[ตีพิมพ์] Yakuza Boy ใช่ ฉันมันร้ายแล้วนายจะรักมั้ย

ตอนที่ 6 : ♥ Yakuza Boy ♥ - Chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 ก.พ. 60

บทที่ 5


วันนี้เป็นวันเสาร์ฉันกับเทลล์เลยออกมาเที่ยวด้วยกันโดยเทลล์ใช้ข้ออ้างว่าเย็นนี้ต้องแข่งเลยขอกำลังใจหน่อย =_=^ เทลล์พาฉันไม่ดูร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมต่างๆ และบอกว่าจะซื้อให้ซึ่งนั่นมันก็ทำให้ฉันประทับใจในตัวเขามากๆ พอดีฉันแพ้ของมียี่ห้อ

วัฟเฟิลเธออยากจะไปซื้อชุดร้านวาเลยตีโนมั้ย ^^” เทลล์ถามทั้งๆ ที่ในมือของเขาถือของพะรุงพะรังซึ่งของพวกนั้นก็ล้วนแต่เป็นของที่เขาซื้อให้ฉันทั้งนั้น >_<

ไม่อ่ะ แค่นี้ก็พอแล้ว

แล้วร้านอาร์มานีล่ะ

ไม่เอาฉันเริ่มหิวแล้ว เราไปกินไอศกรีมกันดีกว่า ^^”

ฉันไม่มีสิทธิ์จะห้ามอยู่แล้วหนิ เทลล์หยักไหลก่อนจะเดินตามฉันไป ฮ่าๆ นี่แหละผู้ชายที่ฉันสรรหามานาน หล่อ รวย เพอร์เฟค เซ็กซี่ เอาใจเก่ง กรี๊ดดดด!! ทั้งหมดอยู่ที่เขาหมดแล้ว Four in one เลย  >_<

 

ฉันและเทลล์มานั่งทานกินไอศกรีมด้วยกัน เรานั่งป้อนกันไปป้อนกันมาจนโต๊ะข้างๆ มองคู่เราอย่างหมั่นไส้ แต่ถึงอย่างนั้นเราสองคนก็ยังไม่เกรงใจนั่งป้อนกันต่อหน้าตาเฉย

เทลล์ฉันอยากกินลูกเชอร์รี่นายป้อนให้ฉันหน่อยฉันบอกให้เทลล์ป้อนและนายนั่นก็ทำตามที่ฉันพูดอย่างดี เทลล์หยิบลูกเชอร์รี่ในถ้วยไอศกรีมขึ้นมาก่อนจะป้อนมันให้ฉัน

อ่า...อำ

~ ~ แผล่บ  ~ ~

อ๊ายยย!!! ลูกเชอร์รี่ตกใส่จมูกฉัน ฉันยังไม่ทันได้กินมันเลย แง T^T แล้วแบบนี้เครื่องสำอางจะเลอะหน้าฉันมั้ย อุตส่าห์แต่งมาซะสวยเลย T^T

อุ๊บ! ฮ่าๆๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะวัฟเฟิลแต่มันตกลงไปเอง ฉันเงยหน้ามองเทลล์ที่กำลังพูดพร้อมกับถือก้านของลูกเชอร์รี่ไว้ในมือ

เชอะ!! นายทำให้เครื่องสำอางค์บนหน้าฉันเลอะหมดแล้ว T^T”

ฉันไม่ได้ตั้งใจอย่างอนไปสิ เดี๋ยวฉันพาไปล้างหน้าเองก็ได้ เทลล์บอกฉัน

ไม่เป็นไร แค่นี้เองเดี๋ยวฉันไปเองได้ T^T”

เฮ้ย!! อย่างอนไปซิ วัฟเฟิล!! วัฟเฟิล!!” เทลล์ตะโกนชื่อฉันดังไปทั่วทั้งร้านเมื่ออยู่ฉันก็ลุกขึ้นออกมาจากโต๊ะไม่รอฟังคำอธิบายของเทลล์

ฉันเข้ามาดูกระจกก่อนจะรีบล้างหน้าล้างตาโดยเร็ว แงๆ ฉันอุตส่าห์แต่งหน้ามาซะสวยแต่ดันต้องมาล้างเพียงเพราะลูกเชอร์รี่ ฉันรู้สึกแปลกใจกับหน้าตัวเองมากเมื่อล้างหน้าเสร็จ ทุกวันแม้แต่ตอนไปโรงเรียนฉันก็แต่งหน้าตลอดแต่พอมาได้ล้างวันนี้มันกลับดูแปลกตามากจนฉันเองยังตกใจเลย

ฉันออกมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้าที่ดูเกลี้ยงเกลากว่าเดิม แต่ฉันก็ต้องชะงักเมื่อเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามานั่งตรงข้ามกับเทลล์ทั้งๆ ที่ตรงนั้นมันเป็นที่ฉัน!!!

เทลล์เราไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ รู้มั้ยว่าแอมซี่เหงาแค่ไหนตอนที่เทลล์ไม่อยู่ ^^” ฉันตาลุกเป็นไฟทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่ยัยแอมซี่อะไรนั่นพูด เทลล์มองเห็นฉันแล้วและเขาก็รู้สึกตกใจมากด้วยเลยไม่ยอมพูดอะไรกับแอมซี่

เทลล์ทำไมไม่พูดกับแอมซี่ล่ะ เทลล์ยังไม่บอกแอมซี่เลยนะว่าเทลล์มากับใคร ฉันจะปรอทแตกก็คราวนี้แหละยัยผู้หญิงหน้าด้าน!!

จะมากับใครก็ไม่เกี่ยวกับเธอนังกะเหรี่ยง!!!” ฉันตะโกนด่าแอมซี่จนยัยนั่นสะดุ้งก่อนจะหันมามองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง

ออ คุณวัฟเฟิลนี้เอง แหม!! วันนี้คิดยังไงค่ะถึงได้ออกมาเปิดหูเปิดตาสักที

ฉันจะไปไหนมาไหนกับแฟน มันก็เรื่องของฉัน!!! หมาที่คอยแย่งได้แค่เศษเนื้ออย่างเธอไม่ต้องสะเออะมาเทียบชั้นกับฉัน

หน็อย!! ฉันขอบอกอะไรให้กบในกะลาอย่างเธอรู้ไว้นะว่าทุกครั้งที่เธอหดหัวเอาแต่อยู่ในกระดองเทลล์เค้าเหงาจนแทบสิ้นลมหายใจ เค้าเลยต้องหาเศษหาเลยอย่างฉันกินไปวันๆ ไง!!!” กรี๊ดดดดดด!!! ยัยแอมซี่มันเป็นใครทำไมถึงได้รู้เรื่องของฉันมากถึงขนาดนี้ ฉันตวัดสายตาไปมองเทลล์ด้วยความสงสัยจนนายนั่นสะดุ้งก่อนจะตะคอกให้ยัยแอมซี่ออกไปทันที

แอมซี่!! ฉันกับเธอจบกันไปตั้งนานแล้วไม่ใช่รึไง เธอออกไปจากชีวิตฉันและแฟนฉันเดี๋ยวนี้นะ เธอไม่มีสิทธิ์ว่าเธอ

กรี๊ดดดดด!! เทลล์แต่เมื่อคืนคุณเพิ่ง...

ออกไป!!!!!!!” เทลล์ตะคอกอย่างหมดอารมณ์ทำเอาคนทั้งร้านตกใจนั่งเงียบไม่มีแม้แต่เสียงคุย

เชอะ!!” ยัยแอมซี่หันมาเชิ่ดหน้าใส่ฉันก่อนจะเดินออกไปด้วยอารมณ์หงุดหงิด

ทันทีที่ยัยนั่นไปฉันก็แทบจะฟุบลงทันที ทำไมเทลล์ถึงได้มีหญิงคนอื่นมาหาทั้งๆ ที่ฉันยังไม่ออกไปจากร้านนี้ด้วยซ้ำ ฉันเข้าใจอยู่ที่เทลล์รู้สึกเบื่อและเซ็งที่ฉันไม่ยอมออกไปเที่ยวตอนกลางคืนกับเขาแต่ครั้งนี้มัน...หยามหน้ากันชัดๆ ฉันจะไม่ยอมถูกเทลล์เขี่ยทิ้งเพียงเพราะผู้หญิงหาเช้ากินค่ำอย่างเธอแน่ ยัยแอมซี่!!!

วัฟเฟิลคือฉันอธิบายได้นะ เมื่อกี้ก็แค่คนรู้จักเท่านั้นเอง เทลล์พูดและเดิมตามหลังฉันมาติดๆ เมื่อฉันโผงผางเดินออกจากร้านไปเฉยและไม่คิดที่จะฟังคำอธิบายอะไรทั้งสิ้น!!

...

วัฟเฟิลได้โปรดเถอะ T^T” เทลล์จับตัวฉันให้หันไปเผชิญกับหน้าเขาก่อนจะพูดด้วยสีหน้าอ้อนวอน

แต่นาย...นายยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น

มันก็แค่แก้เหงาเท่านั้นเอง ยังไงเธอก็คือตัวจริงของฉันเสมอนะวัฟเฟิล พูดได้ดี แต่เขาว่าผู้ชายปากหวานมักจะเจ้าชู้เพราะฉะนั้นฉันไม่ควรที่จะเชื่อคำของเทลล์เท่าไหร่

ฉันดีใจนะที่นายบอกว่าฉันเป็นตัวจริงของนายเสมอ ^^ แต่...ฉันก็ยังไม่ไว้ใจนายร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก ขอบคุณมากที่นายอุตส่าห์ซื้อของพวกนี้ให้กับฉันและอุตส่าห์พาฉันไปกินไอศกรีมจนเป็นเรื่องเข้าแต่ฉันว่าถ้าจะให้ดีนายเอาของพวกนี้ไปให้ยัยแอมซี่เถอะหรือนายจะเลือกเองก็ได้นะว่าจะเลือกฉันหรือแอมซี่...ฉันให้เวลานายคิดนะ รู้คำตอบเมื่อไหร่ก็โทรมานัดฉันได้ ^^” ฉันพูดกับเทลล์แบบไม่รักษาน้ำใจก่อนที่จะเดินออกมา...

ความจริงเรื่องในวันนี้ฉันจะต้องเป็นคนที่เจ็บที่สุดแต่ถ้ามันลงเอยแบบนั่นมันก็คงไม่ใช่ตัวฉันแล้ว ^O^ คอยดูยัยแอมซี่อะไรนั่นจะต้องถูกปัดลงกรุแน่

 

ฉันก้มลงมองนาฬิกาอีกครั้งก่อนที่มันจะบอกว่าถึงเวลาแล้ว ฉัน ยัยฟีฟ่า ยัยอัมเบล์และยัยวินนีย์เดินออกมาจากโรงอาหารพร้อมกันตอนนี้จุดประสงค์ของเราคือไปที่สระว่ายน้ำของโรงเรียนเพราะได้ถึงเวลาประลองระหว่างเทลล์และแฟรนเซียมแล้ว

แกจะเชียร์ใคร? ฟีฟ่าถามฉันขณะที่เรากำลังเดินขึ้นไปชั้นลนสุดของอาคารเรียน

เออ ไม่รู้สิ มันก็ต้องเป็นแฟนฉันอยู่แล้ว

ทั้งๆ ที่เขาหลอกแกเนี่ยนะ!!”

แกอย่าถามมากได้มั้ยฉันเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันฉันบอกยัยฟีฟ่าโดยมีท่าทางหงุดหงิดจนยัยฟีฟ่าเงียบไม่กล้าถามอะไรฉันต่อ

 

ฉันขึ้นมาชั้นบนของอาคารเรียนแต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเด็กนักเรียนขึ้นมารอกันเต็มหมดแล้ว >_< เก้าอี้ที่ไว้สำหรับนั่งเชียร์นักกีฬาว่ายน้ำเต็มหมดทุกตัว จนฉันและเพื่อนๆ ที่เหลือต้องยืนเชียร์อยู่ริมขอบสระ ความจริงคณะกรรมการไม่ให้เด็กนักเรียนเข้าไปเชียร์ติดขอบสระแต่เป็นเพราะพวกเรามีเส้นเลยไม่มีอะไรที่หน้าเป็นห่วง

วัฟเฟิล!! ฉันคิดว่าเธอจะไม่มาแล้ว เมื่อเทลล์เห็นฉันนายนั่นก็รีบวิ่งเข้ามาทักทันที

ฉันต้องมาอยู่แล้วเพราะมันสำคัญกับชีวิตฉันมาก ฉันบอกเสียงเรียบ

นี่เธอยังไม่หายโกรธฉันหรอ เฮอะ!!! นายนี่มันสมองตื้อที่สุด แม้แต่ข้อตกลงของฉันนายยังลืมได้

... ฉันไม่พูดอะไรต่อก่อนจะเดินออกไปจากบริเวณนั้นโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านจากเทลล์

 มันผิดที่นายเองนะเทลล์ U^U

กรี๊ดดดดดดดดดดด!!!” เสียงกรี๊ดของเด็กนักเรียนทำให้ฉันต้องหันไปมองด้วยความงุนงง

O_O!!! ฉันหันไปมองร่างผู้ชายคนหนึ่งที่ใส่แต่กางเกงว่ายน้ำจนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อบนหน้าท้องที่เรียกว่า ซิกแพกซ์ และรอยสักรูปมังกรที่อยู่เต็มผืนแผ่นหลังของผู้ชายคนนั้น!!!!

เฮ้ย นั่นมันไอแว่น!!!!” เสียงของคนค่อยๆ ดังขึ้นมาทีละเรื่อยๆ เมื่อรู้ว่านายนั่นคือแฟรนเซียม!!!

ฉันยังตกตะลึงกับรอยสักของนายนั่นโดยไม่รู้เลยว่าแฟรนเซียมเดินมาหยุดที่หน้าของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่และเมื่อนายนั่นมาหยุดที่ฉันเสียงกรี๊ดก็ยิ่งดังขึ้นไปอีก

หวัดดีวัฟเฟิล คราวนี้เธอเตรียมตัวเป็นของฉันได้เลยเพราะฉันไม่ยอมออมมือแน่!!” น้ำเสียงที่เคยสั่นเมื่อถูกฉันตะคอกใส่ ตอนนี้มันกลับดังอย่างแข็งกร้าวผิดกับตอนนั้นเหลือเกิน ฉันพูดอะไรไม่ออกถึงแม้ว่าแฟรนเซียมจะเดินผ่านหน้าฉันไปสักห้านาทีแล้วก็ตาม รูปร่างของนายนั่นชวนบาดใจผู้หญิงมากและมันก็ยิ่งเจ็บจี๊ดที่หัวใจเข้าไปอีกพันเท่าเมื่อเห็นรอยสักตรงกลางหลังของแฟรนเซียม นายนั่นเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย นายนั่นไม่ยอมใส่แว่น ไม่ยอมทำตัวเด๋อด๋าและที่สำคัญนายนั่นก็ไม่ได้ทำผมทรงปิดหน้าผากแล้วด้วย!!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #29 opallovepoy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2554 / 21:50
    O [ ] O
    #29
    0