[YAOI]ท่านจอมมาร! ข้าขอดาบท่านได้หรือไม่ขอรับ [สนพ.ฟาไฉ]

ตอนที่ 5 : ช่วยทำตามหน้าที่เถอะขอรับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,604
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,343 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61



บทที่ 4 ช่วยทำตามหน้าที่เถอะขอรับ

                ภายในห้องอาหารหรูหรา อาหารมากมายคั่นกลางระหว่างมนุษย์และจอมมาร นัยน์ตาโศกของจอมมารจ้องไปยังมนุษย์ที่กำลังเบียดแผ่นหลังกับเก้าอี้บุผ้ากำมะหยี่ ร่างเล็กๆในสายตาจอมมารแทบจะฝังร่างเป็นเนื้อเดียวกับเก้าอี้

                “ทานข้าว”จอมมารเอ่ย เหมือนการขอดาบก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดขึ้น เขาตักอาหารเข้าปากแต่ดวงตาสีโลหิตยังจับจ้องมนุษย์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

                “ตะ แต่เรื่องดาบ”ออฟานเสียงสั่น เขาไม่ได้เตรียมใจมาทานมื้อเที่ยงกับจอมมาร และการชวนมนุษย์มาทานมื้อเที่ยงก็ไม่ใช่เรื่องปกติที่จอมมารทำแน่ๆ เขามั่นใจ

                “ทานข้าว”เมื่อได้รับคำย้ำ ออฟานจึงยอมหยิบช้อนขึ้นมาตักซุปข้าวโพดตรงหน้า น้ำตาไหลท่วมอยู่ในใจ

               

                เจ็บ

                นั่นคือความรู้สึกแรกเมื่อมือขวาของข้าสัมผัสช้อนเงิน การซ่อมแซมผ้ากันเปื้อนเมื่อคืนทำปลายนิ้วโป้งและชี้ของข้าปวดระบมไปหมด หากพวกเจ้าเคยเย็บผ้าก็คงรู้ว่าถึงจะไม่โดนเข็มตำแต่การจับเข็มเล่มเล็กๆหลายชั่วโมงก็ทำให้ปวดนิ้วได้ ซุปข้าวโพดถูกตักขึ้นมาด้วยมือที่สั่นระริก ถึงจะพยายามประคองไม่ให้มันหกเลอะเทอะแต่ระยะทางจากจานถึงปากข้ามันไกลเกินกว่าที่นิ้วจะรับไหว ซุปในช้อนหายไปอยู่บนผ้าปูโต๊ะเกินครึ่ง พอเปลี่ยนมาใช้มือซ้ายก็ไม่ช่วยอะไรมากนัก ข้าจึงเลือกที่จะวางช้อนไว้ที่เดิม

                “ไม่อร่อย?

                “มะ ไม่ใช่ขอรับ”ข้าส่ายหน้าเป็นพัลวัน ซุปข้าวโพดนี่อร่อยมากๆ อร่อยจนอยากยกจานก็ซดให้มันรู้แล้วรู้รอดแต่มันเป็นกิริยาที่ไม่ควรทำ ท่านจอมมารพยายามดันจานอาหารอื่นมาให้แต่ข้าก็กินเลอะจนต้องส่ายหน้าปฏิเสธ

ท่าทีของเขากับอาหารที่ปลอดยาพิษใดๆทำให้ข้ามึนงงไปหมด คำถามมากมายวิ่งวนอยู่ในหัว ทำไมอาหารของเขาถึงอร่อยขนาดนี้ ทำไมอาหารถึงปลอดยาพิษ ทำไมเขาถึงต้องต้อนรับดีขนาดนี้และทำไมข้าถึงต้องมานั่งทานข้าวกับจอมมาร ข้าแค่มาขอดาบเท่านั้นเอง เราควรจะมาคุยกันให้เรื่องมันจบๆไป  ถ้าท่านไม่ให้ข้าก็ไม่ตื๊อหรอกขอรับ!

หลังจากปฏิเสธอาหารครบทุกจาน ท่านจอมมารก็ลุกขึ้นพรวด ข้าสะดุ้งสุดตัวจนแทบสิ้นสติ ใบหน้าท่านลุงที่เคยสอนรีดนมวัวปรากฏขึ้นมาในหัว ท่านลุงอย่าพึ่งเอาข้าไปอยู่ด้วยเลยขอรับ!

                “ตามมา”ข้าลุกขึ้นอย่างเก้ๆกังๆ ปลายเท้าเปลือยเปล่าถูกันไปมา ท่านจอมมารที่เดินเข้ามาใกล้หยุดชะงัก ดวงตาสีแยมสตอเบอรี่จ้องมาที่นิ้วเท้าทั้งสิบของข้า

                ตาย ข้าตายแน่ๆ เขาต้องโกรธมากแน่ๆที่เห็นการแต่งตัวทุเรศๆของข้า ใส่ชุดนอนไม่พอยังเท้าเปล่าอีกต่างหาก

                “ทำไมไม่ใส่รองเท้า”

                “ขะ ข้ารีบออกจากบ้านขอรับ เลย...ลืม”

                “อเล็ก”สิ้นเสียงของท่านจอมมาร ปีศาจกิ้งก่าที่ยืนรับใช้อยู่ไม่ไกลวิ่งหายออกไปจากห้องอาหาร ก่อนจะกลับมาพร้อมรองเท้านุ่มนิ่มสีน้ำตาลอ่อน มันถูกวางที่ปลายเท้าของข้า

                “สวมสิ”เมื่อเห็นว่าข้ายอมทำตามคำสั่งแต่โดยดี ท่านจอมมารก็รีบร้อนเปิดประตูออกไป จากการที่หยุดยืนข้างกันเมื่อกี้ทำให้รู้ว่าข้ามีความสูงแค่ปลายคางของท่านจอมมารเท่านั้น แถมไหล่ยังแคบว่าด้วย แต่เขาเป็นปีศาจ การมีรูปร่างกำยำกว่ามนุษย์จึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

                ช่วงขายาวๆของท่านจอมมารก้าวไปตามทางเดินของปราสาท ตามกำแพงประดับไปด้วยกรอบรูปมากมายแต่ข้าไม่มีเวลาไปสนใจเพราะต้องรีบตามท่านจอมมารให้ทัน

ข้าคิดว่าปราสาทของจอมมารจะซับซ้อนเหมือนเขาวงกต มีตรอกซอกซอยและประตูหลายบานอย่างในนิทาน แต่เปล่าเลยท่านจอมมารพาข้าเดินลงไปตามบันไดวนจนถึงชั้นใต้ดิน เลี้ยวซ้ายอีกสองทีก็เจอกับทางเดินแคบๆ สองข้างทางประดับไปด้วยภาพจอมมารรุ่นก่อนๆ คบเพลิงจุดห่างกันในระยะที่พอดีทำให้เดินสะดวก ไม่ล้มหน้าฟาดหลังท่านจอมมารไปเสียก่อน 

การมาขอดาบอย่างหน้าไม่อายแบบนี้อาจทำให้ท่านจอมมารโกรธมากๆ และที่เขาพาข้ามาที่ห้องในชั้นในดินแบบนี้เพราะต้องการจับข้ามาทรมานแน่ๆ ทำไมไม่หนีน่ะหรือ...เจ้าปีศาจวัวเดินตามหลังข้าอยู่นะสิ จะหนียังทำไม่ได้เลย

แล้วการเดินทางก็สิ้นสุดลงที่บานประตูสีมาร์ชเมลโล่ เอาล่ะพวกเจ้าคิดว่าหลังบานประตูนี้มีเครื่องทรมานแบบไหน

                1 เครื่องทรมาน

                2 วงเวทที่ต้องการเหยื่อสังเวย

                3 บ่อกรดที่ใช้ทำลายศพ

                4 กิโยตีน

                ท่านจอมมารเปิดประตูออกกว้าง แสงสว่างจากภายในห้องสาดเข้ากับดวงตาจนต้องกะพริบปรับให้ชิน มันเป็นห้องขนาดจัตุรัสที่กว้างพอสมควร กำแพงทั้งสี่ด้านมีตู้กระจกตั้งติดกันเป็นแถว ภายในมีอาวุธมากมายหลายชนิด กลางห้องมีหีบสมบัติหลายหีบวางอย่างระเกะระกะ ในหีบไม่ในเงินทองหรือมณีใดๆแต่เป็นอาวุธที่วางสุมกันจนล้นมาออก

                “เลือกสิ”ท่านจอมมารขยับไปอยู่ด้านข้าง เปิดทางข้าเลือกได้ตามใจชอบ

                “ท่านจะยกดาบให้ข้าหรือขอรับ”

                “อืม”เขาพยักหน้าเบาๆ มันไม่ง่ายไปหน่อยหรือ จากตะกร้ามากมายที่ส่งมาให้ก็พอทำให้รู้ว่าเขาเป็นคนใจดี แต่แบบนี้มันผิดวิสัยจอมมารไปหน่อยหรือเปล่า

                “ท่านมีข้อแลกเปลี่ยนไหมขอรับ”บนโลกนี้ไม่มีสิ่งที่ได้มาฟรีๆฉันใด ท่านจอมมารก็ไม่ยกดาบให้ข้าง่ายๆฉันนั้น แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมอง คนตัวสูงกลับทำหน้าตกตะลึง นิ่งค้างไปหลายนาทีเหมือนไม่ได้คิดเรื่องนี้มาก่อน

                ไม่จริง! ท่านเป็นจอมมารนะขอรับ จะมายกดาบให้ผู้อื่นง่ายๆแบบนี้ไม่ได้ ถึงมันจะเป็นเรื่องดีสำหรับข้าก็เถอะ ความกลัวที่มีต่อท่านจอมมารลดลงไปอยู่ในระดับต่ำเตี่ยเรี่ยดิน ตรงข้ามกับความกังวลที่พุ่งสูง ท่านสู้กับพวกผู้กล้ามาได้อย่างไร ข้าอยากรู้เหลือเกิน ข่าวลือที่ว่าท่านโหดร้ายนั่นโกหกทั้งเพใช่ไหมขอรับ!

                จอมมารก็ต้องมีหน้าที่ของจอมมารสิ จะให้ของใครง่ายๆไม่ได้อย่างน้อยมันก็ต้องมีการทำพันธะเลือด หรือข้อแลกเปลี่ยนให้ข้าเป็นทาสรับใช้ ข้ายืนรอคำตอบจากท่านจอมมารอยู่นานแต่นอกจากจะไม่ได้คำตอบแล้วใบหูแหลมของเขายังแดงขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าหล่อเหลาก้มต่ำจนผมตกลงมาบดบังดวงตาสีแยมสตอเบอรี่ มือทั้งสองบีบกำกางเกงแน่นเหมือนตัดสินใจไม่ถูก

                ท่านต้องคิดจนหูร้อนเลยหรือขอรับ?

                “ท่านคิดออกเมื่อไหร่ค่อยบอกข้าก็ได้ขอรับ”ท่านจอมมารเงยหน้าขึ้นมามอง คิ้วเรียวของเขาคลายออก ข้าไม่เอาของของคนอื่นมาโดยไม่ตอบแทนหรอก ตอนนี้ท่านจอมมารเป็นผู้มีพระคุณของข้าแล้ว

                “ดาบเล่มไหนที่ท่านไม่ใช้แล้วขอรับ”ดาบห้าเล่มดันตัวออกมาจากกองอาวุธราวกับมีชีวิต พวกมันลอยมาหยุดตรงหน้า ข้าหลุดอุทานด้วยความตื่นเต้น ดาบลอยได้เชียวนะ!

 ข้าหันไปสบตาท่านจอมมารปริบๆ ทำให้ของลอยอีกสิขอรับ ข้าอยากเห็นพลังเวทอีก!แต่เขากลับหลบตาไปมองพื้นเสียอย่างนั้น ท่านจอมมารคงไม่อยากคุยกับข้าเท่าไหร่ ข้าเอื้อมมือออกไปพยายามจิ้มตัวดาบแต่มันกลับโยกหลบเหมือนไม่ต้องการให้แตะต้อง ข้าจึงเก็บไม้เก็บมือกลับมาที่เดิม

                “ขอเล่มที่ท่านไม่สำคัญกับท่านขอรับ”ดาบเล่มบางลอยมาวางอยู่บนมือข้า แสงสีรุ้งเปล่งประกายจนรู้สึกระคายตา ไม่ใช่ว่าของสีรุ้งเป็นของที่สำคัญมากๆหรอกหรือ เป็นของในตำนานอะไรแบบนั้น

                “ผิดเล่มหรือเปล่าขอรับ”ข้าถามย้ำ สมองยังคิด ความไม่สำคัญ ของมันไม่ออก

                “สร้างผิด”ข้าหลุดหัวเราะจนสำลักน้ำลาย ไอค่อกแค่กหน้าแดงไปหมด ภาพจอมมารใช้ดาบสีรุ้งสู้กับผู้กล้าเป็นภาพที่พิศวงพอสมควร ไหนจะโบสีรุ้งที่ผูกตรงตัวด้ามอีก ฟรุ้งฟริ้งจนเสียจริตจอมมารทีเดียว ฝักดาบสีเทาลอยเข้ามาครอบปิดประกายสีรุ้งเอาไว้เหมือนไม่อยากให้ข้าเห็น

                “ตกลงขอรับ ข้าเอาดาบเล่มนี้ เมื่อกลับจากการเดินทางจะมาฟังข้อแลกเปลี่ยนนะขอรับ”ปีศาจวัวผายมือเชิญข้าออกไปจากห้อง มือหนึ่งถือดาบ มือหนึ่งจับขอบกางเกงยางยืดเสื่อมของตัวเองไว้ ขณะที่กำลังจะขึ้นจากชั้นใต้ดิน คนที่เดินตามหลังก็กระตุกชายเสื้อเบาๆ

                “เจ้าจะไปที่ไหน”

                “ไปเมืองหลวงขอรับ”

                “ไปทำไม”

                “เอาดาบท่านไปแลกเงินรางวัลขอรับ”

                เพล้ง ตึง

                เสียงถ้วยชาในมือปีศาจร่วงแตกกระจายไปกับพื้น น้ำชาที่เตรียมมาให้ท่านจอมมารหเลอะเทอะไปทั่ว ไม่ไกลนักมีปีศาจกิ้งก่าสะดุดหางตัวเองจนหน้าฟาดพื้น ดูเหมือนว่าปีศาจที่นี่จะซุ่มซ่ามกว่าที่คิด ท่านจอมมารปล่อยมือจากชายเสื้อของข้า ริมฝีปากของเขาเม้มแน่นอีกครั้ง ก่อนกว่าจะก้าวผ่าน เดินนำข้าไปยังประตูปราสาท

                “ขอบคุณท่านมากขอรับ”หลังจากโบกมือลาท่านจอมมาร ข้าก็วิ่งผ่าลมหนาวไปที่บ้านหลังน้อยของตัวเอง พอปีนข้ามรั้วมาได้เหล่าสัตว์เลี้ยงก็พากันส่งเสียงร้องระงมเพราะการออกมาอย่างรีบร้อนทำให้ลืมให้อาหารสัตว์แถมยังไม่ได้รีดนมเจ้าแป้งเจ้าไข่ด้วย

ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายคล้อย เหล่าสัตว์ตรงเข้ามาทำร้ายร่างกายข้าที่ปล่อยปละละเลยพวกมัน เจ้าอียอร์ใช้หัวดุนหลังข้าเป็นการลงโทษ กุ๊กไก๊รุมจิกนิ้วเท้าข้าประหนึ่งจิกหนอนอ้วน ส่วนแม่วัวทั้งสองสะบัดหางตีข้ายกใหญ่ ข้าโทษ หยุดทำร้ายข้าเถอะ!

                จอมมารยืนมองมนุษย์ที่วิ่งดุกดิกกลับบ้านไปจนลับสายตา ปีศาจกิ้งก่าอเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆกระแอมขึ้นมาไม่เบานัก

                “ทำไมนายท่านไม่จับเขามาทำสัญญาทาสล่ะขอรับ”

                “มันป่าเถื่อนเกินไป”อเล็กปากค้าง มันมองนายท่านอย่างไม่เชื่อสายตา ข้ารับใช้จอมมารอยู่ใช่ไหม?! แล้วไหนจะเจ้ามนุษย์ยืดย้วยนั่นอีก กล้าใส่เสื้อย้วยกางเกงยืดมาหานายท่านได้อย่างไร ไร้ยางอายสิ้นดี นายท่านก็พอกันเสียทั้งของ เสียทั้งเวลา มือยังไม่ได้จับ อเล็กเครียด!

แต่จอมมารหาได้สนใจปีศาจกิ้งก่าที่ยืนกระฟัดกระเฟียดอยู่ตรงประตูไม่ เขาเดินกลับไปยังห้องอาหาร ตักชิมชามซุปข้าวโพดที่มนุษย์ย้วยยืดทาน

"จอห์น วันนี้เวรใครเข้าครัว" ปีศาจวัวสะดุ้ง ในหัวไล่รายชื่อเวรในแต่ละวัน

"พวกปีศาจสิงโตขอรับ"

"บอกพวกมันไปฝึกทำอาหารใหม่"จอห์นตกตะลึง ปีศาจสิงโตเป็นปีศาจที่ทำอาหารอร่อยที่สุดในภพมาร การโดนนายท่านไล่ให้ไปฝึกทำอาหารใหม่แบบนี้ พวกมันคงได้โดดหน้าผาตายเป็นแน่

เลือดเย็นสมเป็นท่านจอมมาร!

แล้ววันนี้ท่านจอมมารก็ปิดประตูห้องนอนดังลั่นปราสาทเช่นวันก่อน

 

'ท่านมีข้อแลกเปลี่ยนหรือไม่' น้ำเสียงของมนุษย์เพื่อนบ้านดังก้องอยู่ในหัว ข้อแลกเปลี่ยนงั้นหรือ ข้ามีเป็นร้อยข้อ แถมแต่ข้อละมีแต่เรื่องต่ำตมอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน ฝ่ามือหนาถูจมูกไปมา กลิ่นน้ำนมจากมนุษย์ผู้นั้นยังติดอยู่ที่ปลายจมูก 

เมื่ออยู่ใกล้เขา ข้ากลายเป็นคนประหยัดคำพูดไปทันที คำพูดที่ปกติพูดออกไปได้อย่างคล่องแคล่วกลับเอ่ยได้ยากลำบาก เสื้อผ้าย้วยยืดบนร่างเขาไม่ได้ดูขัดหูขัดตาสักนิด มันให้ความรู้สึกตรงกันข้ามด้วยซ้ำ

หัวใจข้าเต้นแรงจนหนวกหูไปหมด มันดังจนจะกลบเสียงน่ารักๆจากปากชมพูนั่นอยู่แล้ว           

ดังนั้นช่วยเต้นเบาๆหน่อยได้หรือไม่...ใจข้า

 


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



เราเห็นนะคะ!!! เรือบาปที่ลอยอยู่ตรงนั้นน่ะ ใจเย็นๆนะคะ คิดถึงหน้าท่านจอมมารไว้55555

ช่วงนี้เราฝึกขับรถ เป็นอะไรที่ดูดพลังเราไปพอสมควร แต่จะพยายามอัพทุกวันนะคะ

ขอcommentเป็นพลังใจในการอัพหน่อยนะคะ

เราสนุกที่ได้อ่านcommentนะ โดยเฉพาะเรือบาปเห็นแล้ว ยิ่งอยาก(....เติมคำ 10 คะแนน...)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.343K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,217 ความคิดเห็น

  1. #9202 xxxlilly (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:58
    จอมมารคลั่งรักมากกกก น่ารัก
    #9,202
    0
  2. #9186 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 19:32
    ชั้นยิ้มจนคนข้างๆหันมามอง..
    #9,186
    0
  3. #9185 bllam1880 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 16:16
    กู!-หยุด!-ยิ้ม! ม่ายด๊ายยย! // พายเรือระบายอารมณ์
    #9,185
    0
  4. #9180 小现在 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 17:09

    555 ตะไมลงเรือบาปกัน. //ยกขากลับ

    #9,180
    0
  5. #9151 timeline3009 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 03:01
    ชั้นเขินแรงมาก//ฮื่ออ กุมใจ น่ารักทั้งคนพี่และคนน้องเลยย
    #9,151
    0
  6. #9142 IsMyHope (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 00:44
    หวาย เสียอาการรุนแรงมากพ่อ
    #9,142
    0
  7. #9134 bbbyearnn. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:05
    ชอบท่านจอมมารมากแงง ไอต้าววว
    #9,134
    0
  8. #9124 phapha087bw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 19:19
    เอ็นดูท่านจอมมารมาก ลูกเอ้ย หนูไม่รู้ตัวเลยว่าท่านเค้าหูแดงเพราะเขินน่ะ
    #9,124
    0
  9. #9120 TigKie_18 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 18:58
    อเล็กเครียดดดดดด ว๊ายยยยยวงวาร เสียทั้งของทั้งเวลา แขนก็ไม่ได้จับ ว๊ายๆๆ5555
    #9,120
    0
  10. #9101 Jaeyongie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 17:38
    555555 ความมุ้งมิ้งของท่านจอมมาร
    #9,101
    0
  11. #9091 mssss (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 19:07
    ตกหลุมรักเค้าเข้าแล้วล่ะซี่ อ่อกๆๆ
    #9,091
    0
  12. #9086 Namloly (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 18:18

    อรุ่ม ท่านจอมมารเขินใจอินี่ก็ไม่ดีค่ะ

    #9,086
    0
  13. #9069 jkooktaev (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 17:46
    ถึงกับสตั๊นกันเลยทีเดียว มาขอดาบกับจอมมารเพื่อนำไปแลกเงิน น้องงงงน่ารักอ่า ส่วนท่านจอมมารนี่ไปตกหลุมรักน้องตั้งแต่ตอนไหนเนี่ยยย
    #9,069
    0
  14. #9061 tunty0505 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 14:25
    จอมมาร ใจเย้นนนน55555
    #9,061
    0
  15. #9057 ChaTzar (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 19:26
    เอิ่บ ท่านจอมมารไปชอบเค้าตั้งแต่เมื่อใด ตายกุเสียเงินแน่ๆ
    #9,057
    0
  16. #9053 omuya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 18:42
    เหมือนท่านจอมมารโดนอ่อย คนอ่อยยังไม่รู้ตัวเลย
    #9,053
    0
  17. #9040 NaokiChun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 09:54
    หนุ่มน้อยผู้ครอง​ใจจอมมาร5555
    #9,040
    0
  18. #9038 Pristill (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 23:48
    จอมมารท่านso cute มาก555
    #9,038
    0
  19. #9031 Noella_Kew (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 06:55
    จอมมารรรรรรรรรเองเอางี้เลยหรอออออ
    #9,031
    0
  20. #9021 kun-August (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 00:56
    ท่านจอมมารน่ารักกกกก
    #9,021
    0
  21. #9011 dalnimg (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 21:37
    ทำไมเป็นจอมมารที่น่าเอ็นดูขนาดนี้คะ 5555555
    #9,011
    0
  22. #8940 ภนุ. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 20:52
    โอ้ยยยทั่นจอมมาร น่าร้ากกก 55555555555
    #8,940
    0
  23. #8915 lionmeoww (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 00:50
    //เกียมก้าวขึ้นเรือบาป
    #8,915
    0
  24. #8910 บาบาน่า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 22:04
    อยากเห็นจอมมารใช้ดาบรุ้งจังเลยค่ะ เสียดายที่น้องจะเอาดาบไปขายแล้ว 55555
    #8,910
    0
  25. #8876 Mind_Queen (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 14:17
    เอ็นดูวววว อะไรบอกว่าข้อแลกเปลี่ยนมีแต่เรื่องต่ำตม55555
    #8,876
    0