อุบัติเหตุรัก..สะดุดใจยัยตัวเล็ก

ตอนที่ 10 : คัดตัวนางแบบ....ผจญชะตากรรมในกองถ่าย Part 2 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ต.ค. 50

ตอนที่ 10. คัดตัวนางแบบ....ผจญชะตากรรมในกองถ่าย Part 2 (20%)

 

 

            อชิคถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ เมื่อสิ้นเสียงสั่งเลิกการถ่ายทำของทีมงาน บรรดาสาวๆ ต่างทยอยกลับบ้านกันไปเกือบหมดแล้ว เหลือแต่บางคนที่คิวถ่ายแบบอยู่หลังๆ วันนี้ทั้งวันเขาต้องทำหน้าที่เป็นเฮียดันให้กับผู้เข้าประกวดยี่สิบกว่าชีวิต บางคนก็ดูเป็นมืออาชีพทำให้การถ่ายแบบผ่านไปง่ายๆ แต่บางคนก็ต้องพยายามอยู่นานกว่าจะได้ภาพที่ถูกใจช่างภาพดัง เพราะสาวเจ้ามัวแต่ออกอาการเขินที่ได้ใกล้ชิดกับเขาจนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ให้ถ่ายแบบถ่ายหนังทั้งวันทั้งคืนยังไม่เหนื่อยขนาดนี้เลย การทำงานร่วมกับสาวๆ เยอะๆ มันยากอย่างนี้นี่เอง

 

            อชิคหันไปมองหาคนตัวเล็กที่ไม่รู้ตอนนี้ไปป้วนเปี้ยนเกะกะใครอยู่แถวไหน ตลอดเวลาที่ถ่ายแบบวันนี้ เขาเห็นหล่อนที่เดินไปเดินมาอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย แถมยังมีกะใจแวะไปคุยกับพี่รัชต์ผู้จัดการส่วนตัวของเขาเป็นระยะๆ ซึ่งก็ดูว่าพี่รัชต์จะถูกอกถูกใจเธอคนนั้นเสียเหลือเกิน เห็นนั่งหัวเราะคึกคักกันอยู่ตั้งนานสองนาน

 

            หลังจากมองหาอยู่พักใหญ่ คนที่กำลังถูกนินทาอยู่ในใจทั้งสองคนก็เดินคู่กันออกมาจากประตูสตูฯ ด้านหนึ่งซึ่งเชื่อมติดกับอีกสตูฯ ที่อยู่ข้างๆ พร้อมเสียงหัวเราะคึกคัก ใบหน้าเนียนใสที่กำลังทำท่าเหมือนมีความสุขเป็นอย่างมากนั้น ทำให้อชิคเกิดอารมณ์โมโหขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้...สงสัยเขาคงจะเป็นพวกเห็นใครมีความสุขไม่ได้กระมัง...

 

            ร่างสูงเดินตรงเข้าไปยังทิศทางที่ทั้งคู่กำลังเดินเข้ามา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจือหงุดหงิดอย่างไม่คิดจะปิดบัง

 

            ไปไหนมา ฉันรออยู่นานแล้วนะ ใบหน้าที่แสดงอารมณ์ของอชิคนั้นทำให้รัชต์รู้สึกแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา

 

            ไปสตูฯ ข้างๆ มานะคุณ เค้าถ่ายรายการเกมส์โชว์กัน มีแต่ดาราหล่อๆ สวยๆ ทั้งนั้นเลย กล้วยปิ้งเอ่ยตอบหน้าระรื่นอย่างไม่สะทกสะท้านกับหน้าตาบูดๆ ตามแบบฉบับของตาหมีน้ำแข็ง

 

            บ้าดาราอชิคเอ่ยแขวะเสียงเบา แต่กล้วยปิ้งก็ยังหูไวเป็นเยี่ยม หันไปแสยะเขี้ยวใส่คนปากดี เอ่ยตอกกลับด้วยเสียงเบาไม่แพ้กัน

 

            ใครสั่งให้บ้าล่ะ ตาหมีทำตาวาวส่งมาให้ทันที หากไม่ติดว่าพี่รัชต์อยู่ ป่านนี้กล้วยปิ้งคงจะโดนดีอะไรสักอย่างไปเรียบร้อยแล้ว

 

            คนที่ยืนอยู่ข้างๆ ดูการสนทนาแกมทะเลาะของคนทั้งคู่ด้วยความสงสัยที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่อชิคพาสาวตัวเล็กคนนี้เข้ามาที่นี่ เขาก็ชักจะเห็นพฤติกรรมประหลาดๆ ของอชิคเพิ่มขึ้นทุกวัน

 

            ผมกลับก่อนนะฮะพี่รัชต์ อชิคเอ่ยลารัชต์ ก่อนจะหันไปเล่นงานกล้วยปิ้งเรื่องที่ทิ้งกระเป๋าเขาเอาไว้ในล็อคเกอร์ทั้งๆ ที่เขาบอกให้เธอถือมันเอาไว้ แต่กล้วยปิ้งก็ยังคงเถียงคอเป็นเอ็นว่าพี่รัชต์อนุญาตให้เอาไปใส่ไว้ในนั้นได้ กระเป๋าใบโตจึงถูกเหวี่ยงออกจากไหล่ของดาราดังร่างสูงมาสู่ไหล่บางๆ ของคนตัวเล็กที่แทบจะทรุดลงในทันทีอย่างไม่มีเกรงใจ

 

            กล้วยปิ้งกลับก่อนนะคะพี่รัชต์ แล้วพรุ่งนี้เจอกันใหม่นะคะ กล้วยปิ้งเอ่ยลารัชต์พร้อมกับโบกมือบ้ายบายอย่างสนิทสนม ขณะกำลังพยายามประคองกระเป๋าใบโตที่ดูท่าทางแสนหนักไว้บบบ่า อชิคปรายตามองคนตัวเล็กด้วยความไม่พอใจก่อนจะสะบัดหน้าเดินหนีกลับไปก่อน ทิ้งให้คนตัวเล็กยืนส่งยิ้มให้กับรัชต์ที่มองส่งเธออย่างยิ้มๆ เช่นกัน ก่อนคนตัวเล็กจะรีบวิ่งตามหลังไวๆ ของอชิคไป

 

 

            กล้วยปิ้งที่แทบจะวิ่งร้อยเมตรตามคนขายาวข้างหน้าชักจะหมดแรงลงตามระยะทางที่เพิ่มขึ้น เพราะยิ่งวิ่งเท่าไหร่ก็ยิ่งตามไม่ทันคนข้างหน้าสักที ไม่รู้ว่าสัตว์เลี้ยงตัวไหนที่บ้านของตาหมีนี่หายไปไหนหรือเปล่า ถึงได้รีบเดินแบบจ้ำเอาๆ อย่างนี้

 

            นี่คุณ...รอฉันหน่อยซิ ฉันเดินตามไม่ทันแล้วกล้วยปิ้งตะโกนร้องเรียกคนร่างสูงข้างหน้าอย่างสุดจะทน ร่างเล็กทรุดตัวลงนั่งกับทางเดินระหว่างไปลานจอดรถอย่างหมดแรง...อยากจะเดินไปยืนรอที่รถก็ตามสบายเลย เพราะกุญแจรถอยู่ที่ฉันจ๊ะ ตาหมีบ้า!!...

 

            ก็มัวแต่ส่งยิ้มล่ำลาอยู่นั่นแหละ รู้ว่าขาสั้นแล้วยังจะชักช้า ตาหมีน้ำแข็งหันมาบ่นเสียงเย็น กล้วยปิ้งทั้งหมดแรงทั้งโมโหอีตาหมีจอมโหด ที่ตอนนี้หยุดเดินแล้วหันมายืนมองหน้าเธออย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ...นี่มันอะไรกัน ทำไมชีวิตอันสุดแสนสดใสของกล้วยปิ้งต้องมาเจอเรื่องราวร้ายๆ แบบนี้...ชอบตอกย้ำกันจังเลยนะ เรื่องขาสั้นบ้างตัวเล็กบ้าง...ชาติหน้าไม่เกิดมาสูงยาวเข่าดีเหมือนนางแบบบ้างก็ให้มันรู้ไป...

 

            กล้วยปิ้งบ่นๆ คนเดียวก่อนจะรู้สึกน้อยใจในโชควาสนา นัยน์ตาโตสองข้างเริ่มมีน้ำคลอ จมูกเชิดรั้นเริ่มจะแดงๆ อันเนื่องมาจากความโมโหแล้วทำอะไรคู่กรณีไม่ได้ ตาหมีน้ำแข็งที่กำลังจะเอ่ยปากบ่นอีกรอบกลับหยุดคำพูดทุกอย่างที่กำลังจะพูดลงทันที เมื่อเห็นใบหน้าและดวงตาแดงๆ ของกล้วยปิ้งที่พยายามก้มหน้างุดซ่อนมันไว้ไม่ให้ใครเห็น

 

            ร่างสูงเดินกลับมาตรงที่กล้วยปิ้งนั่งก้มหน้าอยู่ ก่อนจะหยิบเอากระเป๋าใบโตจากบ่าของคนตัวเล็กขึ้นมาถือเอาไว้เสียเอง กล้วยปิ้งตกใจที่อยู่ดีๆ ตาหมีก็เปลี่ยนพฤติกรรมอย่างกะทันหัน เงยหน้าแดงๆ ขึ้นมามองคนร่างสูงด้วยแววตาประหลาดใจ

 

            ไปได้หรือยังล่ะ เย็นมากเดี๋ยวรถก็ติดกันพอดี แม้คำพูดที่เอ่ยออกมาเหมือนบ่น แต่น้ำเสียงนั้นอ่อนลงผิดกับเมื่อสักครู่โดยสิ้นเชิง กล้วยปิ้งทำหน้างงๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินตามตาหมีที่เดินออกเดินนำหน้าไปแล้ว แต่เธอก็รู้สึกได้เลยว่า จังหวะการเดินของคนข้างหน้าช้าลงไปมากจนเธอเดินตามเขาทันได้อย่างสบายๆ

 

 

            จากนั้นตาหมีน้ำแข็งผู้เคยบ่นเป็นกิจวัตรก็ไม่ได้บ่นอะไรออกมาอีก แล้วก็ไม่ได้แสดงท่าทางอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจอย่างที่เขาเคยทำเมื่อวานเวลาหยุดพูด บรรยากาศในรถสีขาวกลางเก่ากลางใหม่คันนี้จึงเต็มไปด้วยความเงียบเฉย แต่ก็ไม่ได้หนาวเย็นน่ากลัวดังเช่นสองวันที่ผ่านมา กล้วยปิ้งจึงขับรถไปได้อย่างเรื่อยๆ อาการน้อยใจแกมโมโหที่เกิดขึ้นเมื่อครู่หายวับไปตอนไหนเธอเองก็จำไม่ได้แล้ว

 

            เจ้าขาวทนทึกแล่นผ่านย่านตลาดร้านค้าที่เริ่มคลาคั่งไปด้วยพ่อค้าแม่ค้าขายอาหารยามค่ำคืน กล้วยปิ้งมองบรรยากาศเหล่านั้นด้วยสายตาเศร้าสร้อย...เฮ้อ...เงินทองที่มีก็เริ่มจะร่อยหลอ แถมหนี้ยังมากมายท่วมหัวเอาตัวเล็กๆ ไม่รอด เดือนนี้ทั้งเดือนคงได้หม่ำแต่บะหมี่ถ้วย ไม่มีโอกาสเดินตลาดหาของอร่อยๆ กินเป็นแน่แท้...

 

            หิวไหม?” กล้วยปิ้งที่กำลังเหม่ออยู่หันมามองเจ้านายกิตติมศักดิ์ที่นั่งข้างๆ ด้วยแววตางงๆ เมื่อกี้เหมือนจะได้ยินเขาถามอะไรแว่วๆ

 

            ฉันถามว่าหิวไหม? อชิคถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดังกว่าเดิม ทำให้คราวนี้กล้วยปิ้งได้ยินถนัดชัดเจน แต่ด้วยความกลัวปนสงสัย ที่อยู่ดีๆ ตาหมีน้ำแข็งก็เกิดเปลี่ยนพฤติกรรมอย่างรวดเร็วเช่นนี้ ทำให้กล้วยปิ้งไม่อาจวางใจได้ เกิดดีไม่ดีนี่เป็นอาจจะเป็นแผนการหลอกล่อเธอไปจัดการโทษฐานไม่ได้ดั่งใจก็ได้ ทางที่ดีควรจะเลี่ยงไว้ก่อน

 

            ฉันยังไม่หิวคะ แต่พอตอบเสร็จ ท้องของกล้วยปิ้งก็เกิดการทรยศด้วยการร้องเสียงดังลั่นราวฟ้าผ่า ขัดกับคำตอบของเธออย่างสิ้นเชิง ตาหมีน้ำแข็งมองหน้าเธอที่ซีดลงด้วยความอายชนิดอยากจะแทรกทะลุรถหนี ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะดังสนั่นทำให้เธอยิ่งหน้าแดงขึ้นไปอีก

 

            เอาน่า...มื้อนี้ฉันเลี้ยงเธอเอง ตาหมีน้ำแข็งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงขำๆ ก่อนจะบอกทางให้คนขับรถอย่างกล้วยปิ้งขับตามอย่างว่าง่ายไร้การปฏิเสธแข็งข้อใดๆ

 

 

            ล้อของเจ้าขาวทนทึกหยุดหมุนลงก่อนจะจอดสนิท หลังจากเลี้ยวเข้ามาในตลาดโต้รุ่งที่เป็นทางผ่านตามคำสั่งของดาราหมีน้ำแข็ง ที่ตอนนี้กลายเป็นดาราตลกจำเป็นเพราะยังไม่เลิกล้อเรื่องเสียงท้องร้องของเธอ กล้วยปิ้งก็ได้แต่จนปัญหาหันหน้าหนี เพราะถึงจะเถียงไปยังไงก็มีแต่เสียกับเสียอยู่ดี

 

            เจ้าภาพดาราดังที่ตอนนี้จัดการอำพรางรัศมีตัวเองด้วยหมวกไหมพรมใบเดิม กำลังนำกล้วยปิ้งเดินผ่านร้านรวงในตลาดโต้รุ่งอย่างชำนาญการราวกับมาเดินเล่นทุกวัน จนมาหยุดอยู่ที่ร้านข้าวต้มร้านหนึ่ง บรรดาอาหารสดทั้งทะเลและไม่ทะเลที่วางอยู่หน้าร้านทำให้กล้วยปิ้งต้องกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก ท้องไส้ที่ปากบอกว่าไม่หิวเริ่มจะตีรวนส่งน้ำย่อยขึ้นมาดักรอตั้งแต่ยังไม่ได้ลองชิม คนในร้านเยอะพอควรแสดงให้เห็นว่าร้านนี้คงจะอร่อยขึ้นชื่อเลยเหมือนกัน

 

          ...มื้อนี้ลาภปากแล้วเรา...

 

            ตาหมีน้ำแข็งสั่งอาหารอย่างคล่องแคล่วโดยไม่ต้องเพิ่งเมนู ขณะที่กล้วยปิ้งที่ได้รับสิทธิ์ให้เลือกอาหารที่อยากจะกินยังสั่งอะไรไม่ได้สักอย่าง เพราะรายการมันมากมายซะเหลือเกินจนตาแทบลาย คิดแล้วจึงสั่งเมนูของตายของตัวเองดีกว่า

 

            ขอผัดถั่วงอกหมูสับที่หนึ่งค่ะ/ครับ เสียงสองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน กล้วยปิ้งเงยหน้าขึ้นมาสบตากับตาหมีน้ำแข็งที่มองมาเช่นกันก่อนจะยิ้มอย่างฝืดๆ ยื่นส่งเมนูคืนให้เด็กจดรายการไป ในขณะที่ตาหมีน้ำแข็งยกมือขึ้นลูบท้ายทอยที่สวมหมวกไหมพรมทับอยู่ของตัวเองเบาๆ หันไปสั่งผัดถั่วงอกหมูสับกับเด็กจดรายการเป็นเมนูปิดท้ายรายการอาหารยาวเหยียดสำหรับมื้อนี้

 

            กล้วยปิ้งที่นั่งฟังรายการที่ตาหมีน้ำแข็งสั่งมาได้สักพักชักเริ่มจะหวั่นๆ ในใจ อะไรมันจะบังเอิญได้ถึงขนาดนั้น รายการอาหารที่ตาหมีน้ำแข็งสั่ง เหมือนกับอาหารที่เธอชอบกินเกือบทุกจาน...ดันมาชอบกินเหมือนกันอีกนะ เดี๋ยวได้แย่งกันตาย...

 

            ฉันชอบมากินข้าวร้านนี้บ่อยๆ ตาหมีน้ำแข็งชวนพูดขึ้นก่อน ทำให้กล้วยปิ้งรู้สึกผ่อนคลายลงได้มากจึงเริ่มตอบรับการสนทนากับคนเป็นเจ้าภาพ

 

            ไม่น่าเชื่อเลยนะ ว่าดาราดังอย่างคุณจะมากินข้าวที่ร้านแบบนี้ กล้วยปิ้งเอ่ยอย่างทึ่งๆ ที่ได้ยินว่าตาหมีน้ำแข็งมากินข้าวร้านนี้เป็นประจำ

 

            ดาราก็คนปกตินะคุณกล้วยปิ้ง ตาหมีน้ำแข็งเอ่ยอย่างขำๆ ขณะที่กล้วยปิ้งแอบค้านในใจเงียบๆ...ก็ดาราอย่างนายนั่นล่ะที่ไม่เหมือนคนปกติเค้าน่ะ...

 

            แล้วคุณไม่กลัวคนอื่นจำได้เหรอ

 

            ก็มีบ้างล่ะน่ะ บางทีฉันก็ตอบเค้าไปว่าแค่หน้าคล้ายกันเฉยๆ ตาหมีน้ำแข็งตอบพลางทำท่าไม่ยี่หระ

 

            แล้วพวกนั้นเชื่อเหรอ กล้วยปิ้งยังคงถามต่อฆ่าเวลารออาหารไปเรื่อยๆ

 

            ก็มีเชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วก็จะเชื่อมากกว่า ใครมันจะคิดว่าดาราดังหน้าตาดีอย่างฉันจะมากินข้าวที่ร้านแบบนี้ ว่าแล้วตาหมีก็วกเข้าเรื่องหลงตัวเองให้น่าหมันไส้อีกจนได้

 

            ค้า...คนหน้าตาดีทำอะไรก็ไม่ผิดอยู่แล้ว กล้วยปิ้งแกล้งลากเสียงยาวประชดอย่างอดไม่ได้

 

            ก่อนการสนทนาที่เริ่มต้นด้วยดีจะกลายเป็นการเปิดศึกกันเหมือนที่ผ่านๆ มา อาหารที่สั่งก็ถูกเสิร์ฟลงบนโต๊ะพอดี ต่างฝ่ายต่างลงมือบริโภคอาหารตรงหน้าทันทีด้วยความหิวผสมเหนื่อย ปริมาณอาหารที่ตอนแรกสั่งมาดูเหมือนจะเยอะกลับละลายหายไปไหนพริบตาเดียว ดั่งถูกเทลงหลุมลึกที่เติมไม่เคยเต็ม ตาหมีน้ำแข็งเงยหน้าขึ้นมามองผู้ร่วมโต๊ะตัวเล็ก ก่อนจะเบิ่งตาโตด้วยความตกใจ

 

            ตัวเล็กกินจุจริงๆ เลยนะคุณกล้วยปิ้ง คนถูกว่าตอนนี้กำลังเขี่ยจานข้าวที่ว่างเปล่าของตัวเองรอกับข้าวล๊อตใหม่ที่เพิ่งสั่งไปเมื่อสักครู่ หลังจากได้ทดลองชิมดูแล้วว่าร้านนี้ทำอาหารได้อร่อยแค่ไหน

 

            แหม...ยังไม่ครึ่งกระเพาะเลยคุณ กล้วยปิ้งตอบพร้อมส่งยิ้มให้คนถามจนตาหยี อาหารอร่อยทำให้คนกินอารมณ์ดีขึ้นมาในบัดดล จะโดนบ่นยาวๆ จากตาหมีนี่สักรอบสองรอบก็ไม่เป็นไรแล้วงานนี้

 

            กินเก่งอย่างนี้ใครมันจะเลี้ยงไหว ตาหมีน้ำแข็งแอบพูดจาประชดประชัน แต่กล้วยปิ้งก็ไม่ได้สนใจ นาทีนี้เมื่อมีของกินอร่อยรออยู่ข้างหน้า อะไรๆ ก็ฟังรื่นหูเสมอ

 

 

            ก็ให้คุณเลี้ยงไง คำตอบของคนถนัดพูดที่พูดออกมาอย่างไม่ได้คิด หากแต่คนฟังอย่างตาหมีน้ำแข็งกับสะดุดกึกกับคำพูดนั้น มือหนาที่จับตะเกียบกำลังจะคีบอาหารจานใหม่ที่เพิ่งมาเสิร์ฟถึงโต๊ะค้างอยู่กลางอากาศ เหมือนกับกำลังคีบลมคีบแล้งอยู่ก็ไม่ปาน

 

            ใครอยากจะเลี้ยงคนเซ่อซุ่มซ่ามตาถั่วแถมกินจุอย่างเธอกัน ตาหมีน้ำแข็งพูดออกมาเป็นชุด จนกล้วยปิ้งที่กำลังคีบผัดถั่วงอกเข้าปากเงยหน้ามองอย่างงงๆ ที่อยู่ดีๆ ตาหมีน้ำแข็งก็ลากฉายายาวเหยียดที่เจ้าตัวตั้งให้พ่วงด้วยฉายากินจุออกมาว่าเธออย่างนั้น

 

            ก็คุณบอกว่ามื้อนี้จะเลี้ยงฉันไม่ใช่เหรอ...เปลี่ยนคำพูดไม่ได้น้า กล้วยปิ้งที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าพูดจาสองแง่สามง่ามออกไป พยายามย้ำว่าอาหารมื้อนี้ตาหมีน้ำแข็งจะต้องเป็นคนเลี้ยง โดยที่ไม่รู้เลยว่าอีกคนหนึ่งคิดไปไกลถึงไหนๆ แล้ว คนคิดมากอย่างตาหมีน้ำแข็งถึงกับงงหาทางวนกลับแทบไม่ถูก

 

            มื้อนี้บอกว่าจะเลี้ยงฉันก็เลี้ยง คนหน้าตาดีอย่างฉันไม่เปลี่ยนคำพูดหรอกน่า พอเริ่มกลับเข้าประเด็นมาได้อย่างหวุดหวิด อาการของคนหลงตัวเองก็ปรากฏออกมาให้เห็นทันที

 

            โอเชเลยเจ้าค่ะเจ้านาย กล้วยปิ้งแสนจะดีใจที่มีคนเลี้ยงข้าวทั้งหล่อและใจดีแบบนี้ กล้วยปิ้งจัดการผสมโรงยกยอเข้าให้ ไหนๆ ก็ได้กินข้าวฟรีแล้ว ตอบแทนให้คนเลี้ยงเขาดีใจไปก่อนแล้วกัน

 

            อืม...ค่อยพูดจาเข้าหู ดอกเบี้ยกับเงินต้นจะได้นอนนิ่งๆ อย่างสบายๆ หน่อย ว่าแล้วตาหมีน้ำแข็งก็เริ่มแสดงอาการเก่าออกมาอีกหนจนกล้วยปิ้งอดแอบนินทาในใจไม่ได้...คนอะไร๊ หลงตัวเองแบบสุดๆ ขี้หงุดหงิดก็เท่านั้น...รอให้ฉันใช้ค่าซ่อมรถนายให้หมดก่อนเถอะ คราวนี้นายจะมาข่มฉันไม่ได้แล้วนะ...ตาหมีบ้า!...

 

            หลังจากมื้ออาหารมื้อใหญ่ที่ได้เจ้าภาพเป็นถึงดาราชื่อดังจบลง กล้วยปิ้งก็อิ่มแบบสุดๆ หลังจากที่ต้องทนกินบะหมี่ถ้วยมาเป็นเวลานาน มือข้างหนึ่งที่ว่างจากการประคองพวงมาลัยลูบท้องกลมๆ ที่นูนออกมานิดๆ ไปมา ปากก็ร้องฮัมเพลงอย่างสบายใจหลังจากไปส่งตาหมีน้ำแข็งที่บ้านเรียบร้อย แถมขากลับตาหมียังทำอะไรแปลกๆ ด้วยการยื่นส่งเงินแบงค์พันหลายใบมาให้เป็นค่าน้ำมันรถ แต่ก็ยังไม่วายหน้าเลือดบอกให้เธออย่าขี้โกงเขา เพราะเงินส่วนนี้เป็นค่าน้ำมันเฉพาะที่ไปรับไปส่งเขาเท่านั้น ส่วนของเธอที่ไปเที่ยวที่อื่นๆ ห้ามนำมาเกี่ยวด้วยเด็ดขาด...แต่จะว่าไป ตาหมีน้ำแข็งนี่ก็ใจดีเหมือนกันแฮะ...

 

 

            บรรยากาศยามค่ำคืนอันเงียบสงบภายในห้องนอนชั้นสองของคฤหาสน์หลังงาม ร่างสูงนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาก่ายหน้าผากอย่างคนกำลังคิดหนัก เสียงเพลงที่เปิดเบาๆ คลอเอาไว้เข้าหูซ้ายและผ่านออกทางขวาไปไม่ได้เข้าสูโสตประสาทของเจ้าตัวเลยแม้แต่น้อย ในความคิดมีเพียงคำถามที่เจ้าตัวตั้งขึ้นเนื่องจากเริ่มสงสัยในพฤติกรรมผิดปกติของตัวเอง หากแต่พยายามคิดเท่าไหร่ก็ยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้...วันนี้เขาหงุดหงิดเรื่องอะไรกัน...แล้วเขาดีใจเรื่องอะไรกัน... อีกหลายคำถามที่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวสมอง ตั้งแต่ที่ตัวเองพาเอาตัวผู้หญิงคนนั้นให้เข้ามาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ ในชีวิตประจำวัน

 

          ..กล้วยปิ้ง...นี่ฉันคิดถูกคิดผิดกันแน่ที่ตั้งใจจะแกล้งเธอ..เฮ้อ...มารู้สึกตอนนี้จะสายไปไหมนะ...

 

 

 

To be continued…

 

100% แล้วจ้า...ตอนนี้รู้สึกว่าท้ายๆ จะเรื่อยๆ แฮะ แถมวกกลับเข้าเรื่องกินอีกต่างหาก = =’’

เอาเป็นว่าตอนหน้าแก้ตัวแล้วกันนะจ๊ะ ^_^ แต่ตอนนี้แอบรู้สึกว่า ตาหมีน้ำแข็งจะเป็นพวกแพ้น้ำตาแล้วก็เริ่มใจดีขึ้นเป็นพิเศษ เกิดอะไรขึ้นในหัวใจน้ำแข็งหรือเปล่าน้า....หุหุ

 

ร.สิตา...

1,739 ความคิดเห็น

  1. #1736 minny2009 (@minny1979) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2552 / 09:20
    รู้สึกเริ่มโรแมนติคจัง
    #1736
    0