{ BJin } Be my patient ϟ #ฟิคคนไข้ของฮันบิน。/ จบแล้ว

ตอนที่ 4 : ϟ TRACK 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 มี.ค. 58

.







*รีไรท์ให้เหมือนในรวมเล่ม

 

track3

 

 

จินฮวานที่กำลังเดินไปตามทางที่คนตัวสูงเพิ่งเดินผ่านเมื่อกี้นี้

 

 

 ..หายไปไหนแล้ว เป็นผีหรือไง หายตัวไวชะมัด..

 

 

คิมฮันบิน นายอยู่ไหน

 

             ทันทีที่จบประโยคร่างร่างเล็กก็ถูกแรงดึงจากมือใหญ่ทางด้านซ้ายจนร่างปวกเปียกเซไปตามแรง ทำให้ชนกับกำแพงตึกอย่างจัง.. ก่อนจะรีบหันไปมองทางต้นแรงอย่างตกใจ

 

 

อ้ะ!ไอบ้าตกใจหมด

 

 

คนตัวเล็กอุทานขึ้นเล็กน้อย ด้วยความตกใจรวมกับความเจ็บนิดๆที่หลัง จินฮวานหันไปมองคนบ้าที่เพิ่งดึงเขามาอยู่ในซอกตึกเล็กๆระหว่างตึกพยาบาลกับโรงอาหาร มือเล็กกำ ทุบอีกคนไปทีนึงเพราะความหมั่นไส้

 

 

ทำบ้าไรของนาย

 

 

 “เมื่อกี้เดินหนีฉันทำไม

 “อาย เล่นตะโกนซะดัง คนอื่นเขาหันมามองกันหมดละ

นายไม่อยากคุยกับฉันเพราะอายสินะ โอเค้

 

            ร่างเล็กรู้สึกงอนนิดๆ และคิดว่าอีกคนคงไม่ง้อแน่ๆ เลยตั้งใจจะเดินหนี เพราะคิมฮันบินคนเย็นชาอายที่ต้องมายืนคุยกับคิมจินฮวานยังไงล่ะ ..คิดแล้วฉุน ก็ไม่ได้อยากญาติดีด้วยเท่าไหร่หรอก แต่สายตาสวยก็เหลือบไปเห็นรอยเลือดที่เหมือนจะแห้งกังแล้วบนมือหนาของฮันบิน

 

 

เดี๋ยว” คนตัวเล็กข้างหลังเขาดึงแขนเขาไว้น่ะสิ

 

 

อะไรอีก” ร่างสูงมองหน้าอีกคนนิ่งๆ

มือนายเป็นแผลนิ่ ร่างเล็กเอ่ยถามพร้อมชี้ๆไปที่มือของฮันบินให้รู้ตัว เพราะช่วยฉันใช่ไหม?

อือ..ตอบได้หน้าตาเฉยมาก  

 

 

เริ่มรู้สึกอยากแช่งให้เป็นบาดทะยักตายมากกว่ารู้สึกผิดละ- - 

 

 

            จินฮวานคิดในใจ แต่สิ่งที่เขาทำเหมือนจะตรงข้ามกับความคิดนะ จินฮวานเลื่อนมือจากแขนของฮันบินลงมาวางอยู่ที่มือของอีกคน พร้อมทั้งดูแผลถลอกอย่างสนใจ แต่ฮันบินก็ยอมให้คนตัวเล็กดูแผลของตัวเองนิ่งๆ แผลก็ไม่ได้มีอะไรมาก แต่เหมือนจะมีลอยข่วนที่ลึกอยู่พอสมควร

 

 

หมอนี่มันไม่คิดจะสนใจตัวเองเลยหรือไง ได้แค่ทำเก็กไปวันๆสินะ

 

 

            คนตัวเล็กลากแขนอีกคนเพื่อให้เดินไปตามเขา แต่เหมือนจะยากไปหน่อยเพราะด้วยความตัวเล็กร่างบางแรงน้อยทำให้อีกคนไม่ขยับเลยสักนิด

ฮันบินยังยื้อตัวเองไว้ที่เดิม ..น่าแกล้ง..

 

 

มากับฉันนี่ ร่างเล็กหันไปดุฮันบินด้วยความหมั่นไส้

..ตามมาสิโว้ย จริงๆอยากพูดแบบนี้มากกว่า

 

ทำไมต้องไปกับนาย- - ดูถาม

อยากเป็นบาดทะยักตายหรือไงหะ

แค่นี้ไม่ตายหรอก

 

 

 “อย่างน้อยก็ให้ฉันสบายใจเถอะ นายมาช่วยฉันแล้วนี่มีแผลอีก ตามมา!”

 

             ฮันบินยกยิ้มมุมปากขึ้นนิดๆ คนตัวเล็กข้างหน้าคงไม่มีทางเห็นหรอกเพราะง่วนอยู่กับการใช้แรงทั้งหมดเพื่อลากเขาให้เดินตามไป ขาที่พยายามขึงตัวเองไว้อยู่กับที่ ก็เริ่มขยับตามทาง ไม่ต้องเดาเลยมั้งว่าจะไปไหน เพราะตอนนี้คิมฮันบินกับคิมจินฮวาน กำลังยืนอยู่หน้าห้องพยาบาล..

 

 

ขออนุญาตครับอา.. อ่า

อาจารย์ไม่เคยอยู่หรอก

 

 

ฉันทำแผลให้เอง มานี่จะไปไหน

 

            ฮันบินที่เห็นอาจารย์ไม่อยู่ก็นึกจะหนีทันที ก็ไม่ได้อยากมาตั้งแต่แรกแล้วนิ่ แต่ร่างเล็กก็ดึงแขนใหญ่เอาไว้ พร้อมชักสีหน้าโหดๆ ที่ดูไม่โหดเลย แต่ที่ยอมเพราะเห็นแก่ความพยายาม? ล่ะนะ..

 

อือ..

 

            ร่างเล็กที่กำลังทำแผลให้อีกคน ทำแบบเงอะงะๆ ..ทำไม่เป็นแล้วยังจะมาทำให้อีก-_- ร่างสูงคิดในใจ ก่อนจะดึงอุปกรณ์ทำแผลออกจากมืออีกคน แล้วจะทำเอง

 

 

เพราะมันดูปลอดภัยกว่า

 

เห้ย ฉันทำเอง นายเจ็บเพราะฉันนะ

กลัวตายก่อน

เวอร์ไม่ขนาดนั้นซะหน่อย

 

 

อ้ะ..

 

ฮันบินอุทานออกมานิดๆ เพราะเมื่อกี้มือใหญ่เลื่อนไปโดนปลายกรรไกรที่เอาไว้สำหรับตัดอุปกรณ์ทำแผลจนทำให้เกิดแผลเพิ่ม แผลเก่าที่เหมือนเลือดจะแห้งแล้วก็มีเลือดสีแดงสดไหลมาอีกครั้ง

 

 

เลือด..” คนตัวเล็กเห็นเลือดสีแดงก็รีบหันหน้าหนีทันที..        

เออเลือด จะทำต่อไหม แผลเนี่ย เสียเวลาชะมัด

..

นายเป็นคนบอกเองนะว่าจะทำให้ กลัวเลือด?

 

 

ก็..

 

 

เฮ้อ.. ฮันบินถอนหายใจกับความขี้กลัวของอีกคน อาการน่าเป็นห่วงนะ-  -

ดะ เดี๋ยวทำให้ก็ได้

 

            คนตัวเล็กที่กำลังหันมาทำแผลให้อีกคน พอเห็นเลือดที่ยังไหลออกมาเรื่อยๆหน้าที่ขึ้นสีก็เริ่มซีดเผือด 

 

 

หันหน้าไป

หะ?”

กลัวก็หันไป เดี๋ยวทำเอง

 

 

อะ เอางั้นหรอ แต่จริงๆฉันท..

ช่างมันเหอะ หันไปได้ละ มือใหญ่ขวักๆให้หน้าใสหันไป กลัวแล้วจะยังมาทำเก่ง

 

 

            ฮันบินกำลังทำแผลให้ตัวเองอย่างชำนาญ เขาทำบ่อยน่ะ ฮันบยอลน้องสาวของเขาซุ่มซ่ามยิ่งกว่าอะไร ได้แผลมาเพราะความซึนตลอดเลยยัยนั่น.. เมื่อพันแผลให้ตัวเองเสร็จก็หันไปมองอีกคนที่กำลังหันหลังให้อยู่..

 

 

หันมาได้ละ

เสร็จแล้วหรอ  เจ็บไหม

ไม่

 

 

ตายด้านหรือไง” คนตัวเล็กบ่นงุบงิบแต่คิดว่าฮันบินจะไม่ได้ยินหรอ? ยืนห่างกันไม่ถึงเมตร

 

 

ไม่มีไรแล้วใช่ไหม ไปนะ

ดะ เดี๋ยว” คนตัวเล็กดึงแขนร่างสูงไว้อีกรอบ..  อะไรอีก

 

 

เอ่อ ขอโทษนะที่ทำให้นายลำบาก แล้วก็ขอบคุณด้วย

 

 

..” เลิกเย็นชาสักพักก็ได้นะ

ขอบคุณสำหรับแซนวิชนะ อร่อยมากเลย^^”

แซนวิช?”

อื้อ ที่นายเอามาให้ฉันไง

 

 

พี่ฮันบินนนน ไปกัน ฮันบยอลมีเรียนพิเศษนะ ไปๆ

 

            ร่างสูงหันไปมองทางต้นเสียง ก็เห็นน้องสาวตัวดีกำลังดึงแขนตัวเอง พร้อมลากอย่างแรง..  ทั้งๆที่จินฮวานยังพูดไม่ทันจบ ร่างสูงของอีกคนก็หายไปจากสายตาแล้ว.. แต่ก็เอาเถอะเพราะยังไงก็ได้พูดสิ่งที่อยากจะพูดไปและ ไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว ร่างเล็กเลยสั่งตัวเองให้เดินไปที่ประตูโรงเรียน อยากกลับบ้านใจจะขาด..

 

 

            ว่าแต่เด็กผู้หญิงผมยาวคนนั้นเป็นใคร แฟนหรอ?ไม่น่าเชื่ออย่างหมอนั่นจะมีแฟนด้วย

 

 

เฮ้ออ

 

            ตอนนี้ร่างเล็กๆของคิม จินฮวานกำลังเดินตามทางอย่างเอื่อยๆ เขาไม่จำเป็นต้องรีบนี่นาเพราะรีบกลับคอนโดไปก็ไม่มีอะไรทำอยู่ดี นอกจากนอน.. แต่เหมือนการเดินเอื่อยๆของเขาที่ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงจะจบลงแล้ว.. ตอนนี้เขามาหยุดอยู่ที่หน้าห้องของตัวเอง นิ้วเรียวกดรหัส 4 ตัวเข้าห้องไป พุ่งไปที่โซฟา..

 

 

ก่อนจะร่างล้มตัวลงนอนและหลับไปง่ายๆ

 

 
 

               HANBIN SIDE

 

หลังจากที่ฮันบินไปส่งน้องสาวตัวดีที่เรียนพิเศษแล้ว เขาก็แวะไปนั่งฟังเพลงที่สตูดิโอข้างๆคอนโดสักพัก ก่อนขึ้นไปห้องของตัวเองเพื่อพักผ่อน.. ระหว่างนั่งฟังเพลง เขาเผลอนึกถึงคำพูดของคนตัวเล็กได้..

 

 

ขอบคุณสำหรับแซนวิชนะอร่อยมากเลย

 

 

แซนวิชอะไรวะ?”

 

      ฮันบินนั่งคิดๆสักพักก่อนจะยอมแพ้ เพราะคิดไม่ออกว่าแซนวิชที่คนตัวเล็กพูดถึงมันคืออะไร? เอาไปให้ตอนไหน? ตอนเช้าก็แค่พาไปที่ห้องพยาบาลแล้วก็ไม่ได้เจอกันเลยนะ นอกจากบังเอิญเจอ?ตอนเลิกเรียน.. แต่ช่างมันเหอะ

 

            คนตัวสูงพาร่างตัวเองเดินมาเรื่อยๆจนถึงหน้าห้อง 206 กดรหัส 4 ตัวเข้าไปในห้อง.. ฮันบินค่อยๆเปิดประตูออกกว้าง ก่อนจะปิดมันลงอย่างใจเย็น ขายาวกำลังก้าวไปตามพื้นห้อง จุดหมายแรกคือตู้เย็น เขาหยิบน้ำองุ่นรินใส่แก้วพร้อมหยิบแก้วน้ำเดินตรงไปยังโซฟาที่คุ้นเคย

 

           เมื่อร่างสูงทรุดตัวลงนั่งกับโซฟา  เขาก็สัมผัสได้ถึงอะไรแปลกๆ ..เหมือนได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะ.. อีกทั้งเหมือนโซฟาที่เขานั่งมันจะแคบลง พอรู้สึกได้ขายาวของฮันบินก็รีบก้าวเท้าเดินไปเปิดไฟ เพื่อดูให้แน่ใจ

 

 

           ..กริ้ก

 

 

พอไฟสว่างก็เห็นเป็นร่างของคนตัวเล็กกำลังนอนหลับอย่างไม่รู้เรื่อง หลับสนิทจริงๆ ฮันบินเดินเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะย่อตัวนั่งยองๆอยู่ตรงหน้าร่างเล็กของจินฮวานกำลังนอนอยู่บนโซฟาที่ห้องเขา 

 

 

เข้ามาได้ไงวะร่างสูงบ่นนิดๆก่อนจะเลื่อนมือไปจับจมูกอีกคนพร้อมกดเบาๆ..

อื้อ..” จินฮวานที่ถูกรบกวนตอนนอนหลับก็ส่งเสียงไม่พอใจออกมานิดๆ แต่ก็ยังนอนหลับอย่างไม่รู้ไม่ชี้

 

 

            ฮันบินที่ตอนแรกนั่งยองๆก็เปลี่ยนมานั่งขัดสมาธิและคิดกับตัวเองว่าควรจะทำยังไงดี.. ปล่อยเวลาผ่านไปสักพัก เขาก็ค่อยๆลุกขึ้นก่อนจะรวบตัวคนตัวเล็กครั้งที่2ของวันนี้ขึ้นอุ้ม ควรจะอุ้มไปนอนที่เตียง.. นั่นคือสิ่งที่เขาคิด           

 

 

แต่อยู่ๆ.. ฮันบินก็ย่อตัวลงพร้อมลดแขนที่กำลังหอบจินฮวานอยู่ลงต่ำลงเรื่อยๆจะเกือบถึงพื้นอีกแค่ 3-4 นิ้วเท่านั้น พร้อมปล่อยมือให้ร่างเล็กร่วงลงมากระแทกพื้นอย่างจัง

 

 

โอ้ย.. เจ็บ

เจ็บหรอ

 

 

เออดิ โอ้ย..” จินฮวานโวยวายเพราะความเจ็บจากแรงกระแทก และหงุดหงิดกว่าเดิมเพราะมารบกวนเวลานอนของเขายังไงล่ะ ..เมื่อกี้คุยกับใครวะพอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นร่างสูงที่ชอบทำหน้าเย็นชากำลังนั่งยองๆจ้องหน้าเขาเขม็ง 

 

 

นะ นายเข้ามาในห้องฉันได้ไง

ห้องนาย?”

ใช่สิห้อง..”  จินฮวานมองไปรอบๆก่อนจะ.. “เอ่อไม่ใช่ห้องฉันนิ่

ก็เออน่ะสิ ฮันบินตอบอย่างหัวเสีย ทำให้จินฮวานเก้ๆกังๆ

 

 

ละแล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ไง หรือว่านาย..

ฉันต้องถามนายมากกว่า พอมาถึงก็เห็นนายกำลังนอนอยู่ในห้อง-ของ-ฉัน” 

แต่ฉันก็กดรหัสเข้ามานะ

 

 

           จินฮวานไม่ได้เถียงนะ เขากำลังพูดความจริงตังหากจริงๆนะ มันคือความจริงไง ไม่ได้โกหกนะ กดรหัสเข้ามาจริงๆเว้ย แล้วใครจะไปรู้ว่ากดเข้ามาผิดห้องวะ ก็รหัสอะรหัส..

 

 

รหัส?”

อือ รหัสเออรหัส แต่ไหงมาอยู่ห้องนี้ซะได้ ผิดเองที่ไม่ได้มอง

แล้วทำไมนายมาอยู่ห้องฉัน!”

 

 

ไม่รู้ ไม่รู้ แต่ฉันไม่ได้เปิดประตูเชื่อมเข้ามาจริงๆนะ!”

 

 

ไหนบอกรหัสห้องนายมา

 

ฮันบินพยายามทำใจเย็นและถามขึ้นด้วยเสียงที่เรียบกว่าเดิม พยายามอดกลั้นอยู่..

 

 

จะให้บอกหรอ

ก็เออดิ!”

ไม่เห็นต้องตะคอกเลย ฉันเป็นพี่นายนะ!”

 

 

บอกมา ร่างสูงเอ่ยขึ้นอย่างชัดถ้อยชัดคำ.. ทำให้คนร่างเล็กปฏิเสธไม่ได้ไม่งั้นคงโดนงับหัวแน่ โหดไปแล้ว

 

 

1022

 

           ..ชิบหาย รหัสเดียวกัน ทำไมแม่ไม่เปลี่ยนรหัสเล่า

 

 

ยะ อย่าบอกนะว่ารหัสห้องนายก็..

 

            จินฮวานถามขึ้นก่อนจะเห็นร่างสูงกำลังถอนหายใจก่อนจะกุมขมับตัวเองด้วยสีหน้าเครียดๆ  

 

 

จริงอะ?

 “โถ่เว้ย!”

 

            ฮันบินตวาดออกมาเสียงดังทำให้คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ที่พื้นถึงกับสะดุ้ง.. แต่จินฮวานก็ยังคงอธิบายให้อีกคนเข้าใจว่าเขาไม่ได้เจตนาหรือแอบเข้ามานะ มัน..บังเอิญจริงๆ

 

 

 

 “ขะ.. ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ สาบานได้ ฉันไม่ได้ตั้งใจมายุ่งในห้องนายด้วย พอดีมันเพลียเลยนอนไปไม่ได้สังเกตอะไรเลย ขอโทษนะ

 

            คนตัวสูงที่ตอนนี้ชักสีหน้าจนคนตัวเล็กชักจะกลัวซะแล้วสิ

 

..ทำยังไงดีจินฮวาน

 

 

ออกไป

หะ?”

ออกไปจากห้องฉัน!”

 

 ฮันบินตวาดขึ้นโดยที่ไม่ได้มองหน้าคนตัวเล็ก มือก็ชี้ไปทางประตูเชื่อมที่เชื่อมระหว่างห้องสองห้อง

 

 

ฉันขอโท.. จินฮวานพยายามอธิบายจนถึงที่สุดแล้ว

 

แต่เหมือนฮันบินจะยังเข้าใจเขาผิดอยู่

 

 

บอกให้ออกไป

ฟังฉันก่อ..

เดี๋ยวนี้!!!”

 

 

           คนตัวเล็กต้องสะดุ้งมากกว่าเดิมอีกหลายเท่า ไหล่เล็กเริ่มสั่นๆ  เพราะตอนนี้ฮันบินกำลังโกรธ โกรธมาก ทำไมต้องโกรธขนาดนี้ด้วยเล่า ไม่ได้ไปเผาบ้านนายสักหน่อย ก็ไม่ได้ตั้งใจนี่ จริงๆนะ

 

 

ขะ..ฮ ขอโทษ

 

            ร่างสูงที่ตวาดคนตัวเล็กเพราะอารมณ์โกรธ โกรธมาก ฮันบินไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับความเป็นส่วนตัวของเขา  ทั้งๆที่รู้ว่าอีกคนอาจจะไม่ได้ตั้งใจ แต่จะให้เขาแน่ใจได้ยังไงล่ะ ก็เพิ่งเจอกันเอง.. ไม่ไว้ใจอะไรทั้งนั้นแหละคนร่างเล็กที่ลุกออกไป หลังจากเอ่ยคำขอโทษให้เขา.. ด้วยเสียงสั่นๆ ทำให้ฮันบินต้องหันไปมอง..

 

 

           ร้องไห้หรอ.. หรือเขาทำเกินไป?

 

 

ดะ.. เดี๋ยว” 

 

 

..ปัง

 

 

ขอโทษ..” 

 

            ร่างสูงเอ่ยกับตัวเองเบาๆ เขาคงจะโมโหแรงไปหน่อย.. ก็เออยอมรับก็ได้ว่าผิด แต่จินฮวานผิดยิ่งกว่า..แค่วันเดียว ก็ทำให้หมอนั่นร้องไห้แล้วหรอ คิมฮันบิน นายมันแย่ แย่จริงๆ

          

 

 

 

คนตัวเล็กที่รีบวิ่งกลับห้องตัวเองพร้อมน้ำตาหยดน้อยๆที่ไหลออกมาจากไหนไม่รู้.. จะให้ทำยังไงได้ล่ะ คงต้องโทษที่ความโง่ของตัวเอง แต่นายคนขี้เก็กนั่นทำเกินไปไหม..

 

 

ฮะ ฮึก..” คนตัวเล็กร้องไห้อย่างเงียบๆ เขาไม่ใช่คนที่ร้องไห้แล้วมีเสียงมากเท่าไหร. ไม่อยากให้ใครมาเห็นใจด้วย

 

 

ใจร้าย

 

           จริงๆเขาก็ไม่ได้ทำผิดอะไรมากมายขนาดนั้นสักหน่อย ทำไม ทำไมต้องโมโหกันขนาดนี้ด้วย ทั้งๆที่.. ทั้งๆที่เขาก็ขอโทษแล้ว

 

 

ต่อไปฉันคงไม่กล้ายุ่งกับนายแล้วล่ะ ฮ.. คิม ฮันบิน

 

 

 

HANBIN SIDE

 

ฮันบยอลกลับมาแล้ว

 

           น้องสาวตัวเล็กเดินเข้ามาในห้องอย่างร่าเริง พูดประโยคที่คุ้นเคยเหมือนทุกๆวัน แต่วันนี้กลับไร้การตอบรับจากพี่ชาย เลยเดินเข้าไปใกล้ๆ..

 

พี่ฮันบิน

พี่ฮันบิน!” ..ตะโกนใส่หน้า

 

ฮะ?

 

ฮันบยอลบอกว่าฮันบยอลกลับมาแล้ว

อ่อ..อื้อ” ร่างสูงตอบน้องสาวของตัวเองก่อนจะเหม่อ.. เหมือนเดิม

 

            แต่ก็ต้องสะดุ้งนิดๆ เพราะสัมผัสเย็นนุ่มที่หน้าผากของเขา

 

 

ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า

            ฮันบยอลใช้ฝ่ามือเล็กๆของตัวเองแตะไปที่หน้าฝาก เลื่อนมาที่แก้มด้านขวา ลงมาที่คอ.. 

 

ไข้ก็ไม่มีนิ่

 “เป็นอะไรไปพี่ฮันบิน..  น้องสาวถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง..

“ รู้สึกแย่ๆนิดหน่อย

 

 

มีอะไรบอกฮันบยอลได้นะ

 “..” ฮันบยอลตั้งหน้าตั้งตาฟังสิ่งที่พี่ชายของตัวเองกำลังจะพูดอย่างใจจดใจจ่อ..

 


ถ้าพี่.. เผลอไปทำคนอื่นร้องไห้ ต้องทำไง

 

 

ใครอะพี่ฮันบิน บอกฮันบยอลมานะ

..

พี่ฮันบินนนนนนน ฮันบยอลตัวดี ดึงแขนพี่ชายด้วยสีหน้าเอาเรื่อง

ไม่มีอะไรหรอก

เอ้า..

 

 

ไปอาบน้ำนอนได้แล้วเราน่ะ

ฮันบินตอบปัดไปพร้อมขวักมือไล่น้องสาวตัวเล็กให้ขึ้นห้อง..

 

 

ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องน่ะ บอกฮันบยอลมา สีหน้าของคนขาวใสเริ่มจริงจังมากขึ้นเดี๋ยวนี้!”

โอ้ยยย

 

            ร่างสูงยื่นมือไปเขกหัวน้องสาวที่ยืนเท้าเอวครั้นความจริงกับเขาอยู่..

 

กล้าดียังไงมาขึ้นเสียงใส่พี่หะ เดี๋ยวเถอะ

พี่ฮันบินก็บอกฮันบยอลมาสักทีสิ้”..อ้อนชะมัด

            น้องสาวตัวดีเปลี่ยนจากท่าโหดๆเมื่อกี้มานั่งข้างๆพี่ชายสุดที่รักพร้อมนัวเนียหัวเล็กๆไถไปกับแขนของพี่ชาย 

 

 

 “พี่แค่สมมุติน่ะ

แน่นะ?” ฮันบยอลจ้องหน้าพี่ชายตาเขม็ง แต่ฮันบินไม่สบตา อือ

 

 

ถ้าเป็นอย่างงั้นจริง ฮันบยอลจะโกรธจริงๆด้วย พี่ฮันบินอะทำอะไรไม่ค่อยคิด ฮันบยอลยังเกือบร้องไห้เพราะพี่ฮันบินตั้งหลายครั้ง ขนาดโดนพี่ฮันบินตวาดใส่ ฮันบยอลยังกลัวเลย แล้วถ้าคนอื่นที่ไม่รู้จักพี่ฮันบินดีแบบฮันบยอลคงกลัวจนไม่กล้าคุยกับพี่ฮันบินแล้วมั้งนั่น

 

 

พี่น่ากลัวขนาดนั้นเลย?” ยิ้มจากปากหนาเผยให้เห็น ก่อนที่มือจะเลื่อนไปยีหัวทุยๆของน้องสาวตัวดี..ตอนอารมณ์เสียอะน่ากลัวมากกกก อย่างกับเสือแหนะ

พอๆเลยเรา ไปอาบน้ำนอนได้แล้วดึกแล้วนะ

ค่า ไปเดี๋ยวนี้ล่ะ แล้วถ้าไปทำใครเขาร้องไห้มาจริงๆน่ะ ต้องบอกฮันบยอลนะ

 

 

ก็บอกว่าแค่สมมุติไง คุณฮันบยอลไปอาบน้ำสักทีเถอะครับ

รับทราบค่ะพี่ชายสุดหล่ออออ”  

 

 

ก่อนเปิดประตูเข้าห้องก็ไม่ลืมที่จะหันไปมองพี่ชายตัวเองอีกครั้ง.. น้องสาวร่างเล็กเพิ่งนึกขึ้นได้ ว่ามีบางอย่างต้องบอกพี่ฮันบิน สำหรับเขาก็ไม่สำคัญเท่าไหร่อะนะ แต่สำหรับพี่ฮันบินคงไม่แน่

 

 

เอ้อพี่ฮันบิน.. คือฮันบยอลเก็บกระเป๋าของพี่ชายตัวเล็กที่พี่ฮันบินช่วยเมื่อเช้าได้อะ

 

            จากที่ตอนแรกคนร่างสูงดูเหม่อๆลอยๆ ก็รีบหันไปมองน้องสาวทันทีเมื่อได้ยินคำบอกกล่าว ทำให้ฮันบยอลแอบขำพี่ชายตัวเองนิดๆ

 

 

ฮันบยอลเอาวางไว้ที่โต๊ะนั่นน่ะ ข้างหน้าพี่ฮันบินอะ

นี่อะนะ?”

ใช่ๆ จะให้ฮันบยอลเอาไปคืนให้ไหม

 

 

ไม่ต้อง..

 

 

 

            เช้าวันถัดมา

 

 

            ..Rrrrrrrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrrrrr

 

 

อื้อ..  เสียงและแรงสั่นจากโทรศัพท์ปลุกให้คนที่นอนหลับสบายอย่างจินฮวานรู้สึกตัวขึ้นมา เมื่อวานกว่าจะข่มตาให้หลับก็นานพอสมควร เพราะมัวแต่คิดมากเรื่องคนขี้เก็กนั่นแหละ..

 

 

พูดแล้วฉุน 

 

 

ตาบวมชะมัด ร่างเล็กบ่นกับตัวเองหน้ากระจก.. ก่อนจะรีบอาบน้ำแต่งตัว จัดกระเป๋านักเรียน.. เห.. กระเป๋านักเรียน?

 

 

กระเป๋า!”

กระเป๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หายไปไหน T^T” คนตัวเล็กหากระเป๋านักเรียนของตัวเองให้ทั่วห้อง.. ก่อนที่จะนึกอะไรดีๆออก

 

 

เมื่อวานกลับบ้านมา ‘ตัวเปล่า’ กระเป๋าหายไปตั้งแต่ตอนตื่นมา อย่าบอกนะว่า..หล่นหน้าโรงเรียน

 

 

ตายๆ แล้วจะเอาอะไรเรียน..

 

            ร่างเล็กที่พอทำใจได้กับการหายไปของกระเป๋านักเรียนที่เพิ่งใช้ได้แค่ครั้งเดียวตั้งแต่ซื้อมา รู้สึก ..เสียดาย.. เมื่อมันไม่มีทางแก้แล้ว ก็ตามนั้นอะนะ เขากำลังเตรียมตัวออกจากห้อง เพื่อเดินทางไปโรงเรียน

 

 

           แกร้ก

 

 

จินฮวานเปิดประตูห้องก่อนจะรีบเดินออกมา วันนี้เขาไม่อยากไปสายแล้วล่ะ วันนี้เขาออกไวกว่าเมื่อวาน แต่ขณะที่กำลังปิดประตูนั้น.. สายตาก็เหลือบไปเห็น

 

 

 ..คิมฮันบิน

 

 

            มายืนรอเขา? ทำไม?  ถ้าจะมาชวนทะเลาะบอกเลยว่าไม่ ไม่อยากเจอหน้าด้วยซ้ำ

 

อ่ะ” มือของคิมฮันบินกำลังยืนอะไรบางอย่างให้ เมื่อมองดูแล้ว..

..

ของนาย

 

 

ขอบคุณ

 

            ร่างเล็กตั้งแต่เห็นฮันบินก็เอาแต่ก้มหน้า ไม่ยอมมองอีกคนเลย พอยื่นมือไปรับกระเป๋าจากมืออีกคนได้แล้ว ก็รีบเดินตรงไปทางลิฟต์ โดยที่ไม่ได้หันไปมองข้างหลังแม้แต่นิด.. ยังไม่พร้อมที่จะมองหน้าอีกคน ตอนนี้ เพราะจริงๆเรื่องเมื่อวานเขาผิดเอง แต่.. ลึกๆเขาก็คิดเห็นแก่ตัวว่าอีกคนก็ทำเกินไปเหมือนกัน

 

            ร่างเล็กของจินฮวานเดินตามทางมาเรื่อยๆ เขารู้สึกได้ว่ามีอีกคนเดินตามมา  แต่ถ้าจะให้พูดว่าเดินตามก็คงไม่ถูก เพราะฮันบินก็อยู่โรงเรียนเดียวกับเขา คงไม่แปลกสินะที่จะมาทางเดียวกัน  ร่างเล็กมาหยุดอยู่ที่หน้าป้ายรถเมล์หน้าคอนโด แน่นอนฮันบินก็เช่นกัน จินฮวานนึกสงสัยว่าทำไมวันนี้ฮันบินไปโรงเรียนโดยรถประจำทาง ไม่ไถสเก็ตบอร์ดไปละหรอ?

 

 

            ..แต่ก็ไม่เกี่ยวกับเขานี่ จริงไหม

 

 

            รถประจำทางคันสีเขียวได้จอดเทียบป้ายรถเมล์ที่เขากำลังยืนรออยู่ ขาเล็กกำลังจะก้าวตัวออก แต่พอเห็นขาของอีกคนกำลังจะก้าวขึ้นรถประจำทาง  ร่างของจินฮวานก็หยุดนิ่งลงทันที..

 

 

คันอื่นก็ได้ 

 

 

จินฮวานพยายามจะหลีกเลี่ยง  หลีกเลี่ยงการเจอหน้า การเข้าใกล้ การพูดคุย.. ทุกอย่างที่เกี่ยวกับคิม ฮันบิน แต่เหมือนโชคจะไม่เข้าข้างเขา เพราะอยู่ๆก็มีมือหนามาฉุดแขนเขาแล้วลากขึ้นรถเมล์เฉยเลย

 

 

            และมือนั้นคงเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก..

 

 

 

คิม ฮันบิน..

 

 
 

100%

 

 

 

TALK

มาต่อแล้วววววหนา

คือกะจะหายไปบ้าง แต่นี่คือมาอัพตลอดเลยy-y




.

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,509 ความคิดเห็น

  1. #5084 บาบิบาบิ° (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:24
    ฮันบินใจร้ายยยยยยยยยย
    #5,084
    0
  2. #5064 Helenbrabra (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:38
    ฮันบินใจร้าย ชิๆๆ
    #5,064
    0
  3. #4961 เอเอ็น (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 20:42
    นี่ชอบฮันบยอลมาก โอยยยยย น่ารักกกกกกก
    #4,961
    0
  4. #4926 Chompunuchhh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 20:31
    ฮันบยอลน่ารักกกกี
    #4,926
    0
  5. #4925 Chompunuchhh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 20:31
    ฮันบยอลน่ารักกกกี
    #4,925
    0
  6. #4861 BEN.KL (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 15:33
    อ้ายยยยย>///////< อยากมีโมเม้นท์นี้บ้างงงงง
    #4,861
    0
  7. #4803 Pine_Ice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 22:39
    ตอนนี้ทำใจสั่นเลยอ่ะ ????
    #4,803
    0
  8. #4735 SweetLip (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 01:02
    ห่านนนนบิน แกทำพี่จินร้องไห้เรอะะะ! ง้อพี่จินเลยยย หึ่ยยๆ
    #4,735
    0
  9. #4678 Hiro Hiro Shi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 15:59
    555 นึกถึงตอนนางซ้อมเต้นกันเลยย จากห่านกลายเป็นเสือเลยอ่ะ
    #4,678
    0
  10. #4646 JmEXcy.61 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 08:10
    ฮันบินคนซึน
    #4,646
    0
  11. #4552 OhNamfon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 18:03
    พี่จินตัวเล็ก ต้องถนุถนอม
    #4,552
    0
  12. #4187 krisluzumlay (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 19:23
    ฮันบิน แน่ใจนะว่านั่นคือปาก

    แล้วยังไปลากเขาขึ้นรถอีก

    อยากง้อเค้าว่างั้น คนซึนเอ้ยยย
    #4,187
    0
  13. #4150 YuiLuk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 21:40
    ฮันบินอ่าาา นายโหดไปมั้ย?? ดูดิจินฮวานร้องไห้เลย เป็นเรา เราก็ร้องอะ เสียใจด้วย อิฮันบินบ้าเดี๋ยวไม่รักเลย555555 ง้อจินฮวานเลยยยย แต่เอ๊ะมีจับมือลากขึ้นรถเมล์5555555 เขินนน ฮันบินอย่าโหดและเก๊กใส่จินฮวานมากดิ สงสารจินฮวานตัวเล็กกกก
    #4,150
    0
  14. #3927 사랑해♡ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 20:57
    ทำไมรู้สึกชอบฮันบยอลอ่ะแก 5555555555555555

    ฮันบินหนูใจร้ายเกินไปอ่ะลูกพี่จินเขากลัวแล้วเดี๋ยวก็ไม่คุยด้วยหรอกโห่ย

    ถ้าพี่จินไม่คุยด้วยแล้วจะสมหน้าให้ไปง้อซะนะ
    #3,927
    0
  15. #3596 เมียหลวงกีกวัง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:57
    ฮันบินอ่า โหดไปป่าว ตัวเล็กกลัวหมดแล้วนั่น
    #3,596
    0
  16. #3403 ZiGn Phupanthong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:53
    ง้อเร็ว ๆ ง้อเร็ว ๆ ><
    #3,403
    0
  17. #3142 RISE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:36
    จะง้อก็รีบง้อดิวุ๊ยยยย ลีลา -0-
    #3,142
    0
  18. #2833 -ซันชาย- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 22:33
    มาง้อละสิฮี่ๆๆ
    #2,833
    0
  19. #2815 ชานหยอยเอ๋อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 23:17
    ง้ออ่ะเด้ แกกำลังง้อเขาใช่มั้ยห้ะไอเสื้อ
    ตบหัวแล้วคิดจะลูบหลัง ถ้าทำอีกเดี๋ยวเจ้โบกหัวแตกเลย5555555 
    #2,815
    0
  20. #2695 `Chocomallow* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 20:24
    โอ้ยยยย อยากจะทุบๆตีๆคนขี้เก๊กจริงๆ
    มาทำจินฮวานร้องไห้ได้ไง ฮึ!!
    #2,695
    0
  21. #2594 krittika (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 18:07
    จับมืองะจับมือ เขินนน >////<
    #2,594
    0
  22. #2577 ฮุนตัลอิสเรียล <3 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 17:25
    พี่จินร้องไห้เพราะฮันบินนน แกโหดไปนะ55555
    #2,577
    0
  23. #2551 Cookie _hong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 10:56
    ฮันบิน แกทำพี่จินร้องไห้ๆๆๆๆๆๆๆๆ~~~~ - - พี่จินน่ารักง่าาาา -/////////-
    #2,551
    0
  24. #2540 mrk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:19
    ฮันบิน เย็นชา เค้าสงสารจินน้อยอะะะะะะะ T^T
    #2,540
    0
  25. #2517 Fnre Vk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 13:49
    สงสารพี่จินนนนน T^T ฮันบินแม่งใจร้าย
    #2,517
    0