[Osomatsu-san] addict (AllxIchi)

ตอนที่ 10 : Chapter10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    20 พ.ค. 60


     ภายในห้องประชุมขนาดกลางที่เงียบกริบคงมีเพียงเสียงของเครื่องปรับอากาศเท่านั่นที่ได้ยิน ณ ตอนนี้ ชายหนุ่มหกคนกำลังก้มหน้าก้มตาทำเอกสารในส่วนของตนให้เสร็จเพื่อจะได้เอามารวมกันอีกที เป็นอย่างนี้มาหลายชั่วโมงก็ยังไม่มีใครได้เงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารเลย
     ย้อนกลับไปเมื่อเช้านี้ โอโซมัตสึเรียกประชุมร่วมกันอีกครั้ง แต่คราวนี้สถานที่ในการนัดก็คือคฤหาสน์ของเขาเอง ส่วนสาเหตุคงไม่พ้นเรื่องของตระกูลใหม่ที่กำลังเป็นศัตรูกันเงียบๆในตอนนี้ สายของโอโซมัตสึได้ข่าวมาว่าตระกูลที่ก่อตั้งใหม่นี้กำลังครอบคุมพื้นที่อำนาจของเขาเกือบครึ่งและกำลังจะเข้าครองพื้นที่ของตระกลูของคารามัตสึและโจโรมัตสึในอีกไม่นาน พวกเขาจึงต้องประชุมกันเพื่อวางแผนสกัดกั้นและกำจัด เนื่องด้วยมีข้อมูลของทั้งฝ่ายตนและฝ่ายศัตรูไม่มากพอจึงต้องรวบรวมเพื่อเช็คกันให้ดีก่อนเริ่มงานใหญ่ 
     เสียงขีดเขียนเสียงพลิกกระดาษฟังดูน่ารำคาญเป็นเท่าตัวขึ้นมาทันทีสำหรับบางคน สายตาที่จ้องอักษรบนแผ่นกระดาษนานๆก็เริ่มล้าเป็นสัณญาณให้พักบ้าง อิจิมัตสึแอบสังเกตุเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของแต่ละคนโดยเฉพาะคนที่โดดงานพาเขาไปเที่ยวอย่างโจโรมัตสึก็รู้สึกสงสารขึ้นมา แถมตัวเองก็ไม่ค่อยไหวแล้วด้วยจึงคิดว่าน่าจะพักสักหน่อย
     "นี่ พักสักสามสิบนาทีเถอะ" ราวกับเสียงช่วยชีวิต ทุกคนวางงานในมืออย่างไม่คิดจะแตะและพากันยืดเส้นยืดสายหลังจากนั่งปวดหลังมานาน
     "พักสักหน่อยก็ดีนะฮะ" โทโดมัตสึถอนหายออกมาเมื่อมองกองเอกสารที่ทำเสร็จและกองเอกสารที่ยังไม่ได้ทำ จำนวนที่ยังทำไม่เสร็จมันต่างกันลิบลับ 
     ส่วนจูชิมัตสึและคารามัตสึสลบเหมือดคาโต๊ะเรียบร้อยไปแล้ว การที่จะให้คนที่ถนัดใช้แต่กำลังมานั่งทำงานอะไรแบบนี้ก็คงทั้งเหนื่อยและเครียดพอตัว
     "ใช้เวลานานกว่าที่คิดแฮะ" โอโซมัตสึใช้ปากกาเขี่ยแผ่นเอกสารแล้วเบ้ปาก
     "อา..คราวหลังจะไม่อู้งานแล้ว" โจโรมัตสึบ่นออกมาแบบไม่ทันคิด ทำให้อิจิมัตสึเริ่มรู้สึกผิด ความรู้สึกทุกอย่างแสดงออกมาทางใบหน้าอย่างไม่ปิดบัง โจโรมัตสึเหลือบไปเห็นเข้าพอดีก็พยายามพูดให้อิจิมัตสึเลิกคิดมาก
    "เอ่อ..ช่างมันเถอะ ฉันเป็นคนอู้งานเองนายเลิกทำหน้าแบบนั้นสักทีสิ" โจโรมัตสึเอื้อมมือไปขยี้ผมเบาๆ การกระทำของทั้งคู่อยู่ในสายตาของทั้งสี่ชีวิตที่อยู่ในห้องนี้ด้วย ถึงไม่หันไปมองก็พอจะเดาได้ว่ากำลังทำหน้าแบบไหนกันอยู่ 

ก็อก ก็อก ก็อก

     เสียงเคาะดังขึ้นตามมาด้วยเสียงของลูกน้องคนสนิทของอิจิมัตสึที่มาเรียกผ่านประตู
     "ขออนุญาตนะครับ คุณอิจิมัตสึครับมาแล้วครับ"
     "อ่า จะไปแล้วๆ" อิจิมัตสึดันตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อลงไปชั้นล่าง เดินผ่านโอโซมัตสึที่กำลังนั่งเหยียดขาบนโต๊ะทำงาน 
     "เฮ้ย! ทำบ้าอะไรเนี่ย" ข้อมือขาวถูกคว้าเอาไว้ในจังหวะที่กำลังเดินผ่าน โอโซมัตสึดึงมืออิจิมัตสึขึ้นมาจุมพิตที่หลังมือค้างไว้เพื่อสูดดมความหอมจากกลิ่นสบู่ที่ยังหลงเหลืออยู่แล้วจึงผละออกมายิ้มเย้ยหยันให้คนที่เหลือ
     "ไปได้แล้วอิจิมัตสึ" ว่าแล้วก็ฟุบหน้านอนลงบนโต๊ะทำเหมือนว่าเมื่อครู่นี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น อิจิมัตสึถอนหายใจแรงๆแล้วเดินลงไปชั้นล่างเพื่อไปรับข่าวจากสาย 
     หลังจากอิจิมัตสึออกไปบรรยายกาศในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ รังสีความกดดันเริ่มแผ่มาจากทั่วทุกทิศในห้อง ด้านคนถูกแผ่รังสีใส่ก็ไม่ได้รู้สึกร้อนหนาวแต่อย่างใดเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมาแล้วผิวปาก 
    "พวกนายน่ะที่ทำท่าทางไม่พอใจกันแบบนี้ถามหน่อยสิพวกนาย'รัก'หมอนั่นกันรึไง" ในที่สุดโอโซมัตสึก็เป็นคนเริ่มเปิดประเด็นเอง สายตาเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความจริงจังและดุดันกวาดสายตามองทุกคนในห้องโดยเฉพาะคนที่มีอำนาจรองจากเขา  แววตาและบรรยายรอบตัวโอโซมัตสึที่เริ่มรุนแรงขึ้นทำให้แม้แต่คารามัตสึก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา
     "หึ งั้นก็หยุดคิดไปได้เลย ไม่ว่ายังไงพวกนายก็ไม่มีทางรักอิจิมัตสึได้ครึ่งที่ฉันรักหรอก" โอโซมัตสึมองไปที่ทุกคนอีกครั้ง แต่คราวนี้สิ่งที่ทำให้โอโซมัตสึแปลกใจก็คือทุกคนกำลังยิ้มให้เขาราวกับรับคำท้าจากประโยคเขาเพิ่งพูดออกมา คารามัตสึกอดอกแล้วพูดออกมาแทนคนที่เหลือ
     "พูดจบแล้วใช่มั้ย? แล้วมาดูกันว่าที่นายพูดมามันจะถูกต้องสักแค่ไหนกัน" 

     อิจิมัตสึเพิ่งเดินเข้ามาในห้องทำให้ไม่รู้ว่าตอนที่ตนไม่อยู่มีอะไรเกิดขึ้น แต่คงจะมีอะไรบางอย่างแน่ๆเพราะดูจากอารมณ์ที่ยังครุกกรุ่นอยู่บนใบหน้าของพี่ชาย จะถามก็กลัวจะไม่ได้คำตอบตรงที่ถามก็เลยไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก
     มือเรียวขาวแกะซองเอกสารสีน้ำตาลที่เพิ่งแกะไปเมื่อไม่นานนี้ แล้วหยิบกระดาษในซองที่มีเนื้อหาเดียวกันออกมาอีกห้าแผ่นเพื่อแจกให้คนอื่นๆในห้อง  เมื่อทุกคนได้รับกระดาษแล้วก็เริ่มอ่านลายละเอียดในนั้นอย่างตั้งใจ อิจิมัตสึเดินกลับไปนั่งที่ของตนแล้วเริ่มอธิบาย
     "นี่เป็นข้อมูลจากสายที่เข้าไปแฝงตัวในกลุ่มย่อยของตระกูลที่ตั้งขึ้นมาใหม่ ตระกูลนี้มีชื่อว่า'ตระกูลโทวโก' "
     "เอ๊ะ..คุ้นๆนะฮะ" โทโดมัตสึพูดขึ้นทันทีหลังจากได้ยินชื่อตระกูล
     "อาจจะคุ้นสำหรับพวกนายก็ได้ เห็นว่าคนก่อตั้งเคยสร้างความวุ่นวายแถวๆเขตของพวกนาย" โจโรมัตสึและโทโดมัตสึทำหน้าครุ่นคิดอยู่สักครู่และเป็นโจโรมัตสึที่นึกออกก่อน
     "คงจะเป็นเมื่อ13ปีก่อน..แบบที่พวกเราเจอตอนนี้นี่แหละ" พอได้ยินแบบนั้นก็เริ่มมีหวังขึ้นมาในการหาจุดอ่อน ถ้ามันเคยเกิดขึ้นมาแล้วแสดงว่าพวกพ่อของเขาก็ต้องมีข้อมูลอยู่บ้าง
     "แล้วนอกจากนี้ได้อะไรมาอีกมั้ยอิจิมัตสึ" คารามัตสึถามขึ้นมา อิจิมัตสึรู้สึกอึ้งนิดๆที่คนแบบนี้ก็สนใจ
     "ถ้าไม่นับเรื่องที่พวกเรารู้อยู่แล้วอย่างกำลังยึดอำนาจของพวกนายก็ไม่มีแล้วล่ะ" 
     "ข้อมูลน้อยชะมัด" โอโซมัตสึบ่นอุบอิบ
     "โอโซมัตสึ พ่อของนายได้ทำเอกสารแบบที่พวกเราทำไว้บ้างมั้ย?" เอกสารที่ว่าก็คือบันทึกดีๆนี่เอง บันทึกที่พวกเขาทำไว้ก็เพื่อรวบรวมและส่งต่อข้อมูลในรุ่นถัดๆไป และแน่นอนว่าแนวคิดนี้เขาได้มันมาจากผู้เป็นพ่อของพวกเขา
      "ห้องทำงานฉัน ห้องทำงานอิจิมัตสึและห้องนี้...ไม่รู้ว่าอยู่ห้องไหนกันแน่" 

      ความจริงแล้วเอกสารที่พวกเขากำลังหามีอยู่แค่เล่มเดียว เพราะมันเป็นเล่มสำคัญจึงต้องเก็บไว้ในที่ที่สำคัญ ประเด็นก็คือคนเก็บไว้อย่างโอโซมัตสึจำไม่ได้ว่าเก็บเอาไว้ที่ห้องไหนจึงต้องแยกกันมาหา
     จูชิมัตสึและโทโดมัตสึหาที่ห้องประชุมที่กำลังใช้อยู่ตอนนี้ เพราะเอกสารที่นี่ไม่เยอะเท่าไหร่มีเพียงแฟ้มไม่กี่แฟ้มที่วางไว้บนตู้เก็บหนังสือ
     โอโซมัตสึและคารามัตสึหาที่ห้องทำงานของโอโซมัตสึ ที่นี่มีเอกสารเก็บเอาไว้เยอะที่สุดเพราะเป็นห้องทำงานของบอสใหญ่ โอโซมัตสึจึงต้องเข้ามาหาด้วยตนเอง เพื่อความปลอดภัยในหลายๆอย่าง
     โจโรมัตสึและอิจิมัตสึหาที่ห้องทำงานของอิจิมัตสึ ห้องทำงานนี้เป็นห้องที่สำคัญรองจากห้องของโอโซมัตสึ เอกสารที่สำคัญๆก็อยู่ในนี้เช่นกัน อิจิมัตสึไม่ต้องการให้ใครมาทำเอกสารที่เขาใช้เวลาจัดเป็นอาทิตย์ๆรกจึงเลือกให้โจโรมัตสึเข้ามาช่วย
      "นายหาตรงนี้เดี๋ยวตรงชั้นใหญ่ๆนั้นฉันหาเอง" อิจิมัตสึชี้ไปที่ชั้นหนังสือไม้ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ใกล้ประตู มีแฟ้มเอกสารวางอยู่ไม่มากเท่าไหร่
      "ไม่ นายน่ะหาที่มันน้อยๆไป" โจโรมัตสึเดินตัดหน้าอิจิมัตสึไปที่ชั้นหนังสือที่ใหญ่กว่าแล้วเริ่มค้นหาทันที อิจิมัตสึมองคนที่ดูถูกตนผ่านการกระทำอย่างไม่ค่อยพอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้จึงเริ่มค้นหาบ้าง
     เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงในการทนปวดตาปวดขาการหาเอกสารในส่วนของอิจิมัตสึก็ครบทุกแฟ้มแต่ก็ยังหาไม่เจออยู่ดี ในเมื่องานในส่วนของตนเสร็จอิจิมัตสึจึงได้โอกาสนั่งพักบ้าง แต่อิจิมัตสึก็เห็นว่าทางฝั่งของโจโรมัตสึเพิ่งเสร็จไปแค่ครึ่งเดียวเลยตัดสินใจลุกขึ้นไปช่วยต่อ โจโรมัตสึเหลือบมองแค่นิดเดียวแล้วเร่งมือหาต่อ เอกสารในชั้นหนังสือแถบบนส่วนใหญ่หายไปหมดแล้วอิจิมัตสึจึงหาก้มลงไปหาข้างล่างแทน โจโรมัตสึสะดุ้งเฮือกเมื่ออยู่ดีๆอิจิมัตสึก็ก้มลงมากระทันหัน พอมองก็เผลอไปจ้องที่ต้นคอขาวและสะดุดเข้ากับสิ่งๆหนึ่ง นิ้วเรียวลากผ่านซอกคอขาวที่มีรอยสีกุหลาบประทับไว้ ทำไมก่อนหน้านี้ถึงไม่สังเกตนะ...
     "อื้อ!" มือที่กำลังลูบไล้คอขาวระหงสร้างความขนลุกจนสะดุ้ง อิจิมัตสึหันขวับไปมองโจโรมัตสึอย่างคาดโทษ
     "รอยนี่ใครทำ" มือเรียวคู่เดิมยังคงลูบวนอยู่ที่บริเวณรอยที่คอไม่ไปไหน  อิจิมัตสึเลื่อนมือขึ้นมาสัมผัสก่อนจะหันหน้าหนีไปพร้อมกับใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีและดึงคอเสื้อขึ้นมาเพื่อปิดรอย
     "โอโซมัตสึทำสินะ"
     "......." ไม่เห็นต้องเดาให้ยุ่งยากมีคนเดียวเท่านั้นแหละที่ทำได้ เมื่อวานหลังจากที่อิจิมัตสึกลับบ้านมาเขาก็โดนโอโซมัตสึลงโทษที่ไม่ยอมบอกใครเลยว่าจะออกไปไหน
     โจโรมัตสึจับไหล่แล้วพลิกตัวให้อิจิมัตสึหันหน้ากลับมาหาเขา มือที่ลูบต้นคอเลื่อนขึ้นมาสัมผัสกลีบปากนุ่มที่อยากสัมผัสอีกมานานแล้ว อิจิมัตสึขมวดคิ้วกับท่าทางแปลกๆของโจโรมัตสึพอจะพูดอะไรโจโรมัตสึดันนิ้วเข้ามาในปากเสียก่อน
     "อื้อ!!!" นิ้วเรียวของโจโรมัตสึเข้ามาในปากของอิจิมัตสึทั้งกดและกวาดไปทั่วโพรงปาก
     "อย่ากัดเชียวนะ..เลียมันซะสิ" อิจิมัตสึช้อนตาขึ้นมามองคนที่ออกคำสั่ง สายตาที่กำลังจ้องมองลงมาจากด้านบนเริ่มทำให้อิจิมัตสึกลัวขึ้นมาจริงๆ ลิ้นเล็กเริ่มทำตามคำสั่งหยอกล้อกับสองนิ้วในปากอย่างหน้าอาย ดวงหน้าขาวขึ้นสีแดงระรื่นใบหน้าเริ่มชื้นเหงื่อหยาดน้ำสีใสไหลออกมาจากโพรงปากเปรอะเปื้อนไปถึงง่ามนิ้วเป็นภาพที่ดูยั่วยวนไม่น้อยถ้ามองจากมุมของโจโรมัตสึ สองนิ้วเรียวถูกถอนออกไปจากปากของอิจิมัตสึ โจโรมัตสึเชิดคางมนขึ้นมาเผชิญหน้ากับตน
     "ต่อจากนี้จะเป็นของจริงแล้วนะ"



     "อ..อึก!...แค่กๆๆ..!" อิจิมัตสึดันตัวออกมาสำลักไอจนตัวงอ 
     "อืม....ฉ.ฉันขอโทษอิจิมัตสึ!"โจโรมัตสึที่กำลังหลับตาพริ้มรีบลืมตาขึ้นมาขอโทษทันทีเมื่อเริ่มรู้สึกตัว แล้วหยิบผ้าเช็ดออกมาเช็ดให้ ต้องยอมรับว่าเมื่อกี้เขาเผลอไปจริงๆ..การที่อยู่ใกล้อิจิมัตสึแล้วปล่อยตัวปล่อยใจนี่เป็นเรื่องที่อันตรายซะแล้วล่ะ
     "ไม่ต้องกลืนนะคายออกมา" โจโรมัตสึพยายามใช้นิ้วกวาดสิ่งที่อยู่ในปากออกมา อิจิมัตสึดึงนิ้วของโจโรมัตสึออกและอ้าปากให้เห็นว่าข้างในไม่มีอะไรอยู้แล้ว โจโรมัตสึพอเห็นว่าอิจิมัตสึกลืนมันลงไปหน้าแดงขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
     "อิจิมั---"
     "พี่ครับหาเจอแล้ว" เสียงที่ดังมาจากประตูอย่างกระทันหันทำให้ทั้งคู่พากันสะดุ้ง จูชิมัตสึเอียงคอมองอย่างสงสัย
     "ห..หรอ เจอแล้วสินะ" อิจิมัตสึใช้จังหวะนี้หนีออกมาจากในห้องทำงานเพื่อกลบเกลือนความอายแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องประชุมทันที ทิ้งให้จูชิมัตสึและโจโรมัตสึอยู่สองคนในห้อง
     "เมื่อกี้รู้นะครับ" จูชิมัตสึพูดออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย โจโรมัตสึมองกลับด้วยสายตาเรียบนิ่ง
     "นายจะแฉฉันรึไง"
     "ผมไม่ทำอยู่แล้วพี่ก็รู้ แต่ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ผมมารู้เข้าพี่คงจะรู้นะครับว่าจะเป็นยังไง" พอพูดในสิ่งที่ต้องการจะพูดจบจูชิมัตสึก็เดินตามอิจิมัตสึออกไปทันที
     "...เทนชิบ้าอะไรกัน" โจโรมัตสึจัดการภายในห้องให้เรียบร้อยแล้วจึงเดินตามไป


     พออิจิมัตสึมาถึงก็เห็นโอโซมัตสึคารามัตสึและโทโดมัตสึกำลังมุงอ่านเอกสารเล่มนั้นด้วยหน้าตาที่เคร่งเครียดอยู่
     "ได้อะไรบ้างมั้ย?"
     "ไม่มีอะไรเลยนอกจากชื่อกับสิ่งที่ทำ ไม่ได้ระบุเอาไว้ละเอียดฮะ" โทโดมัตสึตอบแล้วเดินกลับมานั่งที่ของตน
     "ทำหน้าแบบนั้นไม่ได้อะไรเพิ่มสินะ" โจโรมัตสึพูดคล้ายเดาได้หลังจากเพิ่งตามเข้ามา โทโดมัตสึพยักหน้า
     "คงต้องใช้วิธีที่ใช้อยู่ตอนนี้ไปเรื่อยๆสินะ" คารามัตสึกอดอก
     "น่าเบื่อชะมัดไม่ทงไม่ทำมันแล้วงานอ่ะ!ไปดื่มกันเหอะ~" โอโซมัตสึโยนเอกสารทิ้งออกนอกหน้าต่างอย่างไม่นึกถึงใจคอคนที่หาแทบเป็นแทบตายอย่างคารามัตสึ
     "จะบ้าหรอ!" เสียงของคนทั้งห้องตะโกนออกมาอย่างพร้อมเพรียง และตามมาด้วยหมัดหนักๆเข้าที่แขนจากอิจิมัตสึ
     แต่ว่าท้ายที่สุดแล้ววันเย็นวันนั้นพวกเขาก็ไปดื่มกันจริงๆ....



--------------------------------
      จะโดนแบนมั้ยนะ...ไม่หรอกๆก็แค่นิ้ว!
      แต่นี่มันฟิคมาเฟียหรือตำรวจสืบสวนกันเนี่ย!5555 ตื่นเต้นนอนไม่หลับอยากไปานมัตสึเฟสค่ะ!//เกี่ยวมั้ยเนี่ย??
     ปล.คัทซีนมันสั้นเลยคิดว่าจะไม่ลงไว้ในอีกเว็บนะคะ แต่ถ้าอยากอ่านทิ้งอีเมลไว้แล้วจะส่งไปให้นะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

82 ความคิดเห็น

  1. #82 Kwasan_01 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 17:46
    กรี๊ดพึ่งมาเห็นแทบร้องเลยค่ะ ถ้าขอจะยังได้ไหมคะเนี่ย5555
    #82
    0
  2. #79 SNOOPY_0909 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 19:59
    pronnapat.st@gmail.com พึ่งมีโอกาสได้อ่านเรื่องนี้ หวังว่าจะยังได้อยู่นะคะ5555
    #79
    0
  3. #72 tan_mochi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 23:49

    Nisarat6536@gmail.com หวังว่าพอจะทันน่ะค่ะ

    #72
    0
  4. #69 bewexz2547 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 23:01
    bewexz01@gmail.com หวังว่าจะทันนะคะ...
    #69
    0
  5. #64 Ariya_Wagner (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 15:40
    มาขอเอาตอนนี้ไม่รู้จะทันรึเปล่าแต่ขอความกรุณาด้วยค่ะ ////  Kuromikisama@gmail.com
    #64
    0
  6. #62 Aiko cg (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 21:58
    ขอตอนนี้ทันมั้ยคะเนี่ย
    chingge1199@gmail.com
    #62
    0
  7. #60 kikuyajung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 22:46
    nantita224@gmail.com
    #60
    0
  8. #53 kwanggy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 08:27
    Donlaya929@gmail.com
    #53
    0
  9. #52 DevilShot (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 17:18
    ...//จ้องตาเป็นมัน enderghost01863@gmail.com
    #52
    1
  10. #50 ลิงโม่ยซัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 06:15
    เร็วๆ เลยค่ะ ขอความกรุณาด้วยค่ะ ขอร้องล่ะค่ะ ถ้าไม่ได้อ่านดิฉันตายแน่ๆ ค่ะ ขอความกรุณาอีกครั้งนะค่ะ!

    matsum674@gmail.com
    #50
    0
  11. #49 Masonono (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 06:36
    ขอความกรุณาด้วยค่าาา-////-
    masono.av530@gmail.com
    #49
    0
  12. #48 MyMind-01 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 07:00
    ขอด้วยนะคะ //-// apple.kung.36@gmail.com
    #48
    0
  13. #47 SumiRe VanillaShake (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 03:13
    ขอนะคะซิส//// phraewawa2@gmail.com
    #47
    0
  14. #46 เป็นสาววาย น่ะค่ะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 11:45
    ฟินนนนนนนนนนนจางงงงงงเยยยยยยยยยย โจโรมาสสื่อ ทำอาราย อิจี้จังเนี่ย รู้ไหนถ้าจะทำอย่าจบด้วยนิ้ว----//โดนมัตสึที่เหลือรุมกระทืบ ฟ..ฟินมากค่ะ มาต.ต่อเร้วๆนะค..ค่ะ //กระอักเลือด+ม่องแล้วค้าาาา(ม่องเพราะโดนมัตสึรุมกะทืบ
    #46
    0