ตอนที่ 19 : เงื่อนไขของลาเต้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 เม.ย. 62

บทที่18
เงื่อนไขของลาเต้


@คอนโดJY

          ก้อกๆๆๆ
          "อ้าว มึงมาแล้วเหรอ เร็ว_ัส" ฉันเคาะประตูได้ครู่เดียว ไอ้เมฆก็เปิดประตูให้ราวกับตัวเองเป็นเจ้าของบ้าน
          "เออ เต้อยู่ไหนวะ"
          "อยู่ในห้อง รอคุยกับมึงอยู่"
          "พวกมึงไม่ได้วางแผนอะไรกันใช่ป้ะ
          "ไอ้ปั้นมึงเห็นกูเป็นคนยังไงวะ"
          "เป็นคนบาปไง"
          "ไอ้_ัส"
          "เออมึง เมื่อกี๊กูเจอข้าวปุ้นด้วยว่ะ"
          "เห้ย!!! จริงเหรอวะ มึงหมายถึงยัยน้องสาวลูกยัยแม่มดอ่ะนะ"
          "ใช่! มันรู้จักกับพี่คิมด้วยว่ะ กุสังหรณ์ใจแปลกๆ มึงไปสืบให้หน่อยดิว่ามันมาทำอะไรที่ไทย แล้วมาตั้งแต่เมื่อไหร่"
          "เออ เดี๋ยวกูจัดการให้ เอาแบบละเอียดยิบเลย มึงก็เข้าไปเคลียกับไอ้เต้เหอะ กูกลับแล้ว ดีๆนะเว้ย"
          "เออออ กลับดีๆล่ะมึง"
          "กรั้มปี้ซะอย่าง จุ๊บ!คิส กึ้ดบาย" ไอ้เมฆเดินเข้ามาจุ๊บหน้าผากฉันแล้วเดินออกไป ส่วนฉันก็เดินเข้ามาในห้องนอนของเต้ เต้นั่งหันหลังให้ฉันอยู่ มันรู้ว่าฉันเข้ามาแล้วแต่ก็ไม่ได้หันมามอง ไม่รู้ทำไมฉันถึงรู้สึกใจไม่ดีเอาซะเลย
          "เต้...ปั้นมาแล้วนะ"

          "..."

          "..."

          "..."

          "..."

          "..."

          "เอ่อออ เต้นั่งเงียบมานานแล้วนะ"

          "..."

          "เต้เป็นอะไรกันแน่ บอกปั้นมาเถอะนะ อย่าเอาแต่เงียบแบบนี้สิ"

          "ปั้น...เราเป็นเพื่อนกันมานานแค่ไหนแล้วนะ"

          "อืมมมมม น่าจะประมาน 16 ปีได้แล้วนะ"

          "นานแล้วเหมือนกันเนอะ"

          "ช่ายยย ปั้นดีใจนะที่วันนี้เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่"

          "แต่เต้เสียใจที่ปล่อยให้เราเป็นเพื่อนกันมาถึงทุกวันนี้"

          "เต้...ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ"

          "ตลอด3ปีที่ผ่านมา เราสองคนตัวติดกันตลอด"

          "ใช่ ปั้นคงมีวันนี้ไม่ได้ถ้าไม่มีเต้"

          "ไม่ใช่หรอก ปั้นไม่จำเป็นต้องมีเต้มาตั้งแต่แรก"

          "ทำไมเต้ต้องพูดแบบนี้"

          "บอกเต้ได้ไหมคืนนั้นที่ปั้นกลับห้องตอนเช้า ปั้นไปไหนมา"

          "ก็...ไอ้หมอกมันขอให้ปั้นช่วยหาของขวัญวันเกิดให้ม่านฟ้า"

          "ไปกับใคร"

          "..."

          "ต้องหาทั้งคืนเลยเหรอ"

          "เต้! เต้อยากจะพูดอะไรก็พูดมาเลยเหอะ อย่าทำให้ปั้นอึดอัดได้ไหม"

          "ปั้น! ปั้นรู้ใช่ไหมว่าเต้รักปั้นมากขนาดไหน ปั้นรู้ใช่ไหมว่าเต้เป็นห่วงปั้นมาก ปั้นรู้ใช่ไหมว่าเต้ไม่สบายใจเลยเวลาที่เห็นปั้นไม่สบายใจ"
          "รู้! เต้ปั้นรู้"
          "แล้วปั้นรู้หรือเปล่าว่าเต้เจ็บปวดแค่ไหนเวลาที่เห็นปั้นร้องไห้"
          "เต้..."
          "เต้ไม่เคยโกรธปั้นเลยสักครั้งไม่ว่าปั้นจะดื้อแค่ไหน เต้อยู่ข้างๆปั้นเสมอตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ครั้งนี้มันคงเป็นแบบเมื่อก่อนไม่ได้จริงๆ เต้ไม่สามารถโกหกปั้นได้ว่าเต้ไม่โกรธ"
          "ปั้นขอโทษ"
          "เต้ยอมรับว่าที่ผ่านมาเต้ไม่ได้มองปั้นเป็นแค่เพื่อนเหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆ แต่เต้ก็ไม่เคยขอร้องให้ปั้นมองเต้เหมือนที่เต้มองปั้น เต้ไม่เคยอยากให้เราเปลี่ยนสถานะ เพราะไม่ว่ายังไงเต้ก็ยังอยู่ข้างๆปั้นเสมอถึงแม้ว่าเต้จะเป็นได้แค่เพื่อน"
          "..." T.,T
          "ถ้าวันหนึ่งปั้นจะรักใครสักคนและยกให้เขาเป็นคนรักของปั้น เต้ก็คงไม่ขัดขวางความสุขของปั้น เพราะยังไงเต้ก็ยังอยู่ข้างๆปั้นเสมอ แต่เต้ต้องมั่นใจว่าปั้นจะมีความสุขจริงๆ"
          "เต้จะพูดอะไรกันแน่"
          "ที่ผ่านมาเต้ให้ได้ทุกๆอย่างที่ปั้นขอ และถ้าเต้จำไม่ผิดคือเต้ไม่เคยขออะไรจากปั้นเลย เพราะงั้นวันนี้เต้จะขอปั้นเป็นครั้งแรกและอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย"
         "ได้สิ ปั้นก็ให้เต้ได้ทุกๆอย่างเหมือนกัน เพราะเต้คือเพื่อนรักของปั้น เพื่อนที่ปั้นรักที่สุดเหมือนกัน"
         "ปั้นอย่าเพิ่งตอบเต้ว่าได้ เพราะว่าปั้นอาจจะเปลี่ยนใจถ้าปั้นได้รู้ว่าเต้จะขออะไร"
         "ขอปั้นมาเลยเต้"
         "ปั้นมีสิทธิเลือกว่าจะให้หรือไม่ให้ในสิ่งที่เต้ขอ แต่ปั้นต้องจำไว้ว่าปั้นไม่มีสิทธิเลี่ยงเงื่อนไขของเต้ เพราะไม่ว่ายังไงปั้นก็จะต้องเลือก"
         "พูดมาสิ"
         "เต้ขอให้ปั้นเลิกติดต่อกับผู้ชายคนนั้นได้ไหม"
          "..."
          "เหอะ! มันยากมากสินะ ฮ่าๆ ฮึก! ฮ่าๆ ฮึก!" แผ่นหลังของเต้สั่นแรงขึ้น เต้ร้องไห้เพราะฉันอีกแล้ว
          "เต้" ฉันค่อยๆเดินเข้าไปใกล้เต้ อยากจะปลอบเต้เหมือนที่เต้เคยปลอบฉัน
          "อย่าเข้ามาใกล้เต้เลยนะปั้น หยุดอยู่ตรงนั้นเถอะได้โปรด"
          "..."
          "เงื่อนไขของเต้ก็คือ ปั้นต้องเลือกระหว่างเต้กับผู้ชายคนนั้น ถ้าปั้นเลือกเต้ก็เท่ากับว่าปั้นทำตามคำขอของเต้ และปั้นก็ต้องตัดขาดจากผู้ชายคนนั้น"
          "แล้วถ้าปั้นทำตามสิ่งที่เต้ขอไม่ได้ล่ะ"
          "ก็เท่ากับว่าปั้นไม่ได้เลือกเต้ เราสองคนก็จะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก แม้แต่คำว่าคนรู้จักเราก็ใช้มันจำกัดความสัมพันธ์ของเราไม่ได้"
          "แบบนี้ก็เท่ากับว่าปั้นไม่มีสิทธิ์เลือกเลยนะเต้ ปั้นไม่ยอมให้เราต้องกลายเป็นคนไม่รู้จักกันหรอกนะ"
          "งั้นปั้นก็ตัดขาดกับผู้ชายคนนั้นสิ"
          "เต้! เต้รักปั้นไม่ใช่เหรอ เต้บอกว่าไม่อยากเห็นปั้นเสียใจ แล้วทำไมเต้ถึงอยากให้หัวใจปั้นแตกสลายล่ะ"
          "เต้ไม่อยากให้ปั้นต้องเสียใจเพราะผู้ชายคนนั้นอีกต่างหาก แต่ถ้าปั้นเลือกเขา เต้ก็ไม่อยากจะอยู่ให้เห็นน้ำตาของปั้น เพราะความเจ็บปวดของปั้นก็คือความเจ็บปวดของเต้"
          "ปั้นจะไม่มีวันเสียใจอีกแล้วล่ะเต้ ตอนนี้ปั้นกับพี่คิมเราตกลงเป็นแฟนกันแล้ว ปั้นไม่ได้รักเขาข้างเดียวอีกแล้วนะ เพราะงั้นเต้อย่าให้ปั้นต้องเลือกเลย"
          "มันเลือกยากมากขนาดนั้นเลยเหรอปั้น"
          "ปั้นไม่อยากเสียเต้ไป"
          "ปั้นก็เลือกเต้สิ เลิกยุ่งกับเขาซะ"
          "เต้ไม่เข้าใจปั้นเลย"
          "ปั้นเคยบอกว่าเต้เข้าใจปั้นมากกว่าใคร มากกว่าตัวปั้นเองด้วยซ้ำ"
          "..."
          "และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ"
          "เต้...ปั้นยังอยากให้เต้อยู่ข้างๆปั้นนะ ปั้นรักเต้ที่สุด รักมากกว่าใครในโลกนี้"
          "ฮ่าๆๆ เต้เข้าใจปั้นจริงๆด้วย ปั้นเอาแต่พูดว่าอยากให้เต้อยู่ ไม่อยากเสียเต้ไป เพราะในใจปั้นมันเลือกแล้ว เลือกผู้ชายคนนั้นไปแล้ว"
          "ไม่ใช่แบบนั้นนะเต้"
          "ปั้นไม่ได้เลือกเต้"
          "ปั้นเลือกไม่ได้ ปั้นเลือกไม่ได้จริงๆเต้ เต้คือเพื่อนรักของปั้น พี่คิมคือคนรักของปั้น ปั้นเลือกใครคนใดคนหนึ่งไม่ได้หรอก"
          "ปั้นต้องเลือกได้ เต้จะรอฟังคำตอบของปั้นนะ"
          "เต้..."
          "วันที่เราต้องบินไปเกาหลียังเหลือเวลาอีกตั้งหนึ่งสัปดาห์ เต้จะรอ...หวังว่าปั้นจะซื่อสัตย์ต่อหัวใจตัวเองนะ"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น