วิวาห์รักเจ้าพ่อแดนเถื่อน

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 5.2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    31 มี.ค. 60

ตอนที่ 5.2

 

                        “เดี๋ยวฉันจะขุดหลุมตรงนี้เพื่อลงกุหลาบให้เธอ เพราะฉะนั้นเธอต้องคอยซับเหงื่อให้ฉันนะ”

 

                        “เอากุหลาบมาให้ แล้วยังจะใช้ฉันอีก”

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยไปอย่างนั้น แต่ใจจริงแทบจะอดใจรอให้กุหลาบที่ปลูกด้วยกันในซุ้มนี้เลื้อยไปจนทั่วและเบ่งบานไม่ไหว โดยเธอแอบจินตนาการต่อไปอีกนิดหนึ่งว่า ภายภาคหน้าจะมีทั้งเธอและเขานั่งอยู่ในซุ้มกุหลาบนี้พร้อมด้วยลูกชายหญิงอีกสองคน คิดได้ไม่ถึงไหนก็มาหัวใจกระตุก เริ่มหอบมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่ออเล็กซ์ถอดเสื้อออกเผยให้เห็นอกแน่นๆ กล้ามท้องเป็นมัดๆ

 

                        “คุณต้องออกกำลังกายแค่ไหนนะ มันถึงจะแน่นได้ขนาดนี้”

 

                        “อะไรนะ”

 

                        “เปล่า” ญาดารัตน์หน้าแดงก่ำตกใจมาก เมื่อรู้ว่าตัวเองเผลอคิดออกไปเสียงดัง แล้วก็มองเขาเขม็งเมื่อจู่ๆ อีกฝ่ายกระแอม ประหลาดใจเมื่อเห็นหน้าคมสันมีสีระเรื่อขึ้นมาพิกล

 

                        “เธอไม่ควรทำตาปรอยใส่ฉัน และส่งสายตาหิวๆ แบบนั้นมาให้ เพราะมันก็ทำให้ฉันมีอาการคับอกคับใจแบบเธอได้เหมือนกัน”

 

                        คำนั้นทำให้ญาดารัตน์ห่อปากตาโต มองเขาอย่างเหลือเชื่อ ต่อมาก็ส่ายศีรษะอย่างไม่เชื่อถือกัน

 

                        ‘เชื่อคุณก็บ้าแล้ว คนที่มีนางบำเรอหลายสิบคนแบบคุณ ไม่หวั่นไหวกับผู้หญิงคนไหนง่ายๆ หรอก

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยในใจ รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังงอนผู้ชายเป็นครั้งแรก เธอรู้สึกอารมณ์ไม่ดีจิตใจไม่มั่นคง เมื่อคิดไปว่าเขาคงทำหวานและปฏิบัติกับเธอดี เพื่อให้เธอประทับใจเหมือนสาวๆ ทุกคนของเขา ญาดารัตน์จึงพยายามทำใจให้นิ่งและไม่หวั่นไหว แต่พยายามตั้งอารมณ์ตายมากเท่าไร ใจก็ยิ่งเต้นแรงและขยายพองจนคับอกขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเขาปล่อยรัศมีของเสน่ห์มาให้เธอไม่ยั้ง เธอไม่อยากเป็นแบบนี้เลย สาวอ่อนไหวละลายเพราะรัก แล้วใจก็กระตุกอีกครั้ง เมื่อเสียงเขาดังนุ่มนวลราวกำมะหยี่แต่ชัดถ้อยชัดคำ

 

                        “ไม่คิดจะไว้ใจกันเลยหรือ ฉันอาจจะเริ่มหวั่นไหวแล้วก็ได้ ไม่งั้นจะรู้สึกคับใจทำไมกัน ตอนนี้นะใจฉันมันพองใหญ่จนแน่นอก และฉันมั่นใจแน่ๆ ว่าอาการแบบนี้มันต้องมีสาเหตุมาจากเธอ”

 

                        จบคำพูดและสายตาที่จ้องมาอย่างอ่อนโยนและจริงจังนั้น หญิงสาวก็หลบตา แล้วเสไปหยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อให้คนที่ขุดดินไปส่งสายตาเจ้าชู้ใส่เธอไป แต่พอมือไปสัมผัสดวงหน้าเขาเท่านั้น ก็รู้สึกหัวใจพองฟูอีกครั้งเมื่อเขาส่งสายตาที่หอบจูบร้อนแรงมาให้เธอ และด้วยอานุภาพของสายตานั้นมันแทบจะดึงดูดร่างเธอเข้าไปหากายที่มีกลิ่นเหงื่อและน้ำหอมผสมผสานกันจนเย้ายวนไปหมด เธออยากตกอยู่ในอ้อมอกเขาทั้งวัน พอรู้ตัวว่าปฏิกิริยาทางกายชักไม่ค่อยปกติ ญาดารัตน์จึงรีบชักมือกลับทันที

 

                        “ขุดต่อสิ คุณเล่นซื้อมาตั้งมากมายขนาดนี้ อีกกี่วันกันสวนของฉันถึงจะเสร็จ”

 

                        เอ่ยงึมงำแล้วแสร้งพยักพเยิดไปทางต้นไม้ จากการที่เจอเขาวันแรก จนถูกลักพาตัวมา ถูกหลอกล่อให้รับปากแต่งงานด้วย เธอไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเผชิญกับอเล็กซ์ในรูปแบบเหมือนเด็กหนุ่มผู้ทุ่มเทเพื่อพิชิตใจสาวขนาดนี้ ญาดารัตน์รีบลุกขึ้นเมื่อเขาขุดหลุมเสร็จ แล้วเอากุหลาบเลื้อยลงจากกระถาง จากนั้นก็ยกมันลงหลุม

 

                        “เรียบร้อย ทีนี้ก็เหลือแต่กลบดิน”

 

                        เขาเอ่ยแล้วก็หันมาขยิบตาให้เธอ จากนั้นก็พาร่างสูงเคลื่อนเข้ามาหาแล้วโอบพาไปด้วยกัน อเล็กซ์บังคับให้เธอนั่งแล้วร่างสูงก็มาซ้อนหลังเป็นการโอบกลายๆ มือหนาโกยดินกลบลงไปในหลุม ทำให้ญาดารัตน์ที่นั่งอยู่หน้าเขาต้องโกยดินตามลงไปด้วย ใจเต้นตึ้กตั้กเหมือนจะวายลงไปเสียให้ได้ เมื่อมีกลิ่นเหงื่อผสมผสานกับกลิ่นกายสะอาดคล้ายไม้หอมลอยมาให้ลอบสูดเข้าไปในปอดเป็นระยะ กระทั่งมันเรียบร้อยไปต้นหนึ่งแล้วนั่นแหละ เธอจึงถอนใจเฮือก

 

                        “เสร็จไปหนึ่งละ อีกไม่นานฉันจะพาเธอและลูกของเราที่อาจจะอยู่ในท้องเธอในตอนนี้แล้วก็ได้มานั่งดูพระอาทิตย์ตกดินที่ตรงนี้”

 

                        คำพูดของเขาทำให้ญาดารัตน์หอบแรงๆ แก้มแดงปลั่งอย่างช่วยไม่ได้ แล้วหญิงสาวก็ใจเต้นระรัวเมื่อมือหนาที่เปื้อนดินของเขาจับหน้าเธอไปเผชิญหน้าแล้วก้มลงมาจุมพิตอย่างดูดดื่มท่ามกลางใบหน้าที่มอมแมมและกุหลาบเพิ่งปลูกเสร็จ ก่อนจะค่อยๆ ถอนจูบออกไปอย่างอ้อยอิ่งในขณะที่เธอตาปรือปรอยเผยอปากค้างไปกับพิศวาสที่เขาเป็นคนก่อ

 

                        “วันนี้เอาแค่ต้นเดียวพอ เราจะปลูกกันเรื่อยๆ ปลูกทุกวันจนกว่าจะเสร็จ ลุกขึ้นไปอาบน้ำได้แล้ว ใกล้เวลากินอาหารกันแล้วละ เอ่อ…วันนี้เธอไม่ต้องใส่ชุดฉันแล้วนะ คิดว่าร้านคงมาส่งชุดให้ไม่ทันใจ ฉันก็เลยซื้อเสื้อผ้าสำเร็จรูปมาให้เธอเจ็ดแปดถุงก่อน ป่านนี้เด็กคงเอาขึ้นไปไว้บนห้องเรียบร้อยแล้วละ”

 

                        อเล็กซ์เอ่ยแล้วอุ้มเธอขึ้นไปบนห้องเหมือนขามา หญิงสาวได้แต่อึ้งเมื่อตามเกมการถูกจีบอย่างนุ่มนวลต่างจากการถูกขู่บังคับเหมือนครั้งก่อนแทบไม่ทัน ออกจะหมั่นไส้นิดๆ เมื่อเขาดูเริงร่า และมีท่าทางสนุกเมื่อได้อุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนเสียเหลือเกิน

 

                       

 

                       

 

                       

 

                       

 

                         “ใครเป็นคนเลือกเสื้อผ้าให้ฉัน” ญาญ่าถามทันทีที่รื้อถุงใส่ชุดจนครบ

 

                        “แม่บ้านประจำชั้นผู้บริหารน่ะ ฉันเห็นว่าหล่อนมีลูกสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ ก็เลยให้หล่อนไปซื้อ”

 

                        คำพูดนั้นทำให้ญาดารัตน์พยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

                        “มีอะไรหรือเปล่า” อเล็กซ์ถามพร้อมเอาผ้าขนหนูผืนเล็กขยี้หัว เขามองเธอที่นั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็หยิบชุดสีทึมๆ แบบเรียบๆ ทุกชุดขึ้นมาดู “ฉันก็ว่าพอดีตัวดีนี่นา คิดอยู่ว่าบอกไซซ์ไปไม่พลาดอย่างแน่นอน”

 

                        “อืม มันก็ถูกค่ะ”

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยแล้วหยิบชุดขึ้นมาอย่างอารมณ์ไม่ดี เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมจึงรู้สึกอยากจะอยู่ในชุดที่สวยเซ็กซี่และเปิดเผยส่วนโค้งส่วนเว้าที่บ่งบอกถึงความเป็นผู้หญิงเอามากๆ ในช่วงนี้ นับวันเธอยิ่งคิดว่าตัวเองมีคู่แข่ง และกลัวว่าตัวเองจะดูแย่มากที่สุดในบรรดาผู้หญิงของเขา ยิ่งภาพดวงหน้าของนางบำเรอ และน้องสาวของเขาที่ต่างก็สวยๆ ทั้งนั้นผุดขึ้นมาในมโนภาพ เธอก็ยิ่งหงุดหงิดกับชุดดำ เทา น้ำเงินทึบทึม แถมยังเป็นคอปกแขนยาว กระโปรงก็ยาวเลยไปจนกรอมเท้าอีกต่างหาก

 

                        ทำไมอเล็กซ์ถึงมองว่ามันดี ทั้งที่รสนิยมในการเก็บผู้หญิงของเขามันเลิศเลอมาก หรือเขาเห็นว่าเธอใส่อะไรเข้าไปมันก็ไม่มีทางจะดีกว่านี้ได้ ก็เลยไม่สนใจไม่ว่าใครจะซื้ออะไรมาให้เธอใส่ เพราะอย่างไรเสียเธอก็ไม่มีทางจะสวยขึ้นไปกว่านี้แน่ หญิงสาวเอามือถูกระโปรงชุดใหม่อย่างเซ็งๆ แล้วสวมมันเข้าไปอย่างกระแทกกระทั้น ขณะที่อเล็กซ์อยู่ในชุดยีนส์แจ๊คเก็ตหนังหล่อทะลุโลกบาดตาบาดใจเสียเหลือเกิน เขาจะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดไปแล้วบ้างไหมหนอ ที่ดันคว้าเอาผู้หญิงสวยน้อยที่สุดในบรรดาคนที่มีสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วยอย่างเธอมาเป็นภรรยา คิดแล้วก็ฮึดสู้ขึ้นมา

 

                        “ฉันอยากได้เครื่องสำอาง”

 

                        คำพูดของเธอทำให้อเล็กซ์ขมวดคิ้วท่าทางแปลกใจ

 

                        “จำเป็นด้วยหรือ ปกติเธอก็ไม่เคยใช้นี่นา”

 

                        อเล็กซ์เอ่ยแล้วมองเครื่องหน้าคมขำเย้ายวน ดวงตาโตปลายเฉียงของหล่อนฉายประกายไม่พอใจแว่บหนึ่งซึ่งเขาก็ไวพอที่จะทันเห็นมัน จากนั้นก็จ้องไปยังริมฝีปากอิ่มเต็มสีแดงสดเป็นธรรมชาติ เมื่อพิจารณาคนตัวเล็กที่หน้าง้ำน้อยๆ ปากอวบเต็มยื่นนิดๆ อย่างไม่พอใจสถานการณ์ตอนนี้สักเท่าใดนักก็ส่ายศีรษะช้าๆ

 

                        “ลืมเครื่องสำอางไปเถอะยาหยี ฉันคิดว่าไม่มีส่วนไหนบนใบหน้าของเธอที่ต้องการใช้มันแม้แต่น้อย”

 

                        อเล็กซ์เอ่ยแล้วขยับกายเมื่อสิ่งที่อยู่ระหว่างต้นขาแข็งแรงเริ่มคับแน่น ดวงตาคู่สวยที่เปล่งประกายกรุ่นๆ แฝงท้าทายนิดๆ นั้นทำให้เขารู้สึกปรารถนา ยิ่งหล่อนอยู่ในชุดดำมิดชิดแต่แนบเนื้อแบบนี้มันยิ่งทำให้เขานึกถึงภาพหล่อนเปลือยกายหมดจด จนเขาอยากจะกระชากชุดที่ปิดซ่อนกายชวนเสน่หานั้นออกไปให้พ้น ไม่น่าเชื่อเลยว่ายามที่หล่อนอยู่ในชุดที่ไม่ต้องเปิดเผยอะไรแบบนี้ มันจะทำให้ความต้องการของเขาที่มีต่อหล่อนเพิ่มเท่าพันทวีคูณ ญาดารัตน์เป็นสาวอันตราย หล่อนมีไฟแรงสูงซุกซ่อนอยู่ เอาง่ายๆ เพียงแค่มองเส้นขนตาของหล่อนเท่านั้น กายของเขาก็ลุกพึ่บพั่บแล้ว เพราะฉะนั้นเขาจะต้องลากหล่อนออกไปจากการอยู่ลำพังสองคนไวๆ

 

                        “ไปกันเถอะ ช้ากว่านี้คนอื่นคงหิ้วท้องรอแย่”

 

                        อเล็กซ์ข่มใจพูดด้วยท่าทางแข็งๆ แล้วเดินมารวบเอวภรรยาตัวน้อยเดินไปด้วยกัน ระหว่างนั้นก็ถอนใจหนักๆ ซึ่งกิริยานั้นทำให้ญาดารัตน์ยิ่งมั่นใจว่าชุดที่แม่บ้านของเขาเอามาให้เธอใส่มันดูไม่ได้เอาเสียเลย

 

                        “ผู้หญิงควรมีเครื่องสำอางเป็นของตัวเองบ้าง อย่าบอกนะว่าเรื่องง่ายๆ แค่นี้ ผู้ชายที่มีผู้หญิงเป็นกระบุงโกยอย่างคุณไม่รู้เลย แม้คุณอาจมองว่าเครื่องสำอางไม่สามารถช่วยอะไรฉันได้ แต่มันก็ทำให้ผู้หญิงมีความมั่นใจ มันเป็นเรื่องดีต่อใจเมื่อผู้หญิงมีมันไว้บนโต๊ะเครื่องแป้ง”

 

++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น