หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 72 : ตำราเซียนวายุ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,325
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,846 ครั้ง
    4 พ.ย. 62


ช่วงนี้อาจจะ 2-3 วันมาครั้งนะคะ เพราะใกล้สิ้นปีแล้วมีงานให้เคลียร์เยอะมากเลย



“ตำราเซียนวายุ”

“ตำรานี้จะถูกนำออกจากหอตำราทุกๆหนึ่งร้อยปีเพื่อคัดเลือกประมุขคนใหม่แห่งตำหนักเซียนวายุ แต่หลายร้อยปีมานี้นับแต่ตั้งอี้เทียนขึ้นเป็นประมุขก็ยังไม่มีผู้ใดเหมาะสมและคู่ควรกับตำแหน่งเลยแม้แต่ผู้เดียว ข้าจึงอยากให้เจ้าลองเปิดตำราเซียนวายุดู ข้าเชื่อว่าเจ้าเหมาะสมและคู่ควรจิวเหมย”

“ขอบพระคุณท่านตาที่มอบโอกาสนี้ให้ข้า แต่ข้าขอปฎิเสธเจ้าค่ะ”

“เพราะจ้าวไท่หยางสินะ”

“เจ้าค่ะ การจะบรรลุเซียนนั้นไม่ใช่เรื่องยากหากข้าตั้งใจจะฝึกตนจริงๆ แต่หากข้าต้องอยู่ไปอีกหลายร้อยปีโดยที่ไม่มีพี่หยางเคียงข้างข้าทำไม่ได้เจ้าค่ะ ข้ารักพี่หยางมาก แม้จะไม่ค่อยแสดงออกเท่าใดนัก แต่พี่หยางคือคนที่ข้าให้ความสำคัญมากที่สุด มากกว่าผู้ใดในโลกนี้ ข้าอยากอยู่เคียงข้างพี่หยางและไม่อาจอยู่โดยตัวคนเดียวโดยไม่มีพี่หยางได้”

“แล้วเจ้าไม่คิดบ้างหรือว่าหากเจ้าอยากบรรลุเซียน จ้าวไท่หยางก็พร้อมจะบรรลุเซียนไปกับเจ้า”

“เช่นนั้นข้าก็อยากรอให้ถึงวันนั้นเสียก่อนเจ้าค่ะท่านตา”

“เอาเถิด หากเจ้ายืนยันเช่นนั้นข้าก็สุดแล้วแต่เจ้า”

“แล้วท่านตาให้ข้าเข้ามาในนี้จะไม่เป็นอะไรหรือเจ้าคะ ในเมื่อห้องนี้เป็นความลับ”

“เจ้าเข้ามาในนี้ไม่ได้หรอกหากข้ากับอี้เทียนไม่พาเข้ามา ต่อให้มีผู้ใดล่วงรู้ก็เข้ามาเองไม่ได้” นางพยักหน้าเข้าใจแล้วส่งตำราเซียนวายุให้ท่านตาก่อนที่ตำราเซียนวายุจะกลับไปอยู่ยังที่ที่เคยอยู่ “ตำราเซียนวายุจะเลือกผู้ที่เหมาะสมโดยการเปิดตำรา หากมีผู้ใดเปิดตำราเซียนวายุได้ผู้นั้นจะได้รับการยอมรับจากเซียนทุกคนให้ขึ้นสู่ตำแหน่งประมุขโดยไร้ข้อคัดค้าน ทั้งยังสามารถฝึกวิชาจากในตำราเซียนวายุได้อีกด้วย แต่วิชาที่ตำราเลือกให้ประมุขคนใหม่นั้นจะแตกต่างออกไปตามแต่ว่าผู้นั้นจะมีความสามารถเป็นเลิศในด้านใด เช่นข้าที่เป็นเซียนโอสถ อี้เทียนเป็นเซียนกระบี่”

“น่าเสียดายนะเจ้าคะ หากข้าตัวคนเดียวคงไม่ลังเลที่จะเปิดตำราเซียนวายุดูสักครั้ง”

“หนทางของการบรรลุเซียนนั้นไม่ยาก แต่ก็ไม่ง่าย อี้เทียนจะช่วยพวกเจ้าเองหากพวกเจ้าต้องการ วันนี้เจ้าไปพักเถิด เช่นไรก็ลองเอากลับไปไตร่ตรองดู หากจ้าวไท่หยางยินยอมฝึกตนเพื่อบรรลุเซียนพร้อมๆกับเจ้าก็เป็นเรื่องดี”

“เจ้าค่ะ ท่านตาเองก็พักผ่อนด้วยนะเจ้าคะ” นางทำความเคารพท่านตาแล้วเดินออกจากหอตำรากลับไปพักผ่อน จะได้เก็บแรงไว้สำรวจตำหนักเซียนวายุให้ทั่วในวันพรุ่ง โดยไม่รู้เลยว่าคล้อยหลังนางออกจากหอตำราไปก็ปรากฎร่างโปร่งแสงมากมายขึ้นล้อมรอบแท่นวางตำราเซียนวายุ

“เจ้าคิดว่าเด็กสาวผู้นั้นคู่ควรเช่นนั้นหรือฮ่าวเซียน”

“ศิษย์ก็หวังให้เป็นเช่นนั้นขอรับ”

“ข้าเชื่อว่าเจ้าจะมองคนไม่ผิดฮ่าวเซียน” ชายชราโค้งศรีษะค่อมต่ำให้ร่างโปร่งแสงที่ค่อยๆเลือนหายไปอย่างให้ความเคารพสูงสุด เช่นเดียวกับอู๋อี้เทียนที่ยืนอยู่ตรงปากประตูทางเข้าห้องลับ

“เป็นจิวเหมยหรือขอรับท่านอาจารย์”

“ข้าเองก็ได้แต่หวังว่าจะเป็นนาง เจ้ารู้หน้าที่ของเจ้าใช่หรือไม่อี้เทียน”

“ศิษย์ทราบแล้วขอรับท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ไม่ต้องกังวลขอรับ”

“ดีแล้ว จากนี้อาจารย์ต้องฝากเจ้าแล้วอี้เทียน”

“ศิษย์จะทำให้ดีที่สุดขอรับ” ชายชราตบไหล่ศิษย์เพียงคนเดียวของตนแล้วก็หายตัวจากห้องไป หลงเหลือไว้เพียงกลิ่นอายบางๆให้พอจับสัมผัสได้เท่านั้น อู๋อี้เทียนมองตำราเซียนวายุแล้วยกยิ้มบางเบา “ตำหนักเซียนวายุมีประมุขหญิงคนแรกก็ไม่เลว” ประมุขแห่งตำหนักเซียนวายุตรวจตราในหอตำราเล็กน้อยก่อนจะหายตัวกลับไปนอนกอดไป๋เอ๋อร์สุดที่รักที่นอนกอดผ้าห่มหลับปุ๋ยไปอย่างน่าเอ็นดู “ทำให้น้องบรรลุเซียนว่ายากแล้ว พี่ต้องช่วยสองคนนั้นยากกว่า”

“อื้อ เจ้ามากอดข้าได้แล้วอี้เทียน ข้าหนาว”

“พูดเช่นนี้ประเดี๋ยวจะไม่ได้นอนนะไป๋เอ๋อร์ของพี่”

รุ่งเช้าจิวเหมยตื่นขึ้นมาเข้าครัวด้วยความสดชื่น ด้วยความที่แจ้งท่านน้าอี้เทียนไว้แล้วว่านางจะเข้าครัวทำอาหารทานเอง จึงไม่มีผู้ใดเข้ามาในครัวเลยแม้แต่คนเดียว นางจึงเข้ามิติไปเลือกผักสดๆจากในสวนที่ปลูกในมิติออกมาทำอาหาร ผักที่หล่อเลี้ยงโดยเวทย์บริสุทธิ์ย่อมต้องให้พลังงานที่ดี ทานแล้วร่างกายจะสดชื่นแจ่มใสเป็นอย่างมาก

“ตื่นแล้วหรือ”

“อ่าว อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านน้าอี้เทียน ข้าตื่นเช้าเป็นเรื่องปกติเจ้าค่ะ ท่านน้าจะรับมื้อเช้าด้วยหรือไม่เจ้าคะ”

“เอาสิ อยู่กับพวกเจ้ามานานข้าคุ้นชินกับทานมื้อเช้าไปเสียแล้ว เจ้าจะใช้เนื้อสัตว์ทำอาหารก็ได้นะหากเจ้าหาได้เอง แต่ที่นี่ไม่มีเนื้อสัตว์ให้เจ้าเป็นแน่” ได้ยินเช่นนั้นนางก็กลับเข้ามิติไปเอาเนื้อหมูที่เหลือเก็บไว้ออกมาในทันที มิติของนางก็เหมือนตู้เย็นที่เก็บของสดไว้ได้โดยไม่เน่าเสียแม้จะเก็บไว้นานแค่ไหนก็ตาม มื้อเช้าวันนี้พี่หยางกับไท่หลงจึงทานข้าวได้มากกว่ามื้อเย็นเมื่อวานมากนัก “วันนี้พวกเจ้าจะทำสิ่งใดหรือ”

“ข้าว่าจะขอสำรวจรอบๆตำหนักเซียนวายุหน่อยเจ้าค่ะ รวมถึงการเข้าสวนสมุนไพร”

“เจ้าไม่ไปที่หอตำราแล้วหรือจิวเหมย”

“ไม่ไปแล้วไท่หลง ตำราในนั้นข้าศึกษามาหมดแล้วตอนที่อยู่กับท่านตา ข้าไปดูสมุนไพรดีกว่า” ไม่นานมานี้นางตัดสินใจว่าจะไม่เข้ามิติของท่านแม่อีกแล้วหากไม่จำเป็น เพราะเมื่อใดก็ตามที่นางเข้ามิตินั้น ร่างของท่านแม่จะโปร่งแสงมากกว่าทุกครั้ง คล้ายว่าจะสลายหายไปได้ทุกเมื่อ สื่อสารพูดคุยก็ไม่ได้ นางยังอยากให้ท่านแม่อยู่กับนางอีกนานๆ

“เจ้ากับไท่หลงไปกันเถอะ ส่วนรองแม่ทัพจ้าวนั้น ข้ามีเรื่องอยากจะพูดคุยด้วย”

“เช่นนั้นข้าไปกับเด็กๆสองคนนะอี้เทียน ข้าจะพาพวกเจ้าสำรวจดินแดนเซียนแห่งนี้เองจิวหมย ไท่หลง”

“ไปเถิด น้องเคยมาที่นี่อาจจะช่วยชี้เส้นทางให้พวกเขาได้” ทั้งสามจึงไม่รีรอที่จะเดินตามกันออกจากห้องอาหารไปอย่างร่าเริง ประมุขแห่งตำหนักเซียวายุถึงกับส่ายหัวอย่างเอ็นดูทั้งคนรักและเด็กน้อยอีกสองคน

“ท่านอี้เทียนมีเรื่องใดอยากจะพูดกับข้าหรือขอรับ”

“เมื่อคืนนี้ท่านอาจารย์ของข้าได้พาจิวเหมยเข้าไปยังห้องๆหนึ่งในหอตำราที่เก็บตำราเซียนวายุเอาไว้ ห้องนั้นจะมีเพียงประมุขของตำหนักเซียนวายุเท่านั้นที่จะสามารถเข้าไปได้” เพียงแค่เซียนอาวุโสตรงหน้าพูดเกริ่นมาเท่านี้มือของจ้าวไท่หยางก็ชื้นเหงื่อจนต้องจับชายชุดตัวเองเอาไว้ แต่มีหรือมีอู๋อี้เทียนจะไม่สังเกตเห็น “ตำราเซียนวายุจะถูกนำออกจากหอตำราทุกๆหนึ่งร้อยปีเพื่อคัดเลือกประมุขคนใหม่ แต่หลายร้อยปีมาแล้วที่ยังไม่มีเซียนผู้ใดสามารถเปิดตำราเซียนวายุได้ ท่านอาจารย์จึงให้ข้าพาจิวเหมยมาที่นี่ เพราะท่านอาจารย์เชื่อว่าจิวเหมยจะสามารถเปิดตำราได้”

“ท่านกำลังจะบอกอะไรกับข้าก็รีบบอกมาเถิดขอรับ”

“จิวเหมยปฎิเสธ เจ้าคาดเดาได้หรือไม่ว่าเพราะเหตุใด...เพราะเจ้าอย่างไรเล่า”

“เพราะข้าหรือขอรับ เหตุใด...”

“นางรักเจ้ามากนะจ้าวไท่หยาง มากจนไม่อาจอยู่ได้หากไร้เจ้าเคียงข้าง ข้านั้นพบไป๋เอ๋อร์หลังจากบรรลุเซียนไปแล้วจึงไม่มีทางเลือกมากนัก ได้แต่หวังว่าไป๋เอ๋อร์จะบรรลุเซียนและได้อยู่เคียงข้างข้าไปอีกแสนนาน ส่วนพวกเจ้านั้นมีทางเลือก สำหรับจิวเหมยนั้นข้าไม่กังวลหากนางจะฝึกตนเพื่อบรรลุเซียน แต่กับเจ้านั้นข้าเองก็ไม่มั่นใจนัก”

“ข้าทำทุกอย่างได้เพื่อเหมยเอ๋อร์ขอรับ”

“ข้าดีใจที่ได้ยินเช่นนี้ เจ้าไปพูดคุยกับจิวเหมยดูเถิด หากต้องการฝึกข้าจะช่วยพวกเจ้าเอง”

“ข้าไม่เคยยอมแพ้ขอรับ ไม่ว่าหนทางนั้นจะยากลำบากเพียงใด ขอเพียงมีเหมยเอ๋อร์เท่านั้น หากนางต้องการจะเป็นเซียนข้าก็พร้อมจะพยายามเพื่อนางแม้มันจะยากเพียงใดก็ตาม” แม้ว่าการบรรลุเซียนจะไม่เคยอยู่ในความคิดของเขาเลย แต่หากเหมยเอ๋อร์ต้องการจะบรรลุเซียนจริงๆเขาก็จะพยายามเพื่อนาง เพราะมันไม่ใช่เพื่อเหมยเอ๋อร์อย่างเดียวแต่มันก็เพื่อตัวเขาเองด้วย เขาเองก็ต้องการอยู่เคียงข้างเหมยเอ๋อร์ไปอีกนานแสนนานเช่นกัน

“หากพร้อมเมื่อใดก็บอกข้า ตอนนี้เจ้าตามข้ามา ข้าจะพาเจ้าไปที่ที่หนึ่ง” จ้าวไท่หยางเดินตามประมุขแห่งตำหนักเซียนวายุไปเรื่อยๆ ระหว่างทางนั้นเหลาเทพเซียนต่างก็ทำกิจกรรมของตนเอง ทั้งฝึกวิชา ดูแลสมุนไพร และอื่นๆอีกมากมาย ก็คล้ายกับวิถีชีวิตมนุษย์ธรรมดาเช่นกัน ทัศนียภาพระหว่างทางเริ่มเปลี่ยนไป จากพื้นที่โล่งก็กลายเป็นป่าไผ่ที่งดงามมาก ทางเดินเป็นหินที่จัดวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ จ้าวไท่หยางได้ยินเสียงน้ำไหลอยู่ไม่ไกลนัก เมื่อเดินมาสุดทางก็ได้พบกับแอ่งน้ำที่มีไอน้ำลอยฟุ้งอยู่จางๆ “เจ้าลงแช่ตัวในน้ำนี้แล้วเดินลมปราณของเจ้าเถิด มันจะช่วยให้เจ้าแข็งแรงมากขึ้น ข้าจะแจ้งจิวเหมยให้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่ จนกว่าข้าจะกลับมาเจ้าห้ามลุกไปที่ใดเป็นอันขาด”

“ขอรับท่านอี้เทียน” อู๋อี้เทียนอยู่ดูให้แน่ใจว่าจ้าวไท่หยางลงไปแช่น้ำแล้วก็เดินกลับไปยังสวนสมุนไพร

ฟากของจิวเหมย ไท่หลง และฟ่านลู่ไป๋นั้นก็กำลังเพลิดเพลินกับสมุนไพรนานาชนิดที่ทั้งเคยพบและไม่เคยพบ นางพบว่าคุณภาพของสมุนไพรบนดินแดนเซียนนั้นดีกว่าสมุนไพรที่พบตามป่าทั่วไปมาก มากจนนางยิ้มแก้มปริทีเดียว เก็บเข้ามิติมือเป็นระวิง สมุนไพรชนิดใดที่นางไม่เคยพบก็ขุดเอาไปปลูกในมิติมากหน่อย

“ที่นี่ยอดเยี่ยมมากเลย”

“เจ้าว่าจะมีสมุนไพรที่ทำให้ข้าโตเลยบ้างหรือไม่” นี่ก็ยังไม่เลิกคิดเรื่องโตเร็วอีกหรือ

“อี้เทียนก็บอกเจ้าไปแล้วว่าไม่มี เจ้ายังจะคาดหวังอยู่อีกหรือ”

“ข้าจะไม่หมดหวังหรอกขอรับท่านน้าลู่ไป๋ อย่างน้อยโอสถของจิวเหมยที่ให้พี่ใหญ่ก็อาจจะช่วยข้าได้” นางก็บอกสหายไปแล้วว่าโอสถนั้นไม่ได้ช่วยให้โตขึ้นแต่เพียงช่วยให้ร่างกายดีขึ้นเท่านั้น "เอาน่า ข้ารู้ว่ามันช่วยไม่ได้แต่ก็อาจทำให้ดีขึ้นได้ สมุนไพรพวกนี้เจ้าต้องใช้ปรุงโอสถนั่นหรือไม่เล่าจิวเหมย มันอาจจะดีกว่าที่เจ้าใช้สมุนไพรของเจ้าก็ได้นะ” นั่น้สินะ โอสถนั้นนางใช้สมุนไพรธรรมดาที่ปลูกได้ทั่วไปเท่านั้น แต่เพราะเป็นนางปรุงมันจึงพิเศษ หากได้สมุนไพรจากที่นี่ไปอาจจะได้โอสถที่ยอดเยี่ยมมากยิ่งขึ้น

“เช่นนั้นเจ้าก็เก็บสมุนไพรตามที่ข้าบอกก็แล้วกัน” นางบอกชื่อสมุนไพรที่ต้องใช้ให้ท่านน้าลู่ไป๋กับไท่หลงช่วยกันเก็บไปจำนวนมาก ส่วนนางก็หาสมุนไพรหายากชนิดต่างๆโยนเข้ามิติไปเรื่อยๆ จนท่านน้าอี้เทียนมาถึงแล้วหัวเราะนางนั่นแหละถึงได้รู้ตัว “ข้าเก็บเพลินไปหน่อยเจ้าค่ะ”

“เก็บไปเถิด หากมันจะช่วยผู้อื่นได้เจ้าก็เก็บไปตามที่เจ้าต้องการได้เลย”

“แน่นอนเจ้าค่ะ ข้าจะใช้มันเพื่อช่วยเหลือผู้อื่นให้มากที่สุด แล้วนี่พี่หยางเล่าเจ้าคะ ไม่ได้มาด้วยหรือ”

“ข้าให้จ้าวไท่หยางไปแช่น้ำสักพัก เจ้าไม่ต้องกังวล”

“น้ำเย็นๆนั่นน่ะหรือขอรับ ข้าลงแช่เพียงครู่เดียวก็แทบหนาวตายแล้ว พี่ใหญ่จะไม่เป็นอะไรแน่หรือขอรับ”

“พี่ใหญ่ของเจ้าหาได้อ่อนแอเช่นเจ้าไม่ไท่หลง อย่างเจ้าต้องฝึกฝนกับข้าอีกมาก อย่าได้ขี้เกียจเข้าใจหรือไม่” จ้าวไท่หลงตอบรับด้วยเสียงอ่อนแรง เช่นนี้อย่างไรเล่าเขาถึงอยากตัวโตไวๆ จะได้ฝึกกับท่านน้าอี้เทียนได้อย่างเต็มที่ ร่างกายเด็กเช่นนี้ทำให้เขาเหนื่อยง่ายจนท้อแท้ “เจ้ายังเด็กยังมีเวลาอีกมากให้ฝึกฝน ไม่ต้องเอาตนเองไปเปรียบเทียบกับผู้ใด เพราะเจ้าเองก็เก่งกาจในแบบของเจ้าได้ ข้าสอนเจ้าเองยังต้องกังวลอีกหรือ”

“ไม่ขอรับ แต่ข้าก็อยากฝึกกับท่านน้าอี้เทียนให้เต็มที่ ไม่ใช่ออกแรงเพียงนิดก็หมดแรงแล้ว”

“เพราะเช่นนี้เจ้าถึงอยากโตเร็วๆอย่างนั้นหรือ”

“ขอรับท่านน้าลู่ไป๋”

“เจ้าต้องออกกำลังกายให้มากกว่านี้ อย่าได้กังวลเลยสหาย ข้าจะช่วยเจ้าเอง” ตามหลักสูตรที่นางเคยร่ำเรียนมาตั้งแต่โลกก่อน อย่างจ้าวไท่หลงต้องเพิ่มกล้ามเนื้ออีกมาก “ข้ามีวิธีดีๆที่จะช่วยให้เจ้าแข็งแรงขึ้นและฝึกได้นานขึ้น แต่มันต้องใช้เวลาและต้องขึ้นอยู่กับความพยายามและความอดทนของเจ้าด้วย เจ้าจะฝึกกับข้าหรือไม่”

“แน่นอนจิวเหมย ข้าจะทำทุกอย่าง!

“ดีเลย เช่นนั้นวันพรุ่งเจ้าก็เริ่มฝึกกับข้าก่อนเลยก็แล้วกันแล้วค่อยไปฝึกกับท่านน้าอี้เทียน” เห็นนางแบบนี้นางก็อึดมากนะ แม้ช่วงแรกๆจะติดขัดไปบ้างแต่เดี๋ยวนี้ต่อให้วิ่งขึ้นลงเขาทุกวันนางก็วิ่งได้สบายๆ

“เจ้าพอใจในสมุนไพรพวกนี้หรือไม่สาวน้อย”

“พอใจมากเจ้าค่ะท่านน้าอี้เทียน มีแต่สมุนไพรล้ำค่าทั้งนั้นเลย”

“ยังมีล้ำค่ากว่านี้อีกมาก ตามมาสิ” นางลุกขึ้นเดินตามท่านน้าอี้เทียนไปอย่างตื่นเต้น เดินเพียงไม่นานนางก็พบกับเรือนที่คล้ายกระจกแต่พอเดินเข้าไปใกล้ถึงรู้ว่าไม่ใช่ “เป็นเวทย์บทหนึ่งที่ข้าทำขึ้นมาเพื่อดูแลสมุนไพร จำต้องรักษามันไว้อย่างดีและห้ามผู้ใดเข้าไปเด็ดขาดหากข้าไม่อนุญาต แต่วันนี้ข้าอนุญาตให้เจ้าเข้าไปเก็บสมุนไพรในนั้นได้ตามใจเจ้า”

“จะดีหรือเจ้าคะ หากเซียนท่านอื่นทราบเข้าคงไม่ดีเป็นแน่”

“ท่านอาจารย์อนุญาตให้เจ้าเอาสมุนไพรกลับไปได้เท่าที่เจ้าต้องการ เจ้าคิดว่าจะมีผู้ใดกล้ากล่าวว่าท่านอาจารย์หรือไม่เล่า อย่าได้คิดมาก หากท่านอาจารย์เป็นผู้เอ่ยปากนั่นย่อมหมายความว่าท่านคิดมาดีแล้ว”

“เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจนะเจ้าคะ” ท่านน้าอี้เทียนยกยิ้มแล้วร่ายเวทย์เปิดทางให้พวกนางเข้าไปในเรือนสมุนไพรได้ นางตาลุกวาววิ่งเข้าไปจดจ้องสมุนไพรแต่ละชนิดอย่างตื่นตกใจ เพราะมันเป็นสมุนไพรที่ล้ำค่ามากกว่าที่นางเคยพบ แม้แต่ในมิติของท่านแม่ก็ไม่มี เช่นนี้นางต้องเก็บเข้าไปปลูกในมิติของนางทุกชนิดเลย

“เจ้าอยากให้พวกข้าช่วยหรือไม่จิวเหมย”

“ไม่เป็นไรไท่หลง ข้าจัดการเอง”

“ข้าจะอยู่ช่วยนางเอง เจ้าพาไป๋เอ๋อร์ไปแช่น้ำกับพี่ใหญ่ของเจ้าเถิดไท่หลง จำทางได้ใช่หรือไม่”

“ได้ขอรับท่านน้าอี้เทียน เราไปกันเถิดขอรับท่านน้าลู่ไป๋” เมื่อสหายกับท่านน้าลู่ไป๋เดินออกไปแล้วนางกับท่านน้าอี้เทียนก็เริ่มขุดสมุนไพรเข้าไปปลูกในมิติทันที นางขุดทีละแถวอย่างระวังมือ ทะนุถนอมมันอย่างเบามือที่สุด กว่านางกับท่านน้าอี้เทียนจะช่วยกันขุดจนได้ครบทุกชนิดก็เห็นดวงดาวออกมาทอแสงบนฟ้าเสียแล้ว พอโล่งใจท้องก็ร้องเลย

“หมดแล้วเจ้าค่ะท่านน้าอี้เทียน ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะที่เมตตาข้า”

“สมุนไพรพวกนี้อีกไม่นานก็เติบโตใหม่ ที่เจ้าเอาไปนั้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ค่ำมืดแล้วเจ้าออกไปทานมื้อค่ำเถิด ข้าจะไปดูพวกที่แช่น้ำสักหน่อย หากเจ้าจะทำอาหารเองเช่นตอนเช้าก็เข้าไปที่ห้องครัวได้เลย” อู๋อี้เทียนเรียกให้เซียนรับใช้ผู้หนึ่งไปช่วยจิวเหมยทำอาหารในครัว ส่วนตัวเองก็เดินไปยังสระน้ำที่ให้พี่น้องตระกูลจ้าวและฟ่านลู่ไป๋ไปแช่น้ำ

“ขึ้นจากน้ำได้แล้วจ้าวไท่หยาง” จ้าวไท่หลงที่นั่งมองพี่ใหญ่ของตนเองอย่างเป็นห่วงอยู่บนฝั่งถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่ในที่สุดท่านน้าอี้เทียนก็มาเสียที พี่ใหญ่เองก็ช่างอดทนยิ่งนัก น้ำออกจะหนาวเย็นมากแท้ๆ

“พี่ใหญ่!” ไท่หลงรีบวิ่งลงไปรับร่างร่างสูงใหญ่ของจ้าวไท่หยางที่ล้มหงายหลังไปกับน้ำและหมดสติไปทันที

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.846K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,320 ความคิดเห็น

  1. #4206 iiiammm. (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:19
    ไม่อยากให้เป็นเซียนเท่าไหร่ มันน่าจะทำให้อายุยืนยาว นางเอกต้องเห็นคนรอบตัวตาเมื่อแก่ลง พ่อแม่ใหญ่ ไท่หลง ไท่เว่ย กุ้ยอัน ฮ่องเต้ พี่เสี่ยวจิง แม้แต่เด็กๆจินอิ๋นอวิ๋นจิน
    #4,206
    0
  2. #3984 Nuthathai Por (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 20:40

    ท่านน้าเทียนนี่โหดแท้

    #3,984
    0
  3. #3811 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 18:53
    ล้มเลย ทรหดสุด
    #3,811
    0
  4. #3591 0628653368 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 13:42

    รักๆๆๆๆๆๆๆ
    #3,591
    0
  5. #3588 por4312525 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 11:10

    กำลังสนุกรอติดตามนะ
    #3,588
    0
  6. #3587 lalitakanchan (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 23:50

    สู้ๆน๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #3,587
    0
  7. #3585 thisami (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 21:42

    สู้ๆน้าาาาา
    #3,585
    0
  8. #3584 What&Why (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 19:37
    ได้ใช้สมุนไพรบำรุงพี่หยางอีกรัวๆแน่จิวจิว พี่เค้ารักจริงขั้นสุดอะ สมัยนี้หายากจนหาไม่ได้แล้วนะ
    #3,584
    0
  9. #3581 wayo88 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 06:09
    พลังใจพี่เขาดีค่ะ เลยแช่ได้นาน เดี๋ยวก็มีคนดูแลป่วยแค่นี้
    #3,581
    0
  10. #3580 chon29 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 05:33
    ขอบคุณค่ะ
    #3,580
    0
  11. #3579 Pandanus23233 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 01:24
    พี่หยางงงง
    #3,579
    0
  12. #3578 pmsrisermsin (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 23:54

    เอาใจช่วยพี่หยางน้าาาาาาา
    สุดหล่อที่ร้ากกกกก5555
    #3,578
    0
  13. #3577 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:55
    พี่หยางสู้ๆนะ
    #3,577
    0
  14. #3576 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:47
    สู้ๆพี่หยางเพื่อน้อง
    #3,576
    0
  15. #3575 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 22:25
    ไอ๊หย๊าพี่หยางของนางสลบเหมือบไปแล้วงานเข้าแล้วงานนี้
    #3,575
    0
  16. #3574 jaokoon (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:20
    สู้ๆนะคะ อยู่ด้วยกันนานๆ
    #3,574
    0
  17. #3573 Tongkwaw2538 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:16
    อยากอ่านรัวๆ 555 ขอบคุณน้าไรท์ เรื่องสนุกมากๆ
    #3,573
    0
  18. #3572 BaweBawe (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 19:42
    ดูท่าอีกนานเลยกว่าจะจบ สงสัยต้องเป็นเซียนก่อนแน่อ่ะ
    #3,572
    0
  19. #3571 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 19:13
    ขอบคุณครับ
    #3,571
    0
  20. #3570 chamee (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 18:10
    น้องจะเป็นเชียนแล้ว
    #3,570
    0
  21. #3569 NecroDagger (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 16:35
    นางเอกมีของดีโคตรเยอะ น่าอิจฉาสุดๆ
    #3,569
    0
  22. #3567 อัมพร (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 15:32

    ขอบคุณค่ะ

    #3,567
    0
  23. #3566 natsume0000 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 15:23

    รอตอนต่อนะ...จิวเหมยยอมรับแล้ว555+เสียดายพี่หยางไม่ได้ยิน..ยินดีด้วยไท่หลงจีบเพื่อนเป็นพี่สะใภ้สำเร็จ!!
    #3,566
    0