ในรอยร้าว In the crack

ตอนที่ 7 : ในรอยร้าว 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 997
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 ต.ค. 61


ไม่รู้ว่าตรรกะในชีวิตนี้มันมีกันแค่นี้รึไงกัน บางทีก็คิดว่าสนใจแต่ภายนอกมากกว่าจนลืมสนใจภายในที่มันอาจจะมีดีมากกว่าเสียอีก เฮอะ! นึกแล้วเพลียแทน


กัณฑ์ธิราที่นั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบๆเพียงลำพังบนเตียงกว้างใช้สายตากวาดมองไปยังหญิงสาวร่างอวบที่กำลังทำงานบ้านอย่างขันแข็ง เหตุผลที่เธอได้อยู่บ้านในวันนี้เพราะว่าร่างกายที่มันอ่อนเพลียถูกทับถมในระยะเวลาหลายสัปดาห์ต้องทนทำงานอย่างหนักตามที่เขาสั่ง


  หาได้เรียกร้องวันหยุดลาพักได้ หากทว่าร่างกายนั้นมันไม่ไหวๆจริงๆอย่างเช่นเมื่อเช้าที่เธอนั้นหน้าซีดเผือดเพียงแค่ลุกเดินจากโต๊ะอาหารก็แทบจะล้มอยู่แล้ว ซึ่งมันก็ยังดีที่มีมือเรียวหนาของใครบางคนประคองไว้ได้ทันเสียก่อนที่ร่างเธอจะล้มลงฟาดลงที่พื้นกระเบื้องเงา


 “คุณกัณฑ์มีอะไรกับฉันรึเปล่าค่ะ” เธอเห็นสาวเจ้านั่งจ้องเธอตั้งนานแล้วในใจตอนแรกก็อึดอัดไม่กล้าถามแต่สุดท้ายก็ทนไม่ได้อยู่ดี เลยถามออกไป


 “เปล่าหรอก ฉันแค่มองไปอย่างนั้นแหละเห็นเธอขยันขันแข็งดี”


มุทิตาไม่ได้พูดสิ่งใดต่อเพียงแค่ยิ้มและพยักหัวรับเล็กน้อยเท่านั้นแล้วทำหน้าที่ของตนต่อซึ่งห้องที่ต้องทำในขั้นถัดไปก็คงจะไม่พ้นห้องน้ำ แต่ทว่าคนสวยที่นั่งอยู่บนเตียงเกิดหวังดีเหลือเกินอยากจะช่วยเธอเสียอย่างนั้น


 “ไม่เอาดีกว่าค่ะ เดี๋ยวป้ามนมาเห็นเข้าเดี๋ยวมุจะโดนดุ อีกอย่างมันไม่เหมาะกับคุณหรอกค่ะ” เธอพูดออกไปตามความจริงอีกทั้งเธอยังไม่ลืมข้อห้ามของป้ามนที่บอกไว้ว่าอย่าไปยุ่งกับกัณฑ์ธิราหากทว่าไม่ได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นนาย ดังนั้นเธอจึงไม่อยากจะเสี่ยง


 “ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเธอไม่พูดฉันไม่พูดแล้วใครจะรู้ อีกอย่างฉันก็ไม่อยากนอนอยู่เฉยๆ” แม้ว่าอยากจะหยุดงานแต่ก็ไม่ได้อย่าจะนั่งนอนอยู่เฉยๆเสียหน่อย ได้หยิบจับอะไรสักหน่อยก็คงดี


 “ไม่ดีหรอกค่ะ” ยังไงก็ไม่ได้เด็ดขาดมีหวังป้ามนรู้เธอคงจะรู้ชาไปหลายวัน


 “เอาเถอะน่า” ว่าพลางก็เดินลงจากเตียงแล้วตรงไปที่ร่างของสาวเจ้าที่นั่งอยู่ในห้องน้ำก่อนจะหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดขึ้นมาขัดๆถูๆตามซอกตามมุม แม้ว่าจะไม่เคยได้ทำแต่ก็ไม่ได้หนักหนาอะไรแถมมันยังออกสนุกเสียด้วยซ้ำ


 “พอเถอะค่ะ คุณกัณฑ์” ปล่อยให้ทำตามใจชอบได้สักพักก็หันมาบอกให้สาวเจ้าหยุดเพราะตอนนี้มันก็ใกล้จะเป็นเวลาเลิกงานแล้ว


 “อีกนิดนึงเองนะ” กัณฑ์ธิราก็หันมากับมุทิตา


 “พอเถอะค่ะ” พูดกับกัณฑ์ธิราเสร็จก็ลุกขึ้นจะเดินออกไปด้านนอกแต่ทว่าด้วยที่พื้นมันยังไม่แห้งทำให้ร่างอวบเสียหลักลื่นก้นคะมำลงพื้นห้องน้ำอย่างจังๆจนอ้าปากร้องเสียงหลง


 “โอ๊ย!!!”


กัณฑ์ธิราที่อยู่ในเหตุการณ์ก็รีบหันมาทันที ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังๆเพราะภาพที่เธอเห็นคือสาวเจ้านั้นก้นคะมำกระแทกลงไปกองอยู่ที่พื้นเสียแล้ว


 “ฮ่ะๆๆๆ”


 “ไม่ต้องมาหัวเราะกันเลยนะคะ เจ็บจะตายอยู่แล้วเนี่ย”


 “ฮ่ะๆๆ ก็เธอเดินไม่ดูเองนี่นาว่าพื้นมันยังไม่แห้งถึงได้ล้มลงไปแบบนี้ไงล่ะ มาๆฉันช่วย” กัณฑ์ธิราเอื้อมไปดึงสาวเจ้าขึ้นมาจากพื้นก่อนจะค่อยๆประคองไปนั่งที่เตียง


 “คุณกัณฑ์ค่ะ มุต้องไปทำงานต่อแล้วล่ะคะ” นั่งพักให้หายปวดสักนิดก็เอ่ยบอกเสียงหวานกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆไม่ห่างกาย


 “เดินไหวมั้ยล่ะ” หญิงสาวเอ่ยถามคนร่างอวบที่ยืนขึ้นเดินเท้ากะเผลก มืออีกข้างก็ค่อยๆจับก้นที่มันระบมไปเสียหมด


 “ไหวอยู่แหละมั้งคะ” หันมายิ้มให้กับสาวเจ้าอีกคน


 “ดูท่าไม่น่าจะไหวนะ มาเดี๋ยวฉันเดินไปส่งข้างล่าง”


 “ไม่เป็นไรหรอกคะ” เอ่ยปฏิเสธเพราะเกิดเกรงใจหญิงคนนี้ขึ้นมาเหลือเกิน


 “ไม่ต้องเลยเดี๋ยวเดินตกบันไดอีกจะทำยังไง”


กัณฑ์ธิราค่อยๆประคองสาวร่างอวบเดินลงมาข้างล่างช้าๆอย่างละคั่นบันไดเกรงว่าถ้าหากเดินเร็วไปเดี๋ยวจะได้ล่วงหล่นลงมาอีกรอบมีหวังรอบนี้ถ้าล่วงตกลงมาคงไม่ได้ไปนั่งพักให้หายเจ็บอย่างเดียวแน่มีหวังต้องไปนอนพักยาวที่โรงพยาบาลแหง่ๆ


ป้ามนที่ทำความสะอาดอยู่ข้างล่างก็เห็นสองสาวที่ค่อยๆประคองกันลงมา ก็ตกใจใหญ่คิดว่าใครเจ็บเสียมากมายที่ไหนได้แม่บ้านสาวตัวนี้แหละที่ทำให้กัณฑ์ธิราเธอลำบาก


 “ทีหลังเรียกป้าก็ได้นะคะ” เอ่ยหลังจากพาสาวเจ้าที่เจ็บตัวมานั่งเรียบร้อยแล้ว


 “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่นี้เอง”



มาเเล้วจ้าา

ฝากเม้นท์ฝากไลท์ให้ไรท์ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #4 SEternally (@SEternally) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 21:16

    อยากให้ไรท์แต่งยาวกว่านี้หน่อย
    #4
    1
    • #4-1 hoshisuki (@hoshisuki) (จากตอนที่ 7)
      25 ตุลาคม 2561 / 23:02
      โอเคจ้าา ขอบคุณนะคะ
      #4-1