[FIC] K-O High school

ตอนที่ 27 : Aya part 02 : หัวใจที่ถูกเติมเต็ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ต.ค. 59

Aya part 02

     หลังจากงานรับน้องจบ ฉันก็ออกมาจากโรงเรียน ว่าจะไปหาข้อมูลเรื่องน้องสาวของนัทต่อ เพราะตัวฉันเองก็สนใจด้วยว่าบทสรุปของเรื่องนี้จะเป็นยังไงกันเเน่ ทั้งคู่จะได้รักกันหรือจะจบลงที่เป็นเเค่พี่น้อง 
     ซ่า ... 
     จู่ๆฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก ในระหว่างที่กำลังเดินด้วยเท้าไปที่ห้องสมุดประจำจังหวัด เลยต้องหลบฝนในร้านขนมใกล้ๆกับโรงเรียน เป็นร้านที่มีบรรยากาศเงียบสงบ 
     กริ๊ง... 
     ทันทีที่เดินเข้าไปก็ปะทะกับใบหน้าที่คุ้นเคย ป๊อป..คนที่ฉันเเอบชอบมาตลอดสองปีจนถึงตอนนี้ กำลังนั่งอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่น่าจะเด็กกว่า ทั้งคู่คุยกันอย่างสนุกสนาน บวกกับกลิ่นหอมของขนมที่อบอวลไปทั่วร้าน ทำให้เหมือนกับว่าทั้งคู่เป็นคู่รักกัน เเละดูเหมาะมากจริงๆ.. 
     อยู่ดีๆในใจก็เจ็บเเปลบ ฉันตัดสินใจเดินออกจากร้านขนมนั้นเเล้ววิ่งไปเเบบไม่มีจุดหมาย วิ่งสุดเเรงทั้งๆที่เเทบจะไม่มีเเรงเหลือหลังจากเห็นภาพบาดตานั่น เเล้วน้ำตาก็เริ่มไหลเเบบไม่หยุดราวกับก๊อกเเตก 
     ฮึก...ฮือๆๆ 
     ทั้งๆที่ฉันหวังดีต่อเขาทุกๆอย่าง คอยช่วยเหลือเขาตลอด ทั้งๆที่คราวนั้นที่เขาอกหักจากยัยฝรั่งนั่น ฉันก็เป็นคนปลอบเขาจนเช้า ทั้งๆที่ฉันพยายามมากที่สุดเเล้วเเต่ทำไมกันน่ะ... ทำไมถึงไม่หันมาสนใจกันบ้างเลย... 
     ฉันหยุดนั่งตรงม้านั่งใกล้ๆกับป้ายรถเมล์ ความเจ็บปวดในใจยังไม่หายไป ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนดับวูบลงทุกครั้งที่นึกถึงสองคนนั้น ถึงจะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้เเละทำใจเอาไว้เเล้วก็เถอะ เเต่ก็เเอบหวังว่าเขาจะมีการตอบสนองที่ดีกว่านี้ อย่างเช่นเริ่มจากการเป็นเพื่อน หรือเเค่ทักทายกันก็ยังดี เเต่คนยิ้มยากเเบบเขา กลับยิ้มให้กับเด็กคนนั้นเเทนที่จะเป็นฉัน.. 
     ฟ้าเริ่มสว่าง ขัดกับใจฉันที่ขุ่นมัวซะเเทบไม่เหลือความสว่างเเล้ว ได้เเต่นั่งถอนหายใจ วันนี้คงไม่ได้เก็บข้อมูลอะไรเเล้วล่ะ หมดอาลัยตายอยากสุดๆไปเลย.. 
     ในขณะที่นั่งอึมครึมอยู่นั่น จู่ๆก็มีผ้าเช็ดหน้าของใครบางคนโยนใส่ 
     "เอาไปซะสิ ตัวเปียกม่อล่อกม่อเเล่กเหมือนลูกหมาตกน้ำเลย" 
     "มาทำอะไรเเถวนี้น่ะไนท์" 
     ฉันตอบไปทั้งๆที่ยังไม่เงยหน้า เพราะจำเสียงเกรียนๆเเถมกวนประสาทของหมอนี่ได้ ไนท์ เพื่อนร่วมห้องที่ชอบเเกล้งอยู่เป็นประจำ 
     "กลับบ้านน่ะสิ เเล้วนี่ทำไมมานั่งซึมกะทืออยู่นี่ล่ะ เฮ้ย..เเล้วนั่น เธอโดนต่อต่อยตามาเหรอไงน่ะ บวมซะ O_o" 
     "จะบ้าหรือไง ต่อต่อยฉันคงตายไปก่อนที่จะได้มานั่งทะเลาะกับนายเเน่ๆ =_=" 
     "เเล้วนี่กลับบ้านยังไงน่ะ" 
     เขาเปลี่ยนเรื่องก่อนจะนั่งยองๆลงใกล้ๆฉันเเล้วช้อนสายตาขึ้นมามองฉันที่นั่งก้มหน้าอยู่ 
     "ไม่รู้" 
     "อะไรกันน่ะ คนอุตส่าห์ถามดีๆเเล้วนา" 
     "ไม่ต้องมายุ่งน่ะ จะกลับบ้านไม่ใช่เหรอ ก็รีบไปซะสิ จะค่ำเเล้วนะ" 
     "ไปน่ะไปเเน่ เเต่ฉันเป็นห่วงเธอนี่!" 
     "เอาเถอะ จะทำอะไรก็ทำ" 
     ฉันตอบปัดไปเพราะรำคาญเเละไม่มีเเรงจะเถียงกับไนท์ 
     "ลูกอมมั้ย" 
     ไนท์ขึ้นมานั่งข้างๆฉันก่อนจะยื่นลูกอมรสตรอเบอรี่มาให้
     "ไม่เอา" 
     "ดื้อชะมัด" 
     "นายนั่นเเหละดื้อ รีบกลับบ้านไปได้เเล้ว ฉันกลับเองได้น่า ไม่ต้องห่วง" 
     "เอางั้นก็ได้ รีบกลับนะ อย่าเป็นลมเป็นเเล้งข้างทางอีกล่ะ" ไนท์พูดก่อนจะลุกขึ้นยืนเเล้วเดินออกไปจนเสียงฝีเท้าเริ่มจางหายไปทีละน้อย เเล้วก็หายไป... 
     ฉันจึงลุกขึ้นบ้างก่อนจะเดินไปอีกทางหนึ่งเพื่อกลับบ้าน ไนท์มักจะเเกล้งฉันเสมอ เเต่วันนี้เขากลับเป็นห่วงฉันอย่างน่าตกใจ.. 
     
 
  CR.SQW
 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น