(end.)♬♩สุดจะทน #คนอย่างเอ็ม

ตอนที่ 4 : ไรม์ที่ 3 | ใส่เดี่ยวเลยมั้ยเอ็ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,369 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

ข้ออภัยนักอ่านทุกท่านที่ช้านะครับ
ในบทที่แล้วมีจุดผิดหนึ่งจุด คือชื่อที่อาจารย์สินกำเรียก
ต้องเป็น 'บดินทร์' ไม่ใช่ 'ปฏิพาน' 
ขอโทษอีกครั้งนะคร้าบบบ T_T

EP.3

ใส่เดี่ยวเลยมั้ยเอ็ม




บะ บะ บรู๊วววววว


ฉิบหายละ สงสัยตะโกนเสียงดังไปหน่อยครับ หมาแทบทั้งซอยลุกฮือส่งเสียงเห่ากันอย่างพร้อมเพรียงเกรียวกราวเลยทีเดียว บ้านทุกหลังเปิดไฟพรึ่บ ลุงๆ ป้าๆ เดินตาปรือออกมาชะโงกมองซ้ายมองขวา ต่างตกอกตกใจว่าใครมันมาโหยหวนแถวนี้ เล่นเอาผมลนลานรีบก้มนั่งยองๆ ย่อตัวให้ต่ำกว่าขอบระเบียงเพื่อซ่อนตัว


แม่งเอ๊ยยย ไอ้ฟิวส์นะไอ้ฟิวส์ เพราะมึงเลย เขาแตกตื่นกันทั้งตำบลแล้วเนี่ยสัส


ฮึ่ยยย ผมนี่ก็นะ ว่าแล้วเชียวทำไมชื่อปฏิพานมันคุ้นๆ ชื่อจริงไอ้ห่านี่เขาไงเล่า


ขณะที่กำลังร้อนใจเหมือนไฟลนก้น ผมรีบใช้สมองประมวลผลหาว่าใครที่สามารถเป็นคนให้เบอร์ส่วนตัวกับไอ้ห่านี่ได้ และมันก็มีอยู่ชื่อเดียว


“อีเบิ้ลใช่มั้ย!? มันให้เบอร์มึงไปเหรอ” ไอ้น้องตุ๊ดเลว เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกูจะจับปล้ำให้ซี่โครงหักเลย ทำไมทำกับพี่มึงอย่างนี้ว้า!


[ใครจะให้ไม่สำคัญหรอก มันสำคัญตรงที่วันนี้ได้รู้แล้วว่าชมรม Rap Trash ต้องการตัวผมขนาดไหน]


“มึงเป็นโคนันเหรอ สำบัดสำนวนเยอะเหลือเกิน!!!!” 


[เลิกโวยวายดิ๊ ถือซะว่าเราหายกันไง พี่นักเลงกับผมก่อน ผมก็ตลบหลังพี่คืน จากนี้เราก็เริ่มสานสัมพันธ์ใหม่ได้แล้ว]


พูดอะไรของมันวะ กูไม่สงไม่สานอะไรกับมึงทั้งนั้น สิ่งเดียวที่มึงจะสานได้ในคืนนี้คือปลาตะเพียน ไอ้ควายยยย


“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ลาก่อน กูจะวาง”


[วางเลย ผมไม่ต้องการคุยกับพี่แล้ว มีเสียงครางให้ฟังก็เกินพอ]


กึก! นิ้วโป้งค้างเติ่งอยู่เหนือปุ่มสีแดงทันที


ชิบหายละ พอมันยกเรื่องนี้ขึ้นมาจิตใจก็พลันพะว้าพะวง เหมือนมีบ่วงใหญ่คล้องคอหนักสักสิบโลเห็นใจได้ แล้วประเด็นคือครางไปซะชุดใหญ่ด้วยอะ เรียกว่าเสียวกำลังได้ที่เลย ผมแม่งชะล่าใจแท้ๆ


“มึง... ลบทิ้งเดี๋ยวนี้เลยนะ กูขอร้อง” ขอร้องในที่นี้คืออ้อนวอนนะ ไม่ใช่ครางอีกรอบ


[ครางให้เขาฟังเองอะ]


“ก็มึงหลอกล่อกู”


[หลอกล่อเลยเหรอ แหม่ ฟังดูเซ็กซี่จัง]


อยากจะเตะไข่แฝดมันให้แตกคาตีน ฮือ “งั้นมึงเตรียมรับหมายศาลจากกูได้เลย กูจะแจ้งความ”


[แล้วแต่นะ สุดท้ายสื่อกับประชาชนจะเข้าข้างใครก็คิดเอา]


“ไอ้ผู้มีอิทธิพลเอ๊ย!” คิดว่าเป็นไอดอลจะทำอะไรก็ได้เรอะ


[หึ]


“แล้วสรุปยังไง กูวางได้มั้ย? หรือต้องรอมึงวาง? หรือต้องด่ากันไปเรื่อยๆ จนเช้า หืม? ชี้แจงกูที”


ปลายสายเงียบไปอึดใจนึง [จริงๆ ที่โทรมาเพราะมีเรื่องจะคุยด้วย]


“ก็พูดมาสิวะ ดึงเช็งแม่งอยู่นั่น”


[บอกตรงๆ ผมเห็นใจที่พวกพี่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ผมโผล่หัวไปชมรม Rap Trash]


มันชมว่ะ “แล้ว?”


[ตกลง ผมยอมรับคำเชิญ]


!!!


ผมแทบสะอึกน้ำลายเมื่อประโยคกระแทกเข้าหู ความเดือดดาลและคำด่าที่ตั้งใจจะพรั่งพรูใส่มันก่อนหน้านี้ปลิวหายลับไปจากสมอง


ผมนี่ลุกขึ้นยืนเท้าระเบียงอีกรอบเลยครับ “มะ...มึงพูดจริง?”


[จริง ไม่งั้นจะโทรมาให้เสียเวลาทำไม]


บ้าเอ๊ยยย ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองจะร้องไห้เลยวะ แบบมันซึ้งอะ มันจุกอก เหมือนดูหนังจีดีเอชถึงตอนจบแล้วน้ำตานองหน้าโดยไม่รู้ตัว


“มึงไม่ได้หลอกกูแน่นะ?”


[อืม เดี๋ยวไปให้ดูพรุ่งนี้เลย] น้ำเสียงของมันหนักแน่นสมชายชาตรี


“ขอบใจนะมึง! ขอบใจว่ะ!! ขอบใจมากๆๆๆๆๆ!!!”


ผมเป็นบ้าไปแล้วครับ หน้านี่เบิกบานยิ้มกว้างปากแทบฉีกถึงใบหู ขาก็กระโดดโลดเต้นโหยงๆ ด้วยความยินดีปรีดา ถ้ามีพลุอยู่ข้างกายจะจุดให้หมาเห่าไม่เกรงใจเพื่อนบ้านอีกรอบเลย ให้มันประสานเสียงเป็นวงบรรเลงก็ได้ผมยอมฟัง ดีใจจังโว้ยยยยย


ไอ้ฟิวส์โฟลว์ ขอโทษที่ข้าเคยสบประมาทเอ็งไว้นะไอ้หนุ่ม จริงๆ แล้วเอ็งเป็นคนที่จิตใจดีมากๆ ถึงจะกวนตีนไปบ้าง แต่แท้จริงแล้วเป็นเพียงสุภาพบุรุษรูปงามที่แสนดีน่านับถือคนนึงเท่านั้น ใช้ได้อยู่นะมึงเนี่ย คนแบบนี้มีแต่จะเจริญๆ


แต่ในขณะที่ผมกำลังหัวใจพองโตอยู่นั้น ปลายสายก็ส่งเสียงต่อวกกลับเข้าประเด็น [เดี๋ยวส่งรายละเอียดไปให้หลังไมค์]


หืม? ผมย่นคิ้วอย่างกะทันหัน “รายละเอียดอะไรวะ?”


[ค่าตัวและข้อเรียกร้องต่างๆ รวมถึงรายละเอียดการจ่ายค่าตอบแทน เลขบัญชีและเบอร์ติดต่อผู้จัดการ]


เพล้ง! รู้สึกหน้าร้าว เหมือนมันจะแตกเป็นเสี่ยงๆ...


ฮึ่ยยย กูว่าแล้วว่าทำไมมันง่ายผิดปกติจัง คนอย่างมึงอะมันไม่ใช่คนดี ไอ้เด็กเปรต


“บาทนึงกูก็ไม่มีปัญญาจ่ายให้หรอก”


[อ้าว สรุปงานฟรีเหรอ?] มันกลับมาใช้น้ำเสียงโทนกวนตีนอีกครั้ง


“น้อยๆ หน่อยน้อง นี่ชมรมมหาลัย ไม่ใช่งานเปิดตัวสินค้าเปาวีวอช!”


[ได้ไงวะพี่ คนมันต้องกินต้องใช้]


“แล้วมึงคิดว่ากูแดกกระดาษชำระในส้วมเป็นอาหารเช้าเรอะ” ผมด่ามันไปอีกชุด “กูก็ต้องกินต้องใช้เหมือนกันจ้าาาาา”


[โห กล้าดียังไงวะถึงให้ไอดอลอย่างผมไปร่วมกิจกรรมฟรีๆ ไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรด้วยเลย”


“เอางี้ฟิวส์ กูจะบอกให้นะ” ผมจ่อปากใกล้ๆ ไมค์ เอาให้ชัดๆ เน้นๆ “จะมาไม่มาก็เรื่องของมึงเห้ออออ” 


พูดตรงๆ ว่าเลิกหวังแล้วครับ เหนื่อยกับแม่งเหลือเกิน อยากหนีไปบวชให้หลุดพ้นมาก แต่ติดที่บวชตอนนี้คือติดเข้าพรรษายาวเลย แงงง ใครก็ได้ช่วยเอ็มด้วยยย 


“กูจะวางแล้ว แค่นี้นะ!”


[เดี๋ยว]


“อะไรอีก!”


[…] แล้วมันก็เงียบไปอีกรอบ เงียบจนผมหงุดหงิดจนจะเป็นฝ่ายชิงตัดสายไปเอง แต่สุดท้ายเสียงราบเรียบก็ดังแว่วมาจากอีกฝั่งหยุดความคิดผมไว้ซะก่อน [พรุ่งนี้มาคุยกันดิ]


“ฮะ?”


[อันนี้จริงจัง สะดวกกี่โมง]


“เดี๋ยวๆ กูยังไม่ทันได้ตกลงเลย”


[ถามว่าสะดวกกี่โมง]


“กูไม่คุยโว้ย อยากคุยไปคุยกับทนายกู! กูจะแจ้งความมม” เดี๋ยววางสายจะโทรจ้างเลย ทนายคนไหนค่าตัวไม่แพงมั่งวะ คุณป้าลีน่าจังละกัน เห็นเคยบอกว่ายินดีช่วยประชาชนฟรี


[พี่ไม่คุยแต่ผมจะคุย เจอกันเที่ยง] แล้วมันก็สรุปเออเองเสร็จสรรพ [เรียนสังคมฯ ใช่มั้ย? เจอกันโรงอาหารคณะพี่แล้วกัน]


“เฮ้ยยย อะไรของมึง...”


ตู๊ดดด ตู๊ดดด ตู๊ดดดด


แล้วมันก็ตัดสายไปอย่างหน้าด้านๆ ไม่เปิดโอกาสให้ผมโวยวายต่ออีกสักนิด


โครม!


ผมโยนมือถือลงบนโต๊ะพลูด่างข้างตัวเพื่อระบายอารมณ์ เออ! พังๆ ไปเลยก็ดี จะเลิกใช้แม่งละไอโฟนเนี่ย ยุคนี้เค้าฮิตซัมซุงกันไม่รู้ไง


ผมทิ้งตัวนั่งลงกับพื้น กอดเข่าตัวเองอย่างคนไร้ที่พึ่งพิง ประหนึ่งว่าเป็นเด็กชายผู้น่าสงสารที่สุดในโลก ซึ่งก็จริงครับ ผมแม่งพึ่งครางชื่อจริงของไอดอลเบอร์ต้นๆ ของวงการให้เจ้าตัวมันฟังข้างหูมาหมาดๆ หมดมาดแร็ปเปอร์หนุ่มแสนเกรี้ยวกราด กลายเป็นเน็ตไอดอลตลาดล่างไปเป็นที่เรียบร้อย 


แล้วสรุปว่าพรุ่งนี้ผมจะต้องไปคุยกับมันจริงๆ ใช่มั้ยครับ ไม่อยากไปเลยอะ หาทางหนีดีหรือเปล่าวะ แต่อีกใจก็กลัวว่าตุกติกไปมันนึกครึ้มเอาคลิปเสียงฉาวๆ ของผมไปแฉจนหมดอนาคต


“วันซวยอะไรของกูวะเนี่ยยยยย!!”


บะ บะ บรู๊วววววว โฮ่งๆๆๆ


โว้ย!! เห่าแม่งกันเข้าไป เดี๋ยวกูจะสั่งไรเฟิ่ลจากอีเบย์มายิงพวกมึง จับทำหมาแดดเดียวแดกให้หมดเลยคอยดูวววว



     ปกติแล้วผมจะตื่นด้วยเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเป็นเพลง ‘Loose Yourselfe’ ของ Eminem ครับ


แต่เช้านี้ไม่เหมือนกับทุกวัน เสียงที่ทำให้ผมสะดุ้งโหยงลืมตาขึ้นมานั้นช่างไม่คุ้นหูเอาเสียเลย


ตึ๊ง


ตึ๊ง


ตึ๊ง


หืม? นี่มันเสียง Notifications นี่หว่า? โอ้โห ใครมันระดมไลน์มาหากันตอนนี้วะ เสียเวลานอนกูหมด หาววววว


ผมที่กำลังเปลือยกายล้อนจ้อนนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง แปะมือสะเปะสะปะควานหาโทรศัพท์บนโต๊ะเหนือหัวโดยไม่ลืมตามอง พอคว้าเจอก็รีบหยิบมันขึ้นมาใกล้ๆ หรี่ตาเพ่งดูหน้าจอสี่เหลี่ยมแสบตาอย่างยากลำบากตามประสาคนเพิ่งตื่นนอน


ปัดโธ่เว้ย นึกว่าใคร ที่แท้หนุ่มสาวในชมรมของผมกำลังเปิดวงสนทนากันอยู่นี่เอง เฮ้ย เพิ่งเห็นว่ามีมิสคอลจากเฮียดีกับไอ้นีรหลายสายอีกตะหาก... รู้สึกวูบวาบหวิวๆ ขึ้นมาเลยจ้ะ หรือว่าจะมีประเด็นอะไรอีก หื้ม? ทางที่ดีรีบกดเข้าไปในไลน์ให้ไวเลยครับจะได้เลิกคิดไปเอง



Rap Trash (4)


Kanabodi : ห่าเอ็ม

Kanabodi : ไอ้ห่าเอ็มโว้ยยยย รีบตื่นเลยสัส งานเข้า

บับเบิ้ลกันดั้ม* : เพิ่งหกโมงเช้าเอง พี่เอ็มยังไม่ตื่นหรอกมั้งเฮียดี

Neeranara : เกิดอะไรขึ้นคะ

Kanabodi : ไปดูไอจีไอ้เอ็ม

Kanabodi : ทุกคนเลย!

Kanabodi : ด่วนนนน


ตรงนี้ ดูจากตัวเลขเวลาแล้วเกิดการเทคไทม์อยู่นานหลายนาทีเลยทีเดียวครับ เอาล่ะ ผมชักขนตั้งจริงๆ ละนะ


Neeranara : เชี่ยยยย

Kanabodi : เห็นยัง!?

Neeranara : เห็นแล้วค่ะเฮีย

บับเบิ้ลกันดั้ม* : น่ากลัวไปปะะะะะะะ

บับเบิ้ลกันดั้ม* : สงสารพี่เอ็มอ่าาา U_U

Kanabodi : โทรหามันไม่รับ

Neeranara : เหมือนกันค่ะ

Neeranara : ไอ้สันขวานเอ็ม ตื่นนนน นอนหรือตาย เมื่อคืนเล่นไข่เยอะเหรอออ

บับเบิ้ลกันดั้ม* : ตื่น!!

บับเบิ้ลกันดั้ม* : ตื่นนนน

บับเบิ้ลกันดั้ม* : ตื่นเดี๋ยวนี้ๆๆๆๆ


บทสนทนาล่าสุดมีทั้งหมดเท่านี้ครับ เวลาไล่เลี่ยกันสุดๆ ข้อความสุดท้ายจากน้องเบิ้ลเพิ่งส่งมาไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เอง ว่าแล้วก็จัดการจิ้มข้อความพิมพ์ตอบกลับไปอย่างไม่รีรอ


Myes : ตื่นแล้ว

Myes : มีหยัง


บับเบิ้ลกันดั้ม* : ไม่ได้อ่านข้อความข้างบนหรือไงพี่เอ็มมม

Neeranara : เข้าไปดูไอจีมึงเดี๋ยวนี้ค่ะ!!!

Neeranara : หัวดอ 

Neeranara : แหยดแหมม



แหนะ แหลงภาษาใต้ใส่กูไปอีก พูดกันดีๆ สิว้าาา กำลังจะเข้าไอจีอยู่พอดีเลยเนี่ย ใจร้อนกันจังวุ้ย


ทว่าทันที่นิ้วชี้ของผมแตะไปยังปุ่มไอคอนแอปฯ Instragram ตัวเลขแจ้งเตือนมุมขวาล่างก็กระแทกตาเข้าอย่างจัง พาลให้ผมเบิกตาโตด้วยความตกใจ!


1.2K Comment


เดี๋ยว นี่มันอะไร ปกกติไอจีผมมีคนเม้นท์แค่หลักร้อยเองนะเฟ้ยยยย


โอเค ตอนนี้ตื่นเต็มตาแล้วครับ รีบเด้งตัวพิงหัวเตียงจับมือถือให้มั่นแล้วกดเข้าไปในไอคอนแจ้งเตือนนั้นด้วยความร้อนลนใจ จากนั้นก็ช็อกซินิม่ามากกว่าเดิมเมื่อเห็นคอมเม้นต์ต่างๆ ที่ถาโถมเข้าใส่รูปล่าสุด ซึ่งเป็นภาพตารางชาร์ตที่เพลงของผมได้อันดับสองนั่นแหละ



tuamae : อย่าหวังจะขึ้นที่หนึ่งเลยค่ะ สัปดาห์หน้าหลุดจากชาร์ตแน่ 

hamsterluvTLM : จะขอโทษเขาได้หรือยังคะเอ็ม นานเกินไปมั้ย

tlmbaebae : #ขอโทษเขาหรือยังเอ็ม

feeeltheflow : อยากโดนบุกมหาวิทยาลัยอีกรอบเหรอคะ?

feelflowhouse : จริงๆ เพลงดีนะคะ แต่นักร้องปากหมาไปหน่อย #ขอโทษเขาได้หรือยังเอ็ม

tlmfanleader : ยินดีด้วยนะคะที่โดนถล่ม เลือกจะเปิดศึกเอง ไม่จบแค่นี้แน่

View all 970 Comments



ผะ... ผมอ่านต่อไม่ไหว มันเจ็บปวดชวนกุมหัวใจ ยังจะมีหน้าให้กูกด View all comment อีกนะ แค่นี้ยังสยองขวัญไม่พออีกหรือไงเล่า


เกิดอะไรขึ้นกับไอจีกูเนี่ยยย พวกยูมาจากไหนกันนน


ผมสลับกลับไปยังไลน์อย่างร้อนลน



Myes  : ช่วยน้องเอ็มด้วย T_T

Myes : มาจากไหนกันก็ไม่รู้


Neeranara : จะใครล่ะ พวกแฟนคลับน้องฟีลโฟลว์ไง!

Neeranara : คราวนี้หนักกว่าเมื่อวานแน่ไอ้เอ็มเอ๊ย

Kanabordi : เมื่อวานมีอะไร?

Neeranara : พวกแฟนคลับมาถล่มชมรมเละเลยค่ะเฮีย

Kanabordi : เอ๊า ทำไมไม่บอกกูวะ

Neeranara : หนูกลัวเฮียเครียดดด T_T

Kanabordi : ตอนนี้กูเครียดมากกว่าเดิมอีกจ้าาาา

Myes : อย่าเพิ่งตีกันนนน

Myes : ผมควรทำยังไงดีๆๆ

Neeranara : เลิกยุ่งกับไอ้ฟีลโฟลว์กันเถอะ มีแต่เรื่อง

Kanabordi : อันนี้กูแอบเห็นด้วย

Kanabordi : มึงลบคลิปท้ามันในยูทู้ปทิ้งไปเลยเอ็ม

บับเบิ้ลกันดั้ม* : ปิดคอมเม้นต์ในไอจีด้วยพี่ เดี๋ยวเละกว่าเดิม

Kanabordi : ต่อจากนี้ห้ามใครพูดถึงฟีลโฟลว์อีก

Kanabordi : กูเลิกเป็นแฟนคลับมันแล้ว!!

Kanabordi : เย็นนี้ประชุมด่วน คุยกันยาวๆ

บับเบิ้ลกันดั้ม* : แต่เบิ้ลมีนัดดูหนังงงง

Neeranara : เมื่อวานก็ดูแล้วนี่มึง จะดูอะไรนักหนา

บับเบิ้ลกันดั้ม* : คนละคนกันไงเล่าาา

Kanabordi : ไม่รับรู้ทั้งนั้น ใครกลับก่อนซวย

Kanabordi : โดยเฉพาะมึงไอ้เอ็ม!!

Myes : ผมขอโทษค้าบทุกคนนน

Myes : T_T



ผมอ่อนแรง โทรศัพท์หล่นจากมือจมสู่หมอนโดยไม่ต้องวาง ไม่อยากจะเชื่อว่าชีวิตนี้จะถูกโซเชียลบูเบอร์ลี่ แม่งอยากจะร้องไห้ฉิบเป๋ง ผมมันเลวชะมัดที่ทำให้คนในชมรมต้องมาเดือดร้อนไปด้วยยย


ไอ้ฟิวส์ ตั้งแต่ชีวิตกูมีชื่อมึงเข้ามา เหมือนกับว่าโชคชะตากูกลับตารปัติ ซวยซ้ำซวยซ้อนขึ้นยังไงก็ไม่รู้


เออ เลิกๆ ยุ่งกับแม่งไปก็ดี อย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียสุขภาพจิตเพราะโดนถล่มแบบนี้ละวะ


ดูท่าไม่ใช่แค่มันคนเดียวแล้วล่ะครับที่จะคุยกับผมพรุ่งนี้ ผม... ก็มีเรื่องจะคุยกับมันเหมือนกัน



     

     ขาผมก้าวถึงตึกคณะก็สิบเอ็ดโมงกว่าๆ แล้วครับ ตอนนี้ผมนั่งอยู่ที่โรงอาหารคณะสังคมศาสตร์ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่ไอ้ฟิวส์บอกไว้ว่าจะมาคุยด้วย แต่มองซ้ายมองขวาแล้วผมยังเห็นวี่แววว่ามันจะโผล่มาเลยอะ สรุปมันลวงผมอีกหรือเปล่าเนี่ย หงุดหงิดว่ะ ไม่คิดว่าผมจะอยากเห็นหน้ามันขนาดนี้มาก่อนเลย


“ชะเง้อมองหาใครอยู่วะ” แหนะ เหมือนจะมีคนจับสังเกตท่าทางของผมได้


เสียงแหบๆ เป็นเอกลักษณ์ของไอ้เทพ เพื่อนสนิทที่สุดในเอกของผมเอ่ยถาม สายตาสงสัยของมันทำให้ผมรู้สึกตัว หันไปมองหน้าจืดๆ ของมันแล้วแสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


“เปล่านิ”


“ก็เห็นอยู่ว่าคอมึงยืดเป็นยีราฟละสัส”


ตาดีเหลือเกินนะมึง นี่แหละผลผลิตของพ่อแม่ที่ทิ้งลูกไว้กับตู้เกมจำผิดภาพในห้างโลตัส “กูก็นั่งงับอากาศไปเรื่อยอะ”


“พักนี้มึงดูเหม่อๆ เนอะ ยังไม่เลิกเครียดเรื่องชมรมอีกหรือไง”


ไอ้เทพเป็นเพื่อนอีกคนนึงที่รู้เรื่องราวของผมพอๆ กับสมาชิกในชมรมเลยล่ะครับ เราสองคนตัวติดกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง เรียกว่าสนิทที่สุดในคณะเห็นจะได้ มีอะไรเราคุยกันทุกเรื่อง ปรึกษากันได้ทุกท็อปปิก รวมถึงคอยหมั่นแจกวาร์ปสาวน่ารักน่าหยิกเซ็กซี่ๆ แก่กันและกันอยู่เสมอ ผ่านกันมาทุกอย่าง เหลืออย่างเดียวคือได้กันเอง เสียดายที่ผมแทงผู้ชายไม่เป็น ไม่งั้นมันเสร็จผมไปนานแล้ว 


“เครียดจนเลิกเครียดละมั้ง”


“แล้วใจลอยอะไร เห็นตั้งแต่เช้าละ”


“เมื่อคืนมีแฟนคลับโรคจิตโทรมา”


“หะ!? แล้วมึงทำไง”


ก็ไม่มีอะไรมากนะ แค่จัดเสียงครางแสนยิ่งใหญ่ไปหนึ่งชุด ฮือออ “เปล่า ก็แค่วาง ไม่ได้คุยอะไรต่อ”


เล่าไปเดี๋ยวโดนเค้น รีบตัดบทเป็นอันดีที่สุดครับ


อีกฝ่ายแค่พยักหน้าจากนั้นก็เปลี่ยนเรื่อง “แล้วเมื่อไหร่จะมีซิงเกิ้ลใหม่สักที กูรออุดหนุนมึงอยู่เนี่ย”


แหม่ สมแล้วที่มันเป็นแฟนคลับคนแรกๆ ของเอ็มเยส “ค่ายยังไม่เรียกคุยเลยอะ คงเห็นว่าซิงเกิ้ลนี้ยังฮิตอยู่ละมั้ง”


“แต่มันก็ไม่ขึ้นที่หนึ่งปะวะ ควรออกเพลงใหม่มาเรียกกระแสได้แล้วนะเว้ย”


หืม พูดงี้ไม่เอาส้อมทิ่มตากูให้ตายบนจานข้าวไปเลยล่ะ ไอ้เพื่อนเวร


“ขอบใจที่แนะนำนะ กูจะเอาไปบอกทางค่ายให้”


สองเพื่อนซี้อย่างเรานั่งกินข้าวกันอยู่สักพัก แต่อยู่ๆ ผมก็ได้ยินเสียงฮือฮาเซ็งแซ่จากน้องๆ ในคณะที่ก่อนหน้านี้กำลังทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย เล่นเอาผมต้องยู่ปากสงสัย พอเงยหน้าขึ้นมาเท่านั้นแหละ สัส! ผัดวุ้นเส้นกูแทบพุ่ง


ไอ้ฟีลโฟลว์!


สะ...สรุปมันมาจริงสินะ หึ


“มึง”


“เออ! กูรู้แล้ว” ผมสะบัดหน้าไปยังไอ้เทพที่สะกิดผมยิกๆ ทันที “ไอ้ฟิลโฟลว์”


“อะไรของมึง? กูจะให้มึงดูน้องหยากไย่ที่เดินตามหลังมันมาต่างหาก”


“อ้าวเรอะ” ผมชะเง้อมองข้ามหัวไอ้ไอดอลตัวสูงไป เออจริงด้วยแฮะ หูยยย วันนี้น้องใส่ทรงเอด้วยว่ะ ฮืออ ขาวจุง โดนใจจังๆ


แต่ประเด็นคือไม่ได้มากันแค่สองคนนะครับ แม่งขนมาเป็นกองทัพเด็กสินกำลังมั้งน่ะ แห่กันมาอย่างกับเป็นขบวนงานกฐิน ดูดิคนในโรงอาหารแตกตื่นไม่เป็นอันแดกแล้วเนี่ยยย แล้วแต่ละคนหน้าตาใช่เล่นๆ ซะที่ไหนกัน


เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งครับ แก๊งเด็กสินกำนั่งแหมะลงยังโต๊ะแถวเดียวกับผมซึ่งว่างอยู่พอดิบพอดี ใกล้ชนิดที่ไม่สามารถชูนิ้วกลางใส่ไอ้ฟิวส์โดยที่มันไม่รู้ตัวได้เลย เฮอะ ถึงมันจะแอ็คท่าคุยเฮฮาอยู่กับเพื่อนๆ แต่ผมคิดว่ายังไงๆ มันก็ต้องเห็นผมแล้วแน่ๆ ถึงเลือกมานั่งตรงนี้ สาบานสิว่ามันบังเอิญ มึงสาบานกับกูซี้!!


“อ้าว สวัสดีค่ะพี่เอ็ม”​ น้องหยากไย่เบิกตากว้างเมื่อเหลือบมาเจอผม หูย ไม่ต้องยกมือไหว้พี่แบบนั้นก็ได้น้า ถ้าอยากไหว้มาใกล้ๆ ที่อกพี่ดีกว่านะลูก


ขณะที่ผมกำลังยิ้มหวานโบกมือรับการทักทายน้องดาวสินกำอยู่นั้น สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นไอ้ไอดอลที่วันนี้ทำทรงผมแสกกลางซึ่งมองมาทางนี้ก่อนอยู่แล้ว


ฉึ่ง!


สัส กระพริบตาบ้างก็ได้ สะดุ้งโหยงไปดิ กูนึกว่าผี!


ไอ้ฟิวส์เลิกคิ้วสูง จากนั้นก็กวาดแขนขึ้นพาดไหล่หยากไย่ของผม ทำเหมือนกับว่าจะแสดงความเป็นเจ้าของ จ้าาา แหม่ ไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ยว่าหยากไย่เลี้ยงหมาด้วย แถมดูท่าแล้วหวงเจ้านายน่าดูเลย กู๊ดบอย กู๊ดบอยยย


มันยังคงมองผมไม่เลิก เป็นการมองนาน และมองค้างไว้ มองเหมือนจะสิง มองเหมือนชีวิตนี้ไม่มีอะไรทำอีกนอกจากการมอง โว้ย จ้องทำไมนักหนาวะ ลุกไปซื้อข้าวกับเพื่อนมึงโน่น 


RRRRRRRRRR


“…” ชะ…ชิบเป๋งละ งานเข้าละไง


“ไม่รับอะ?” ไอ้เทพทำหน้างง เหล่ไปยังหน้าจอโทรศัพท์ของผมที่วางอยู่ข้างจาน ซึ่งบัดนี้กำลังส่องสว่างโชว์เบอร์สิบหลัก เชื้อเชิญให้เจ้าของกดรับมันสักที


“เอ่อ...” 


“แฟนคลับโรคจิตคนเมื่อคืนหรือเปล่า!” จะตะโกนทำบ้าไรห่าเทพพพ มันมีอีกคนที่กำลังแอบฟังเราอยู่นะเว้ยยย “มา! กูรับให้!”


แล้วไอ้เพื่อนรักก็ทำท่าจะหยิบมือถือไปจัดการ ผมไวกว่าครับ รีบคว้าไว้ได้อย่างทันท้วงที ฮู้ว! รอดตัวไป


“อ้าว”


“กูรับเองได้จ้า” ผมยิ้มแห้งๆ ใส่เพื่อน จากนั้นก็หัวเราะเฝื่อนๆ พร้อมเอี้ยวตัวมาอีกทาง ฮึ่ยยย รับก็รับวะ “ฮัลโหล”


[แฟนคลับโรคจิต? โอ้โห เสียใจจัง]


“ก็มึงมันโรคจิตจริงๆ อะไอ้ฟิวส์” ผมป้องปากกระซิบ ไม่คิดจะหันไปมองเจ้าของเบอร์ที่โทรมา ซึ่งนั่งอยู่โต๊ะถัดไปห่างไม่ถึงเมตร


ใช่ครับ ไอ้ไอดอลมันโทรหาผม ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้กันแค่เนี้ยยย


[ไม่ทักไม่ทาย]


เฮอะ มันคิดว่าตัวเองเป็นใคร “เดี๋ยวกูโยนน่องไก่ไปให้ มึงเตรียมกระโดดงับนะ”


[ตลก]


“แล้วโทรมาทำบ้าอะไร นั่งห่างอยู่แค่คืบ”


[บอกแล้วว่ามีเรื่องต้องคุย]


“เอ่อ...” ผมส่งเสียงเบาหวิวกว่าเดิม “จริงๆ กูก็มีเรื่องจะคุยกับมึงเหมือนกัน”


[...] ปลายสายชะงักไปแป๊บนึง ผมไม่ได้มองเลยไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร [งั้นไปห้องน้ำ]


“ฮะ!?”


[ห้องน้ำอยู่ตรงไหน เดินนำไปที]


“มึงปวดขี้เหรอ”


[เปล่า จะไปคุยกับพี่ที่นั่น] มันว่า [เดินนำไป แค่นี้]


ตู๊ด ตู๊ดด ตู๊ดดดด


สัส! วางสายปุบปับอีกแล้ว เป็นเจ้าชายแห่งวงการวางสายหรือไง คุยอะไรก็ไม่ทันรู้เรื่องแม่งวางสายก่อนตลอด


แล้วเป็นบ้าอะไรถึงต้องไปคุยในห้องน้ำว้า ที่อื่นไม่มีให้คุยแล้วเรอะ


และดูมัน มองอีกแล้ว คราวนี้ใช้สายตากดดันเหมือนไล่ให้ผมนำๆ ไปสักที


“เทพ กูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”


พูดจบ ไอ้เพื่อนที่กำลังโซ้ยก๋วยเตี๋ยวไก่ก็รีบเช็ดปาก “กูไปด้วย”


ชิบหายละ “ไม่ต้อง!”


“อ้าว ก็กูปวดฉี่”


“อั้นไว้ก่อน”


“อะไรของมึง -_-“


“มันต้องมีคนเฝ้าโต๊ะ เดี๋ยวของหาย”


“ก็เดี๋ยวหยิบกระเป๋าตังค์ไปด้วยไง มีจานข้าวอยู่ ไม่มีใครมานั่งหรอกน่า”


“ไอ้สัสเทพ” กูยอมแพ้ละ ใจมึงมุ่งมั่นเหลือเกินเพื่อนรัก ผมจับหน้าเพื่อนไว้นิ่งๆ ก่อนจะยกมือไหว้ใส่ “มึงนั่งอยู่ตรงนี้ก่อนนะ กูขอ เดี๋ยวกลับมาออกมามึงค่อยไป”


ดูเหมือนคำอ้อนวอนของผมจะใช้ได้ผล ไอ้เทพนิ่งไปทันตา “เออๆ ก็ได้ เร็วๆ เลยนะสัส กูปวดฉี่”


ก็บอกแล้วว่าอย่าซดน้ำซุปเยอะ ดูดิถ้วยเหือดกลายเป็นก๋วยเตี๋ยวแห้งแล้วนั่น เส้นอะแดกเข้าไปมั่งดิ๊


ผมสูดลมหายใจ จัดการลุกขึ้นด้วยท่าปกติที่สุด และเมื่อผมเดินนำไปได้สักพัก หางตาก็เห็นว่าไอ้ฟิวส์เขาก็ขอตัวเพื่อนๆ เดินตามผมมาในที่สุด 


//


     ผมเดินเข้ามาด้านในห้องน้ำก่อน ทิ้งจังหวะอยู่แป๊บนึงไอ้ฟีลโฟลว์เขาก็เดินตามเข้ามา มันทำทีชะโงกหัวออกไปนอกประตูมองซ้ายขวาเหมือนต้องการดูลาดเลา ก่อนสุดท้ายจะปิดมันละล็อกเสียงดังลั่นท่ามกลางความเงียบของสุขาไร้ผู้คน


โอเค กูว่านี่มันคล้ายการนัดเยเกินไปแล้ว U_U


“บอกไว้ก่อนนะ ถ้าคิดจะทำอะไรกู มึงโดนเตะยับแน่” ผมกอดอกขึ้นเสียงขู่ ทั้งๆ ที่จริงแล้วใจเต้นตื่นกลัวไปหมด


ทว่าไอ้ไอดอลหน้าตายกลับเอียงคอ มองผมหัวจรดเท้า เผยอปากอย่างดูถูก “เหอะ”


“…”


“จะอ้วก”


อื้อหือ เหยียดขนาดนี้ไม่ถีบหน้ากูไปเลยเล่าาา ทำไมผมกลายเป็นฝ่ายเจ็บเองวะเนี่ย “ใครจะเริ่มก่อน”


“ผมตามใจพี่”


เฮ้ย วันนี้มาแปลกว่ะ ดูนอบน้อมเป็นน้องชายข้างบ้านยังไงไม่รู้


แต่เราอย่าหลงกลเสน่ห์ไอดอลครับ มันคืออาวุธร้ายที่ทำให้เรามีแต่เสียกับเสีย


“มึงก่อนก็ได้”


“ผมมีอะไรให้ฟัง” มันไม่รอให้ผมสงสัยนาน ก้าวขายาวๆ เข้ามาใกล้พร้อมกับหยิบโทรศัพท์เครื่องเดิมขึ้นมาโชว์


“อะไรวะ”


“ให้ฟังก็ฟังเถอะน่า”


เผด็จการชิบหายเลยวุ้ย อะ ฟังก็ฟัง ผมจัดการเงี่ยหูเข้าไปใกล้ลำโพงมันทันที และด้วยความที่ห้องน้ำมันเงียบแบบนี้ ผมกลับยื่งบิ้วท์ตื่นเต้นขึ้นไปอีก กลายเป็นตอนนี้ลุ้นเต็มที่ว่าจะมีเสียงอะไรเล็ดลอดออกมาจากลำโพง มันจะมาไม้ไหน!!


แต่ทว่า...


[ปฏิพาน ปฏิพาน ...ปฏิ...พาน]


เหี้ยไรเนี่ย -_-


“ขอโทษ ผิดไฟล์” 


ผมนี่กำหมดแน่นเลยครับ


“เหมือนมึงจงใจเลยเนอะ” ผมมองมันตาขวาง แม่งงง กูผิดอะไรถึงต้องมาฟังเสียงครางตัวเอง “แล้วขอร้องล่ะ ลบให้กูเหอะ”


“ไม่เอาไปปล่อยหรอกน่า”


“แล้วมันใช่เรื่องมั้ยที่เก็บเสียงครางกูไว้ในเครื่องแบบนี้”


“จะเอาไว้ฟังเอง อย่ายุ่ง”


“แต่มันเสียงกูไง!”


“ไว้มาครางใหม่ให้ฟังข้างๆ หูดิ จะลบไฟล์ทิ้งให้เลย” 


“-_-“ แดกตีนไอ้เอ็มเยสก่อนเหอะ


“จะฟังได้ยัง”


ก็เปิดสักทีสิวะ มัวแต่อะไรอยู่ก็ไม่รู้ วุ้ย! “เออ!!”


แล้วเสียงก็ดังมาจากลำโพงอีกครั้ง และคราวนี้ไม่ใช่เสียงครางอีกต่อไปแล้ว มันกลับกลายเป็นเสียงดนตรีสังเคราะห์ที่จังหวะจะโคนสะกดให้ผมตั้งใจฟังตั้งแต่เมโลดี้ตัวแรก


“…”


ถึงคนอย่างผมจะดูเพี้ยนๆ ประสาทแดกไปบ้างแค่ไหน แต่สิ่งเดียวที่ผมให้ความสนใจมาตลอดคือดนตรี ถ้าผมตั้งใจกับมัน มันจะพาผมไปยังอีกโลกที่ผมหลงไหลและกลายเป็นอีกคน นี่แหละครับคุณสมบัติของศิลปินคุณภาพ


“เป็นไง...”


หมับ!


ผมคว้าแขนคนตัวสูงกว่าไว้เมื่อเห็นว่ามันทำท่าจะดึงมือออก พอทำแบบนั้นไอ้ฟิวส์นิ่งเลย เลิกพูดมาก และปล่อยให้ผมดื่มด่ำกับเสียงจากลำโพงนั้นโดยไม่ขัดขืน


“ขอฟังให้จบก่อนดิ๊” ผมยู่ปากใส่มัน จะมาเร่งถามทำบ้าอะไร ศิลปะมันต้องใช้เวลาเสพโว้ยยย “เพราะดีนะ”


“…”


“ดนตรีของใครวะ ลายเส้นคล้ายๆ ยังโอม ผสมทีเจ”


ไอ้ฟิวส์ไม่ตอบ มันเงียบไปจนผมฉงน จนต้องเงยหน้ามองด้วยความสงสัย และสุดท้ายกลับพบว่ามันส่งแววตานิ่งมองมาก่อนแล้ว


“แต่งเอง”


“ถามจริง!?” ผมเบิกตากว้าง


ดนตรีจบตอนที่ไอ้หน้าตายพยักหน้าพอดิบพอดดี มันเก็บมือถือเข้ากระเป๋าแล้วเกาหัวแกรกๆ “ตกใจอะไรขนาดนั้น”


“ก็เหลือเชื่อไง”


“อ่อ ลืมไป พี่เคยดูถูกผมไว้ว่าแต่งเพลงเองไม่เป็นนี่นะ”


แง่ววว ขุดเรื่องเก่ามาพูดอีกแล้วนะสัส กูต้องรู้สึกผิดมั้ยฮึ?


แล้วมันก็เดินเข้ามาใกล้มากกว่าเดิม เล่นเอาผมผงะถอยหนีด้วยความตกใจ “คอมเม้นต์ให้หน่อย”


“ฮะ?”


“ที่ฟังไปน่ะ คอมเม้นต์ให้หน่อย”


เดี๋ยววว “แล้วทำไมกูต้องคอมเม้นต์ให้มึงด้วย”


“ก็คุณเอ็มเยสเป็นรุ่นพี่มากประสบการณ์ รุ่นน้องอย่างผมเลยอยากได้คำแนะนำ”


ผมจ้องหน้ามัน พอเห็นแววตาที่จริงจังก็ทำให้ผมรู้ว่ามันไม่ได้พูดเล่น เอ่อ... ยังไงดีวะ “กูไม่มีอะไรจะพูดว่ะ”


“…”


“เพลงยังไม่มีเนื้อร้องห่าอะไรเลย จะให้พูดอะไรอะ งานมันยังไม่คอมพลีท”


แล้วไอ้ไอดอลหน้าหล่อก็ถอนหายใจ โชคดีที่ปากไม่เห็น เพราะมันใกล้กันมาก “นี่แหละที่จะมาคุยด้วย”


“เอ๊า!? นี่สรุปเรายังไม่เข้าเรื่องกันอีกเหรอ” คุยห่าอะไรกันมาตั้งนานวะ เสียเวลาาาาา


“อืม” ว่าแล้วมันก็ยกแขนขึ้นกอดอก โยนคำพูดเข้าประเด็น “ช่วยผมแต่งเนื้อร้องหน่อยดิ”


ผมถอยหลังติดกำแพง คำพูดมันทำผมสตั๊นท์ไปเลย ไม่จริงน่าาา “พูดจริงพูดเล่น?”


“พูดจริง” ไอ้คนตัวสูงยืนยัน “ผมจะเป็นคนแรกของวงที่มีอัลบั้มเดี่ยว ผมอยากให้พี่ช่วย”


อ๋อ คงจะเพราะค่ายเพลงเห็นเพลงเดี่ยวของมันประสบความสำเร็จเกินคาด เลยต้องเข็นออกมาหาเงินต่อยาวๆ สินะ


“ที่ค่ายมึงเขาไม่มีนักแต่งเพลงแล้วเหรอ”


“มี” มันเสยผมดำขลับย้อมออดาสไปด้านหลังอย่างลวกๆ “แต่ผมอยากแต่งกับพี่”


“…”


“ผมอยากได้แร็ปที่เป็นกลิ่นฮิปฮ็อบ แบบงานเจ๋งๆ ของเอ็มเยส”


“อ้อ…” เขินเฉ้ยยยย เด็กมันชมมม


“แต่ผมไม่ได้จะให้พ่ีช่วยฟรีๆ นะ” ไอ้ตัวโย่งหลังยาวเป็นกิ้งกือพูดต่อ “แลกกับการที่เทอมนี้ผมจะสมัครเข้าชมรม Rap Trash”


ขวับ!


สะบัดหัวเป็นพัดลมเบอร์สามเลยกู ตะกี้ผมได้ยินถูกใช่มั้ย?


“สมัครเลยเหรอ?”


“เออ สมัครแบบอยู่ยาวทั้งเทอม ไม่ใช่แค่ไปปรากฏตัวแป๊บๆ” มันว่า “ดีลมั้ย?”


อยู่ๆ มันก็ยื่นมือหนาๆ ออกมา ทำอย่างกับว่าจะให้ผมเช็คแฮนด์ทำข้อตกลง


ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ผมคงรีบจับไปแล้วล่ะครับ แต่พอเกิดเหตุโดนถล่มไอจีโดยแฟนคลับของมันเมื่อเช้านี้ มันทำให้ผมคิดหนักขึ้นกว่าเดิม


และหลังจากที่ใช้สมองอยู่นาน ในที่สุดผมก็ได้คำตอบกับตัวเอง


“ขอโทษนะ แต่ไม่ว่ะ”


“…”


แข็งเป็นหุ่นยนต์ไม่มีแบตเตอร์รี่เลยไอ้ห่า อยู่ๆ ก็ถ่านหลุดหรือไง ได้ยินที่กูพูดมั้ยเนี่ยยย “นี่แหละที่กูจะมาคุยด้วย กูมาคิดๆ ดูแล้ว ชมรมกูไม่ต้องการมึงแล้วว่ะ ขอโทษด้วยแล้วกันที่เคยท้าทายมึง จากนี้ต่างคนต่างอยู่เถอะนะ แฟนคลับมึงมาถล่มไอจีกูซะเละเลยอะ แถมเมื่อวานชมรมโดนบุกซะพังพินาจ ชมรมกูไม่อยากจะยุ่งกับมึงแล้วววว”


“แล้วเป็นอะไรมั้ย”


หืม? ผมเอียงคอมองสายตาที่จริงจังปนรู้สึกผิดจากอีกฝ่าย “เป็นอะไรวะ?”


“โดนทำร้ายตรงไหนหรือเปล่า”


“เฮ้ย ไม่โดนๆ” ผมโบกมือให้ยุ่ง เราจะไม่ใส่ร้าย เอาความจริงมาพูดกันดีที่สุดครับ “ตอนนั้นกูยังไม่ถึงม. มาเจอก็เละแล้ว ไม่มีใครเป็นอะไร แต่ที่โดนถล่มไอจีอะเป็น เพราะมือถือกูเครื่องค้างไปแล้วจ้าาา”


แม้จะร่ายไปซะยาว ไอ้ห่านี่เขาก็ยังยกแขนค้างไว้ไม่เลิก ตาลอยเหมือนดมกาวมาหลายลิตร “...”


“โหลๆ สัสฟิวส์” ผมดีดนิ้วใส่หน้ามันไปหลายที “ยังอยู่หรือเปล่าเอ่ย”


“ได้กลิ่นอะไรมั้ย?”


“ฮะ?” อะไรของเขาวะ อยู่ๆ ก็เปลี่ยนเรื่อง


แล้วกลิ่นอะไร? จัดการดมฟุดๆ ฟิดแล้วก็ปกตินิ “ไม่เห็นจะได้กลิ่นอะ... เฮ้ย!!! O_O


ยังไม่ทันจะถามได้จบประโยค ผมก็ต้องแหกปากร้องลั่นสนั่นห้องน้ำ!!


ก็อยู่ๆ ไอ้คนตรงหน้าก็โน้มมาฝังจมูกลงที่ซอกคอผมอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยเลยอะดิ!!


เหี้ยไรเนี่ยไอ้ฟิ้วววว!!


แต่ประเด็นคือ มันช็อกเกินกว่าที่ผมจะทำอะไรได้ครับ เหมือนกับว่าอยู่ๆ ร่างกายก็หนักอึ้งขึ้นมา ขยับแขนขยับขาไม่ออก ไม่ดิๆๆๆ กูจะต้องต่อยมัน กูจะเตะมัน กูจะทุบมันนนน ร่างกายโว้ยทำตามกูสั่งหน่อยยยยย ฮือๆๆ แม่งๆๆๆ


“อ๋อ กลิ่นคุณนี่เองเอ็มเยส”


ไอดอลหนุ่มหน้าตายเอนตัวออกพร้อมกับถอยออกไป แต่ตัวผมยังตัวแข็งทื่ออยู่ในท่าเดิม เพิ่มเติมคือตัวเริ่มสั่น สายตามันดูเปล่งประกาย ในขณะที่ผมเหมือนตายซาก อยากเอาหัวจุ่มน้ำมันซะตอนนี้ จะได้ลืมๆ เรื่องที่เกิดก่อนหน้านี้ไปซะ


“ตกลงตามนี้ วันสมัครเจอกันที่ซุ้มนะครับพี่”


“เดี๋ยววว ไอ้ฟิวส์นี่กูไม่เล่นด้วยนะสัสส”


“ผมก็ไม่ได้เล่น” มันกอดอก “เมื่อกี้ก็เหมือนกัน”


“…” มะ… มันหมายถึงเรื่องอะไร เรื่องที่อยู่ๆ ก็สาระแนดมคอผมขึ้นมาน่ะเหรอ “ก่อนหน้านี้มึงด่ากูปาวๆ บอกไม่อยากมาอยู่เลยนะเว้ยยย” 


“ผมเปลี่ยนใจแล้ว ยังไงพี่ก็ห้ามไม่ได้หรอก”


“…” ผมได้แต่ยืนนิ่งมองคนตัวสูงเดินไปจับลูกบิดประตู ตอนแรกมันกำลังจะผลักบานสี่เหลี่ยมออกไปแล้วครับ แต่สุดท้ายก็ชะงักเหมือนลังเลใจ ก่อนจะหันกลับมามองผมด้วยหน้าหล่อๆ แต่เรียบนิ่งสุดแสนกวนบาทาอีกรอบ


“ใช้น้ำหอมยี่ห้ออะไร?”


“ไม่ได้ใช้โว้ย!”


“อ๋อ แปลว่ากลิ่นตัวสดๆ สินะ” 


“…”


คิ้วเข้มบนใบหน้าคมๆ นั้นเลิกขึ้นสูง “น่าสนใจดี”


ปัง!


แล้วประตูบานนั้นก็ปิดลง พร้อมกับไอ้เด็กเปรตตัวโย่งที่เดินออกไป ส่วนผมน่ะเหรอ นั่งลงไปกองกับพื้นแล้วเรียบร้อย ที่ถ้าแถวนี้มีฝักบัวจะเอารดตัวเองให้เปียกยันกางเกงในแม่งเลยยยย เครียด!!


ฮืออออ กูจะบอกคนในชมรมให้เตรียมรับมือยังไงดี ไม่สิ เอางี้ดีกว่า กูควรจะรู้สึกยังไงดีที่โดนดมคอแบบนี้


ไหนจะเรื่องโง่ไปครางตามเกมมันอีก... โอยยยย ไอ้เอ็มเยสคนนี้อ่อนแอลงทุกวันแม่จ๋า เพราะคนอย่างมัน... ไอ้ห่า feelflow!!




โปรดติดตามตอนต่อไป...




theneoclassic's talks :


ตอนที่ 3 มาแล้วคร้าบบบ

บทนี้เขียนแล้วกาวๆ สนุกดี หวังว่าจะสนุกเหมือนกันนะคร้าบบ


ขอให้เป็นคืนวันศุกร์ที่สนุกสนานนน


เจอกันตอนหน้าฮะ! ^^




กดหัวใจบอกใบ้กันว่ารัก

แต่คอมเม้นต์ว่ารักคือการให้กำลังใจนะครับ (ง่อวววว)


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ swag gif

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.369K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,233 ความคิดเห็น

  1. #2233 WarinyupaJK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 22:43
    น่าสงสารเค้านะคับ😂
    #2,233
    0
  2. #2230 [เส้นขนในจมูกแจ็คสัน] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:34
    แง น่าร๊ากกกก
    #2,230
    0
  3. #2226 Thxxt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 14:06
    เทพรอเข้าห้องน้ำอยู่นะ เร็วเข้าาา 5555
    #2,226
    0
  4. #2222 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 23:04
    เอาแล้วววววววว
    #2,222
    0
  5. #2214 Winter_Skyz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 12:01
    ชั้นรู้ทันเทอนะฟิววววววส์
    #2,214
    0
  6. #2204 i.jaotip (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 09:58
    น้องงง น่ารักกกกก
    #2,204
    0
  7. #2168 Krystal wing (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 09:19
    ต้องจูนกันด้วยเพลงนี่แหละ
    #2,168
    0
  8. #2148 'Wife Tuan'? (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 15:47
    เขินอ้ะะะะะะ
    #2,148
    0
  9. #2147 AbGoy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:24
    โง้ยยย อย่างเขิน.///.
    #2,147
    0
  10. #2138 Chompoo_mg (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 00:10
    เขินอะ เขินมาก แงงงงงงงงโว้ยยยยเขิน
    #2,138
    0
  11. #2076 Jaeyongie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 00:03
    น้องเอม แพ้เค้าอะ น้องงงงง55555555
    #2,076
    0
  12. #2055 maybee23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 12:12
    เป็นห่วงเขาด้วยอ่ออ ต้องลงฟิวส์แกเป็นแฟนคลับเอ็มจริงๆใช่แม่ะ
    #2,055
    0
  13. #2039 Slyvester (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 01:40
    ง่อวว มาดมสุ่มสี่สุ่มห้า คนเขามีพ่อแม่นะน้อง
    #2,039
    0
  14. #2036 HEDPIPI (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 00:37
    เขินมากแว้กกกกดกกกก
    #2,036
    0
  15. #2030 Chanompak (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 15:09
    ไอน้องฟิวส์ๆๆๆๆๆ ถามจิงงงง
    #2,030
    0
  16. #2021 Parisky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 00:29
    เห้ยน้องฟิวมันชอบพี่เอ็มแน่นอน ชั้นเห็นหางแกกระดิกดิ้กๆๆๆๆเลยอะ ฮื่อออออออออ
    #2,021
    0
  17. #2017 To your heart and never back (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 16:56
    แงๆๆเขินมาก
    #2,017
    0
  18. #1959 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 19:15
    ชอบเค้าแน่เลยยย
    #1,959
    0
  19. #1949 Odthon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 00:00
    เขินว๊อยยยยย
    #1,949
    0
  20. #1942 Choi_Jina_ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 15:50
    อายุมากกว่าแต่ให้ฟิลพี่เก็ทม่ะ แบบน้องคะทำไมหนูตามเด็กไม่ทันสักทีนะ
    #1,942
    1
    • #1942-1 Choi_Jina_(จากตอนที่ 4)
      24 กันยายน 2562 / 15:50
      น้องสิว้อยยยยยย
      #1942-1
  21. #1926 Cocopop1245 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 17:41

    แต่ผมอยากแต่งกับพี่คำนี้มันแปลกๆนะ
    #1,926
    0
  22. #1924 ก้อนดิน ปั้นดาว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 15:57
    ติดตามครับ เนื้อเรื่องสนุกมากเลย ฮื่อออ ปล.ขออนุญาตแก้คำผิดให้นะครับ กลับตาลปัตร*
    #1,924
    0
  23. #1922 LISIATANAFIA (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 07:55
    ชอบก็บอกชอบเส้~~~
    #1,922
    0
  24. #1904 sher_n (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 15:51
    วิธีจีบแบบฟิวส์ 555555 ฟิวส์ต้องไปปรามแฟนคลับหน่อยนะ มันเกินไป
    #1,904
    0
  25. #1893 Kodjin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:06
    ทำไมอ่านเเล้วเกลียดเเฟนคลับมากเลย
    #1,893
    0