[FIC EXO] ::Distorted DayTime ::KrisYeol

ตอนที่ 157 : CHAPTER 133

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    19 ส.ค. 58




Distorted Daytime




ชานยอลนั่งหลับตาเอนกายพิงเบาะรถยนต์ที่กำลังแล่นไปตามถนน โดยมีร่างของคุณแม่นั่งอยู่ข้างๆคอยมองเขาด้วยสายตาห่วงใย ตอนนี้เขากำลังจะพาแม่กลับไปพักที่บ้านของคุณคริส โดยไร้ร่างของสามีกลับมาด้วย ด้วยเหตุผลว่าอีกฝ่ายยังต้องให้การกับตำรวจที่มายืนรออยู่หน้าโบสถ์เขาจึงต้องกลับไปรับคุณแม่กับอี้ชิง


เหนื่อยเหรอลูก


ครับเหนื่อย เหนื่อยกายไม่เท่าไหร่ แต่เหนื่อยใจนี้สิ


ทำไมคะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าลูก


ชานยอลเอนหัวซบไหล่มารดา ดวงตากลมหวานเศร้าสร้อย ส่ายหน้าตอบปฏิเสธคำคาดการของมารดาไป


ไม่มีครับ แต่ผมแค่เหนื่อยแทนคุณคริส เหนื่อยกับเรื่องทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ผม..ผม


ไม่เอาน่าชานยอล อย่ากลัวในสิ่งที่มันยังไม่เกิดขึ้นสิจ๊ะ แค่นี้คุณคริสก็ยุ่งมากแล้ว ไหนจะต้องจัดการเรื่องงานศพอีก อย่าทำให้พี่เขาเป็นห่วงสิลูก ตอนนี้พี่เขาต้องการกำลังใจ หนูต้องเป้นกำลังใจให้เขาสิถึงจะถูก


ซอนยอลกระชับร่างของลูกชายไว้แนบอก พูดถึงลูกเขยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแสดงความเห้นใจเหมือนไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน เรื่องที่คุณคริสกำลังเผชิญมันหนักหนาเกินกว่าที่หล่อนจะขุดเอาเรื่องเก่าๆมาทำให้อารมณ์ของลูกชายขุ่นมัวไปมากกว่านี้


จริงสินะครับแม่ ผมนี้ไม่ได้เรื่องจริงๆ


ชานยอลพึมพำออกมาเบาๆกับอกมารดา เขาต้องเป็นกำลังใจให้คุณคริส กำลังใจที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการมันหรือเปล่า


ชานยอลสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเรียกของมารดา เขาเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ พอลืมตาขึ้นรถก็จอดอยู่ที่หน้าประตูบ้านแล้ว ชายหนุ่มยกมือขึ้นขยี้ตา มองภาพตรงหน้าด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย บ้านที่เขาพยายามหลบหนีมาตลอดกว่า1ปีแต่ตอนนี้เขากลับได้มาเหยียบบ้านหลังนี้ด้วยความเต็มใจอีกครั้ง


สวัสดีค่ะคุณชานยอล สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง


เมื่อลงมาจากรถชายหนุ่มก็เจอกับเด็กรับใช้คนสนิทยืนรออยู่กับสาวใช้อีกคนที่เขาไม่คุ้นตา หญิงสาวก้มหัวให้เขากับคุณแม่อย่างนอบน้อมก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทางกับอี้ชิงไปถือไว้เอง


สวัสดีเหวินฉี คุณยายหลี่ล่ะ


อยู่บนบ้านค่ะ กำลังจัดห้องให้คุณผู้หญิงอยู่


ชานยอลจูงมือมารดาเข้ามาในบ้านพร้อมกับถามหาคุณยายที่กลับมาก่อนหน้าเขาแล้ว


จัดห้องเดียวก็พอนะ ฉันนอนห้องเดียวกับคุณแม่ได้


จัดห้องเดียวค่ะ เพราะคุณคริสให้เหวินฉีเอาของของคุณชานยอลไปเก็บไว้ที่ห้องของคุณคริสค่ะ


เอ่อ อย่าเลยเหวินฉีให้ฉันไปนอนกับคุณแม่ดีกว่า


ชานยอลบอกความต้องการของตัวเองออกไปไม่อยากให้คุณยายต้องลำบาก และอีกอย่างถ้าให้เขานอนคุณเดียวเขาต้องนอนไม่หลับแน่ แล้วคำตอบของเหวินฉีก็ทำให้หน้าของเขาร้อนฉ่า ชายหนุ่มหันไปส่งยิ้มแหยๆให้มารดาที่หน้าตึงขึ้นมาทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น


ไม่ได้หรอกค่ะ เป็นคำสั่งของคุณคริส ถ้าคุณคริสกลับมาไม่เห็นของของคุณอยู่ในห้องต้องด่าเหวินฉีแน่ๆ


ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวฉันคุยกับเขาเอง เอาของไปเก็บเถอะ


ชานยอลบอกสาวใช้ให้คลายกังวลลง เขาคิดว่าคุณคริสคงจะเข้าใจ ถึงจะคืนดีกันแล้วแต่เขาก็ยังเกรงใจมารดาอยู่ และอีกอย่างเขาจะปล่อยให้แม่ของเขานอนคนเดียวได้ยังไง


ร่างโปร่งดึงมือของมารดาให้เดินตามตนขึ้นไปบนบ้าน เขาได้ยินเสียงของคุณยายสั่งสาวใช้ดังอยู่ไม่ไกล ชายหนุ่มเดินไปตามเสียงนั้นแล้วเขาก็เจอร่างของคุณยายกำลังจัดห้องอยู่อีกฝั่งหนึ่งตรงข้ามกับห้องนอนเก่าของเขา


 “คุณยาย ทำอะไรอยู่เหรอครับ


อ้าว คุณชานยอล คุณซอนยอล สวัสดีค่ะ


หญิงชราหันไปตามเสียงเรีกยก่อนจะอุทานออกมาเมื่อเห็นร่างของชานยอลเดินตรงเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มสดใส คุณยายหลี่ทักทายสองแม่ลูกด้วยการก้มหัวให้


เดินทางมาเหนื่อยๆ นั่งพักก่อนสิคะ เดี๋ยวยายให้เด็กยกน้ำขึ้นมาให้ ยายยังจัดห้องไม่เสร็จเลยเดี๋ยวรอสักครู่นะคะ


คุณยายจัดแจงพาภรรยาของคุณชายกับคุณแม่ไปนั่งอยู่บนโซฟากลางห้อง ก่อนจะหันไปเอ็ดเหวินฉีที่กำลังลากกระเป๋าเดินทางเข้ามา2ใย ที่สั่งไว้แต่ต้นไม่เข้าใจหรือไง


เอ๊ะ เหวินฉี ยายสั่งเธอว่ายังไง ให้เอากระเป๋าเดินทางของคุณชานยอล...


ยายครับ อย่าดุเหวินฉีเลย ผมเป็นคนสั่งเองแหละครับ เดี๋ยวผมจะคุยกับคุณคริสเอง


อ้อ ถ้างั้นก็แล้วแต่คุณค่ะ


ชานยอลส่งยิ้มให้คุณยาย ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาข้างๆมารดา ตากลมมองสำรวจไปรอบห้องที่ถูกแต่งด้วยสีสันสดใสต่างจากห้องอื่นในบ้านหลังนี้ ห้องนี้เป็นห้องนอนของเขาก่อนที่คุณแม่จะมาพาเขาออกไปจากบ้านหลังนี้ แล้วอยู่ๆรอยยิ้มบนใบหน้าของชานยอลก็เลือนหายไป อะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาในจิตใจ


ตอนแรกห้องนี้มีแต่สีดำกับขาวกลัวคุณซอนยอลจะเบื่อเลยให้ยาย....


ชานยอล จะไปไหนลูก...


ปาร์ค ซอนยอลวางแก้วน้ำในมือลงร้องตามหลังร่างของลูกชายที่อยู่ๆก็เดินออกจากห้องไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยด้วยความตกใจ ชานยอลเดินออกจากห้องตรงไปยังฝั่งตรงข้าม ซึ่งเป็นห้องนอนเก่าของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว แม้คุณยายหลี่กับคุณแม่จะร้องเรียกชื่อเขาดังเท่าไหร่ก็ตาม


มือเรียวออกแรงผลักประตูไม้ให้เปิดออกห้องสีขาวหลังประตูบานนั้นคือห้องที่เขาอาศัยนอนมากกว่าครึ่งปี ร่างโปร่งยืนนิ่งอยู่กลางห้องที่เต็มไปด้วยความทรงจำหลากหลาย ชายหนุ่มหันไปมองทางด้านซ้ายมือ ประตูห้องน้ำสีขาว แล้วอยู่ๆน้ำตาของเขาก็ไหลออกมา เขารู้แล้วล่ะว่าทำไมคุณคริสถึงไม่อยากให้เขาอยู่ห้องนี้


ชานยอล..


ชานยอลถึงกับสะดุ้งเมื่อมืออุ่นของมรดาแตะลงที่ไหล่บาง ชายหนุ่มยกมือขึ้นปาดน้ำตาละสายตาจากประตูบานนั้น หันไปส่งยิ้มให้คุณแม่กับคุณยายที่กำลังใช่สายตาเป็นห่วงจ้องมองเขาอยู่ แล้วสายตาของเขาก็ไปสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง ก้อนสีเหลืองกลมใหญ่นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียงสีขาวชายหนุ่มรีบก้าวเดินไปคว้ามันขึ้นมากอดไว้แนบอก


แม่ครับ ตุ๊กตาของผม!”


โถ่ แม่นึกว่าอะไร


มันยังอยู่อีกเหรอ ฮื่ออ คิดถึงจัง


ซอนยอลส่ายหน้ากับอาการเด็กติดตุ๊กตาที่ยังแก้ไม่หายของลูกชาย ชานยอลซุกหน้าลงบนตุ๊กตามันฝรั่งถูไถใบหน้ากับพุงป่องๆนั้นด้วยความคิดถึง ภาค3กำลังจะมาแล้ว นานเหลือเกินเขานึกว่ามันจะปลิวออกไปจากบ้านหลังนี้เสียแล้ว


ยังอยู่สิคะ ของของคุณในห้องนี้ยังอยู่ครบทุกอย่าง คุณคริสเก็บมันไว้อย่างดี คุณคริสชอบมานอนในห้องนี้บ่อยๆ


เขามานานห้องนี้เหรอครับ?”


ค่ะ โดยเฉพาะเวลาคิดถึงคุณ


จากใบหน้าที่เต็มไปด้วยความแปลกใจ ชานยอลต้องซ่อนอาการเขินอายนั้นไว้ด้วยการซุกหน้าลงบนตุ๊กตาตัวนิ่มอีกครั้ง เดินผ่านร่างของคุณยายหลี่กับคุณแม่ที่กำลังหันไปหัวเราะด้วยกันออกจากห้องไป จนเขาต้องส่งค้อนไปให้เสียงหัวเราะนั้นจึงหยุดลง


คุณยายครับ


คะ


เฟิงอี๋อยู่ไหนครับ ผมอยากเจอเค้า


หลังจากออกมาจากห้องนั้นโดยที่ร่างโปร่งถือตุ๊กตาติดมือมาด้วย ชานยอลก็หันไปถามถึงเด็กที่เขาคิดถึงมาตลอดทาง คุณยายส่งยิ้มละมุนไปให้อาป๊าของเฟิงอี๋ก่อนจะพาสองแม่ลูกเดินตรงไปยังห้องๆหนึ่ง


ตอนยายออกมาคุณหนูยังหลับอยู่ ไม่รู้ว่าตื่นหรือยัง


ยังไม่ตื่นก็ไม่เป็นไรครับ ผมแค่อยากเจอหน้าเค้า


เพราะครั้งสุดท้ายที่พวกเขาเจอกันคือตอนที่เฟิงอี๋เพิ่งเกิดและเขาก้ยังนอนอยู่ในดรงพยาบาลอยู่เลย เขาอยากอุ้มเฟิงอี๋เด็กน้อยที่คุณคริสมอบหมายหน้าที่อาป๊าให้เขาอีกครั้ง


อ่า ยังไม่ตื่นจริงๆด้วย


คุณยายหลี่พูดออกมาเมื่อเดินเข้ามาถึงในห้อง ชานยอลเดินตามแผ่นหลังคุณยายไปที่เตียงนอนช้าๆ หญิงชราก้มลงช้อนตัวคุณหนูตัวน้อยขึ้นมาไว้แนบอก ชานยอลมองใบหน้ากลมยุ้ยที่กำลังนอนหลับสนิทในอ้อมแขนของคุณยายด้วยความรู้สึกยากจะบรรยาย


คุณชานยอลคะ คุณหนูอู๋ เฟิงอี๋ค่ะ


เมื่อคุณยายหลี่ยื่นร่างของเด็กชายวัย3เดือนเศษมาตรงหน้า ชานยอลก็ยื่นมืออันสั่นเทาของตัวเองไปรับร่างของฟลินท์มากอดไว้ จริงอยู่ที่เขาเคยเห็นฟลินท์ผ่านโทรศัพท์ของคุณคริสมาก่อน แต่ความรู้สึกมันเทียบกันไม่ได้เลย


หลับปุ๋ยเลย ฝันดีฝันดีใช่มั้ยครับ


ร่างโปร่งพูดกับเด็กน้อยที่กำลังหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หัวใจของเขาชาวาบ ใบหน้าของเพ่ยฟางโผล่ขึ้นมาในสมอง สงสารเด็กในอ้อมแขนนี้สุดใจ เฟิงอี๋คงกำลังฝันหวาน โชคดีเหลือเกินที่เขายังเด็กเกินกว่าจะรับรู้เรื่องราวโหดร้ายที่เกิดขึ้นในตอนนี้


 “ฮึก ฮึก


ยายครับ


แล้วอยู่ๆเสียงสะอื้นก็ดังขึ้น ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากเด็กในอ้อมแขน คุณยายหลี่ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้า ระบายสิ่งที่อัดอั้นในใจอยู่ออกมาจนหมด


น่าสงสารเหลือเกิน เกิดมาได้แค่3เดือนก็ต้องกำพร้าแม่แล้ว คุณหนูยังจำหน้าแม่ไม่ได้ด้วยซ้ำ ฮื่ออ


ฮึก ฮึก


คุณชานยอลขา ฝากด้วยนะคะ ช่วยรักคุณหนูเหมือนลูกคนหนึ่งด้วยนะคะ


ภาพที่คุณชานยอลอุ้มคุณหนูเฟิงอี๋ไว้แนบอกมองใบหน้าไร้เดียงสาของคุณหนูด้วยสายตาอาทรก็ทำให้ความกังวลของหล่อนมลายไปสิ้น หล่อนไม่เคยคิดว่าคุณชานยอลจะเป็นคนใจร้ายอยู่แล้ว ยิ่งมาได้เห็นกับตายิ่งตอกย้ำความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง คุณคริสเลือกคนไม่ผิดจริงๆ


ยายไม่ต้องบอก ผมก็จะทำอยู่แล้ว ฮึก อย่าห่วงนะครับ


แม่ครับ


จ๊ะ ลูก


นี้อู๋ เฟิงอี๋ หรือฟลินท์ครับ เขาเป็นลูกชายของคุณคริสกับเพ่ยฟาง


ชานยอลพูดกับคุณยายก่อนจะหันไปมองหน้าของมารดาด้วยน้ำตาคลอ ยื่นเด็กในอ้อมแขนไปตรงหน้า ให้มารดาของเขาได้เห็นความน่ารักของเด็กคนนี้ได้ชัดเจน ซอนยอลเอื้อมมือไปคว้ามือเล็กขึ้นมากุมไว้ เด็กน้อยช่างน่ารักน่าชัง เห็นทีหล่อนตาหาของมารับขวัญหลานตัวน้อยเสียแล้ว หญิงสาวส่งยิ้มให้ลูกชายพยักหน้าออกมาแสดงอาการรับรู้และเข้าใจ


แม่คิดว่าผมจะเป็นอาป๊าที่ดีของเขาได้มั้ยครับ


ได้อยู่แล้ว หนูต้องเป็นอาป๊าที่ดีของเฟิงอี๋แน่ๆจ๊ะ


ซอนยอลวางมือลงบนศีรษะของลูกชาย เพียงได้ยินคำพูดที่เปรียบเสมือนกำลังใจชั้นดีจากมารดา น้ำตาของชานยอลก็ไหลลงมาอย่างตื้นตัน ในตอนนั้นเองชานยอลก้สัญญากับตัวเองว่าเขาจะดูแลเด็กในอ้อมกอดคนนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่อาป๊าคนหนึ่งจะรักลูกของตัวเองได้


ภาพที่เห็นตรงหน้าทำให้คนที่เพิ่งกลับมาจากงานศพต้องหลั่งน้ำตา คริสมองภาพชานยอลอุ้มเฟิงอี๋ไว้ในอ้อมแขนนิ่งเหมือนอยากจะหยุดเวลานี้ไว้ เขาเคยรักชานยอลมากเท่าไหร่วันนี้เขายิ่งรักเด็กผู้ชายที่เขาจำใจแต่งงานด้วยมากขึ้นหลายเท่า จิตใจของชานยอลช่างบริสุทธิ์เหลือเกิน


ตลอเวลาเวลาที่อยู่ด้วยกันมาเขาทำร้ายเด็กผุ้ชายคนนี้มามากเหลือเกิน ทั้งที่ชานยอลไม่ผิดอะไรแต่เขากลับเอาความผิดหวังเสียใจสาดใส่ชานยอลที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอย่างเห็นแก่ตัว แล้วคนอย่างเขาสมควรจะได้รับหัวใจบริสุทธิ์ดวงนี้อีกหรือ ไม่เลย ไม่คู่ควรเลยสักนิด


คุณคริส


คุณคริส กลับมาแล้วเหรอครับ


ชานยอลเงยหน้าขึ้นจากเด็กในอ้อมแขน ชายหนุ่มฉีกยิ้มกว้างไปให้ร่างสูงที่ยืนตาแดงกล่ำอยู่หน้าประตูแล้วเขาก็ได้รอยยิ้มตอบกลับมา แม้มันจะดูเหนื่อยล้าแต่เขาก็ดีใจที่ได้เห็นมันอยู่บนใบหน้าของคุณคริส


อื้ม สวัสดีครับคุณแม่


สวัสดีจ๊ะ


ขอโทษนะครับที่ผมไม่ได้ไปรับด้วยตัวเอง ไม่ทราบจริงๆว่าคุณแม่จะมา


คริสโค้งหัวให้คุณนายปาร์ค ก่อนจะเอ่ยขอโทษออกมาด้วยใบหน้ารู้สึกผิด คุณแม่กับชานยอลมาที่นี้เขาที่เป็นลูกเขยควรจะทำหน้าที่ดูแลสมควรที่จะโดนตำหนิจริงๆ โชคดีที่คุณแม่เข้าใจ หญิงสาวส่งยิ้มอ่อนโยนให้ลูกเขยได้ใจชื่น


ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ มันฉุกละหุก พอชานยอลรู้ข่าวก็รีบมาทันที แม่เองก็เกือบจะเตรียมตัวไม่ทัน


งานศพเป็นยังไงบ้างครับ?”


เรียบร้อยดี พรุ่งนี้แขกคงจะทยอยมาเรื่อยๆ


คริสตอบคำถามคนรักก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาร่างโปร่ง ชายหนุ่มวางมือบนศีรษะทุย โน้มตัวลงกดปลายจมูกลงบนแก้มยุ้ยของลูกชาย มองดูใบหน้าที่กำลังหลับใหลของลูกชายด้วยแววตาที่สะท้อนความรักออกมาอย่างชัดเจน


ฝากเฟิงอี๋ไว้กับคุณยายแล้วเราลงไปทานข้าวกันเถอะ พี่ซื้ออาหารมาจากข้างนอกมีแต่ของที่ชานยอลชอบทั้งนั้น เชิญครับคุณแม่


คริสพูดกับชานยอลแล้วจึงหันไปพูดกับคุณแม่ที่ยืนอยู่กับคุณยายหลี่ ทั้งสองพยักหน้าตกลง เพราะตั้งแต่ลงจากเครื่องชานยอลกับคุณแม่ก้ยังไม่ได้ทานอะไรเลย ร่างโปร่งกำลังจะส่งต่อเฟิงอี๋ให้คุณยายแต่เสียงร้องไห้ก็ดังขึ้นเสียก่อน


อ่ะ ฮึก ฮึก แง๊ง~~~~”


อ๊ะ เฟิงอี๋ร้อง ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ


ฮ่าๆ ไม่เป็นไรหรอก เฟิงอี๋เป็นเด็กเลี้ยงง่ายจะร้องไห้ก็เมื่อง่วงกับหิวเท่านั้น ตอนนี้ก็คงจะหิวแล้วสิ


ชานยอลร้องออกมาด้วยความตกใจ มองเด็กที่กำลังร้องไห้จ้าในอ้อมแขนอย่างทำตัวไม่ถูก ตั้งแต่เกิดมาก็เพิ่งได้อุ้มเด็กทารกจริงๆจังๆก้วันนี้แหละ คริสหัวเราะออกมากับท่าทางตกใจของร่างโปร่ง ตากลมเบิกกว้างเงยหน้ามองเขาสลับกับเฟิงอี๋อย่างลุกลี้ลุกลนทำตัวไม่ถูก


ถึงเวลาหม่ำหม่ำแล้วค่ะ


คุณยายหลี่พูดกับคุณหนูน้อยก่อนจะรับร่างนั้นมาจากชานยอลที่มองตามคุณยายหลี่ไปไม่ยอมละสายตา สนใจทุกการกระทำอย่างต้องการเรียนรู้ เมื่อจุกนมถูกยัดเข้าไปในปากเล็กที่อ้ารออยู่อย่างรู้งานคำถามหนึ่งก็เกิดขึ้นมาในสมอง


คุณคริสครับ เพ่ยฟางมาด่วนจากไปแบบนี้ แล้วต่อไปเฟิงอี๋จะกินนมจากที่ไหน


..........คงต้องกินนมผงไปก่อน


คำถามของชานยอลทำให้คริสถึงกับชะงักไป ใบหน้าหล่อคมที่มีรอยยิ้มประดับอยู่เมื่อครู่เรียบสนิท ความวิตกกังวลแสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน คำแนะนำของคุณแม่จากต่างแดนและคุณยายหลี่ดังขึ้นในสมอง


แต่เด็กต้องกินนมแม่นะคริส ลูกจะได้แข็งแรง


แล้วคุณแม่ก็พูดสิ่งที่เขากำลังจะพูดออกมา ชานยอลพยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่คุณแม่พูด ถึงเขาจะไม่เคยเลี้ยงเด็กแต่ความรู้นี้เป็นความรู้พื้นฐานที่ใครๆก็รู้ อย่างน้อยเด็กต้องได้กินนมมารดาอย่างน้อย6เดือน หรือนานเท่าไหร่ยิ่งดี แต่ตอนนี้เฟิงอี๋เพิ่งอายุได้3เดือนเท่านั้นจะให้กินนมผงเลยมันคงไม่ดีเท่าไหร่


คุณแม่กับคุณยายแนะนำให้ผมหาแม่นม แค่ผมยังไม่มีเวลาได้คิดเรื่องนั้นเลย


อะไรนะครับ แม่นม! แม่นมลูกก็ต้องกินนมจากอกผู้หญิงคนอื่นสิครับ


ใช่จ๊ะ เราจะหาผู้หญิงที่เพิ่งคลอดลูก แข็งแรงสมบูรณ์พอจะให้นมเฟิงอี๋ได้


แต่ว่า แต่ว่า...


เมื่อได้ยินคุณแม่ตอบอย่านั้นชานยอลก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ทำไมก็ไม่รู้เขารู้สึกหวงเฟิงอี๋อย่างบอกไม่ถูก ไม่อยากให้เด็กคนนี้กินนมจากอกผู้หญิงคนอื่นเลย ท่าทางของคนรักทำให้คริสต้องยิ้มออกมา เขาเข้าใจความรู้สึกของชานยอลดี เพราะเขาก้อยากจะร้องไห้แบบนี้เหมือนกันตอนได้ยินที่คุณแม่แนะนำ ความรู้สึกหวงลูกของคนเป็นพ่อ


มันจำเป็นชานยอล แต่อย่างห่วงเลย เฟิงอี๋จะได้กินนมแม่นมจากขวด ไม่ใช่จากอกของผู้หญิงอื่น


มีวิธีตั้งมาก อย่างห่วงเลยค่ะคุณชานยอล เราปั๊มนมจากเต้าใส่ขวดเก็บไว้ได้ เหมือนนมของเพ่ยฟางขวดนี้ที่คุณหนูเฟิงอี๋กำลังกินอยู่ยังไงล่ะคะ


เมื่อได้ยินคำอธิบายจากคุณยายหลี่ชานยอลก็ร้องอ๋อ ชายหนุ่มหันไปมองคริสก่อนจะยิ้มออกมาอย่างโล่งอก ได้กินนมจากแม่นม ได้รับความรัก การเลี้ยงดูเอาใจใส่ที่ดีของคุณคริสและเขาแค่นี้เฟิงอี๋ก็จะเป็นเด็กที่แข็งแรงน่ารักพร้อมจะเติบใหญ่ในวันข้างหน้าแล้ว





TBC...........





สวัสดีค่ะ


พรุ่งนี้ #DDT จะปิดจองแล้วน้าา ใครต้องการสั่งจองยังทันนะคะ



ขอบคุณค่ะ



ร่วมสกรีมในทวิตเตอร์รบกวน #DDT ขอบคุณค่ะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

17,135 ความคิดเห็น

  1. #16677 Minni Baby (@leepatelf) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 16:39
    บอกไม่ถูก.........
    #16677
    0
  2. #16641 cutie444 (@cutie444) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 12:11
    สงสารพี่คริสอะ ฮืออออ
    #16641
    0
  3. #16640 yeollykiss (@bunnieys) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 10:42
    มันคงเป็นภาพที่น่าประทับใจจริงๆภาพที่ชานยอลอุ้มเฟิงอี๋ พี่คริสถึงกับน้ำตาคลอ ชานยอลช่างเป็นคนดีมีใจบริสุทธิ์จริงๆ
    #16640
    0
  4. #16639 @MayBeSmile (@exo_member12) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 01:02
    ไรท์คะ.......................
    #16639
    0
  5. #16638 exo-wuyifan (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 21:22
    พึ่งจะอ่านเจอเรื่องนี้ บอกเลยอ่านวันเดียวถึงตอนล่าสุดน้ำตาไหลเกือบทั้งเรื่อง ยิ่งตอนที่พี่คริสง้อชานยอล
    #16638
    0
  6. #16637 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 157)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 20:52
    แอบน้ำตาคลอตอนที่คริสกลับมาเห็นภาพที่ชานยอลกับแม่กำลังอุ้มเฟิงอี๋อยู่ มันเป็นภาพที่น่าประทับใจจริง ๆ
    #16637
    0