[ตีพิมพ์] Yakuza Boy ใช่ ฉันมันร้ายแล้วนายจะรักมั้ย

ตอนที่ 2 : ♥ Yakuza Boy ♥ - Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    8 ก.พ. 60


บทที่ 1


                13 กุมภาพันธ์ 25xx

                สุดยอดไปเลยแกฉันไม่อยากจะเชื่อว่าแกจะร้ายได้ถึงขนาดแกล้งคนใส่แว่นฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ของเมื่อวานจะทำให้เป็นข่าวใหญ่โตถึงขนาดนี้ ทั้งโรงเรียนตามหาตัวนายนั่นเพื่อมาดำเนินคดีและตอนนี้ข่าวก็ส่งมาบอกเรียบร้อยแล้วว่าเจอตัวแล้ว ฮึๆ คราวนี้ฉันก็แค่นั่งนับรอเวลาที่จะทำให้นายนั่นทุกข์ใจก็แค่นั้น สบายจริงๆ น้ำหน้าอย่างนายนั่นต่อให้อีกร้อยล้านปีก็คงไม่มีทางจ่ายเงินค่าเสียหายของฉันหมดหรอก >O<

                ยัยวัฟเฟิล!! ฉันเรียกแกตั้งนานแล้วนะ มัวแต่คิดอะไรอยู่เนี่ย วินนีย์เรียกฉันให้ตื่นจากฝัน มันไม่ใช่ฝันหรอกเพราะอีกไม่กี่นาทีภายในข้างหน้านี้นายนั่นจะต้องทุกข์ใจแน่นอน

ยัยวัฟเฟิลแฟนแกเดินมานู่นแล้ว อัมเบล์ไม่พูดอย่างเดียวแต่เธอยังเขย่าแขนฉันจนจะหลุดออกจากบ่าอยู่แล้ว ชิ ยัยเพื่อนพวกนี้เป็นอะไรหนักหนาทำเป็นเขินแทนฉันไปได้ =_=^

และเมื่อรีเทลล์เดินเข้ามาใกล้กระจกในรัศมีสองเมตรไอพวกผู้ชายที่ชอบฝันล้มๆ แล้งๆ ผ่านกระจกก็แห่กันกระเจิงไปคนละทิศคนละทางทันทีเพราะว่าคนพวกนั้นกลัวรีเทลล์เอามากๆ ฮิๆ มีแฟนที่ปกป้องได้ก็ดีแบบนี้แหละ

วัฟเฟิลทำไมไอบ้าพวกนั้นมันยังไม่เลิกตามเธออีก รีเทลล์ถามฉันโดยมีอาการหงุดหงิด

โธ่ เทลล์นายไม่ภูมิใจรึไงที่มีแฟนเสน่ห์แรงแบบนี้นะ ฉันถามก่อนจะเข้าไปสวมกอดเทลล์ตามประสาแฟนธรรมดาและแน่นอนที่เราจะต้องมีการจูบทักทายกันบ้างเล็กน้อย เห็นมั้ยพูดยังไม่ทันขาดคำเทลล์ก็ต้องจูบฉันจนได้ อืม รสจูบของเทลล์ยังเหมือนเดิมเลยมีเสน่ห์ในตัวแล้วก็ร้อนแรง!!!

อืม เทลล์พอเถอะเพื่อนฉันมองหมดแล้ว ^^” ฉันบอกโดยมีท่าทีเขินอาย

ชิ ยังจะมาทำอายอีกรึไงยะฉันก็เห็นแกจูบกับเทลล์มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วย่ะ ยัยฟีฟ่าปากแกมันหมาที่สุดถ้าฉันไม่ทำเป็นเขิน ผู้ชายก็คิดว่าฉันง่ายซิยะ >_<

ฉันว่าวันนี้เราลองลงไปกินอาหารที่โรงอาหารบ้างดีกว่า ความคิดนี้ยัยวินนีย์เป็นคนคิดและมันก็ทำให้เรามองยัยนั่นเป็นตาเดียวเลย ก็จะไม่ให้มองได้ไงเพราะปกติแล้วยัยวินนีย์ไม่เคยคิดด้วยซ้ำที่จะลงไปเหยียบในโรงอาหารแต่วันนี้ยัยนี้กลับเป็นคนเสนอเอง สงสัยจะกินยาผิดขวด

วินนีย์ขอมา มีอะไรบ้างที่เราไม่จัดให้!!!” พวกเราเปล่งเสียงขึ้นมาพร้อมกันก่อนที่จะรีบพากันลงไปนั่งกินอาหารเช้าที่โรงอาหาร

โว๊ย!! วัฟเฟิลที่ร๊ากกกกก ใช่แล้วมันจะต้องมีประจำอยู่แล้วเสียงที่คอยเห่าคอยหอนตอนฉันเดิน

... เทลล์ที่กำลังกอดคอฉันถึงกับหยุดชะงักก่อนที่จะมองไปที่ไอคนแซวอย่างหาเรื่อง อึ๋ย!! ฉันเริ่มได้กลิ่นที่ไม่ชวนสนุกแล้วซิ เอ๊ะ!! หรือมันจะเป็นเรื่องสนุกก็ไม่รู้ ^O^

อือ เฮ้ย!! ฉันไม่ได้แซวยัยนั่นฉันแซว... ไปแล้วคร๊าบบบบบ เทลล์ไม่รอให้มันรีบแก้ตัวจนมากความนายนั่นรีบเดินมุ่งหน้าเข้าไปแต่ไอบ้านั่นดันวิ่งหนีเหมือนตุ๊ดออกไปสักก่อน เฮอะๆ ที่แท้ก็ไม่แน่จริง

เทลล์ไปเถอะอย่าไปเสีย... ริมฝีปากของฉันแทบอ้าปากค้างกับภาพที่เห็น

ทำไมไอแฟรนเซียมยังมาลอยหน้าลอยตาอยู่ในโรงอาหารอีก!!!

วัฟเฟิลเธอเป็นอะไรหรอ เทลล์ถามฉันอย่างเป็นห่วง

เปล่า เดี๋ยวฉันมานะนายเข้าไปก่อนเถอะฉันพูดแล้วรีบวิ่งไปที่สนามบาสทันที มันเป็นช่วงกับที่เทลล์เข้าไปในโรงอาหารแล้วนายนั่นเลยไม่รู้ว่าฉันมาหาใครที่สนามบาส

ไอแว่นช่วยชู้ตให้ลงบ้างซิวะ กลุ่มพวกเราจะแพ้แล้วนะโว๊ย!!!” เสียงผู้ชายในสนามพากันตะโกนด่าแฟรนเซียมอย่างเมามัน จะไม่ให้ด่าได้ไงล่ะก็นายนั่นเล่นชู้ตไม่ลงสักลูก ถ้าฉันเป็นผู้ชายคนนั้นคงได้ถีบนายนั่นไปติดต้นไม้แล้วล่ะ =_=^

หนุ่มๆ ฉันขอเวลานอกคุยกับ อือ แฟรนเซียมได้มั้ย ^^” ฉันยิ้มแบบโปรยเสน่ห์ส่งไปให้คนในสนาม ทำเอาผู้ชายในสนามทุกคนถึงกับตะลึงลูกบาสร่วงหล่นมือไปเลย

ในจังหวะนั้นฉันรีบเดินไปลากแขนแฟรนเซียมด้วยอาการโกรธที่พุ้งปรี๊ดแต่ก็ยังคงปิดบังและเคลือบด้วยรอยยิ้มที่หวานเจี๊ยบอยู่ ^^

ทำไมนายยังออกมาเดินหน้าสลอนได้!!!” แน่นอนว่าต้องพ้นสายตาของเด็กทั่งโรงเรียนแล้วฉันถึงได้ตะคอกถามนายนั้น

ก็ผมจ่ายค่าเสียหายตามที่ตกลงกันไว้หนิครับเอาหัวเป็นประกันฉันก็ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่านายนี่จะจ่ายเงินที่มากมายมหาศาลขนาดนั้นได้ภายในวันเดียว!!

นายโกหก นายขอร้องให้พ่อฉันเห็นใจใช่มั้ยบอกมา!!!” และฉันก็ยังคงตะคอกใส่นายนั่นเหมือนเดิน =_=^^

ผมบอกว่าจ่ายเองก็จ่ายเองซิครับ ผมอยากรู้จังว่าอะไรทำให้คุณคิดว่าคนอย่างผมถึงไม่มีปัญญาจ่าย สัญญาได้เลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นแววตาเยาะเย้ยจากใต้เลนส์แว่นหนาๆ ของนายนั่น!!

ก็หน้าของนายมันฟ้องไงว่าคนอย่างนายยังไงก็ไม่มีปัญญาจ่ายแน่นอน ทำไม!นายมีปัญหากับฉันรึไงถ้าฉันจะดูถูกนายฮะ!!! ไอแว่น ไอแว่น ไอคนไม่มีเงินไอคนกระจอกเล่นกีฬาก็ไม่เก่ง เอ้ย!! ไม่เป็นเลยต่างหาก ฮ่าๆ คนอย่างนายมันสุดถ่อยของมนุษย์ ฉันขอบอกนายไว้ตรงๆ เลยนะว่าฉันไม่เคยเห็นใครห่วยเท่านายมาก่อน กีฬาก็ไม่เก่ง แบร่ ตอนนี้ฉันรู้สึกสะใจมากๆ เลยที่ได้แกล้งคนอย่างนายนี่ ฮะๆ ช่วยไม่ได้นะที่นายอยากหน้าตาหน้าแกล้ง แบร่ ~ ~

ฟุบ!!!!

ชวบ!!!!

O[]O!!! ช็อก!!

ถึงฉันจะดูไม่ค่อยทันเพราะมั่วแต่เยาะเย้ยนายนั่นแต่ภาพทั้งหมดที่นายนั่นทำมันติดตาฉันมากเลย...มะ...เมื่อกี้นายนี่ชู้ตบาสด้วย ฉันคงจะไม่ช็อกหรอกถ้ามันเป็นการชู้ตแบบปกติ แต่นายนี่กลับหันหลังแล้วชู้ตบาสให้ดูต่อหน้าฉันและที่สำคัญไปกว่านั้นนายนี่ชู้ตลงห่วงด้วย!!!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #31 khat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 15:35
    like

    #31
    0
  2. #12 some1love1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2553 / 13:46

    เหลือเชื่ออออ

    #12
    0
  3. #5 toonlovego (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 00:42

    ตอนนี้น้องเก็ตลืมไปเครื่องหมายคำพูดเปล่าจ๊ะ  "..."  <<<  ขีดๆ 2 ตัวนี้น่ะ  -*-

    #5
    0