[นิยาย] Vijini วีจิณี เทพธิดาล่าอสูร

ตอนที่ 17 : กัณฑ์ที่ ๑ บทปิดท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    21 เม.ย. 64

กัณฑ์ที่ ๑ มนุสสภูมิ

บทปิดท้าย

ณ ดินแดนที่ห่างออกไปไกลแสนไกลจากโลกมนุษย์ ในห้วงอวกาศที่แสนกว้างใหญ่

เหล่าสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่โต และเปล่งแสงจากร่างกายหลากหลายสีสัน จนยากที่มนุษย์จะสามารถมองเห็นรูปร่างแท้จริงได้ กำลังประชุมกันในลานกว้างที่เรืองแสงสีทอง ตรงกลางลานมีสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ที่มีร่างเปล่งแสงสีเขียวมรกตอยู่ภายใน

แต่แม้มนุษย์จะมองไม่เห็นร่างของพวกเขาเพราะสายตาไม่อาจสู้แสงอันเจิดจ้า ทว่าบรรยากาศในตอนนี้ถ้ามีมนุษย์มาเห็นก็คงรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดไม่น้อย ซึ่งร่างที่เกิดจากพลังงานของชายหนุ่มหัวหน้ากลุ่มภูตภิบาล สมาชิกอื่น ๆ รวมไปถึงนภาพรที่กำลังนั่งอยู่ ก็รู้สึกเช่นนั้น เช่นเดียวกับเหล่าเทพารักษ์ร่างจ้อยทั้งหลาย ที่กำลังนั่งพับเพียบอยู่ท่ามกลางร่างเปล่งรัศมีเจิดจ้า ส่วนเครดิตซึ่งถูกพันธนาการด้วยตรวนที่มือและเท้านั้น นอกจากจะมองเห็นความตึงเครียดอย่างชัดเจนแล้ว ยังรู้สึกอึดอัดกับรูปแบบพลังงานที่แตกต่างกันและมีจำนวนมหาศาลแบบตอนนี้

“เรื่องราวทั้งหมดในมนุสสภูมิที่หม่อมฉันได้ไปประสบพบเจอก็เป็นเช่นนี้ สมเด็จพระปิตุลา”  เสียงของเด็กสาวดังออกมาจากร่างเปล่งแสงสีขาวอมฟ้า ซึ่งอาจแปลใจความเป็นภาษามนุษย์ได้เช่นนั้น “พยานบุคคล พยานหลักฐานทั้งหลายก็มีพร้อมแล้ว คราวนี้ทางสภาคงตระหนักแล้ว ว่าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในมนุสสภูมิ และเป็นอันตรายต่อจักรวาลของเราจริง ๆ และหวังว่าจะไม่มีใครคัดค้านเหมือนคราวนั้น”

“ในฐานะประมุขของชาวนครอมราวดีทั้งหมด เราต้องขออภัยเจ้าด้วย สำหรับเรื่องที่ผ่านมา หลานสาวของเรา” ร่างเปล่งแสงสีเขียวมรกตที่อยู่บนแท่นสูงในสิ่งปลูกสร้าง เอ่ยขึ้นมาด้วยถ้อยคำที่อาจแปลเป็นภาษามนุษย์ได้ดังนั้น “และต้องขอบคุณเจ้าที่ทำให้พวกเราหยุดแผนการของปหาสสูร และปลดปล่อยเหล่าเทพารักษ์และมนุษย์ที่ถูกจองจำไว้ทันท่วงที”

“เช่นนั้นพระองค์คงไม่ปฏิเสธ ว่าภารกิจของหม่อมฉันที่ได้รับมอบหมาย ซึ่งคือการจัดการกับต้นตอปัญหาการลดลงของพลังงานที่ชาวสวรรค์ควรได้ เป็นงานสำคัญที่จำเป็นจะต้องได้รับการสนับสนุน” เสียงของเด็กสาวที่มีใจความดังกล่าวเปล่งออกมาจากร่างเปล่งแสงสีขาวอมฟ้า

“ทุกอย่างที่หามาได้ แสดงให้เห็นว่าความตกต่ำกำลังคืบคลานเข้ามาสู่เหล่าเทพทั้งหลาย ผู้คนที่ควรเป็นกำลังให้พวกเรากลับไม่ได้รับการสนับสนุนให้มีชีวิตที่ดี เพราะการทุจริตปิดบังของเหล่าเจ้าหน้าที่บนผืนโลก ซ้ำยังมีความเคลื่อนไหวที่ทำให้เกิดพลังงานกับเผ่าพันธุ์อสูร ที่ตั้งตนมาเป็นศัตรูกับพวกเรา โดยระดับเชื้อพระวงศ์ของทางนั้นออกมาเคลื่อนไหวอยู่เบื้องหลัง เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วก็ยากที่จะปฏิเสธ ว่าเป็นภัยที่พวกเราไม่อาจนิ่งดูดายได้” ร่างที่เปล่งแสงสีมรกตกล่าวขึ้นมา

“ดังนั้นสิ่งที่เจ้าขอมาจึงควรได้รับการอนุมัติ เราจะมอบกำลังพลสวรรค์จำนวนหนึ่ง เพื่อสนับสนุนในการทำภารกิจ แก้ปัญหาพลังงานที่ลดลงจากมนุสสภูมิ ทำให้ดินแดนนั้นเป็นที่ที่สร้างพลังงานอันเหมาะสมแก่เหล่าเทพ ไม่ใช่อสูร เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของเหล่าเทวดาต่อไป”

“ท่านสักกะเทวราช เรื่องนี้ข้าอาจจะต้องคัดค้านเสียหน่อย” อีกร่างหนึ่งที่เปล่งแสงสีส้มส่งถ้อยคำออกมา “นางเคยต้องโทษเพราะขัดมติสภาในอดีตกาล ซ้ำยังต่อสู้ขัดขืนจนดินแดนของพวกเราต้องเสียหายไประดับหนึ่ง การมอบกำลังพลจำนวนมากให้กับเด็กดื้อเช่นนาง จะไม่เป็นการสมควรเอาได้ เพราะไม่มีอะไรรับประกันว่านางจะไม่เอากำลังพลมาทรยศต่อพวกเราเสียเอง”

“ตอนนั้นเราทำไปก็เพราะไม่มีใครเชื่อเรื่องนี้ต่างหาก ท่านผู้มีอายุ” เสียงวีจิณีดังขึ้นมาเพื่อคัดค้านร่างที่เปล่งแสงสีส้ม

“ก็ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะไม่ขัดคำสั่งสภาอีก การให้โอกาสทำภารกิจนี้ก็เพื่อไถ่โทษในหนนั้นมิใช่หรือ?” ร่างที่เปล่งแสงสีส้มพยายามตั้งคำถามราวกับให้คนในสภาทบทวนอีกครั้ง

“แต่ถ้าจะทำให้สำเร็จ มันก็ควรได้รับการสนับสนุน ในเมื่อภารกิจนี้เป็นภารกิจที่สำคัญและพัวพันกับความเป็นไปของมนุษย์และพวกเรา” วีจิณีพยายามให้เหตุผล

“ถ้าเช่นนั้นผู้ใดอยากจะส่งกองกำลังของตนไปสนับสนุนเด็กดื้อที่เคยทำให้ดินแดนของพวกเราส่วนหนึ่งเสียหายแบบเจ้างั้นรึ?” เสียงทรงอำนาจถูกเปล่งออกมาจากร่างที่เปล่งแสงสีส้ม จากนั้นความเงียบสงัดก็มาเยือน ความตึงเครียดในบรรยากาศเริ่มทวีคูณอีกครั้ง แล้วร่างที่เปล่งแสงสีส้มก็ทำลายความเงียบขึ้นมา

“เห็นไหมว่าไม่มีใครกล้าเสี่ยงทำภารกิจกับเด็กดื้อแบบเจ้าหรอก และงานที่ต้องลงไปแฝงตัวบนมนุสสภูมิที่มีแต่บรรยากาศน่าสะอิดสะเอียนแบบยุคนี้ ก็ไม่ค่อยมีใครอยากจะทำนัก เจ้าคงต้องสู้ต่อเพียงลำพังแล้วล่ะ”

“แต่หัตถ์มารยังไม่ได้ถูกจัดการหมด แถมยังมีแผนการขั้นต่อไปที่น่าจะอันตรายกว่าเดิมอีก จะให้เราทำคนเดียวไม่มีการสนับสนุนอะไรเลยเรอะ ท่านผู้มีอายุ? ไม่สิ... ทุกท่านก็ด้วย ไม่คิดว่าพวกเราควรเคลื่อนไหวเพื่อปกป้องมนุษย์เลยงั้นเหรอ? หรือเพราะอะไรกัน?” วีจิณีถามกลับ แต่ปราศจากคำตอบใดจากสมาชิกสภา

“แล้วเราว่าเราไม่ได้ต่อสู้กับเรื่องนี้อยู่ลำพังนะ สุวีระอยู่ที่ไหนล่ะ? เขาเป็นผู้เอาภารกิจนี้ไปแจ้งกับเรา เขาจะต้อง...”

“บุตรเราไม่เข้าร่วมการประชุมมานานแล้ว เขาออกจากเทวโลกไปแสวงหาความสนุกในรูปแบบของเขาอยู่“ ร่างเปล่งแสงสีเขียวมรกตที่ถูกเรียกว่าท้าวสักกะเทวราชตอบคำถามให้

“เอาเถิดหลานสาว เมื่อเหล่าสมาชิกในเทวสภาไม่สนับสนุนกำลังพลแก่เจ้า เราขออนุญาตให้เจ้าแสวงหากำลังพลจากดินแดนอื่น ๆ เพื่อภารกิจพัฒนาโลกมนุษย์ และป้องกันพวกอสูรไม่ให้มาแทรกแซงพวกมนุษย์ได้ แล้วเมื่อเจ้าหาพรรคพวกได้ เราจะให้การสนับสนุนพวกเขา ให้เป็นเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติภารกิจของเทวโลกเช่นเดียวกับเจ้า และจะต้องดำเนินงานอย่างเต็มกำลังด้วยความภาคภูมิ”

“ขออภัยนะคะทุกท่าน” เสียงของเด็กสาวที่นั่งฟังอยู่นานเอ่ยขึ้น นั่นคือเสียงของร่างที่เกิดจากพลังงานของนภาพรนั่นเอง แม้ว่าพวกภูตภิบาลคนอื่นพยายามจะส่งสัญญาณห้ามไว้ แต่เธอก็ดูไม่ได้สนใจนัก

 “ถ้าให้หาพรรคพวกจากดินแดนอื่นล่ะก็ มนุษย์อย่างหนู ขอเข้าร่วมกับท่านเทพธิดาวีจิณีเองค่ะ! เราเป็นเพื่อนกันแล้ว หนูจะไม่ปล่อยให้เธอสู้อยู่เพียงลำพังหรอก!

“หม่อมฉันด้วยเจ้าค่ะ” เสียงของเทพารักษ์เด็กหญิงผมแกละเอ่ยขึ้นมา แม้จะดูกล้า ๆ กลัว ๆ อยู่บ้าง “ท่านเทพธิดาวีจิณีช่วยเหลือพวกเราเอาไว้ ถ้าไม่ได้ท่าน พ่อแม่หม่อมฉันก็คงถูกผนึกโดยปหาสสูรไปอีกนาน”

“งั้นข้าก็เอาด้วยสิ” เสียงของเครดิตที่ถูกพันธนาการไว้กล่าวขึ้นมา “ถ้าไม่ได้ยัยนี่ ข้าคงต้องฝืนทำอะไรที่ไม่อยากทำอีกเยอะ ดังนั้นก็ขอลุยด้วยแบบถึงไหนถึงกันเลยก็แล้วกัน!

“มีมิตรสหายที่ดีเหมือนกันนะ หลานสาวข้า เอาเป็นว่าข้าจะให้พวกเขาเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าทำภารกิจก็แล้วกัน” ท้าวสักกะเทวราชเอ่ยขึ้นมา พลางส่งเสียงเหมือนหัวเราะเบา ๆ

“ท่านสักกะเทวราช ท่านมั่นใจว่าพวกนี้จะทำภารกิจใหญ่สำเร็จแน่รึ?” เสียงของร่างทีเปล่งแสงสีส้มสอบถามราวกับไม่มั่นใจนัก

“ไม่ลองก็ไม่รู้น่าคุณปู่” เครดิตเอ่ยขึ้นมาพลางยิ้มยียวน “ไม่งั้นคุณปู่ก็มาเข้าร่วมด้วยดูสิ ถ้าอยากให้โลกที่ปู่สะอิดสะเอียนนักมันดีขึ้นน่ะ”

“บังอาจนักเจ้าเชลยอสูร! เจ้ากำลังท้าทายท่าน...” เสียงร่างที่เปล่งแสงสว่างน้อยกว่า ซึ่งห้อมล้อมร่างสีส้มตวาด แต่เสียงของวีจิณีกลับดังกลบขึ้นมา

“ต่อไปนี้เขาคือสมาชิกของกลุ่มเรา ไม่ใช่เชลยอีกแล้ว” เสียงของวีจิณีดังขึ้นมาจากร่างทีเปล่งแสงสว่างจ้า

“คอยดูเถอะทุกท่าน! เรากับพรรคพวก จะกลับลงไปแล้วทำให้โลกมนุษย์มันดีขึ้นกว่าตอนนี้ให้ได้! ต่อให้ใครในที่นี้จะไม่สนับสนุนเราก็ตามทีเถอะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

90 ความคิดเห็น

  1. #89 yojamato (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2564 / 22:04
    เย่ ๆ รวมด้วย ๆ
    #89
    0
  2. #85 ลั่ว ต้าหมิง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2564 / 14:11
    จริงแล้ว คนระดับอาจจะเป็นไส้ศึก
    #85
    0
  3. #74 งุ้งงิ้ง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2564 / 21:23

    ขอกำลังจากใครไม่ขอ มาขอจาก เทวราชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชช! เนี่ยนะ โอ้ว

    #74
    0