หลิวจิวเหมย สุดยอดจอมนางแห่งแคว้นซาน

ตอนที่ 36 : ล้มตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,811
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,042 ครั้ง
    13 ก.ค. 62

กองกำลังอวิ้นเจี้ยนเป็นกองกำลังที่ท่านพ่อฝึกด้วยตนเอง มีเพียงรองแม่ทัพจ้าวและรองแม่ทัพเจียงเท่านั้นที่ทราบว่ามีอยู่ และสถานที่ฝึกและอยู่อาศัยก็ไม่ใช่ที่ไหนไกลแต่เป็นหมู่บ้านจิ้นฮวาที่นางเคยไปเที่ยวมาเมื่อครั้งที่มาค่ายคราก่อน และวันนี้นางก็ได้ประจักษ์ว่าท่านพ่อนั้นเป็นพยัคฆ์ซ่อนเล็บที่แท้จริง

บุรุษสวมชุดสีดำที่มีตราประทับของตระกูลหลิวอยู่บนอกเสื้อนับหมื่นคน ปิดบังใบหน้ามิดชิด รูปร่างสูงใหญ่ ร่างกายบึกบึน นางกับสหายถึงกับอ้าปากค้างยามเมื่อได้เห็น ท่านพ่อไม่ได้เรียกคนเหล่านี้ว่าทหารแต่เป็นองครักษ์ และเป็นองครักษ์ประจำตระกูลหลิว ซึ่งหากสิ้นท่านพ่อไปกองกำลังเหล่านี้จะตกอยู่ภายใต้อำนาจของนางทันที

“แขนอย่าสั่นสิไท่หลง!

“ก็มันหนัก!

“แล้วเจ้าจะอยากถือธนูทำไมเล่า!

“ก็ข้าอยากลองยิงระเบิดบ้าง แต่ธนูนี่มันอันใหญ่ไป ข้าหนัก! เจ้าดูแขนข้าสิ เล็กเท่านี้จะไปถือไหวได้เช่นไร” นางกรอกตามองบนอย่างเบื่อหน่ายสหาย รบเร้านางอยากลองยิงระเบิดบ้างนางก็ไม่ขัด แต่พอให้ฝึกถือธนูกลับโวยวายไม่หยุดว่าหนัก “ข้าไม่ยิงแล้ว!” เอ้า อยากเลิกก็เลิกเสียอย่างนั้น

พวกนางออกมายังจุดๆหนึ่งที่หากจากค่ายซานเปาไม่ไกลนัก สองข้างเป็นป่าทึบ พงหญ้าสูง ทำเลเหมาะกับการซุ่มโจมตีเป็นอย่างมาก นางจึงยึดตรงนี้เป็นฐานที่มั่นรอคอยพวกไม่อยากตายดีให้เข้ามาติดกับ จากที่องค์ไท่จื่อได้ข่าวจากวังหลวงมานั้น พวกมันจะเดินทางมาอีกในสองราตรีนับจากนี้

เมื่อได้ฐานที่มั่น ท่านพ่อก็เรียกกองกำลังอวิ้นเจี้ยนมาเตรียมพร้อมในทันที นางได้พูดคุยทำความเข้าใจกับพวกเขาอย่างดีแล้ว นางแบ่งกองกำลังออกเป็นสี่ส่วน สองส่วนให้ซุ่มอยู่ในป่าทั้งสองฟาก อีกหนึ่งส่วนให้ตามท่านพ่อออกไปล่อพวกมันเข้ามา กลุ่มนี้จะมีพี่หยางและรองแม่ทัพเจียงไปด้วย ส่วนนางกับไท่หลงนั้นจะอยู่กับกองกำลังส่วนสุดท้ายที่เป็นพลธนู คอยให้สัญญาณโจมตีจากระยะไกล งานนี้ได้ยิงระเบิดกันสนุกเป็นแน่

สับหรับองค์ไท่จื่อนั้น ท่านพ่อให้กลับเมืองหลวงและทำตัวเงียบๆไม่รับรู้สิ่งใด นั่นก็เพื่อความปลอดภัยขององค์ไท่จื่อเอง หากพวกนางพลั้งพลาดจะได้ไม่มีข้อครหาถึงองค์รัชทายาทแคว้นซานให้เสื่อมเสีย นอกจากนี้ท่านพ่อยังให้คนไปรับแม่ใหญ่กับฟางเอ๋อร์มายังหมู่บ้านจวิ้นฮวาเป็นการป้องกันหากถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฎอีกด้วย ถือว่ารอบคอบยิ่งนัก

“ท่านน้าลู่ไป๋ส่งข่าวมาบ้างหรือไม่จิวเหมย”

“ไม่เลย แต่คงยังไม่ลงมือหรอกกระมัง” แต่อันที่จริงนางฝากความไปกับท่านแม่ที่กลับมาหานางหลังจากไปหลอกหลอนฮ่องเต้เป็นที่พอใจแล้ว ว่าให้รั้งรอจนกว่ากองกำลังพวกนั้นจะเดินทางออกจากเมืองหลวงเสียก่อน ท่านแม่ผู้หายตัวไปมาได้ไม่ว่าที่ใดจึงสนุกกับการเป็นผู้ส่งสารระหว่างนางกับท่านน้าลู่ไป๋ยิ่งนัก

“นี่ เจ้าว่ากองกำลังของพ่อเจ้าพูดได้หรือไม่ เหตุใดเงียบกันเช่นนี้ ข้าชักกลัวแล้วนะ”

“เจ้าก็เคยได้ยินพวกเขาพูดแล้วมิใช่หรือ ใยต้องถามเรื่องไร้สาระเช่นนี้”

“ข้าได้ยินเพียงไม่กี่คนเท่านั้น แล้วเจ้าดูพวกที่อยู่กับเรายามนี้สิ ไม่ปริปากแม้สักนิด วังเวงยิ่งนัก” เพราะบรรยากาศยามค่ำคืนช่วงฤดูเหมันต์ต่างหากเล่า อากาศเย็นจึงทำให้ทุกอย่างดูจะเงียบไปหมด “เจ้าได้ยินเสียงหมาหอนหรือไม่ ข้าขนลุกไปหมดแล้ว กลับกระโจมกันเถิดจิวเหมย”

“น้องกลับกระโจมก่อนเถิดหลงเอ๋อร์ พี่จะอยู่ช่วยเหมยเอ๋อร์เอง”

“ขอรับพี่ใหญ่ ข้าไปนะจิวเหมย” วิ่งจนฝุ่นตลบเชียวนะสหาย!

“น้องชายของพี่หยางช่างขี้ขลาดยิ่งนักเจ้าค่ะ”

“คงอยากให้พี่กับเจ้าอยู่กันตามลำพังกระมัง คืนนี้จันทร์เต็มดวงงดงาม ได้ชมจันทร์กับเจ้าเช่นนี้ช่างดียิ่งนัก”

“จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า ขอข้าวขอแกง ขอแหวนทองแดง ผูกมือน้องข้า ขอช้างขอม้าให้น้องข้าขี่ ขอเก้าอี้ให้น้องข้านั่ง ขอเตียงตั้งให้น้องข้านอน ขอละครให้น้องข้าดู ขอยายชูเลี้ยงน้องข้าเถิด ขอยายเกิดเลี้ยงตัวข้าเอง” ชมจันทร์ก็ต้องนึกถึงเพลงนี้สิ อมตะมาก แม้จะยังสงสัยว่าเหตุใดต้องให้ยายชูเลี้ยงน้องแล้วยายเกิดเลี้ยงตัวข้าด้วย ฮ่าๆ

“ไพเราะยิ่งนัก”

“เพลงกล่อมเด็กเจ้าค่ะ ท่านแม่เคยร้องให้ข้าฟัง” ใช่เสียที่ไหนเล่า ท่านแม่หรือจะมารู้เนื้อเพลงกล่อมเด็กที่มาจากโลกอนาคต “ได้ชมจันทร์ยามใดก็หวนให้นึกถึงเพลงนี้ทุกที”

“พี่ชอบรอยยิ้มของเจ้า”

“พี่หยางกำลังเกี้ยวพาข้าอยู่หรือเจ้าคะ หากหวังจะให้ข้าเขินอายเห็นทีว่าจะได้ผล” นางกระชับผ้าคลุมไหล่ตัวเองแน่นขึ้นเมื่อลมหนาวพัดผ่านมา “ผู้ใดกันนะช่างบอกว่ารองแม่ทัพจ้าวเย็นชาใบหน้านิ่งเฉยดุจน้ำแข็ง ไม่จริงสักนิด”

“พี่เป็นเช่นนี้กับเจ้าเพียงผู้เดียวเหมยเอ๋อร์”

“เชื่อได้หรือเจ้าคะ”

“พี่ไม่มีวันโป้ปดเจ้า” ใบหน้ายิ้มกริ่มของพี่หยางช่างเป็นบาป เพียงได้จ้องมองก็รู้สึกเหมือนถูกดูดให้ลุ่มหลง มิแปลกใจเหตุใดสตรีทั่วเมืองหลวงจึงอยากทอดสะพานให้รองแม่ทัพผู้นี้ยิ่งนัก “เจ้ายิ่งโตยิ่งงดงาม จนบางครั้งพี่ก็อดที่จะหึงหวงเจ้ากับบุรุษผู้อื่นไม่ได้ หากถึงวันปักปิ่นแล้วมีแม่สื่อมาทาบทามเจ้าพี่ต้องอกแตกตายเป็นแน่”

“เช่นที่หึงหวงข้ากับเจ้าสำนักเจิ้งน่ะหรือเจ้าคะ คิกๆ ต่อให้มีแม่สื่อมาสักกี่คนข้าก็ไม่สนใจหรอกเจ้าค่ะ เอาไว้ห้าหกปีต่อจากนั้นข้าจะรอแม่สื่อจากพี่หยางนะเจ้าคะ”

“บุตรสาวท่านแม่ทัพคงจะไม่พูดแล้วคืนคำหรอกกระมัง”

“แน่นอนสิเจ้าคะ ข้าไม่คืนคำอยู่แล้ว พี่หยางต่างหากที่จะรอข้าได้นานเพียงนั้นได้หรือไม่” สำหรับวัยของพี่หยางที่พร้อมจะออกเรืยนแล้วนั้นการจะให้รอนางอีกหลายปีเห็นทีจะเอาเปรียบบุรุษผู้นี้ไม่น้อย “ถ้าหากว่า...”

“พี่รอเจ้าได้เหมยเอ๋อร์ แต่งช้าสักหน่อยแต่ได้เจ้าเป็นเจ้าสาวของพี่ก็นับว่าคุ้มค่าที่จะรอ”

“ปากหวานยิ่งนักเจ้าค่ะ”

“รู้ได้เช่นไรว่าปากพี่หวาน”

“ข้าหมายถึงว่าวาจาที่พี่หยางเอ่ยออกมานั้นช่างหวานหยดยิ่งนักเจ้าค่ะ พี่หยางคิดไปถึงไหนกันเจ้าคะ”

“หึหึ อากาศเย็นมากแล้ว กลับเข้ากระโจมเถิดเหมยเอ๋อร์ พี่ไม่อยากให้เจ้าไม่สบาย วันพรุ่งค่อยกลับมาดูตรงนี้เถิด” พี่หยางพานางเดินกลับไปยังกระโจมที่ตั้งอยู่ลึกห่างจากเส้นทางรถม้าอยู่พอสมควร เพราะท่านพ่อไม่อยากให้มีผู้สังเกตุเห็นได้ง่าย เดินไม่ทันเหนื่อยก็ถึงแล้ว “เจ้าจะฝันถึงพี่ใช่หรือไม่”

“จะเป็นฝันดีใช่หรือไม่เจ้าคะ”

“จะเป็นฝันที่ดีที่สุดของเจ้า เหมยเอ๋อร์ของพี่”

“เช่นนั้นข้าจะฝันถึงพี่หยางเจ้าค่ะ” เขินตัวแทบระเบิดเป็นเช่นนี้นี่เอง

เข้ากระโจมมาแล้วก็นั่งปรับลมหายใจคลายความเขินอยู่ชั่วครู่ก็ไปล้างหน้าล้างตา หากจะอาบน้ำนางคงต้องออกไปอาบที่ลำธารแต่หนาวเช่นนี้คงต้องซักแห้งไปก่อน แต่ในขณะที่กำลังจะล้มตัวลงนอนตาขวาของนางก็กระตุกถี่รัวไม่หยุด นางเชื่อในสัญชาตญาณจึงเอากระบี่ที่ไท่หลงเคยให้มาถือไว้ เปิดสัมผัสทั้งห้าเพื่อจับการเคลื่อนไหวภายนอก

“จิวเหมยๆ ข้าเอง ไท่หลง” เสียงสหายดังเบาๆอยู่หน้ากระโจม นางลุกไปอย่างระวังและแง้มให้สหายเข้ามาข้างใน มาทำไมดึกดื่นเช่นนี้ “เจ้าอย่าเอ็ดไป คนของท่านแม่ทัพส่งม้าเร็วมาแจ้งว่ากองกำลังของฮ่องเต้กำลังเดินทางมาและอาจจะถึงยังจุดที่เราอยู่ในอีกสองชั่วยาม พี่หยางจึงให้ข้ามาเตือนเจ้า”

“เหตุใดรวดเร็วเช่นนี้”

“เป็นกลลวง คนของไท่จื่อคงจะได้รับข่าวลวงมา ตอนนี้เราต้องไปประจำที่ยังจุดของเราแล้ว เจ้าพร้อมหรือไม่”

“พร้อมทุกเมื่ออยู่แล้วสหาย” นางเดินไปหยิบย่ามที่บรรจุระเบิดไว้อีกหลายลูกมาให้สหายช่วยถือแล้วไปหยิบชุดสีดำของตนเองที่เตรียมไว้แล้วออกจากกระโจมไปยังจุดหมาย “ท่านพ่อกับพี่หยางเล่า”

“ล่วงหน้าออกไปดักรอพวกมันแล้ว” แม้จะอยู่ในสถานการณ์คับขันเพียงใดแต่กองกำลังอวิ้นเจี้ยนก็นิ่งสงบ เคลื่อนไหวแผ่วเบาราวกับไร้ตัวตน เมื่อนางมาถึงยังจุดนัดหมายก็เห็นพวกเขามารออยู่ก่อนแล้ว “พระจันทร์คืนนี้สว่างยิ่งนัก จะหลบเช่นไรไม่ให้พวกมันเห็นกันเล่า”

“เช่นไรก็ยังมืดมิด” นางจ้องมองพระจันทร์กลมโตและกำลังจะขอพร แต่ฉับพลันพระจันทร์ที่เคยขาวนวลก็กลายเป็นพระจันทร์สีเลือดก่อนจะจางหายกลายเป็นพระจันทร์ขาวนวลตาเช่นเดิน “เช่นไรคืนนี้ก็ต้องมีการนองเลือด”

เข้ายามโฉ่วนางก็ได้ยินเสียงอึกทึกของม้าศึกจำนวนมากกำลังวิ่งมายังจุดที่พวกนางอยู่ กองกำลังอวิ้นเจี้ยนเตรียมพร้อม นางก็เช่นกัน ม้าศึกของท่านพ่อกับพี่หยางวิ่งนำม้าศึกของรองแม่ทัพเจียงและองครักษ์ผู้อื่น ด้านหลังของม้าศึกนั้นเป็นเงาวูบวาบหลายสายจนไม่อาจแยกแยะได้ว่ามีกี่คนกันแน่ เมื่อม้าศึกมาถึงยังจุดๆหนึ่งท่านพ่อก็บังคับม้าให้หยุดแล้วหันไปเผชิญหน้ากับกองกำลังของฮ่องเต้ ซึ่งพวกมันโผล่ลงยืนบนพื้นดินกันทีละคนสองคนจนนับพัน

“ข้าภักดีต่อองค์ฮ่องเต้ ไม่เคยมีความคิดจะเป็นกบฏแม้เพียงวันเดียว แต่หากความจงรักภักดีของข้าไร้ซึ่งความหมายและทำบัลลังก์มังกรร้อนดั่งไฟ ข้าก็จะเอามังกรผู้นั้นลงจากบัลลังก์ ฆ่าพวกมันให้สิ้น! เสียงท่านพ่อคำรามก้องเป็นสัญญาณให้บุกโจมตีได้ ไม่จำเป็นต้องสนทนากับพวกมันให้มากความเพราะท่านพ่อบอกนางว่ากองกำลังของฮ่องเต้นั้นถูกตัดลิ้นไม่อาจกล่าววาจาใดได้อีกแล้ว ช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก!

กองกำลังอวิ้นเจี้ยนออกจากที่หลบซ่อนบุกเข้าโจมตีกองกำลังของฮ่องเต้ที่ตอนนี้พยายามถอยห่างออกไปคงเพราะรู้แล้วว่าเป็นกับดัก นางจุดระเบิดลูกแรกแล้วให้องครักค์อวิ้นเจี้ยนเป็นผู้ยิง

“เล็งไปด้านหลังนะเจ้าคะ พวกมันจะได้กรูกันมาด้านหน้า” สิ้นเสียงของนางระเบิดก็ถูกยิงออกไป

ตู้ม!

แม่นยำราวจับวาง!

เสียงม้าร้องกึกก้องไปทั่วทั้งป่า พวกมันหลายคนถูกสะเก็ตระเบิดทำให้ล้มตายไปหลายศพ ส่วนที่เหลือก็กรูกันไปด้านหน้าให้กองกำลังอวิ้นเจี้ยนได้ลงดาบฆ่าฟันล้มตายราวกับผักปลา นางจุดระเบิดลูกที่สองแต่ให้ยิงในระยะกระชั้นชิดเข้ามาอีกเพื่อให้พวกมันเข้ามาใกล้ยังจุดที่สองที่กองกำลังอวิ้นเจี้ยนอีกกลุ่มยังซุ่มอยู่

ตู้ม!

ลูกที่สองระเบิด กองกำลังอวิ้นเจี้ยนที่เหลือก็ออกจากที่ซ่อนในทันที ตีขนาบข้างให้พวกมันเหลือพื้นที่การต่อสู้น้อยที่สุด จากหลายพันคนเหลือเพียงไม่กี่ร้อยเท่านั้น ในตอนนี้นางก็กำหนดจิตตั้งสมาธินึกถึงท่านแม่ให้มาพบนางโดยเร็ว เมื่อร่างโปร่งแสงของท่านแม่มาปรากฏตัวนางก็ฝากความไปบอกทางฝั่งวังหลวงว่าให้โจมตีได้เลย ท่านแม่กระดี๊กระด๊าหายวับไปในทันที การที่ท่านน้าลู่ไป๋เห็นและสนทนากับท่านแม่ได้ก็ดีเช่นนี้เอง

“จิวเหมยๆ ข้าอยากยิงบ้างๆ”

“แน่ใจหรือ” สหายพยักหน้าหงึกหงักอย่างมั่นใจนางก็ไม่ขัด องครักษ์ยื่นธนูกับระเบิดให้ไท่หลงและช่วยจัดระเบียบท่าทางและร่างกาย เมื่อมั่นใจแล้วนางก็จุดชนวนและให้สัญญาณให้สหายปล่อยระเบิดได้

ตู้ม!

เอ่อ...

“ข้าขอโทษ แหะๆ”

“เจ้ายิงไปหาพระแสงคอง้าวอะไรตรงนั้นจ้าวไท่หลง! ถ้าโดนคนของเราจะเป็นเช่นไร!” โอ้ย อกหลิวจิวเหมยแทบวายตายเพราะสหายของนางดันยิงระเบิดได้ไม่ไกลพอ ส่งผลให้มันตกยังจุดที่ใกล้กับคนของเรามากๆ แม้จะทำให้กองกำลังของฮ่องเต้ล้มตายไปหลายศพก็ตาม ตกใจจนหลุดคำด่าแบบไทยๆเลยเห็นไหมเนี้ย

“ก็ธนูมันหนัก แล้วระเบิดก็หนักเช่นกัน แขนข้าสั่นก็เลย...พลาดนิดเดียว” นิดเดียวบ้านเจ้าน่ะสิ! “ข้าก็ทำให้พวกมันตายไปตั้งหลายคนนะ ไม่โดนคนของเราเสียหน่อย” ยัง! ยังจะพูดเช่นนี้อีกหรือ!

“ถอยออกมาเลย เจ้าไม่เหมาะกับงานนี้จ้าวไท่หลง”

“เหอะ ให้ข้าโตอีกหน่อยเถิด ข้าจะแบกธนูที่ใหญ่กว่านี้ให้เจ้าดู!

“ได้ แต่ตอนนี้เจ้าต้องถอยไปก่อนนะสหาย”

“เฮ้ย จิวเหมยดูนั่น พวกมันมาเพิ่ม!” ไท่หลงชี้ไปยังกลุ่มคนที่กองกำลังอีกจำนวนหนึ่งที่ตามมาสมทบประจวบกับกองกำลังของพวกมันชุดแรกนั้นล้มตายจนหมด คนของเราเองก็เจ็บและล้มตายไปมากเช่นกัน เป็นยอดฝีมือเช่นที่ไท่จื่อเคยกล่าวไว้เลย นางเตรียมจุดระเบิดลูกที่สามในทันทีเพราะหากพวกมันบุกพร้อมกันเกรงว่าเราจะต้านไว้ไม่ไหว

ตู้ม!

“สุดยอด ตายซะไอ้พวกชั่ว!” เบาๆหน่อยเถิดสหาย จะตะโกนให้พวกมันรู้หรืออย่างไรว่าเราหลบกันอยู่ตรงนี้

นางจุดระเบิดไปติดๆกันสี่ลูก โดยให้ยิงเว้นจังหวะกันสี่คน ซ้ายขวาหน้าหลัง เป็นการดักไว้ทุกทางไม่ให้พวกมันได้รวมตัวกันได้เร็ว คงไม่คาดคิดสินะว่าจะมาเจอระเบิดของนางเช่นนี้ ลูกสุดท้ายที่นางจุดนั้นเป็นจรวดลูกเล็กแต่อานุภาพมากกว่าระเบิดทุกลูกที่นางระเบิดไป คนฝั่งของนางถอยร่นกันออกมาให้เหลือพื้นที่มากพอสำหรับระเบิดของนาง

“นี่คือสิ่งที่สุดยอดของจริงจ้าวไท่หลง ดูเอาไว้ซะ”

ตู้ม ตู้ม ตู้ม

จรวดลูกเดียวแต่สามารถแบ่งเป็นระเบิดลูกเล็กได้สามลูก ส่วนตัวจรวดนั้นก็...

ตู้ม!

ตู้มเดียวหายวับไปทั้งกองอย่างไรเล่า!

“เจ้ามันปีศาจ!” จ้าวไท่หลงมองสภาพเอน็จอนาจของกองกำลังฮ่องเต้แล้วขนลุกขนชัน บ้างก็ขาดสองท่อน บ้างก็หัวขาด แขนขาด ขาขาด สภาพไม่น่าดูยิ่งนัก หลิวจิวเหมยเป็นปีศาจชัดๆเลย! เมื่อมองใบหน้าสวยหวานของสหายแล้วเขาก็ได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น สตรีผู้นี้กำลังจะมาเป็นพี่สะใภ้ของเขาเช่นนั้นหรือ น่ากลัวยิ่งนัก!

“ตายเรียบ”

“เจ้าอย่ามองคนตายด้วยรอยยิ้มเช่นนั้นได้หรือไม่เล่า ข้ากลัวนะ”

“ใยเจ้าต้องกลัวข้า พวกมันสมควรตาย ไปรวมกลุ่มกับท่านพ่อกันเถิด” นางลากสหายเข้าไปหาท่านพ่อกับพี่หยางที่กำลังสั่งให้องครักษ์นำร่างคนเจ็บไปรักษา ซึ่งท่านพ่อเอ่ยปากห้ามนางไว้แล้วว่าห้ามใช้ธาตุในการรักษากองกำลังอวิ้นเจี้ยนเป็นอันขาดด้วยเพราะไม่อยากให้ผู้ใดรู้เรื่องของนางเพิ่มอีกแล้ว แต่นางก็เตรียมสมุนไพรไว้ให้แล้ว รับรองหายดีทุกคนแน่นอน “คนของเราตายไปมากหรือไม่เจ้าคะท่านพ่อ”

“ร้อยกว่าศพได้ นี่ยังนับว่าน้อยนัก หากไม่ได้ระเบิดของเจ้าพ่อคงสูญเสียมากกว่านี้เป็นแน่ ขอบใจเจ้ามากเหมยเอ๋อร์ เจ้าอยากได้สิ่งใดเป็นรางวัลหรือไม่ลูกพ่อ”

“ของรางวัลใดถึงจะคู่ควรกับตัวฮ่องเต้แคว้นซานกันเจ้าคะ” ผู้ที่มาส่งข่าวก็หาใช่ใครที่ไหน เป็นท่านแม่ของนางที่ยืนแสยะยิ้มอยู่ข้างๆท่านพ่ออย่างไรเล่า ท่านน้าลู่ไป๋กับพี่เสี่ยวจิงไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ

“เจ้าหมายความเช่นไร”

“ท่านน้าลู่ไป๋กับพี่เสี่ยวจิงได้ตัวฮ่องเต้แล้วเจ้าค่ะท่านพ่อ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.042K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,321 ความคิดเห็น

  1. #3936 Nuthathai Por (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 05:13

    เก่งยิ่งกว่ายอดหญิงก็จิวเหมยของเราไงล่ะ

    #3,936
    0
  2. #3772 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 00:02
    ร้องเชี่ยดังมาก พีคสุดอะ เก่งมากกก
    #3,772
    0
  3. #3230 สายลมที่ผลิปลิว (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:38
    สุดยอดจริงๆๆ
    #3,230
    0
  4. #2868 vmobilev546 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 07:36
    ฉากพระเอกนางเอกนี้ไม่ค่อยโอเค แบบมันมีบทน้อยมาก แถมมันไม่มีลุ้นเหมือนบทอื่นเลีย รักก็รักเลย ไม่มีตื้อกันเลย แบบมันง่ายเกินไปค่ะ มันไม่มีจุดเด่นเลย
    #2,868
    0
  5. #2475 Ladda Aew (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 19:32
    ธนูระเบิด มาจากเพชรพระอุมา ใช่ไหมเนี๊ย
    #2,475
    1
    • #2475-1 Rangsima Anne(จากตอนที่ 36)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 14:09



      555 นึกถึงพระรามแงซายทีเดียว
      #2475-1
  6. #2195 woonwai!! (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 20:42
    ถ้ากองกำลังขนาดนี้ ไม่ระแวงก็แปลกและ

    แปลกที่ไท่จื่อ มาร่วมด้วยนี่แล
    #2,195
    0
  7. #2181 Poonchanit (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 10:04
    ในมุมมองของฮ่องเต้ก็น่าระแวงนะ แม่ทัพคุมกำลังพลเป็นแสน แล้วยังมีกองกำลังอีกเป็นหมื่นในมือ
    #2,181
    0
  8. #1776 chanchan123 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 08:19
    ไท่หลงนี่ตลกจริงเวลาอยู่กับเหมนเอ๋อร์
    #1,776
    0
  9. #1738 Jney.Dragon (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 03:23
    มันพะยะค่ะ
    #1,738
    0
  10. #1735 Peanutz Louis (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:36
    สนุกๆ ชอบค่าๆ รอนะคะ
    #1,735
    0
  11. #1734 Xinshen (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:19

    ตระกูลนี้น่ากลัวจริงๆ//ชอบๆ เรื่องนี้สนุกมาก
    #1,734
    0
  12. #1733 Mameaw555 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:44
    โห้ยลุ้น กลัวพี่หยางจะเป็นอะไร รอดวุ้ย~~
    #1,733
    0
  13. #1730 maytawarin (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 20:19
    ค้างงงงงงงง
    #1,730
    0
  14. #1729 Pandanus23233 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 20:02
    เยี่ยมมมมจ้าาา
    #1,729
    0
  15. #1728 nalinratkip (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 20:02

    มันส์อ่ะ *-* https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-12.png

    #1,728
    0
  16. #1727 nuchii675 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 19:17

    น้องเหมยอย่าเอาลุงเต้ถึงตายละแค่สะบักสะบอมพอ ลุงแกยังมีประโยชน์อยู่ หวงบัลลังนะก้อให้ประกาศยกให้ไทจื่อเลยคนทั้งแคว้นจะได้ไม่หาว่ามีการก่อกบฏ เสร็จเรื่องค่อยเล่นสนุกกะลุง

    #1,727
    0
  17. #1725 xวาuxวาu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 18:32
    มันส์มากเลย ว่าแต่เมื่อไหร่อาเหมยจะได้แสดงฝีมือแบบไม่ใช้เครื่องทุ่นแรงบ้างอ่ะ
    #1,725
    0
  18. #1724 jiratha090811 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 18:24
    นางเอกเราโหดดีแท้ ชอบๆ
    #1,724
    0
  19. #1723 p-dragon2 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 17:10

    สนุกค่ะ
    #1,723
    0
  20. #1721 Mailrose23 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 17:00
    อยากอ่านต่อแร้วววววววว
    #1,721
    0
  21. #1717 kacu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 16:01
    รออ่านนะคะ
    #1,717
    0
  22. #1715 Naiikonic (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 15:50
    ฉันชอบท่านแม่ วาร์ปไปมา ได้เป็นสายลับไปป่วนเต้ ส่งข่าวไปมา แม่คงสนุกน่าดู
    #1,715
    0
  23. #1713 pop_zaza (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 14:56
    เป็นไงล่ะฮ่องเต้ สู้กับใครไม่สู้ มาสู้กับเจ้าแม่ผลิตขีปนาวุธ555
    #1,713
    0
  24. #1712 kanoknat81 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 14:37
    ต่อเลยได้มั้ย
    #1,712
    0
  25. #1711 Krathay (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 14:25
    น่าน ราบเป็นหน้ากลองเลย
    #1,711
    0