อุบัติเหตุรัก..สะดุดใจยัยตัวเล็ก

ตอนที่ 11 : ชิคกี้ขา.....(100% เต็มเปี่ยม)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 พ.ย. 50

ตอนที่ 11. ชิคกี้ขา......

 

 

          กล้วยปิ้งเดินวนเวียนอยู่หน้าบ้านหลังงามนามพิริยวัตรไปมาหลายรอบ ก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือเล็กเรียวของตัวเองกดออดเบาๆ ไปหนึ่งครั้งอย่างหวั่นๆ เช้านี้เธอมาถึงก่อนเวลาที่นัดไว้ให้มารับด้วยซ้ำ แต่ก็ยังไม่กล้าบอกคนข้างในบ้านให้รับรู้เพราะยังขยาดกับสายตาอาฆาตของตาหมีน้ำแข็งเมื่อวานตอนเช้า ที่เห็นเธอเข้าไปนั่งคุยกับคุณแม่นมใจดีในบ้านหลังงามโดยไม่ได้รับอนุญาต ก่อนจะถูกหิ้วตัวลอยออกมาโดยคุณชายดาราเจ้าของบ้านอย่างแทบไม่ทันได้ตั้งตัว

 

            ถึงแม้ว่าเมื่อวานตอนเย็นที่มาส่งจะไม่เกิดเหตุการณ์เข้าข่ายเป็นอันตรายต่อชีวิต หากแต่กล้วยปิ้งก็ยังไม่วางใจกับอารมณ์ไม่ปกติของตาหมีน้ำแข็งนั่น การเตรียมตัวตั้งรับไว้ล่วงหน้าคงจะดีที่สุด

 

            แม่บ้านสาวตัวเล็กหน้าใหม่ที่กล้วยปิ้งไม่เคยเห็นวิ่งเหยาะๆ ออกมาจากตัวบ้าน พลางกระวีกระวาดเปิดประตูเชิญชวนกล้วยปิ้งเข้าไปข้างด้านใน ขณะที่กล้วยปิ้งส่ายหน้าพรืดอย่างปอดๆ ยืนกรานจะไม่เข้าไปท่าเดียว จนแม่บ้านสาวต้องทั้งจูงแกมลาก ปากก็พยายามจะบอกว่าเป็นหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมาจากแม่นมไม่สามารถจะขัดคำสั่งได้ กล้วยปิ้งถอนหายใจเฮือกอย่างจนใจ ปล่อยร่างของตัวเองให้เดินตามแรงลากของแม่บ้านสาวตัวเล็กไป

 

            พอเข้ามาถึงข้างในก็พบกับรอยยิ้มอันแสนอบอุ่นของแม่นมใจดีรอรับอยู่แล้ว กล้วยปิ้งยกมือไหว้งามๆ หนึ่งครั้งก่อนจะยิ้มแหยๆ เมื่อถูกเชิญเข้าไปนั่งรอที่ห้องรับแขกพร้อมกับน้ำส้มหนึ่งแก้วเหมือนกับเมื่อวานไม่มีผิดเพี้ยน จากนั้นมหกรรมการพูดคุยกันแสนถูกคอก็เกิดขึ้นอีกหนอย่างสุดจะห้ามปากห้ามใจเอาไว้ได้ ซึ่งหัวข้อสนทนาเด็ดนั้นไม่ได้พ้นไปจากตาหมีน้ำแข็งผู้เป็นเจ้าของบ้านและคุณหนูสุดรักสุดหวงของคุณแม่นมเลยแต่อย่างใด

 

            คนที่ถูกนำมาเป็นหัวข้อการสนทนาเดินลงมาจากชั้นบนและผ่านทางมายังห้องรับแขกที่ประตูถูกแย้มเอาไว้เมื่อกับวันก่อน แล้วสายตาอันคมกริบก็เหลือบไปเห็นคนเล็กนั่งหัวเราะคิกคักอยู่กับแม่นมของเขา ร่างสูงเดินเข้าไปข้างในด้วยฝีเท้าอันเงียบกริบ โดยที่ผู้สนทนาทั้งสองไม่ทันรู้ตัว

 

            ตอนเด็กๆ นะหนูกล้วยปิ้ง คุณหนูอชิคนี่นะซนจนป้าปวดหัวไม่เว้นแต่ละวันเลย คุณป้านมพูดพลางหัวเราะร่วนคู่กับกล้วยปิ้งที่นั่งฟังอย่างสนอกสนใจ

 

            ซนขนาดไหนเหรอค่ะ คุณป้านม

 

            ก็ชอบปืนขึ้นต้นไม้สูงๆ เอาเชือกผูกเอวเอาไว้แล้วก็ค่อยๆ ไต่ลงมาจากต้นไม้เลียนแบบพวกฮีโร่ในหนัง ป้านี่หัวใจเกือบวายเลย จากนั้นพอลงมาถึงพื้นได้ ป้าก็จัดการเอาก้านมะยมถวายไปสักทีสองที กล้วยปิ้งจินตนาการภาพตาม ก่อนจะหัวเราะร่วน เมื่อคิดถึงหน้าเหยเกของตาหมีน้ำแข็งตอนเป็นเด็กขณะโดนฟาดด้วยก้านมะยม ซึ่งรสชาติความเจ็บแสบของมันนั้นกล้วยปิ้งซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพรากเป็นอย่างดี ทำให้ยิ่งจินตนาการก็ยิ่งขำมากขึ้นไปอีก...ตาหมีน้ำแข็งนี่ก็แสบใช่ย่อยเหมือนกันนะ

 

            แล้วอะไรอีกคะป้านม กล้วยปิ้งที่เริ่มจะหัวเราะมันส์ในอารมณ์ถามต่ออย่างไม่มีเกรงใจ

 

            จากนั้นฉันก็เลิกปีนต้นไม้ แล้วหันมาลงโทษคนอยากรู้อยากเห็นแทน เสียงเข้มดังขึ้นแทรกมาจากด้านหลัง กล้วยปิ้งสะดุ้งเฮือกสุดตัว ลุกขึ้นยืนก่อนจะค่อยๆ หันไปมองผู้มาใหม่อย่างช้าๆ สายตาสองคู่สบกันปานจะกลืนกินคนตัวเล็กเข้าไปได้ทั้งร่าง

 

...เอาแล้วไง...งานนี้ตายแน่ๆ ไอ้กล้วยปลิ้น...

 

            สงสัยฉันคงจะต้องไปเรียนภาษาไทยใหม่ซะแล้วกระมัง เพราะพูดอะไรออกไปแล้วคนแถวนี้ไม่ค่อยจะเข้าใจ เสียงเข้มเย็นยะเยียบดังขึ้นข้างๆ หู จนกล้วยปิ้งรู้สึกเหมือนว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ขั้วโลกเหนือและกำลังเผชิญหน้ากับหมีขาวตัวยักษ์ที่กำลังโกรธจัดอยู่

 

            คุณหนูอชิค จะทานอาหารเช้าไหมคะ เสียงแม่นมถามแทรกขึ้นท่ามกลางอากาศอันหนาวเหน็บ ทำให้กล้วยปิ้งพอรู้สึกอบอุ่นขึ้นได้บ้าง

 

            ไม่ทานล่ะฮะนม...คงจะต้องรีบจัดการธุระสำคัญก่อน คนที่รู้สึกตัวว่าตัวเองอาจจะกลายเป็นธุระสำคัญที่ผู้เป็นเจ้าของบ้านว่าชักเริ่มเสียวสันหลังวูบวาบ เริ่มส่งสายตาอ้อนวอนหาผู้ช่วยที่เพิ่งได้ที่สุดในเวลานี้อย่างคุณแม่นม ซึ่งคนที่หวังเพิ่งก็ไม่ได้ทำให้กล้วยปิ้งผิดหวัง หญิงสาวสูงวัยมองสบตาใสๆ ของกล้วยปิ้ง ก่อนพยักพเยิดให้เธอออกไปรอด้านนอกก่อน ท่ามกลางสายตาเย็นยะเยือกที่มองตามหลังคนตัวเล็กที่กำลังเดินออกไป

 

            นมว่า คุณหนูดูจะสนใจหนูกล้วยปิ้งมากเลยนะคะ นมเริ่มต้นด้วยคำพูดแทงใจดำอชิคเข้าอย่างจัง จากที่ชายหนุ่มกำลังเริ่มโมโหอยู่ พอได้ยินประโยคเด็ดเข้าอารมณ์โมโหก็หายวับไปทันที

 

            นมพูดอะไรฮะ ผมนี่นะสนใจยัยตัวเล็กนั่น อชิคปฏิเสธเสียงดังหน้าตาตื่น

 

            ถ้าอย่างนั้นก็คงจะไม่ว่าใช่ไหมคะ..หากนมจะเรียกให้หนูกล้วยปิ้งคนที่คุณหนูไม่สนใจเข้ามาคุยเป็นเพื่อนคนแก่ๆ ตอนเช้า  พอนมพูดจบก็ยิ้มขึ้นอย่างเป็นต่อ ทำให้อชิครู้ว่าตัวเองหลงกลแม่นมผู้น่ารักคนนี้เข้าให้เสียแล้ว

 

            แต่ว่า....ผม อชิคที่ตั้งใจจะพูดต่อ แต่ก็ถูกนมขัดขึ้นเสียก่อน

 

            ไม่มีแต่หรอกค่ะคุณหนูอชิค หนูกล้วยปิ้งแกก็ออกจะน่ารัก แถมนิสัยก็ยังดี คุณหนูอชิคก็ไม่มีเวลาให้นมเลย นมก็เหงาเหมือนกันนะคะ นมพูดไปพลางทำหน้าเศร้า

 

            ผมขอโทษฮะ อชิคเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะโอบกอดแม่นมเอาไว้อย่างสำนึกผิด

 

            ดังนั้น...นมขอให้หนูกล้วยปิ้งเข้ามาคุยเป็นเพื่อนในระหว่างรอคุณหนูลงมาตอนเช้านะคะ อ้อ...แล้วก็ห้ามไปแกล้งเธอด้วยนะคะ เพราะนี่คือความต้องการของนม ไม่ใช่ของหนูกล้วยปิ้ง สุดท้ายแล้วนมก็เผยเจตนาออกมาอย่างชัดเจน อชิคได้แต่จนปัญญา ทั้งๆ ที่ตั้งใจว่าจะไปหาเรื่องคนอยากรู้อยากเห็นเรื่องในอดีตของเขาอย่างเต็มที่ สุดท้ายแล้วคงต้องเป็นอันพับไปด้วยประการฉะนี้

 

 

            กล้วยปิ้งเดินวนเวียนอยู่รอบๆ รถสีขาวคันโตอย่างใจจดใจจ่อ ไม่รู้ว่างานนี้เธอจะรอดหรือเปล่า เพราะตาหมีน้ำแข็งดันมาได้ยินประโยคนินทาเด็ดๆ เข้าอย่างจังขนาดนั้น แถมยังทำท่าเหมือนจะจับเธอกินซะขนาดนั้น งานนี้ได้แต่หวังเพิ่งคุณป้านมใจดีสถานเดียว

 

            ไง..คุณกล้วยปิ้ง แอบมาคุยกับนมแค่วันเดียว นมถึงกับออกโรงปกป้องเลยนะ น้ำเสียงขุ่นๆ ของอชิคดังขึ้นด้านหลัง ทำให้กล้วยปิ้งที่กำลังเหม่อลอยอยู่ถึงกับสะดุ้งเฮือกเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันแล้วก็ไม่ทราบ ร่างเล็กถอยกรูด ใช้เจ้าขาวทนทึกเป็นที่พักพิงชั่วคราว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนร่างสูงตรงหน้าอย่างหวั่นๆ

 

            เอ่อ..คือ...คือฉัน... กล้วยปิ้งพยายามหาข้อแก้ตัวละล่ำละลัก ขณะที่ตาหมีน้ำแข็งเริ่มขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนร่างของทั้งสองยืนห่างกันไม่ถึงฟุต

 

            เธอนี่มันร้ายจริงๆ เลย ทันทีที่ตาหมีน้ำแข็งพูดจบ กล้วยปิ้งก็เห็นเงาทะมึนของมือข้างหนึ่งพุ่งตรงมาข้างหน้า ด้วยสัญชาตญาณแห่งการระวังภัยส่วนบุคคล แขนเรียวเล็กของเจ้าตัวก็ยกขึ้นมาตั้งการ์ดบังส่วนบริเวณใบหน้าเอาไว้ทันที

 

            พรึ๊บ!!!!

 

            เสียงดังของวัตถุอย่างหนึ่งลอยละลิ่วจากไหล่ของร่างสูงสวมหมับเข้าที่ไหล่ข้างหนึ่งของกล้วยปิ้งที่กำลังยืนอึ้งอยู่ หญิงสาวมองดูเจ้าของที่อยู่บนไหล่สลับกับมองหน้าคนร่างสูงตรงหน้าอย่างงงๆ

 

          ...อ้าว กระเป๋านี่นา...นึกว่าจะโดนฮุกขวาเต็มเปาซะอีก...

 

 

            ไม่รู้ว่าเกิดอุปทานบานตะไทขึ้นมาเองหรือเปล่า วันนี้กล้วยปิ้งรู้สึกเหมือนว่ากระเป๋าใบโตของตาหมีน้ำแข็งที่เคยแบกมาเมื่อสองวันก่อนกลับเบาลงกว่าเดิมอย่างไม่น่าเชื่อ จนไหล่อีกข้างที่แบกกระเป๋าโน๊ตบุ๊คของตัวเองไว้นั้นหนักกว่าเสียด้วยซ้ำ ร่างเล็กเดินตามหลังคนร่างสูงที่ก้าวไปเรื่อยๆ ตามทางเดินที่จัดไว้เป็นพิเศษภายใจตัวอาคารสูงอย่างไม่เร่งรีบ เพราะวันนี้รถไม่ได้ติดอะไรมากมายทำให้มาถึงก่อนเวลาที่คาดเอาไว้ แต่ตลอดทางที่ขับรถมาก็ทำเอากล้วยปิ้งทั้งอึ้งปนงงไปได้เหมือนกัน ตาหมีน้ำแข็งนอกจากจะไม่อาละวาดโวยวายเธอแล้ว ยังทำหน้าเหมือนกับว่ากำลังงอนใครอยู่อย่างนั้นแหละ

 

            อ้าว สวัสดีจ๊ะน้องอชิค...น้องกล้วยปิ้ง เสียงพี่ทีมงานคนหนึ่งทักทายอย่างสนิทสนมทันทีที่ทั้งสองเดินเข้ามาในสตูฯ ถ่ายทำที่เดียวกับเมื่อวาน จากนั้นตาหมีน้ำแข็งก็เดินแยกออกไปอีกทางเพื่อจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าและแต่งหน้าทาปากกับสาวเทียมทั้งหลายที่รอคอยอยู่แล้ว ส่วนกล้วยปิ้งก็แบกกระเป๋าใบโตข้างละใบเดินยิ้มทักทายทีมงานไปทั่วตามประสาคนอัธยาศัยดี

 

            สวัสดีครับน้องกล้วยปิ้ง เสียงอันเริ่มจะคุ้นเคยหูดังขึ้นด้านหลังกล้วยปิ้งที่กำลังมองหาที่นั่งเงียบๆ อยู่ พอเธอหันไปเห็นว่าเป็นใครก็ยิ้มจนตาโตๆ หยีไปทันที

 

            สวัสดีค่ะพี่รัชต์ กล้วยปิ้งนึกว่าพี่รัชต์ไม่มาซะอีก ตอนแรกที่เข้ามาในสตูฯ และไม่เห็นพี่รัชต์อยู่ เธอก็นึกว่าวันนี้จะต้องนั่งเหงาอยู่คนเดียวเสียแล้ว ดังนั้นเมื่อเห็นรัชต์มาจึงแย้มยิ้มออกมาอย่างดีใจที่ไม่ต้องนั่งเซ็งกับบรรยากาศไม่คุ้นเคยนี้ตามลำพัง

 

            อชิคอยู่ที่ไหน พี่ก็ต้องตามไปทุกที่ล่ะครับ

 

            อืม..ตัวติดกันเหมือนคู่รักเลยนะคะ กล้วยปิ้งแกล้งเอ่ยแซว พลางหันซ้ายหันขวามองหาที่หย่อนก้นลงนั่ง เนื่องจากไหล่สองข้างเริ่มจะล้าแล้ว

 

            รัชต์หัวเราะเพียงเบาๆ กับอารมณ์ขันอันเหลือร้ายของคนตัวเล็ก ก่อนจะเดินไปยกโต๊ะและเก้าอี้ที่ว่างอยู่ไม่ได้ใช้งานอะไรแถวๆ นั้นมาให้กล้วยปิ้งที่กำลังยืนเก้ๆ กังๆ หาที่นั่งไม่ถูกอยู่ กล้วยปิ้งเอ่ยขอบคุณเสียงใส นัยน์ตากลมโตทอประกายซาบซึ้งใจในความมีน้ำใจของรัชต์ที่หยิบยื่นมาให้ ทั้งๆ ที่เพิ่งจะรู้จักกันเพียงแค่สองวันเท่านั้น

 

            กล้วยปิ้งเริ่มจัดการกับตัวการบนไหล่ตัวเองทั้งสองข้าง กระเป๋าใบโตของอีตาหมีน้ำแข็งที่ต้องคอยนั่งเฝ้าให้เป็นภาระถูกวางกระแทกแรงๆ คล้ายกับอยากให้มันสะเทือนไปถึงเจ้าของ ส่วนกระเป๋าโน๊ตบุ๊คอีกข้างนั่นถูกจับออกมารื้อเอาอุปกรณ์ในการทำงานออกมาเตรียมวางเอาไว้ก่อน ทั้งพวกบรรดาสายไฟเอย โน๊ตบุ๊คเอย หนังสือหนังหาพร้อมสมุดจดอีกสองสามเล่มวางเกลื่อนกระจายเต็มโต๊ะไปหมด

 

            รัชต์มองดูกล้วยปิ้งเริ่มวางหลักปักฐานทำงานแล้วก็สงสัย วันก่อนที่อชิคเคยบอกไว้ว่ากล้วยปิ้งเป็นคนขับรถ อีกวันถัดมาตัวกล้วยปิ้งเองก็บอกว่าเป็นญาติห่างๆ มาจากต่างจังหวัดอยากมาดูหน้าดารา เหตุผลที่ไม่ค่อยสนับสนุนกันสักเท่าไหร่ บวกกับพฤติกรรมแปลกประหลาดของอชิคตั้งแต่กล้วยปิ้งปรากฏตัวขึ้นมา แล้วยังจะโน๊ตบุ๊คที่เอาออกมาวางเหมือนกำลังตั้งท่าทำงานอะไรสักอย่างนี่อีก มันดูไม่ค่อยเหมาะกับสาวบ้านนอกผู้อยากจะมาดูหน้าดาราดังเลยสักนิดเดียว

 

            น้องกล้วยปิ้งเรียนจบหรือยังครับ ในที่สุดความสงสัยก็ชนะขาดมารยาทอันพึงมี รัชต์จึงพยายามถามคำถามทั่วๆ ไปเหมือนปกติก่อน

 

            อ๋อ...กล้วยปิ้งเรียนจบแล้วค่ะ แต่ยังไม่มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่งหรอกนะคะพี่รัชต์ กล้วยปิ้งตอบพร้อมกับยิ้มเฝื่อนๆ เพราะความดื้อรั้นบวกกับอุปนิสัยรักอิสระของเธอ ทำให้พยายามแล้วพยายามอีกก็ยังทำงานอยู่กับที่ไม่ได้สักแห่ง จนต้องออกมารับจ๊อบเขียนโปรแกรมไปเรื่อยอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

 

            แล้วน้องกล้วยปิ้งเรียนจบอะไรมาเหรอครับ คำตอบเมื่อสักครู่ของกล้วยปิ้งทำให้รัชต์ยังไม่กระจ่างเท่าไหร่ จึงพยายามถามคำถามใหม่อีก

 

            กล้วยปิ้งจบไอทีที่....มาค่ะ กล้วยปิ้งเอ่ยชื่อสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งออกไป ส่วนมือยังคงจับนู้นย้ายนี่เพื่อให้เข้าที่ทางเข้าพร้อมทำงาน ชายหนุ่มทำการเก็บพร้อมประมวลผลข้อมูลที่ได้เพิ่มเติมมา แล้วก็ยิ่งมั่นใจว่า เรื่องของหญิงสาวที่นั่งตรงข้ามเขาคนนี้ มีที่มาที่ไปไม่ธรรมดาอย่างที่เจ้าตัวทั้งสองพูดให้ฟังเป็นแน่

 

            ความจริงกล้วยปิ้งก็ไม่อยากเอางานมาทำที่นี่หรอกค่ะ แต่เพราะต้องมาคอยเฝ้าตาหมีน้ำแข็ง เอ้ย! คุณอชิคทุกๆ วันที่นี่ เวลาจะทำงานก็ไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่ ทีมงานเค้าคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะพี่รัชต์ ขณะที่รัชต์กำลังนึกสงสัยอยู่ในใจ กล้วยปิ้งก็บ่นๆ พร้อมกับถามออกมาตอนท้าย ทำให้รัชต์หันกลับมาสนใจสาวตัวเล็กตรงหน้าอีกครั้ง

 

            น้องกล้วยปิ้งทำตามสบายเถอะครับ ทีมงานเค้าไม่ว่าอะไรหรอก แต่ว่านี่กำลังทำอะไรอยู่เหรอ รัชต์เริ่มจะสนกล้วยปิ้งที่ตอนนี้เริ่มเปิดโปรแกรมขึ้นมาเพื่อเตรียมการเขียนแล้ว

 

            กำลังเขียนโปรเจคจบให้เด็กๆ ที่มาจ้างทำอยู่นะคะพี่รัชต์ รายได้ดีเลยนะคะถ้าไม่คิดว่าเป็นการหากินกับเด็ก พอพูดแล้วก็ทำหน้าเจื่อนๆ ก็ไอ้งานที่เธอทำอยู่ตอนนี้มันก็เหมือนกับช่วยเด็กนักศึกษาทำผิด เพราะโปรเจคจบควรจะทำด้วยตัวเองเท่านั้น

 

            คนเราก็ต้องหาทางต่อสู้เพื่อให้อยู่รอดนะครับ น้ำเสียงอ่อนโยนของรัชต์ทำให้กล้วยปิ้งรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง เหมือนกับได้เหตุผลของการกระทำตัวเองเพิ่มขึ้นมาอย่างไรอย่างนั้น ทำให้เธอจ้องมองชายหนุ่มผู้ที่ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นพี่ชายคนหนึ่งอยู่เป็นนานสองนาน

 

            คนที่ตัวแต่งหน้าเสร็จแล้วชักจะเริ่มขัดหูขัดตากับภาพที่เห็นตรงหน้า แม้จะอยู่ห่างไกลกันก็ตาม แต่สายตาคมก็มองเห็นได้อย่างทะลุปุโปร่งทุกกิริยา ร่างสูงจึงลุกขึ้นยืนจากแหล่งพำนักประจำของตัวเอง เดินตรงดิ่งไปยังที่ที่ทั้งคู่นั่งอยู่ทันที

 

            พี่รัชต์ฮะ เห็นว่าพี่ทอมอยากจะคุยกับพี่นะฮะ เสียงของอชิคดังขึ้นขัดจังหวะการสนทนาระหว่างกล้วยปิ้งกับรัชต์ที่กำลังสนอกสนใจเรื่องงานเขียนโปรแกรมของกล้วยปิ้งพอดี

 

            พี่ทอมนะเหรออชิค รัชต์ทำหน้าแปลกใจเมื่อได้ยินอชิคพูดจบ ก็เมื่อกี้เขาเพิ่งจะเดินไปหาทอมที่เป็นหัวหน้าทีมงานมาหยกๆ ก่อนจะมานั่งคุยกับกล้วยปิ้ง แล้วทอมยังอยากจะคุยอะไรกับเขาอีก

 

            อชิคพยักหน้าเป็นการยืนยัน รัชต์จึงหันไปบอกกล้วยปิ้งก่อนจะเดินออกไปหาทอมซึ่งเป็นหัวหน้าทีมงานที่ยืนอยู่อีกฟากของสตูฯ เก้าอี้ที่ว่างลงไปหนึ่งตัวจึงถูกแทนที่ด้วยคนอีกคนหนึ่งซึ่งมาทีหลังทันที

 

 

            กล้วยปิ้งเหลือบขึ้นมามองหน้าของตาหมีน้ำแข็งที่กำลังจ้องมองเธออยู่พอดี ก่อนจะก้มลงไปทำงานต่ออย่างไม่คิดจะสนใจให้มากความ เสียงกระแอมเบาๆ เป็นเชิงประท้วงจึงดังขึ้นทันทีสองสามครั้ง

 

            อะแฮ่ม!!”

 

            แต่คนตัวเล็กก็ยังคนเคาะแป้นคีย์บอร์ดส่งเสียงแกร๊กๆ ไปเรื่อย ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจ ทำให้คนที่ความอดทนต่ำความโมโหสูง เริ่มแสดงแสนยานุภาพของตัวเองทันที

 

            นี่ๆ คุณกล้วยปิ้ง ฉันอนุญาตให้เอาคอมมาทำงานก็จริง แต่ไม่ใช่ว่าจะให้ลืมหน้าที่ประจำหรอกนะ ตาหมีน้ำแข็งพูดเสียงเข้ม ก่อนที่มือหนาจะตบเบาๆ ที่จอโน๊ตบุ๊คจนฝาพับลงมาทับมือกล้วยปิ้งที่กำลังทำงานอยู่พอดี

 

            กล้วยปิ้งเหลือบขึ้นมามองตาเขียวปั๊ด นัยน์ตาสองคู่สบกันอย่างไม่มีใครคิดจะยอมแพ้ใคร กล้วยปิ้งชักมือที่ถูกหนีบจากโน๊ตบุ๊คมาได้ก็แทบอยากจะตบโต๊ะดังๆ ระบายอารมณ์สักทีสองที หวังจะข่มคนบางคนโทษฐานที่ก่อกวนอารมณ์ทำงานกำลังได้ที่ของเธอ

 

            แต่แล้วศึกที่กำลังจะเริ่มต้นระหว่างเจ้านายกิตติมศักดิ์กับคนขับรถจำเป็นก็ต้องเป็นอันหยุดชะงักลง เมื่อทีมงานเดินนำเหล่าบรรดาสาวๆ ผู้สมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็นนางแบบเข้ามาภายในสตูฯ ทันทีที่คนสุดท้ายเดินเข้ามาถึง เสียงหวานแหลมเล็กของใครบางคนก็ดังขึ้นใกล้ๆ กับคนทั้งคู่ที่กำลังประหัตประหารสายตากันอยู่อย่างไม่สนใจฟ้าสนใจดินทันที

 

            ชิคกี้ขา.....

 

 

 

To be continued…

 

ในที่สุดก็ครบ 100% เสียที...ปั่นมาตั้งนานได้มาแค่นี้เอง = =’ แถมประเด็น ชิคกี้ขา ก็ยังไม่ได้รับการสะสาง แต่ใครเป็นคนพูดนั้น ต้องติดตามตอนหน้านะจ๊ะ จุ๊บๆๆ

 

ร.สิตา ^_^

3 พ.ย. 50 แวะมาแก้คำผิดจ้า....

Thk.. P'Nuch_tato..

1,739 ความคิดเห็น