วิวาห์รักเจ้าพ่อแดนเถื่อน

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 5.3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 เม.ย. 60

ตอนที่ 5.3

 

                        “โอเค พรุ่งนี้ฉันจะให้ใครสักคนจัดการให้ แต่ยังไงก็ขอยืนยันว่ามันไม่จำเป็นเลย ถ้ามามองในมุมของฉัน เจ้าเครื่องสำอางพวกนั้นมันไม่ได้ช่วยอะไร”

 

                        อเล็กซ์เอ่ยแล้วส่ายหัวเบาๆ แต่มันทำให้ญาดารัตน์เสียความรู้สึกอย่างแรง หญิงสาวพยายามข่มความโกรธและอาย ที่ความสวยของเธอมิอาจทัดเทียมใครได้ จึงกัดฟันเอ่ยออกไปด้วยเสียงเยียบเย็น

 

                        “ถึงแม้ว่าแต่งแล้วจะไม่สวยไปกว่านี้สักเท่าไร แต่มันก็จะดูดีขึ้นมาบ้าง ฉันไม่อยากเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้านที่ดูโทรม ถ้ารู้ว่าทำยังไงฉันก็ไม่เปลี่ยนเป็นนางฟ้านางสวรรค์ขึ้นมาได้ แล้วจะดื้อดึงมาแต่งงานกับฉันทำไม อุ๊ย นั่นมัน...”

 

                        ก่อนที่ญาดารัตน์จะบ่นอะไรได้มากกว่านี้ สายตาเธอก็เหลือบไปเห็นอาเดนเดินมากับอลิซแล้วเลี้ยวเข้าไปทางฝั่งห้องอาหาร

 

                        “นั่นมันอาเดนนี่คะ”

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยเท่านั้นก็บิดตัวจากอเล็กซ์แล้วสาวเท้าลงไปหาอาเดนโดยไว

 

                        “ญาญ่า”

 

                        อเล็กซ์ร้องออกมาเสียงไม่ชอบใจ พอเหลือบตาไปยังเหล่าบอดี้การ์ดที่แต่งตัวราวคาวบอยหลงยุคของเขาก็หน้าตึงขึ้นมาทันที

 

                        “อาเดน”

 

                        เอ่ยชื่อเพื่อนอย่างหัวเสีย เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกหวงและไม่พอใจเป็นอย่างมาก เมื่อตัวเองมีความสำคัญกับญาดารัตน์น้อยกว่าเพื่อนรักของตน นี่ขนาดทำท่ากระเง้ากระงอดใส่เขาอยู่แท้ๆ ก็ทำเหมือนลืมหมดเมื่อเห็นอาเดนมา เอ๊ะ! ว่าแต่หล่อนจะมาขัดเคืองอะไรเขานักหนา กับแค่เขาไม่ได้เตรียมเครื่องสำอางให้นี่นะ ก็เขาเห็นว่าใบหน้าหล่อนงามพร้อมแล้ว จุดบกพร่องก็ใช่จะมี เลยคิดว่าหล่อนไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะใช้มัน เพราะจริงๆ เขาก็เริ่มเบื่อกับสาวๆ ที่แต่งหน้าแต่งตาแล้ว พอมาเห็นสาวที่ชอบเปลือยหน้าแต่ก็ยังสวยใสเครื่องหน้าเด่นชัด ก็เลยพอใจที่จะเห็นญาดารัตน์ในแบบที่เขาชอบอย่างนี้ไปนานๆ

 

                        “หน้าตาก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไร อยู่บ้านเฉยๆ ไม่เห็นจำเป็นต้องใช้เลย”

 

                        อเล็กซ์บ่นเบาๆ แล้วรีบเดินตามญาดารัตน์ไป ขืนปล่อยให้หล่อนอยู่กับอาเดนนานๆ ย่อมไม่ดีแน่

 

                        ……………………

 

                        “อาเดน ฉัน ฉัน...”

 

                        “หากลำบากใจไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้ญาญ่า ถ้าเธอไม่สมัครใจและกำลังรู้สึกว่ามันแย่มากๆ พวกเราจะลืมเรื่องการฉุดตัวบ้าบอครั้งนี้ แล้วกลับเกาะวี้คไปด้วยกัน”

 

                        “มันจะมากไปแล้วอาเดน นายไม่มีสิทธิ์เอาตัวญาญ่าไปไหนทั้งนั้น ญาญ่าสัญญากับฉันแล้วว่าเราจะแต่งงานกัน แต่ถ้านายยังอยากทำตัวเป็นฮีโร่โดยไม่ได้เป็นอะไรกับเมียฉันนักละก็ ฉันจะกระทืบนายให้จมดินไปเลยทีเดียว อย่าถือว่าเป็นเพื่อนกันแล้ว นายจะเข้ามาแส่เอาคนของฉันไปไหนตามใจชอบก็ได้ทั้งนั้น!”

 

                        เสียงหงุดหงิดและตาที่ลุกวาบของอเล็กซ์ราวกับจะฆ่าอาเดนให้ตายคามือนั้น ทำให้ญาดารัตน์ไม่พอใจ แต่ก่อนที่เธอจะหันไปใส่อเล็กซ์ เสียงอาเดนก็ดังขึ้นเสียก่อน

 

                        “ฉันยอมคลานออกไปนะญาญ่า ขอเพียงแค่เธอบอกไม่เต็มใจที่จะแต่งกับอเล็กซ์เลย เธอถูกบังคับและกดดันให้แต่งงานกับเขาใช่ไหม ก็ตลอดการเดินทางนั้น ฉันเห็นว่าเธอไม่พอใจและไม่สบายใจอย่างหนักที่มีอเล็กซ์อยู่กับพวกเราด้วย บอกมาว่าถูกบังคับหรือเปล่า”

 

                        คำถามและสายตาที่จ้องมาอย่างคาดคั้นปะปนห่วงใยนั้นทำให้ญาดารัตน์อึกอัก ขณะที่อเล็กซ์ตาลุกวาว ก้าวไปหาอาเดนด้วยท่าทีที่พร้อมจะทำให้เขาหุบปากและหยุดทำตัวเป็นองครักษ์พิทักษ์นางเสียเดี๋ยวนี้

 

                        “จะเอายังไงก็เอาอาเดน ฉันพยายามหลีกเลี่ยงแกทุกทางที่เราสองคนจะได้ไม่ปะทะกันแล้ว แต่ถ้าแกอยากแส่เรื่องของผัวเมียนักก็เอาเลย เพราะว่าฉันจะไม่มีวันยอมให้แกได้ตัวญาญ่าของฉันไปแน่นอน อลิซหลบทางพี่”

 

                        จบคำนั้นอลิซที่ยืนอึกๆ อักๆ เหมือนจะปกป้องอาเดนก็รีบหลบไป เมื่อสบประสานกับสายตาเอาจริงของพี่ชาย แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มขึ้น ญาดารัตน์ก็รีบดึงแขนอเล็กซ์ไว้

 

                        “มันไม่ทันแล้วอาเดน ฉันจะแต่งงานกับเขา ฉันได้สัญญาไปแล้ว”

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยด้วยใจระทึก รีบหลบตาเมื่ออาเดนหรี่ตามองมา

 

                        “สัญญา เธอไม่มีทางสัญญาว่าจะเป็นภรรยาของเขาอย่างแน่นอนญาญ่า ก็เธอชอบบอกกับฉันว่าไม่มีวันที่จะเอาคนแบบนี้มาเป็นสามี นี่เธอโดนล่อลวงให้พูดแบบนั้นออกไปใช่ไหม ได้โปรดพูดอะไรก็ได้ที่อยากจะพูด ฉันเต็มใจจะช่วยเหลือเธอให้พ้นจากเงื้อมมือของอเล็กซ์จริงๆ”

 

                        “อย่าสนใจเลยว่าทำไมฉันต้องรับปาก” ญาดารัตน์พูดรัวเร็วโดยไม่ต้องคิด แล้วก็อึ้งเมื่อทุกคนจ้องมาที่เธออย่างรอฟังเหตุผล ที่แม้แต่ตัวเธอเองยังไม่มีคำอธิบายอะไรในหัว แก้มนวลร้อนผ่าวแล้วก็ค่อยๆ ชี้แจงไปเท่าที่พอจะหาเหตุมาทำความเข้าใจกับอาเดนได้ “ต…ตะ…ตอนนี้ฉันคงทำอะไรไม่ทันแล้ว มันล่วงเลยเวลาที่จะหนีไปไหนได้อีกแล้วนะอาเดน ค…คะ…คือ ฉ…ฉะ…ฉันกลัวว่าตัวเองจะท้อง อย่างน้อยตอนนี้ถ้าฉันกำลังตั้งท้องอยู่ การแต่งงานก็จะยืนยันได้ว่าลูกของฉันจะมีพ่อและไม่ต้องกำพร้า…”

 

                        ญาดารัตน์เอ่ยแล้วหน้าแดง รีบหลบตาอาเดน กลัวเขาจะจับได้ว่าเธอหวาดกลัวและตกใจมากแค่ไหนที่เขาจะมาพาเธอไปจากอเล็กซ์ หนำซ้ำยังอับอายที่ต้องประกาศว่ากลัวตัวเองจะท้องต่อหน้าคนมากมายที่เริ่มเข้ามามุงอย่างสนใจ

 

                        “เป็นอันว่าเข้าใจและเลิกบ้าได้แล้วนะอาเดน” อเล็กซ์เอ่ยแล้วรวบตัวภรรยาตัวน้อยมากอดไว้อย่างหวงแหน “ญาญ่าจะไม่ไปไหนทั้งสิ้น เขาจะอยู่กับฉันด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูก!”

 

                        เสียงที่มั่นใจเหลือเกินว่ากำลังจะได้เป็นพ่อคนของอเล็กซ์ทำให้ญาดารัตน์หน้าแดง แต่อาเดนนี่กัดฟันกรอดหน้าเขียวหน้าเหลืองเลย เขาเป็นห่วงญาดารัตน์เกินกว่าจะดีใจไปกับอเล็กซ์ด้วย เขารู้จักกับหมอนั่นมาเป็นสิบๆ ปี อเล็กซ์เป็นอย่างไรมีหรือเขาจะทำนายอนาคตญาดารัตน์ไม่ถูก

 

                        “ฉันเคยคิดอยู่เสมอนะญาญ่าว่าเธอเป็นคนฉลาด แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเธอโง่ แถมยังโง่มากด้วย”

 

                        อาเดนเผลอตัวเอ่ยเสียงหยามหยัน ในขณะที่ญาดารัตน์ยืนเม้มปากแน่น ผิดกับอเล็กซ์ที่ยืนอึ้ง สายตาเริ่มเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ

 

                        “ต่อจากนี้ไปเธอจะเป็นได้แค่ของเล่นชั่วคราวของเจ้าพ่อแห่งเกาะแดร์เดฟเวิล ช่วงนี้เขาอาจจะเห่อเธอมากกว่าใครก็จริง แต่ไม่นานหรอกเธอจะถูกทิ้งให้เหงา แล้วนั่งดูเขาวนเวียนเปลี่ยนนางบำเรอคนแล้วคนเล่าไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้จบ!

 

                        คำทำนายของอาเดนทำให้ญาดารัตน์หน้าซีดเผือด ขณะที่อเล็กซ์ตาลุกวาว ต่อมาก็มีเสียงก่นด่าของบรรดาน้องสาวเขา แต่ละคนโมโหที่พี่ชายถูกประณาม ยกเว้นอลิซที่ดูเหมือนจะสับสนว่าตัวเองควรอยู่ฝ่ายใครดี สุดท้ายหล่อนจึงปิดปากเงียบ แววตาหวาดหวั่น

 

                        “เธอจะมีแต่ขมขื่นทุกคืนวัน ญาญ่า คนอย่างเธอน่ะไม่เหมาะที่จะเกิดมาเป็นของเล่นของใครหรอกนะ เธอเหมาะสมที่จะมีไว้ให้ผู้ชายคนหนึ่งรักและดูแลมากกว่า ซึ่งคนอย่างอเล็กซ์น่ะไม่มีวันให้เธอได้แน่!”

 

                        สิ้นเสียงนั้นญาดารัตน์ก็มองอเล็กซ์อย่างลังเล หญิงสาวขยับกายจะหนีจากอ้อมกอดเขาเพื่อทบทวนใหม่ แต่ก็หน้าเสียเมื่อเขากอดเอาไว้แน่นไม่ยอมให้หนีได้

 

                        “เขาชอบเปลี่ยนรสชาติผู้หญิงไปเรื่อย และไม่มีวันหยุดตัวเองอยู่ที่การแต่งงานอย่างแน่นอน ทะเบียนสมรสและคำสาบานอะไรก็ไม่สามารถช่วยให้เธอมีสามีที่ซื่อสัตย์และดีต่อใจได้หรอก อเล็กซ์จะไม่มีวันเปลี่ยนชีวิตตัวเองเพื่อเธอหรือผู้หญิงหน้าไหนทั้งนั้น เธอกำลังเดินหลงทางอยู่นะ และฉันไม่อยากให้เธอก้าวผิดไปแม้แต่ก้าวเดียว คิดผิดก็คิดใหม่เถอะนะญาญ่า โอ๊ยยยยย”

 

                        อาเดนเอ่ยเท่านั้นก็นอนคว่ำลงไป บนหัวของเขามีดาวระยิบระยับเต็มไปหมด หมัดอเล็กซ์หนักเหมือนเหล็ก และเขาก็ไม่แน่ใจนักว่ากรามจะหักหรือเปล่า เขานอนนิ่งอยู่พักหนึ่งแล้วค่อยๆ ขยับกราม ต่อมาก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่งเมื่อรู้ว่ามันยังอยู่ดี

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น