{ BJin } Be my patient ϟ #ฟิคคนไข้ของฮันบิน。/ จบแล้ว

ตอนที่ 3 : ϟ TRACK 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    13 มี.ค. 58

 

.







*รีไรท์ให้เหมือนในรวมเล่ม

 

track2

 
 

 

Rrrr Rrrr

 

แรงสั่นของโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงทำให้ร่างเล็กที่กำลังอยู่ในห้วงของการพักผ่อนขยับตัว พร้อมกับมือเล็กไล่คลำไปที่กระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบโทรศัพท์เจ้าปัญหาขึ้นมาดู..

 

7.30 AM

 

อือ..

 

            ร่างเล็กที่ยังสะลึมสะลือหยิบโทรศัพท์ที่ถูกวางข้างๆตัวเมื่อกี้ขึ้นมาดูอีกรอบ

 

7.31 AM

 

แล้วก็ต้องเบิกตากว้างพร้อมสีหน้าตกใจ

 

สายแล้ว!” จากที่สะลึมสะลือไม่อยากจะตื่น ตอนนี้ต้องรีบสุดเพราะวันนี้เป็นวันเข้าเรียนวันแรกของเขาในฐานะเด็กใหม่แค่วันแรกก็จะสายซะแล้วหรอจินฮวาน.. เหตุที่ทำให้เขาตื่นสายเพราะเขาไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ไงล่ะ โทรศัพท์ที่สั่นเมื่อกี้ก็แค่เป็นเสียงข้อความโฆษณาธรรมดา ยังถือว่าโชคดีแฮะ

 

เมื่อวานหลังจากร่างสูงข้างห้องออกไป เขาก็เผลอหลับคาโซฟาตัวใหญ่กลางห้องนั่งเล่นของตัวเอง เพราะอะไรน่ะหรอ ฝน! ฝน! เพราะฝนไง ทำให้เขาเพลียจนผล็อยหลับไป.. จินฮวานรีบจนลนไปหมด หยิบเครื่องแบบนักเรียนโชคดีที่มันถูกพับมาอย่างดีจนไม่ยับมากนักมาสวมใส่  รีบสวมโน่น ใส่นี่ หยิบสิ่งที่จำเป็นเข้ากระเป๋าแน่นอนน้ำก็ไม่ได้อาบ ก็มันรีบนี่

 

            ร่างเล็กที่แต่งตัวเสร็จก็เดินมายืนรอลิฟต์อย่างร้อนลน..

 

 

มาสักทีสิ มาสักที..

 

 

            ปิ๊ง 

 

ขาเรียวเล็กทั้งสองข้างขยับตัวเร็วเฉียบลม รีบกดลิฟต์ลงชั้นล่างสุด เมื่อถึงชั้นที่เป็นจุดหมายขาเล็กก็รีบวิ่ง เพื่อไปยังจุดหมายต่อไป ..โรงเรียน.. จริงๆโรงเรียนก็ไม่ได้อยู่ไกลจากคอนโดที่เขาอยู่เท่าไหร่ นั่นเป็นเหตุผลที่เขาเลือกคอนโดนี้ยังไงล่ะ..

 

 

ดะ เดี๋ยวครับ รอด้วยยยยยยยยยยยยยยยย”     

 

            รถประจำทางสีเขียวได้เลื่อนผ่านป้ายรถเมล์ไปเรียบร้อย..  

 

แฮ่กๆ.. โอ้ยไม่ไหวแล้ว แฮ่กๆ จินฮวานหอบเฮือกๆเพราะความเหนื่อยจากการรีบวิ่งจากลิฟต์มาถึงป้ายรถเมล์แต่เหมือนความพยายามของเขาจะสูญเปล่า 

 

รถเที่ยวต่อไป.. โห แปดโมงสิบ” คนตัวเล็กมองตารางรถประจำทางก่อนจะร้องเสียงดังด้วยความเซง

ให้ตาย!”

เดินไปก็ได้” 

 

สุดท้ายคนตัวเล็กก็จำเป็นต้องเดินสลับวิ่ง เพราะเวลาตอนนี้มันเจ็ดโมงสี่สิบห้าแล้ว โรงเรียนเข้าเจ็ดโมงห้าสิบ แต่ที่ต้องวิ่งๆเดินๆเพราะเขาเป็นคน

 

เหนื่อยง่าย จะให้วิ่งตลอดทางคงจะไม่ไหวนะ

 

 

ครืดด ครืดดดดดดด

 

            คนตัวเล็กหันตัวไปตามเสียงที่แว่วผ่านหูเขา ก็พบกับนักเรียนชายเครื่องแบบเดียวกับเขา ใส่หูฟัง หมวกบีนสีดำ ไถสเก็ตบอร์ดตรงมาทางเขา และกำลังจะผ่านเขาไป

 

ดูชิวแฮะ..

 

จินฮวานเบ้ปากบ่นอย่างไม่ได้ถือสาอะไร ก่อนจะรู้ตัวว่าตัวเองต้องรีบ เร่งฝีเท้าตัวเองอีกครั้ง แต่มันก็ไม่เป็นผลเลย วิ่งไปสักพักร่างกายมันก็ทรมานจนต้องทรุดตัวนั่งลง จริงๆคือเขาทำแบบนี้มาตลอดทาง รู้สึกสงสารตัวเองเหมือนกันนะเหอะๆ หลังจากวิ่งๆเดินๆมาเกือบ20นาที เขาก็ใกล้จะถึงจุดหมายสักที

 

 

แต่โชคร้าย ทางเข้าโรงเรียนเป็นเนินสูงที่ต้องใช้แรงอีกมากโขสำหรับเขา 

 

 

รู้งี้เอาสกูตเตอร์มาไถดีกว่า ไม่น่าเอาไว้บ้านแม่เลย..” 

 

            ตอนนี้ร่างเล็กกำลังเดินๆวิ่งๆจนมาถึงเขตโรงเรียนแล้ว แต่อยู่ๆสายตาก็ไปสบอยู่คน คนร่างสูงที่พอใส่ชุดเครื่องแบบนักเรียนจากที่ว่าหน้าตาดีอยู่แล้ว หล่อ หล่อมาก.. เมื่อแน่ใจว่าเป็นคนที่เขารู้จักร่างเล็กจึงยกยิ้มก่อนจะทักทายอีกคน ด้วยคำพูดเย็นชานิดๆ

 

นี่.. เจอกันอีกแล้วนะ

 

คิม-ฮัน-บิน


        จินฮวานลงเสียงหนักทุกพยางค์ของชื่ออีกคน เพื่อให้คนที่เอาแต่เก็กหน้านิ่งไปวันๆสนใจเขาบ้าง เพราะยังไงเราสองคนก็รู้จักกันแล้วนี่ มั้ง..

 

คนที่เพิ่งถูกเรียกชื่อไปหันมามองแบบนิ่งๆ ก่อนจะเดินหอบสเก็ตบอร์ดในมือไปอย่างไม่สนใจคนข้างหลังเลย.. ทำให้อีกคนยิ้มเก้อรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ เพราะทุกครั้งที่เจอหมอนั่นก็ทำแบบนี้มาตลอ คอยดูเถอะ ถ้าวันไหนนายทักฉันก่อน ฉันจะเมินใส่ให้!

 

เฮ้อเหนื่อย.. หิวด้วยอะ” คนตัวเล็กนั่งทรุดลงไปหลังจากต่อปากต่อคำกับคนเย็นชาข้างห้อง? เรียกว่าพูดคนเดียวคงจะดีกว่า

 

 “นาย..

เหมือนจะได้ยินเสียงใครสักคน พอเงยหน้าขึ้นก็พบกับคนเย็นชาที่เขาเพิ่งบ่นถึงไปเมื่อกี้

 

หือ..

เป็นไรหรือเปล่า

เปล่านี่ แค่เหนื่อยอะ” ..จ้อกกก.. “หิวด้วย

 

 

นึกว่าเป็นอะไร ไปนะ

 

 

อื้ม ขอบคุณที่เป็นห่วง

เปล่า เห็นอาจารย์มองอยู่เลยทำดีซะหน่อย

เหอะๆ

 

 

            คิม ฮันบินที่รู้สึกเหมือนได้คำชมแบบประชดๆ ยักไหล่เล็กน้อยก่อนจะเตรียมตัวเดินไปยังหน้าประตูโรงเรียน ปกติเขาก็มาโรงเรียนสายทุกวันล่ะน่ะ แต่คนตัวเล็กข้างๆเขาดูเหมือนจะเพิ่งย้ายมา มาวันแรกก็สายซะละไม่น่าเล้ย

 

 

พี่ฮันบินนนนนนนนน

 

            ฮันบินมองไปยังต้นเสียงที่เหมือนจะมาจากทางซ้ายมือของตัวเองก่อนจะยกยิ้มและรีบเตรียมตัววิ่ง

 

 

ฟึบ

 

ฮะ..อัน บ..”  

 

เห้ย!”

 

 

ปรี๊นนนนนนนนนน

 

ร่างเล็กที่ตอนแรกทำท่าจะลุกขึ้นเดินต่อ กลับมีอาการโซเซเหมือนคนจะล้มไปตามแรงโน้มถ่วงของโลกซ้ำร้ายรถยนต์คันใหญ่ก็กำลังแล่นผ่านมาด้วยความเร็วทำให้เขาตกใจกับภาพตรงหน้าจน..

 

 

 “ระวัง!!” 

 

ยังไม่ทันที่ร่างเล็กจะล้มลงไป ร่างสูงของฮันบินหันหลังมา ทิ้งสเก็ตบอร์ดสุดที่รักของเขา พร้อมออกตัววิ่งอย่างไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ มือหนาฉุดแขนเล็กและดึงเข้าหาตัว แต่ด้วยแรงที่มหาศาลบวกกับความไม่ทันตั้งตัว ทำให้ร่างเล็กหมดสติ ไร้เรี่ยวแรงยึดเหนี่ยว ฮันบินเลยดึงมากอดซะเลย

 

 

พี่ฮันบิน!!!!!”

 

 

เด็กผู้หญิงร่างเล็กที่ตะโกนเรียกฮันบินเมื่อกี้รีบวิ่งเข้ามาดูคนร่างสูงที่เพิ่งเจอกับสถานการณ์ที่ดูเกือบจะเลวร้ายในทันที..

 

พี่ฮันบิน เป็นไรป่าว” เด็กหญิงร่างเล็กรีบวิ่งมาดูพร้อมถามอย่างเป็นห่วง แต่ก็ต้องชะงักไปเพราะพี่ฮันบินของเขามีอะไรแปลกๆน่ะสิ..  คิดแล้วก็ชะโงกหน้าไปมองอย่างสนใจ

 

เอ่อ..

 

ฮันบยอลที่เห็นพี่ชายของตัวเองกำลังทำหน้าหยีเพราะแรงกระแทก.. สำรวจดูก็ไม่ได้พบแผลอะไรมากมาย มีแค่แผลถลอกที่มือเท่านั้น แต่ยังไงก็ยังอดห่วงไม่ได้ เพราะพี่ชายเขากำลังโอบใครสักคนไว้อยู่ก็ไม่รู้ ฮันบยอลมองไม่เห็นเพราะฮันบินกำลังหันหลังให้เขาอยู่..

 

 

"ไม่เป็นไร ฮันบยอล ไปเก็บสเก็ตบอร์ดให้พี่ที"

 

            ร่างสูงสั่งน้องสาวตัวเล็กผมยาวของตัวเอง ก่อนจะหันกลับมาสนใจร่างเล็กที่สลบอยู่ในอ้อมกอดของเขา

 

"นายนี่จริงๆเลย - - สร้างเรื่องได้ตลอด"  ฮันบินบ่นขึ้นเบาๆก่อนจะรวบตัวรวบขาตัวเล็กอุ้มขึ้น

แฮ่กๆ สเก็ตบอร์ดไหลไปไกลชะมัด เหนื่อยหนูนะเนี้ย

 

น้องสาวตัวดีวิ่งกลับมาพร้อมสเก็ตบอร์ดคู่ใจของพี่ชาย เหมือนจะเพิ่งสังเกตเห็นคนตัวเล็กที่นอนสลบอยู่บนตัวพี่ชายก็นึกสนใจ เพราะความขาวใส

 

 

หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักของคนตัวเล็ก ทำให้สาวน้อยต้องยิ้มออกมา

 

ใครอะพี่ฮันบิน น่ารัก><”

ไม่รู้จัก

อ่าวแล้ว.. อุ้มทำไม ฮันบยอลพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

ได้ไงล่ะ พี่ชายตัวดีก็ไม่น้อยหน้ารีบเถียงขึ้นทันควัน

 

แหนะ เดี๋ยวนี้รู้จักเป็นห่วงคนอื่นเขาด้วยหรอ

เปล่าสักหน่อย ก็แค่เห็นเลยช่วย

ถึงกับเอาตัวไปรับแทนเลยเนี้ยนะ ไม่ธรรมดานะเนี้ยพี่ชายคนนี้

 

ฮันบยอลพูดถึงพร้อมสำรวจไปที่ร่างพี่ชายตัวเล็กที่อยู่บนอ้อมกอดของพี่ชายตัวเอง ..มองยังไงก็น่ารัก น่ารักชะมัดเลย.. นี่น่ะหรอสเป็คพี่ฮันบินน่ะ -/-

 

 

ก็.. อยู่ใกล้พอดี ช่วยคนอื่นนี่มันผิดมากหรือไงฮะ ยัยน้องสาวตัวดี

อ้อหรอ..  ไม่ใช่ว่าเป็นห่วงพี่ชายคนนี้นะ น่ารักง่ะ  เชียร์เลยรีบๆจีบนะ

พูดอะไรไร้สาระ จะไปห่วงคนที่ไม่รู้จักทำไม

 

ฮันบินยังคงเก็กหน้านิ่งตอบอย่างคนไม่แคร์โลก

 

แต่เห็นอุ้มซะกระชับเชียวน้า

จะให้ปล่อยลงไหมละ

กล้าก็เอาเด้ ฮันบยอลท้าทายด้วยเสียงและหน้าตาที่กวนๆ ทำให้ฮันบินอยากจะเขกหัวน้องสาวสักที ..หมั่นไส้..

 

กวน! จะกวนพี่อีกนานไหม ยัยบ๊อง

 

โอเค้ไปก็ได้ชิ  นี่! เอาไปเลย

 

น้องสาวที่ฉุนๆกับคำพูดของพี่ชายตัวเอง คิดอยากจะเดินหนีใจจะขาด

 

แซวเล่นนิดหน่อยก็ทำเป็นจริงจังตลอดไอมนุษย์ปากแข็ง!  มือเล็กสองมือส่งสเก็ตบอร์ดสุดหวงของพี่ชายให้ถือเอง เพราะตัวฮันบยอลเองก็อยากเข้าไปในโรงเรียนแล้ว ไม่อยากอยู่ให้คนแถวนี้บ่น

 

 

เอาไปไว้ที่ล็อคเกอร์ให้หน่อยดิ พี่จะพา..นี่ไปห้องพยาบาล

พาอะไร ใครนะฟังไม่ชัด ฮันบยอลเอียงคอถามอย่างสงสัย แอบกวนอยู่นะ..

- - จะพาจินฮวานไปห้องพยาบาล

ไหนเมื่อกี้บอกไม่รู้จัก

 

 

น้องสาวใครเนี่ยกวนประสาทชะมัด บอกว่าไม่มีอะไรยังจะยุให้มี เดี๋ยวมีซะจริงๆเลยดีไหม-  -

 

 

ป้ายชื่อไงยัยโง่ จะไปได้ยัง กวนพี่อยู่ได้นะเรา

ค่าๆไปแล้วๆจะทำตามที่สั่งค่ะนายท่าน

เอ้อพี่ฮันบิน.. ฮันบินหันหน้าไปมองน้องสาวตัวเองนิดๆ พร้อมเอ่ยรับ อะไร

 

 

พี่ชายคนนั้นอะ ลืมติดป้ายชื่อนะ..

 

             ฮันบยอลวิ่งออกไปสักพักแล้วหันมาหาพี่ชายสุดหล่อของเขาพร้อมทำหน้าทะเล้นๆ.. ฮันบินรีบก้มดูที่เสื้อนอกของคนตัวเล็ก ก่อนจะยู่หน้าอย่างหงุดหงิด.. ทำไมบื้อแบบนี้ เสียฟอร์มเลยไหมล่ะ

 

 

วันหลังโกหกฮันบยอลอะ ช่วยเล่นมุขที่มันฉลาดๆหน่อยนะคะพี่ชาย

เดี๋ยวเถอะ!”   

บ้ายบายยยย

 

 

             ฮันบยอลรีบวิ่งหนีเพราะเห็นว่าพี่ชายตัวเองกำลังเสียหน้าและพร้อมจะเล่นงานตัวเองได้ตลอดเวลา มือนึงก็หอบสเก็ตบอร์ดของพี่ชายเข้ามาด้วย พอฮันบยอลหันกลับไป ก็เห็นพี่ชายตัวเองกำลังง่วนอยู่กับการเดินอุ้มพี่ชายตัวเล็กไป ดูทางไป ดูสีหน้าพี่ชายตัวเล็กไป มันเป็นภาพที่..

 

 

แปลกๆ แต่น่ารักดีนะ มุมน่ารักๆของพี่ฮันบิน น่าจะถ่ายรูปเก็บไว้ดีกว่า..

 

             ไม่คิดอย่างเดียวฮันบยอลหนีบสเก็ตบอร์ดไว้ที่แขนข้างซ้ายของตัวเอง แล้วหยิบโทรศัพท์จากโค้ชตัวนอกของตัวเองออกมา พร้อมถ่ายรูปภาพที่แปลกๆของพี่ชายตัวเอง 2 3 รูป 4 5 6 7 8 9 10..

 

 

..พี่ฮันบิน เสร็จแน่ ต่อไปก็สั่งฮันบยอลไม่ได้แล้ว ฮ่า

 

 

ฮู้ววววว เห็นตัวเล็กๆแบบนี้ อุ้มนานๆก็เมื่อยเหมือนกันแฮะ

 

             ฮันบินบ่นนิดๆ พร้อมใช้ขาของตัวเองเตะประตูให้เปิดอ้า เพื่อที่เขาจะได้สอดตัวเข้าไปในห้องพยาบาล ที่ใช้ขาเพราะมือทั้งสองข้างของเขากำลังอุ้มคนร่างเล็กเจ้าปัญหาอยู่นี่ไง.. ยังหลับไม่รู้เรื่องอยู่เนี่ย เดือดร้อนไหม

 

อาจารย์คร..อาจารย์ไม่อยู่อีก- -

 

ร่างสูงวางคนตัวเล็กลงบนพื้นเตียงนุ่มๆในห้องพยาบาล ก่อนจะกุมขมับ

 

ตัวเองสักพัก.. เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอะไร ห่มผ้า?  พอคิดได้คนร่างสูงก็ดึงผ้าห่มที่เคยอยู่เกือบเท้าคนตัวเล็กมาปิดจนเหลือแต่หน้า

 

 

ทำไรต่อวะ ฮันบินขมวดคิ้วและเริ่มคิดอีกครั้ง

อือ.. ร่างสูงดูจะมึนๆกับการดูแลคนหมดสติ กวาดสายตามองไปรอบๆห้องพร้อมกับคิดว่าตัวเองควรจะทำอะไร..

 

เช็ดตัว?

 

 

พอคิดได้ร่างสูงก็เดินจะไปหยิบกะละมังที่เอาไว้สำหรับใส่น้ำ แต่ก็ต้องหยุดชะงักลง..

 

 

มันไม่ใช่หน้าที่ของฉันสักหน่อย นายนี่ล้มไปเองตังหาก ช่วยอุ้มมาแค่นี้ก็เกินพอละไปแล้วนะคิมจินฮวาน ฮันบินหันไปมองคนตัวเล็กที่นอนอยู่นิดๆ ปากเรียวยกยิ้มมุมปากขึ้นก่อนจะตัดสินใจเดินออกมา..

 

 

 

 

อื้อ..

 

ร่างเล็กของจินฮวานที่เพิ่งรู้สึกตัว กำลังเปิดเปลือกตาที่ผ่านการพักมานานพอสมควร ก่อนจะค่อยๆพยุงตัวเองให้อยู่ในท่านั่ง พร้อมไล่สายตาสำรวจรอบๆตัวเอง แล้วก็ได้รู้ว่า

 

 

..อ๋า ห้องพยาบาล

 

 

ตื่นแล้วหรอจ้ะ

อ่า? ครับ จินฮวานตอบอย่างงงๆ เขาเพิ่งตื่นนี่เนอะ ยังมึนๆอยู่เลย.. สงสัยนอนนานไปหน่อย

เป็นโรคประจำตัวอะไรหรือเปล่าจ้ะ วันหลังต้องระวังตัวนะ

 

 

นิดหน่อยครับ ขอบคุณมากๆเลยนะครับที่ช่วยผมไว้

 

 

ครูไม่ได้ช่วยอะไรหรอกจ้ะ มีคนมาจัดการก่อนหน้าครูมาซะอีก

อ๋อ.. หรอครับ ..หรือจะเป็นนายหยิ่งนั่น? ไม่หรอกม้างงง..

นี่จ้ะ มีคนฝากมาให้  น่าจะเป็นฮันบินนะ เห็นเขามาลงชื่อเข้าห้องพยาบาลให้เธอก็คงฝากไว้ให้จ้ะ

 

 

อ๋อ..

 

             จินฮวานรับของที่อาจารย์ห้องพยาบาลส่งมาให้แบบงงๆ แซนวิช? ตาสวยจ้องมองแซนวิชด้วยแววตาที่สับสน ..ฮันบิน? ตาหยิ่งไร้มนุษยสัมพันธ์คนนั้นอะนะ? ฝากมาให้?  มือแกะกล่องใสออก เห็นเศษกระดาษเล็กๆที่ม้วนอยู่ ก็ไม่รอช้าที่จะหยิบมันออกมาและคลี่เบาๆ เพื่อให้เห็นข้อความข้างในนั้น ลายมือดูดีพอสมควร 

 

 

กินแซนวิชด้วยนะครับจะได้มีแรง

 

จบประโยคแรกของข้อความคนตัวเล็กก็ยิ้มออกมา

 

อื้ม..

 

             ก่อนที่เขาจะพยายามกลั้นมันเอาไว้แล้วอ่านต่อ เป็นห่วงมากนะครับ จริงๆนะครับ อึ้งงง(แบ๊วๆแบบเกาหลี) พออ่านจบประโยคจากที่เหมือนจะเพิ่งฟื้นจากอาการเพลียก็หายเป็นปลิดทิ้งคนตัวเล็กระเบิดหัวเราะออกมากอย่างห้ามไม่ได้..

 

..โอ้ยยยขำ นายนั่น บ้าชะมัด

 

คนร่างเล็กที่ผ่านการหัวเราะมาอย่างไม่เกรงใจใคร พยายามกลั้นหัวเราะไว้ กลายเป็นอมยิ้มบางๆอย่างมีความสุขให้เห็นบนใบหน้าใส จัดการกินแซนวิชที่คนตัวสูงให้จนหมดเกลี้ยง

 

ยังไงก็ขอบคุณนะ คิม ฮันบิน

 

 

..

 

 

ฮันบินที่พอเลิกเรียนเสร็จ ปกติแล้วเขาก็คงจะตรงกลับคอนโดเลย หรือไม่ก็ไปเดินเล่นที่ไหนซักแห่ง แต่เหมือนวันนี้จะไม่ปกติก็ตรงที่เขาเปลี่ยนเส้นทางจากประตูโรงเรียน ไปยังห้องพยาบาล แต่จริงๆเขาก็ไม่ได้จะไปหาใครหรอกนะ แค่..แค่ไปเดินเล่น

 

แต่พอเขากำลังจะหักเลี้ยวเพื่อที่จะไปที่ห้องพยาบาล ก็ดันไปเห็นคนตัวเล็กกำลังเดินออกมาพอดี ขาที่จะก้าวไปทางซ้ายกลับเปลี่ยนทิศทางเป็นเดินตรงไปตามทาง..

 

เพื่ออะไรก็ไม่รู้

 

 

ฮันบิน!”

 

 

คิม! ฮัน! บิน!”

 

             คนตัวเล็กตะโกนเรียกเจ้าของชื่ออีกครั้ง ครั้งนี้เหมือนจะได้ผลเพราะร่างสูงหันมามองทางต้นเสียงก็คือคนตัวเล็ก แต่มันก็แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นวัดองศาที่หันมาได้เลย ก่อนร่างสูงหันกลับไปสนใจทางตามเดิม

 

ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแหะ..

 

 

ย๊า! คิมฮันบินรอก่อนสิ”          

นี่ฉันหลงทางอยู่นะไม่คิดจะช่วยกันเลยหรือไงงงงงงงงงงงงงงง!”

 

             ร่างเล็กตะโกนเสียงดังเพราะหลังของคิมฮันบินผู้เย็นชาได้หายไปจากสายตาแล้ว

 

 

คนอะไรนึกจะดีก็ดี พอจะไม่ดีก็ไม่สนใจกันเลย..จินฮวานยู่หน้าอย่างงอนๆ ออกตัวเดินเอื่อยไปตามทางที่ฮันบินเดินไปเมื่อกี้ แต่ไม่พบวี่แววของอีกคนสักนิด เฮ้อ.. เซง ตอนนี้รู้สึกไร้จุดหมายมาก

 

 

..ฟึบ

 

 

 

 

100%

 

 

 

TALK

เราอัพฟิคบ่อยไปปะ?5555555555
อยากหายไปบ้างไรบ้าง.. ช่วงนี้อัพบ่อยเพราะมันเริ่มต้นเรื่อง

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,509 ความคิดเห็น

  1. #5495 Mheejin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 17:15
    ชอบตอนฮันบยอนจับไต๋ฮันบินได้ ชอบที่ยัยต๋าไปไม่เป็นนนน 5555555 น่ารักนะเนี่ยยย.
    #5,495
    0
  2. #5214 PSrisaput (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:27
    ฮันบยอลดีมากกก~~~
    #5,214
    0
  3. #5095 HoneyBabby (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:52
    เสียงเอฟเฟคเยอะมาก 555 นั่นฟึบ อะไรอีกละ ฮันบยอลโคตรแสบเลย 55555 เป็นแม่สื้อชัดๆ
    #5,095
    0
  4. #5047 jgame (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:45
    ปาดเเข็งจริงๆเลบนะฮันบิน
    #5,047
    0
  5. #4968 Prisana jeawram (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 13:17
    ฮันบยอล ทำดีมากลูกกกกก ><
    #4,968
    0
  6. #4860 BEN.KL (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 15:19
    ฮันบยอลเปนติ่งที่ดีมากลูก55555555
    #4,860
    0
  7. #4734 SweetLip (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 00:52
    หว่ายยยๆ ข้อความในแซนวิชนี่ฮันบยอลใช่มั้ยตอบ555555
    #4,734
    0
  8. #4677 Hiro Hiro Shi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 15:37
    ห่านนนน เล่นตัวอ่อออ 55 ชอบพี่จินก็บอก
    #4,677
    0
  9. #4645 JmEXcy.61 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 03:01
    เราว่าฝีมือแซนวิสนี่เป็นฮันบยอนชัวเลย 55555
    #4,645
    0
  10. #4551 OhNamfon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 17:31
    พี่จินนั้ลลั้ก
    #4,551
    0
  11. #4177 krisluzumlay (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 18:49
    ฮันบิน บางทีเก็กไปก็ไม่ดีนะ เห็นมั้ยพี่จินงอนแล่ว
    #4,177
    0
  12. #4114 YuiLuk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 20:43
    หื้มมมมมมม มีให้ฟินเบาๆ 55555 ข้อความในแซนวิชคงจะฝีมือฮันบยอลสินะ แสบจริงๆ แต่ก็มาเป็นแม่สื่อให้ฮันบินกะจินฮวานหน่อย
    #4,114
    0
  13. #3926 사랑해♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 20:32
    โอ้ยยยยยยยยยยคิมฮันบินทำไมแกน่ารักงี้ชอบบๆๆโอ้ยหัวใจสั่นรัว55555555555555555555555555555555

    #3,926
    0
  14. #3595 เมียหลวงกีกวัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:41
    ตัวเล็กมาเรียนวันแรกก็ไม่ได้เรียน ชีวิตดีดี๊เนอะ 55555
    #3,595
    0
  15. #3400 ZiGn Phupanthong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:44
    ข้อความในแซนวิชนี่ ฮันบยอลแกล้งป่าวอ่ะ 555
    #3,400
    0
  16. #3137 RISE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:20
    ที่เขียนโน๊ตนั่น...ฝีมือฮันบยอลใช่มั้ย 55555555ร้ายกาจมาก
    #3,137
    0
  17. #2957 KaKeD (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 19:25
    จินฮวานเป็นหญิง ร้องขอแบบนั้นได้เช่นไร TT__TT มันไม่งามเลยค่ะ ว่าแต่ไรท์คะ อีแมวววววววว ส่งให้ด้วย 5555555 เด๊ะ!!! ไปเตรียมผ้าขนหนูซับเลือดรอ อิอิ M: kaked_juje@hotmail.com
    #2,957
    0
  18. #2818 -ซันชาย- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 23:47
    แอบห่วงละซี่ ฮันบยอลเขียนโนตไว้หรออย่างบีคงไม่ทำ(มั้ง)
    #2,818
    0
  19. #2813 ชานหยอยเอ๋อ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 23:05
    เสือขี้เก๊กจริ๊งจริง เกรียนแตกอีกต่างหาก555555555
    #2,813
    0
  20. #2694 `Chocomallow* (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 20:15
    ฮันบยอลน่ารักกกกกก-///-
    ว่าแต่..นั่นบีไอเขียนเหรอ ฮันบยอลรึเปล่าน้าา
    #2,694
    0
  21. #2593 krittika (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 17:58
    น่ารักอะ ฮันบิน เพี้ยนๆดี 555
    #2,593
    0
  22. #2576 ฮุนตัลอิสเรียล <3 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 17:12
    ฮันบยอนน่ารักเกิ๊นนนนน ชอบๆ 5555555 ฮันบินโดนแล้วๆ
    #2,576
    0
  23. #2516 Fnre Vk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 13:15
    ชอบฮันบยอลลล รู้ใจจริงๆ555555 เลิกเก๊กได้แล้วฮันบินอาาา
    #2,516
    0
  24. #2438 MAISIEinsane (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 19:24
    อ่าวทำไมฮันบินมันเก๊กแปปนึงเอง พี่จินน่ารักทะลวงละเซ่
    #2,438
    0
  25. #2331 muyming (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 22:06
    ชอบฮันบยอลลล อ่ะน่าร้ากกกกกกกกกกก  ทำไมอ่านแล้วเขินนนอ่ะ ฮ่านบินนน
    #2,331
    0