[ตีพิมพ์] Yakuza Boy ใช่ ฉันมันร้ายแล้วนายจะรักมั้ย

ตอนที่ 5 : ♥ Yakuza Boy ♥ - Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    8 ก.พ. 60


บทที่ 4


ภายในสนามบาสยังดุเดือดเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แฟรนเซียมรีบทำคะแนนมากๆ จนฉันรู้สึกกลัวขึ้นมาจริงๆ ถ้านายนั่นเกิดชนะเทลล์ขึ้นมาฉันไม่ตายรึไง T^T

70: 68

ฉันดูนาฬิกาก็ต้องพบว่าเหลือเวลาไม่ถึงสองนาทีแล้วที่เทลล์จะทำคะแนนให้ห่างจากแฟรนเซียมมากกว่านี้ ในระหว่างที่แฟรนเซียมเล่นบาสในสนาม ฉันก็สังเกตทุกอิริยาบถของเขาทุกนาทีจนถูกนายนั่นจับได้ก่อนจะยิ้มให้ฉันอย่างหวานจนฉันสยองไปถึงขั้วหัวใจ ~_~

72:72

ปรี๊ด!!!! เสียงเป่านกหวีดของกรรมการทำให้ฉันใจสั่นจนไม่กล้าหันไปมองคะแนนแม้แต่นิดเดียว จนมาได้ยินเสียงคนฮือฮาฉันเลยหันตัดสินใจหันไปมองคะแนน

เท่ากัน!!!! ไม่จริง!! ทำไมแฟรนเซียมถึงได้สปีดตัวเองเร็วจนหน้าใจหายแบบนี้ ฉันรับไม่ได้!!

นะ...นายโอเคนะ ฉันรีบวิ่งลงอัฒจันทร์ไปถามเทลล์ทันทีที่เกมจบ

โธ่โว๊ย!! มันเป็นไปได้ไงวะ เทลล์ระเบิดอารมณ์อย่างบ้าคลั่งจนฉันเองยังตกใจเลย

เทลล์ อย่างน้อยนายก็ไม่เสียฉันไปนะ นายไม่ต้องโวยวายหรือเสียใจที่ทำได้ไม่ดีหรอก

แต่มันมีสิทธิ์แตะต้องเธอเท่าฉันนะวัฟเฟิล!! ไอฟรานแกช่วยไปดูให้ฉันหน่อยว่ามันชื่ออะไร บางทีฉันอาจจะรู้จักมันก็ได้ เทลล์พูดด้วยสายตาเดือดก่อนจะหันไปบอกเพื่อนให้ไปสืบเรื่องชื่อของแฟรนเซียม ฉันเองก็อยากจะบอกเหมือนกันว่าฉันรู้ชื่อของแฟรนเซียมแต่กลัวว่าเทลล์จะโมโหคิดว่าฉันไปตีสนิทกับนายนั่นแล้ว เลยได้แต่ปิดปากเงียบไม่พูดอะไร

เฮ้ย!! ไอเทลล์เห็นรุ่นน้องบอกว่าชื่อแฟรนซิ้มแฟรนเซียมอะไรเนี่ย

ชิบ!!!” ฉันได้ยินเทลล์สบถออกมาก่อนจะจับมือฉันเดินเข้าไปในทีมของแฟรนเซียมที่กำลังดีใจกันจนลืมตัว

เทลล์นายไม่ได้ไปหาเรื่องนายนั่นใช่มั้ย ฉันบอกอย่างหวาดๆ

ไม่ต้องห่วงวัฟเฟิล ฉันไม่ทำอะไรที่ไร้ศักดิ์ศรีแน่ แต่นายเคยทำแล้วไม่ใช่หรอเทลล์ =_=^

...

ฉันก็แค่อยากจะจบเรื่องนี้ก็เท่านั้น ฉันไม่ยอมที่ใครจะมีสิทธิ์ในตัวเธอเท่าฉันก็แค่นั้น เทลล์พูดโดยมีสีหน้าหงุดหงิดเอามากๆ ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังอมยิ้มกับคำพูดนี้ของเทลล์ O///O

หุบยิ้มเดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวไอแว่นนั่นก็มาเห็นรอยยิ้มของเธอหรอก เทลล์พูดเสียงเกรียมแต่ฉันฟังสักเท่าไหร่มันก็ไม่เหมือนคนกำลังโกรธสักที =_=^ เทลล์จับมือฉันเดินผ่าฝูงคนที่ออกมากรี๊ดขอบสนามแข่งกันเต็มไปไหมดและเทลล์ก็เดินมาหยุดที่หน้าของแฟรนเซียม เทลล์หันมาดุฉันทางสายตาอีกครั้งเมื่อฉันยังไม่ยอมหุบยิ้ม

อุ๊บ!! ฉันรีบเอามือปิดปากก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นหน้าตายเหมือนเดิม =_=^

ไอแว่น!!! ฉันรู้ว่านายไม่ใช่ไอแว่นธรรมดาเทลล์เป็นผู้เริ่มการสนทนาก่อนของเราทั้งสามฝ่าย

ฉันอึ้งกับหน้าของแฟรนเซียมตอนถอดแว่นจนรู้สึกว่าสายตาของฉันมันละจากหน้านายนั่นไม่ได้ ทำไมนายนั่นถึงได้หน้าใสแบบนี้ผิดกับตอนใส่แว่นโดยสิ้นเชิง O_O!! ฉันรีบสะบัดหัวเพื่อไล่ความคิดแย่ๆ นั่นออกไป แต่ทำไมสมองฉันยังคิดถึงนายนั่นอีก >_< แฟรนเซียมดูดีมาก ฉันไม่เคยสังเกตความสูงของเขาเลยว่าจะเท่าๆ กับเทลล์ ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ แต่ตอนแฟรนเซียมเหงื่อไหลดูเท่ห์สุดๆ กรี๊ดดดดด!! นี่ฉันคิดอะไรออกไป T^T

เธอเป็นอะไรรึเปล่า ^^” ฉันรีบกลบความคิดบ้าๆ นั่นทันทีเมื่อแฟรนเซียมถามฉันด้วยความเป็นห่วงก่อนที่เขาจะยิ้มน้อยๆ ที่มุมปากให้ฉัน อ๊ากกกกกก!!! ฉันอยากจะบ้าตาย T^T

เฮ้ย!!! ไม่ต้องมายิ้มให้แฟนฉัน รู้มั้ยรอยยิ้มนายมันสยองชะมัด เทลล์บอกอย่างโกรธ

แต่ฉันมีสิทธิ์ในตัวของแฟนนายเท่านาย โอโฮ บอกได้หน้าตายมาก

ก็ฉันมานี้เพื่อให้เรื่องมันจบๆ ไง

เอาซิ ครั้งที่แล้วฉันเป็นคนเสนอ คราวนี้นายก็เสนอบ้าง แฟรนเซียมและเทลล์มองตากันอย่างรู้ทันว่าจะตกลงเรื่องนี้กันยังไง นี่ใช่มั้ยที่เขาบอกว่าคุยแบบลูกผู้ชาย

ฉันอยากแข่งว่ายน้ำ!!!” เกิดความเงียบในการสนทนาของเรา สีหน้าของเทลล์มีเล่ห์นัยจนฉันเองก็ไม่เข้าใจว่าเทลล์จะแข่งว่ายน้ำทำไมทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ถนัดมันมาก ตอนนี้ใบหน้าของแฟรนเซียมมีความกังวลขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดหรือว่านายนี่จะว่ายน้ำไม่เป็น >_< ส่วนสีหน้าของฉันมันร้อนจนเหมือนกระทะที่กำลังจะใช้ผัดในเร็วๆ นี่แล้วล่ะ ฉันแค่คิดถึงตอนที่จะเห็นหุ่นของแฟรนเซียมก็เลือดกำเดาจะไหลแล้ว >;;<

ได้อยู่แล้วครับ ^^” แฟรนเซียมกลับมายิ้มอีกครั้งและไม่เหลือคราบที่กังวลของเมื่อกี้สักนิด

หึ อย่าทำเก่งไปเถอะ ฉันไม่ยอมนายแน่ๆ แฟรนเซียม เทลล์พูดอย่างโกรธก่อนจะจับมือฉันและเดินออกไปทันที เมื่อกี้ฉันสังเกตเห็นหน้าของเทลล์เส้นเลือดปูดด้วย U^U ดูแล้วน่ากลัวมาก

 

เทลล์ออกมานั่งสงบสติอารมณ์อยู่ข้างนอกสักพัก เทลล์ดูกังวลมากจนฉันเองยังไม่กล้าเข้าไปถามเลยว่ากังวลเรื่องอะไรแต่ดูจากสีหน้าแล้วต้องเป็นเรื่องคอขาดบาดตายแน่

วัฟเฟิลฉันไม่อยากให้เธอเข้าใกล้ไอแว่นนั่นมากเท่าไหร่เทลล์พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

ยังไงฉันก็ไม่มีวันไปสุงสิงกับผู้ชายใส่แว่นอยู่แล้ว

แต่ฉันมั่นใจว่านั่นไม่ใช่ตัวตนของมันเทลล์เป็นผู้ชายที่ฉลาดมาก ขนาดฉันเจอแฟรนเซียมก่อนหน้าเขาตั้งหนึ่งวันฉันยังไม่ทันสังเกตตัวเขาถึงขนาดนี้ แต่เทลล์แค่คุยกับนายนั่นแค่สองสามประโยคกลับรู้สึกผิดปกติของทุกอย่างโดยไม่ต้องมาเห็นอะไรที่ช็อกแบบฉัน

ก็ฉันเคยบอกนายแล้วว่าอย่าประมาท

ฉันขอตัวไปโทรศัพท์ก่อนล่ะกัน เทลล์พูดเสียงเงียบและเดินออกไปโทรศัพท์

หวัดดี วันนี้เธอมองฉันตลอดเลยนะ ไม่ต้องหันไปก็รู้ว่าเสียงใคร

หลงตัวเอง!!! ฉันมองนายตอนไหนไม่เห็นจะรู้เลย ฉันตอบหน้าไม่ทุกข์ร้อนทั้งๆ ที่รู้อยู่แกใจแล้วว่ามองนายนี่ตลอด

ฮ่าๆ ความจริงฉันจะทำคะแนนนำหน้าแฟนเธอ...แต่ฉันไม่อยากจะทำ พูดแบบนี้คิดว่าฉันจะเชื่อรึไง

อย่ามาพูดให้ฉันเชื่อซะให้ยาก นายมันก็แค่ฟลุคเท่านั้นแหละ อย่าลืมซิว่านายยังไม่ชนะเพราะฉะนั้นนายก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวฉันเต็มร้อยหรอก!!!!”

คราวนี้ผมเอาจริงแน่ครับ เธอไม่ต้องกลัวหรอกว่าจะไม่ได้เป็นแฟนฉัน ^^” แฟรนเซียมพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแต่สายตาของนายนั่นกลับดูแข็งกร้าวจนน่ากลัว ฉันนิ่งไปสักสิบวินาทีกว่าจะรู้ตัวก็ตอนที่นายนั่นได้เดินผิวปากออกไปหน้าตาเฉยแล้ว

กรี๊ดดดดดดดดด!!! นายกลับมาถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะ กรี๊ดดดดดด!!! ยังไงฉันก็ไม่มีทางตาต่ำคบแว่นอย่างนายเป็นแฟนหรอก กรี๊ดดดดดดด!!!” มันนานมากแค่ไหนแล้วเนี่ยที่ฉันไม่ได้กรี๊ดแตกแบบสุดๆ แต่พอนายนั่นเข้ามาในชีวิตฉัน ฉันก็หลอดเสียงแปดหลอดตลอด T^T

 

ฉันเดินมาหาเทลล์ที่ข้างโรงยิมส์เพราะเห็นเขาบอกว่ามาคุยโทรศัพท์อยู่แถวนี้

ที่เหลือเดี๋ยวฉันจัดการเอง แกเฝ้าเธอไว้ให้ดีๆ ล่ะอย่าให้มันหนีไปได้ถ้ามันหนีไป แกตาย!!!” นี่เทลล์กำลังพูดโทรศัพท์กับใครเนี่ยทำไมน้ำเสียงถึงฟังดูน่ากลัวแบบนี้

[%^^&*#$$*^&%$#%$+&]

อืม แค่นี้ก่อนล่ะกัน แกไปทำงานเถอะ

[%^&*^&%$&#$$%&*]

โอเค เทลล์พูดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะกดวางสายและหันหลังมาอย่างรวดเร็ว

ควับ!!

อ๊ากกกกก!!! ฉันทำท่าจะหันหลังแต่ก็ไม่ทันเพราะว่าเทลล์หันมาซะก่อน เทลล์จะโกรธฉันมั้ยที่มาแอบฟังเขาคุยโทรศัพท์

วัฟเฟิล!!! อือ เธอมาตั้งแต่ตอนไหนหรอ เทลล์ถามฉันโดยมีท่าทางตกใจ

ฉันพึ่งมาเมื่อกี้เอง พอเห็นนายคุยโทรศัพท์ฉันก็เลยไม่อยากรบกวน ฉันเป็นคนโกหกเก่งมากเพราะฉะนั้นเวลาฉันแอบทำอะไรผิด เทลล์จะจำไม่ได้เสมอ

ฉันคุยเสร็จแล้วเธอมีเรื่องอะไรจะรบกวนหรอ

คือฉันหิว... ฉันบอกแล้วทำหน้าอ้อนเพื่อให้เทลล์เชื่อ

ไม่เห็นจะรบกวนตรงไหนเลย ^^” เทลล์บอกก่อนที่จะเดินมาหาฉันแล้วเอามือมาพาดไหล่ ฉันเดินออกไปพร้อมกับเทลล์และพยายามทำสีหน้าให้ปกติที่สุดเพื่อไม่ให้เขาจับได้ แต่ที่สำคัญที่สุดคือเทลล์แอบมีเรื่องปิดบังฉันอยู่และฉันก็เริ่มไม่ไว้ใจเขาแล้ว!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #38 pui (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2556 / 12:35
    ความจริงแฟรนเซียมเป็นหัวหน้าเเก๊งยากูซ่าค่ะ มันมีในหนังสือนิยายเรื่อง "ใช่ ฉันมันร้าย แล้วนายจะรักมั้ย" ค่า
    #38
    0
  2. #23 anchasa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2553 / 19:44
    ใช่ๆ อยากรู้ๆ บอกหน่อยสิคะ แล้วแฟรนเซียมเป็นใครเหรอคะ
    อยากรู้จริงๆนะ ช่วยบอกหน่อยค่ะ
    #23
    0
  3. #10 some1love1 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2553 / 13:44

    ทำไมไอแฟรนเซียมถึงเก่งขนาดนั้นนนนน

    #10
    0