หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 35 : วางกลยุทธ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41,258
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,827 ครั้ง
    13 ก.ค. 62

นางกับสองพี่น้องตระกูลจ้าวกล่าวลาเจ้าสำนักเจิ้งตั้งแต่เช้าเพื่อเร่งเดินทางไปชายแดน ท่านน้าลู่ไป๋กับพี่เสี่ยวจิงก็ต้องเร่งเดินทางกลับเมืองหลวงเช่นกัน เมื่อคืนพวกนางทบทวนแผนอีกครั้งเพื่อป้องกันความผิดพลาด

“รอฟังข่าวดีอยู่ที่ชายแดนได้เลยจิวเหมย เจ้าจะไม่ผิดหวัง”

“ขอเถิดขอรับพี่เสี่ยวจิง อย่ายิ้มเช่นนี้อีกเลย ข้าขนลุกไปหมดแล้ว”

“เดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะท่านน้า พี่เสี่ยวจิง”

“เจ้าเองก็เช่นกันจิวเหมย ฝากดูแลนางด้วยรองแม่ทัพจ้าว”

“ข้าจะดูแลเหมยเอ๋อร์ให้ดีที่สุดขอรับท่านประมุขฟ่าน” เมื่อร่ำลากันเรียบร้อยก็แยกไปคนละทาง นางมุ่งหน้าไปที่ชายแดน เจ้าสำนักเจิ้งแจ้งแก่นางว่าศิษย์ของสำนักจะพานางกับพี่น้องตระกูลจ้าวลัดเลาะไปตามทางลัดและจะไปโผล่ที่ด้านหลังค่ายซานเปาพอดี “หากเหนื่อยก็หยุดพักได้นะเหมยเอ๋อร์ เช่นไรวันนี้เราก็ไปถึงค่ายทหารเป็นแน่”

“ข้าอยากรีบเดินทางเจ้าค่ะพี่หยาง รู้สึกใจไม่ค่อยดีเลย”

“เช่นนั้นก็รีบเดินทางกันเถิด” เส้นทางออกจากหุบเขานี้ขดเคี้ยวเช่นที่เจ้าสำนักเจิ้งเคยบอก หากมาเองเห็นทีจะหลงอยู่ในนี้ไม่ได้ไปไหนเป็นแน่ ใช้เวลาเพียงสามชั่วยามเท่านั้นพวกนางก็มาถึงค่ายซานเปา “ขอบใจที่มาส่งพวกข้า ฝากขอบคุณท่านเจ้าสำนักเจิ้งด้วย” หลังจากศิษย์สำนักเพลิงมารกลับไปยังเส้นทางเดิมแล้ว พี่หยางก็พานางกับไท่หลงเดินลัดเลาะไปตามกำแพงด้านข้างของค่ายเพื่อที่จะไปเข้าทางประตูหน้าค่าย “หยุดก่อนเหมยเอ๋อร์ หลงเอ๋อร์ หาที่ซ่อนเร็ว” นางกับไท่หลงรีบพลุบหายเข้าไปในพงหญ้าสูงในทันที พี่หยางเองก็เช่นกัน

“มีอันใดหรือขอรับพี่ใหญ่”

“ชู่ว” พี่หยางยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากเพื่อบอกให้พวกนางเงียบ ก่อนจะชี้ไปยังเบื้องหน้าที่อยู่ห่างออกไปไกลพอสมควร มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังสนทนากัน ด้านหลังมีทหารจำนวนหนึ่งที่นางคุ้นตาว่าเป็นเครื่องแบบของทหารแคว้นซาน “พวกเจ้ารออยู่ตรงนี้ห้ามขยับไปที่ใดเป็นอันขาด” พี่หยางเร้นกายไปทางด้านหลังพวกนาง นางเองก็จ้องมองพวกนั้นให้ละเอียดชัด จดจำใบหน้าเอาไว้ให้แม่น หากมีเรื่องร้ายจะได้ฆ่าได้ถูกคน

“ท่านแม่ได้ยินลูกหรือไม่เจ้าคะ” นางตั้งสมาธิแล้วนึกถึงผู้เป็นมารดาทางจิต “ลูกมีเรื่องอยากให้ท่านแม่ช่วย”

“ได้เสมอลูกรัก” เมื่อได้ยินเสียงของมารดานางก็ลืมตาขึ้นและพบว่าวิญญาณของสตรีผู้งดงามยืนยิ้มอยู่ตรงหน้านางแล้ว “มีสิ่งใดให้แม่ช่วยเหลือหรือเหมยเอ๋อร์”

“ลูกอยากให้ท่านแม่ไปฟังที่คนพวกนั้นพูดคุยกันเจ้าค่ะ” นางเบนสายตาไปยังจุดที่ทหารกลุ่มนั้นยืนอยู่ ท่านแม่ก็เข้าใจได้เป็นอย่างดี วิญญาณโปร่งแสงของท่านแม่หายวับไปปรากฏอยู่ในกลุ่มนั้นแล้วยืนกอดอกตั้งใจฟังอย่างดี

“เจ้าคิดว่าทหารพวกนั้นพูดคุยเรื่องใดกัน เหตุใดพี่ใหญ่จึงให้เราหลบอยู่ตรงนี้”

“อีกเดี๋ยวคงได้รู้” นางนิ่งรออย่างใจเย็น ผ่านไปราวครึ่งเค่อทหารพวกนั้นก็แยกย้ายกันไป นางเห็นท่านแม่ตามพวกเขาไปด้วย ก็ดีเช่นกันจะได้รู้แน่ชัดขึ้นอีกหน่อย พี่หยางเร้นกายกลับมาแล้วเอ่ยเร่งให้พวกนางรีบเดินไปที่หน้าค่าย “มีสิ่งใดผิดปกติหรือเจ้าคะพี่หยาง ทหารพวกนั้นพูดคุยเรื่องใดกันบ้าง”

“พี่ไม่ได้ยินชัดนัก แต่เวลานี้ท่านแม่ทัพออกลาดตระเวน ยามเซินถึงจะกลับมา ไปถึงกระโจมก่อนเถิดพี่จะเล่าให้สิ่งที่พี่ได้ยินชัดให้เจ้าฟัง”

“ท่านพ่ออยู่นอกค่ายหรือเจ้าคะ”

“ใช่ เจ้าไม่ต้องกังวล มีทหารฝีมือดีไปด้วยอีกหลายคน รวมทั้งรองแม่ทัพเจียงด้วย” แต่นั่นก็ไม่อาจเบาใจได้อยู่ดี ตอนนี้เพิ่งจะเข้ายามอู่เท่านั้น นางกับไท่หลงเดินตามที่หยางมาจนถึงกระโจมของรองแม่ทัพจ้าว “ทหารพวกนั้นรับคำสั่งจากองค์ฮ่องเต้ แต่พี่ไม่อาจะเข้าใกล้ได้มากนักจึงไม่อาจรู้ได้ว่าพวกมันวางแผนใดกันหรือไม่”

“รออีกเดี๋ยวเถิดเจ้าค่ะ เราอาจจะได้รู้ในเร็วๆนี้” นางออกจากกระโจมของพี่หยางไปยังกระโจมเดิมที่นางเคยมาพักครั้งก่อน พี่หยางได้ให้ทหารไปทำความสะอาดไว้ให้แล้ว เปิดกระโจมเข้าไปก็เห็นร่างโปร่งแสงของท่านแม่ลอยไปลอยมาราวกับร้อนใจอะไรสักอย่าง “ท่านแม่กลับมาแล้วหรือเจ้าคะ”

“เหมยเอ๋อร์! คนพวกนั้นมันวางแผนจะสังหารบิดาของเจ้า!

“ใจเย็นๆก่อนเถิดเจ้าค่ะท่านแม่ ค่อยๆเล่าให้ลูกฟังนะเจ้าคะ”

“ได้ๆ มันเป็นเช่นนี้นะ แม่ได้ยินพวกมันคุยกันว่าคำสั่งให้สังหารหลิวตงเฉินมาถึงแล้ว คืออีกเก้าราตรีนับจากนี้ แต่หากหาช่องทางสังหารได้เลยก็ไม่จำเป็นต้องรอถึงเก้าราตรี แล้วเจ้ารู้หรือไม่ลูกแม่ว่าผู้ใดสั่งให้สังหารบิดาเจ้า”

“ฮ่องเต้แคว้นซาน”

“ใช่! ฮ่องเต้ชาติชั่วนั่นบังอาจคิดสังหารสามีข้า! สารเลวยิ่งนัก! ไม่ได้การ แม่ต้องกลับเมืองหลวงประเดี๋ยวนี้ จะไปหลอกหลอนให้ไม่ได้หลับได้นอนเลยทีเดียว! เจ้าอยู่ทางนี้ก็หาทางช่วยบิดาของเจ้านะเหมยเอ๋อร์ ทางวังหลวงปล่อยให้เป็นหน้าที่แม่เอง” ท่านแม่ไม่ได้รอให้นางได้ทักถ้วงเลย พูดจบก็หายตัววับไปทันที ระเบิดของนางยังจำเป็นอยู่หรือไม่นะ

เช่นนี้นางก็ไม่อาจนิ่งเฉยรออย่างใจเย็นได้อีกแล้ว ในเมื่อจำหน้าพวกมันได้ทุกคนก็ไม่จำเป็นต้องรอให้พวกมันลงมือ นางจะชิงลงมือตัดหน้าพวกมันเอง อยู่กันดีๆไม่ได้ใช่หรือไม่ นางจะสนองส่งลงปรโลกเอง!

นางออกจากกระโจมไปพบพี่หยางอีกครั้ง ไท่หลงเองก็อยู่กระโจมเดียวกันกับพี่หยางจึงสะดวกหากนางเป็นผู้เดินมาหาเอง ทหารองครักษ์ที่เฝ้าอยู่หน้ากระโจมเห็นนางก็เปิดกระโจมให้แต่โดยดี

“อ่าว เจ้าคิดถึงพี่ใหญ่มากหรือจึงมาหาอีกครั้งเช่นนี้”

“เจ้ายังอยากมีปากไว้ทานข้าวหรือไม่จ้าวไท่หลง”

“นิดๆหน่อยๆก็ไม่หยวนให้กันเลยนะ ว่าแต่มาด้วยเรื่องใด พี่หยางออกไปฝึกทหารเมื่อครู่นี้เอง”

“ไปหาเรื่องสนุกๆทำกันเถิด”

“นี่ค่ายทหารนะสหาย จะมีเรื่องใดให้เราได้สนุกกัน”

“กำจัดผู้ที่คิดร้ายต่อท่านพ่อของข้าอย่างไรเล่า เจ้าจำหน้าพวกมันได้หรือไม่”

“ได้สิ แต่ไม่ทั้งหมดหรอกนะ”

“แต่ข้าจำได้ทั้งหมด เจ้าคิดว่าหากทหารหายไปสักคนสองคนพี่หยางจะโกรธข้าหรือไม่”

“หากเป็นภัยใยต้องโกรธ ไปกันเถิดสหาย ฮ่าๆ”

“จะไปที่ใดกัน!” ยังไม่ทันจะก้าวท้าวออกจากกระโจมก็ถูกดักไว้เสียแล้ว ไหนเจ้าบอกว่าพี่หยางไปฝึกทหารอย่างไรเล่าจ้าวไท่หลง! “กลับไปพักเถิดเหมยเอ๋อร์ เรายังทำสิ่งใดในตอนนี้ไม่ได้ รอให้ท่านแม่ทัพกลับมาเสียก่อนเถิด” เมื่อถูกดักเช่นนี้นางจะทำสิ่งใดได้นอกจากเดินหอบระเบิดในย่ามตนเองกลับกระโจม โธ่เอ้ย อยากลองของใหม่เสียหน่อย

กลับกระโจมมานั่งๆนอนๆก็เผลอหลับไปจริงๆ รู้สึกอีกทีก็ตอนได้ยินทหารมาเรียกอยู่หน้ากระโจมว่ารองแม่ทัพจ้าวให้มาเชิญไปที่กระโจมของท่านแม่ทัพ นางกุลีกุจอลุกเช็ดหน้าเช็ดตาเช็ดน้ำลาย ก่อนออกจากกระโจมก็ไม่ลืมหยิบย่ามคู่ใจไปด้วย จะปล่อยให้ห่างกายได้เช่นไร มีของสำคัญมากอยู่ในย่ามนี่นา

“ลูกมาแล้วเจ้าค่ะท่านพ่อ”

“เข้ามาเถิดเหมยเอ๋อร์” นางเปิดกระโจมท่านพ่อเข้าไปก็เห็นทั้งพี่หยาง ไท่หลง รวมทั้งแม่ทัพเจียงนั่งรออยู่ก่อนแล้ว อีกทั้งยังมีชายที่นางไม่นึกชอบหน้าอยู่ด้วย แค่คิดว่าบิดาของเขาจะทำเรื่องไม่ดีกับบิดาของนาง นางก็มองเขาไม่ดีอีกต่อไป “ลำบากเจ้าอีกแล้วสินะลูกพ่อ”

“หาได้ลำบากเจ้าค่ะท่านพ่อ องค์ไท่จื่อเพคะเสด็จมาถึงที่นี่เลยหรือเพคะ” นางเดินไปทรุดนั่งลงใกล้ๆท่านพ่อแล้วส่งสายตาไม่เป็นมิตรไปให้องค์ไท่จื่ออย่างเปิดเผย

“สายตาของบุตรสาวท่านแม่ทัพช่างไม่เป็นมิตรยิ่งนัก ทำข้าหนาวเหน็บไปทั้งกายเลยเชียว” ปากเหม็น!

“ไท่จื่อเพิ่งจะมาถึงเช่นกันเหมยเอ๋อร์ พี่ให้คนส่งข่าวไปแจ้งว่าจะเดินทางมาชายแดนวันนี้ไท่จื่อก็เลยตามมา”

“เจ้าค่ะ ท่านพ่อทราบเรื่องแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ” นางไม่สนใจชายหน้าเหม็นผู้นั้นแล้วเอ่ยถามท่านพ่อ

“ทราบนานแล้ว แต่ที่ยังไม่ทำสิ่งใดด้วยเพราะยังไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆจากฝ่าบาท พ่อระวังตัวตลอดเหมยเอ๋อร์ คาดไว้แล้วว่าเรื่องนี้จะต้องเกิดขึ้นในสักวัน แต่ไม่คาดคิดว่าจะรวดเร็วเช่นนี้”

“ลูกให้คนของลูกแฝงเข้าไปในวังหลวงแล้วเจ้าค่ะ หากทางนี้ลงมือทางนั้นก็จะลงมือเช่นกัน อาจจะรวดเร็วกว่าก็เป็นได้ โชคดียิ่งนักที่องค์ไท่จื่อมาถึงชายแดนก่อนที่คนของข้าจะเข้าไปในวัง” มิเช่นนั้นคงได้เป็นปุ๋ยพร้อมฮ่องเต้ชั่วผู้นั้นเป็นแน่ “คนของพวกเขาที่อยู่ในกองทัพมีมากเท่าใดเจ้าคะ ท่านพ่อพอจะทราบหรือไม่เจ้าคะ”

“ไม่ถึงพัน ด้วยเพราะแทรกแทรงกำลังทหารของพ่อไม่ได้ แต่ฮ่องเต้ทรงมีกองกำลังของตนเองอยู่มากทีเดียว”

“หากจะสังหารท่านพ่อ กองกำลังกลุ่มนั้นก็ต้องเดินทางมายังค่ายซานเปาใช่หรือไม่เจ้าคะ”

“ใช่ แต่กองกำลังนั้นหาใช่ทหารทั่วไปไม่ วิชาตัวเบาเป็นเลิศ วิชากระบี่ไร้เทียมทาน อีกทั้งพลังธาตุแต่ละสายก็แข็งแกร่งมาก หากต้องประมือเกรงว่าต้องใช้ทหารหลายหมื่นทีเดียว เจ้าถามทำไมหรือเหมยเอ๋อร์”

“หากเราดักซุ่มโจมตีระหว่างพวกมันเดินทางมาเล่าเจ้าคะ”

“เหมยเอ๋อร์ นี่ลูก...”

“มีท่านพ่อ พี่หยาง ข้า รองแม่ทัพเจียง หากองค์ไท่จื่ออยากร่วมด้วยข้าก็ไม่ขัด ให้กองกำลังทหารเป็นกองหนุนซุ่มยังจุดที่เราได้เปรียบ ใช้แผนตีขนาบข้าง ล่อให้พวกมันเข้าไปยังจุดที่ทหารซุ่มอยู่ เพียงแต่ลูกไม่มั่นใจนักว่าพวกมันจะเดินทางมาพร้อมกันหรือไม่เจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นก็วางแผนได้เลย เพราะพวกมันเดินทางมาพร้อมกันเป็นแน่ กองกำลังของเสด็จพ่อเป็นทั้งทหารและนักฆ่าฝีมือดี จะถูกเรียกใช้งานยามจำเป็นหรืองานสำคัญเท่านั้น หากเจ้าจะลอบสังหารคงต้องวางแผนให้ดี”

“ลูกมีความคิดดีๆเช่นนั้นหรือเหมยเอ๋อร์”

“เจ้าค่ะท่านพ่อ ไท่จื่อพอจะทราบหรือไม่เพคะว่าพวกมันจะเดินออกเดินทางกันเมื่อใด”

“คงจะอีกสามถึงสี่ราตรีต่อจากนี้กระมัง”

“เช่นนั้นก็ใช้แผนนี้เถิดเจ้าค่ะท่านพ่อ” สามก๊กอ่านมาแล้วทุกเล่ม ไหนจะหนังพระนเรศวรทุกภาค นางมีวิธีในหัวเป็นร้อยวิธี แต่การหลอกล่อศัตรูให้ตกอยู่ในวงล้อมกำลังทหารน่าจะเป็นทางที่เหมาะที่สุด หากพวกมันเข้ามายังพื้นที่ที่พวกนางเตรียมไว้ พวกมันจะถูกล้อมด้วยทหารเป็นหมื่นนาย และนางจะเป็นผู้สังหารพวกมันด้วยตัวนางเอง

“เช่นนั้นก็เอาตามที่เหมยเอ๋อร์ชี้แนะก็แล้วกัน รองแม่ทัพจ้าวกับรองแม่ทัพเจียง พวกเจ้าไปจับทหารของพวกมันที่อยู่ในค่ายมาให้หมด เหลือไว้ให้มันส่งข่าวไปวังหลวงได้สักคนก็พอ”

“ขอรับท่านแม่ทัพ!” รองแม่ทัพทั้งสองรับคำสั่งแล้วออกจากกระโจมไปในทันที นางหยิบขีปนาวุธของนางออกจากย่ามแล้วส่งให้ท่านพ่อดู แม้รูปทรงมันจะไม่สวยงามนักแต่รับรองได้ว่าอานุภาพของมันสวยงามแน่นอน

“ระเบิดเจ้าค่ะท่านพ่อ เพียงหนึ่งอันก็ฆ่าทหารได้เป็นพันนาย ลูกจะใช้มันในงานนี้”

“ระเบิดหรือ” นางยิ้มหวานแล้วเอ่ยเล่าถึงเรื่องไปถล่มวังขององค์ชายสามกับจวนของเสนาบดีชั่วผู้นั้นเสียจนย่อยยับ ไท่จื่อที่คงพอจะทราบว่าวังขององค์ชายสามโดนมาหนักเพียงใดจึงมองระเบิดในมือท่านพ่ออย่างสนใจ “อันตรายมากเพียงนั้นเชียวหรือ มันอันเล็กเท่าฝ่ามือพ่อเองนะ”

“ถล่มเขาทั้งลูกได้เลยขอรับท่านแม่ทัพ” ไท่หลงเอ่ยสำทับยิ่งทำให้ท่านพ่อสนใจมากขึ้น แต่จะให้สาธิตให้ดูก็ไม่มีที่ทางที่เหมาะสักเท่าไหร่ “คราแรกที่นางทำนั้นเป็นเพียงลูกเล็กๆที่ทำจากดินเหนียวเท่านั้นขอรับ สิ่งนี้นางเพิ่งจะทำเมื่อไม่นานมานี้ตอนพักอยู่ที่สำนักเพลิงมาร อานุภาพรุนแรงกว่ากันเดิมมากนักขอรับ” จ้าวไท่หลง! ท่านพ่อยังไม่หราบว่านางไปที่สำนักเพลิงมารเลยนะสหาย!

“ลูกไปสำนักเพลิงมารเช่นนั้นหรือเหมยเอ๋อร์!

“เจ้าค่ะ เป็นเรื่องบังเอิญ เอาไว้ลูกจะเล่าให้ท่านพ่อฟังในภายหลังนะเจ้าคะ”

“เฮ้อ เช่นนั้นลูกไปพักผ่อนเถิดแล้วค่อยมาทานมื้อเย็นกับพ่อ หากพร้อมแล้วพ่อจะให้คนไปตาม” นางรับคำแล้วลากจ้าวไท่หลงออกจากกระโจมท่านพ่อ เห็นได้ชัดว่าท่านพ่อมีเรื่องหารือกับไท่จื่อ คงเป็นเรื่องที่ไม่อาจบอกนางได้

“โอ๊ย เจ้าบิดหูข้าทำไมกันจิวเหมย ข้าเจ็บนะ”

“เจ้าจะบอกท่านพ่อเรื่องสำนักเพลิงมารทำไมเล่า”

“ถึงข้าไม่บอกพี่ใหญ่ก็ต้องบอกอยู่ดีนั่นแหละ มีเรื่องใดที่พี่ใหญ่ไม่รายงานท่านแม่ทัพบ้างเล่า แล้วนี่เจ้าจะลากข้าไปที่ใดหรือ อีกหน่อยก็ได้เวลาอาหารแล้วนะ ข้าหิวแล้วด้วย”

“โรงครัวอย่างไรเล่า” นางยังไม่ได้ไปทักทายพ่อครัวหวังเลย อีกอย่าง รสชาติอาหารของค่ายก็แบบว่า... “มิใช่ว่าฝีมือพ่อครัวหวังไม่อร่อยหรอกนะ แต่ข้าว่างก็เลยอยากไปทำอาหารเอง หากเจ้าอยากทานก็ตามมาช่วยข้าเสียดีๆ” มาถึงโรงครัวก็เห็นทหารที่คุ้นหน้าคุ้นตากำลังช่วยพ่อครัววังทำอาหารมือเป็นระวิง เมื่อพวกเขาเห็นนางกับไท่หลงเดินเข้าไปก็ร้องทักทายกันอย่างดี พ่อครัวหวังเองก็ยิ้มแย้มทักทายนางเช่นกัน “มีสิ่งใดให้ข้าช่วยหรือไม่เจ้าคะ”

“อยากทำอาหารเองหรือคุณหนูหลิว เชิญเลยๆ ข้ากำลังทำอยู่พอดีเชียว”

“เจ้าค่ะพ่อครัวหวัง รบกวนด้วยนะเจ้าคะ” นางเดินดูวัตถุดิบก็เห็นว่ามีเพียงเนื้อแห้งกับผักเหี่ยวๆเท่านั้น เห็นเช่นนั้นก็หมดอารมณ์จะทำอาหารทันที นางเดินลึกเข้าไปในครัวที่เป็นส่วนของคลังอาหารของกองทัพ ในนั้นอัดแน่นไปด้วยข้าวเปลือกกับข้าวสารจำนวนมาก กักตุนไว้สำหรับหน้าหนาวสินะ

“เจ้าจะทำสิ่งใดทานหรือจิวเหมย”

“ไม่มีสิ่งใดพอทำได้เลยนอกจากเนื้อแห้งกับผักพวกนั้น”

“เข้าฤดูเหมันต์แล้ว ของที่ทานได้ก็เป็นพวกของแห้งเท่านั้นแหละจิวเหมย เนื้อสดๆคงจะหายากเต็มที ยิ่งอยู่ในค่ายที่ห่างไกลเช่นนี้เห็นทีจะได้กินแต่ข้าวกับซุปผักเป็นแน่” รู้สึกห่อเหี่ยวชะมัดเลย

นางล้มเลิกความคิดที่อยากทำอาหารและมาช่วยพ่อครัวหวังแทน ซุปผักกับเนื้อแห้ง เห็นแล้วความอยากอาหารลดลงเหลือเป็นศูนย์ นี่ทหารใช้ชีวิตด้วยของเช่นนี้ได้เช่นไรนะ ไม่เห็นจะน่าอร่อยตรงไหนเลย จ้าวไท่หลงเอ่ยถามพ่อครัวหวังว่าพอมีอย่างอื่นให้ทำอาหารได้อีกหรือไม่ คำตอบก็คือไม่มี มีเพียงผักกับเนื้อแห้งเท่านั้นที่มีเก็บไว้ในตอนนี้

เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยนางก็ให้ทหารยกสำรับตามหลังนางกับไปไท่หลงไปที่กระโจมของท่านพ่อ มีขององค์ไท่จื่อ พี่หยาง รองแม่ทัพเจียง ส่วนนางกับไท่หลงทานด้วยกันเพราะนางคงทานได้ไม่เยอะนัก แต่ถึงหน้าตาจะดูไม่ค่อยน่าทานแต่รสชาติถือว่าใช้ได้ทีเดียว

“พ่อได้หารือกับไท่จื่อแล้วนะเหมยเอ๋อร์ เราจะทำเรื่องนี้กันให้ลับมากที่สุด มีผู้รับรู้น้อยเท่าใดจะเป็นการดีเท่านั้น เช่นไรเจ้าต้องระวังตัวให้มาก เป็นสตรีมาอยู่ในค่ายทหารก็นับว่าผิดกฎมากแล้วนะเหมยเอ๋อร์”

“เจ้าค่ะท่านพ่อ”

“แล้วระเบิดของลูก มีผู้ใดนอกจากลูกที่ใช้เป็นอีกหรือไม่”

“ไม่มีเจ้าค่ะ มีแต่ไท่หลง ท่านน้าลู่ไป๋แล้วก็พี่เสี่ยวจิงเท่านั้นที่เคยเห็นลูกใช้มัน แต่มันใช้ไม่ยากหรอกเจ้าค่ะ ขอเพียงมีคันธนูอันใหญ่สักหน่อยก็เป็นใช้ได้ เพราะระเบิดอันนี้สามารถยิงใส่ข้าศึกได้ในระยะไกลเจ้าค่ะ เพียงต้องคาดการณ์เวลาให้ดีเท่านั้น” หากไม่ดีมันก็ไประเบิดในจุดที่ไม่ต้องการ เป็นการสิ้นเปลืองระเบิดโดยใช่เหตุ

“พ่อก็ใช้ได้เช่นนั้นหรือ”

“ได้สิเจ้าคะ ผู้ใดที่สามารถยิงธนูได้ก็สามารถใช้ได้เจ้าค่ะ แต่หากยิงแม่นเท่าใดจะดีเท่านั้น”

“อยากจะลองเสียแล้วสิ ขอข้าสักอันได้หรือไม่”

“ไม่ได้เพคะ มันอันตราย หากพระองค์ใช้ไม่เป็นมันอาจจะระเบิดใส่พระองค์จนตัวพระองค์ขาดเป็นสองท่อนได้เพคะ เช่นนั้นหากถึงเวลาต้องใช้หม่อมฉันจะเป็นผู้ชี้แนะอยู่ใกล้ๆเอง อีกอย่าง ระเบิดของหม่อมฉันมีจำกัดเพคะ”

“ข้าเห็นสภาพวังขององค์ชายสามก็พอจะเข้าใจแล้วว่ามันทำงานเช่นไร พวกวังหลวงยังหาสาเหตุไม่ได้เสียด้วยซ้ำว่าเหตุใดวังจึงเละไม่เหลือชิ้นดีเช่นนั้น เจ้าไปเรียนรู้สิ่งนี้มาจากที่ใดกันหมอหลิว”

“ความลับเพคะ”

“เช่นนั้นก็เอาตามนี้ เราจะเริ่มแผนในวันพรุ่ง แล้วทหารพวกนั้นจับได้ครบหรือไม่รองแม่ทัพจ้าวรองแม่ทัพเจียง”

“ไม่อาจทราบได้ขอรับว่าครบหรือไม่ แต่ที่ข้าได้พบเห็นที่นอกกำแพงค่ายนั้นจับมาครบแล้ว เราไม่ทราบว่ายังมีพวกมันหลงเหลือในค่ายอีกหรือไม่ขอรับ”

“ข้าเกรงว่าอาจจะยังมีอีกมากขอรับท่านแม่ทัพ พวกมันอาจจะแฝงตัวเข้ามาโดยที่เราไม่ทราบขอรับ” นางเองก็เห็นด้วยกับพี่หยาง พวกมันคงไม่มีแค่ที่จับได้เป็นแน่ เพลอๆอาจจะมีรองแม่ทัพนางกองผู้อื่นร่วมอยู่ด้วย “ท่านแม่ทัพจะให้ข้าเรียกกองกำลังอวิ้นเจี้ยนหรือไม่ขอรับ”

“อืม เรียกมาได้เลย หากเป็นเช่นที่คิดเราอาจจะใช้กำลังทหารในค่ายไม่ได้แล้ว”

“กองกำลังอวิ้นเจี้ยนหรือเจ้าคะ หรือสิ่งใดกัน”

“กองกำลังลับของพ่อเองเหมยเอ๋อร์”

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.827K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,320 ความคิดเห็น

  1. #3935 Nuthathai Por (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 05:00

    ท่านพ่อก็ใช่เล่นนะเจ้าคะ

    #3,935
    0
  2. #3771 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 23:52
    สงครามของจริงมาแล้ว
    #3,771
    0
  3. #3229 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:12
    นี่ใช้​เด็กหรือไม่คะ
    #3,229
    0
  4. #2975 pmsrisermsin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 13:11
    เหมือนปิศาจกับเทวดาเหมือนนางมารกับนางฟ้าอยู่ในร่างเดียวกันเทฟเว่อร์
    #2,975
    0
  5. #2293 MinorA (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 12:59
    สงครามของจริงงงงง
    #2,293
    0
  6. #1660 Status.. (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 07:25
    นอกจากเป็นหมอแล้ว เป็นนักฆ่า?ธาตุดำแล้ว... ยังเป็นมือระเบิดอีก555
    #1,660
    0
  7. #1654 kimurakung (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 23:56
    มันแน่ๆ
    #1,654
    0
  8. #1650 Nid-noy1205 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 23:15

    ตายอนาจแน่ๆๆ

    #1,650
    0
  9. #1645 rossukon2531 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 22:32
    สนุกมากค่ะ อ่านรวดเดียวเลย รอๆค่ะ
    #1,645
    0
  10. #1644 LovelyWonbin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 22:28
    บั้งไฟแสนเลยน้อง เอาให้โลกนั้นตะลึงโลด
    #1,644
    0
  11. #1640 NatthakanWilson (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 21:57
    กำลังสนุกแล้ว จัดการมัน
    #1,640
    0
  12. #1636 Nuengsupasit (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 21:10

    จัดการมันเลย
    #1,636
    0
  13. #1634 เมมฟิส (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:50

    รอตอนต่อไป

    อัพไวๆน๊า
    #1,634
    0
  14. #1630 por4312525 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 20:28

    รออ่านต่อไป
    #1,630
    0
  15. #1625 นู๋...อิ๊งค์ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 19:55
    สนุกคะ...ขออีกได้ไหมคะ
    #1,625
    0
  16. #1620 นามข้าว่าพ่นไฟ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 17:01
    เจ๋งเฟ่อออ เอาให้สุดเลยเด้อ
    #1,620
    0
  17. #1616 อาริน (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 14:52

    ทำไมตอนนี้เราฮาคุณแม่! ตอนแรกๆบอกโกรธสามี ตอนนี้มีเป็นห่วงกันจนถึงขนาดจะไปตามหลอกหลอนคนที่คิดร้าย 55555+

    ส่วนไท่จื่อกับท่านพ่อ...เหมือนเด็กอยากลองของเล่น(อันตราย)ใหม่ๆยังไงอย่างงั้นเลย 55555+ โอ้ย เอ็นดู!!


    #1,616
    0
  18. #1613 Supranee2542 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 14:10
    วู้ววสุดยอดด อาเหมยย
    #1,613
    0
  19. #1612 chon29 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 14:01
    ขอบคุณค่ะ
    #1,612
    0
  20. #1610 usaonly (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:38

    ท่านพ่อก็มีการแอบตั้งกองกำลังเหมือนกัน ดีท่ีตั้งมั่นอยู่ในความไม่ประมาท คงเอาตัวรอดได้แน่

    #1,610
    0
  21. #1609 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:38

    นังเต้หาเรื่องแท้ๆมีคนดีๆไว้ข้างกายไม่ชอบ ....แล้วไงละงานนี้เจอทั้งผีทั้งระเบิด...จะรอดไหมน้าาาา รอต่อคะ
    #1,609
    0
  22. #1608 Krathay (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:24
    ฝากด้วยนะเจ้าคะท่านแม่ เอาให้จับำข้หวดโกร๋นเลย แล้วเดี๋ยวท่านน้าก็จะถล่มวังให้ไม่มีที่อยู่อีกสำรับนึง 55555
    #1,608
    0
  23. #1607 อัมพร (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:22

    ขอบคุณค่ะ

    #1,607
    0
  24. #1605 ดิสตี้โนวา (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:06
    เจ๊แกทำ C4 ใช่ไหมเนี่ย
    #1,605
    0
  25. #1604 กิ่งพฤกษาสวรรค์ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 13:03
    ขอบคุณครับ
    #1,604
    0