หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 47 : ตอนที่ 47 กิจการรุ่งเรืองการเงินมั่งคั่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,834
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,033 ครั้ง
    18 มิ.ย. 63

หลิวอี้เฟยที่กำลังเตรียมตัวสำหรับเปิดร้านผักดองอยู่นั้นเมื่อได้อ่านข้อความในสารที่จิวฟงส่งมาจนจบแล้วมือบางก็ฉีกกระดาษทิ้งโดยความโมโห ผู้ใดจะไปคิดถึงท่านกันไอ้หนวดขี้มโน!

“นายหญิงเจ้าคะ แตงกว่าดองขายดีมากๆจนหมดไม่มีเหลือเลยเจ้าค่ะ แต่ว่ายังมีลูกค้าที่ต้องการแตงกวาดองอยู่อีกจำนวนมาก นายหญิงจะให้บ่าวเอาที่เหลือไปขายเลยหรือไม่เจ้าคะ”

“ขายเลยสิเสี่ยวจิง ผักดองที่ขายหมดแล้วก็เอาไปเติมไว้ด้วยเลยนะ” เสี่ยวจิงรับคำแล้วเรียกคนงานให้มาช่วยขนผักดองขึ้นรถม้าอย่างร่าเริง ช่วงนี้ระหว่างรอรถม้าที่กำลังเร่งสร้างกันอยู่นั้นหลิวอี้เฟยจึงต้องเร่งมือทำผักดองเอาไว้จำนวนมากเช่นกัน เพราะคนในเมืองเจียงซุนต่างก็มีความต้องการที่จะซื้อผักดองจากร้านของนางกลับไปเป็นเครื่องเคียงบนโต๊ะอาหารของพวกเขาจำนวนมาก โดยเฉพาะกิมจิแตงกวาที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในขณะนี้ ทำเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ

ตอนนี้ในมิติของนางนั้นเน้นปลูกแตงกวาเป็นหลัก ด้วยความสดใหม่และกรุบกรอบของแตงกวาบวกกับซอสกิมจิรสชาติเข้มข้นทำให้กิมจิแตงกว่านั้นอร่อยสดชื่นกว่ากิมจิอื่นๆ นอกจากปลูกแตงกวาเองแล้วนางยังรับซื้อแตงกวาจากชาวบ้านทุกหมู่บ้านในเมืองเจียงซุนอีกด้วย เรียกได้ว่าบ้านไหนที่ปลูกแตงกว่าตามคำแนะนำของนางล้วนได้รายได้จากตรงนี้ไปจำนวนมาก บางคนถึงกับต่อเติมบ้านใหม่ได้เลยทีเดียว

“นายหญิงขอรับ ท่านเจ้าเมืองให้คนมาแจ้งว่าที่นาที่นายหญิงให้เตรียมไว้นั้นเรียบร้อยแล้วขอรับ ชาวบ้านกำลังเตรียมดิมสำหรับปลูกข้าวแล้วขอรับ ท่านเจ้าเมืองจึงอยากรู้ว่าเมล็ดข้าวที่จะหว่านลงดินนั้นแม่นางหลิวจะเตรียมให้หรือจะให้ท่านเจ้าเมืองจัดหามาเองขอรับ”

“ไปบอกท่านเจ้าเมืองว่าข้าเตรียมไว้ให้แล้ว อีกสองวันข้าจะให้คนขนไปให้ที่แปลงนา” คนงานในจวนรับคำแล้วรีบออกไปแจ้งให้คนของท่านเจ้าเมืองที่กำลังรออยู่ที่หน้าประตูจวนให้รับทราบ “ที่ดินสองพันหมู่จะได้ข้าวสักเท่าไหร่นะ”

“คงจะเป็นแสนๆชั่งแน่เลยเจ้าค่ะพี่อี้เฟย”

“ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีน่ะสิฮวาเอ๋อร์ หากชาวบ้านมีข้าวกินไม่ต้องกินแต่ธัญพืชหยาบๆคงจะดีไม่น้อย” เพราะเมล็ดพันธุ์ข้าวที่นางเตรียมเอาไว้นั้นเป็นข้าวหอมมะลิอย่างดีที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์จากระบบมาเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ที่จวนของนางก็กินข้าวหอมมะลิชนิดนี้อยู่ซึ่งทุกคนชอบมันมาก เพราะมันทั้งนุ่มและหอม รสชาติก็อร่อยกว่าข้าวขาวธรรมดามาก

“ต้องดีมากๆเลยล่ะเจ้าค่ะ จื่อเอ๋อร์กับไป๋เอ๋อร์เขียนจดหมายมาเล่าให้ฟังว่าที่สำนักศึกษานั้นอาหารไม่อร่อยเลย อีกทั้งข้าวก็ยังแข็งจนกลืนแทบไม่ลง ตั้งแต่มาอยู่กับพี่อี้เฟยเจ้าเด็กคนนี้ก็ลืมข้าวแข็งๆที่เคยกินไปแล้วเจ้าค่ะ”

“ให้กินข้าวแข็งๆเสียบ้างตัวจะได้ไม่กลมไปมากกว่านี้ ว่าแต่เจ้าเถอะ ช่วงนี้พี่เห็นเจ้าปักผ้าเช็ดหน้าสีเข้มๆทั้งนั้นเลย เจ้าปักให้ผู้ใดหรือ จะว่าเป็นของท่านเหลียงชุนก็ไม่น่าจะใช่เพราะลายปักบนผ้าเช็ดหน้าของท่านเหลียงชุนนั้นข้าเคยเห็นมาแล้วและเป็นลายที่เหลียงฮูหยินออกแบบเอง ส่วนของเจ้าตัวน้อยทั้งสองคนเหลียงฮูหยินก็ส่งไปให้ไม่เคยขาด อีกทั้งลวดลายบนผ้าก็ปักออกมาแตกต่างกันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะคน แต่ลายที่เจ้าปักพี่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ”

“เอ่อ ข้าปักเก็บเอาไว้เจ้าค่ะ ข้า ข้าไปช่วยท่านแม่ก่อนดีกว่า” มีพิรุธสุดๆ หลิวอี้เฟยหรี่ตามองน้องสาวที่รีบเร่งเก็บของอย่างจับผิด แบบนี้ต้องกลายร่างเป็นโคนันและผู้ต้องสงสัยก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก...

“แม่นางหลิวมีสิ่งใดให้ข้าทำหรือขอรับ” ใช่ ก็คือจิวซาผู้ที่เพิ่งกลับมาจากการช่วยเสี่ยวจิงขนผักดองไปที่ร้าน เมื่อเห็นหลิวอี้เฟยมองจ้องเขม็งมาที่ตนเองจึงรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่นัก

“ท่านจิวซาใช้ผ้าเช็ดหน้าหรือไม่เจ้าคะ”

“ไม่ใช้ขอรับ นั่นมันไม่ค่อยจำเป็นสักเท่าไหร่ ทำไมหรือขอรับ”

“ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ ข้าก็ถามไปอย่างนั้นเอง เมื่อครู่เห็นฮวาเอ๋อร์นั่งปักผ้าเช็ดหน้าอยู่แต่ไม่รู้ว่าปักให้ผู้ใดเพราะผ้าที่ใช้นั้นเป็นสีเข้มเสียส่วนมาก” หลิวอี้เฟยสังเกตจิวฟงอยู่ทุกขณะ เมื่อนางพูดไปเช่นนั้นใบหน้าคมเข้มก็พลันแดงระเรื่อขึ้นมาทันที เหอๆ ไม่ค่อยมีพิรุธเลยทั้งสองคน ครั้งนี้จะปล่อยไปก่อนก็ได้ “อาจจะเป็นของท่านเหลียงชุนก็ได้”

“ก็คงจะเป็นเช่นนั้นขอรับ เอ่อ ข้าไปขนผักดองที่เหลือก่อนนะขอรับ ยังมีคนมารอซื้อผักดองอยู่มากเลยขอรับ” พูดจบก็วิ่งไปที่โรงครัวทันทีโดยไม่รอให้หลิวอี้เฟยได้เอ่ยซักสิ่งใดอีก

“สองคนนี้แอบไปปลูกต้นรักกันเมื่อไหร่นะ”

‘นายหญิงไม่ต้องกังวลหรอก เด็กหนุ่มผู้นั้นเป็นคนดีเหมาะสมกับสาวน้อยเหลียงฮวาแน่นอน’

‘เรดพูดถูกแล้ว เขาเป็นเด็กหนุ่มที่มีจิตใจดีและรักเหลียงฮวาด้วยใจจริงนะ เขาจริงจังกับนางมากๆเลยล่ะ’

“ถ้าน้องเรดกับน้องบลูพูดเช่นนี้ข้าก็เบาใจ อย่างน้อยฮวาเอ๋อร์ก็ได้พบกับคนดีๆ”

‘นายหญิงๆ ไม่เอาคำว่าน้องได้หรือไม่ มันไม่เท่เลย’

‘อย่ากวนนายหญิงสิบลู มานี่เลยนะ วันนี้เจ้ายังไม่ได้รดน้ำผักที่เรือนของนายหญิงเลย ไปเดี๋ยวนี้!’ มังกรฟ้าถูกมังกรเขียวลากลับไปที่เรือนเพื่อทำงานที่ยังค้างอยู่ มังกรแดงก็ถูกมังกรขาวลากไปเก็บสมุนไพรที่ป่าไผ่แล้วเหลือก็แต่มังกรทองที่ยังคงลอยอยู่ข้างๆนางไม่ไปไหน เพราะมันบอกว่าหน้าที่ของมันคือปกป้องคุ้มครองนาง

ช่วงบ่ายท่านเหลียงชุนพร้อมด้วยคนงานอีกสามคนก็เดินทางกลับมาถึงจวนพร้อมกับข่าวดีที่ว่าสามารถซื้ออาคารได้ทั้งหมดห้าหลังจากห้าเมือง ซึ่งอาคารทั้งห้าอยู่ในเขตตัวเมืองของแต่ละเมืองทั้งหมด ถือเป็นทำเลที่ดีและเหมาะกับการค้าขายมากๆ ซึ่งทั้งห้าเมืองก็อยู่ไม่ไกลจากเมืองเจียงซุนเท่าไหร่นัก

“เท่านี้ก็รอเพียงรถม้าเสร็จก็จะเริ่มส่งสินค้าไปขายได้แล้วเจ้าค่ะ สิ่งที่ต้องทำต่อไปก็คือจัดหาคนดูแลและคนขายประจำแต่ละร้านเอาไว้ก่อน เมื่อเราส่งผักดองไปวางขายได้เมื่อไหร่จะได้ไม่ฉุกละหุก”

“เรื่องนั้นแม่นางหลิวจะให้ข้าจัดหาคนจากที่ไหนหรือขอรับ”เหลียงชุนเอ่ยถามด้วยความกังวล เพราะหากให้ไปหาที่เมืองนั้นๆก็เกรงว่าหลิวอี้เฟยจะไม่ถูกใจและก็ไม่รู้ว่าจะไว้ใจได้มากน้อยเพียงใด

“เลือกจากคนงานในไร่ดีหรือไม่เจ้าคะนายหญิง ให้ไปประจำร้านละสองคนก่อนแล้วค่อยรับคนจากแต่ละเมืองมาเพิ่มในภายหลังเมื่อกิจการอยู่ตัวแล้วก็ได้นะเจ้าคะ”

“เอาเช่นที่เสี่ยวจิงว่ามาก็ได้เจ้าค่ะ คนงานในไร่ทำงานกับเรามานานย่อมไว้ใจได้กว่าคนงานใหม่อยู่แล้ว เลือกคนงานไปประจำร้านสิบคนแล้วก็อีกห้าคนให้มาขับรถม้าส่งของ”

“ได้ขอรับ ข้าจะไปคัดเลือกคนไว้ตามที่แม่นางหลิวบอก”

“หลังจากได้รถม้าแล้วให้คนที่ทำหน้าที่ส่งของทดลองเดินทางไปยังแต่ละเมืองดูก่อนเพื่อให้ชินเส้นทางนะเจ้าคะ คนงานอีกสองคนที่จะไปประจำร้านก็ให้เดินทางล่วงหน้าไปด้วยเลยเพราะต้องไปเตรียมทำความสะอาดและตกแต่งร้านใหม่เอาไว้ ข้าจะวาดรูปให้คร่าวๆเพื่อที่จะได้จัดร้านให้ไปในทิศทางเดียวกัน”

“ช่วงนี้ข้าจะช่วยท่านเหลียงชุนเองขอรับ” หึหึ หมั่นไส้คนอยากจะเข้าทางว่าที่พ่อตาจริงๆ

“เสี่ยวจิงไปดูหน่อยว่าถั่วเขียวต้มน้ำตาลที่ข้าให้แม่ครัวทำไว้นั้นเสร็จหรือยัง ถ้าเสร็จแล้วก็ยกมาให้ท่านเหลียงชุนกับท่านจิวซาสักคนละถ้วยเถิด ที่เหลือก็ตักแบ่งกันกินได้เลยเดี๋ยวข้าจะเอาน้ำแข็งออกมาไว้ให้ อยากใส่ก็ใส่ได้” วันนี้อากาศร้อนมากนางจึงคิดถึงเมนูขนมหวานที่ง่ายและอร่อยจึงออกมาเป็นถั่วเขียวต้มน้ำตาล อันที่จริงมันก็ไม่ง่ายหรอกต้องใช้เวลาต้มนานทีเดียว ดีหน่อยที่แช่ถั่วเขียวไว้ตั้งแต่เช้าแล้ว

เสี่ยวจิงวิ่งไปที่ครัวพักใหญ่ก็กลับมาพร้อมกับถั่วเขียวต้มน้ำตาลสามถ้วย ดูดีมากทีเดียว น้ำตาลที่ใช้ต้มถั่วเขียวในรอบสุดท้ายนั้นก็เป็นน้ำตาลอ้อยที่ทำเอง หอม หวาน อร่อยมาก ยิ่งกินกับน้ำแข็งๆเย็นจะยิ่งสดชื่นมากขึ้น

“ไม่คิดว่าถั่วเขียวจะทำขนมได้อร่อยขนาดนี้นะขอรับ”

“ทำง่ายๆแต่อร่อยและได้ประโยชน์เจ้าค่ะ อย่าลืมเอาไปให้เหลียงฮูหยินกับฮวาเอ๋อร์ด้วยเล่าเสี่ยวจิง”

“บ่าวให้คนเอาไปให้แล้วเจ้าค่ะ”

“เจ้าเองก็ไปกินได้แล้วไม่ต้องมาเฝ้าพวกข้าหรอก แต่อย่ากินเยอะเกินไปนักเล่า” เสี่ยวจิงรีบวิ่งออกไปโดยไม่รีรอเพราะกลัวว่าคนงานในครัวจะกินกันจนหมด แม้นางจะกำชับแม่ครัวเอาไว้แล้วว่าให้เก็บไว้ให้นางบ้างก็ตาม แต่เรื่องของอร่อยไม่มีใครยอมใครหรอก “ดูสิ ตั้งแต่ติดตามท่านเหลียงชุนไปทำงานบ่อยๆก็ไม่ค่อยจะชอบใส่กระโปรงเสียแล้ว”

“เด็กคนนี้มีความสามารถมากขอรับแม่นางหลิว มีความคิดอ่านที่ดีและแตกต่างจากคนงานคนอื่น”

“ใช่เจ้าค่ะ ข้าเองก็สังเกตเช่นกัน ยิ่งช่วงหลังๆมานี้เสี่ยวจิงมักแสดงความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์มากๆอยู่บ่อยครั้ง เห็นทีคงจะไม่ใช่เด็กยากจนไร้ที่มาที่ไปเสียแล้วเจ้าค่ะ น้องชายกับน้องสาวของนางเองก็เฉลียวฉลาดไม่แพ้กัน”

“จะให้ข้าสืบดูหรือไม่ขอรับ”

“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ สักวันข้าจะถามจากนางเอง ข้าขอตัวไปดูผักที่สวนรอบเรือนของข้าก่อนดีกว่าเจ้าค่ะ จะได้เอาผักบางส่วนมาเตรียมทำอาหารมื้อเย็นวันนี้” จู่ๆก็อยากกินไข่ยางมะตูมราดน้ำจิ้มซีฟู้ด นางจึงต้องไปเก็บพริกขี้หนูสดๆจากต้นแล้วก็ต้นหอมผักชีมะนาวเพื่อมาทำน้ำจิ้มซีฟู้ด โอ้ยเปรี้ยวปาก

เมื่อเก็บผักได้ครบตามต้องการแล้วนางจึงเร่งเข้าครัวเพื่อทำอาหารทันทีโดยมีเสี่ยวจิงกับแม่ครัวเป็นลูกมือ ไข่ไก่สดใหม่ถูกนำลงไปต้มหลายสิบฟอง หลิวอี้เฟยรับผิดชอบในส่วนนี้เองเพราะไข่ยางมะตูมนั้นต้องใช้เวลาต้มที่พอเหมาะคือแปดถึงสิบนาทีเท่านั้น ถ้าเกินจากนี้ไข่แดงจะแข็งไม่อร่อย ส่วนเสี่ยวจิงกับแม่ครัวนั้นรับผิดชอบน้ำจิ้มซีฟู้ด

“เอาไข่มาทอดด้วยนะ ทำเป็นไข่ดาว” เมื่อเห็นทุกคนทำหน้างงกับคำว่าไข่ดาวนางจึงให้แม่ครัวตั้งกระทะแล้วเทน้ำมันลงไป รอให้น้ำมันร้อนก็ตอกไข่ลงไปทอดทีละฟอง “ให้ไข่ขาวกรอบและไข่แดงสุกก็เป็นอันใช้ได้ ระวังอย่าให้ไข่ขาวไหม้เป็นอันขาด จากนั้นก็เอาขึ้นมาพักไว้แล้วตอกไข่ลงไปทอดอีกครั้ง ทอดสักยี่สิบฟองก็น่าจะพอแล้ว” อาหารเย็นวันนี้ก็จะมีข้าวต้ม ผัดผักบุ้ง คะน้าน้ำมันหอย ยำไข่ดาว ยำแตงกวา ไข่ต้มราดน้ำจิ้มซีฟู้ดกับน้ำมันพริกแล้วก็ไข่เจียวต้นหอม

“ไม่คิดเลยเจ้าค่ะว่าไข่จะนำมาทำอาหารได้หลากหลายเช่นนี้ สีสันดูน่ารับประทานมากเจ้าค่ะนายหญิง”

“ไข่สามารถนำไปทำได้ทั้งอาหารคาวและหวาน เอาไว้ข้าจะทำให้ชิมนะ ตอนนี้รีบเอาอาหารไปขึ้นโต๊ะเร็วเข้าเสี่ยวจิง” คนงานกับเสี่ยวจิงรีบยกอาหารไปที่ห้องทานอาหารอย่างเร่งรีบเพื่อที่จะได้รีบกลับมาทานในส่วนของตนเอง

อาหารแปลกใหม่แสนอร่อยทำให้จิวซากับเหลียงชุนเติมข้าวต้มถึงสามชามใหญ่ เมื่ออาหารทุกอย่างหมดเกลี้ยงนางก็ได้เห็นคนอิ่มมากจนคล้ายกับงูเหลือมเขมือบวัวไปทั้งตัวนั่งอืดแบบลุกไปไหนไม่ได้

“ข้าตัดชุดใหม่ให้แม่นางหลิวเสร็จแล้วนะเจ้าคะ ประเดี๋ยวจะให้เสี่ยวจิงเอาไปเก็บไว้ให้ที่เรือนเจ้าค่ะ”

“ขอบคุณเหลียงฮูหยินมากๆเจ้าค่ะ อย่าลืมตัดให้ท่านจิวซาด้วยนะเจ้าคะ”

“ไม่ลืมเจ้าค่ะ ข้าจะถามท่านจิวซาอยู่เชียวว่าจะเลือกสีผ้าเองหรือจะให้ข้าเลือกให้เลยดีเจ้าคะ”

“ตามแต่ฮูหยินเห็นสมควรเถิดขอรับ ข้าไม่เรื่องมากใส่สีไหนก็ได้ แม่นางหลิวขอรับ...เมื่อครู่ก่อนจะถึงเวลาอาหารเย็นนั้นข้าได้หารือกับท่านเหลียงชุนเรื่องผักดองของแม่นางอยู่เชียวขอรับ ข้าอยากจะนำมันไปขายที่ร้านของนายท่านด้วยเช่นกัน มีหลายเมืองที่ไม่ได้รับผลกระทบจากสงครามและมีกิจการของนายท่านอยู่ในเมืองเหล่านั้นด้วย ด้วยรสชาติผักดองที่เป็นเอกลักษณ์ของแม่นางหลิวข้ารับรองได้ว่าจะต้องขายดีมากเป็นแน่ขอรับ”

“ได้สิเจ้าคะ แต่คงต้องรอให้ผักชุดใหม่โตเต็มที่เสียก่อน ที่มีในตอนนี้เพียงพอแค่ขายในเมืองเจียงซุนเท่านั้น”

“เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาขอรับ ข้ารอได้อยู่แล้ว ระหว่างที่รอข้าจะส่งข่าวไปแจ้งให้คนที่นั่นปรับปรุงร้านรอขอรับ”

“กิจการผักดองของข้าจะต้องรุ่งเรืองมากเป็นแน่”

จากนั้นหนึ่งเดือนต่อมากิจการผักดองของนางก็เปิดกิจการ ด้วยการตกแต่งร้านด้วยไม้สีอ่อนสวยงามจึงทำให้ดึงดูดความอยากรู้อยากเห็นของผู้คนจำนวนมาก วันเปิดร้านของแต่ละสาขาทั้งห้าเมืองจึงเนืองแน่นไปด้วยผู้คน และหลังจากที่คนเหล่านั้นได้ชิมผักดองแล้วคนงานในร้านก็ไม่ได้นั่งอยู่กับที่อีกต่อไป พวกเขายุ่งจนไม่ได้พักมือเลยทีเดียว เพียงวันเดียวผักดองที่เอามาวางขายก็ไม่มีเหลือให้ขายในวันต่อไป หลิวอี้เฟยรู้เข้าก็ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

รถม้าที่ทำหน้าที่ขนส่งผักดองต้องวิ่งไปกลับจากทั้งห้าเมืองกับเมืองเจียงซุนในทุกวันจนแทบไม่ได้พัก แต่ม้าที่หลิวอี้เฟยนำมาใช้นั้นเป็นม้าที่ซื้อจากระบบเพราะฉะนั้นมันจึงแข็งแรงมากกว่าม้าทั่วไป ทั้งยังมีม้าอีกสิบตัวให้ได้ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนใช้งาน คนงานในร้านจากสองคนก็เพิ่มเป็นสี่คน เรียกได้ว่าตอนนี้กิจการของหลิวอี้เฟยรุ่งเรืองสุดๆ

“แม่นางหลิวข้าขอสั่งผักดองเพิ่มจากเดิมเป็นสองเท่านะขอรับ ที่ร้านของนายท่านขายหมดตั้งแต่วันแรกเลย”

“ได้เลยเจ้าค่ะ เสี่ยวจิงจดเอาไว้แล้วไปบอกให้คนงานขนผักดองไปขึ้นรถม้าให้ท่านจิวซาโดยเร็ว”

“ตอนนี้ร้านค้าที่เมืองหลวงก็สามารถกลับมาเปิดร้านได้แล้วเช่นกัน จะเป็นไปได้หรือไม่ขอรับหากข้าจะนำมันไปขายที่เมืองหลวงด้วย รวมทั้งรองเท้าที่นายท่านเคยสั่งซื้อจากแม่นางหลิวเมื่อนานมาแล้วด้วยขอรับ”

“ได้ๆเจ้าค่ะ แต่รองเท้านั้นข้าจะคละขนาดรองเท้าให้นะเจ้าคะ มีตั้งแต่ขนาดเล็กสำหรับสตรีไปจนถึงขนาดใหญ่สำหรับบุรุษตัวใหญ่ เมื่อวางขายรองเท้าแล้วหากลูกค้าใส่ได้ไม่พอดีก็ให้วัดขนาดเอาไว้แล้วข้าจะส่งไปให้ตามคำสั่งซื้อเจ้าค่ะ ส่วนผักดองนั้นต้องการเท่าไหร่ก็แจ้งมาได้เลยเจ้าค่ะ ข้ามีพอขายแน่นอน” หลิวอี้เฟยนับเงินด้วยใจที่เป็นสุข แม้ผักดองจะราคาไม่ได้สูงมากอะไรแต่หากขายได้มากมายเช่นนี้อยู่ตลอดนางจะได้เงินมากกว่าหนึ่งแสนเหรียญทองในหนึ่งเดือนเชียวนะ มากกว่าการขายขนมสามถึงสี่เดือนเชียวล่ะ จะไม่ให้นางมีความสุขได้อย่างไร

“ดูเอาไว้นะจิวซา ว่าที่ฮูหยินของเจ้าชอบเงินมากกว่าสิ่งใด...ยกเว้นข้าที่นางชอบที่สุด”

“หุบปากไปเลยนะท่านหวงหย่ง! รีบกวนโปหลัวเร็วๆเข้าเดี๋ยวมันจะไหม้” ไม่ปฏิเสธด้วยแหะว่าชอบข้า หึหึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.033K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #1994 minhochanyeol123 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 10:11
    อ้าว ท่านหย่งกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่
    ก้อแอบคิดอยู่ตอนนั้นที่รับคนงานมาชุดแรก ๆ ที่ว่าให้ท่านเหลียงชุนไปหามา 15 คน แต่ได้มา 16 คน เพราะมีครอบครัวนึงมีพี่สาว น้องสาวแล้วก้อน้องชายเลยทำให้เกินมา 1 คน แต่หนูหลิวรับไว้หมดคิดว่าน่าจะมีความสำคัญแต่ไม่เห็นพูดถึงอีก ที่แท้เด็กสามคนนั้นคือเสี่ยวจิงกับน้อง ๆ นี่เอง จองเสี่ยวจิงให้ท่านจิวฟงนะเจ้าคะ
    #1,994
    0
  2. #1472 deknoomza (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 19:50
    ขุดทองวันเดียวก็ได้แล้ว แสนนึง
    #1,472
    0
  3. #1162 aphadsara (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 01:53

    ท่านหวงตอดตลอดเลยยย

    #1,162
    0
  4. #940 Sureepond9585 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 01:38

    มาถึงก็เข้าข้างตัวเองทันทีซินะท่านเหอ 555
    #940
    0
  5. #938 mrsuchart1970 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 00:35
    หยอดทุกทีที่มีโอกาส..
    #938
    0
  6. #936 _Noppawan_ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 00:01
    อำนาจเมียสินะ
    #936
    0
  7. #935 nilawan261239 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 23:54
    สนุกมากค่ะรออ่านนะค่ะ
    #935
    0
  8. #933 P1320300081486 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 21:15

    อัพวันละ2ตอนได้มั้ยคะไรท์
    #933
    0
  9. #931 natsume0000 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 20:13

    ท่านหย่งเราตีเนียนไปเรื่อยๆเลยเจ้าค่ะ555+ดีแล้วนางเอกเราจะได้ชินที่ท่านหย่งอยู่ใกล้ๆ
    #931
    0
  10. #930 Fon-YW (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 19:56
    เรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะ😊
    #930
    0
  11. #929 aee (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 19:40

    อ่านเสร็จทำให้อยากกินผักดองของจริงมากค่ะ

    #929
    0
  12. #928 Aliza_Eliz (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 18:42
    ท่านหวงหย่งจะเมากาวไม่ได้นะคะ
    #928
    0
  13. #927 ruamtham78 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 18:18
    มโนเรื่อยๆ จิตใจเป็นสุข
    #927
    0
  14. #926 มิกิ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 17:35

    น่าจะอัพให้อ่านวันละ2 ตอน 😁😁

    #926
    0
  15. #924 kaew34 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 16:30
    5555ขำพระเอก มโนได้อีก
    #924
    0
  16. #923 chanamphon (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 16:15
    พระเอก น่ามึนสุดๆ แต่ก็น่ารัก
    #923
    0
  17. #921 Susie123456789 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 15:14

    ขอบคุณค่ะ
    #921
    0
  18. #920 อันดับ? (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 15:13

    ขอบคุณค่ะ

    #920
    0
  19. #919 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:43
    รอค่ะๆ
    #919
    0
  20. #918 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:21
    หยอดวันละนิดนะพี่หนวดดดด
    #918
    0
  21. #917 Nanthara (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:17
    พี่หนวดมโนเอ๊ย555555555555
    #917
    0
  22. #916 chuenchuen (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:17
    คิดถึงเด็กอ้วนสองคนแล้วอ่ะ
    #916
    0
  23. #915 150221 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:09
    มันทันวรรคสุดท้ายพอดีนะท่านหวงหย่ง อยากไปช่วยแม่นางหลิวนับเงินเลย
    #915
    0
  24. #914 anyamanee47 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 14:03
    พระเอกเรามโนให้สุด
    #914
    0
  25. #913 comkung (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 13:55
    ไม่พ้นความมั่นหน้ามโนได้ใจของท่านหวงหย่ง 555
    #913
    0