อย่าเรียกหนูว่าตัวเล็ก (จบ)

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 23 : คนสำคัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 190 ครั้ง
    19 ก.พ. 63

ตอนที่ 23

คนสำคัญ

 

 


            ไม่ต้องห่วงนะครับ ตอนนี้เดียร์ไม่เป็นอะไรแล้ว

            “…” คนตัวเล็กที่เอาแต่นั่งนิ่งก้มหน้าก้มตาหลังจากที่เขามีโอกาสได้ฟังเรื่องราวความจริงเกี่ยวกับสาเหตุที่เดียร์ต้องเข้าโรงพยาบาลทั้งหมด

            ถึงแม้ว่าเจ้าตัวเพิ่งจะถูกเดียร์ทำร้ายมา แต่เรื่องนั้นน้ำตาลก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจเพราะว่าเขาในตอนนี้รู้สึกเป็นห่วงเพื่อนสนิทมากกว่าสิ่งอื่นใดเพราะไม่ว่ายังไงเดียร์ก็เป็นเพื่อนสนิทที่ดีที่สุดในสายตาของน้ำตาลเสมอ

            หลังจากรถยนต์ยี่ห้อหรูของมังกรขับตรงออกมาจากรั้วบ้านของคนตัวเล็ก พวกเขาใช้ระยะเวลาเดินทางพอสมควรเพราะการจราจรในช่วงเย็นก่อนที่จะมาหยุดในอาคารจอดรถของโรงพยาบาลเมื่อถึงที่หมาย และคงเป็นความโชคดีที่ในช่วงเย็นวันนี้ปริมาณของผู้เข้าใช้บริการของทางโรงพยาบาลไม่เยอะมากเท่าไหร่มังกรจึงสามารถขับหาที่จอดรถได้อย่างง่ายดายแตกต่างจากวันอื่นๆ ที่ต้องขับวนอยู่หลายรอบ

            มังกรพาเจ้าตัวเล็กของเขาเข้ามาในตัวโรงพยาบาลที่พักหลังมานี้เขาต้องมาเยือนแทบจะทุกวันดังนั้นจึงไม่แปลกที่เขาจะคุ้นชินกับโรงพยาบาลแห่งนี้เป็นอย่างดี

            พ พี่มังกร” คนตัวเล็กกระทุ้งชายเสื้อของร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าเบาๆ ก่อนที่มังกรจะทำการเคาะประตูห้องผู้ป่วย

            มังกรหันมามองยังรุ่นน้องที่มีสีหน้ากังวลใจอย่างเห็นได้ชัด ร่างสูงคลี่ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะลูบหัวคนน้องอย่างเอ็นดู

            ว่าไงครับ

            “น้ำตาลกลัว” กลัวว่าเดียร์จะยังคงเกลียดเขาอยู่

            พี่บอกแล้วไงครับว่าทุกอย่างจะต้องออกมาดี

            “หรือว่าเราไม่เชื่อพี่ครับ?”

            คนตัวเล็กส่ายหน้ารัว เขาเชื่อพี่มังกรเสมอแหละ แต่มันก็อดกังวลไม่ได้หนิ

            ถ้างั้นก็ไม่ต้องกังวลอะไรนะครับ แล้วทุกอย่างจะออกดีเอง

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

            ว่าจบคนตัวสูงก็เคาะประตูห้องเพื่อเป็นการแสดงมารยาทก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไป

            อ้าวพี่มังกรมาแล้วหรือครับ” เดียร์ที่ช่วงหลายวันมานี้ดูมีรอยยิ้มสดใสขึ้นมาบ้าง เจ้าตัวที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์ยกมือไหว้รุ่นพี่คนสนิทอย่างที่ทำประจำเพื่อเป็นการทักทาย

            ครับ วันนี้พี่พาคนมาเยี่ยมด้วยนะ

            “เอ่อ ใครหรือครับ” เดียร์ถาม เจ้าตัวเล็กอีกคนก็เป็นกังวลเช่นกันเพราะในตอนนี้เจ้าตัวรู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อมจะพบกับคนอื่นสักเท่าไหร่

            เข้ามาสิครับ ร่างบางที่โดนคนตัวใหญ่กว่าบังจนมิดค่อยๆ เขยิบตัวออกมาอย่างช้าๆ จากที่ตอนแรกเขาเอาแต่ยืนหลบอยู่หลังมังกร

            น น้ำตาล?” เดียร์เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าตกใจเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ข้างๆ รุ่นพี่ของเขาเป็นใคร

            อื้ม น้ำตาลเองเดียร์เป็นไงบ้าง” เขารวบรวมความกล้าเดินเข้าไปยืนข้างเตียงนอนของคนป่วยก่อนที่จะถามขึ้นมาแม้ภายในจิตใจยังคงรู้สึกกังวลก็ตาม

            บรรยากาศภายในห้องเป็นไปด้วยความกระอักกระอ่วน มังกรมองภาพตรงหน้าโดยไม่มีความคิดที่จะเข้าไปยุ่งเรื่องของคนสองคน มันคงเป็นเหมือนตอนที่เขากำลังทะเลาะกันกับไอ้น้ำแข็งนั่นแหละ แต่สุดท้ายคำว่าเพื่อนก็ไม่สามารถตัดขาดกันได้อยู่ดีและเขาก็มั่นใจว่าระหว่างน้ำตาลและเดียร์ก็ต้องเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

            เรา เอ่อ เราไม่เป็นอะไรแล้ว ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วง

            “เดียร์รู้ไหมตอนที่พี่มังกรเล่าให้ฟังเราตกใจมากเลยนะ เดียร์ห้ามทำอะไรบ้าๆ แบบนั้นนะ ฮึก ฮ ฮึก เดียร์จะเกลียดเราก็ได้แต่เดียร์ต้องห้ามตายนะ” คนตัวเล็กปล่อยโฮ แค่เขานึกถึงภาพว่าเดียร์ต้องมาจากไปแบบนี้ก็รู้สึกเจ็บไปทั้งหัวใจแล้ว

            แม้ว่าจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องเผชิญกับเรื่องอะไรมาบ้าง แต่สำหรับเดียร์น้ำตาลรู้เสมอว่าเจ้าตัวคงจะต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆ มามากมายไม่ต่างกับเขาอย่างแน่นอน เพราะอย่างนั้นเขาจึงไม่อยากที่จะให้เดียร์คิดสั้นแบบนั้นอีก

            น้ำตาล…”

            “เราขอโทษที่ทำให้เดียร์ไม่พอใจนะ แต่เดียร์สัญญากับเราได้ไหมเดียร์ห้ามทำแบบนั้นอีกนะ

            “ไม่ๆ น้ำตาล ร เรา ฮ ฮึก เราสิต้องเป็นฝ่ายขอโทษน้ำตาล ฮ ฮือ เราเองที่เป็นคนเกือบจะทำร้ายน้ำตาล น้ำตาลมาขอโทษเราทำไม” แล้วก็เป็นเดียร์อีกคนที่ปล่อยโฮออกมาเช่นกันเมื่อได้มีโอกาสทำในสิ่งที่เขาอยากจะทำมากที่สุดตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาอยากที่จะขอโทษน้ำตาล

            ฮ ฮือ เราไม่โกรธเดียร์ เดียร์เป็นเพื่อนของเรานะ” คนที่ได้ฟังกลับยิ่งปล่อยโฮออกมาหนักกว่าเดิม 

            คำที่เขาไม่เคยได้ยินตลอดชีวิตที่ผ่านมาการมีเพื่อนมันรู้สึกดีแบบนี้นี่เอง

            เราขอโทษนะ เราขอโทษ

            เราไม่โกรธเดียร์เลย ออกจากโรงพยาบาลแล้วน้ำตาลจะพาไปกินบิงซูนะ

            มังกรมองภาพคนตัวเล็กทั้งสองกันกอดปลอบกันไปมาอย่างนึกเอ็นดูปนตลก ภาพที่ต่างฝ่ายต่างกำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างหนักแต่ก็พยายามลูบหลังอีกฝ่ายเพื่อเป็นการปลอบซึ่งกันและกัน

            ตลอดระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมาแม้ว่าทั้งสองจะเริ่มมีสภาพจิตใจที่ดีขึ้นมาบ้างแล้ว แต่การที่ทั้งสองยังคงมีเรื่องค้างคาในจิตใจมันอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้ทั้งเดียร์และน้ำตาลยังคงไม่สามารถก้าวข้ามเรื่องนี้ไปได้อย่างแท้จริง แต่ดูเหมือนในวันนี้สิ่งที่ค้างคาในจิตใจของทั้งสองคงจะได้ถูกสะสางเสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

            หลังจากนี้เขาคงจะสามารถหมดห่วงเรื่องของเดียร์ได้แล้วสินะ

            

 

            แสงสีส้มบนท้องฟ้าที่เริ่มแปรเปลี่ยนถูกแทนที่ด้วยสีดำอย่างช้าๆ เสียงนกตัวเล็กตัวน้อยส่งเสียงร้องเซ็งแซ่ต่างทยอยพากันบินกลับรัง เป็นสัญญาณที่บ่งบอกว่าอีกไม่นานวันที่แสนยาวนานกำลังจะผ่านพ้นไป

            ชายหนุ่มสองคนที่มีขนาดความสูงแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด ฝ่ามือของทั้งสองสอดประสานกันในขณะที่กำลังเดินชมบรรยากาศแห่งความร่มรื่นในสวนของทางโรงพยาบาล อากาศเย็นสบายที่พัดมากระทบกับร่างของพวกเขาทำให้ทั้งสองรู้สึกสบายใจจนไม่จำเป็นต้องพูดคุยกัน

            แม้ว่าจะไม่มีบทสนทนาใดๆ แต่ภาพรอยยิ้มที่แสนสดใสบนใบหน้าอันแสนน่ารักของคนตัวเล็กก็อาจจะสามารถอธิบายถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าตัวกำลังคิดอยู่ภายในจิตใจได้ มังกรก้มมองคนข้างกายด้วยความรู้สึกสบายใจเช่นกัน ภาพรอยยิ้มที่แสนสดใสอาจจะเป็นรอยยิ้มครั้งแรกในรอบหลายวันที่เจ้าตัวสามารถยิ้มออกมาได้อย่างแท้จริงเลยล่ะมั้ง

            มีความสุขหรือครับ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว ร่างสูงเอ่ยแซว

            ก็ อื้ม คนตัวเล็กที่รู้สึกเหมือนว่าตัวเองสามารถยกภูเขาออกจากอกได้ตอบเพียงแค่นั้น ก่อนจะส่งยิ้มกว้างกลับมาเป็นการยืนยันในความสุข

            ดีใจด้วยนะครับ

            อ่า ไม่รู้ทำไมประโยคสั้นๆ ของมังกรเพียงแค่นั้นกลับทำให้เขาจักจี้หัวใจแปลกๆ อันที่จริงก็ไม่ใช่เพียงแค่วันนี้ แต่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเขากลับรู้สึกแบบนี้อยู่บ่อยๆ เช่นกัน

            เรากลับกันเลยไหมครับ เดี๋ยวเย็นกว่านี้จะถึงบ้านดึกพอดี

            งั้นน้ำตาลไปบอกเดียร์ก่อนนะครับ

            ไม่เป็นไรครับปล่อยให้เดียร์เขาพักผ่อนไปแบบนั้นก่อนดีกว่า เอาไว้ว่างๆ เดี๋ยวพี่พามาเยี่ยมใหม่นะครับ

            สัญญานะ?” น้ำตาลชูนิ้วก้อยเล็กๆ ของตนเองขึ้นมา เจ้าตัวยกมันค้างเอาไว้อย่างนั้นเพื่อเป็นการรอคำตอบของอีกฝ่ายก่อนที่นิ้วก้อยขนาดใหญ่กว่าเขาจะเข้ามาเกี่ยวด้วยเพื่อเป็นการทำสัญญา

            สัญญาครับ

            มังกรรับหน้าที่เป็นคนขับรถพาน้ำตาลไปส่งถึงบ้านอย่างที่ทำประจำ โดยก่อนที่จะพาคนตัวเล็กกลับบ้านนั้นเขาได้พาน้ำตาลไปแวะห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ บริเวณนั้นเพื่อทานมื้อเย็นเพราะเจ้าตัวบ่นว่าหิวตั้งแต่ขึ้นมานั่งบนรถ ยังไม่พอเมื่อเดินผ่านหน้าร้านบิงซูร้านเจ้าดัง คนตัวเล็กก็มองตามตาละห้อยแล้วคนใจอ่อนจะทำอะไรได้นอกเสียจาก

            “สองที่ครับ

            ขออนุญาตแนะนำสินค้าใหม่เป็นบิงซูไมโลและบิงซูชาไทยนะคะ

            พี่มังกรหนูอยากกินทั้งสองรสเลยอ่า” สรรพนามที่ถูกเปลี่ยนบวกกับดวงตาโตใสแจ๋วที่จ้องมายังเขาด้วยความคาดหวังมาอีกแล้วท่าไม้ตายของเจ้าตัวยามที่ต้องการอะไร แต่แน่นอนว่าคราวนี้คำตอบคือไม่!

            “ครับ งั้นรับเป็นบิงซูชาไทยกับบิงซูไมโลอย่างละถ้วยนะครับ ไม่ปฏิเสธน่ะสิ ขอรถให้รถ ขอบ้านให้บ้าน ต่อให้น้ำตาลจะกินบิงซูอีกกี่พันถ้วยบอกได้เลยว่าแค่นี้เขาเลี้ยงไหว

            และเพราะมัวแต่ทำตัวเถลไถลกันทำให้กว่ามังกรจะพาเจ้าตัวเล็กมาส่งถึงบ้านของน้องนาฬิกาก็แสดงเวลาเลยสามทุ่มเข้าไปแล้ว หลังลงจากรถมังกรก็ได้พาน้องเดินเข้ามาในบ้านเพื่อมาสวัสดีผู้ใหญ่ตามมารยาทก่อนจะขอตัวลากลับก่อน แต่ติดที่คนตัวเล็กวิ่งมาหาเขาเพื่อจะพูดอะไรบางอย่างเสียก่อน

            พี่มังกร

            ว่าไงครับ

            พรุ่งนี้น้ำตาลจะไปเรียนแล้วนะครับ

            ได้ครับ เอาไว้เดี๋ยวพี่มารับตอนเช้านะครับ ได้ใช่ไหมน้ำแข็ง ร่างสูงหันไปส่งสายตายียวนจนคนที่ถูกถามอยากจะขยับอวัยวะเบื้องล่างไปกระทบบนใบหน้าของอีกฝ่ายเหลือเกิน แต่ติดที่พรุ่งนี้น้ำแข็งไม่มีข้ออ้างไปส่งน้ำตาลเพราะเจ้าตัวไม่มีเรียน และแน่นอนว่ามังกรรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว

            เออ!”

            “งั้นพี่กลับก่อนนะครับ ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ” ไม่ได้ทำเพียงแค่บอกลาคนตัวสูงยังเอามือมาลูบหัวน้ำตาลเป็นการทิ้งระเบิดส่งท้ายจนคนที่ยืนดูเหตุการณ์ออกมาอดไม่ได้ที่จะหาอะไรมาเขวี้ยงเพื่อเป็นการส่ง(ไล่) แขก

            กลับไปได้แล้ว รบกวนชาวบ้านชาวช่อง น้ำแข็งพูดลอยๆ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้อีกฝ่ายหัวเราะออกมาด้วยชัยชนะของวันเพราะเขาปั่นหัวมันได้สำเร็จ

            เพียะ

            โอ้ย ตีพี่ทำไมครับน้ำตาล

            พูดจาไม่ดีกับพี่มังกรนี่หน่า” คนตัวเล็กยกมือเท้าสะเอว ถึงจะตัวแค่นี้แต่ถ้าได้ดุแล้วน่ากลัวนะจะบอกให้

            น้ำแข็งที่ร้องโอดโอยอย่างดูโอเว่อร์ แท้จริงแล้วเขาไม่ได้เจ็บกายหรอก แต่เขาเจ็บใจเพราะตำแหน่งพี่ชายที่เขาเคยเป็นที่หนึ่งมาตลอดชีวิต บัดนี้มันกลับถูกสั่นคลอนโดยไอ้เพื่อนเวรอย่างมังกรเข้าเสียแล้ว

            สองพี่น้องยืนส่งแขกคนสนิทของบ้านที่พักนี้รู้สึกว่ามันจะกลายมาเป็นสมาชิกของบ้านอีกคน เมื่อรถของไอ้มังกรขับพ้นออกจากตัวบ้านไปแล้วเขาไม่รีรอที่จะพาน้ำตาลเข้าไปในบ้านทันที

            เอาวะถึงจะไม่ได้เป็นที่หนึ่งเหมือนเดิมแล้ว แต่ช่วงเวลาของครอบครัวที่ไม่มีมันแบบนี้เขารับรองเลยว่าจะดึงความสนใจของน้ำตาลให้กลับมาสนใจแต่เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

หึหึ ถึงช่วงนี้น้ำตาลจะสนใจมึง แต่มังกรมึงอาจจะลืมอะไรไปหรือเปล่า กูที่อยู่กับน้ำตาลมาตั้งแต่เกิดย่อมรู้ดีว่าน้ำตาลชอบอะไรไม่ชอบอะไร ขอโทษทีละกันที่น้ำตาลให้ความสนใจกับมึงได้แค่ไม่กี่วัน เพราะหลังจากนี้น้ำตาลจะหันกลับมาสนใจพี่ชายอย่างกูเหมือนเดิม!”

และถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่น้ำแข็งคาดคิดก็คงจะดี

พี่น้ำแข็งน้ำตาลอิ่มแล้ว ฮือ กินม่ายไหวแล้ว

ทำไมล่ะครับ ข้าวไข่พะโล้กับไส้กรอกของน้ำตาลเลยนะครับ พี่อุตส่าห์ให้ป้าทิพย์ช่วยสอนสูตรเลยนะครับ

แต่น้ำตาลอิ่มแล้ว พี่มังกรพาน้ำตาลไปกินตั้งหลายอย่างแหนะ

ไอ้มังกรโว้ยยยยยย

 

 

ตึงตึงตึง

น้ำตาลอย่าวิ่งแบบนั้นสิครับ ถ้าหกล้มมาพี่จะตีซ้ำเลยนะ

ขอโทษค้าบ แต่น้ำตาลกำลังรีบเดี๋ยวน้ำตาลไปเรียนก่อนนะครับ

คนตัวเล็กที่รีบวิ่งลงบันไดลงมาเพราะความเร่งรีบเพราะกลัวว่าคนที่กำลังจอดรถรอเขาอยู่จะต้องเสียเวลารอนาน เจ้าตัวเลยไม่ลืมที่จะกระโดดหอมแก้มพี่ชายเป็นการบอกลาแต่อันที่จริงคือทำเพื่อให้พี่ชายไม่โมโห

ใช่ว่าจะมีแต่พี่น้ำแข็งรู้จักน้ำตาลสักหน่อย น้ำตาลก็รู้จักพี่น้ำแข็งดีเหมือนกันนั่นแหละ

น้ำตาลเคาะกระจกรถที่คุ้นเคยไม่กี่ครั้งคนด้านในก็จัดการปลดล็อคก่อนที่เขาจะรีบเดินขึ้นไปนั่งบนเบาะข้างคนขับซึ่งเป็นตำแหน่งประจำของตัวเอง

อรุณสวัสดิ์ครับ ไม่เห็นต้องรีบวิ่งมาเลยครับยังเหลือเวลาอีกตั้งนาน” คนขับรถกล่าวเมื่อเห็นว่าน้ำตาลที่รีบวิ่งขึ้นมาบนรถนั้นเจ้าตัวหอบเอาอากาศหายใจเพราะความเหนื่อย

น้ำตาลกลัวพี่มังกรนานเพราะว่าน้ำตาลจัดกระเป๋าเรียนนานไปหน่อย แหะๆ คนตัวเล็กเกาหัวแกรกๆ ปกติเด็กดีอย่างเขามักจะจัดชีทเรียนหรือเอกสารที่ต้องใช้ในคาบเรียนต่างๆ ทุกคืนหลังจากกลับมาถึงบ้าน แต่เพราะว่าเมื่อวานที่ตัวเองกินเยอะไปหน่อยพอหนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนรู้ตัวอีกทีก็กลายมาเป็นเช้าวันใหม่เข้าให้แล้ว และคงไม่ต้องบอกว่าตอนกลางคืนน้ำตาลได้อาบน้ำก่อนนอนหรือไม่ เอาเป็นว่าน้ำตาลไม่บอกทั้งพี่น้ำแข็งและพี่มังกรแน่นอน น้ำตาลกลัวโดนตีน่ะ

เรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ

อื้ม เรียบร้อยแล้ว

งั้นเรารีบไปกันดีกว่าเนอะ

รีบไปเลย น้ำตาลหิวข้าวแล้ว

ตามบัญชาครับ

รถยนต์คันงามของมังกรขับออกจากรั้วบ้านก่อนจะตรงไปยังมหาวิทยาลัยที่พวกเขาเรียนอยู่ อันที่จริงแล้วระยะทางของบ้านมังกรและบ้านน้ำตาลนั้นไม่ได้มีความใกล้เคียงกันเลยแม้แต่น้อย แต่เพราะว่าช่วงนี้เขากำลังพยายามทำคะแนนจีบน้ำตาลอยู่ดังนั้นการเสียเวลาขับรถอ้อมโลกเพื่อจะมารับคนที่ตัวเองชอบถือว่าเป็นเรื่องที่ควรทำอย่างยิ่ง และก่อนที่จะขับออกมาจากบ้านเขาได้แอบไปเห็นสายตาอาฆาตแค้นของพี่ชายเจ้าเด็กตัวเล็กแล้วก็ยิ่งรู้สึกว่ามันช่างคุ้มค่าเหลือเกิน

น้ำตาลที่รู้สึกคึกคักเป็นพิเศษเพราะได้กลับมาเรียนตามปกติ เจ้าตัวมองออกไปด้านนอกที่รถขับผ่าน เส้นทางที่เขาคุ้นเคยทำให้เจ้าตัวอยากให้เดินทางถึงมหาวิทยาลัยเร็วๆ เสียที เขาอยากเรียนจะแย่แล้ว (ไม่ได้คิดถึงคุณป้าร้านกับข้าวใต้คณะเลยจริงๆ นะ)

น้ำตาลคิดถึงเราคิดถึงน้ำตาลมากเลย มาๆ ขอหอมแก้มที” ทันทีที่น้ำตาลและมังกรเดินมาถึงตึกคณะ สองสาวเพื่อนสนิทในกลุ่มของน้ำตาลก็รีบวิ่งเข้ามากอดน้ำตาลด้วยความคิดถึงทันทีเมื่อเห็นน้ำตาลเดินมาแต่ไกล

อันที่จริงแล้วเรื่องของเดียร์และน้ำตาลที่เกิดขึ้นนั้นถูกปิดเป็นความลับซึ่งจะมีคนรู้เรื่องนี้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น แต่เพราะมังกรต้องการจะสะสางเรื่องนี้ให้จบสิ้นเสียทีเขาจึงได้ตัดสินใจเล่าเรื่องนี้ให้ทางคณะได้ทราบ และโชคดีที่ในกรณีของเดียร์มีการวินิจฉัยของทางจิตแพทย์ว่าเจ้าตัวมีปัญหาทางด้านจิตใจเลยเป็นเหตุให้ถูกรุ่นพี่ชักจูงให้กระทำผิดได้ทางคณะจึงลงความเห็นว่าจะไม่เอาความแต่ก็ให้เดียร์รักษาจนหายเสียก่อนที่จะกลับมาเรียนได้ รวมไปถึงตัวการใหญ่ของเรื่องนี้อย่าง แตงโม’ หญิงสาวผู้เป็นคนบงการทุกอย่าง แม้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นยังไม่มีใครได้รับอันตรายแต่เพราะหลักฐานที่จะพอหาได้นั้นว่าเธอเป็นผู้ทำลายงานของน้ำตาลและเป็นคนสร้างเฟสบุ๊คปลอมขึ้นมาเพื่อคอยมาปั่นป่วนมังกร ทางคณะจึงมีมติให้แตงโมถูกตัดคะแนนการเข้าชั้นเรียนในทุกวิชาที่จดทะเบียนในเทอมนี้รวมไปถึงยังได้มีการทำทัณฑ์บนเอาไว้ก่อนอีกด้วย

ในตอนแรกที่มังกรไปพูดความจริงกับเธอว่าเขารู้ความจริงทั้งหมดแล้ว แน่นอนว่าเธอก็อ้อนวอนขอให้เขายกโทษให้เธอโดยสัญญาว่าจะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีก มังกรอยากจะบอกเธอเหลือเกินว่าสิ่งที่เธอทำหากพลาดขึ้นมามันอาจจะไม่ได้จบลงแค่เพียงเธอถูกทำทัณฑ์บนแต่มันอาจทำให้ชีวิตของใครบางคนต้องพังพินาศไปตลอดชีวิตเลยก็เป็นได้

เขาไม่ได้เอาความกับแตงโมแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็คงไม่สามารถทำใจให้กลับไปทำตัวเหมือนเดิมกับเธอได้ ดังนั้นระหว่างเขาและแตงโมจึงเป็นเพียงแค่คนที่เคยรู้จักกันเพียงเท่านั้นโดยก่อนจะพูดจบเขาไม่ลืมที่จะย้ำเตือนกับเธอเช่นกันว่าหากเธอทำแบบนี้อีกเธอก็จะไม่ได้รับโอกาสเป็นครั้งที่สองแล้ว

ถ้าครั้งหน้าแตงโมคิดจะทำอีก มันคงจะไม่จบลงเพียงแค่เราถูกทำทัณฑ์บนนะครับ และถึงตอนนั้นแค่คนรู้จักพี่ก็คงไม่สามารถให้แตงโมได้ครับ ขอตัวนะ” เขาไม่สนใจคนที่ร้องไห้อ้อนวอนสะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร มังกรคิดว่ามันเป็นบทลงโทษที่น้อยไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่เธอทำ แต่ด้วยความเห็นใจเขาจึงอยากจะให้โอกาสเธอได้แก้ตัวอีกครั้งและหวังเพียงว่าในตอนนั้นเธอจะเข้าใจทุกอย่างได้

น้ำตาลหายป่วยแล้วใช่ไหม พี่มังกรเอาชีทไปให้เพื่อนหนูครบแน่ใช่ไหมคะ หมวยยิงคำถามใส่ทั้งเพื่อนตัวเล็กและรุ่นพี่ของเธอ

ตลอดช่วงเวลาที่น้ำตาลหายไปมังกรและน้ำแข็งบอกกับเพื่อนสนิทในกลุ่มของน้ำตาลเพียงแค่ว่าน้ำตาลไม่สบายเล็กน้อยเจ้าตัวเล็กจึงต้องหยุดพักเพื่อดูอาการโดยไม่ได้บอกอะไรมากกว่านี้จึงไม่แปลกที่เพื่อนๆ ของน้ำตาลจะเข้าใจว่าที่น้ำตาลหยุดไปเป็นเพราะไม่สบายเพียงเท่านั้น และในฐานะเพื่อนที่ดีหมวยจึงคอยเก็บชีทเรียนที่อาจารย์ฝากให้โดยฝากให้มังกรเอาไปให้กับน้ำตาลแทน ซึ่งมังกรก็ทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมไม่บกพร่องแต่อย่างใดเพราะนอกจากชีทเรียนทุกฉบับจะถูกส่งตรงถึงคนตัวเล็กแล้วเขายังแถมฟรีบริการสอนเนื้อหาในช่วงที่เจ้าตัวหยุดเรียนไปด้วยเช่นกัน

ไม่ต้องห่วงครับพี่ส่งถึงมือน้ำตาลทุกฉบับแน่นอนครับ ถ้ายังไงพี่ฝากน้ำตาลก่อนนะเดี๋ยวพี่ไปซื้อข้าวมาให้นะครับ” เมื่อฝากฝังกับเพื่อนๆ ของน้องเสร็จร่างสูงจึงหันไปบอกกับคนตัวเล็กที่สุดก่อนจะขอตัวออกไปซื้ออาหารเช้าซึ่งแน่นอนว่าเป็นของเด็กตัวเล็ก

            สองสาวที่ได้ยินประโยคชวนเพ้อฝันถึงกับหันไปมองหน้ากันด้วยสายตากรุ้มกริ่มส่วนใต้โต๊ะน่ะหยิกกันจนต้นขาเขียวเข้าไปแล้ว และเมื่อรุ่นพี่เดินออกไปสองสาวจึงจัดการย้ายตัวเองมานั่งฝั่งเดียวโดยขนาบข้างทั้งสองฝั่งมีน้ำตาลนั่งอยู่ตรงกลางราวกับว่าพวกเธอกำลังจะสอบสวนอะไรบางอย่าง

            เหลามาน้ำตาล เรารู้นะว่าเรื่องน้ำตาลกับพี่มังกรมันต้องมีอะไรในกอไผ่แน่นอน!” หมวยว่า

            “เหลาดินสอหรือ ทำไมต้องเหลาอ่าแล้วเรากับพี่มังกรไม่ได้อยู่ในกอไผ่สักหน่อย” คนตัวเล็กตอบหน้าซื่อ หากเป็นคนอื่นที่ตอบแบบนี้พวกเธอคงจะมองว่าถูกกวนตีนเข้าให้แล้ว แต่นี่น้ำตาลไงถึงคำตอบจะดูกวนไปสักหน่อยแต่นั่นก็เพราะคนตัวเล็กคงจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอหมายถึงล่ะมั้ง?

            ฮ่าฮ่า” เดือนมหาลัยปีล่าสุดหัวเราะออกมาในคำตอบที่สุดแสนจะไร้เดียงสาของเพื่อนตนเองจนโดนสองสาวที่นั่งอยู่อีกฝั่งถลึงตาใส่เป็นเชิงว่าอย่าเผือก

            โอเคเราผิดเองน้ำตาล เราแค่จะถามว่าน้ำตาลกับพี่มังกร คือเอ่อเป็นอะไรกันหรอ” หมวยถามแต่น่าแปลกที่คนถามเขินตัวบิดจนดูเหมือนว่าเป็นคนที่โดนถามเสียเองส่วนคนที่ถูกถามน่ะหรือ

            พี่มังกรเป็นพี่เลี้ยงของน้ำตาลไง” นั่นแหละคือสิ่งที่คนตัวเล็กเข้าใจ

            “ไม่ใช่แบบนั้น” สองสาวถึงกับตบศีรษะของตัวเองเบาๆ ด้วยความเหนื่อยใจ

            แบบว่าน้ำตาลคิดอะไรกับพี่มังกรหรือ แบบเป็นพี่ชาย แบบคนสนิท หรือว่าแบบ…”

            “อ่อ น้ำตาลมีพี่ชายแค่คนเดียวนะแต่ว่าพี่มังกรก็สำคัญไม่แพ้พี่น้ำแข็ง

            ถ้างั้นเอาเป็นว่าพี่มังกรเป็นคนสำคัญของเราละกัน

            คำตอบของคนตัวเล็กสร้างความฉงนให้กับคนฟังเป็นอย่างมาก สรุปแล้วสถานะคนสำคัญของน้ำตาลมันคืออะไรกันแน่ และแน่นอนว่าคงมีอยู่หนึ่งคนที่คงจะไม่ได้อยากจะเป็นเพียงแค่คนสำคัญของน้ำตาลหรอกถ้าไม่ใช่ตำแหน่งอื่น         

ข้าวต้มกุ้งมาแล้วครับ

            “เย่ๆ น้ำตาลหิวมากเลย

            ‘เอาเป็นว่าสู้ๆ นะคะพี่มังกร พวกหนูจะเอาใจช่วยและช่วยในแบบของหนูนะคะ” สองสาวเพียงสองคนบนโต๊ะอาหารส่งซิกทางสายตาให้กันเพื่อเป็นการสื่อสารแทนการใช้คำพูด ส่วนอีกหนึ่งหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับขนลุกซู่เพราะสายตาที่ไม่น่าไว้ใจของเพื่อนสนิททั้งสองซึ่งเป็นสายตาที่บ่งบอกให้รู้ว่า 

ได้เวลาสนุกแล้วสิ

 

 

            การเรียนของน้ำตาลหลังจากที่หยุดยาวไปหลายวันเป็นไปด้วยความราบรื่น สำหรับคาบนี้เป็นคาบสุดท้ายของอาจารย์ที่กำลังยืนสอนอยู่หน้าห้องทำให้น้ำตาลตั้งใจจดเล็กเชอร์ทุกคำพูดของอาจารย์ไม่ให้ขาดตกบกพร่องจะได้เอาไปทำเป็นสรุปไว้ใช้ตอนอ่านสอบรวมถึงจะได้เอาให้เดียร์ที่ไม่ได้เข้าเรียนในคาบนี้ด้วยเช่นกัน

            ถ้างั้นวันนี้ก็เท่านี้ครับ ผมขอให้ทุกคนโชคดีกับการสอบและหวังว่าเราจะไม่ได้เจอหน้ากันอีกในวิชานี้นะครับ” สิ้นเสียงของอาจารย์ทุกคนก็พากันยกมือไหว้อย่างพร้อมเพรียงเป็นการรับพรอันศักดิ์ที่สุดก่อนการสอบปลายภาคจะมาถึง ในเวลาแบบนี้สมองอย่างเดียวคงเอาตัวไม่รอดและถ้าสามารถตะลุยขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วกรุงฯ ได้ นักศึกษาทุกคนก็คงจะทำกันไปแล้ว

            เราขอตัวก่อนนะทุกคนพอดีเราจะต้องไปโรงพยาบาลต่อ

            “อ้าวยังไม่หายป่วยหรอน้ำตาลให้เราขับพาไปส่งที่โรงพยาบาลก็ได้นะ” เดือนมหาวิทยาลัยปีล่าสุดกล่าวขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง

            เพียะ

            ไม่ใช่หน้าที่ของมึงอีมิน น้ำตาลเขามีคนขับรถพาไปส่งถึงที่อยู่แล้ว ใช่ไหมน้ำตาล

            “ใช่แล้วจ๋า แล้วก็มินเราไม่ได้ป่วยหรอกพอดีเราจะไปเยี่ยเอ้ยไปตามนัดของหมอน่ะ” น้ำตาลชะงักไปเล็กน้อยเมื่อนึกถึงสิ่งที่มังกรเคยบอกเอาไว้ว่าห้ามพูดถึงเรื่องเดียร์เข้าโรงพยาบาลกับใครดังนั้นคนที่เกือบจะพลั้งปากหลุดพูดเรื่องของเดียร์ไปจึงรีบแก้ไขประโยคให้เป็นอื่น แต่ก็นั่นแหละด้วยความที่เป็นคนซื่อหลอกใครไม่เคยได้ เอาเป็นว่าเพื่อนๆ จะแกล้งทำเป็นเออออห่อหมกไปด้วยละกัน

            “เฮ้อ อิจฉาน้ำตาลจังนะมี แฟน’ คอยไปรับไปส่งแบบนี้ ฉันอยากจะมีแฟนหล่อๆ คำรถให้บ้างจัง

            “จริงหมวย อยากได้แฟนหล่อๆ อะ

            “ฮือ เราไม่ได้เป็นแฟนกับพี่มังกรสักหน่อย อีกอย่างผู้ชายเป็นแฟนกันได้ด้วยหรือ” คนตัวเล็กเอียงคอถามด้วยความสงสัย จริงอยู่ที่ครอบครัวของน้ำตาลไม่เคยต่อต้านเรื่องแบบนี้เรียกได้ว่าอาจจะให้การสนับสนุนด้วยซ้ำ แต่น้ำตาลที่ยังไม่เข้าใจความเป็นไปบนโลกเท่ากับคนอื่นๆ เจ้าตัวจึงยังไม่เข้าใจในความรักในแบบที่ตำราเรียนไม่มีสอน

            หูยสมัยนี้ผู้ชายก็แต่งงานกันได้แล้วน้ำตาล ดูอย่างมินสิมันก็มีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน เอ้อพูดถึงน้องแกงจืดแล้วไม่เห็นมึงพามาหาเพื่อนๆ บ้างเลยนะเห็นไหมว่าน้ำตาลลืมไปแล้วว่ามึงมีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน” คนตัวเล็กเริ่มจะนึกออก ถ้าจำไม่ผิดเหมือนเขาจะเคยได้ยินมาว่ามินก็มีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เคยเจอหน้าแฟนของอีกฝ่ายหรอก น้ำตาลจึงคิ้วขมวดด้วยความสับสนเพราะสิ่งที่เจ้าตัวรู้มามันไม่ได้เหมือนบทเรียนที่เจ้าตัวได้เคยร่ำเรียนมาสมัยอยู่มัธยมเลยแม้แต่น้อยเพราะสิ่งที่เขาเคยเรียรมาคือผู้ชายต้องคู่กับผู้หญิง

            “ก็เขาติดโปรเจ็ค เออๆ เอาเป็นว่าถ้าว่างจะพามาเจอละกัน

            “ไม่ใช่ว่ามึงเอาแต่นอนกกเขาหรือไงเลยพามาเจอคนอื่นไม่ได้

            พอๆ เลิกสนใจเรื่องของกูได้แล้ว ดูหน้าเพื่อนซะก่อนคิ้วขมวดจนจะชนกันอยู่แล้ว

            “เอาอย่างนี้น้ำตาลเดี๋ยวเราส่งอะไรให้ดูทางไลน์ น้ำตาลจะได้รู้ว่าสมัยนี้ผู้ชายคบกับผู้ชายเป็นเรื่องปกติ

            “อ่อ อ่า ได้ๆ ถ้างั้นเราไปก่อนนะ” ว่าจบคนตัวเล็กก็รีบวิ่งออกจากห้องเรียนไปทันที เล่นเอาสองสาวทั้งสองหัวเราะคิกคักด้วยความชอบใจ

            พวกมึงนี่ไปแกล้งน้ำตาล” ชายหนุ่มของกลุ่มเพียงหนึ่งเดียวในตอนนี้เอ็ดสองสาวเบาๆ

            ก็นิดเดียวเอง อีกอย่างไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่พวกเราช่วยพี่มังกรเลยนะ

            ไม่กูจะบอกว่าทำน้อยไปต่างหาก

            “อ้าวคิดเหมือนกันก็ไม่บอก มาๆ มาวางแผนต่อไปกันเลยดีกว่า” และสุดท้ายมินที่จะดูเหมือนเป็นคนที่พยายามต่อต้านโครงการบ้าๆ ของสองเพื่อนสาวอย่างหมวยและจ๋าจึงได้กลายมาเป็นหนึ่งในสมาชิกของแก็งคนใหม่ในที่สุด

            สมาชิกของแก๊ง สนับสนุนให้พี่มังกร ได้’ หัวใจน้ำตาล

ก็แหมพี่มังกรก็เป็นคนดีซะขนาดนั้นเขาในฐานะเพื่อนจึงอยากเห็นเพื่อนได้เจอแต่สิ่งดีๆ เช่นกัน ที่ทำไปไม่ได้หวังผลอะไรเล้ย จริงๆ นะ

            คนตัวเล็กที่ได้รับข้อความจากมังกรว่าจะมาถึงช้าเล็กน้อยเพราะอาจารย์ปล่อยช้ากว่ากำหนด เมื่อไม่รู้ว่าจะทำอะไรจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเป็นการฆ่าเวลาก่อนจะคลิกเข้าไปในบทสนทนาของเพื่อนในกลุ่มอย่างหมวยที่ยังไม่ได้ถูกเปิดอ่าน ในห้องแชทนั้นมีลิ้งค์ของอะไรบางอย่างที่อีกฝ่ายส่งมาให้ ซึ่งถ้าให้เดาคงจะเป็นลิ้งค์วีดีโอของอะไรสักอย่าง เจ้าตัวเล็กจึงจัดการคลิกเข้าไปดูด้วยความสงสัย

            พี่ครับผมรักพี่

            ‘พี่ก็รักเราเหมือนกันครับ

            น้ำตาลเบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเห็นภาพตัวละครทั้งสองในวีดีโอค่อยๆ เคลื่อนใบหน้าเข้าหากันอย่างช้าๆ ก่อนจะมาจบลงที่ริมฝีปากของทั้งสองประกบกันและดูดดื่มด้วยความอ่อนโยน

            แค่เห็นภาพคนจูบกันน้ำตาลก็ตกใจมากพอแล้ว แต่นี่วีดีโอที่หมวยส่งมาเป็นคลิปที่ผู้ชายสองคนกำลังจูบกันเลยนะ ฮือ 

            ทำอะไรอยู่ครับ” น้ำตาลสะดุ้งจนแทบจะเผลอปล่อยโทรศัพท์หลุดจากมือเมื่อน้ำเสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นจากทางด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว และโชคดีที่น้ำตาลกดปิดวีดีโอนั้นทันไม่เช่นนั้นอีกฝ่ายคงต้องเห็นแน่นอนว่าน้ำตาลกำลังดูอะไร

            เอ่อ ป ป่าว เราไปกันเลยไหมครับ เดี๋ยวเดียร์จะรอ” คนตัวเล็กยามมีพิรุธมากจะพูดมากจนผิดปกติ 

            เป็นอะไรหรือเปล่าครับทำไมถึงหน้าแดงๆ ไปซนที่ไหนมาเนี๋ยเรา” มังกรเอ่ยแซว อันที่จริงเขาก็พอที่จะเห็นแล้วล่ะว่าคลิปวีดีโอที่น้ำตาลกำลังดูเป็นคลิปเกี่ยวกับอะไรคนตัวเล็กถึงมีท่าทีลนลานถึงเพียงนี้

            น้ำตาลไม่ได้ซนสักหน่อย!”

            “ครับไม่ซนก็ไม่ซน งั้นเราไปกันเลยดีกว่าเนอะ” มังกรจับมือน้องก่อนจะพาเดินไปยังลานจอดรถอย่างที่ทำปกติ แต่ในครั้งนี้สิ่งที่เปลี่ยนไปทำไมน้ำตาลถึงอดคิดถึงภาพในคลิปวีดีโอไม่ได้เลยยามที่กำลังจับมือของรุ่นพี่ตัวโต

            แถมน้ำตาลยังเห็นภาพของตัวเองและพี่มังกรซ้อนอยู่ในคลิปวีดีโอนั้นอีกต่างหาก ฮือ น้ำตาลรู้สึกจักจี้ที่หัวใจอีกแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 190 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #206 mook (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:45

    อร้ายยยย

    #206
    0
  2. #157 AP669 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2563 / 17:52
    เอาดีๆควรบอกเพื่อนนะ ไม่รู้ดิ555เพื่อนเป็นกำลังใจสำคัญสุดๆเลยนะ
    #157
    0
  3. #152 View_Aranya (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 13:08
    น่ารัก 😍🥰🥰
    #152
    0
  4. #127 Xialyu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 16:45
    เพื่อนแสบกันจริงๆ
    #127
    0
  5. #85 Shido_Hikaru (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:58
    โอ้ยยยยยยยยยยยน้อง น่ารักกกกกกก น้ำตาลเอ้ยรักพี่มังกรเข้าให้แล้วสินะ
    #85
    0