{ BJin } Be my patient ϟ #ฟิคคนไข้ของฮันบิน。/ จบแล้ว

ตอนที่ 5 : ϟ TRACK 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    13 มี.ค. 58

.







*รีไรท์ให้เหมือนในรวมเล่ม

 
 

track4

 



บอกกล่าว นิสัยตัวละครโดยเฉพาะตัวหลักพี่จิน
อาจจะนิสัยไม่เหมือนตัวจริงมากนัก
พี่จินดูอ่อนแอไปบ้าง ปรับให้เข้ากับเนื้อหาฟิค
ถ้าไม่ชอบก็ขอโทษไว้เลยน้า *โค้ง*



.

 

 

หลังจากที่คนตัวเล็กโดนมือของอีกคนฉุดแขนตัวเองไว้ พร้อมออกแรงลากขึ้นรถ ด้วยความที่ไม่ได้ตั้งตัวบวกกับความตกใจทำให้เขาเดินตามไปจนได้ พอขึ้นถึงรถประจำทางร่างสูงก็สแกนบัตรรถเมล์สองครั้ง จ่ายให้ทำไม.. ร่างเล็กได้แต่คิดแต่ไม่ได้ถามอะไรออกไป จริงๆฮันบินจะทำแบบนี้ทำไมไม่รู้ แต่ตอนนี้เขายังไม่อยากจะอะไรมาก ยังไม่พร้อมมองหน้า

 

ฮันบินที่ลากคนตัวเล็กขึ้นมาเพราะแค่.. ไม่อยากให้เสียเวลารอรถคันต่อไป เขาก็พอจะดูออกแหละว่าจินฮวานกำลังหลบหน้าเขาอยู่  หรือจะกลัวแบบที่ฮันบยอลบอก  จริงๆเรื่องเมื่อวานเขาก็ไม่ได้ผิดทั้งหมดนะ  คนที่เป็นฝ่ายขอโทษน่ะต้องเป็นคนตัวเล็กมากกว่า

 

รถประจำทางที่นั่งที่ควรจะมีกลับไม่มี ร่างของคนทั้งสองที่เพิ่งขึ้นมาเลยจำเป็นต้องยืนเกาะราวรถเพื่อพยุงตัวเอง แต่คนตัวเล็กก็ไม่แน่ใจว่าแขนสั้นหรือเปล่า ยืนใช้มือเกาะเบาะคนนั่งไว้

 

 

จินฮวานกำลังยืนอยู่ข้างๆเขาด้วยใบหน้าที่เฉยชาสุดๆหน้าใสหันมองข้างทาง  ไม่เหลียวสายตามองเขาเลยสักนิด แทนที่จะหันมาขอบคุณเรื่องค่ารถที่เพิ่งจ่ายให้  แต่ก็ไม่มีเลย.. ถ้าเป็นปกติเขามั่นใจว่าจินฮวานจะต้องชวนคุยโน่นคุยนี่จนปวดหูตลอดทาง แต่คราวนี้นิ่งเงียบก็สบายหูดีนะ.. แต่เขารู้สึกว่าอยากปวดหูมากกว่าซะงั้น

 

 
 

                    เฮ้อ

 

 

ร่างเล็กที่อ่อนปวกเปียกโอนเอนไปตามโค้งที เนินที เหมือนจะล้มลงทุกครั้งที่รถเบรก บางทีฮันบินก็สงสัยว่าคนตัวเล็กข้างๆเขาเคยขึ้นรถเมล์หรือเปล่า-.- เมื่อรถประจำทางจอดเทียบป้าย ก็มีกลุ่มเด็กนักเรียนสวมเครื่องแบบคนละชุดกับพวกเขากำลังทยอยลง ทำให้ที่นั่งที่เต็มเมื่อสักครู่มีที่ว่างอยู่บ้าง.. แล้วมันก็อยู่ตรงหน้าพอดี

 

 

จินฮวานยืนไม่มองสิ่งรอบตัว  เกือบจะโดนเด็กผู้ชายต่างโรงเรียนชนอยู่แล้ว โชคดีที่ฮันบินตาไวเห็นพอดีเลยเกี่ยวแขนเอาไว้ได้.. จินฮวานที่ดูจะตกใจนิดๆเพราะแรงดึง แต่เมื่อหันไปมองก็เห็นเด็กผู้ชายสองคนที่ลุกจากเบาะและรีบเดินอย่างรีบร้อนจนจะชนเขาอยู่แล้ว ก็นึกขอบคุณฮันบินที่ดึงเขาเอาไว้..

 

 

ตอนนี้ก็มีที่นั่งเพียงพอสำหรับคนสองคน สองคนพอดีอยู่ข้างๆกันด้วย

 

นั่งสิ

 

..” จินฮวานหันไปมองฮันบินนิ่งๆ

 

พี่นั่งไปก่อนเถอะ เมื่อกี้เรียกเขาว่าพี่หรอ?

 

 

พอได้ยินประโยคบอกเล่าจากคนเย็นชาคนตัวเล็กก็เดินไปสองสามก้าวก่อนจะหย่อนตัวนั่ง สักพักฮันบินก็เดินตามมา เหมือนจะนั่งเบาะที่ว่างอยู่อีกเบาะที่อยู่ริมหน้าต่าง แต่คนตัวเล็กที่เพิ่งนั่งที่เบาะด้านทางเดินกลับไม่ยอมขยับตัวให้อีกคน..

 

 

ฮันบินที่ตอนแรกกะจะมานั่งข้างๆ กลับเดินตรงไปข้างหน้ารถ

 

 

ผมขอลงครับ

 

เสียงประตูรถประจำทางที่เพิ่งปิดไปทำให้คนตัวเล็กที่ทำเป็นไม่สนใจอีกคนมาตลอดทาง หันกลับไปมองร่างสูงที่เพิ่งลงไปอย่างอึ้งๆ  ก็รู้สึกแย่นิดๆเพราะตัวเองอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ร่างสูงลงจากรถไปก็ได้...

 

รถประจำทางที่วิ่งมาเรื่อยๆจนถึงป้ายรถฝั่งตรงข้ามกับหน้าโรงเรียน.. ร่างเล็กรีบลงจากรถ ก่อนจะถอนหายใจกับตัวเอง

 

 

อึดอัดชะมัด

 

นายนั่นถึงไหนแล้วนะ..

 

 

จินฮวานหยุดนั่งที่ป้ายรถเมล์สักพัก ชะโงกหน้าออกมาเป็นระยะๆเพื่อมองอีกคน ไม่นานสายตาก็เหลือบไปเห็นคิม ฮันบินกำลังเดินมาอย่างเอื่อยๆ.. ตาสวยรีบหันหลบไปอีกทาง เพราะกลัวอีกคนจะรู้ว่าเขาแอบมองอยู่

 

 

ฮู้วว..

 

 

คิม จินฮวานขยับตัวเดินจากป้ายรถประจำทางมาหยุดอยู่ที่ทางม้าลายตรงมุมถนนใหญ่เตรียมจะข้ามถนนไปฝั่งโรงเรียน เพื่อที่เขาจะได้เข้าโรงเรียนสักที มัวแต่เสียเวลานั่งรอใครก็ไม่รู้..  ร่างเล็กยืนรออยู่ตรงนั้นประมาน 5 นาทีได้ ที่จริงไฟข้ามถนนมันขึ้นสีเขียวมาสองครั้งแล้วแหละ แต่ไม่รู้ทำไมขามันไม่ยอมขยับสักทีจนสุดท้ายร่างของคิมฮันบินที่ถึงช้ากว่าเขาเกือบ10นาทีก็มาหยุดอยู่ข้างๆ

 

 

..แล้วฉันจะรอหมอนี่ทำไม

 

 

เมื่อสัญญาณไฟข้ามถนนเป็นสีเขียวร่างของคนตัวสูงข้างๆจินฮวานก็ออกตัวเดินนิ่งๆ แต่ร่างเล็กๆยังคงอยู่กับที่ ..รู้สึกอยากโดนฉุดอีกรอบแฮะ ไม่นานนักก็มีมือหนาจากคนข้างหน้าฉุดดึงให้เขาข้ามถนนเป็นครั้งที่2 คิมฮันบินอีกแล้ว แปลก ทำไมเขาต้องยิ้มละ

 

 

แปลกจริงๆ

 

 

ร่างของคนทั้งสองเดินเข้ามาในโรงเรียนพร้อมๆกัน รู้สึกได้ถึงความอึดอัดนิดๆ เพราะคนรอบข้างเขา หันมามองกันทำไมก็ไม่รู้ พอเดินเข้ามาถึงทางแยกตึก คนตัวเล็กก็หยุดชะงัก..

 

 

เอ่อ ตึกที่เราเรียนนี่ตึกไหนนะ

 

 

อยู่ปีอะไร ร่างเล็กหันไปมองฮันบิน.. นึกว่าเดินไปแล้วซะอีก

 

ร่างสูงถามคนตัวเล็กในท่ามือล้วงกระเป๋า โดยที่ไม่ได้สนใจคนตัวเตี้ยที่อยู่ข้างๆเลย

 

 

ปี2

ตึกโน้น ชั้น3” ฮันบินดึงมือซ้ายออกจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะยกขึ้นชี้ตึกที่คนตัวเล็กต้องไป..

ขอบคุณ

 

 

อือ

 

พอบอกทางเสร็จร่างสูงก็เดินแยกไปอีกทาง

 

 

 

ตึกหมอนั่นอยู่ทางขวาสินะ

 

ร่างเล็กเดินตามทางที่ฮันบินบอกมาเรื่อยๆ สายตาเขาก็เหลือบไปเห็นบอร์ดข้างๆกำแพง ก่อนที่คนตัวเล็กจะหยุดอ่านมันอย่างสนใจ

 

 

หนุ่มฮอตในโรงเรียน’ 


 ‘ซง มินโฮ หนุ่มหน้าเข้มคิ้วโก่ง เกรด12 ปี3 ห้อง D ฉายาผู้ที่มีเสียงร้องดิบเถื่อน แต่

เมื่อเขาโชว์สเต็ปแร๊พเมื่อไหร่ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชายก็ต้องอึ้ง

คัง ซึงยุน เกรด 12 ปี3 ห้อง B หนุ่มหล่อมาดนิ่ง เสียงร้องที่เพอร์เฟ็คเมื่อคุณได้ฟังเสียงเขา ก็ต้องหลงเสน่ห์อย่างห้ามไม่ได้ คังซึงยุนหัวหน้าชมรมร้องเพลง หนุ่มฮอตอันดับ6 ของโรงเรียน

อิม แจบอมหรือเจบี เกรด12 ห้อง A หนุ่มมาดชิก เย็นชา แต่ยิ้มทีหมาตายเป็นแถว’ 

คิมบาบิหรือบ๊อบบี้ Turn up! หล่อเฟี้ยวเพลย์บอยตัวพ่อ เกรด 10 ปี 1ห้อง ด้วยฟันกระต่ายที่น่ารักของเขา อาจทำให้คุณหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น

 

ฟันกระต่ายมันน่าหลงใหลตรงไหนกัน.. จินฮวานคิดในใจ

 

หวัง แจ็คสัน เกรด 12 ปี3 ห้อง C หนุ่มขาสั้นหน้ากวนที่สร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียนด้วยความสามารถพิเศษในการฟันดาบ แต่ด้วยความขี้เล่น ชอบกวนทำให้เขาสนิทกับทุกคนได้ง่ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งสาวสวย

 

เพลย์บอยก็บอกมาเหอะ

 

แต่ไม่ใช่เพลย์บอยแน่นอน เพราะเขามีสุดที่รักอยู่ในครอบครองแล้ว เป็นใครไปไม่ได้นอกจากหนุ่มหน้าหวาน แบมแบม เกรด 9 ห้อง A’

หนุ่มหล่อผมแดงจาก LA เพิ่งย้ายมาเมื่อเกรด 11 ตอนนี้อยู่เกรด 12 ปี3 ห้อง C มาร์ค ต้วน’ ครอบครัวทำธุรกิจฟาร์มโคนมไม่ใช่แล้ว ทางบ้านประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ทำให้ครอบครัวมั่งคั่งจนมีบ้านเกือบทุกประเทศทั่วโลก

 

โห รวยไปไหมเนี้ย..

 

ด้วยความที่เก่งกีฬาบวกกันภาพลักษณ์ที่ขรึมๆแต่ขี้เล่นทำให้เขาติดท๊อป2ได้ไม่ยาก

 

แต่เมื่อจินฮวานได้เลื่อนสายตาไปจุดบนสุด..

 

อันดับ1ตลอดกาล บีไอของเรา หรือคิมฮันบิน’ ..หล่อแต่คิมฮันบิน? คิม ฮันบิน หนุ่มน้อยจากเกรด10 ปี1 ห้องด้วยความคาริสม่า บวกกับความเย็นชาที่ไม่มีใครทำลายได้ นอกจากน้องสาวแท้ๆของเขา เป็นบุคลิกที่น่าค้นหาทำให้สาวๆติดเขาเป็นแถบ ทักษะด้านดนตรีที่ดีเยี่ยม อีกทั้งยังมีผลการเรียนอยู่ใน TOP5 ของระดับชั้น ฐานะทางบ้านอยู่ในขั้นรวย เพอร์เฟ็คไปทุกอย่าง แต่ยังไม่เคยมีใครเห็นโฉมหน้าคนรู้ใจของเขาสักคน

 


           เอออันนี้ไม่แปลกหรอก เย็นชาแบบนั้นใครจะไปกล้าเป็นแฟนด้วยL

 

ร่างเล็กที่ดูจะมีความสุขกับการดูบอร์ดหนุ่มฮอตของโรงเรียน เมื่อได้ยินเสียงเตือนจากกริ่งของโรงเรียนก็รีบเดินขึ้นบันไดอย่างรีบร้อน แต่ก็ไม่รีบมากอะนะ

 

 

..อ้ะ เจอแล้ว

 

ปี 2 ห้อง A

 

เอ่อ.. สวัสดีครับผมคิมจินฮวาน ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน ยังไงฝากตัวด้วยครับ เมื่อแนะนำตัวเสร็จ คิม จินฮวานก็ได้นั่งที่นั่งเกือบหน้าห้องเป็นโต๊ะแถวที่ 2 ตรงกลางมองเห็นกระดานพอดีเลย..

 

 

สวัสดี ฉันซง ยุนฮยองนะ ยินดีที่ได้รู้จัก

สวัดดียุนฮยองฉัน..

จินฮวาน คนผิวเข้มหน้าตาน่ารักแบบเข้มๆที่อยู่ข้างๆเขาที่ดูใจดี นิสัยดีเอ่ยทักขึ้นก่อน..

 

อ่าใช่แล้ว ปากเรียวยิ้มอย่างเป็นมิตร  

 

จริงๆแล้ว ฉันแก่กว่าพวกนายปีนึงน่ะ พอดีเกิดเรื่องนิดหน่อยเลยดรอปไปปีนึง

แล้วฉันต้องเรียกนายว่าพี่ไหมเนี้ย

แล้วแต่เลยฉันยังไงก็ได้

 

ฮ่าโอเคครับพี่จินฮวาน ยุนฮยองพูดขึ้นพร้อมยิ้มกว้าง

 

โชคดีจังได้เพื่อนแล้ว

 

 

 

พักเที่ยง..

 

 

นี่ๆ ฉันเห็นพี่ฮันบินเดินมาแถวนี้ด้วยอะ มาทำอะไรที่ตึกปี2นะ

*ตึกปี2คือรวมเกรด8กับเกรด10

มาหาฮันบยอลหรือเปล่า พี่ฮันบินกับฮันบยอลรักกันจะตาย

ฉันเคยเห็นพี่ฮันบินยิ้มตอนอยู่กับฮันบยอลด้วย แทบจะละลาย น่ารักมากอะ><”

 

 

หลังจากเดินลงมาจนถึงชั้น 1 จินฮวานก็ได้ยินเสียงซุบซิบรอบตัวเขาเกี่ยวกับฮันบิน ไอคนขี้เก็กนั่นฮอตขนาดนี้เลยหรอ? แต่ถ้าให้พูดหมอนั่นก็หล่อจริงๆแหละ ผมแดงจมูกโด่ง ตาคมเรียกได้ว่าโหดเลยก็ได้ ติดแต่ตรงที่นิสัยไม่เป็นมิตรเนี้ยแหละ อีกทั้งยังโมโหร้ายอีกตั้งหาก

 

 

พี่ฮันบินนนน

มาได้สักทีนะเรา ให้พี่รอตั้งนาน

มาตึกนี้ทีนี่ฮอตเลยนะ ได้ยินคนพูดถึงแต่พี่ฮันบินตลอดทางเลย

 

ก็งั้นๆอะ

 

ฮันบินยักไหล่ให้น้องสาวนิดๆก่อนจะยื่นกระเป๋าตังสีชมพูให้น้องสาวตัวเล็ก..

 

แล้ววันหลังอย่าซี้ซั้วมาใส่ในกระเป๋าพี่อีกนะ เดือดร้อนจริงๆเลย

โถ่แค่นี้ทำเป็นบ่น อ้ะนั่นพี่ชายตัวเล็กนี่

 

 

ฮันบยอลที่หันไปเห็นจินฮวานกำลังเดินลงมาจากชั้นบนก็ชี้ให้ฮันบินหันไปมอง พอตาคมเห็นคนร่างเล็กที่กำลังเงยหน้ามาสายตาสวยนั่นสบกับเขาพอดี ฮันบินก็หลบตา ก่อนจะบอกลาน้องสาวของตัวเอง

 

 

งั้นพี่ไปละนะ

ดะ เดี๋ยวสิ้พี่ฮันบิน ฮันบยอลอยากรู้จักพี่ชายคนนั้นอะ

จินฮวานอะนะ ก็เดินไปทักเองสิ เกี่ยวอะไรกับพี่ล่ะ

 

ฮันบินถามขึ้นอย่างไม่คิดอะไร..

 

ก็พี่ฮันบินรู้จักนี่

ขี้เกียจ

หรือทะเลาะกันอยู่

 

 

..ฮันบินพยายามทำตัวเหมือนไม่มีอะไร

 

 

ที่พี่ฮันบินบอกฮันบยอลเมื่อวานใช่ไหม

เรานี่คิดมากและ ไม่มีอะไรหรอก ไปละนะ

พี่ฮันบินนน

 

ฮันบินยกมือขึ้นยีหัวน้องสาวตัวเล็ก ก่อนจะเดินออกไปปล่อยให้ฮันบยอลทำหน้ายู่หงุดหงิดอยู่คนเดียว น้องสาวตัวดีหันไปเห็นจินฮวานกำลังมองมาทางตัวเองพอดีเลยยกยิ้มให้ พี่ชายตัวเล็กที่เขาอยากรู้จักก็หันมายิ้มตอบ

 

 

งืออ น่ารักจริงๆเลย>< ฮันบยอลคิดในใจ

 

 

JINHWAN SIDE

 

เมื่อกี้ผมเห็นฮันบินอยู่กับเด็กผู้หญิงตัวเล็กดูสนิทสนมกันดีนะ หรือจะเป็นน้องสาวหมอนั่น ก็น่ารักดีนะ แต่ทำไมที่ห้องเมื่อวานไม่เห็นเจอเลย.. มือของเด็กผู้หญิงตัวเล็กเหมือนจะชี้ให้ฮันบินมองมาทางผม แล้วประจวบเหมาะที่ผมหันไปสบตาหมอนั่นพอดี ทำตัวไม่ถูกเลยแฮะ

 

โรงเรียนมันแคบมากหรือไงถึงได้เจอกันบ่อยแบบนี้ เด็กผู้หญิงคนนั้นหันมายิ้มให้ผมด้วยแหละ ผมก็เลยยิ้มตอบไปตามมารยาทน่ะครับ..

 

ร้าน 12

 

เอ่อ..เอา

บุลจาจังครับ”    จินฮวานหันไปมองคนข้างๆนิดๆ

 

ก่อนจะรีบเบินหน้าหลบเพราะคนข้างๆเขาตอนนี้คือคิมฮันบิน

 

ผมเอาบุลจาจังเหมือนกันครับ

ได้จ้ะพอหนุ่ม บุลจาจัง2ที่นะ

ครับ”  จินฮวานตอบรับคุณป้าก่อนจะยืนรออาหารที่สั่ง

 

 

สักพักบุลจาจัง2ถ้วยก็ถูกวางลงตรงหน้าเขา ร่างเล็กรอให้ฮันบินหยิบอีกถ้วยนึกไปก่อน ก่อนจะใช้มือเล็กๆหยิบถ้วยของตัวเอง เมื่อมือสัมผัสถ้วยบุลจาจังก็เกิดอาการ ..ร้อน จนตัวรีบดึงมือออกมาพร้อมใช้นิ้วแตะที่หู

 

 

ทิชชู่ตรงนั้นน่ะ เอามาจับสิ คนข้างๆที่เหมือนจะเดินออกไปแล้วแต่ก็ยังอยู่แนะนำให้คนร่างเล็กทำในวิธีที่จะทำให้ร้อนน้อยลง

 

ขอบคุณ

 

 

จินฮวานนน

อ้ะ ยุนฮยอง ผมหันไปเห็นยุนฮยองกำลังขวักมือเรียกก็รีบเดินไปหาทันที ผมวางถ้วยบุลจาจังลงบนโต๊ะ พร้อมหย่อนตัวนั่ง

 

นี่จินฮวานเพื่อนใหม่ฉัน ผมหันไปมองคนรอบๆโต๊ะ

สวัสดีครับพี่จินฮวาน ผมบ๊อบบี้นะอยู่ปี1 เกรด 10

 

สวัสดี^^”

 

คิมดงฮยอก อยู่ปี3 เกรด9

 

* ม.ต้นมี3ปี ปี1-3 เกรด7-9 ม.ปลายมี3ปี ปี1-3 เกรด10-12

 

 

สวัสดีครับพี่จินฮวาน” ดงฮยอกหันมายิ้มพร้อมทักทายจินฮวานนิดๆ

 

 

ส่วนหมอนี่.. เห้ยสนใจหน่อยดิวะไอบิน

 

บ๊อบบี้หันไปสะกิดให้ฮันบินที่เอาแต่กินไม่สนใจ เรียกว่าทำเป็นไม่สนใจจะดีกว่า

 

 

คิม ฮันบินจินฮวานเอ่ยชื่อของร่างสูงขึ้นมา

 

ฮันบินที่ได้ยินชื่อตัวเองก็หันมามองคนร่างเล็กนิ่งๆ

 

อ่าวจินฮวานรู้จักหรอยุนฮยองถามร่างเล็กอย่างสงสัย

อ๋อก็นั่น นั่นไงแฮะๆ” จินฮวานหันไปชี้บอร์ดจัดอันดับหนุ่มฮอตของโรงเรียน

อ๋อ.. ฮันบินมันฮอตน่ะ แต่นิสัยมันก็แบบนี้อะนะนิ่งๆกับคนอื่น

 

หุบปากไปเลย

 

 

เออ แหมทำเป็นโหดไปได้” 

 

บ๊อบบี้หันไปเขม่นใส่ฮันบินที่เอาแต่ทำหน้านิ่งอยู่ได้ หลังจากแนะนำตัวเสร็จทุกคนก็กินข้าวในจานของตัวเองกัน มีพูดคุยบ้าง บ๊อบบี้นี่เป็นคนตลกใช้ได้นะ ทำลายบรรยากาศอึดอัดให้หายไปได้หมดเลย แต่พอหันไปมองคิมฮันบินก็.. หม่นหมองทันที หมอนี่ยิ้มบ้างก็ได้นะ ดึงหน้าทั้งวันไม่เมื่อยหรือไงกัน

 

ระหว่างทางที่จินฮวานเดินกลับเข้าไปที่ห้องเรียนเพราะตอนนี้ได้เวลาเรียนคาบบ่ายแล้ว.. เขาเดินมาคนเดียวเพราะยุนฮยองบอกว่าจะไปหาอาจารย์ที่ฝ่ายธุรการก่อนให้เดินมาก่อนได้เลย

 

 

นี่ๆ ฉันเห็นมีรุ่นพี่ผู้ชายคนนึงไปนั่งอยู่กับกลุ่มพี่ฮันบินด้วยแหละ

หรือพี่เขากิ๊กกับใครในกลุ่มนั้นหรือเปล่าอย่าเป็นพี่ฮันบินเลย

พี่บ๊อบบี้ก็ไม่เอานะฉันจอง

 

 

ร่างเล็กที่ได้ยินเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับตัวเองมาตลอดทางก็นึกตลก

 

 

ตึ้งตึงตึ่ง

 

อื้มมม..” จินฮวานบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสายพร้อมเก็บกระเป๋าเพราะคาบเรียนของวันนี้หมดลงแล้ว

จินฮวานวันนี้ฉันต้องกลับก่อนนะ

อ๋อ ไม่เป็นไรไปเถอะใบหน้าใสปรากฏรอยยิ้มขึ้นนิดๆ ให้เพื่อนที่เพิ่งสนิทกัน..

 

โอเคไว้เจอกันนะ

อื้ม บาย

 

มือเล็กยกขึ้นโบกลาเพื่อนสนิท ก่อนที่ร่างอีกคนจะหายไปจากสายตาร่างเล็กของจินฮวานเดินลงมาจากตึกอย่างไม่รีบร้อนนัก เดินตามทางมาเรื่อยๆ จนถึงสนามบาส

 

 

เห้ยระวัง

 

..โอ้ยย

 

ลูกบาสที่ลอยมาจากสนามหล่นลงมาโดนหัวคนตัวเล็ก ตัวต้นเหตุอย่างคิมฮันบินเลยวิ่งมาดู พอเห็นว่าเป็นจินฮวานก็รีบวิ่งไปหาทันที..

 

เป็นไรไหมฮันบินย่อตัวลงมองร่างเล็กที่กำลังกุมหัวอยู่อย่างเป็นห่วงตามมารยาท

หะ ไม่เป็นไร หน้าใสเงยขึ้นสบตากับอีกคน พอรู้ว่าเป็นฮันบินก็ทำหน้าไม่ถูก..

 

ซุ่มซ่าม

 

นายไม่ใช่หรอที่โยนมาอะ

อือๆขอโทษละกัน ฮันบินพูดแบบไม่ได้มีความรู้สึกว่าสำนึกเลย

 

 

ทำให้หน้าใสเบ้หน้าอย่างเคืองๆ

 

เห้ยไอบ๊อบบ๊อบบี้ตอบรับเสียงดัง

หะ

รับดิ้

 

 

ฮันบินตะโกนเรียกเพื่อนสนิทที่ยืนมองอยู่ บ๊อบบี้ขานรับห้วนๆตามสไตล์ก่อนจะอ้าแขนออกเพื่อรับลูกบาสจากเพื่อน

 

นั่นพี่จินฮวานอ่อ เป็นไรปะวะ

แผลถลอกนิดๆ

 

จินฮวานได้แผลถลอกมาจากการโดนลูกบาสหล่นลงหัว ทำให้เซจนล้มไป เลยได้แผลเล็กน้อยมาที่มือ ฮันบินเห็นเลยจะพาไปทำแผลแต่คนร่างเล็กก็ทำเป็นเข้มแข็ง..

 

ไปไหน เสียงเนือยเอ่ยถามเมื่อฮันบินกำลังดึงเขาไปที่ไหนสักที่

ห้องพยาบาล

แผลแค่นี้เอง

 

 

ไป ฮันบินหันมามองด้วยหน้านิ่งๆ เชิงบังคับ

 

 

เหมือนที่ขัดขืนไปจะไม่ได้ผล เพราะร่างสูงแทบจะฉุดกระชากลากถูอีกคนไปที่ห้องพยายาล เมื่อมาถึงก็ให้ร่างเล็กนั่งบนเตียงผู้ป่วย ก่อนจะจัดอุปกรณ์ทำแผลเพื่อทำให้คนตัวเล็ก จินฮวานก็นั่งนิ่งๆให้ฮันบินทำแผลไป จริงๆเขายังรู้สึกอึดอัดอยู่อะ..

 

ที่วันนี้พี่เอาแต่หลบหน้า เพราะโกรธอยู่ผมใช่ไหม

ปล่าว..” จินฮวานปฏิเสธไปพร้อมหลุบตามองลงต่ำ

เรื่องเมื่อวานอะ

 

ฉันผิดเอง

 

จินฮวานยอมรับแต่โดยดี ร่างเล็กยังคงก้มหน้าไม่กล้ามองอีกคน.. ก็ผิดจริงๆนี่ยอมแล้วล่ะ

อือ ผมก็ผิดเหมือนกัน

 

จบประโยคเรียบๆของฮันบินจินฮวานก็ถึงกับรีบเงยหน้าสบตาอีกคนอย่างงงๆ

 

ทำไมยอม?

 

 

“..”

ขอโทษ.. ที่ตวาดใส่

..

 

 

ขอโทษได้ไหม..

 

ฮันบินจะรู้ตัวไหมว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำหน้าอ้อนสุดๆ แปลกไปจากปกติที่เอาแต่ดึงหน้า จินฮวานหันไปมองคนตรงหน้าแล้วก็ทำตัวไม่ถูกเพราะฮันบินกำลังมองตรงมาทางเขา ทำให้ยิ่งประหม่าเข้าไปอีก..

 

ไม่ได้หรอ..

“..”

เงียบแบบนี้ผมกลัวนะ

 

ที่จินฮวานเงียบเพราะทำตัวไม่ถูกตังหากล่ะ.. ใครจะไปคิดว่าอยู่ดีๆฮันบินจะพูดขอโทษออกมาง่ายๆแบบนี้ มันก็รู้สึกดีแปลกๆนะ หน้าจินฮวานตอนนี้คง

 

 

ตลกน่าดู คงเอ๋อมากสินะ

 

 

อะ อื้อ ร่างเล็กหลบตาลง และตอบรับอย่างเก้ๆกังๆ

 

 ..โอ้ย ทำไมต้องประหม่าด้วย..

 

อื้อ?”

ก็..

หายโกรธแล้ว?”

 

 

อื้ม” จินฮวานพยักหน้าพร้อมยิ้มให้อีกคนเบาๆ

 

 

จริงๆแล้วฉันก็ขอโทษเหมือนกันที่ไม่ได้ดูดีๆก่อนแต่ฉัน.. ไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ

เข้าใจแล้ว ผมก็ตวาดแรงไปหน่อย

น่ากลัว รู้ไหมตอนนั้นนายโคตรน่ากลัวอะ

 

ถึงกับร้องไห้? ฮันบินถามด้วยสีหน้าทะเล้น ในใจก็แอบล้ออยู่อีกคนอยู่เหมือนกัน

ก็ตกใจมันนิ่ วันหลังโมโหอะ ไม่ต้องตวาดนะ.. จินฮวานพูดด้วยเสียงงอนๆ

 

ไม่รับปากนะ แต่พอได้ยินคำตอบจากอีกคนก็ต้องเปลี่ยนเป็นเบ้หน้าอย่างห้ามไม่ได้

 

 

 ชิ

 

 

โอเคๆ จะพยายามคร้าบ” ฮันบินยิ้มออกมานิดๆ

เสร็จแล้วฮันบินมองดูการทำแผลของตัวเองอย่างพอใจ จัดการเก็บอุปกรณ์เข้าที่ให้เรียบร้อย

 

 

ขอบคุณ

 

 

ไม่เป็นไรครับคนทั้งสองที่เพิ่งจะปรับความเข้าใจกันได้สักพัก ก็ทำนิ่งเพราะทำอะไรไม่ถูกกันทั้งสองฝ่ายจนจินฮวานเปิดประโยคขึ้นมา พร้อมเกาท้ายทอยตัวเอง

งั้นฉันไปละนะ

 

 

..

 

จินฮวานหยิบกระเป๋านักเรียนเตรียมลุกเพื่อเดินทางกลับบ้าน

 

กลับดีดี  อย่าไปซุ่มซ่ามที่ไหนอีกล่ะ

ฉันชอบให้นายเรียกฉันว่าพี่มากกว่านะ

 

กำปั้นเล็กต่อยไปที่แขนของอีกคนก่อนจะรีบวิ่งหนีออกมา ทำให้ฮันบินหลุดขำออกมานิดๆ

 

 

เห้ยไอดง เมื่อกี้ไอบินมัน.. บ๊อบบี้กับดงฮยอกที่แอบมองอยู่ ทำท่าอย่างกับจะไปปล้นบ้านใคร

ทำไมวะ ดงฮยอกที่สนใจน้อยกว่าถามขึ้น เมื่อกี้ไม่ได้มอง.. มองอย่างอื่นอยู่

มันยิ้มว่ะ.. กูว่าสองคนนี้แม้งต้องมีซัมติง

 

 

คิดมากและบับเบ้

 

 

กูชื่อบ๊อบบี้ แล้วอีกอย่างกูพี่มึงนะ บ๊อบบี้หันไปตบคนหัวเห็ดนิดๆ

ว้า ผมไปเล่นบาสต่อนะ

 

 

หลังจากใช้เวลาเดินทางจากโรงเรียนมาที่ห้องประมานเกือบ 20 นาทีได้ อีกคนจะรู้ไหมว่าตลอดทางที่กลับบ้านมาคนตัวเล็กยิ้มไปกี่รอบแล้ว คำขอโทษของอีกคนที่ดูเหมือนจะอ้อนๆจากปากคนเย็นชา มันทำให้เขารู้สึกดีไม่น้อยเลย แต่จินฮวานชอบติดนิสัยไม่ค่อยแสดงออกน่ะ อยู่ต่อหน้าฮันบินก็ทำเป็นนิ่ง คนอื่นอาจจะมองว่าเขาดูนิ่งๆแต่จริงๆก็แอบรู้สึกดีอยู่นะ

 

20.00น

ก๊อกก๊อกก๊อก

 

 

อ่า แปปนะ

พี่ชายตัวเล็ก

 

...” ตัวเล็กงั้นหรอ

 

น้องสาวผมเอง คิม ฮันบยอล

ฮันบินบอกด้วยเสียงเรียบๆ ยังคงเก็กหน้าเข้มตามเดิม

 

 

พี่ชื่อจินฮวานนะ คิมจินฮวาน คนตัวเล็กพูดขึ้นพร้อมยิ้มเบาๆ

สวัสดีค่ะ พี่จินฮวาน ทำไมพี่ฮันบินไม่เห็นบอกฮันบยอลเลยว่าพี่ตัวเล็กอยู่ห้องนี้

ฮันบยอลหันไปมองเอาความพี่ชายตัวเองตาเขม็ง..

 

 

ก็เราชอบกลับบ้านดึกเลยไม่ได้บอก

บอกตอนไปโรงเรียนก็ได้นิ่ หรือตั้งใจจะไม่บอกกันแน่

นิ่ๆ แล้วทำไมพี่ต้องไม่บอกเราด้วยล่ะ

 

 

จินฮวานยืนมองพี่น้องสองคนที่ทะเลาะกันเป็นเด็กๆ ต่างคนต่างเถียงไม่ยอมกันง่ายๆเลย อดขำไม่ได้แฮะ จนร่างเล็กต้องพูดขัดขึ้นมาเพราะเห็นสองพี่น้องกำลังทะเลาะกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพราะเรื่องแค่เนี้ย

 

 

น่า.. อย่าทะเลาะกันเลย

 

 

ยอมก็ได้ นี่เห็นแก่พี่ชายตัวเล็กนะ

เรียกพี่ว่าจินฮวานก็ได้นะฮันบยอล

เรียกว่าพี่ชายตัวเล็กน่ารักกว่าอีก ว่าไหมพี่ฮันบิน

ฮันบินพอได้ยินประโยคของน้องสาวตัวดีเมื่อกี้ก็ขำออกมา..

 

 

ขำไร

ตัว-เล็ก

ไม่ได้ตัวเล็กสักหน่อย!” ฮันบินเอาแขนไปท้าวไหล่ของอีกคน ทำให้เห็นได้ชัดว่าจินฮวานตัวเล็กจริงๆ ทำให้ร่างเล็กยู่หน้าด้วยความเคือง

 

 

ก็นายอยากสูงเองทำไมล่ะ จินฮวานสะบัดหน้าหนีฮันบินที่ทำหน้ากวนอยู่หน้าประตู

พี่นั่นแหละเตี้ยเอง

นี่นาย!”

 

 

พี่ฮันบินว่าพี่จินฮวานทำไม นี่แหนะ” 

ฮันบยอลเอามือต่อยหน้าท้องคนเป็นพี่เบาๆก่อนจะรีบหลบหลังจินฮวาน

 

 

ไม่ยุ่งด้วยละ

 

ฮันบยอลกับจินฮวานดูเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยแล้ว ดูฮันบินเหมือนโดนตัดออกจากวงโคจร เขานั่งอยู่ที่โซฟามองคนสองคนคุยกันกุ๊กกิ๊กอยู่ที่เคาท์เตอร์ครัว

 

 

มีห้องครัวด้วยหรอ ดีจัง

มี แต่ฮันบยอลกับพี่ฮันบินไม่ค่อยใช้หรอกค่ะ ปกติแม่จะใช้แต่ตอนนี้แม่ไม่อยู่แล้ว ฮันบยอลกับพี่ฮันบินเลยไม่ค่อยได้กินข้าวเช้าเลย

จริงหรอ ปกติอยู่ที่บ้านพี่ก็ทำให้จุน.. เอ่อน้องชายกินตลอดเลย

 

จริงหรอ งั้นพี่จินฮวานมาทำให้ฮันบยอลกับพี่ฮันบินกินได้ไหม พี่ฮันบินว่าไงดีเปล่าน้องสาวตัวเล็กชะโงกหน้าไปถามพี่ชายที่กำลังดูโทรทัศน์อยู่..

 

 

อือ ฮันบินแค่เอ่ยขึ้นในลำคอ ไม่ดังมากนัก

“‘อือ นี่มันดีหรือไม่ดีฮะพี่ฮันบิน

แล้วแต่

 

งั้นตกลงนะ

 

ฮันบยอลพูดยิ้ม ก็คำว่าแล้วแต่ของพี่ฮันบินมันคือ โอเค ยังไงล่ะ นี่ล่ะน้าคนเย็นชา ถ้าตอบมาเลยคงเสียฟอร์มล่ะสิ ทำไมน้องสาวคนนี้จะไม่รู้..

 

วันหลังพี่จินฮวานอยากมาใช้ครัวก็เข้ามาได้เลยนะ พี่ฮันบินกับฮันบยอลอนุญาต

แต่ฮันบินบอกไม่ชอบให้คนอื่นเข้ามายุ่งในห้องนี้นิ่

จินฮวานบอกฮันบยอลไปตามความจริง ทำให้น้องสาวตัวเล็กหน้าขึ้นสี พร้อมเอาเรื่องพี่ชายตัวเอง

 

 

แต่พี่ชายตัวเล็กไม่ใช่คนอื่นสักหน่อย พี่ชายตัวเล็กเป็นรูมเมทของฮันบยอลกับพี่ฮันบินนะ

 

 

ถึงงั้นก็เถอะ พี่เกรงใจ

เอ่อ.. จริงๆจินฮวานกลัวมากกว่า เพิ่งโดนตวาดใส่ไปเมื่อวาน แล้วจะให้เข้ามาอีกกลัวฮันบินจะอารมณ์เสียใส่อีกน่ะสิน่ากลัวชะมัด

 

 

พี่ฮันบิน! ทำไมให้พี่จินฮวานเข้ามาไม่ได้อะ พี่จินฮวานเป็นเพื่อนบ้าน.. (บ่น)”

 

ฮันบยอลเดินไปอ้อนพี่ชายของตัวเอง พูดโน่นพูดนี่น่ารักมากเลย หมอนั่นโชคดีนะที่มีน้องอยู่ด้วยคงจะไม่เหงาล่ะสิ.. จินฮวานเห็นภาพนั้นแล้วก็รู้สึกอิจฉาจริงๆเขาอยู่คนเดียวมาเกือบจะ2ปีแล้ว เหงาเหมือนกันนะ  เมื่อก่อนก็ยังมีคนมาดูแลบ้างในฐานะน้องชายไม่สิต้องเรียกว่า ‘แฟน’ แต่ตอนนี้ไม่มีเลย บางทีก็คิดถึงเหมือนกันนะ รักแรกของเขา..

 

 

 

คู จุนฮเว

 

 

 

100%

 

 

 

TALK

มาต่อแล้วววววฮ่าาาาา
มันมีแต่ฉากมุ้งมิ้งง่ะ>< 555555555
คือไม่ค่อยมีไรเลย ขอโทษน้า

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,509 ความคิดเห็น

  1. #5096 HoneyBabby (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:22
    อ่าว ... มีจุนเน่มาแล้วว
    #5,096
    0
  2. #5085 บาบิบาบิ° (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:53
    จุนเนนนนนนนนนนนน่
    #5,085
    0
  3. #5066 Helenbrabra (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:40
    ไรท์ตัวจริงพี่จินก็อ่อนแอน้า อ่อนแอขาอะ พี่แกตัวเล็ก ขาเล็ก ทำให้ล้มบ่อย อ่านแล้วอินนน น่ารัก โอ้ยยยแต่งดีมากอะ ชอบ > < ?
    #5,066
    0
  4. #4862 BEN.KL (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 15:56
    บีไอนิ่งไปอีกกก
    #4,862
    0
  5. #4736 SweetLip (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 01:23
    จุนจินเคยคบกันด้วยย ตู้หูวววว์ //บินเป็นห่วงพี่จินอ่ะดิ ทำแผลให้ด้วยย กิ๊วๆ
    #4,736
    0
  6. #4711 puntapun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 12:18
    ก่อนจะมีบีจินมันเคยมีจุนจินมาก่อนแอร้ะ
    #4,711
    0
  7. #4679 Hiro Hiro Shi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 16:12
    ฮันบยอลลลลล หนูคือนางฟ้าของเจ้ น่ารักอะไรอย่างนี้ อิอิ
    #4,679
    0
  8. #4647 JmEXcy.61 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 12:30
    ฮันบยอนน่ารักกกก ฮันบินนี่ปากแข็งได้อีก ชะพี่จินกับเน่เคยตบกันหรอละอิเน่ไปไหน
    #4,647
    0
  9. #4553 OhNamfon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 18:22
    พี่ชายตัวเล็ก ><
    #4,553
    0
  10. #4519 krisluzumlay (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 23:15
    ฟิคเรื่องนี้เดทกันที่ห้องพยาบาลบ่อยมากกกก

    แต่น่ารักอ่ะ จินฮวานจอมซุ่มซ่าม อีกคนก็ขี้เก๊กพอกัน

    ว่าแต่ว่า คู จุนฮเว เป็นรักแรกของจินฮวาน จะดราม่ามั้ยเนี่ย
    #4,519
    0
  11. #4162 YuiLuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 18:08
    งื้อออ มีขอโทษด้วยยยยย บ๊อบบี้แกสังเกตด้วยอะ55555555 ฮันบินจินฮวานจะน่ารักไปไหนนนนนนน อยู่ด้วยกันแล้วดูน่ารักมากๆๆ แต่จินมีปมอะ โด่วไรอะ อย่าบอกนะจุนฮเวแฟนเก่าแงๆๆๆๆๆ
    #4,162
    0
  12. #3928 사랑해♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 21:28
    โอ้ยน่ารักกกกกกกกกกกกกกกก ฟกฟหกฟหดก้ฟเกฟกฟ้ก้!!!
    น่ารักมากฮรืออออออออออออออออออออออออออออออออออ ;--;
    #3,928
    0
  13. #3597 เมียหลวงกีกวัง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:20
    แล้วจุนฮเวไปไหนอ่ะ
    #3,597
    0
  14. #3405 ZiGn Phupanthong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:07
    สิงฮันบยอลได้มั้ยอ่ะ 555
    #3,405
    0
  15. #2848 Qzaxgun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 14:49
    จุนฮเวแฟนเก่าพี่จิน-.,-



    หนุกแน่แกก หนุกแน่
    #2,848
    0
  16. #2835 -ซันชาย- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 06:48
    จุนเน่ใจร้ายบฮันบยอลน่ารักอะ
    #2,835
    0
  17. #2816 ชานหยอยเอ๋อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 23:36
    อะไรอ่ะแกรรร กูจุนฮเว!!!!! น่อววว 
    ทำไมไอเสือมันน่ารักจังเนี่ยยย><
    #2,816
    0
  18. #2696 `Chocomallow* (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 20:41
    กรี๊สสสสสสส กู!!จุนฮเว!!55555555
    อ่านแล้วอยากเป็นฮันบยอลเลยย-////////-
    #2,696
    0
  19. #2665 ผมนี่ร้องจาร์คเลย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2558 / 22:10
    กู! จุน ฮเว! 
    #2,665
    0
  20. #2595 krittika (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 18:23
    กูจุนฮเวววว
    #2,595
    0
  21. #2579 ฮุนตัลอิสเรียล <3 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 17:44
    เน่ก็มานะเออ555555
    #2,579
    0
  22. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  23. #2563 Kanjana Saengow (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 15:20
    จุนจิน finnnn เลยครัช
    #2,563
    0
  24. #2552 Cookie _hong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 11:15
    พี่จินไม่เตี้ยน่ะ !! "เเค่ตัวเล็ก" ฮันนี่ก็ง้อน่ารักไปน่ะ 55555 -//////////-
    #2,552
    0