อย่าเรียกหนูว่าตัวเล็ก (จบ)

ตอนที่ 8 : ตอนพิเศษ : กระทงหลงทาง (ตอนพิเศษวันลอยกระทง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 307 ครั้ง
    12 พ.ย. 62

ตอนพิเศษ

กระทงหลงทาง

             

              เนื่องจากวันนี้เป็นวันลอยกระทง บรรยากาศช่วงเย็นภายในมหาวิทยาลัยเลยจะดูครึกครื้นเป็นพิเศษ รวมถึงกลุ่มนักศึกษาน้องใหม่อย่างน้ำตาลที่มีตารางเรียนในช่วงบ่ายทำให้หลังจากเลิกเรียนจึงตรงกับช่วงเวลาที่เริ่มกิจกรรมพอดี

              ลืมไปเลยว่าวันนี้เป็นวันลอยกระทง ไหนๆ ก็เลิกเรียนตอนนี้พอดีไปลอยกระทงกันหน่อยไหมหมวยออกความคิดเห็น

              เออไปๆเดือนเอกตอบตกลงทันที ดูเหมือนว่ากิจกรรมทุกอย่างในรั้วมหาวิทยาลัยจะดูน่าตื่นตาตื่นใจสำหรับน้องใหม่อย่างพวกเขาเหลือเกิน ทุกคนจึงตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิด

              เดี๋ยวเราขอพี่น้ำแข็งก่อนนะเจ้าเด็กตัวเล็กของกลุ่มตอบถึงแม้จะเปิดเทอมมาสักพักแล้วก็ตามแต่น้ำตาลก็ยังคงรายงานและขออนุญาตเวลาไปไหนมาไหนกับพี่ชายอยู่เสมอ

              หลังจากที่ได้โทรคุยกับพี่ชายแน่นอนว่าคนใจดีอย่างพี่น้ำแข็งจะต้องให้เขาไปเที่ยวกับเพื่อนๆ อย่างแน่นอนตอนนี้กลุ่มของน้ำตาลจึงยืนรอน้ำแข็งอยู่ใต้บริเวณอาคารเรียนตามคำสั่งของน้ำแข็งกันก่อน

              สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ พี่น้ำแข็ง

              สวัสดีครับ จะไปเดินเที่ยวงานกันใช่ไหม

              ใช่ค่ะจ๋าตอบอย่างเขินๆ เพราะพี่ชายของเพื่อนเขาช่างหล่อเหลาเหลือเกินคงไม่แปลกที่เวลาต้องมาพูดคุยใกล้ๆ แบบนี้จะยิ่งเขินเป็นพิเศษ

              โอเคครับ งั้นพี่ฝากเงินกับน้ำตาลนะถ้าจะซื้ออะไรก็มาเอาที่น้ำตาลเลยน้ำแข็งหยิบธนบัตรใยสีน้ำตาลสองใบจากกระเป๋าสตางค์หนังใบสวยก่อนจะส่งให้น้องชายตัวเล็กของเขา

              ไม่เป็นไรครับพี่น้ำแข็งพวกเขาเกรงใจครับ พี่เอาให้น้ำตาลก็พอเดือนเอกรีบร้องห้ามเมื่อเห็นจำนวนเงินที่พี่ชายของเพื่อนยื่นให้ถึงจะเป็นรุ่นน้องเขาก็เกรงใจอยู่ดี

              เอาไปเถอะครับ พี่ยังไม่เคยเลี้ยงอะไรพวกเราเลย ถือซะว่าเป็นค่าดูแลน้ำตาลด้วยก็แล้วกัน เห็นตัวแค่นี้รับรองว่าเงินที่หายไปไม่พอแน่นอนครับน้ำแข็งพูดด้วยน้ำเสียงติดตลกพลางลูบศีรษะทุยของน้องชายอย่างมันเขี้ยว

              งั้นก็ขอบคุณนะครับรับรองว่าพวกเราจะช่วยดูแลน้ำตาลเป็นอย่างดีเลยครับเดือนเอกตอบ

              พี่ชายๆ ฝากเอาโทรศัพท์ของหนูไปชาร์จให้หน่อย แบตโทรศัพท์หนูหมดคนตัวเล็กกระตุกชายเสื้อพี่ชายของเขาเบาๆ ก่อนจะส่งโทรศัพท์ที่หน้าจอมืดสนิทให้กับพี่ชาย

              พี่ซื้อ Power Bank ให้แล้วหนิครับ

              หนูลืมเอามา แหะๆ

              เรานี่นะ โอเคๆ งั้นฝากมือถือไว้ที่พี่ก่อนละกันถ้าจะติดต่อพี่ก็ยืมมือถือเพื่อนๆ เอานะ ไม่มีโทรศัพท์อยู่กับตัวแล้วห้ามไปไหนมาไหนคนเดียวเข้าใจไหมครับผู้เป็นพี่ชายเขกหัวคนตัวเล็กเบาๆ เป็นการลงโทษแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ต่อว่าน้ำตาลอยู่ดี เอาไว้เดี๋ยวกลับบ้านไปจะย้ำให้เจ้าตัวเอาใส่กระเป๋าเอาไว้เพราะสมัยการไม่มี Power Bank ถือเป็นปัญหาใหญ่เลยก็ว่าได้

              ครับคนตัวเล็กทำท่าตะเบ๊ะอย่างแข็งขันเป็นการรับคำก่อนที่น้ำแข็งจะแยกตัวออกไปเรียนช่วงภาคค่ำส่วนแก๊งค์เด็กปีหนึ่งก็ได้เวลาสนุกไปกับกิจกรรมวันลอยกระทงกันแล้ว

 

 

              ถึงจะบอกว่าอย่าไปไหนมาไหนคนเดียวก็ตาม

              อันนั้นน่ากินจังคนตัวเล็กกลืนน้ำลายอึกๆ เมื่อเห็นร้าน ไอติมผัดที่ไม่ค่อยคุ้นตาตั้งตระหง่านอยู่ภายในบริเวณงาน เงินก็มีไม่ต้องขอใครน้ำตาลจึงแอบเดินอ้อมมาซื้อไอติมผัดโดยที่ไม่ได้บอกเพื่อนๆ ก็แหม เพื่อนๆ บอกว่าของกินไว้ซื้อหลังจากลอยกระทงเสร็จ แต่น้ำตาลหิวแล้วนี่ขอแอบไปซื้อก่อนนะแล้วจะรีบเดินตามไป

              คนตัวเล็กเดินเข้าไปสั่งออเดอร์หน้าร้านที่มีลูกค้ารออยู่ประปรายวันนี้พี่ชายให้เงินเขามาตั้งเยอะเลยอดที่จะมือเปิบตามใจปากสั่งเครื่องเคียงเต็มอัตราจำนวน 5 อย่างลงไปในไอศกรีมผัดถ้วยโตของเขา

              หลังจากรับออเดอร์ที่สั่งไปน้ำตาลก็เดินออกมาจากบริเวณนั้น แต่ดูเหมือนตอนนี้เพื่อนๆ ของเขาจะล่วงหน้าไปไหนสักที่หนึ่งแล้วจึงไม่เห็นแม้แต่เงาของเพื่อนสนิททั้ง 4 คนเลย

              น้ำตาลเดินหาเพื่อนๆ ในบริเวณสถานที่จัดงาน แต่แม้จะพยายามหาขนาดไหนแต่ด้วยจำนวนคนที่เยอะและสถานที่ที่ค่อนข้างกว้างสำหรับน้ำตาล การเดินหาจึงเปรียบเสมือนการงมเข็มในมหาสมุทร จนเจ้าตัวเล็กเริ่มกังวลเล็กน้อยเพราะเขาไม่มีโทรศัพท์อยู่กับตัวเลยไม่รู้ว่าจะติดต่อคนอื่นยังไง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ยอมเลิกที่จะตักไอศกรีมจากถ้วยที่ถืออยู่ในมือส่งเข้าปากอยู่ตลอดเวลา

              เมื่อเดินมาสักพักน้ำตาลก็พบกับผู้ชายร่างสูงที่ดูคุ้นตากำลังยืนหันหลังทำอะไรสักอย่างอยู่ในบูธขายของ เมื่อมั่นใจว่าเป็นคนที่ตนเองรู้จักจึงไม่ลังเลที่จะเดินเข้าไปหาคนๆ นั้น

              จึกๆ

              คนตัวเล็กกระตุกชายเสื้อนักศึกษาของผู้ชายที่กำลังยืนจัดของอยู่ในบูธส่วนอีกมือหนึ่งก็ไม่ยอมปล่อยให้ห่างจากไอศกรีม เมื่อรู้สึกถึงแรงสัมผัสเบาๆ จากทางด้านหลังคนตัวสูงจึงหันมาเผชิญหน้ากับต้นเหตุนั้นก่อนจะพบกับคนตัวเล็กที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี

              นี่ๆ เห็นเพื่อนๆ ของน้ำตาลไหม เพื่อนๆของน้ำตาลหลงทางจะไปไหนก็ไม่ยอมบอก น้ำตาลเดินหานานแล้วก็ไม่เจอได้ทีคนตัวเล็กก็เอาใหญ่ ทั้งๆ ที่ประโยคนั้นควรออกจากปากของเพื่อนน้ำตาลเสียด้วยซ้ำ

              มังกรอดที่จะขำกับท่าทางหงุดหงิดของเจ้าเด็กตัวเล็กไม่ได้ ดูก็รู้ว่าตัวเองน่ะหลงทางแต่ยังไม่ยอมรับ แถมบริเวณมุมปากยังเลอะไอศกรีมช็อคโกแล็ตเล็กน้อยจนยิ่งดูน่าแกล้งเข้าไปอีก โชคดีนะที่เขามาออกบูธกับเพื่อนไม่อย่างนั้นคงไม่รู้ว่าคนตัวเล็กจะเอาตัวรอดจากเหตุการณ์นี้ไปได้อย่างไร

              แล้วทำไมไม่โทรหาเพื่อนๆ ล่ะครับ

              น้ำตาลเอาโทรศัพท์ฝากไว้กับพี่น้ำแข็งเลยโทรหาใครไม่ได้

              งั้นเอาของพี่ไปใช่ไหมคนตัวสูงว่าพร้อมจะหยิบโทรศัพท์ของตนเองให้ แต่อีกฝ่ายดันส่ายหัวกลับมาให้เขาก่อน

              น้ำตาลจำเบอร์เพื่อนๆ ไม่ได้คนตัวเล็กทำปากยู่ เมื่อคนตัวสูงไม่ยอมเข้าใจว่าทำไมน้ำตาลถึงเดินเข้ามาหา

              แล้วจะให้พี่ทำยังไงล่ะครับ มานั่งรอเพื่อนในบูธกับพี่ไหม

              ไม่เอาน้ำตาลจะไปเดินตามหาเพื่อนๆ ที่หลงทางจริงๆ แล้วอยากเดินเที่ยวต่างหาก แต่มีหรือที่มังกรจะมองไม่ออก เขารู้เสมอแหละว่าคนตัวเล็กกำลังคิดอะไรอยู่

              หึหึ งั้นเดี๋ยวพี่พาไปเดินหาเพื่อนๆ นะครับ เฮ้ยไอ้ปั๋งฝากร้านหน่อยนะ

              อ้าวไอ้เวร ทิ้งกูมีหรือที่เสียงร้องโหยหวนของเพื่อนจะทำให้เขาเดินกลับไป ตอนนี้ขอพาเด็กที่กำลังตามหาคนหลงทางไปหาเพื่อนๆ ก่อนละกัน

             

 

              เอาอันนี้ด้วยๆ

              ที่มีอยู่ก็กินไม่หมดแล้วนะครับ

              น้ำตาลอยากกิน!”

              ครับๆ กินก็กิน เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้การตามหาคนหลงทางของเจ้าเด็กตัวเล็กกลายเป็นการเดินหาของกินได้อย่างไรกัน

              เมื่อมังกรกลับมารับหน้าที่เป็นกระเป๋าเงินส่วนตัวของคนตัวเล็กอีกครั้ง แถมพ่วงด้วยตำแหน่งเบ้ส่วนตัวที่คอยถือของกินเดินตามน้องเทคของเขา เจ้าเล่ห์เหลือเกินนะครับตัวเล็ก

              น้ำตาลยิ้มแฉ่งเมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการ มีคนใจดีคอยเลี้ยงหนมน้ำตาลก็ไม่ต้องออกเงินเอง ส่วนที่ได้มาจากพี่น้ำแข็งขอเก็บเอาไปกินชาบูดีกว่า

              อาหย่อยเจ้าตัวเล็กใช้ปากกัดไก่ย่างคำโตแถมยังพูดในขณะที่ของกินเต็มปาก ความน่ารักของเจ้าตัวทำให้ผู้พบเห็นอดไม่ได้ที่จะบันทึกภาพความน่ารักแถมยังมากับเดือนมหาลัยอีกต่างหากเลยทำให้ทั้งคู่ยิ่งเป็นจุดสนใจในกิจกรรมที่มีผู้คนมากมายมารวมตัวกัน

              เลอะหมดแล้วครับมังกรใช้กระดาษทิชชู่เช็ดมุมปากของน้องเทคที่กินโดยไม่ระมัดระวัง ถ้าเป็นสาวๆ คนอื่นมีเดือนมหาลัยมาทำอะไรแบบนี้คงจะเขินตัวแตกไปตามๆ กัน แต่สำหรับน้ำตาลน่ะหรือไม่ล่ะ

              ถ้าไม่ตามหาเพื่อนแล้วเราไปลอยกระทงรอไอ้น้ำแข็งไหม พี่โทรบอกมันแล้วว่าเราอยู่กับพี่คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกอย่างอารมณ์ดี เจ้าตัวคงลืมว่าอีกฝ่ายเรียกพี่ชายของเขาว่า ไอ้แต่วันนี้มีคนตามใจน้ำตาลเลยไม่มีอารมณ์ที่จะสนใจอย่างอื่นเลยด้วยซ้ำ

              เอากระทงขนมปังนะพี่มังกร ในข่าวบอกว่าใช้กระทงอย่างอื่นจะทำให้แม่น้ำเน่าเสียได้น้ำตาลชี้นิ้วไปทางร้านขายกระทงของทางมหาวิทยาลัยที่มาออกบูธไว้ให้นักศึกษามาเลือกซื้อไปลอยในบ่อจำลองที่ถูกจัดขึ้นมา

              ครับๆ คนเป็นพี่ตอบรับ

              ดูเหมือนว่าลอยกระทงในปีนี้ของมังกรคงจะไม่ได้เป็นไปตามดั่งชื่อเพลงที่ว่ากระทงหลงทางซะแล้วล่ะ เพราะในปีนี้ดันมีเด็กตัวเล็กแก้มย้อยคนหนึ่งดันหลงทางมาอยู่กับเขาแทน แต่เอาเข้าจริง มันก็ดีนะที่มีเด็กมาคอยป่วนในวันที่คนทั่วไปมักจะอยู่กับแฟนแบบนี้ : )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 307 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #187 mook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 09:24

    น้องลืมไปตามหาเพื่อนหรือเปล่าลูกป่านนี้เพื่อนๆหลงทางแย่แล้วมั้งนั่น5555

    #187
    0
  2. #165 FDB88 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 19:04

    น้องเอ๊ยยย

    #165
    0
  3. #20 Nanthara (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 11:09
    จร้ามีความสุขไม่ใครเกินเลยน้องน้ำตาลนี่อิอิอิอิอิอิอิอิอิ
    #20
    0
  4. #15 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 03:29

    อ่านเพลินเลย
    จบไวอีกแล้ววววว
    #15
    0
  5. #14 Gate (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 00:31

    น่ารักกกกกก

    #14
    0