หลิวอี้เฟย แม่ค้าผู้ยิ่งใหญ่ [จบแล้ว]

ตอนที่ 48 : ตอนที่ 48 ผลผลิตจากผู้อพยพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,032 ครั้ง
    19 มิ.ย. 63

และแล้ววันนี้ก็มาถึง...

“นี่น่ะหรือฮามี่กวา มันอร่อยจริงหรือ” หวงหย่งเมียงมองผลฮามี่กวาอย่างสนใจ ผิวของเป็นสีเขียวมีเส้นสีขาวขรุขระเป็นเปลือกนอก “มันกลมคล้ายชีกวา(แตงโม)แต่ชีกวานั้นผลสีเขียวเข้มทั้งลูก ข้าเคยกินชีกวารสชาติมันก็หวานอร่อยดี แต่ไม่เคยเห็นฮามี่กวานี่มาก่อนเลย เจ้าปลูกมากขนาดนี้เพื่อเอาไปขายอย่างนั้นหรือ”

“ยังไม่รู้เลยเจ้าค่ะท่านหวงหย่งว่าจะขายได้หรือไม่ แต่มันอร่อยมากๆเลยนะ กลิ่นหอมแล้วก็รสหวาน” หลิวอี้เฟยเด็ดเอาแคนตาลูปลูกที่แก่สุกพร้อมเก็บแล้วมาหนึ่งลูก จากนั้นก็ใช้มีดที่พกมาด้วยผ่ามันออก เนื้อข้างในสีส้มสวยปรากฎแก่สายตาทุกคนที่กำลังจับจ้อง นางผ่ามันก็เป็นซีกๆแล้วยื่นให้ทุกคนได้ลองชิม “อืม รสชาติแบบนี้แหละใช่เลย”

“กลิ่นหอมมากเจ้าค่ะนายหญิง รสก็หวานกรอบสดชื่นมาก” เสี่ยวจิงตาเป็นประกายเมื่อได้ลองชิมฮามี่กวา นี่มันกร่อยเกินไปแล้ว “เนื้อมันแน่นกว่าชีกวาและหวานฉ่ำกว่าด้วยเจ้าค่ะ”

“อืม แตกต่างจากชีกวาจริงๆ มันเป็นความหวานคนละแบบกัน” หวงหย่งเห็นด้วยกับเสี่ยวจิง มันหวานหอมและอร่อยมากจริงๆ “เจ้าจะไม่ขายหรือ ข้าว่ามันน่าจะขายได้นะ”

“ข้าแค่อยากกินอะไรที่มันสดชื่นเท่านั้นไม่ได้วางแผนจะขายหรอกเจ้าค่ะ ไม่คาดคิดด้วยว่ามันจะติดผลให้มากขนาดนี้ แต่หากเป็นเช่นนี้แล้วก็แบ่งออกไปขายบ้างก็คงไม่เป็นไร” น้องกรีนกับน้องบลูส่งเสียงแจ้วๆว่าพวกมันดูแลแปลงแคนตาลูปนี่อย่างดีมากๆ ไม่แปลกที่มันจะติดผลมากขนาดนี้อีกทั้งยังมีรสหวานอร่อยกว่าที่เคยกินมาเสียอีก “ลองเอาไปวางขายที่ร้านขนมสักสิบลูกนะเสี่ยวจิง ข้าจะเก็บลูกที่แก่แล้วให้เจ้าเอาไปเดี๋ยวนี้ ว่าแต่จะขายลูกละเท่าไหร่ดีล่ะ”

“ข้าเคยซื้อชีกวาลูกละสิบเหรียญทอง” หลิวอี้เฟยมองหวงหย่งตาโตด้วยความตกใจ นางเคยเห็นแตงโมที่ขายในตลาดซึ่งลูกไม่ได้ใหญ่เท่าแคนตาลูปของนางในตอนนี้เลยด้วยซ้ำ คิดไม่ถึงว่ามันจะราคาแพงมากขนาดนั้น 

“สิบเหรียญทอง! แตงโมลูกนั้นต้องใช้ทองคำปลูกแน่ๆ ไปๆเสี่ยวจิง ขายลูกละห้าเหรียญทองก็พอ” หลิวอี้เฟยสื่อสารให้น้องกรีนตรวจสอบดูว่าแคนตาลูปลูกไหนแก่จัดให้เก็บได้แล้วบ้าง นางเดินเพื่อเก็บแคนตาลูปตามที่น้องกรีนลอยไปแตะอย่างตั้งใจ ไม่นานก็เก็บได้มากถึงสามสิบลูกและยังมีที่ยังไม่พร้อมเก็บอีกจำนวนมาก

คนงานเก็บแคนตาลูปใส่ตะกร้าด้วยความเบามือจากนั้นก็ยกไปขึ้นรถม้าเพื่อให้เสี่ยวจิงนำไปขายที่ร้านขนม นอกจากนี้นางยังเลือกแคนตาลูปลูกเล็กที่สุดให้เสี่ยวจิงนำไปผ่าให้ลูกค้าได้ลองชิมอีกด้วย แม้จะลูกเล็กแต่นางมั่นใจว่ามันต้องหวานไม่แพ้ลูกโตๆแน่นอน 

“ข้าว่าเจ้าขายถูกเกินไปแล้ว ฮามี่กวานี่เป็นของแปลกใหม่แม้แต่ในเมืองหลวงก็ไม่มีขาย เจ้าจะขายสักลูกละยี่สิบเหรียญทองก็ย่อมได้ เช่นไรก็ต้องมีคนซื้อเชื่อข้าสิ” สิบลูกนั้นก็ไม่รู้จะขายได้หรือเปล่าอีกทั้งแตงโมในฤดูร้อนก็ยังมีวางขายในตลาดอยู่เลย ลูกค้ามีทางเลือกมากมายทำไมพวกเขาจะต้องยอมจ่ายแพงๆด้วยเล่า

แต่ที่หลิวอี้เฟยไม่คาดคิดก็คือแคนตาลูปสิบลูกนั้นได้ถูกคนมีเงินจับจองไปจนหมดทันทีที่พวกเขาได้ลองชิม เสี่ยวจิงต้องรีบนั่งรถม้ากลับมาที่ไร่โดยเร็วเพื่อเอาฮามี่กวาที่เหลืออยู่ไปขายให้ลูกค้าที่กำลังรออยู่ เมื่อครู่นี้ราวกับเกิดสงครามขึ้นในร้านขนม นางแทบรับมือกับเศรษฐีเหล่านั้นไม่ไหว

“นายหญิงเจ้าคะฮามี่กวาขายหมดแล้วเจ้าค่ะ บ่าวมาเอาที่เหลือไปขายให้ลูกค้าที่กำลังรออยู่”

“หมดแล้ว! เจ้าไปยังไม่ถึงครึ่งชั่วยามเลยนะเสี่ยวจิง”

“ข้าบอกเจ้าแล้วว่าต้องขายได้ ทำไมไม่เชื่อพ่อค้าที่ประสบความสำเร็จที่สุดอย่างข้ากันนะ” หวงหย่งที่กำลังนั่งแทะแคนตาลูปอยู่ในเปลไม้ไผ่พูดขึ้น ของอร่อยขนาดนี้คนที่ใช้เงินเป็นใบไม้เช่นคนมีเงินเหล่านั้นย่อมต้องยอมจ่ายอยู่แล้ว

หลิวอี้เฟยนับนิ้วคำนวณเงินทันที เมื่อครู่นางเดินนับลูกแคนตาลูปที่เหลืออยู่นั้นมีถึงสามร้อยลูกและที่กำลังโตอีกน่าจะเป็นร้อย หากขายทั้งหมดนางก็จะได้เงินราวๆสองถึงสามพันเหรียญทอง นี่ปลูกแค่ไม่กี่แปลงเท่านั้นนะหากนางปลูกสักสิบหมู่นางจะได้เงินเท่าไหร่กัน โอ้โห ผักดองก็ผักดองเถอะ มานับเงินที่ขายแคนตาลูปกันดีกว่า

“เอาที่เหลือไปขายให้หมดเลยเสี่ยวจิง แล้วหากยังมีคนอยากซื้ออยู่ก็บอกพวกเขาว่าอีกสามวันจะมีฮามี่กวาไปขายอีกครั้ง ไม่ต้องรับจองใดๆทั้งสิ้น ผู้ใดมาทันก็ได้ซื้อมาไม่ทันก็รอรอบต่อไปแต่บอกพวกเขาด้วยว่าฮามี่กวามีจำนวนจำกัดมากในปีนี้” เสี่ยวจิงรับคำแล้วขนแคนตาลูปขึ้นรถม้ากลับไปขายอย่างร่าเริง หลิวอี้เฟยลูบคลำต้นแคนตาลูปอย่างแสนรักราวกับมันจะออกผลเป็นทองคำให้ “ออกผลมาเรื่อยๆเลยนะลูกนะ แม่จะบำรุงดินให้พวกเจ้าอย่างดีเลย”

“เจ้าส่งไปขายที่เมืองหลวงบ้างสิ ข้าจะเอาไปขายที่ร้านของข้า”

“ต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้าดีกว่าเจ้าค่ะท่านหวงหย่ง ปีนี้ข้าปลูกน้อยแต่ปีหน้าข้าจะปลูกให้มากขึ้นอีก”

“เจ้าปลูกชีกวาไปด้วยเลยสิจะได้มีผลไม้ขายเยอะๆในฤดูร้อน”

“ได้เจ้าค่ะ ข้าจะปลูกเถียนกวา(เมล่อน)ด้วย ปีหน้าข้าจะได้มีผลไม้ลูกโตๆขายตลอดทั้งฤดูร้อนเลย” แค่คิดก็เห็นเงินลอยมาแล้ว นี่แหละประโยชน์ที่สามารถตักตวงได้จากยุคโบราณ อาหารแปลกใหม่มันสามารถทำเงินสร้างอาชีพได้ วิทยาการล้ำสมัยที่นางเคยร่ำเรียนมานั้นสร้างความได้เปรียบให้นางมากๆเลย

ขณะที่หลิวอี้เฟยกำลังวางแผนหาเงินในปีหน้าอยู่นั้นเหลียงชุนก็ควบม้ามาแจ้งนางเรื่องผลผลิตที่ส่งมาจากหุบเขาของพรรควิหคเหิน ซึ่งผักช่วงอายุเติบโตสั้นชุดแรกที่ชาวบ้านผู้อพยพปลูกนั้นได้ถูกขายออกไปจนหมดแล้ว ชุดที่สองนางจึงให้พวกเขาปลูกแตงกวาหลายสายพันธุ์ แครอทและหัวไชเท้าเกาหลีที่นางซื้อเมล็ดจากระบบจนเต็มพื้นที่ และนางรับซื้อผลผลิตเหล่านั้นเพื่อนำมาทำผักดอง เมื่อเก็บผลผลิตได้แล้วพรรควิหคเหินก็จะขนขึ้นรถม้าเร็วมาส่งให้นางถึงที่จวน 

นางรีบกลับจวนโดนเร็วเพื่อที่จะได้ตรวจสอบว่าหัวไชเท้าเกาหลีนั้นหัวจะใหญ่เช่นที่นางเคยเห็นในทีวีหรือไม่ ดินและปุ๋ยที่หุบเขาของพรรควิหคเหินนั้นดีมากนางจึงคิดว่ามันต้องสามารถปลูกออกมาได้ดีมากเป็นแน่ และก็ไม่ทำให้ผิดหวังเพราะหัวไชเท้านั้นหัวใหญ่มากจริงๆ ลำต้นอวบอ้วนจนต้องใช้สองมือโอบเลยทีเดียว

“นี่คือหัวไชเท้างั้นหรือ ทำไมมันถึงได้ใหญ่โตขนาดนี้”

“มันเป็นสายพันธุ์พิเศษเจ้าค่ะท่านหวงหย่ง” หลิวอี้เฟยจ่ายเงินให้คนส่งของตามจำนวนที่เขาบอกมา ซึ่งนางไม่จำเป็นต้องตรวจสอบอะไรเพิ่มเติมเพราะมีท่านอวิ่นซูดูแลอยู่แล้ว อีกทั้งคนที่มาส่งของก็เป็นคนของพรรควิหคเหินที่ไว้ใจได้ “ท่านพักผ่อนที่จวนสักวันเถิดเจ้าค่ะแล้วค่อยเดินทางกลับ ข้าจะให้คนไปเตรียมที่พักกับอาหารไว้ให้”

“เรียนแม่นางหลิว ข้าไม่รบกวนขอรับเพราะต้องรีบกลับไปช่วยท่านอวิ่นซูดูแลผลผลิตที่ยังเก็บไม่ได้ อีกทั้งยังมีชาวบ้านที่กำลังรอเงินเหล่านี้อยู่ มีบางครอบครัวตัดสินใจเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านของพวกเขาแล้วขอรับ”

“เช่นนั้นก็รับอาหารไปกินระหว่างทางนะเจ้าคะ เสี่ยวอู่ไปบอกแม่ครัวให้เอาน้ำกันเจ้อใส่กระบอกไม้ไผ่ให้สักสองกระบอกนะ แล้วก็เอาหมั่นโถวข้าวโพดที่ข้าทำไว้เมื่อเช้ากับทอดเนื้อแห้งแดดเดียวมาเยอะๆด้วย” บ่าวชายที่ชื่อเสี่ยวอู่รีบวิ่งเข้าไปบอกแม่ครัวโดยเร็ว ไม่นานเขาก็กลับมาพร้อมกับอาหารที่หลิวอี้เฟยสั่ง นอกจากนี้หลิวอี้เฟยยังมอบเงินเล็กๆน้อยเป็นค่าเหนื่อยให้กับคนส่งของด้วย เขาทำท่าจะไม่รับนางจึงจำต้องบังคับแล้วปล่อยให้เขาเดินทางกลับแต่โดยดี

แตงกวาทั้งหมดถูกคนงานนำไปล้างทำความสะอาดและนำเข้าสู่ขั้นตอนการทำกิมจิ ส่วนแครอทกับหัวไชเท้านั้นนางได้แบ่งมาส่วนหนึ่งเพื่อทำซอสกิมจิด้วย อีกส่วนก็ดองสามรสเช่นเดิม 

ไม่นานเสี่ยวจิงก็กลับมาพร้อมกับใบหน้าเปื้อนยิ้มและเงินในถุงที่ตุงจนปริ เมื่อมอบเงินให้เจ้านายแล้วนางก็มาช่วยคนงานล้างแตงกวาจำนวนมากอย่างกระฉับกระเฉง หลิวอี้เฟยมองบ่าวตัวน้อยที่มีความสุขกับการได้เงินแล้วราวกับมองเห็นตัวเอง นิสัยนี้มันติดต่อกันได้ด้วยหรือนี่ ซึ่งหวงหย่งก็มองนายกับบ่าวคู่นี้อยู่เช่นกัน

“นายเป็นเช่นไรบ่าวก็เป็นเช่นนั้น” หลิวอี้เฟยหันมองเขาตาขวางอย่างหาเรื่อง “ก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดี”

“นายหญิงขอรับ มีรถม้าจากหมู่บ้านหลี่เซิงมารออยู่หน้าประตูจวนขอรับ คนบังคับม้าแจ้งว่ามาส่งผักที่นายหญิงสั่งซื้อเอาไว้ขอรับ” ได้ยินเช่นนั้นนางจึงรีบบอกให้คนงานไปเปิดประตูจวนแล้วให้รถม้าจากหมู่บ้านหลี่เซิงเข้ามา ซึ่งคนที่เอาผลผลิตมาส่งก็เป็นหัวหน้าหมู่บ้านที่มาส่งด้วยตนเอง

“ไม่เห็นต้องลำบากมาเองเลยเจ้าค่ะ”

“ไม่ลำบากหรอกขอรับแม่นางหลิว ข้ามาส่งด้วยตนเองจะรู้สึกสบายใจมากกว่า ผักที่แม่นางหลิวให้ปลูกนั้นให้ผลผลิตที่ดีมากขอรับ นี่ชาวบ้านก็มาขอซื้อที่ดินเพิ่มกันหลายครอบครัวเลย คนที่ยังไม่เคยปลูกผักเมื่อรอบที่แล้วก็หันมาให้ความสำคัญกับการปลูกผักมากขึ้นแล้วขอรับ”

“ดีแล้วเจ้าค่ะ หากชาวบ้านตั้งใจดูแลผักเป็นอย่างดีเช่นไรก็ต้องได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า” นางเรียกคนงานให้มาช่วยกันยกตะกร้าผักทั้งหมดลงจากรถม้าและจ่ายเงินให้หัวหน้าหมู่บ้าน หมู่บ้านหลี่เซิงอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองนักหัวหน้าหมู่บ้านจึงขอตัวกลับทันทีเพราะชาวบ้านคงกำลังรอคอยเงินที่จะได้จากการขายผักรอบนี้อยู่ “เอาล่ะทุกคน โรงงานผักดองได้เริ่มขึ้นแล้ว แบ่งงานกันตามหน้าที่ที่เคยทำเร็วๆเข้า” ตัวนางเองยังต้องพับแขนเสื้อแล้วนั่งช่วยคนงานล้างผักเลย

“ข้าไปรับไป๋เอ๋อร์กับเหลียงจื่อก่อนก็แล้วกัน”

“พาเด็กๆไปหาขนมทานด้วยนะเจ้าคะท่านหวงหย่ง ไม่ต้องรีบกลับมาที่จวนก็ได้ ตอนนี้ทุกคนงานล้นมือมาก” แม้แต่เหลียงฮูหยินกับเหลียงฮวาก็มาช่วยด้วยเช่นกัน เหลียงชุนนั้นไม่ต้องพูดถึงเพราะเขาเชี่ยวชาญการฝานหัวไชเท้าเพื่อทำซอสกิมจิมาก และหากเด็กๆกลับมาตอนนี้ก็คงไม่มีผู้ใดว่างดูแลทั้งสองคน หวงหย่งจึงจำต้องทำตามที่หลิวอี้เฟยแนะนำ

“ผักที่ส่งมาจากพรรควิหคเหินนั้นอวบน่ากินมากเจ้าค่ะนายหญิง ผู้อพยพพวกนั้นดูแลผักเก่งมากจริงๆ”

“พวกเขามีประสบการณ์ในการทำเกษตรมามาก เรื่องปลูกผักง่ายๆเช่นนี้ไม่ยากเกินความสามารถหรอก” วันนี้เป็นวันส่งผลผลิตหรืออย่างไรก็ไม่ทราบเพราะไม่นานจากที่หัวหน้าหมู่บ้านหลี่เซิงกลับไปก็มีรถม้าอีกหลายคันมาส่งผลผลิตที่ได้จากการแบ่งพื้นที่ให้ผู้อพยพได้ปลูกผักหารายได้ระหว่างอยู่ที่นี่ ซึ่งท่านเจ้าเมืองเป็นผู้ดูแลในส่วนนี้ และผลผลิตทั้งหมดหลิวอี้เฟยจะเป็นผู้รับซื้อ “ไม่ต้องหลับต้องนอนกันแล้วคืนนี้” ดองผักวนไปจ้า

ช่วงเย็นเหลียงจื่อกับหวงไป๋กลับมาพร้อมกับหวงหย่ง เด็กน้อยทั้งสองดีใจมากที่ได้กลับมาบ้านเป็นครั้งแรกหลังจากไปเรียนที่สำนักศึกษา ซึ่งวันหยุดแต่ละครั้งนั้นเด็กน้อยทั้งสองจะได้อยู่บ้านถึงสี่วัน มือน้อยๆของทั้งสองช่วยล้างผักอย่างไม่เกี่ยงงาน ปากก็เล่าเรื่องที่สำนักศึกษาให้ทุกคนในจวนที่กำลังช่วยงานกันอยู่ได้ฟัง

“อาหารไม่อร่อยมากๆเลยขอรับ ข้าวแข็งมากๆ”

“บ่นเรื่องนี้อีกแล้วหรือจื่อเอ๋อร์ น้องยังต้องอยู่ที่นั่นอีกหลายปีเลยนะ ทำตัวให้ชินเข้าไว้”

“โธ่ ก็พี่ใหญ่ไม่ต้องมากินข้าวแข็งๆเหมือนข้ากับเสี่ยวไป๋นี่นา”

“ลูกได้กินข้าวขาวก็นับว่าดีแล้วไป๋เอ๋อร์ แม่ยังกังวลอยู่เลยว่าเจ้าอาจจะได้กินแต่ธัญพืชหยาบเป็นอาหาร” 

“ไม่ได้กินข้าวขาวแข็งๆทุกวันนะขอรับท่านแม่ บางวันก็เป็นแผ่นแป้งไม่กี่แผ่นหรือบางวันก็เป็นหมั่นโถว ไม่อร่อยเลยสักอย่างขอรับ จื่อเอ๋อร์คิดถึงอาหารของท่านป้าแม่ครัวที่จวนของเรามากๆเลยขอรับ”

“โธ่ คุณชายน้อยกลับมาพักสี่วันก็กินให้เต็มที่เลยนะเจ้าคะ ป้าจะทำแต่ของอร่อยๆให้คุณชายน้อยทั้งสองทุกวันเลยเจ้าค่ะ” เหลียงจื่อกับหวงไป๋ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มแฉ่งอวดฟันขาวกันอย่างดีใจ แม้ทั้งสองจะไม่เลือกกินแต่อาหารที่โรงเรียนก็เกินจะรับไหวจริงๆ “กลับมาเหนื่อยๆไปพักผ่อนกันเถิดเจ้าค่ะ ตรงนี้ให้ป้ากับคนงานเขาทำกันเองได้”

“ข้าอยากช่วยขอรับ วันพรุ่งนี้พี่อี้เฟยจะได้ทำขนมอร่อยๆให้ข้ากินเป็นรางวัล”

“เจ้าเด็กตะกละ พี่พูดสักคำหรือยังว่าจะทำขนมให้เจ้ากิน”

“ก็พี่ใหญ่บอกจื่อเอ๋อร์ว่าพี่อี้เฟยทำน้ำตาลที่ทำขนมได้อร่อยสุดๆตั้งเยอะนี่นาขอรับ จื่อเอ๋อร์อยากกินขนม เสี่ยวไป๋ก็อยากกินเหมือนกัน ใช่ไหมเสี่ยวไป๋” หวงไป๋พยักหน้าแล้วมองมาด้วยสายตาที่มีความหวัง เห็นท่าทางของเด็กน้อยทั้งสองคนแล้วหลิวอี้เฟยก็หัวเราะออกมาเสียงดัง เหมือนลูกหมากำลังอ้อนขอขนมเลยเด็กพวกนี้นิ

“ก็ได้ๆ วันพรุ่งเจ้าทั้งสองจะได้ขนมแสนอร่อยเป็นรางวัล”

“แล้วข้าล่ะ”

“ท่านหวงหย่งไม่ใช่เด็ก ไม่ต้องการรางวัลหรอกเจ้าค่ะ เร่งมือเร็วเข้ายังมีผักที่ต้องล้างที่เยอะมากเลย” หลิวอี้เฟยพอใจกับผลผลิตทุกอย่างที่ได้มามากๆ ราคาที่รับซื้อผักเหล่านี้มากับราคาขายผักดองของนางนั้นห่างกับลิบลับ แม้ราคารับซื้อผักจะสูงจากราคาตลาดไปสักหน่อยแต่ก็นำมาทำผักออกขายในราคาที่สูงมากขึ้นได้เช่นกัน “เสี่ยวจิงไปผ่าฮามี่กวาที่ข้าเหลือไว้มาให้ทุกคนได้ลองชิมหน่อย คนในจวนยังไม่ได้ลองชิมกันเลย”

“มันคืออะไรหรือขอรับพี่อี้เฟย”

“มันเป็นผลไม้ที่พี่เพิ่งทดลองปลูกน่ะเสี่ยวจื่อ แต่วันนี้มันก็ขายได้แล้วนะ อร่อยมากด้วย” และเมื่อทุกคนได้ลองชิมต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอร่อยมาก เหลียงจื่อกับหวงไป๋ก้มหน้ากัดเนื้อแคนตาลูปกันโดยไม่เงยหน้าเลยแม้แต่น้อย ทั้งสองกินไปคนละสามชิ้นใหญ่ๆก็ลูบท้องป่องของตนเองอย่างมีความสุข “คิกคิก ท้องจะแตกแล้วเสี่ยวไป๋”

“เจ้าล้อน้องได้หรือเสี่ยวจื่อ ท้องของเจ้าก็จะแตกเหมือนกันนั่นแหละ” เด็กน้อยทั้งสองปิดปากหัวเราะคิกคักอย่างซุกซน “ท่านหวงหย่งเจ้าคะ วันนี้ท่านกินฮามี่กวาไปคนเดียวเป็นลูกได้แล้วกระมัง หยุดกินได้แล้วเจ้าค่ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.032K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,148 ความคิดเห็น

  1. #1995 minhochanyeol123 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 10:26
    เจอเด็กโข่งหนึ่งอัตรา ท่านหย่งจะทำตัวเป็นเด็กแข่งกับเสี่ยวจื่อกับเสี่ยวไป๋หรอเจ้าคะ 5555+
    #1,995
    0
  2. #1259 loli-bee (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 16:28
    อยากกินเลย
    #1,259
    0
  3. #972 bowbowlovetomtom (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 06:59
    อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกผ่อนคลาย อารมณ์ดี
    #972
    0
  4. #971 oachaporn (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 06:08

    ความงกมันไหลหากันได้
    #971
    0
  5. #970 noonongz (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 04:55
    ชอบนางเอกตรงยังไม่อยากแต่งงานนี่หล่ะ หาแต่เงิน ดีอ่ะ
    #970
    0
  6. #969 noonongz (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 04:54
    สนุกมากเลย รอค่ะ
    #969
    0
  7. #967 NamLifeoftwodekd (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 04:10

    เมื่อไรนางเอกเราจะใจอ่อน

    #967
    0
  8. #959 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 18:54
    รอนะคะ
    #959
    0
  9. #954 Sureepond9585 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 16:49

    มีความเป็นครอบครัวจริงๆ เป็นครอบครัวใหญ่ที่อบอุ่นมากๆ แม้จะไม่ได้มาจากบ้านเดียวกันหมดแต่พออยู่ร่วมกันแล้วลงตัวสุดๆค่ะ
    #954
    0
  10. #953 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 16:44
    รอค่ะๆ
    #953
    0
  11. #952 besalamano (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 16:43

    ชอบนางเอกตรงที่รักไม่ยุ่งมุ่งแต่หาเงินนี่แหละ 555

    #952
    0
  12. #951 yeenpanta123 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 16:17
    ไรท์ถ้าเห็น Comment เราอยากแนะนำไรท์หน่อยไหนๆก็ขายขนมผักผลไม้ผักดองรถม้าต่างๆแล้วเราอยากให้ขายพวก เครื่องสำอางผู้หญิงด้วยแล้วก็พวกสบู่แชมพูน้ำยาล้างจานแล้วก็พวกของเล่นเด็กผู้หญิงเด็กผู้ชายและก็พวกของเด็กแรกเกิด เช่น ขวดนม แพมเพิส ผ้าอ้อม ที่เช็ดก้นเด็กแลกเกิด นมผง สำหรับเด็ก(เผื่อแม่บางคนไม่มีน้ำนมให้ลูก) และก็ขาดไม่เลย ชานมไข่มุขนมหวานก็ต้องคู่กับชานมไข่มุกหน้าร้อนยิ่งกินดี อิอิ ไอศกรีมเจลาโต้ด้วย และปลูกพวก เบอร์รี่กับสตอเบอร์รี่ด้วย ไม่รู้ว่าทำช็อคโกแล็ตไปหรือยังถ้ายังไม่ได้ทำ ก็ทำขายด้วยก็ดี อิอิ ลูกอมไว้อมเล่นด้วย
    จักยานทั้งของเด็กและของผู้ใหญ่ด้วยนะไรท์ ตอนนี้คิดได้เท่านี้ ถ้าคิดได้อีกเดี๋ยวแนะนำอีก
    #951
    1
    • #951-1 yeenpanta123(จากตอนที่ 48)
      19 มิถุนายน 2563 / 16:32
      ไรท์อีกอย่างนึงทำกาแฟขายด้วยก็ดีนะไรท์ และก็พวกขนมไม่หวานมากเผื่อบางคนไม่ชอบโดยเฉพาะผู้ชายและก็ไหนก็มีร้านขนมแล้วทำร้านพวกปิ้งย่างเนื้อย่างไปด้วยเลยกินคู่กับกิมจิ และก็ทำพวกเบค่อนกับแฮมและก็ไก่ทอด KFC และผงซักฟอกน้ำยาปรับผ้านุ่มเวลาซักผ้าจะได้หอม (ที่บอกแพมเพิสด้วยเอาแบบย่อยสลายในดินได้ด้วยนะไรท์ลืมบอก)ทำพวก หมอน หมอนข้าง ผ้าห่ม ขายด้วย
      #951-1
  13. #950 Pannmak (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 15:55

    น่ารักกกก รอวนไป

    #950
    0
  14. #949 คนอ่าน (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 15:48

    อ่านแล้วมีความสุขทุกตอนค่ะ ขอบคุณที่มอบความสุขให้รีดทั้งหลายนะคะ

    #949
    0
  15. #948 kanoknat81 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 15:25
    หวงหย่งโดนสกัดดาวรุ่งทุกตอนเลย แถมสกัดตอนกินเยอะอีกด้วย 555555
    #948
    0
  16. #947 นาน่านะ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 15:17

    เด็ก ๆ น่ารักจัง น้อง ๆ มังกรก็น่ารัก.....นางเอกช่างคิดช่างค้าขาย ช่วยชาวบ้านให้รู้จักทำกิน ไม่งอมืองอเท้ารอความช่วยเหลืออย่างเดียว....คนงานในจวนก็มือเป็นระวิง 5555 ส่วนเสี่ยวจิงนี่ ติดนิสัยนายมาเต็ม ๆ 55555

    #947
    0
  17. #945 somjean1892 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 14:50

    น่ารักอ่ะ
    #945
    0
  18. #944 150221 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 14:21
    เสี่ยวไป๋กลับมาแล้ว หลิวอี้เฟยเก่งมากดูแลให้คนมีงานทำเยอะมาก
    #944
    0
  19. #943 comkung (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 13:21
    หวงหย่งคือท็อปฟอร์มทุกตอนเลย 55555
    #943
    0
  20. #942 9637068 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 13:15

    น่ารัก น่ารัก ตัวละครทุกตัวน่ารักมากอ่านได้เรื่อยๆไม่น่าเบื่อ น่าติดตามทุกตอน ไม่ต้องดราม่าหนักๆก็ทำให้เนื้อหาสนุกน่าอ่านได้ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆให้อ่านค่ะ

    #942
    0
  21. #941 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2563 / 13:11

    ขอบคุณค่ะ

    #941
    0