยความดีใจไม่ได้

 

“ที่นี่หนาวมาก เลือดของข้าพเจ้าคงหยุดไหลเพราะไอเย็นจากหิมะแลน้ำแข็ง

เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงไป เรารีบเอาเกล็ดมังกรเงินแล้วรีบกลับไปข้างบนกันเถอะ”

 

“เกล็ดมังกรเงิน?”

ริมฝีปากสีลูกเชอรี่ทวนคำอย่างงุนงง

 

“ก็เกล็ดมังกรที่เจ้าอยากได้ไง

เราหาอะไรคมๆ มางัดออกจากซากมังกรซักเกล็ดก็น่าจะได้แล้วละมั้ง”

 

“เจ้าพูดอะไรของเจ้า?

ที่นี่ไม่มีร่างของเทพมังกรเสียหน่อย ถึงในนิยายจะบอกว่าเป็นสุสาน แต่ข้ายังไม่เห็นแม้หลุมฝังศพ

ถ้าบอกว่าเป็นตำหนักร้างคงถูกต้องกว่ากระมัง”

หูเตี๋ยขมวดคิ้วแล้วพยุงข้าพเจ้าให้ลุกขึ้น

 

“ก็...ซากมังกรข้างหลังข้าพเจ้าไง...”

ข้าพเจ้านึกถึงมังกรสีดำสนิทขนาดมหึมาที่ทอดร่างอยู่กลางทะเลสาบ

เทพมังกรเงินผู้ล่วงลับ...

จำได้ว่า ตนเองสลบไปขณะเห็นมโนภาพที่ส่งผ่านมาจากร่างไร้ชีวิตนั้น

ทว่า...เมื่อหันกลับไป บริเวณที่เคยมีร่างของเทพมังกรกลับเหลือเพียงความว่างเปล่า

“อ้าว...เอ๋ ไปไหนแล้วล่ะ?”

 

หูเตี๋ยมองข้าพเจ้าอย่างกังวล

“เจ้าคงจะเสียเลือดมากเกินไปเลยเห็นภาพหลอนรึเปล่า?”

 

“ตะ แต่ว่า...ก่อนที่จะสลบไปข้าพเจ้าเห็นจริงๆ นะ”

 

“ถ้ามีร่างของเทพมังกรจริง แล้วตอนนี้ร่างนั้นหายไปไหนล่ะ

ร่างของเทพมังกรใหญ่โตดั่งขุนเขา คงไม่อันตรธานหายไปในชั่วเวลาสั้นๆ”

 

ข้าพเจ้าตอบคำถามของหูเตี๋ยไม่ได้เช่นกัน

ก่อนจะตระหนักถึงเรื่องที่ทำให้เกล็ดลุกชัน

 

ถ้า ซากมังกรที่ข้าพเจ้าเห็นไม่ใช่ของจริง

งั้นข้าพเจ้าก็ถูก ผีมังกรหลอกเอาน่ะสิ!

 

ข้าพเจ้าทำปากพะงาบๆ เพราะพูดไม่ออก

ใบหน้าที่เลือดไปเลี้ยงไม่พออยู่แล้วยิ่งรู้สึกหนาวจัด

มะ...ไม่เอานะ! นอกจากเจ้าขี้เมาแล้ว ข้าพเจ้าก็เกลียดกลัวผีที่สุด!

จะว่าไปก็เป็นความผิดเขา เพราะตอนเด็กๆ ข้าพเจ้าไม่ยอมนอนกับเขา

เขาจึงเล่าเรื่องผีให้ฟัง แลก็เป็นข้าพเจ้าที่ร้องไห้แงๆ วิ่งเข้าไปขอนอนคลุมโปงด้วยคน

 

เจ้ารู้รึเปล่าว่างูตายแล้วไปไหน?

ถ้าไม่ได้รับการทำพิธีส่งวิญญาณอย่างถูกต้อง งูตัวนั้นก็จะกลายเป็นผีดิบ

ออกมาล่ากินเนื้อของลูกงูเกเรที่ไม่ยอมเข้านอน

เจ้าลองมองไปข้างหลังสิ ได้ยินเสียงชี่...ชี่ แลเห็นเงาดำๆ ไหมล่ะ

 

เจ้ามังกรขี้ปด! พอโตขึ้นมาแล้วข้าพเจ้าถึงได้ทราบว่า

นั่นเป็นแค่นิทานหลอกเด็ก

 

เอาไว้เราค่อยมาหากันใหม่วันหลัง ตอนนี้พาเจ้ากลับไปทำแผลที่วังมังกรก่อนเถอะ”

 

ข้าพเจ้าหลุดจากภวังค์แล้วมองหูเตี๋ยอย่างไม่เชื่อสายตา

ปกติเรื่องของเจ้าขี้เมาจะต้องมาก่อนเรื่องของข้าพเจ้า

แต่ตอนนี้...ตอนนี้...นางกลับสนใจเรื่องของข้าพเจ้ามากกว่าเจ้าขี้เมา

 

ขอบคุณสวรรค์! ดีจริงๆ ท่านบันดาลให้ข้าพเจ้าตกลงมาขอรับ!

 

เห็นที...คงไม่อาจมีวันหลังได้แล้วกระมัง”

สุ้มเสียงทรงอำนาจเอ่ยอย่างเยียบเย็น

พวกเราสองคนหันไปทางต้นเสียง

หูเตี๋ยถึงกับปล่อยร่างของข้าพเจ้าลงไปกองกับพื้นดัง แอ๊ก!

ใบหน้างดงามของนางซีดเผือด

 

“อะ...องค์รัชทายาทเพคะ”

 

เจ้าของ เขตหวงห้าม ถึงกับลงมาตามพวกเราด้วยตนเอง

ด้านหลังของเขามีเพียงมังกรฟ้าที่ยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

 

“ไม่น่าเชื่อว่า...จะลงมากันถึงข้างใต้นี่ได้เลยนะ”

ใบหน้าดอกท้อที่ปกติยิ้มแย้ม ยามนี้กลับเรียบเฉยจนน่าหวาดเกรง

ดวงตาสีทองคมกริบเหยียดมองลงต่ำอย่างกดดัน

สัมผัสได้ถึงพลังปรานอันทรงอำนาจของจอมราชัน

 

เป็นครั้งแรกที่ข้าพเจ้ารู้สึกหวาดกลัวเขาขึ้นมาจับจิต

และคิดได้ว่าตนเองเป็นเพียงแค่งูตัวเล็กๆ

ไฉนเลยจึงเคยกล้าต่อปากต่อคำกลับเทพมังกรผู้ทรงศักดิ์

 

“เจ้าเด็กดื้อรั้น... กล้าฝ่าฝืนคำสั่งของข้าเข้ามาในสุสานของผู้วายชนม์

คงเตรียมใจที่จะชดใช้ความผิดแล้วงั้นสิ”

 

เขากล่าวเสียงทุ้มต่ำ และทำให้ข้าพเจ้าบังเกิดความน้อยใจอยู่ลึกๆ

 

กับหูเตี๋ยเจ้าทำท่าไม่ใส่ใจ หลับตาข้างลืมตาข้างมองเมินความผิด

แต่พอเป็นข้าพเจ้า เจ้าถึงกับตามมาเอาผิดด้วยตนเองงั้นรึ?

 

คงรู้สินะว่าถ้าขัดคำสั่งข้าแล้ว เจ้าจะมีโทษสถานหนัก

 

คำพูดของเขาที่ข้าพเจ้าไม่ใคร่ใส่ใจในตอนนั้น

มาตอนนี้กลับทำให้รู้สึกหนาวยะเยือกไปทั่วสรรพางค์กาย

 

“องค์รัชทายาท... เรื่องทั้งหมดเป็นความผิดข้า

เจ้างูน้อยไม่ผิดนะเพคะ”

หูเตี๋ยช่วยออกหน้าจนข้าพเจ้ารู้สึกตื้นตัน

 

“ข้าพเจ้าผิดที่ขัดคำสั่งเจ้า แต่หูเตี๋ยไม่ผิด!

ถ้าไม่ใช่เพราะความอมพะนำปากหนัก ไม่ยอมทำอะไรให้ชัดเจน

หมั้นกับหูเตี๋ยแล้วยังทำเหมือนคิดถึงคนรักเก่าให้นางต้องช้ำใจเล่น

นางก็คงไม่เสี่ยงอันตรายมาหาของไปทำพิธีเสี่ยงทายว่าเจ้าคิดอะไรอยู่”

 

จะว่าไป... ต้นเหตุทั้งหมดก็มาจากเขานั่นแหล่ะ!

 

ข้าพเจ้าโมโหจนไม่อาจคงร่างแปลงเหมือนมนุษย์

กลายมาเป็นงูชูคอขู่ฟ่อในร่างจริง

 

งั้นรึ”

แวบหนึ่ง... ข้าพเจ้าคิดว่ามุมปากของเขากระตุกขึ้น

ราวกับกำลังอดกลั้นรอยยิ้ม

 

“ในเมื่อเจ้างูน้อยอยากให้ข้าทำอะไรๆ ให้ชัดเจน

ถ้าเช่นนั้น... หลี่หูเตี๋ยเอย จงฟัง”

 

เขาเดินไปเข้าไปหานาง สองมือประคองไหล่บอบบางที่สั่นระริก

 

“ข้ารับเจ้ามาเป็นคู่หมั้น... เพราะทราบอยู่แล้วว่าในท้ายที่สุด

เจ้าไม่อาจเป็นฮองเฮาของข้าได้ยังไงล่ะ”

 

เจ้าเทพมังกรใจทรามพูดอย่างอ่อนโยน

ทว่าถ้อยคำของเขากลับทำให้ทั้งข้าพเจ้าแลหูเตี๋ยตกตะลึง

 

“องค์รัชทายาท ได้โปรดเมตตาเถิดพะย่ะค่ะ!”

มังกรฟ้าคุกเข่าลงพร้อมเรียกคล้ายจะเตือนสติ

ราวกับว่าไม่อยากให้นายเหนือหัวกล่าวอะไรมากกว่านั้น

 

หลังจากตกสวรรค์ เมื่อข้าพเจ้ามาย้อนคิดดูถึงตอนนั้น

ก็ตระหนักว่าตนเองช่างโง่งม เห็นเขาโกรธาก็ยังมีหน้าไปท้าทาย

แลแตะถูก เกล็ดย้อนของเทพมังกรเข้าอย่างจัง

 

“ทะ...ทำไมล่ะ เพคะ หรือว่าท่าน...ยังรักพี่หญิงอยู่จริงๆ”

หูเตี๋ยถามเสียงเบาหวิว สีหน้าคล้ายโลกกำลังแตกสลายลง

แววตาเปี่ยมเสน่ห์ทั้งสับสนระคนหวาดหวั่น

 

หึ...เป็นเพราะตัวเจ้าเองต่างหากล่ะ”

 

แควก!

พูดไม่พูดเปล่า เจ้ามังกรขี้เมายังกระชากเสื้อผ้าแพรบางเบาของนางลง

 

“กรี๊ด!” หูเตี๋ยกรีดร้อง ส่วนข้าพเจ้าอ้าปากค้าง

 

“เจ้าทำบ้าอะไรน่ะ” ข้าพเจ้าเลื้อยมาขู่เขา จ้องอย่างโกรธจัดจนนัยน์ตาแทบจะถลน

 

เจ้าขี้เมานอกจากจะไม่ฟังแล้วยังประทับมือลงไปบนเนินอกขาวสล้างพร้อมพึมพำอาคม

 

ใจเย็นๆ ข้าก็แค่จะคลาย ผนึกที่บิดาของ เขาผนึกไว้

ตอนที่เสนอบุตรคนสุดท้องของตนเองมาเป็นคู่หมั้น

 

วงเวทสีทองที่มีกลิ่นอายเช่นเดียวกับผนึกตรงทางเข้าสุสานลับปรากฏขึ้นมาบนหน้าอกของหูเตี๋ย

อักขระสีทองเปล่งประกายเลื่อมพรายแผ่ขยายไปทั่วร่างบอบบาง ก่อนจะค่อยๆ จางลง

 

จากนั้น... หูเตี๋ยก็ถึงกับทรุด

 

“เรียบร้อยแล้วล่ะ”

คนที่มีสีหน้ายิ้มแย้มอย่างน่าตายอุ้มร่างของข้าพเจ้าขึ้นมาไว้แนบอก

 

“หูเตี๋ย! หูเตี๋ย! เจ้าเป็นอะไรรึเปล่าน่ะ” ข้าพเจ้าทั้งดิ้นทั้งสะบัด แต่ก็ไม่อาจหลุดจากการเกาะกุม

 

“ข้า...ร่างกายของข้า...” หูเตี๋ยพึมพำพลางสำรวจตัวเอง

ข้าพเจ้าเองก็รู้สึกว่าร่างกายของนางมีความเปลี่ยนแปลงเช่นกัน

เนินอกอวบอิ่มกลายเป็นเรียบแบน เสียงที่เคยหวานใสปานระฆังเงินกลับทุ้มลง

 

ข้าพเจ้ากลืนน้ำลาย

 

“อำมาตย์หลี่มีบุตรีอยู่เพียงคนเดียวก็คือพี่สาวของเจ้า

ครั้งหนึ่ง... เขาเคยวางแผนให้นางเป็นชายาของข้า ด้วยหวังกุมอำนาจในราชบัลลังก์

แต่นางกลับสิ้นชีวิตลงขณะที่ความมักใหญ่ใฝ่สูงของเขายังไม่บรรลุ

คนโลภยังไงก็เป็นคนโลภอยู่วันยังค่ำ

ในที่สุดก็ยอมกระทั่งใช้อาคมบิดเบือนเพศของบุตรชายตน

แล้วส่งผู้สืบสกุลมาเป็นคู่หมั้นของข้าแทนลูกสาวที่ตายไปแล้วยังไงล่ะ”

 

เจ้าเทพมังกรใจดำ เอ่ยเหมือนกำลังนึกสนุก

 

“มะ...ไม่จริง!

หูเตี๋ยกรีดร้องลั่น

 

ส่วนข้าพเจ้าเอง...ก็รู้สึกเหมือนโดนใครเหวี่ยงค้อนใส่ศีรษะเข้าอย่างจัง

.

.

.

ฟารา : ตอนที่คิดพล็อตนี้ เพื่อน+บก. จำเป็นถามว่า “จะเอาจริงๆ เรอะ!?”

เราก็ดันใจกล้าตอบไปว่า “เอาจริงๆ”

ว่าแต่...จะแต่งยังไงต่อไปดีล่ะ ^_^’

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

939 ความคิดเห็น

  1. #939 Ade_la (@Black_lily) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 21:10
    หะ-หักมุมม่กจับนางเข้าตี๊น้องงูขาวเลยค่ะ!
    #939
    0
  2. #927 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 16:27
    ไอหยะ สาวดุ้น---
    #927
    0
  3. #908 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 10:28
    อึ้งขั้นสุด...
    #908
    0
  4. #900 tungminpe (@tungminpe) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:58
    อึ้งงงงงง!!
    #900
    0
  5. #828 Radtida เธ612557 (@songkhamlue) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 16:28
    ตกใจเลยค่ะ
    #828
    0
  6. #817 Undergrond (@blove237) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 18:37
    ใจร้ายที่สุด...
    #817
    0
  7. #774 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2556 / 19:57
    เป็นผู้ชายหรือเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยย
    #774
    0
  8. #720 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 11:33
    เทพขี้เมาบางครั้งก้ใจร้ายไปนะ
    #720
    1
  9. #697 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 12:00
    อุ๊ย ผู้ชายยยยยยยยยย -..-
    #697
    0
  10. #678 cakekirah (@cakekirah) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 18:58
    เฮ้ย เงิบ ไหงงี้อ่ะ =[]=
    #678
    0
  11. #652 -Potta- (@minaminamo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:59
    จบกันแม่นางหูเตี๋ย
    #652
    0
  12. #634 นักเวทย์ปีศาจ (@alisia-w-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 21:19
    สงสารหูเตี๋ย TToTT
    #634
    0
  13. #599 moshi_zan (@m-moshi-zan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 15:17
    หูเตี๋ย.. น่าสงสาร  T T
    #599
    0
  14. #569 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 20:27
    อ่านไปฟัง ซีรัย์ 7 บาป ของโวคาลอยด์ ระคะแล้ว.... โอ้.... อ๊ากกกกกก ม่ายยยย
    ...
    มันส์ในอารมณ์จริงๆ
    #569
    0
  15. #568 เฮเบียนัม บราวน์ (@33325) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 20:25
    ปรี๊ดดดดดดดดดดด เลือดไหลออกจากตา (อุบาจว์ เฮเบีย = = สะกดอามารณ์หน่อย)
    #568
    0
  16. #549 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2555 / 02:06
    ....

    ใครก็ได้...ช่วยด้วย!(โดนความจริงกระแทกตาจนทรุดTT)
    #549
    0
  17. #536 sunshadow (@sunshadow) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 07:39



         ห๊ะ! เป็นผู้ชาย
         แล้วที่ท่านเทพมังกรพูดอย่างนี้ก็แสดงว่าเจ้างูน้อยก็เป็นไปไม่ได้เหมือนกันสินะ




    #536
    0
  18. #486 Nenarisa (@Nerissa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2555 / 18:51
    - [ ] -!!!

    ช็อค!!!!

    เราก็นึกว่าหูเตี๋ยอาจเป็นญาติหรืออะไรสักอย่างที่โดนจับตัวไปอะไรงี้

    เจอแบบนี้เข้าไป.. ต่อให้เป็นเจ้างูน้อยก็คงไม่รอดเหมือนกันมั้ง
    เจ้ามังกรก็รับงูน้อยเป็นฮองเฮาไม่ได้เหมือนกันแหละ...
    นอกจากจะติดสินบนเหมือนตอนแปลงร่างงูดินเป็นญาติมังกร lol
    #486
    0
  19. #433 P.I.E Area (@pie-handsome) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2555 / 18:05
    เสียดายหูเตี๋ยนะ TT เป็นผญ. ดีกว่าอ่า
    จะได้มีอะไรที่ต่างจากนายเอกของเรา
    มาเป็นผช. แบบนี้ เราก็มองหูเตี๋ยเป็นนางมารร้ายไม่ลงอะสิ
    #433
    0
  20. #423 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 16:23
    ปู้ จายยยยยยยยยย  ม่ายยยยยยยยย
    #423
    0
  21. #376 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 14:46
    หูเตี๋ยเป็นชาย  ช๊อกสุดๆ
    #376
    0
  22. #363 ลูกแกะ (@rutandtoy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 17:27
    สงสารหูเตี๋ยจังเลย คิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นผู้หญิง
    #363
    0
  23. #344 Silver Crown der. Sylvester (@silver-crown) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 11:33
    ฮะ เฮ้ย!!! ผู้ชาย!!! =[]=
    #344
    0
  24. #325 kiriyu_kura (@kiriyu25) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 14:34
    เอ่อ...ไรเตอร์
    ก็เคยคิดนะว่ามันจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นกับนิยายบางเรื่อง
    แต่ไม่คิดแฮะว่าจะได้เจอจริงๆ

    =_= "

    #325
    0
  25. #233 memo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 00:24
    หูเตี๋ยหน่าสงสารนะ
    #233
    0