[ตีพิมพ์] Yakuza Boy ใช่ ฉันมันร้ายแล้วนายจะรักมั้ย

ตอนที่ 3 : ♥ Yakuza Boy ♥ - Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 ก.พ. 60


บทที่ 2



14 กุมภาพันธ์ 25xx

นายเป็นใครกันแน่? แฟรนเซียม ทำไมฉันถึงสัมผัสได้ว่านายไม่ใช่แค่ไอแว่นธรรมดาอย่างที่ฉันนึกเอาไว้ คอยดูไม่ว่านายจะเป็นใครหรือใส่หน้ากากไว้กี่ชั้น ฉันก็จะต้องเป็นคนกระชากมันออกมาให้ได้คอยดู

วัฟเฟิลจ๊ะ หันมายิ้มให้พวกเราหน่อยเถอะ เหมือนเดิมอีกแล้ว ไอพวกบ้าตู้กระจก ทำไมพวกนายไม่ยอมไสหัวออกไปจากชีวิตฉันสักที

เอานี่ไปเลย!!!” ฉันพูดอย่างเหลืออดก่อนจะจะชูนิ้วกลางให้พวกนั้น คราวนี้พวกนายจะได้รู้สักทีว่าฉันเกลียดพวกนายแค่ไหน

ว้าว!!! วัฟเฟิลให้หัวใจฉันด้วย กรี๊ดดดดดด!!!!” สัญญาได้เลยว่าคนที่พูดเป็นผู้ชายจริงๆ แต่แอบแอ๊บแมนนิดหน่อย  =_=^^ มันยังคงเห็นผิดเป็นชอบ

ฮ่าๆ ดูยัยวัฟเฟิลของเราซิ มีผู้ชายมากหน้าหลายตามาเฝ้าทั้งวันเลย อัมเบล์แซวฉันติดตลก ชิ ฉันไม่ต้องการให้เศษมนุษย์พวกนี้มาเป็นบริวารเลยสักนิด

อัมเบล์ถ้าแกยังแซวฉันอีกสัญญาได้เลยว่าฉันโกรธแกแน่ ทำขำกันไปเถอะแต่ฉันไม่ขำเลยสักนิดฉันออกจากจะรำคาญผู้ชายพวกนั้นซะด้วยซ้ำ ไอพวกไร้สมองออกไปเดี๋ยวนี้!!!!

ทำไมสมองของฉันมันถึงได้ปั่นป่วนแบบนี้เนี่ย ภาพของแฟรนเซียมลอยไปลอยมาในความคิดของฉันตลอด ยิ่งตอนที่นายนั่นโยนลูกบาสลงห่วงฉันยิ่งจำได้ทุกฉากทุกตอนเลย >_<

เฮ้ย!! ยัยวัฟเฟิลเดี๋ยวนี้แกปิ๊งเด็กแว่นด้วยหรอ =_=^” วินนีย์ถามฉันงงเมื่อเห็นผู้ชายใส่แว่นหน้ากี่เซนส์ไม่รู้มาลอยหน้าลอยตาหน้ากระจกพร้อมกับช่อดอกไม้ช่อใหญ่มหึมาอยู่ในมือ ฉันหันไปด้วยอย่างรวดเร็วทันทีที่ยัยวินีย์บอกฉัน หวังว่าคงไม่ใช่...

นั่นมันคนที่เดินเฉี่ยวรถแกนี่นา ฟีฟ่าพูดเสียงหลงพร้อมกับหน้าฉันที่หันไปทางกระจก

โป๊ะเชะ!! ทำไมจะต้องเป็นนายด้วยแฟรนเซียม

ฉันรีบถลาเดินออกไปนอกห้องอย่างรวดเร็วด้วยความโกรธ ฉันอนุญาตให้ผู้ชายทุกคนมองฉันผ่านหน้ากระจกได้แต่ต้องไม่ใช่นายนี่ เพราะนายนี่อาจทำให้เรตติ้งของฉันตกและถ้ามันเป็นแบบที่ฉันคิด ฉันสัญญาได้เลยฉันจะฆ่านายนั่นคามือแน่

ใครสั่งให้นายมายืนหน้าเอ๋อตรงที่ของฉัน!!!” และมันก็เป็นแบบเดิมเสมอที่ฉันจะต้องตะคอกใส่นายนี่ทุกครั้งที่เจอหน้า

เออ...คือผมเอาดอกไม้มาให้คุณครับ ^^” ชิ ยังยิ้มไม่กลัวตายอีก คอยดูเดี๋ยวฉันจะฉีกหน้านายให้แหลกเลย ฉันเหล่ตามองดอกไม้ในมือของแฟรนเซียนอย่างรังเกียจก่อนที่จะหันกลับมามองหน้าของนายนั่นต่อ

ให้ฉันหรอ ^^” ฉันพูดแล้วรับดอกไม้ในมือก่อนจะยิ้มหวานให้ ฉันมีแผนแล้วล่ะ ^O^

ครับ...นี่เป็นครั้งแรกเลยครับที่ผมให้ดอกไม้ผู้หญิง... นายนั่นพูดโดยมีท่าทีเขินอาย

แต่เสียดายจังนะแฟรนเซียมที่ฉันไม่ชอบขี้หน้านาย!!!!!” ฉันตะคอกใส่นายนั่นอีกครั้งก่อนจะโยนดอกไม้ในมืออย่างไม่ทุกข์ร้อน ถ้าฉันแค่โยนดอกไม้แล้วเดินจากไปมันก็ไม่ใช่ตัวฉันแล้วล่ะ คนอย่างฉันต้องทำอะไรที่มากกว่านั้น!!!!

“O_O!” แฟรนเซียมมองฉันอย่างตกตะลึง แต่มันยังไม่จบแค่นี้หรอก ฉันแสยะยิ้มให้นายนั่นก่อนจะกระโดดกระทืบดอกไม้บนพื้นอย่างบ้าคลั่ง เหยียบ ~~ เหยียบ ~~ ฮ่าๆ สะใจจริงๆ ^O^

ฉันขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะว่าคนอย่างฉันไม่มีวันรับดอกไม้ที่คนกระจอกๆ อย่างนายให้เด็ดขาดแล้วก็ไม่ต้องมามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นด้วยเพราะฉันรำคาญ!!!!” ฉันพูดแล้วเดินผ่านหน้านายนั่นอย่างไม่สนใจ แฟรนเซียมอึ้งไปสักพักก่อนที่จะได้สติรีบวิ่งมาตัดหน้าฉันทันที

แต่ผมชอบคุณนะ!!!” ยี๋ ~~ โสโครกที่สุด

กรี๊ดดดดดด!!! นายยังมีหน้ามาพูดคำนั้นกับฉันอีกหรอ กลับไปดูหน้าตัวเองก่อนไป!!! ใส่แว่นก็หนาเหมือนกับฝ่าเท้าพระอินทร์แบบนี้ฉันคงจะสนนายหรอก ทำตัวก็เด๋อด๋าเหมือนกับพวกปัญญาอ่อน ฉันบอกนายตรงๆ เลยนะว่าฉันไม่เคยคิดที่จะเหลียวตามองคนอย่างนายด้วยซ้ำ!!!!!” ฉันตะโกนเหมือนคนบ้าใส่หน้านายนั่นแต่สิ่งที่ฉันได้กลับมาคือความเงียบ แฟรนเซียมเงียบไปเหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่าง ไม่แน่นายนั่นอาจจะพิจารณาตัวเองในสิ่งที่ฉันพูดอยู่ก็ได้

...

วัฟเฟิล!!!!” เทลล์เรียกฉันอย่างดังก่อนที่จะมุ่งหน้ามาที่ฉัน ดีเลย >O< คอยดูฉันจะฟ้องเทลล์ให้หมดรับรองนายได้ตายแน่!!

เทลล์ ทำไงดีไอนายแว่นคนนี้มันตามตื้อวัฟเฟิล เทลล์ช่วยไล่มันออกไปจากชีวิตวัฟเฟิลได้มั้ยฉันพูดขอร้องเทลล์ ความจริงฉันต้องการให้เทลล์ต่อยหน้านายนี่ให้คว่ำไปด้วยซ้ำแต่กลัวทุกคนจะคิดว่าฉันเป็นนางร้าย ฉันเลยได้แต่ขอร้องเทลล์เฉยๆ =_=^

เฮ้ย!!! ไอแว่นฉันไม่อยากจะทำร้ายนายนะแต่ช่วยออกไปจากชีวิตแฟนฉันด้วยถ้าไม่อยากเจ็บตัว!!!” เทลล์พูดเสียงแข็งและจ้องมองหน้าแฟรนเซียมเขมง ฉันคิดว่านายนี่จะกลัวจนวิ่งหนีเตลิดไปแล้วแต่มันกลับผิดถนัดที่นายนี่กลับยังยื่นที่เดิมไม่รู้สึกสะทกสะท้านสักนิด!!!!

แต่ฉันชอบผู้หญิงคนนี้ ต่อให้ตายฉันก็ไม่ยอมไปจากชีวิตเธอแน่ กรี๊ดดดดด!!! นายกำลังทำให้เรตติ้งฉันตกดังฮวบ!!

ไอแว่นนี้สงสัยจะอยากตายจริงโว้ย!!!!” เทลล์พูดอย่างหมดอารมณ์ก่อนจะถลาตัวเขาไปขยำคอเสื้อแฟรนเซียม

            จะไม่เอาเปรียบกันไปหน่อยรึครับ แฟรนเซียมยักคิ้วอย่างกวนประสาทภายใต้แว่นหนา

                หึ!!!” เทลล์แสยะยิ้มก่อนจะปล่อยให้นายนั่นเป็นอิสระ นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่เทลล์ยอมปล่อยให้ผู้ชายที่ทำอวดเก่งต่อหน้าเขารอดไปได้

                ยังไงผมก็ยังยืนยันคำเดิมนะครับว่าผมชอบผู้หญิงคนนี้และจะไม่ยอมตีจากไปถ้ายังไม่ได้ความรักจากเธอ ถึงแม้ว่าพวกคุณจะผลักไสไล่ส่งผมหรือรังเกียจผมก็ตาม ถ้าอย่างนั้นนายก็เตรียมตามตื๊อฉันไปตลอดชีวิตฉันได้เลยเพราะผู้หญิงอย่างฉันไม่คิดจะสนนาย

                แต่ฉันเกลียดนายได้ยินมั้ย!!! ฉันเกลียดนาย!!!”

                ไม่เป็นไรครับเพราะนี่มันไม่ใช่อนาคตแฟรนเซียมหันมาบอกฉันและยิ้มหวานให้ฉันต่อหน้าเทลล์ บอกตรงๆ เลยว่านายนี่ดูเหมือนคนขี้ขลาดมากแต่พอฉันมาเห็นแบบนี้แล้วรู้เลยว่านายกวนโอ๊ยสุดๆ

                จะในอดีตหรือปัจจุบันวัฟเฟิลก็ไม่มีทางลดตัวไปคบคนแบบนาย รีบไสหัวออกไปได้แล้วก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน เทลล์พูดย้ำให้แฟรนเซียมรีบไสหัวไปก่อนที่เขาจะหมดความอดทน ถ้าเทลล์เอาจริงใครก็ฉุดเขาไม่อยู่แล้วล่ะ

                ก็ผมบอกแล้วว่าผมจะไม่ไปไหนถ้า อือ...เธอชื่ออะไรหรอ ให้ตายเถอะ =_=^ นี่นายชอบฉันจริงๆ หรอเนี่ยแม้แต่ชื่อฉันนายยังไม่รู้เลย

                ฮ่าๆ ฉันจะขำหรือสงสารคนอย่างนายดีนะไอแว่น เทลล์พูดด้วยสายตาเชิงดูถูก

                ถ้าจะให้ดีฉันไม่เอาทั้งสองอย่าง

                ไม่ต้องตอบก็ได้โว๊ย!!! แค่พูดเฉยๆ ฉันและเทลล์แทบจะสติแตกกับความเด๋อด๋าของแฟรนเซียม

                “ =_=^”

                “โอเค ฉันเริ่มเบื่อกับคนอย่างนายแล้วรีบๆ บอกมาเถอะว่าตกลงจะเอาไงกันแน่เรื่องของแฟนฉัน และความรำคาญของเทลล์ของก็เริ่มใกล้จะหมดลงและอาจจะแตกได้ถ้านายนี่ยังตอบแบบคนหมดปัญญาแบบเดิม 

                ผมต้องการตัวของแฟนคุณ แต่ผมต้องการเอามาด้วยศักดิ์ศรีของลูกผู้ชาย รู้จักหรือเปล่าศักดิ์ศรีน่ะ แฟรนเซียมเริ่มพูดเข้าเรื่องและดูถูกเทลล์เรื่องศักดิ์ศรี มันอาจจะถูกอย่างที่นายนั่นพูดก็ได้เพราะว่าเทลล์ชอบใช้กำลังรังแกคนอื่นโดยไม่มีคำว่าศักดิ์ศรี เอ๊ะ!!! ฉันไม่ควรว่าแฟนตัวเองไม่ใช่หรอ

                เอาซิ ครั้งนี้ฉันให้นายเป็นคนตัดสินเลยว่าตกลงยังไง คราวนี้ฉันมีคำว่าศักดิ์ศรีในตัวยังเทลล์พูดอย่างไม่ทุกข์ร้อน

                ได้ พรุ่งนี้ตอนเที่ยงเจอกันที่โรงยิมส์ เราจะแข่งบาสกันเพื่อตัดสินเรื่องแฟนนาย ^^” แฟรนเซียนพูดก่อนจะยิ้มให้ฉันและเทลล์อย่างเป็นมิตร อะไรนะ!! นายนี่จะเล่นบาส ตายแล้วฉันจะทำยังไงดีถ้าเทลล์เกิดแพ้นายนี่ล่ะ ฉันไม่ต้องจำจนกินเจเป็นแฟนกับแว่นนี่หรอ T^T

                ฮ่าๆ ฉันขอบอกไว้ก่อนเลยไอแว่น นายท้าฉันผิดที่แล้วล่ะ เทลล์พูดก่อนจะเอื้อมมือมากอดไหล่ฉันไว้แล้วเดินผ่านหน้าแฟรนเซียมไปอย่างร่าเริง

                ฉันควรบอกเทลล์ดีมั้ยว่านายนั่นเก่งบาส T^T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #21 tomato (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2553 / 08:50
    อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #21
    0
  2. #13 some1love1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2553 / 13:46
    พระเอกใจกล้าและหน้าด้ามมาก
    กล้าสารภาพก่อนได้ไง
    แต่ยังไงก้

    อัพๆๆๆ
    #13
    0