[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 11 : 10 : จอมพลไร้พ่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    21 ก.ค. 60

O W E N TM.


 

10

จอมพลไร้พ่าย

 

"จีนล่ะ"

ดวงตากลมโตกวาดตามองหาเพื่อนสนิทที่อยู่ๆ ก็ติดต่อไม่ได้ ไปเคาะห้องก็ไม่มีใครตอบรับกลับมา จนกระทั่งต้องยอมเสียศักดิ์ศรีเดินมาถามคนที่เพิ่งทะเลาะกันวันก่อน

"ก็เห็นว่าไม่อยู่ เพื่อนคุณจะมาห้องผมได้ไง" เสียงตอบดังออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับเสียงขากถุยดังลั่นบ่งบอกถึงกิจกรรมในห้องน้ำของเจ้าตัวชัดเจน

"อ้าว แล้วมันไปไหนอะ" อนิลถอนใจขณะเดินสำรวจห้องอีกฝ่าย

"จะไปรู้อ่อ ขากกกกกกกกกกถุ๊ยยยยยย "

อนิลเบ้ปากแล้วเดินมาหยุดหน้าห้องน้ำที่ไม่รู้ว่าทำไมจอมพลต้องแปรงฟันอย่างเอาเป็นเอาตายขนาดนั้น

"นี่ เลิกแปรงฟันแล้วมาคุยกันก่อนดิ เมื่อวานคุณเจอจีนรึเปล่า เราแชตหาจีนชวนไปกินเอ็มเคแต่จีนมันอ่านไม่ตอบอะ"

ร่างสูงใหญ่เดินออกมาจากห้องน้ำ ตอบคำถามก่อนจะเป่าลมหายใจใส่หน้าอีกฝ่าย

"ผมไม่ได้สนิทกับเพื่อนคุณขนาดนั้นนะ แค่คนข้างห้อง ฟู่ว! เหม็นอยู่ป้ะ"

"ทำไรเนี่ย ไม่เหม็นอะ กลิ่นเหมือนกลืนยาสีฟันเข้าไป"

อนิลขยับถอยแล้วพยายามมองหาข้าวของที่อาจจะผิดสังเกตไป เขาไม่ไว้ใจจอมพล และกลัวว่าทั้งสองคนจะทะเลาะกันรุนแรงจนไอ้หนวดอาจจะพลั้งมือเชือดคอเพื่อนเขาทิ้งก็ได้ แต่ไม่มีอะไรผิดสังเกตในห้องนี้เลย นอกจากถุงดำที่วางที่ระเบียง

"นั่นถุงไรอะ"

"ขยะ..." คนมีพิรุธเหลือบมองก่อนจะตีหน้านิ่งเช่นเดิม ราวกับว่าอีกฝ่ายจะตรวจดีเอ็นเอจากเสื้อเลอะอ้วกที่อยู่ในถุงขยะได้

"เปิดให้ดูหน่อย" สั่งพลางตีหน้ายักษ์ใส่อีกฝ่าย แต่จอมพลกลับหัวเราะออกมาแทบจะทันที

"นี่คุณคิดว่าผมฆ่าเพื่อนคุณแล้วสับเป็นชิ้นๆใส่ในถุงเหรอ"

"ใครจะไปรู้ คนเรารู้หน้าไม่รู้สันดาน"

อนิลบึนปากใส่อย่างเขินๆ ที่โดนล้อเลียนเหมือนเด็ก พอเดินถอยออกมา ก็โดนเดินเบียดจนหลังติดตู้เย็น ใบหน้ายิ้มกริ่มของคนตัวสูงขยับยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นครีมอาบน้ำ

"ถ้าเปิดออกมาไม่มีอะไรผมเรียกร้องค่าเสียหายคืนนะ"

"คุณเสียหายอะไร" ดวงตากลมโตเหลือบมองคนสูงกว่าที่ขยับเข้ามาใกล้เกินไป

"เสียใจไง คุณไม่ชอบผมแล้วยังมากล่าวหาผมอีกอะ ผมก็คนนะเสียใจเป็น"

"..."

ดวงตากลมโตเหลือบมองคนที่ยืนขวางอยู่ สายตาของจอมพลที่มองสบตากันมันทำให้รู้สึกเขินแปลกๆ ก็อย่างว่าแหละ อีกฝ่ายก็จัดว่าเป็นผู้ชายหน้าตาดี

"ถ้ารู้ว่าคุณแกล้งจีนจนมันอยู่ไม่ได้ เราเล่นคุณแน่" น้ำเสียงข่มขู่ไม่ได้ระคายหูอีกฝ่าย ที่รู้สึกราวกับลูกแมวกำลังขู่ฟ่อๆ

"แค่ล้อเล่นกับหัวใจผมนี่ยังไม่พออีกเหรอ คุณก็รู้ผมชอบคุณก็ยังจะเข้ามาหาถึงห้อง ไม่ได้เรียกว่าอ่อยถูกมะ"

คำพูดเป็นเชิงหยอกอย่างเคยชินถูกเอ่ยออกไปราวกับหว่านพืชหวังผลไปเรื่อย พฤติกรรมของผู้ชายเจ้าชู้ที่อนิลเองก็เจอมานักต่อนัก แต่กลับรู้สึกประหม่าที่ถูกหาว่าอ่อยทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจ เขาแค่เป็นห่วงจินตภัทร

"ถอยไป เราจะกลับแล้ว" อนิลพยายามเบี่ยงตัวหลบแต่คนมือไวก็โอบเอวเขาและขยับมาขวางไว้อีก

"งั้นผมมีคำถามอยากถามก่อนคุณจะไป"

คำพูดที่ถูกส่งมาและสัมผัสของลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดใบหูทำเอาใจหวิวไปหมด เขาเชื่อแล้วว่าทำไมคนตรงหน้าถึงมั่นอกมั่นใจว่าตัวเองสามารถจีบใครก็ได้ และกวินก็ไม่มีทางเทียบได้เลย

"อืม ถามมาดิ" ถึงจะประหม่าและคิดไปไกล แต่ร่างบางก็ข่มใจและเตรียมคำตอบไว้ในใจประมาณนึง เพื่อโต้ตอบผู้ชายเจ้าชู้ที่อาจจะถามเรื่องลามกหรือชวนให้นอนด้วยกันอะไรแบบนี้

 

จอมพลสูดหายใจเข้ารวบรวมความกล้า สายตาที่มองสบกับอนิลเต็มไปด้วยความรู้สึกที่จริงจังไม่มีแววล้อเล่นเหมือนก่อนหน้านี้

"ผม...ตัวเหม็นจริงอะ"

"ห๊ะ"

 

....................

 

"ทั้งหมด สองร้อยห้าสิบสองบาทค่ะ รับขนมจีบซาลาเปาเพิ่มไหมคะ"

"ไม่ครับ ขอบคุณ"

ร่างบางพรูลมหายใจก่อนจะเหลือบมองเห็นหลังเคาน์เตอร์มีโทรศัพท์มือถือราคาพิเศษที่ไม่แพงนัก คิดแล้วก็หันไปเรียกพนักงานให้หยิบลงมาให้ดูก่อนจะเปิดกระเป๋าสตางค์ของจอมพลที่อยู่ในมือ โชคดีที่ในนั้นมีเงินมากพอที่จะซื้อโทรศัพท์เครื่องละ 999 บาทแถมซิมได้เลยทีเดียว จินตภัทรคิดว่าจะยืมเงินในนี้ไปก่อนแล้วจะไปถอนเงินมาคืนให้เจ้าของกระเป๋าสตางค์ทีหลัง

หลังจากพนักงานที่เคาน์เตอร์สาธิตวิธีใช้เรียบร้อย จินตภัทรก็มานั่งอยู่ที่ร้านกาแฟเล็กๆ ก่อนขึ้นคอนโดฯ เพราะอยากโทรหาอนิลก่อน แต่ก็เหมือนอย่างที่จอมพลบอก สมัยนี้ไม่ใครจำเบอร์กันได้แล้วเพราะเมมแต่เชื่อจนเคยชิน ขณะที่กำลังสิ้นหวังใครคนนึงก็จอดรถและเดินข้ามฝั่งมา

"คุณๆ" จินตภัทรรีบวิ่งไปดักอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะจำเขาได้เช่นกัน

"อ้าว คุณจีน"

"เอ่อ...แจ็คใช่ป้ะ" คนที่ความจำไม่ค่อยดีนักถามอย่างเขินๆ อีกฝ่ายหลุดยิ้มออกมาแล้วพยักหน้าให้

"มาหาบีใช่ป้ะ งั้นเราฝากของขึ้นไปหน่อย เอ้ยใช่ๆ คุณมีเบอร์เอินนี่ถูกมะ"

"หืม แล้วคุณ..."

"โทรศัพท์มันพังอะ ขอเบอร์เอินหน่อยดิ"

พออีกฝ่ายกดเบอร์ให้ ร่างเล็กก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจแล้วล้วงกางเกงหยิบกระเป่าสตางค์สีดำมายัดใส่มืออีกฝ่าย

"นี่เอากระเป๋าสตางค์บีไปคืนด้วยนะพร้อมของในถุง ฝากบอกบีด้วยว่าเดี๋ยวเราเอาเงินไปคืน ขอคุยกับนิติบุคคลก่อน ห้องเราเป็นไรไม่รู้ไฟดับอะ"

กวินรู้สึกงงไปหมดเพราะตัวเขาเองก็แค่อยากมาเช็กให้แน่ใจว่าอนิลไม่ได้มาหาจอมพล แต่กลับเจอเพื่อนตัวเล็กของอนิลดักเอาไว้พร้อมคำพูดที่ดูงงๆ ไปหมด จนกระทั่งรปภ. วัยกลางคนเดินเข้ามาทักด้วยรอยยิ้ม

"อ้าว คุณจีน"

"ลุงครับ มาพอดีเลย จีนจะถามว่า..."

"อ้อ เรื่องคัตเอาต์ที่ห้องใช่ไหมครับ เดี๋ยวลุงไปสับสวิตช์ให้ ว่าแต่ต่อสายไฟเสร็จแล้วเหรอครับ"

"สายไฟ...?"

จินตภัทรถามกลับอย่างไม่แน่ใจว่าได้ยินอะไรผิดไปรึเปล่า สายไฟห้องเขาเป็นอะไร

"ใช่ครับ ก็เห็นคุณบีให้ลุงสับคัตเอาต์ลงก่อน บอกว่าคุณจีนให้เขาช่วยเข้าไปต่อสายไฟให้ เสร็จแล้วคุณบีจะลงมาบอกลุงอีกที"

ทุกคำพูดของลุงรปภ. ชัดเจนแจ่มแจ้งจนแม้แต่คนที่เพิ่งมาอย่างกวินยังเข้าใจว่าไอ้เพื่อนบ้าของเขาแกล้งคนข้างห้องอีกแล้ว แต่ดูเหมือนรอบนี้จินตภัทรไม่ได้โหวกเหวกออกมาในทันที เจ้าตัวแค่พยักหน้าและตอบกลับน้ำเสียงเรียบๆ

"เอ่อ งั้นลุงช่วยสับคัตเอาต์ให้ทีนะครับ ขอบคุณครับ"

 

 

จินตภัทรเดินกึ่งวิ่งมาที่ลิฟต์โดยทิ้งคู่สนทนาไปในทันที แต่เพราะความสงสัยที่ยังติดค้าง กวินรีบวิ่งตามไปดึงข้อมือบางเอาไว้และพบว่าจินตภัทรตาแดงก่ำ

"คุณ...มีอะไรรึเปล่า"

ทันทีที่น้ำเสียงอ่อนโยนไถ่ถามด้วยความห่วงใย ราวกับไปสะกิดต่อมน้ำตาของคนขี้แยในทันที

"พ...เพื่อนคุณ เป็นพวกวิตถารเหรอ เขาหลอกให้เราปีนระเบียงไปนอนห้องเขา แล้วบอกว่า..." จินตภัทรตอบด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นเหมือนเด็ก ก่อนจะเดินตามกวินเข้ามาในลิฟต์

"เดี๋ยวคุณใจเย็นๆ ก่อน อะนี่ผ้าเช็ดหน้า" มือเรียวรับผ้าเช็ดหน้าสีขาวมาแล้วก็ร้องไห้โฮราวกับเสียขวัญ

"ฮือออออ นี่เราอยู่กับคนโรคจิตทั้งคืนเลยเหรอ นี่เขาเป็นโรคประสาทรึเปล่าอะ เขาตั้งใจจะหลอกเราไปฆ่าใช่ไหม ฮึก"

กวินมองร่างบางร้องไห้และก่นด่าเพื่อนตัวเองแล้วอยากจะหัวเราะให้กลิ้ง ท่าทางของจินตภัทรไม่ได้เสแสร้งเลย ฟังแล้วก็ไม่เข้าใจเลยว่าไอ้เพื่อนบ้าของเขามันแกล้งจินตภัทรแบบนี้ทำไม แต่ไม่ใช่เพราะโรคจิตแน่ๆ

"ผมว่าคุณเข้าใจผิด บีมันจะทำแบบนั้นทำไม มันไม่ได้เอาโซ่ล่ามคุณนี่  แล้วเมื่อคืนทำไมคุณไม่เปิดประตูห้องหนีออกมาล่ะครับ" พูดพลางดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาคลี่ออกให้เพราะจินตภัทรเอาแต่กำไว้ไม่เช็ดน้ำตาสักที พอฟังเขาอธิบายร่างบางก็พยักหน้าน้อยๆ และยอมรับว่าตัวเองคงคิดมากไปจริงๆ

"งือ...จริงด้วย"

"ไม่เอาไม่ร้องไห้สิครับ ชอบดูการ์ตูนเรื่องอะไรเดี๋ยวผมเปิดให้ดู" กวินถามพลางทำท่าจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

"เราไม่ใช่เด็กนะ บ้าอ่อ" ร่างบางย่นจมูกเหมือนเด็กๆ จนอีกฝ่ายต้องเฉลยว่าทำไมต้องเปิดการ์ตูนให้ดู

"ก็ผมเคยปลอบแต่น้ำหวานอะ เปิดการ์ตูนให้ดูก็เงียบแล้ว"

"ฮ่าๆๆ คุณอะบ้า ฮึก ฮ่าๆๆๆ"

กวินมองคนที่หัวเราะออกมาอย่างไม่ปิดบังแล้วก็คิดว่าถ้าจอมพลจะมีเหตุผลในการกลั่นแกล้งจินตภัทร ก็คงเป็นเหตุผลที่อีกฝ่ายคงไม่เคยรู้ตัวมาก่อน...

"คุณหัวเราะแล้วน่ารักดี หัวเราะบ่อยๆ นะครับ ส่วนเรื่องบี ผมว่าอาจจะมีเรื่องเข้าใจผิด แต่ผมเอาหัวเป็นประกันว่าเพื่อนผมไม่ได้โรคจิตอย่างที่คุณคิด เมื่อคืนพี่ชายผมยังบอกว่ามันก็มาทำงานปกติอยู่เลย"

"แจ็ค...งือเรียกชื่อได้ไหมเราน่าจะอายุเท่ากัน"

"ครับจีน"

 

ทั้งคู่เดินออกมาจากลิฟต์พร้อมกัน จินตภัทรเดินนำไปที่ห้องของตัวเองขณะที่หันไปชวนคุยด้วยความรู้สึกสบายใจขึ้น

"คือ แจ็คชอบเอินไหม เราแค่อยากรู้ เพราะปกติเพื่อนเราไม่เคยบ้าผู้ชายขนาดนี้ เอินมันชอบแจ็คมากเลยนะ"

"ก็ชอบครับ แต่..."

"แต่อะไรอะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น อย่าร้องไห้นะ โทรศัพท์เราเปิดการ์ตูนให้ดูไม่ได้นะแจ็ค"

ยังไม่ทันที่กวินจะได้ตอบคำถาม ประตูห้อง 2209 ก็เปิดออกมาโดยที่จินตภัทรไม่ได้หันไปมอง เหมือนว่าจอมพลจะจำเสียงหัวเราะของจินตภัทรได้ถึงได้เปิดประตูออกมาดูด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก

"หัวเราะอะไรกัน มึงนินทากูเหรอ"

"อ้าวมึง"

คนที่ทำหน้ายักษ์ใส่เพื่อน ถึงกับหน้าเจื่อนไปในทันทีที่จินตภัทรเดินเข้าไปหาและยิงคำถามที่ลุงรปภ. บอกมา

"เราไปขอให้บีต่อสายไฟที่ห้องให้เมื่อไหร่เหรอ"

"ห๊ะ เอ่อ คือ"

 

ขณะที่จอมพลเริ่มมีสีหน้ากระอักกระอ่วน อนิลก็เดินออกมาจากห้องของจอมพล และสิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าเหยเกของเพื่อนสนิทที่เบะปากเหมือนจะร้องไห้ แต่กลายเป็นว่าสิ่งที่อนิลถามไถ่ออกไปด้วยความเป็นห่วงกลับกลายเป็นเหมือนน้ำมันที่สาดเข้าไปในกองไฟ

"จีนใจเย็น นี่แกไปไหนมา ติดต่อไม่ได้เลย นี่เราถามบีเขาก็บอกว่าไม่รู้เรื่อง"

ดวงตากลมใสเหมือนแก้วหันไปมองโจทก์ที่ยืนเงียบไม่ยอมพูดอะไร ริมฝีปากอิ่มถามย้ำและจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างหาเรื่อง

"บีไม่รู้เรื่องเหรอ"

"..."

ใบหน้าของเพื่อนตัวสูงใหญ่ที่กวินเห็นตอนนี้ เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่เขาไม่เคยเห็นเมื่อนานมาแล้วตั้งแต่วันที่พิมพ์เสีย ไม่บ่อยนักที่จอมพลจะทำหน้าหมาหงอยแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น

"จีนมีอะไรอะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น แกไปไหนมา" อนิลดึงเพื่อนที่เดินไปผลักอกอีกฝ่ายแรงๆ อย่างห้ามปราม แต่เสียงของจินตภัทรก็ยังดังขึ้นอีกด้วยคำถามเดิม

"บีไม่รู้จริงๆ เหรอว่าจีนไปไหนมา"

จอมพลมองใบหน้าที่โกรธจัดของอีกฝ่ายแล้วเริ่มใจหาย เขาไม่สามารถโกหกอะไรต่อไปได้ แต่ก็ไม่อยากจะพูดต่อหน้าคนอื่น คำสารภาพบางคำ มันไม่ได้มีไว้ในคนทุกคนฟัง...

 

วินาทีนั้นกวินคิดว่าสิ่งที่ตัวเองจะทำได้ดีที่สุดคือลากอนิลออกมา เขาคิดว่าจอมพลคงไม่ตอบเพราะว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย

"เอินกลับเถอะ เดี๋ยวค่อยโทรคุยกันทีหลังดีกว่า"

"แจ็คแต่ว่า..." อนิลมองเพื่อนตัวเองที่ทำท่าเหมือนจะบีบคอคนตัวใหญ่กว่าแล้วเดินถอยออกมาตามแรงฉุดข้อมือของอีกฝ่าย

"ไปเหอะ ปล่อยเขาคุยกันดีกว่า แจ็คว่าไม่น่าอยู่แล้วอะ เดี๋ยวโดนลูกหลง"

กวินกระซิบเบาๆ ก่อนจะพาร่างเพรียวบางเดินตามเข้ามาในลิฟต์ได้สำเร็จ

 

ทันทีที่บุคลที่สามและสี่เดินหายไป จินตภัทรก็หันไปแตะคีย์การ์ดเข้าห้องตัวเอง แต่มือหนาก็ตรงมาคว้าคีย์การ์ดในมือของจินตภัทรไปก่อนที่ประตูห้องจะปลดล็อก

"คุยกันก่อน" แขนแกร่งพยายามฉุดรั้งและโอบไหล่คนที่กำลังโมโหไว้ เขาไม่รู้จะทำยังไงให้จินตภัทรหยุดและฟัง

"ถอยไป ไม่ต้องมายุ่ง เราไม่ได้อยู่ในห้องบีแล้ว ไม่ต้องมากอดด้วย นี่หายกันแล้วนะ"

"ผมขอโทษนะ นะครับ จีน..." เสียงอ่อยๆ กระซิบขณะที่ฉวยโอกาสกอดเอวบางไว้จากด้านหลัง มันอาจจะหยุดไม่ให้สองขาของจินตภัทรเดินหนีไปได้ แต่มันไม่ได้ช่วยให้โดนด่าน้อยลง

มือเรียวดึงแขนที่กอดเอวออกหลังหันกลับไปเผชิญหน้าอีกฝ่ายพร้อมกับพรั่งพรูสิ่งที่คิดในใจออกไป

"เป็นโรคจิตป้ะ ทำไมถึงต้องโกหก รู้ไหมว่าเราอึดอัดแค่ไหน ทำไมต้องแกล้งแบบนี้ด้วย เราไม่ได้อาบน้ำหนึ่งวันเต็มๆ ฟันก็ไม่ได้แปรง แล้วไหนจะงานก็ต้องทำ แล้วไปบอกให้ลุงเขาเอาคัตเอาต์ลง รู้ไหมว่าอกไก่แช่แข็งในตู้เย็นเราต้องเน่าหมดแน่ๆ ทำไมเป็นคนแบบนี้อะ ทำไมต้องแกล้งเราแบบนี้ด้วย!"

เพราะคำด่าของจินตภัทรมันช่างตลกสิ้นดี ที่ตอนแรกคิดว่าจะโกรธเรื่องที่เขาพยายามเอาตัวเองไปอยู่ในห้องด้วย ก็โกรธที่เขาแกล้งดับไฟจนตู้เย็นในห้องไม่ทำงาน...สรุปคือเสียดายอกไก่แช่แข็ง และหงุดหงิดที่ไม่ได้อาบน้ำแปรงฟัน

พอเริ่มจับจุดได้ว่าจินตภัทรไม่ได้โกรธเขามากมายนัก ก็เริ่มหยอกอีกฝ่ายเรื่องที่เขาโดนแกล้งบ้าง

"ทีคุณโกหกผมเรื่องผมตัวเหม็นผมยังไม่ได้คิดบัญชีเลยนะ"

"ห๊ะ" คราวนี้กลายเป็นจินตภัทรที่เหวอไป ก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าไปถามใคร...

"ผมถามเอินว่าจริงหรือเปล่าที่คุณพูดอะ เอินเขาบอกไม่จริง ถ้าไม่ใช่จมูกคุณเป็นไซนัส ก็โกหก พูดมาก่อนดิว่าทำแบบนั้นทำไม ปากเหม็นมั่ง ตัวเหม็นมั่ง เชี่ยแม่งทำคนอื่นเขาเสียเซลฟ์นี่ขำมากป้ะล่ะ"

จอมพลแกล้งใส่อารมณ์เต็มที่ ทำหน้าหงุดหงิดไปตามสิ่งที่พูด จนจินตภัทรเริ่มผงะและถอยไปจับประตูแน่น

"หงึ เอินมันตอบรักษาน้ำใจรึเปล่า...งือ เข้าห้องดีกว่า ไม่อยากคุยด้วยแล้ว อาหารเน่าเต็มตู้เย็นแน่เลย..."

มือเล็กๆ พยายามผลักประตูห้องของตัวเองอย่างน่าสงสาร เพราะคีย์การ์ดถูกริบไป

คนตัวสูงมองการกระทำของจินตภัทรแล้วรู้สึกขำ พอโดนเข้าบ้างก็ลนไปหมดเหมือนกัน

"ไม่อยากรู้แล้วเหรอว่าทำไมผมถึงแกล้งคุณแบบนั้น" เสียงทุ้มกระซิบถามขณะที่แตะคีย์การ์ดเปิดประตูให้แล้วยื่นมันคืนให้เจ้าของที่ก้มหน้าจนคางจะชิดอกอยู่แล้ว

"หงึ ม่ายอ่า ไม่อยากคุยด้วยอะ ปากเหม็น" มุขเดิมๆ ถูกใช้อีกครั้งแต่มันไม่ได้ผลอีกต่อไปแล้ว

"ไม่ต้องมาอำ ไม่เชื่อแล้ว" ใบหน้าคมก้มลงมาหาพลางกระซิบตอบยิ้มๆ พลางเบียดกายเข้าหาร่างบางที่พยายามเดินถอยหนี

"จะทำไร ถอยไปไกลๆ เลย"

"เขียนนิยายมาเยอะ ไม่เห็นต้องถาม ซีนนี้ส่วนใหญ่พระเอกนางเอกเขาทำอะไรกัน"

คนตัวสูงแกล้งถามพร้อมกับก้มลงมาจนใกล้ มือหนาเชยคางมนขึ้นมาจนปลายจมูกแตะกัน ดวงตารีกะพริบถี่อย่างไม่รู้จะทำยังไง ในหัวมันก็มีอยู่ไม่กี่ฉาก เลยถามออกไปโดยที่ไม่รู้ว่าเป็นคำถามที่กำลังทำให้ตัวเองเสียเปรียบ

"แล้วบีเป็นพระเอกอ่อ จะมาจูบ"

ใบหน้าของคนตัวสูงเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มขบขันคำตอบของอีกฝ่าย มือหนาวางลงบนศีรษะของคนตัวเล็กกว่า ก่อนจะขยี้เส้นผมนุ่มไปมาอย่างเอ็นดู

"แล้วจีนคิดว่าตัวเองเป็นนางเอกตั้งแต่เมื่อไหร่อะ"

ริมฝีปากอิ่มบึนขึ้นอย่างงอนๆ มือเรียวผลักอกกว้างออก ใจก็คิดว่าโดนแกล้งอีกแล้ว ถ้าแบบนี้ก็เจ๊ากันแหละ กับเรื่องที่แกล้งเหม็นนั่นเหม็นนี่ไปเรื่อย ขณะเบี่ยงตัวและพยายามลอดออกมาจากแขนหนาที่ล็อกตัวไว้ คนมือไวก็ยังคว้าข้อมือเล็กเอาไว้ จินตภัทรมองข้อมือตัวเองที่โดนรั้งไว้สลับกับมองใบหน้าเปื้อนยิ้มของคนโรคจิต

"อยากเป็นนางเอกเมื่อไหร่บอกนะ เดี๋ยวบีเป็นพระเอกให้"

น้ำเสียงที่คล้ายๆ กับหยอก แต่กลับมีพลังมากพอที่จะทำให้รู้สึกเขินทั้งที่จินตภัทรไม่เข้าใจว่าจะเขินคำพูดล้อเล่นแบบนั้นไปทำไม

 

หรืออาจจะเป็นรอยยิ้มขี้เล่น...ที่ทำให้เขิน

หรืออาจจะเป็นสายตาที่มองสบกัน ที่มันดูจริงจังจนรู้สึกได้


 

 

 



.............TBC...............


#2209Bnior





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18069 Cartoonpbct (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 12:57
    เขินหนักมาก
    #18,069
    0
  2. #15425 aukkhauupaa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 17:12
    แทนตัวเองว่าบีด้วย เขินไม่ไหวแล้วนะะะะะ บทจะหวานก็หวานหยดเยิ้มเลยจ้าาาาา เหม็นฟามรัก
    #15,425
    0
  3. #14567 CViewMED (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:28
    โอ้ยยยยย เขินเด้อ
    #14,567
    0
  4. #13011 nutexokris (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 18:12
    โอ้ยยย น่ารักเด้อออ
    #13,011
    0
  5. #11940 Linseyyy13 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 21:26
    โอ๊ยยย รุกเข้ามาอีกขั้นแล้วสิ ><
    #11,940
    0
  6. #11874 Zomanica (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 00:24
    จีนลูกอย่ามัวแต่คุย รีบไปเปิดตู้เย็นดูไก่ก่อนว่าเน่ามั้ย โอยยยยเสียดายไก่ // 5555555 โอ๊ยไรท์ตั้งแต่อ่านมาเมื่อปากมากอะปวดท้องด้วยหัวเราะมากไปหน่อย
    #11,874
    0
  7. #11587 writesundra (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 10:12
    จะเอาฮาไปไหนถามจริง????????????
    #11,587
    0
  8. #10976 pqppp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 01:46
    เตรียมจะปาดน้ำตาอยู่ละเอาจริง วืดเลยกู
    #10,976
    0
  9. #8898 pa rang (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 23:29
    นึกว่าจะทะเลาะกันบ้านแตก สรุปว่าจีนโกรธที่ไม่ได้อาบน้ำแล้วก็เป็นห่วงของในตู้เย็น เฮ้อออออ
    #8,898
    0
  10. #8759 nu_kets (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 06:50
    เค้าเริ่มชอบกันแล้วใช้ไหมอะ...จีนของเราหวันไหวไปกับท่านตอมพลแล้วเหรอ
    #8,759
    0
  11. #5899 giftfully (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 19:46
    อกไก่เน่า555555
    โอ๊ยยยนย
    #5,899
    0
  12. #5465 aumjunjin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 09:23
    พี่บีควรเลิกหยอกเอินได้แล้วนะ อย่าแย่งเอินไปจากพี่แจ็คเลย ไปตื้อจีนดีกว่านะพี่ สงสารแจ็คอ่ะ ยอมให้อิพี่บีตลอดเลย
    #5,465
    0
  13. #5443 Minttt_pjy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 22:07
    ดูจะโกรธกันเป็นจริงเป็นจังมาก พอมาฟังเหตุผลของจีนละแบบทำไมหนูตะมุ้งตะมิ้งขนาดนี้อ่ะลูกกกก ที่แท้คือหงุดหงิดที่ไม่ได้อาบน้ำแล้วก็กลัวอกไก่เน่า นี่หลุดขำพรืดเลย5555555 ชอบตรงนุ้งจีนบอก แล้วบีเป็นพระเอกอ๋อ จะมาจูบ งื้ออออ เขินนนนน
    #5,443
    0
  14. #4908 MatteMe (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 23:48
    น่ารักไปหมด จอมพลดูมีความถ่อยนิดๆ หรือเราคิดไปเอง 55555555 แต่ดูรวมๆ แล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน~~~
    #4,908
    0
  15. #4490 PuiPui--r (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 00:22
    ขนาดบอกชอบจีนแต่ที่เต๊าะเอินคือมันติดในสันเอ้ยนิสัยเหรอ
    #4,490
    0
  16. #4258 Aeemmii'z (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:31
    สันดานขี้ม่อนี่มันเลิกยากจริงๆ
    #4,258
    0
  17. #3808 ฮารุมิ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 23:49
    โง้ยยยเรียกแทนชื่อกันแล้วววว จอมเลิกไปเต๊าะเอินเถอะสงสารแจ็คเดี๋ยวจีนจะเข้าใจผิดด้วย
    #3,808
    0
  18. #3763 mpoial (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 21:34
    หนูจีนฉามขวบที่แท้ทรูค่ะ
    #3,763
    0
  19. #3676 ChicJaebeom (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 20:38
    อร๊ายยยยยยยย
    #3,676
    0
  20. #3674 [10000] li (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 20:13
    เขินนนแต่ชุ้นจะใจแข็งไม่หวั่นไหวง่ายๆหรอกก#เสียงสั่น
    #3,674
    0
  21. #3454 chaooey20 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:47

    หนูจีนเขิน เราก็เขินค่ะ รักความงุ้งงิ้ง หงึ งื้อของหนูจีนมากเลยค่ะTvT

    #3,454
    0
  22. #2508 Pisoo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 00:42
    อิช้อยปริ่มใจนัก! ให้มันอย่างนี้เส้เตาะจีนไปเยอะๆเลยเจ้าค่ะ นังคนนี้มันน่ารักยิ่งนัก จีนของพี่ของพรี่~~
    #2,508
    0
  23. #2490 kettan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 23:20
    นึกว่าตอนนี้จะมาดราม่าแจ็คกับมาร์คซะแล้ว เตรียมใจมาอย่างดี ดีมากๆ เกือบจะกดออกแล้วไว้อ่านพรุ่งนี้แล้วอ่ะ แต่ก็คิดว่าอ่านวันไหนก็เหมือนกันแหละ สรุปคือ ตอนนี้ไม่ม่ดราม่าจาร์ค ฮื่อ ดีมากกก โล่งจายย
    #2,490
    0
  24. #2250 NYN34 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 08:04
    เขินแทนจีนอ่ะ ทำไมเราต้องพ่ายแพ้ให้พวกแบดกายด้วยคะ เพราะคารมดี รู้วิธีหยอด ถึงเนื้อถึงตัวทำให้ใจเราเต้นแรงหรอคะ ฮืออออ ชอบจีนจังเลยค่ะ มีความคิดที่น่ารักมาก ตอนแรกก็ว่าจะโกรธใหญ่โต แต่กลายเป็นเพราะไม่ได้อาบน้ำ และอกไก่จะเน่า โถๆๆๆ แม่คุณ น่าเอ็นดู ส่วนกากาวินอยากให้ไฟ้หน่อยค่ะ ต้องสู้นะ มีปมอะไรรึป่าว ทำไมยอมบีตลอดแค่เรื่องพิมพ์หรอคะ แต่น่าจะเป็นมาก่อนนี้แล้วนี่หน่า อ้อตอนเล่นกับหลานน่ารักมากเลย ละตอนนี้ที่ออสจส.ก็เจอกับหลานสาวตัวจริงเหมือนที่ไรต์เขียนเลยค่ะ พลังน่ารัก หลงหลานมาเต็มเหมือนกันเลย แอบสารภาพว่าชอบโมเม้นคู่บีเอินอะค่ะ ชอบสายโหดปะทะคารมกัน เผ็ชมาก ทันกันดี มีความบีมัคสูงชอบค่ะ อาจเพราะทางกากาวินยังไม่รุกอะไรเอินมั้งคะ ฟีลคู่นี้เลยยังไม่อินเท่าไหร่สำหรับเรา บีจีนก็เพราะจีนยังใสๆ ไม่รู้สึกอะไร เลยยังนิ่งๆ เหมือนกัน แต่ชอบนะคะ อยากรู้ว่าพิจอมพลจะหยอดคนแบบจีนยังไง แสดงค.เพลย์บอย โชว์ลีลาจีบสาวออกมาค่ะ ให้นี่กรี๊ดตายไปเลย คืออินมาก แม้พิจอมพลจะปากร้าย นิสัยไม่ดีค่ะ 555555

    ขอบคุณที่แบ่งปันงานเขียนเรื่องนี้นะคะ จะติดตามต่อไปค่ะ
    #2,250
    0
  25. #1785 BlinkNooknick (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 20:33
    ความจินตนาการล้ำเลิศของคุณนักเขียนจอมพลกลายเป็นคนโรคจิตลวงเพื่อนบ้านไปฆ่าซะอย่างนั้นแล้วแทนที่จะโกรธที่เค้าลวนลามดันไปโกรธกลัวอกไก่เน่าซะงั้นจีนเอ๊ย
    จอมพลนี่ไม่ทิ้งลายเลยนะคะเตาะได้เป็นเตาะถ้าเอินหวั่นไหวทำไงเนี่ย
    เอินทำไมถึงบอกแจ็คไม่ได้ล่ะก็แค่บอกว่าตามหาจีนเองหรือว่าโกรธก็เลยประชด
    #1,785
    0