คัดลอกลิงก์เเล้ว

If I Die หากฉันตาย....

โดย HanaBi

ผมไม่เคยบอกความรู้สึกของตัวเองให้เขาได้รู้ เพราะคิดว่าเขาจะอยู่กับผมตลอดไป จนกระทั่ง.....

ยอดวิวรวม

355

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


355

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  3 ธ.ค. 56 / 21:44 น.
นิยาย If I Die ҡѹ.... If I Die หากฉันตาย.... | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

บางทีถ้าผมไม่ทำอย่างนั้น...เขาอาจจะยังอยู่ข้างผมเหมือนที่ผ่านมาก็ได้

บางทีถ้าผมเชื่อใจเขา...ทุกอย่างมันก็คงไม่เป็นเเบบนี้!


อะไรที่ยังไม่ได้ทำ...

หรือยังไม่ได้บอก...

รีบทำก่อนที่จะไม่มีโอกาส...

"หากฉันตาย -- Sixty Miles"
:)
pochopit 
shalunla

เนื้อเรื่อง อัปเดต 3 ธ.ค. 56 / 21:44




 

อะไรที่ยังไม่ได้ทำ...

หรือยังไม่ได้บอก...

รีบทำก่อนที่จะไม่มีโอกาส...

"หากฉันตาย -- Sixty Miles"

 

บทนำ
 

                แสงแดดยามเช้าที่กำลังทำหน้าที่ของตัวเองในทุกๆวันเริ่มร้อนแรงขึ้น ทำให้
ร่างสูงค่อยๆลืมตาขึ้นมาพร้อมกับจ้องใบหน้าของคนตัวเล็กที่กำลังหลับอยู่ในอ้อมกอดของตน
หลับสนิทขนาดนี้แสดงว่าเมื่อคืนตนเผลอลงมือหนักไปแน่เลย เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างสูงจึงหยิกแก้มคนตัวเล็กเบาๆ พร้อมกระซิบข้างหูคนตัวเล็กอย่างหยอกล้อ

             
               
แบคคร้าบบ ตื่นได้แล้วนะคนขี้เซา

                อือออ

                ตื่นเถอะน้า ไปทำงานได้แล้ว

                อืออ ฉันเหนื่อยนะ นายอย่ากวนสิ ชานยอล

                “นายจะไปทำงานสายแล้วนะ หรือว่านายอยากจะอยู่ต่อกับฉันอีกยกแล้วค่อยไป

                นี่ เมื่อคืนยังไม่พออีกเหรอ ไอ้บ้า ร่างเล็กลุกพรวดขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ร่างสูงได้แต่ขำออกมาอย่างนึกเอ็นดู พลางคิดในใจว่า

                เฮ้อ น่ารักอย่างนี้แล้วจะไม่ให้รักได้ไง

                เมื่อคนตัวเล็กออกมาแล้วก็ต้องท้องร้องทีนทีเมื่อได้กลิ่นของอาหารที่โชยมาถึงจมูก จะว่าไปตั้งแต่คบกันมาเค้าก็แทบไม่ได้ทำอาหารกินเองเลยสุกครั้งแฮะ เป็นเพราะคนตัวสูงนั้นแหละที่อาสาทำเองไปหมด จนเค้าแทบจะไม่ต้องทำอะไรเองเลยสักอย่าง

                นี่ ยืนเหมออะไรฮะ ไปกินข้าวได้แล้ว ฉันจะเข้าไปอาบน้ำแล้วนะ หรือนายจะอาบให้ฉัน

                เข้าไปเลยนะ จะอาบก็อาบเองสิ

                ฮ่าๆ เขินใหญ่เลยนะ

                ถ้านายช้า ฉันจะไปทำงานก่อนล่ะนะ

                โห้ โหดอ่ะ ก็ได้ไม่เกินห้านาที แต่ก่อนจะไป….”

                อุ้บส์

                “Morning kiss, baby”

                “ชอบฉวยโอกาสชะมัดเลย คนตัวเล็กได้แต่บ่นอุบอิบอย่างช่วยไม่ได้เพราะตามไม่เคยทันเล่ห์เลี่ยมของคนตัวสูงทันเลยสักครั้ง เมื่อคิดถึงวีรกรรมของคนตัวสูงที่เคยทำไว้ ทำให้คนอย่างพยอนแบคฮยอนเขินแก้มแดงไปทุกที

                คิดอะไรอยู่เนี่ย ไปกินข้าวดีกว่า

                “นี่ ไปทำงานดีๆล่ะ ถ้าฉันรู้ว่านายแอบมีกิ๊ก นายตายแน่

                ครับผม ว่าแต่นายก็ด้วย ถ้ารู้ว่ามีกิ๊กล่ะก็……โดนจัดหนักทั้งคืนแน่

                นายเนี่ยนะ คิดแต่เรื่องพวกนี้อยู่ได้ ฉันไปล่ะ

                เดี๋ยวก่อนไปเราต้องจุ๊บกันก่อนสิ

                เฮ้อ นายเนี่ยนะ

                จุ๊บ

                พอใจหรือยัง

                พอแล้ว แค่นี้ก็มีแรงใจทำงานสุดๆเลย

                ขับรถดีๆนะ ปาร์คชานยอล

                ครับ ที่รัก เจอกันตอนเย็นน้า

                อือ บาย

                ผมได้แต่มองรถที่คนรักขับออกไปอย่างเป็นห่วง จะเป็นอะไรมั้ยนะ คงไม่หรอกมั้ง เมื่อเดินเข้ามาในบริษัทพวกพนักงานคนอื่นๆจึงพากันทุกทายผมอย่างเป็นกันเอง และเป็นที่ทราบดีว่าผมเป็นคนที่จะมาดูแลบริษัทนี่ในอนาคต แต่ตอนนี้ผมอยู่ในช่วงเรียนรู้งานอยู่

                คุณแบคฮยอน วันนี้มาเช้าจังนะคะ

                ครับ

                อ้อ แบคฮยอนคือชื่อของผมเอง เป็นชื่อที่เพราะมั้งนะ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันแต่มีคนๆหนึ่งเคยบอกกับผมไว้ว่ามันเพราะ ทั้งๆที่ผมใช้มันมาเกือบทั้งชีวิตแล้วผมยังไม่ได้รู้สึกว่ามันเพราะอะไรขนาดนั้น ใครคนนั้นที่เข้ามาในชีวิตของผมแบบงงๆ เค้าเป็นคนที่ทำให้ผมยิ้มได้ตลอดเวลาเหมือนคนบ้าเลย มุกจีบที่ผมเคยคิดว่ามันเสี่ยว
             
               แต่กับเค้าผมกับคิดว่ามันเป็นประโยคที่จริงใจที่สุดเลย เค้าเป็นคนตรงๆ ตรงมากจนผมคิดว่าเกิดมาเค้าเคยหลอกใครสำเร็จบ้างมั้ย คิดอะไรก็พูดออกมาตรงๆ ไม่เคยปิดปังผมเลยสักครั้ง มันเหมือนพรหมลิขิตที่ทำให้ผมได้เจอกับเค้า คนที่เข้าใจผมไปซะทุกอย่าง แม้ผมไม่พูดเค้าก้สามารถรู้ได้ว่าผมกำลังรู้สึกยังไง
             
               ผมว่าผมไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่มีเค้านะ ผมไม่ได้เวอร์นะ แต่มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ แต่ผมไม่มีทางบอกเค้าแน่ๆว่าผมรู้สึกกับเค้าแบบนี้ คนอย่างผมฐิติเยอะจะตาย ถ้าบอกไปอย่างนั้นคงเสียฟอร์มแย่ แต่ผมไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น อย่างน้อยผมก็ยังบอกรักเค้าทุกครั้งที่มีโอกาสนะ

 
 

                นี่ เหนื่อยรึเปล่า

                เหนื่อยสิ ทำไมนายมาช้าจัง

                โทษทีนะ พอดีงานวันนี้มันเยอะนะ

                ไม่ใช่แค่วันนี้สิ นายมาช้าเกือบทุกวันเลยนะ เดี๋ยวนี้นะ

                ขอโทษทีนะที่รัก อย่างอลสิ เดี๋ยววันนี้พากันร้านโปรดเลยนะ

                ผมไม่ได้รู้สึกไปเองใช่มั้ยว่าชานยอลเหมือนมีอะไรปิดบังผมอยู่ เพราะผมรู้เสมอเวลาเขากำลังบิดบังอะไร แต่ผมก็ไม่ได้ถามอะไรเขามากมายเพราะเดี๋ยวเราจะทะเลาะกันเปล่าๆ แต่เดี๋ยวนี้ทำไมมันยิ่งเป็นหนักขึ้นกว่าตอนนั้น เพราะผมไม่พุดอะไรเลยแบบนี้หรือเปล่า

                นายมีอะไรปิดบังฉันอยู่หรือเปล่าชานยอล

                อะ..อะไรล่ะ ฉันจะปิดบังอะไรนายได้

                แน่ใจนะ

                อือ

                งั้นก็ไปกันเถอะ เดี๋ยวร้านจะเต็มซะเปล่า

                นี่ มีอะไรหรือเปล่า ทำไมนายต้องหันมองโน้น มองนี่ตลอดเวลาด้วยล่ะ

                อ่อ ปะ..เปล่านี่ ฉันก็ดูอะไรไปเรื่องเปื่อยนะ เอ๊ะ ของโปรดนายมาแล้วนะ เดี๋ยวฉันตักให้

                “…”

           “ก็ฉันบอกว่าไม่มีอะไรไงล่ะ กินนี้นะ นี้ด้วย นั้นด้วยจะได้หายสงสัยสักที

                “…..”

                “ถ้านายไม่กินเดี๋ยวฉันป้อนให้มั้ย

                ไม่ต้อง ฉันกินเองได้

                และแล้วเราสองคนก็ไม่คุยกันอีกครั้ง แม้ผมอยากจะคุยกับเขาแทบตาย ทำไงได้ล่ะ ก็เขามีเรื่องปิดบังผมแต่ไม่ยอมบอกผมเนี่ย ผมน้อยใจนะมันเหมือนกันผมไม่ได้สำคัญกับเขาแล้ว เขาคงไม่แคร์ผมหรอกอะไรประมาณนั้น แต่อีกวันหนึ่งเขาก็ทำให้ผมแปลกใจและดีใจไปพร้อมๆกัน เขามารับผมพร้อมกับช่อดอกกุหลาบ ดอกไม้ที่ผมชอบมันที่สุดพร้อมกับการ์ดขอโทษใบเล็กๆ แค่นั้นก็ทำให้ผมหายโกรธเขาได้แล้ว เรากลับมามีช่วงเวลาที่ดีต่อกันอีกครั้ง

                แต่เรื่องมันก็กลับไปเป็นอีหรอบเดิมอีกครั้งเพราะเขาเริ่มที่จะไม่กลับบ้าน พร้อมบอกกับผมว่างานเยอะ นั่นก็ไม่ได้ทำให้ผมกังวลใจเท่ากับการที่เขาไม่ได้โทรมาบอกผมเลย แถมโทรไปยังปิดเครื่องอีก มีเรื่องอะไรรึเปล่านะ

                เมื่อตื่นมาผมก็เห็นคนตัวสูงนอนอยู่ตรงหน้า ใบหน้านั้นอิดโรยเหมือนไม่ได้นอนมาทั้งคืน เขาไปทำอะไรมาเนี่ย ทำไมถึงดูเหนื่อยขนาดนี้นะ ผมเอื้อมมือไปแตะใบหน้าของชานยอลอย่างเบามือ ที่นั้นก็ทำให้เขารู้สึกตัวอยู่ดี

                เฮ้ คิดถึงฉันรึไง

                ใช่ ฉันคิดถึงนายมากรู้มั้ย

                รู้สิ ก็นายเล่นโทรมาตั้งร้อยกว่าสาย

                เว่อร์ไปล่ะ

                จริงๆนะ เราสองคนสบตากันอย่างลึกซึ้งเพราะความคิดถึง ช่วงนี้เราแต่ล่ะคนเหมือนไม่ค่อยมีเวลาให้กันเลย ต่างคนต่างมีหน้าที่ที่ตนต้องรับผิดชอบ แต่ข้างในใจผมแทบคลั่งเวลาไม่เจอหน้าเขานะ พอมาจ้องตากันอย่างนี้มันทำให้ผมรู้ว่าผมน่ะโครตคิดถึงเขาเลย

                นายคิดถึงนายจัง/ขอจูบให้หายคิดถึงหน่อย เราสองคนพูดออกมาพร้อมกัน แต่ถึงเขาไม่บอกผมก็จะจูบเขาอยู่แล้วล่ะ

                นี่ กินอันนี้สิ

                ว้าว วันนี้ใจดีแฮะ สงสัยเมื่อคืนจะ…..คิกๆ

                ไอ้บ้า กินไปเลย แซวฉันอยู่นั้นแหละ เพราะเมื่อคืนผมเป็นฝ่ายรุกก่อน ทำให้หมอนี่แซวผมแทบตาย    
               “ฮ่าๆ ฉันมีความสุขจังเลย

               
 

                เฮ้ วันนี้ฉันกลับเย็นนะ

                ทำไมล่ะ ฉันอุตส่าห์ทำอาหารไว้รอนายเลยนะ

                โอ้ยย เสียดายจัง แต่ฉันไปกินไม่ได้จริงๆนะ แบคฮยอน

                งั้นฉันก็ต้องกินคนเดียวนะสิ เอายังงี้ดีกว่าฉันจะรอนายมากินด้วย

                แต่ฉันกลับดึกนะ นายรอไหวเหรอ

                ไหวสิ

                โอเค งั้นฉันก็ต้องรีบแล้วสินะ สุดที่รักรออยู่ทั้งคน

                นายบ้า เร็วๆแล้วกัน

            “เฮ้อ กลับดึกอีกแล้วสินะ หิวจังแฮะ ผมออกไปข้างนอกเพื่อหาอะไรกินรองท้องก่อน กว่าชานยอลจะกลับคงอีกนานสินะ ว่าแต่จะกินอะไรดีนะ

                เอ๊ะ ร้านนี้น่ากินดีแฮะ ผมมองเข้าไปในร้านเพื่อสำรวจดูบรรยากาศของร้านว่าเป็นยังไงบ้าง แต่สายตาของผมก็ไปสะดุดกับผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนผม กำลังนั่งอยู่กับผุ้หญิงที่ดูดีคนหนึ่ง พร้อมกับหัวเราะคิกคักกันอย่างน่าสนุกสนาน ผมมองภาพตรงหน้าอย่างเจ็บปวด เนี่ยเหรองานที่ทำให้นายต้องกลับดึกทุกวัน ชานยอล

                ผมลองโทรไปเพื่อเช็คความแน่ใจอะไรบางอย่าง

                ฮัลโหล ชานยอลนายกำลังทำอะไรอยู่น่ะ

                อ่ะ แบคฮยอนเหรอ ฉันใกล้จะกลับแล้วล่ะ นายยังรอฉันอยุ่ใช่มั้ย

                ใช่ ฉันกำลังรอนาย….อยู่ที่หน้าร้านอาหารเนี่ยแหละ

                เอ๊ะ แบคฮยอน มาได้ยังไงน่ะ

                นายกำลังทำอะไรอยู่นะ ชานยอล ผมพูดด้วยเสียงสั่นเครือเมื่อนึกถึงเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมา เขาแค่หลอกผม แค่นั้นเหรอ ที่ผ่านมาผมเป็นได้แค่อะไรกันล่ะ

                เดี๋ยวแบคฮยอน ฟังฉันก่อนสิ ชานยอลทิ่วิ่งออกมาหาผมพยายามจะหยุดผมที่กำลังจะวิ่งออกไปจากที่นี้

                นายจะโกหกอะไรฉันอีกล่ะ ชานยอล ที่ผ่านมามันยังไม่พอหรือไง

                ไม่แบคฮยอน นายไม่เข้าใจ ฉันไม่เคยโกหกอะไรนายเลยนะ

                แล้วผู้หญิงคนนั้นคือใครล่ะ

                เอ่อ..คือ ผู้หญิงคนนั้น…”

                นายตอบไม่ได้ใช่มั้ย งั้นฉันจะได้ไปให้พ้นจากตรงนี้สักที

                แบคอยอนฟังฉันก่อนสิ ผมไม่สนใจคนข้างหน้าพร้อมวิ่งออกมาจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว โดยที่ผมลืมไปว่าข้างหน้านั้นเป็นถนน

                “แบคฮยอนระวัง

                เอียดดดดดด~ดด

                “ม่ายยยยย ทำไมล่ะ ทำไมนายถึงทำแบบนี้ฮะร่างสูงที่วิ่งมาผลักผมให้พ้นจากการถูกรถชนโดยที่เขากลับถูกชนซะเอง ทำไมล่ะ ทำไมคนที่โดนชนไม่เป็นผมกันนะ ผมวิ่งไปหาร่างของคนรักที่ตอนนี้ทั่วร่างเต็มไปด้วยเลือดที่ยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดไหล แม้ผมจะพยายามกดเท่าไหร่ก็ตาม

                ลืมตาขึ้นมาสิ ชานยอล ลืมตาขึ้นมา ฉันขอโทษนะๆ ชานยอลฟื้นสิ ใครก็ได้ช่วยเรียกรถพยาบาลมาให้ผมที ใครก็ได้ ฮือออ ช่วยเรียกระ..รถพะ..ยาบาลให้ผมที ผมตะโกนพร้อมสะอื้นไปด้วย ทำไมคนถึงงี่เง่าอย่างนี้นะ พระเจ้าครับ โปรดช่วยคนรักของลูกด้วย

                บะ..แบค..ฮยอน

                “ชานยอล ฉันขอโทษๆๆ ฉันรักนายนะชานยอลเอื้อมมือมาเช็คน้ำตาที่ไหลโดยไม่มีท่าทีที่จะหยุดลงอย่างเบามือพร้อมกับพูดกับผมว่า….

                ฉะ..ฉาน ระ..รักนายนะ บะ..แบคฮยอน ที่รักของฉะ….”

                “ชานยอลลลลลลลลล ฟื้นสิ นายจะตายไม่ได้นะ ชานยอล ฉันรักนายนะ ได้ยินฉันมั้ย ตื่นขึ้นมาฟังฉันก่อนสิ ฉันขอโทษที่งี่เง่ากับนาย ถ้านายฟื้นต่อไปนี้ฉันจะไม่งี่เง่า จะบอกรักนายทุกวัน ฮือออ~ ฟื้นขึ้นมาสิ ฉันรักนาย รักนายมากที่สุดเลยนะ ถ้าไม่มีนายแล้วฉันจะมีชีวิตต่อไปยังไงล่ะ ไหนนายบอกว่าจะไม่ทิ้งฉันไปไหน นายกำลังทำผิดสัญญานะ

                คุณครับ ถอยออกก่อนนะครับ

                ฮืออ ชานยอล ฉันรักนายยยยย

               

                เหตุการณ์ต่างๆย้อนเข้ามาทิ่มแทงผมทีล่ะนิด จนตอนนี้ผมรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเหมือนจะหยุดเต้นไปแล้วจริงๆ อ่อ ใช่สิ หัวใจของผมมันหยุดเต้นไปตั้งแต่คนๆนั้นของผมจากผมไปแล้วสินะ ตอนนี้ผมยังทำใจเรื่องของเขาไม่ได้เลยสักวัน เหมือนผมไม่มีใคร ความรู้สึกของผมในตอนนี้ยังเจ็บเจียนตาย เหมือนมีใครเอามือมาบีบหัวใจผมเสมอ เมื่อผมคิดถึงวันนั้น วันที่เป็นวันที่ผมเกลียดที่สุดในรอบปี

               

                13 /2/25xx

                “ฮืออ ชานยอล ฉันรักนายยยยยผมทำได้แค่ร้องตะโกนบอกรักเขาให้ดังที่สุดเพื่อที่เขาอาจจะตื่นขึ้นมาฟังผมบ้าง แต่มันก็เป็นแค่ความคิดไร้สาระของผมก็แค่นั้น ผมผิดเองที่ทำให้เขาตาย ผมไม่น่าวิ่งออกไปอย่างนั้นเลย แบคฮยอนทำไมนายถึงโง่แบบนี้วะ

                นายคือแบคฮยอนใช่มั้ย ผมหันไปมองตามเสียงของผู้หญิงที่เรียกชื่อของผม ซึ่งเธอก็คือคนที่อยู่กับชานยอลในร้านอาหารคนนั้น

                เธอเป็นใคร

                ฉันชื่อ มินจี เป็นเพื่อนของชานยอล นายไม่น่าทำอย่างนั้นเลยนะ ไม่งั้นชานยอลคงไม่ต้องมาตายแบบนี้ นายทำไมไม่เข้าใจเขาล่ะ นายจำได้หรือเปล่า

                พรุ่งนี้เป็นวันครบรอบสามปีของฉันกับชะ..ชานยอล ใช่ ผมลืมมันไปซะสนิท ทำไมกันนะ

                นายรู้หรือเปล่าว่าสาเหตุทั้งหมดที่ชานยอลแปลกๆไปเพราะอะไร นายคงไม่รู้หรอกใช่มั้ยล่ะ นี่เป็นของที่ชานยอลเตรียมไว้เพื่อให้นายในวันพรุ่งนี้ นายจะได้เข้าใจอะไรบ้างสักทีและนี่…”

                เพลียะ

                “โทษฐานที่ทำให้เพื่อนสนิทของฉันตาย ใบหน้าของผมหันไปตามแรงกระแทก ถึงแม้มันจะเจ็บแค่ไหนแต่มันก็เทียบไม่ได้กับหัวใจของผมที่ตอนนี้เจ็บจนด้านชาไปหมดแล้ว

                ผู้หญิงคนนั้นพูดอะไรบางอย่างกับผมเสร็จ เธอจึงเดินจากไปพร้อมน้ำตาและเสียงสะอื้น ผมมองของที่เธอนำมาให้พร้อมกับดูมันแต่ล่ะอย่าง คำพูดของเธอยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของผมเหมือนกับเทปที่กรอไปกรอมา เธอพูดว่าชานยอลเตรียมทุกอย่างเพื่อจะเซอร์ไพร์สผมในวันครบรอบ เขาเลยวานให้เธอช่วยนำของมาเซอร์ไพร์สผม แต่กลับเป็นผมเองที่ทำให้ทุกอย่างจบลงแบบนี้

                อย่างแรกในถุงก็คือ ตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลที่ผมบ่นอยากได้ทุกวันเมื่อเราขับรถผ่านร้านนี้ทุกวัน น้ำตาแห่งความเสียใจของผมเริ่มไหลออกมาอีกครั้ง

                อย่างที่สองการ์ดใบหนึ่ง เมื่อผมเปิดเข้าไปดูก็เห็นลายมือที่คุ้นตา มันเป็นลายมือของชานยอล ผมพยายามจะเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่ยอมหยุดแต่กลับกลายเป็นว่ามันยิ่งไหลออกมามากกว่าเดิมเมื่อผมเริ่มอ่านข้อความในการ์ด

 

        เเบคฮยอนอา ครบรอบสามปีของเราเเล้วนะ อ่า สามปีเนี่ยมันเร็วจริงๆนะ

ฉันยังรู้สึกว่าเราอยู่ด้วยกันมาสามวันอยู่เลย ฉันไม่ทางลืมหรอกนะ เพราะฉันเริ่มเตรียมทุกอย่างเพื่อวันนี้ตั้งเเต่วันนี้เมื่อปีที่เเล้วเเน่ะ

 เเน่นอนฉันไม่มีทางบอกความลับนี้กับนายอยู่เเล้ว ฉันอยากเห็นหน้านายตอนเห็นของพวกนี้ชะมัด

เเต่มันก็ไม่ดีตรงที่ฉันต้องทะเลาะกับนายบ่อยขึ้นเนี่ยเเหละ

ฉันตั้งใจทำงานมากกว่าเดิมเพื่อสิ่งนี้เลยนะ หวังว่านายจะชอบเพราะกว่าฉันจะตัดสินใจซื้อได้ก็ตั้งเกือบปี เพราะมันมีเเต่อันสวยๆ

เต็มไปหมดจนเลือกไม่ถูกเลย เเต่สุดท้ายเเล้วฉันก็ได้วงนี้มา มันเป็นเเหวนที่สวยที่สุดในร้านเลยนะ ฮ่าๆ นายอาจจะงงว่ามันสวย

ตรงไหนใช่มั้ย ไอ้เเหวนเรียบๆกลมๆเเบบนี้เเต่มันเป็นที่มีความหมายว่า รักเเห่งนิรันดร์ กลมๆก็คือ รักที่ไม่มีสิ้นสุด

ส่วนมี่เเหวนมันเรียบก็คือ ความรักที่ไม่มีอุปสรรคมากีดขว้าง เเฮ่ๆ ความหมายดีมากใช่มั้ยล่ะ
สิ่งสุดท้ายที่ฉันจะเขียนก็คือฉันรักนาย เเต่งงานกับฉันนะ ฉันสัญญาว่าจะตั้งใจดูเเลนายให้ดีที่สุด รักนายให้มากที่สุด รักนายคนเดียวตลอดไป



                เมื่ออ่านข้อความในการ์ดจบ น้ำตาของผมก็ไม่มีทางจะหยุดไหลได้เลย ปาร์คชานยอลจะขอผมแต่งงานในวันพรุ่งนี้ ไม่จริง ทำไมทุกอย่างมันถึงได้แย่ขนาดนี้นะ ผมทำให้ความพยายามของคนรักสูญเปล่า ทำไมกัน ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับผมด้วย ผมอยากไปหาปาร์คชานยอล ผมอยากจะบอกขอโทษกับเขาพร้อมบอกรักเขาให้มากกว่านี้

                ผม……………อยากตาย

               
 

                ผมกลับมาที่บ้านพร้อมกับความคิดที่ตีกันอยู่ในหัว ผมเปิดน้ำให้เต็มอ่างพร้อมกับลงไปแซ่อย่างๆช้าๆ ถ้าผมตายความรู้สึกผิดที่มีต่อชานยอลคงจะน้อยลงกว่านี้ใช่มั้ย ผมรู้สึกอย่างนั้น อย่างน้อยเมื่อผมตายไปผมอาจจะได้พบกับชายผู้เป็นที่รักของผมได้ครั้งก็ได้

                ผมมองแหวนที่สวมอยู่บนนิ้วนางด้านซ้าย ผมยังไม่ได้ตอบรับความขอจากเขาเลยนะ เมื่อคิดอย่างน้อยผมก็บังคับตัวเองให้จมลงไปในน้ำ อ่า ทำไมมันทรมานอย่างนี้นะ ชานยอลรู้สึกทรมานแบบนี้หรือเปล่านะ ผมเป็นคนผิด ผมสมควรได้รับโทษแบบนี้นั้นแหละ

                แบคฮยอน นายไม่ควรทำแบบนี้นะ

                เอ๊ะ นั่นมันเสียงชานยอลใช่มั้ย ผมผุดขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของใคร ผมคิดไปเองสินะ ชานยอลตายไปแล้วเพราะนายเองนั้นแหละแบคฮยอน อย่าหลอกตัวเองอีกเลย

                ด้วยความเหนื่อยที่สะสมมาทั้งวันทำให้ผมเผลอหลับไปทั้งที่นอนอยู่ในอ่างอย่างนั้น ในฝันผมเห็นทุ่งหญ้าสีสวยมากมาย ผมได้แต่เดินไปตามทางเรื่อยๆจนกระทั่งผมได้แต่กับ….

                ‘ชานยอล ผมรีบกระโดดตะครุบคนตัวสูงอย่างดีใจ

                ว่าไงตัวเล็ก คิดถึงฉันใช่มั้ยล่ะ

                นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย นายยังไม่ตายใช่มั้ย

                เปล่าหรอกแบคฮยอน ฉันตายไปแล้ว

                ไม่จริง ทำไมฉันถึงเห็นนายได้ล่ะ เอ๊ะ หรือว่าฉันตายไปแล้ว

                ทำไมนายคิดจะฆ่าตัวตายล่ะ รู้มั้ยว่าฉันเสียใจแค่นั้นที่เห็นนายทำอย่างนั้น

                แล้วนายจะให้ฉันทำยังไงล่ะ ชานยอล ฉันเป็นคนที่ทำให้นายตายนะ แล้วถ้าในโลกนี้ไม่มีนายฉันก็อยู่ไม่ได้หรอก นายจากฉันไปแล้ว แล้วฉันจะอยู่กับใครล่ะ ฮือออ

                อย่าร้องนะที่รัก ใครบอกว่าไม่มีใครอยู่ข้างนาย ก็ฉันไง เพียงแต่นายไม่เห็นฉันก็เท่านั้นเอง

                มันไม่เหมือนกันนี่

                งั้นฉันขออะไรจากนายได้มั้ย ขอให้นายมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อฉัน แค่นั้นแหละ ไม่ต้องรู้สึกผิดเพราะฉันเต็มใจตายแทนนายเอง และไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีใครอยู่กับนาย เพราะฉันก็อยู่ข้างๆนายเสมอ เรามารอวันที่เราจะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้งหนึ่งดีมั้ย

                ถ้านายขอฉันจะทำ ผมไม่เชื่อว่าเขาจะอยู่ข้างผมได้ตลอดไป สักวันเขาก็ต้องไปเกิดใหม่อยู่ดี

                ดีมากสุดที่รักของฉัน แล้วคำตอบล่ะ

                ‘ฉันจะแต่งงานกับนาย ฉันยอมรับ ฉันรักนาย

                ‘ฉันก็รักนาย แบคฮยอนสุดที่รักของฉัน

                 เราสองคนโผกอดกันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจากกัน แม้ว่าผมจะให้สัญญาว่าจะมีชีวิตต่อไปเพื่อเขา ข้อนั้นผมทำได้อย่างแน่นอน แต่ผมคงไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้หรอก เพราะเขาคนนั้นไม่ได้อยู่ข้างผมอีกต่อไปแล้ว

 
 

---จบ---

ผลงานอื่นๆ ของ HanaBi

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2556 / 19:37
    อินกับเพลงนี้ จู่ๆพล็อตก็เลยโผล่เข้ามาในหัวอ่า ไม่อยากให้ยอลตายเหมือนกันน ฮือ 
    เเต่ส่วนตัวเเล้วกินว่าจบเเบบนี้น่าจะดีกว่า เดี๋ยวมีภาคต่อเป็นเรื่องยาวเเน่นอน 
    ถ้าไรท์ไม่ขี้เกียจเเต่งก่อนนะ 555 
    #3
    0
  2. วันที่ 27 พฤศจิกายน 2556 / 00:49
    ㅠ.ㅠ ไรท์มันจบแบบเศร้าปนดีงะ ยอลไม่น่าตายง่ะ ฮึก
    #2
    0
  3. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 00:54
    อ่า เรื่องนี้ต้องสนุกมากๆๆๆๆเลยละ รออยู่นะรีมาอัพไวๆนะ เป็นกำลังใจให้1คนอ่ะ>_<
    #1
    0