กับดักพรหมจรรย์(พรานพิศวาส) ซีรีย์ชุดสุภาพบุรุษเลอร์วาร์ด

ตอนที่ 11 : บทที่ 4 (1) ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,409
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    12 ส.ค. 57

บทที่ 4 (1) ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ

                        ร่างโปร่งบางที่อยู่ในชุดเดรสยาวเสมอเข่าสีเหลืองมะนาวขับผิวที่ขาวปานนมสดให้ผุดผาดมากยิ่งขึ้น มือบางค่อยๆ ลดกระเป๋าถือลง จากนั้นก็ค่อยๆ ย่องไปยังผนัง เอาหน้าแนบชิด เพื่อฟังเสียงกุกกักของคนที่อยู่ห้องติดกัน แต่ยังไม่ทันได้แอบฟังดีก็ทำปากจิ๊จ๊ะ ขมวดคิ้วมุ่นกับพฤติกรรมประหลาด สนใจใคร่รู้เรื่องของเขาจนเกินเหตุ

 

                        “ก็แค่จำเป็นต้องมาอยู่ร่วมเพนต์เฮาส์เดียวกับเขา ทำไมเราจะต้องไปสนใจผู้ชายจิตใจไม่ดี เห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่นพรรค์นั้นด้วย อย่าลืมสิเอมอร วันนี้เขาพูดจาสามหาวล่วงเกินเธอขนาดไหน ฮึ!

 

                        เอ่ยจบก็ย่นจมูกใส่ผนัง

 

                        “คนพิเรนทร์! คุณขอให้ผู้หญิงไปเป็นเมียเก็บเมียลับของตัวเองง่ายๆ แบบนี้เหรอ คุณทำแบบนี้กับฉันสองครั้งแล้วนะ จะบอกอะไรให้ ฉันไม่สนใจคุณหรอก รู้เอาไว้ซะ คุณเจ้าพ่อปากแดง”

 

                        เอ่ยเท่านั้นก็หน้าตูม ค้อนปะหลับปะเหลือกให้กับผนังห้อง ใจเต้นตึกตักเมื่อได้ยินเสียงก๊อกแก๊กของคนที่อยู่ห้องตรงข้าม นี่แสดงว่าเขายังไม่ได้ออกไปไหนน่ะสิ ไม่ได้การละ เธอต้องรีบลงไปก่อน ประเดี๋ยวผู้ชายบ้าบอคนนั้นจะหาว่าเธออ้อยอิ่งเพื่อจะลงไปพร้อมๆ กับเขา ยิ่งหลงตัวเองอยู่ด้วย เท้าไวเท่าความคิดเอมอรรีบคว้ากระเป๋าใบจิ๋วออกไปจากห้องทันที

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                        “เฮ้อ! อรลงมาแล้ว รู้ไหมไอ้ชั้นที่อรไปอยู่น่ะ พี่ขอขึ้นไปหาหน่อยก็ไม่ได้ ไม่รู้จะเข้มงวดอะไรนักหนา”

 

                        ปรียานุชโวยวายทันทีที่เห็นหญิงสาว หนำซ้ำยังทำหน้ามุ่ยใส่พนักงานที่ยืนนิ่งทำไม่รู้ไม่ชี้อยู่ตรงบันไดทางขึ้นไปยังห้องสวีตอีกด้วย จากนั้นก็เข้ามาคล้องแขนเอมอรแล้วยิ้มแป้น แววตาสะใจเล็กๆ หญิงสาวขมวดคิ้วมองพี่เลี้ยงหน้างงๆ ก่อนจะส่งสายตาของคำถามไปให้

 

                        “สงสัยล่ะสิว่าพี่ยิ้มอะไรนักหนา ก็มาดักรอเมาท์กับอรนี่แหละ” ปรียานุชเอ่ย หัวเราะลงลูกคออย่างอารมณ์ดี แล้วหันมายักคิ้วให้เอมอร “อรรู้ไหมว่าการที่อรได้ไปอยู่ชั้นสวีตแบบฟลุกๆ น่ะ มีนางเอกสาวแสนสวยของเราคนหนึ่งเขาอิจฉาเต้นผางๆ ชนิดเก็บอาการไม่อยู่เลยทีเดียว”

 

                        “ใครคะมาอิจฉาอร อยู่บนนั้นไม่รู้จักใครเลยสักคน เฮ้อ! เงียบเหงาจะตายไป”

 

                        บอกว่าเงียบเหงา แต่แก้มกลับร้อนผ่าว จนต้องรีบก้มหน้าหนี หลบหน้าคนชอบจับพิรุธอย่างปรียานุช จะว่าเหงาไม่ได้พบเจอใครก็เกินไปหน่อย เพราะภาพความสนิทชิดเชื้อระหว่างเธอและเจ้าของเรือกาสิโนที่สระว่ายน้ำส่วนตัวบนเพนต์เฮาส์ สวีตยังตามติดหลอกหลอนกันอยู่เลย

 

                        “นี่แน่ะอร ยัยนางเอกชะนีไฟนั้นกระทบกระเทียบอรใหญ่เลย หาว่าแผนสูงอย่างโน้นอย่างนี้ เปรยว่าอรเป็นนกรู้บ้างล่ะ คิดวางแผนจะอยู่ห้องพิเศษกว่าคนอื่นบ้างล่ะ โอ๊ย! สารพัดจะกล่าวหา พาลพาโล โยเย จนชาวบ้านชาวเมืองเขาขี้เกียจฟังเจ้าหล่อนกันหมดแล้ว”

 

                        “เหรอคะ แล้วอรจะวางแผนแบบนั้นไปทำไม อรไม่รู้จักใครบนเรือนี้เลยสักคน”

 

                        “คนมันจะพาลน่ะอร แต่ตอนนี้คงอารมณ์ดีขึ้นแล้วล่ะ ดูนั่นสิจ๊ะอร ตรงนั้นน่ะ แหม! หน้าระรื่นมาเชียว ผิดกับก่อนหน้านี้ราวฟากฟ้ากับหุบเหว”

 

                        ปรียานุชเอ่ยพร้อมพยักพเยิดให้เอมอรหันไปตรงทางเดินเข้ามายังห้องอาหารแบบบุฟเฟ่ต์ของเรือสำราญ หญิงสาวยืนตัวแข็ง เมื่อเห็นสาวสวยแสนโสภาเดินยิ้มละมุน มือเรียวสวยคล้องอยู่ที่แขนของใครบางคนอย่างสนิทสนม ทั้งคู่เดินเคียงคู่กัน ดูงดงามสมกันดังเนื้อคู่กระดูกคู่ ราวเทพบุตรและนางฟ้าที่เกี่ยวก้อยกันลงมาจากสรวงสวรรค์ บางครั้งแมทธิวก็ก้มหน้าลงไปมองปาหนันนัยน์ตาอ่อนเชื่อม ขณะที่ปาหนันแหงนหน้ามองเขาอย่างเทิดทูนบูชา ทั้งคู่สนิทสนมชิดใกล้กันจนหญิงสาวสับสน และเกิดคำถามขึ้นในใจ

 

                        แล้วสิ่งที่เขาทำกับเธอในห้องยามอยู่กันลำพังสองคนล่ะ มันคืออะไร?

 

                        “หึๆ ชูคอเป็นนางหงส์เลยนะแม่นางเอกสองหน้าของเรา พี่อยากให้คุณแมทธิวมาเห็นตอนนางโวยวายเหวี่ยงใส่อรที่ได้พักชั้นบนจัง จะได้รู้ธาตุแท้ว่าตัวจริงของนางเป็นยังไง ลองสปาร์กกันอย่างนี้ ชัวร์เลยอรเอ๊ย คืนนี้ทั้งสองคนนี่คงไม่แคล้วได้เสียกันแน่นอน!

 

                        “พี่นุชเบาๆ หน่อยสิคะ”

 

                        เอมอรหรี่เสียงลง พลางมองไปรอบๆ แล้วก็โล่งใจที่เห็นมีแต่ฝรั่ง

 

                        “แหม ก็มันจริงๆ นี่นาอร ภาพมันฟ้องออกขนาดนั้น แล้วพี่จะคอยดูนางเอกของเราถูกดอมดมแล้วก็เขี่ยทิ้ง” ปรียานุชเน้นเสียงสมเพชคู่อริหน้าสวย “เชอะ! ทำหน้าบานจิกตาดูถูกผู้คนไปเถอะ ไอ้คิดว่าแน่แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่ของจริงมีมาหลายรายแล้ว ก็แค่นางแบบโนเนมที่ได้งานโฆษณาดีๆ แค่ชิ้นเดียว โธ่เอ๊ย! ขนาดนางแบบดังๆ อินเตอร์หุ้มทองคำฝังเพชรลงไป เขายังทิ้งมาแล้วเลย”

 

                        “ก็ไม่แน่นะคะ มันอาจเป็นรักแรกพบของเขาทั้งสองคนก็ได้ จากที่เห็น อรว่าฝ่ายชายเขาก็ดูปลื้มฝ่ายหญิงดีนะคะ แนะนำให้รู้จักคนโน้นคนนี้ทั่วไปหมด แล้วแต่ละคนก็ดังๆ และเป็นคนสำคัญ มีหน้ามีตาในสังคมทั้งนั้น”

 

                        เอมอรเอ่ยเสียงห้วนโดยไม่รู้ตัว รีบหันหลังให้คู่สร้างคู่สวรรค์ทั้งสองทันที หญิงสาวทำทีเป็นสนใจอาหารเบื้องหน้า แต่ริมฝีปากกลับเม้มเข้าหากันแน่น แปลก! ทำไมเธอถึงรู้สึกเซ็งแบบนี้นะ ก็แค่เพียงได้รู้ว่าแมทธิว เลอร์วาร์ดเป็นพวกชอบหว่านเสน่ห์ อยากงาบผู้หญิงทุกคนที่อยู่ใกล้ตัว ช่วงบ่ายเขาทำหมาหยอกไก่กับเธอ ถึงกับพูดจาน่าเกลียดส่งความนัยชักชวนให้เอมอรยอมเป็นเมียลับ พอตกค่ำก็ควงปาหนันด้วยใบหน้าสุขี

 

                        ฮึ! แต่ยังไงก็ช่างเถอะ ผู้ชายสำส่อนราวกับหลุดมาจากกระทะนรกแบบนี้ ไม่เห็นน่าคิดถึงให้ปวดหัวเลย ไม่ยุ่งกับเธอ เบนเข็มไปคั่วปาหนันน่ะดีแล้ว เอมอรไม่เห็นชอบเขาเลยสักนิด

 

                        “อรๆ ดูยัยนางเอกนั่นสิ ดื่มแชมเปญอย่างกับน้ำเปล่า ทำยังกับไม่เคยกินของดีมาก่อนในชีวิตเลยงั้นแหละ พอมีโอกาสก็เอาซะคุ้มเชียว แล้วอย่างนี้จะประชุมหารือกันก่อนถ่ายทำจริงได้เหรอ ตะกละจริงๆ เลยนะยัยกิ้งก่าได้ทอง ยัยลิงถือลูกแก้ว”

 

                        ปรียานุชยังไม่หยุดกระแหนะกระแหนคู่อริ จนเอมอรต้องส่ายหัวไปมา มือบางฉุดอีกฝ่ายให้หันมาสนใจอาหาร

 

                        “ปล่อยเขาเถอะค่ะพี่นุช เดี๋ยวพี่เลี้ยงเขาก็ดูแลกันเอง ทานอาหารเถอะนะคะ ดูสิมีแต่ของน่าทานทั้งนั้นเลย”

 

                        “จริงสิ ยัยนั่นไม่ใช่เด็กของพี่ซะหน่อย แต่ถ้าให้พี่ต้องไปดูแลยัยกิ้งก่านางนี้ ต่อให้จ้างสักสี่สิบเปอร์เซ็นต์ของรายได้นาง พี่ก็ไม่เอาหรอกนะอร นางทั้งเรื่องมาก เอาแต่ใจตัวเอง แถมยังโมโหร้ายอีกด้วย บรื๋ออออ เห็นเจ้าหล่อนตวาดใส่พี่เลี้ยงของตัวเองแล้ว นึกว่าหล่อนกำลังด่าหมูด่าหมาเสียอีก อึ๋ย! นึกแล้วยังขนลุกไม่หายเลย”

 

                        เสียงที่เอ่ยถึงปาหนัน และภาพสองคนที่เดินเคลียคลอกันที่ยังติดตานั้น ทำให้เอมอรหงุดหงิดอีกครั้ง จากที่ว่าจะตักอาหารมากินก็เลยหมดอารมณ์ หญิงสาวเลือกผลไม้เพียงสองสามชิ้น แล้วก็เดินตัวปลิวมารับลมทะเลที่ระเบียง โดยมีปรียานุชถือจานอาหารตามมา พอนั่งลงได้ก็มองทะเลอันมืดมิดไปเรื่อยเปื่อย ใจอดไพล่ไปนึกถึงอลิษาอย่างเป็นห่วงไม่ได้

 

                        “พี่รู้นะ ถ้าทำหน้าเครียดๆ คิ้วยุ่งๆ แบบนี้ละก็ กำลังคิดถึงอะไรอยู่”

 

                        ปรียานุชเอ่ยแล้วคว้ามือบางของสตรีรุ่นน้องมาบีบเบาๆ ตามด้วยการตบหลังมืออย่างปลอบประโลม

 

                        “ปล่อยวางซะบ้างเถอะอร พูดกันจริงๆ แล้ว ยัยษามันก็เหมือนกับเด็กทั่วๆ ไปนั่นแหละ ถ้าจะห้ามไม่ให้มีผู้ชายน่ะยากมากนะ แค่ประคองกันให้รู้จักรักดีก็พอแล้ว เด็กสมัยนี้เขามองว่าเรื่องสัมพันธ์ในวัยเรียนไม่ใช่เรื่องใหญ่”

 

                        “ค่ะ อรจะพยายามทำใจ”

 

                        หันไปบอกพี่เลี้ยง พยายามไม่ให้อีกฝ่ายเห็นเงาที่ทาบหม่นอยู่ในดวงตา แล้วก็ชะงัก เม้มปากแน่น เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นแมทธิว เลอร์วาร์ดยืนเคียงคู่กับปาหนัน เขากำลังมองหล่อนด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้มดูอารมณ์ดีมากๆ และปาหนันเองก็แหงนหน้ามองเขาสายตาเย้ายวน แวบหนึ่งที่สายตาคู่นั้นตวัดมาประสานกับเอมอรแต่มันก็เพียงแวบเดียวเท่านั้น ไม่ถึงสามวินาทีด้วยซ้ำไป แล้วเขาก็เมินหนี ทำเหมือนไม่รู้จัก ไม่คุ้นเคย ไม่ได้พักห้องเดียวกัน และไม่แม้แต่เคยเอ่ยปากชวนเธอเป็นเมียลับ เห็นการกระทำของเขาแล้ว เอมอรชักสงสัยว่า เขาจะบอกปาหนันหรือเปล่านะว่าเธอและเขาพักห้องเดียวกัน

 

                        “อร อร อร”

 

                        “คะ?” เอมอรละสายตาจากภาพเบื้องหน้า หันไปมองปรียานุชตาปริบๆ

 

                        โอ๊ย! เป็นไรน่ะอร พี่เรียกตั้งนานแล้ว ยังไม่รู้สึกตัวอีก ไปเร็ว ไปฟังทีมงานหน่อยสิว่า พรุ่งนี้ใครมีหน้าที่อะไรบ้าง และต้องเริ่มงานกันกี่โมง”

 

                        “ค่ะ”

 

                        รับคำเท่านั้นร่างบางก็ถูกลากออกไป แต่กระนั้นก็ยังมิวายหันไปมองทางปาหนันกับแมทธิวอีก ใจมันแปลบปลาบแปลกๆ เมื่อเขาไม่สนใจไม่มองเธอเลย ณ เวลานี้ ตอนนี้ ในสายตาเขามีแต่ปาหนัน ถูกแล้ว เขาเลือกที่จะจีบปาหนันออกหน้าออกตา เพราะว่ารายนั้นดูคล่องแคล่วเย้ายวนกว่า และพออยู่กันสองคน อยู่ใกล้มือเขา แมทธิวก็ยั่วเย้าหลอกล่อ ปากหวาน กวนโทโส

 

                        เขาเห็นเธอเป็นแค่ตัวตลก และการชวนเธอเป็นเมียลับนั้นก็ถือเป็นการดูถูกกันอย่างรุนแรง

 

                        +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                        รรดาทีมงานจัดทำโฆษณาที่นั่งเก้าอี้ล้อมกันเป็นวงอึดอัดเกร็งเครียดไปตามๆ กัน เมี่ออยู่ๆ เจ้าของงานที่ควรจะเดินตรวจตราไปทั่วเรือกาสิโนขนาดใหญ่ของเขาก็พาตัวเองมานั่งร่วมวงพร้อมบอดี้การ์ดที่กระจายกันรอบตัว แผ่เป็นวงกว้าง ยืนค้ำหัวทุกคนให้ขนลุกเล่น เห็นหน้าแต่ละคนแล้ว เอมอรอดนึกถึงบรรยากาศตอนเข้าไปอยู่ในบ้านผีสิงไม่ได้ เขาไม่เบื่อบ้างหรือไงนะ ไปไหนมาไหนก็มีแต่คนตามติด เหมือนเงาปีศาจหรือเงาพรายอะไรประมาณนั้น เห็นแล้วหญิงสาวไม่ชอบเลย

 

                        “ดูยัยปาหนันสิ จ้องมิสเตอร์เลอร์วาร์ดอย่างกับจะกลืนกินเข้าไปงั้นแหละอร เอากับแม่คนนี้สิ เกาะเขาไม่ยอมปล่อยเลย เชื่อขนมกินได้เลยล่ะ ลองเกาะหนึบเหนียวแน่นปานผู้รักษาประตูมือกาวขนาดนี้ รับรองได้ว่าคืนนี้แม่เจ้าประคุณจะต้องได้ซั่มและเสร็จเจ้าของเรือลำนี้แน่นอน”

 

                        คำพูดนั้นทำให้เอมอรต้องหันไปมองปาหนันอีกครั้ง ก็เห็นจริงเมื่อพบว่าปาหนันจ้องเขาเหมือนจะกลืนกินเข้าไปจริงๆ มือบางวางแหมะที่ต้นขาแข็งแรง แล้วโลมลูบเบาๆ ขณะที่อีกฝ่ายคงเพลินน่าดู เห็นตั้งหน้าตั้งตาฟังทีมงานสายตาเคลิ้มๆ บางครั้งก็ก้มลงสบตากับปาหนันแล้วกระตุกยิ้ม แต่ฝ่ายหลังนี่สิ ไม่สนใจว่าใครจะพูดอะไรสักนิด ทั้งที่เป็นงานของตัวเองแท้ๆ ดูท่าแล้วทั้งคู่จะเป็นอย่างที่ปรียานุชว่าไว้จริงๆ คือจบลงด้วยการเซ็นสัญญากันบนเตียง

 

                        “เอานี่ชุดจ้ะอร เป็นไงล่ะ ดูหนังสดของยัยปาหนันเพลินไปเลยน่ะสิ” ปรียานุชหรี่เสียงให้ได้ยินกันสองคน พร้อมส่งชุดราตรีสีหวานสำหรับใช้ถ่ายโฆษณาให้ “พี่ว่านะ ถ้าทุกคนออกไปจากห้องนี้เมื่อไร สองคนนี้ได้กระโดดจูบกันชัวร์ ดูสิปากกับจมูกแทบจะชนกันอยู่แล้ว”

 

                        พี่นุชเอ่ยพร้อมจิกตาส่งสัญญาณให้หันไปดู แม้จะไม่อยากยุ่งเรื่องของเขา แต่เอมอรก็อดที่จะมองตามไม่ได้ เห็นแมทธิวก้มหน้าไปหาหน้าตาอันแสนยั่วยวนของปาหนัน แล้วก็กระซิบกระซาบอะไรกันไม่รู้ จนริมฝีปากของทั้งคู่แทบจะชนกันอยู่รอมร่อแล้ว ในยามนี้แมทธิว เลอร์วาร์ดทำเหมือนกับว่าบนเรือลำนี้มีแต่ผู้หญิงที่ชื่อปาหนันเพียงคนเดียวเท่านั้น

 

                        ฮึ! เกลียดหน้านัก จะว่าไปเขากับปาหนันก็เหมาะสมกันดีหรอก อย่าได้มายุ่งกับเธออีกก็แล้วกัน คิดแล้วก็หน้าตึง มองเขาก้มลงกระซิบกระซาบกับปาหนัน โดยมีมือบางของอีกฝ่ายวางไว้ที่แผงอกของเขาอย่างระทดระทวย ทอดสะพานส่งความนัยกันสุดๆ ทำได้ดีมาก ไม่มองไม่สนใจใครกันทั้งคู่เลย

 

                        “เออ..อร พี่ว่าเราอย่าไปยุ่งเรื่องของยัยปาหนันเลย ว่าแต่ห้องสวีตชั้นบนเป็นไงบ้างล่ะ?”

 

                        เสียงปรียานุชที่ดังขึ้นมาทำให้หญิงสาวต้องหันไปทางพี่เลี้ยงอีกครั้ง พอเห็นสายตาที่จ้องเป๋งอยากรู้อยากเห็นก็หลุบตาต่ำ งึมงำเบาๆ

 

                        “ก็ดีค่ะ สะดวกดี”

 

                        “พี่ว่าไม่ใช่ดีเฉยๆ หรอกมั้ง ขนาดห้องธรรมดาของเขาก็ยังสวยมากเลย แล้วไอ้ห้องสวีตนี่ เขาว่าคืนละหลายหมื่นเลยไม่ใช่หรือ มันต้องกว้างและน่าอยู่มากๆ เลยสินะ”

 

                        “ค่ะสวยมาก น่าอยู่และสะดวกสบายที่สุด พักได้ประมาณหกถึงสิบคน มีบาร์เครื่องดื่มส่วนตัว ระเบียงรับประทานอาหาร เก้าอี้อาบแดดชมทะเลก็หรูหรา แถมยังมีสระว่ายน้ำส่วนตัว”

 

                        “สระว่ายน้ำนี่นะ” ปรียานุชร้องตาวาว จ้องเอมอรด้วยความหวัง อยู่คนเดียวคงเหงาแย่ อรบอกพนักงานตรงบันไดทางขึ้นให้หน่อยสิว่า ขอให้พี่ขึ้นไปพักด้วยคน”

 

                        คำขอนั้นทำให้เอมอรอึกอัก อดไม่ได้ที่จะชำเลืองไปทางเจ้าของห้อง ใจหายโหวงๆ เมื่อไม่เห็นเขาอีกแล้ว ทั้งแมทธิว ปาหนัน และเหล่าบอดี้การ์ดของเขาอันตรธานหายไปสิ้น คงเป็นอย่างที่ปรียานุชสันนิษฐานเอาไว้นั่นแหละ สองคนนั้นคงปลีกตัวไปจู๋จี๋กันตามลำพัง

 

                        “เอ่อ..คือ...เรื่องนี้อรคุยกับบัตเลอร์ตั้งแต่แรกแล้วค่ะ เขาบอกว่าทางกาสิโนไม่อนุญาต พออรขอลงมาพักกับพี่ เขาก็ยืนยันขันแข็งว่าไม่ได้ เพราะไม่ใช่นโยบายของเขา”

 

                        “พิลึกจริงเชียว นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ทั้งที่เราช่วยประหยัดงบประมาณแท้ๆ เฮ้อ! ก็เพราะอรเป็นคนเดียวที่หลงขึ้นไปพักชั้นสวีตนี่แหละ แม่ปาหนันถึงได้จงชังเรานักหนา”

 

                        เอมอรไม่ตอบอะไรนอกจากยิ้มบางๆ คิดในใจว่าปาหนันคงจะชิงชังเธอมากขึ้น ถ้ารู้ความจริงว่าเอมอรพักอยู่กับใคร แล้วเขาคนนั้นพูดและทำอะไรบ้าง ยามอยู่กับหญิงสาวตามลำพัง

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

674 ความคิดเห็น

  1. #615 Phairin Sukaeo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 23:52
    หูย..ซึ้งอ่ะแมทธิว T_T
    #615
    0
  2. #472 beautyspice (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 12:44
    หนูค่าาา
    #472
    0
  3. #213 PAXXI (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2554 / 11:00
    รออัพอยู่นะค่ะ สนุกมากเลย
    #213
    0