[EXO] Lumin : Change! [ Boy to Girl ] :: [END]

ตอนที่ 9 : Boy to Girl :: Chapter 7 :: Lady Kim Minseok?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    26 พ.ย. 57














 

 

 

 

 

 

“โอ้ย!” ลู่หานล้มลงไปนอนที่พื้นเพราะหมัดของจงอินที่กระแทกเข้ามาที่แก้มแบบไม่มียั้ง ยังไม่ทันที่นักเขียนตากวางจะตั้งตัวได้ จงอินก็กระชากคอเสื้อพร้อมตั้งท่าเตรียมต่อยอีกฝ่ายอีกรอบ

 

หมับ!

 

“พอได้แล้วจงอิน! พี่บอกให้พอ!!” มินซอกที่คว้าหมัดของน้องชายเอาไว้ได้ทันก่อนที่หมัดนั้นจะกระแทกไปที่หน้าของลู่หานอีกครั้ง แบคฮยอนและเซฮุนที่ยืนอยู่ก็ถึงกับอึ้งเพราะไม่คิดว่ามินซอกจะเข้ามาห้ามน้องชายตัวเองแบบนี้!

“แต่ว่าเฮียหานมัน...มันลวนลามพี่นะ!” น้องชายผิวแทนโวยวายที่มินซอกออกปากปกป้องลู่หาน ทั้งๆที่อีกฝ่ายพึ่งจะเอามือทั้งสองข้างมาจับหน้าอกและเป้ากางเกงของพี่สาวตน จะให้น้องชายอย่างเขาทนเห็นภาพแบบนี้ได้ยังไง? ถึงแม้จะแสดงออกไม่มาก แต่จงอินก็หวงพี่อย่างมินซอกมากนะ!

“ก็แค่โดนจับ ไม่ได้เป็นอะไรมากซะหน่อย”

“พี่ใช่คำว่าแค่หรอ? แบบนี้แจ้งความข้อหาลวนลามได้เลยนะพี่!!”

“ช่างมันเถอะน่า แล้วอีกอย่าง พรุ่งนี้พี่กับลู่หานมีงานแฟนไซน์นะ ถ้าหน้าลู่หานเป็นรอยจะทำยังไง? ทำไมไม่คิดบ้างล่ะไอ้เด็กโง่! จะกลบพวกรอยแผลฟกช้ำนี่มันงานยากนะเว้ย!”

“...” งานรับประทานจุดต้องมา ทุกคนถึงกับเงียบเมื่อได้ยินประโยคของมินซอก ทุกคนต่างก็นึกว่าที่หญิงสาวเข้ามาห้ามเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายเจ็บตัว ที่ไหนได้เป็นเพราะห่วงงานแฟนไซน์วันพรุ่งนี้มากกว่า ถ้าหน้าของลู่หานเป็นรอย นักเขียนตัวเล็กจะอธิบายกับแฟนคลับและพี่ๆนักข่าวยังไงล่ะ?

“ถ้าจะต่อยล่ะก็ ช่วยต่อยตรงท้องแบบนี้” พร้อมสาธิตวิธีให้ผู้เป็นน้องดู

 

ผัวะ!

 

“โอ้ย!” ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเจ็บปวดของลู่หาน ซึ่งดูท่าว่าจะจุกไม่ใช่น้อย

“ใต้ร่มผ้าแบบนี้ ยังไงก็ไม่มีใครเห็น จบนะ!

“คะ...ครับ”

“ได้เวลาแล้วสินะ พวกพี่ต้องไปล่ะ จงอินก็เข้าบ้านไปได้แล้ว พี่ฝากดูแลแม่ด้วยเข้าใจไหม?” มินซอกหันไปสั่งน้องชายตัวดีพร้อมเดินขึ้นไปนั่งบนรถ “อ๋อ! แบคกับฮุนน่ะ ช่วยพยุงไอ้หน้าเหี่ยวขึ้นรถด้วยแล้วกันนะ เพราะคงจะจุกไม่ใช่น้อย สม-น้ำ-หน้า :P

สิ้นเสียงของนักเขียนตัวเล็ก ทั้งเซฮุนและแบคฮยอนก็ช่วยกันพยุงลู่หานขึ้นรถ ระหว่างที่นั่งอยู่บนรถ ลู่หานก็ต้องปวดหูเพราะได้ยินเสียงแหลมๆของแบคฮยอนบ่นมาตลอดทางเรื่องที่นักเขียนตากวางลวนลามมินซอก แม้ว่าเจ้าตัวจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ แต่ญาติตัวกลมของเขาก็ไม่ยอมหยุดง่ายๆ บ่นต่อไปเรื่อยๆจนมินซอกต้องขอให้หยุดเพราะรำคาญเสียงบ่นของแบคเต็มทน เลยเป็นอานิสงค์ให้ลู่หานได้สบายหู

 

 

หลังจากที่นั่งรถมานานหลายชั่วโมง กว่าจะถึงโรงแรมที่จะจัดงานแฟนไซน์ในวันพรุ่งนี้ก็เย็นเสียแล้ว เหล่าบรรดานักเขียนและผู้ช่วยต่างก็ขนของของตัวเองลงจากรถ จะมีก็แต่มินซอกที่ไม่ได้ทำอะไรเลยเนื่องจากแบคฮยอนคอยแย่งกระเป๋าของนักเขียนตัวเล็กมาถือ ทั้งๆที่มินซอกบอกว่าถือเองได้แท้ๆ แต่สุดท้ายกระเป๋าของมินซอกก็ไปอยู่ในมือของเซฮุน ด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่อยากให้แบคฮยอนตัวเตี้ยไปกว่านี้

มีหรือที่นักเขียนนิยายรักอย่างมินซอกคนนี้จะดูไม่ออกว่าเซฮุนพยายามจะทำคะแนนกับแบคฮยอนมากขนาดไหน? ก็เซฮุนเล่นแสดงท่าทีชัดขนาดนั้น ใครๆก็ดูออก จะมีก็แต่แบคฮยอนนั่นแหละที่ดูไม่ออก ทั้งๆที่แบคฮยอนก็มีเซนส์เรื่องรักๆดีแท้ๆ แต่เป็นกับเรื่องของคนอื่นนะ = =

“พี่หมินๆ พรุ่งนี้งานเริ่มตอน 11 โมง เดี๋ยวจะมีคนมาตามพี่ให้ไปแต่งตัวนะ แล้วก็อีกสักพักจะมีคนมาเรียกไปทานข้าวเย็นนะพี่ในระหว่างที่กำลังเดินคิดอะไรเพลินๆ ผู้ช่วยตัวกลมก็รายงานตารางเวลาอย่างคร่าวๆให้กับมินซอกที่พอรู้สึกตัวอีกทีก็อยู่หน้าห้องพักเรียบร้อยแล้ว ข้าวของทั้งหมดของมินซอก เซฮุนก็ขนมาวางไว้ในห้องให้เรียบร้อย เหลือเพียงแค่จัดของนิดๆหน่อยๆเท่านั้นเอง

“อาหะๆ”

“งั้นผมไปก่อนนะพี่ มีอะไรก็โทรหาผมได้นะ” นักเขียนตัวเล็กพยักหน้าตอบ เมื่อแบคฮยอนเห็นแบบนั้นจึงเดินกลับไปที่ห้องของตนเอง

หลังจากที่แบคฮยอนกลับไปที่ห้องพักของตัวเองแล้ว (หรือจะพูดให้ถูกคือห้องของลู่ฮุนแบค) มินซอกก็จัดของของตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเดินสำรวจภายในห้อง

ห้องของนักเขียนตัวเล็กแบ่งออกเป็นส่วนห้องรับแขกและห้องนอน ส่วนห้องน้ำอยู่ในห้องนอนอีกที ห้องรับแขกประกอบด้วยโซฟาขนาดใหญ่ ตรงข้ามเป็นสมาททีวีขนาดใหญ่ มีบาร์เครื่องดื่มเล็กๆอยู่ข้างโซฟา ส่วนห้องนอนก็มีเตียงขนาด 6 ฟุตวางอยู่กลางห้อง ขนาบด้วยโต๊ะเล็กๆข้างเตียงซึ่งมีโคมไฟประดับไว้ มีตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่พอประมาณตั้งอยู่ริมกำแพงห้อง โทนสีแนวเอิร์ทโทนดูสบายตา แถมห้องนอนก็มีประตูกระจกสมารถเดินออกไปริมระเบียงเพื่อดูวิวทะเลสวยๆ ได้จากบนนี้ เพราะโรงแรมนี้เป็นโรงแรมติดทะเล

ว่าแต่ว่าจัดของเสร็จแล้ว อยู่แต่ในห้องก็น่าเบื่อ ออกไปเดินเล่นที่ทะเลหน่อยดีกว่า เผื่อจะได้แรงบันดาลใจในการเขียนพล็อตนิยายเรื่องใหม่และอีกอย่างทะเลก็เป็นสถานที่ที่มินซอกชอบที่สุด เจ้าตัวจึงเตรียมสมุดโน้ตเล็กๆกับปากกาใส่กระเป๋าสะพายข้าง พร้อมกระเป๋าสตางค์ก่อนที่จะเดินออกจากห้องเพื่อไปที่ทะเล

มินซอกที่เดินมาเรื่อยๆจนถึงทะเลก็หันซ้ายแลขวาเพื่อมองหาที่นั่งที่ตนสามารถนั่งได้อย่างสบายๆและมีแสงสว่างเพียงพอเพราะต้องการเขียนพล็อตนิยายเรื่องใหม่ นักเขียนตัวเล็กสังเกตบริเวณรอบๆก็พบกับโต๊ะม้าหินอ่อนเก่าๆ ซึ่งข้างๆโต๊ะก็มีเสาไฟอยู่จึงสว่างเพียงพอสำหรับเขียนหรืออ่านหนังสือ เมื่อถึงที่หมายเรียบร้อยก็นั่งลงและเริ่มนึกพล็อตนิยายเรื่องใหม่ของตนทันที

ในระหว่างที่ตนกำลังนั่งแต่งพล็อตนิยายเรื่องใหม่อยู่นั้นเองก็รู้สึกถึงสายตาของคนพื้นที่ที่เดินผ่านไปมามองมาที่ตนด้วยแววตาแปลกๆ แต่เพราะไม่ใช่คนพื้นที่และนานๆจะมาทีจึงไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่นัก พล็อตเรื่องสำคัญกว่าเยอะ และเพราะไม่สนใจนี่แหละ จึงไม่รู้ว่าตนไม่ควรจะมานั่งตรงนี้ เพราะว่าเรื่องมันกำลังจะมาหาตัวเองในอีกไม่ช้านี้แล้ว

“เฮ้ยๆ พวกมึงดูสิว่าใครนั่งอยู่ที่โต๊ะของพวกเรา” น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความเมาดังขึ้น เรียกความสนใจของมินซอกได้ไม่น้อย เมื่อเงยหน้าขึ้นไปจึงพบกับแก็งหนุ่มขี้เมาและดูท่าจะเป็นเจ้าถิ่นของแถวนี้ด้วยสินะถ้าเดาไม่ผิด

 

มิน่า! คนที่เดินผ่านไปมาถึงได้มองเขาด้วยสายตาแปลกๆแบบนั้น = =

 

“ว้าวๆ สาวน้อยน่ารักซะด้วย~ มานั่งคนเดียวไม่เหงาหรอจ้าาา~?”

“ถ้าเหงาก็คงไม่มานั่งคนเดียวหรอก” หญิงสาวย้อนทันควันด้วยน้ำเสียงติดจะหาเรื่องหน่อยๆ เรียกง่ายๆว่าถ้าเป็นผู้ชายพูดป่านนี้คงได้ไปนอนกองอยู่ใต้เท้าของไอ้พวกนี้แล้ว แต่เพราะว่ามินซอกตอนนี้เป็นผู้หญิง แถมออกจะน่ารักแบบนี้ แทนที่พวกนั้นจะโกรธกลับรู้สึกชอบใจเสียมากกว่า

“ว้าวๆๆ กวนนะเราน่ะ แต่ไม่เป็นไร พวกพี่ชอบ”

“ฮี้วววว~” เมื่อหัวหน้าแก็งพูดจบ ลูกน้องก็ส่งเสียงเชียร์พี่แทบจะทันที ซึ่งหญิงสาวก็ได้แต่นั่งเงียบไม่ตอบอะไรกลับไป แต่แก็งนักเลงขี้เมาก็ไม่สนใจว่ามินซอกจะมีปฏิกิริยาอย่างไร ถือคติรุกอย่างเดียวเท่านั้น “แหมๆๆ หยิ่งซะด้วยนะเราน่ะ สนใจจะนั่งดริ้งกับพวกพี่ไหมน้อง?”

“ขอตัวล่ะ” มินซอกรีบเก็บของ เตรียมตัวลุกแล้วเดินหนีออกจากตรงนี้ แต่ก็ถูกหนุ่มนักเลงหน้าปลากระโห้จับแขนเอาไว้ได้

“ปล่อย!”

“ว้าวๆๆ ดุซะด้วย ไม่เอาน่า นั่งอยู่กับพวกพี่ก่อนซี่~ รับรองพวกพี่ดูแลอย่างดีเลย ฮ่าๆๆๆ”

“ฮี้วววววว~”

“ก็บอกว่าให้ปล่อย...”

“ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!!” ยังไม่ทันที่มินซอกจะเอ่ยจบประโยคก็มีเสียงทุ้มๆที่คุ้นเคยตะโกนขึ้นจากไกลๆ ทำเอาเหล่านักเลงถึงกับชะงักในการกระทำเล็กน้อย ส่วนมินซอกก็ได้แต่อึ้ง ก่อนจะหันไปมองก็พบกับชายหนุ่มที่ตนคุ้นเคยดีกำลังวิ่งมาทางนี้เพื่อช่วยตน แล้วดึงตัวมินซอกมาทางตัวเอง

 

ทำไมถึงหาเจอได้ล่ะ...ว่าเราอยู่ที่นี่?

 

 

...ย้อนไปเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว...

 

ก็อกๆๆ

 

“นักเขียนคิมคะ! ได้เวลาทานมื้อเย็นแล้วนะคะ นักเขียนคิมๆ” พนักงานสาวของโรงแรมเอ่ยเรียกเจ้าของห้องที่ไม่มีวี่แววจะขานรับเลยแม้แต่น้อย

“มีอะไรหรอครับคุณพนักงานสาว?” แบคฮยอนที่เดินมากับลู่หานและเซฮุนถามขึ้น เมื่อเห็นว่าพี่พนักงานสาวเคาะประตูหน้าห้องมินซอกอยู่หลายรอบแล้ว

“คือพอดีว่าทางเราโทรมาแจ้งให้ลงไปรับประทานอาหารแต่ว่านักเขียนคิมก็ไม่รับ ทางเราเป็นห่วงเลยขึ้นมาเคาะเรียกดู แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับอะไรเลยน่ะค่ะ” พนักงานสาวชี้แจงถึงสาเหตุ เมื่อได้ยินแบบนั้นแบคฮยอนก็ลองเคาะเรียกนักเขียนตัวเล็กดูบ้าง

“พี่หมินๆ ผมแบคเองนะ ตอบผมหน่อย พี่หมินๆ” แต่ก็ไร้เสียงตอบรับ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหามินซอก แต่ก็ไร้เสียงตอบรับอีกเช่นเคย

“ขอโทษนะครับ ไอ้เอาคีย์การ์ดของห้องนี้มาหรือเปล่าครับ?” ลู่หานที่เห็นแบคฮยอนเคาะอยู่สักพักก็เอ่ยถามพนักงานสาว เพราะเท่าที่เขาคิด นักเขียนตัวเล็กไม่น่าอยู่ที่ห้อง และมีความเป็นไปได้สูงว่ามินซอกจะลืมเอามือถือติดตัวไป

“เอามาค่ะ”

“งั้นรบกวนเปิดประตูห้องเลยครับ” สิ้นเสียงของลู่หาน พนักงานสาวก็เปิดประตูห้องของมินซอกทันที ซึ่งเมื่อเห็นสาภพห้องที่ปิดไฟอยู่ก็พอจะเดาได้แล้วว่านักเขียนเจ้าของห้องไม่อยู่ที่ห้องพัก พอเปิดไฟในห้องและหันไปมองที่โต๊ะเล็กๆก็เห็นมือถือของมินซอกวางอยู่อีกต่างหาก

“พี่หมินไปไหนแล้วล่ะเนี่ย? แถมยังลืมมือถืออีกต่างหาก” แบคฮยอนเริ่มบ่นด้วยน้ำเสียงที่ติดจะเป็นห่วงนักเขียนในความดูแลของตน

“ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่ามีที่ไหนแถวๆนี้ที่มองเห็นทะเล บรรยากาศเงียบๆ และมีแสงสว่างเพียงพอในการเขียนหนังสือบ้างครับ” ลู่หานที่เดินดูรอบๆห้องถามขึ้นอีกครั้ง ซึ่งเรียกความสนใจของทั้งสามคน (พนักงานโรงแรม แบคฮยอน เซฮุน) ได้เป็นอย่างดี

“ก็นอกจากชั้นห้องอาหารที่เป็นกระจกเพื่อให้มองเห็นวิวทะเลแล้ว ก็ยังมีสวนที่อยู่ชั้นสาม กับตรงบริเวณชายหาดน่ะค่ะ ว่าแต่ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะคะ?” พนักงานสาวตอบคำถามก่อนที่จะเอ่ยถามต่ออีกหนึ่งคำถาม

“ก็เพราะไอ้เปี๊ยก ไม่สิ! มินซอกชอบทะเล เวลาคิดอะไรไม่ออกก็ไปที่ทะเลน่ะครับ แถมตอนนี้ทางสำนักพิมพ์ก็พึ่งจะสั่งให้พวกเราสองคนเขียนหนังสือเล่มใหม่ด้วย”

“สมกับที่เป็นคู่จิ้นกันนะคะคุณทั้งสองคนเนี่ย ยิ่งเห็นแบบนี้ดิฉันเองอยากจะให้ทั้งสองคนเป็นคู่เรียลกันจริงๆเลย ^^” พนักงานสาวตอบพร้อมรอยยิ้ม

“ครับ?” ลู่หานงงกับประโยคของพนักงานสาวเล็กน้อย ก็ตั้งแต่มาถึงที่นี่ เขายังไม่ได้มีโมเมนต์เซอร์วิสกับมินซอกเลยแม้แต่น้อย แต่ทำไมพนักงานสาวถึงพูดแบบนั้นล่ะ?

“ก็แหม...แค่เห็นว่านักเขียนคิมไม่ได้อยู่ที่ห้อง คุณก็เดาได้แล้วว่านักเขียนคิมน่าจะไปหาแรงบันดาลใจในการเขียนพล็อต ทั้งๆที่นักเขียนคิมอาจจะไปทำยังอื่นก็ได้ แต่ดูคุณมั่นใจมากเลยนะคะเนี่ย งั้นดิฉันขอตัวก่อนนะคะ ^^” พนักงานสาวไขความข้องใจของลู่หานก่อนจะขอตัวกลับไปทำงานต่อ ทำเอาลู่หานชะงักไปเล็กน้อย พอหันไปทางเซฮุนกับแบคฮยอนที่เอาแต่ยิ้มแซวตน เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ลู่หานไม่ได้จงใจเซอร์วิส แค่พูดออกไปตามที่คิดเท่านั้นเอง จนลู่หานทนไม่ไหวจึงเอ่ยถามทั้งคนนั้นว่า “สองคนนั้นจะยิ้มอะไรกันนักหนา? จะยิ้มกันอีกนานไหม?”

เท่านั้นแหละ รอยยิ้มแซวๆจากแบคฮยอนก็กลายเป็นรอยยิ้มแหย่ไปแทน ส่วนเซฮุนก็เอาแต่ยิ้มเหมือนเดิม ซึ่งหนุ่มตากวางก็ได้แต่ปลงกับผู้ช่วยของตน

 

ก็(เคย)เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก มันก็ต้องพอจะเดาได้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ในตอนนี้

 

“งั้นแบคลองไปดูที่สวนที่อยู่ชั้นสามก็แล้วกัน ส่วนเซฮุนก็ลองไปเดินดูที่ทะเลนะ”

“แล้วเฮียหานล่ะ?”

“เฮียจะไปกินข้าว ถ้าจะไปตามไอ้เปี๊ยกก็ไปตามกันสองคนก็พอแล้วมั้ง ไปล่ะ!” ว่าแล้วก็เดินออกจากห้องของมินซอก ทิ้งให้ผู้ช่วยทั้งสองอย่างแบคฮยอนและเซฮุนมองตามอย่างงงๆ ก่อนที่ทั้งสองจะคิดได้ว่า...ความจริงลู่หานก็เป็นห่วงมินซอกเหมือนกัน แต่ก็ทำซึนไปอย่างนั้นแหละ

“งั้นเอาตามที่เฮียลู่บอกก็แล้วกัน แบคไปสวนชั้นสามนะ เดี๋ยวเราไปที่ทะเลเอง” แบคฮยอนพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนที่จะแยกย้ายกันไป

เซฮุนเดินไปตามทางจนถึงที่ชายทะเล ตนพยายามมองหาที่นั่งที่ติดกับเสาไฟ เพราะที่ชายทะเลค่อนข้างมืด ก็แหงล่ะ นี่มันก็ตั้งทุ่มกว่าเข้าไปแล้ว จะไม่มืดมันก็ยังไงๆอยู่

“นี่ๆ เมื่อกี้เธอเห็นไหม? มีเด็กผู้หญิงไปนั่งตรงโต๊ะม้าหินอ่อนตัวนั้นด้วยล่ะ” เสียงผู้หญิงวัยกลางคนเดินคุยกันอย่างออกรสออกชาติ

 

แต่เดี๋ยวนะนะ...? เด็กผู้หญิงอย่างนั้นหรอ? หรือว่าจะเป็นพี่มินซอก?

 

“ขอโทษนะครับ” ทันทีที่โอเซฮุนตั้งสติได้ก็รีบเดินเข้าไปทักหญิงสาววัยกลางคนทั้งสอง

“มีอะไรหรอจ๊ะพ่อหนุ่ม?” หญิงสาวทางขวาเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้างงๆเล็กน้อย

“คือผมอยากทราบลักษณะของเด็กสาวคนนั้นน่ะครับ”

“อ๋ออออ~ สาวน้อยคนนั้นน่ะหรอ? เท่าที่ดูก็น่ารักนะ ทำผมเป็นมวยด้วย แต่เพราะน้าเดินไปคุยไปเลยไม่ได้สังเกตรายละเอียดเท่าไหร่นักหรอก”

“แล้วเขากำลังนั่งทำอะไรอยู่หรอครับ?”

“ก็เหมือนว่าจะเขียนๆอะไรสักอย่างนี่แหละ” ต้องเป็นพี่มินซอกแน่ๆเลย ในที่สุดก็เจอตัวสักที ว่าแล้วก็โทรหาแบคฮยอนเพื่อบอกว่าตนกำลังจะเจอมินซอกแล้ว

(ว่าไงเซฮุน? เจอพี่หมินแล้วหรอ?)

“ยังไม่เชิง แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าพี่มินซอกอยู่ที่ไหน”

(ค่อยยังชั่วหน่อย)

“เดี๋ยวกำลังจะไปหาพี่หมินเนี่ยแหละ คงไม่มีอะไรน่า...”

“แต่ว่าไปนั่งตรงนั้นก็ค่อนข้างจะอันตรายซะด้วยสิ” คุณน้าทางด้านซ้ายเอ่ยขึ้น เรียกความสนใจของเซฮุนได้เป็นอย่างดี

“อะ...อันตรายยังไงหรอครับ?” ว่าแล้วก็ถามต่อ ซึ่งคำตอบที่ได้รับก็ทำให้เซฮุนแทบจะวิ่งไปตรงนั้นทันที “ก็เพราะว่าตรงนั้นน่ะมักจะมีพวกนักเลงไปนั่งดื่มเหล้าน่ะสิ เหมือนเป็นโต๊ะประจำกลุ่มน่ะ”

“ชาวบ้านแถวนี้ก็รู้กันทุกคนนั่นแหละ ถึงแม้ว่าพวกนั้นจะไม่ได้ไปนั่งตรงนั้นทุกวันก็เถอะ แต่พวกเราก็ไม่คิดจะเข้าไปนั่งหรอก เกิดดวงซวยเจอพวกนั้นขึ้นมาทำไงล่ะ?”

“แล้วโต๊ะตัวนั้นมันอยู่ตรงไหนหรอครับ ไม่แน่ว่าพี่สาวที่ผมกำลังตามหาอยู่อาจจะอยู่ที่นั่นก็ได้” น้ำเสียงที่ร้อนรนด้วยความเป็นห่วง

“ตรงไปทางนั้นเรื่อยๆ แต่รีบไปหน่อยก็ดีนะพ่อหนุ่ม น้าว่ามันน่าจะเป็นช่วงนี้ที่พวกนักเลงจะไปตรงนั้น” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วง

“ขอบคุณครับ แค่นี้ก่อนนะแบค!” เซฮุนขอบคุณหญิงสาวทั้งสองก่อนจะวางสายไปและรีบวิ่งไปตรงนั้น โดยหวังว่าจะยังไม่เกิดเหตุการณ์ร้ายๆกับนักเขียนตัวเล็ก

 

แต่ก็นั่นแหละ...ถ้าเป็นเหมือนอย่างที่หวังก็คงจะดี เพราะภาพที่เซฮุนเห็นหลังจากที่วิ่งไปถึงตรงนั้นก็พบว่ามินซอกกำลังถูกพวกผู้ชายกลุ่มนั้นรุมอยู่นี่สิ!

 

...กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน...

 

ตอนนี้มินซอกถูกเซฮุนดึงให้มาอยู่ข้างๆตัวเรียบร้อยแล้ว แต่เหตุการณ์ก็ยังไม่เปลี่ยน เหล่านักเลงก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม สถานการณ์เริ่มตึงเครียดเพราะมีเซฮุนเพิ่มเขามา ทำเอาเหล่านักเลงไม่พอใจยิ่งกว่าเดิม ซึ่งพอเซฮุนจะพามินซอกหนี มืออีกข้างของมินซอกก็ถูกคว้าเอาไว้ด้วยมือของอีกฝ่าย ก่อนที่จะโดนลูกน้องนักเลงล้อมเอาไว้เพื่อไม่ให้ทั้งสองคนนี้ไปได้ง่ายๆ

“มึงจะมาเสือกอะไรวะไอ้หน้าอ่อน!? อยากมีเรื่องหรือไง?”

“ก็พร้อมมีนะ ถ้าพวกมึงมายุ่งกับผู้หญิงคนนี้น่ะ!” เมื่อเห็นว่าจะหลีกเลี่ยงการใช้กำลังไม่ได้และโดนหาเรื่องแบบนี้เขาก็จัดการหาเรื่องกลับในทันที นี่แหละนิสัยอีกอย่างของโอเซฮุน

“พูดแบบนี้ก็สวยสิวะ? มึงไม่รู้หรอว่าพวกกูเป็นใคร?!” เมื่อแก๊งนักเลงได้ยินก็เริ่มของขึ้นหนักกว่าเก่า แต่มีหรือที่เซฮุนจะกลัว ฝันไปเถอะ! เผลอๆมีกวนxxxกลับอีกต่างหาก

“ถ้าพวกมึงโง่ถึงขนาดว่าพวกมึงเป็นใครก็ยังไม่รู้ แล้วกูจะรู้กับพวกมึงไหม?” บางทีมินซอกก็รู้สึกว่าโอเซฮุนคนนี้มีสกิลกวนxxxและอ้อนxxxได้มากกว่าที่คิด

“ปากดีนักนะมึง!”

“แน่นอน นอกจากปากดี หน้าตากูก็ดีนะขอบอก J

“มึง!! อย่าอยู่เลย เฮ้ย! จัดการไอ้หน้าอ่อนนี่ ระวังอย่าให้โดนผู้หญิงนะเว้ย! เดี๋ยวจะเสียของ!” สิ้นเสียงของหัวหน้าแก๊ง เหล่าลูกน้องก็รุมเข้ามาทันที แต่ถึงแม้จะมีคนมากกว่า แต่สกิลการต่อสู้ของเซฮุนก็เหนือกว่าเยอะ ทำให้จัดการได้ไม่ยากเท่าไหร่ แต่อาจจะลำบากตรงที่ต้องคอยกันไม่ให้มินซอกได้รับอันตรายจากการต่อสู้นี่ต่างหาก

และเพราะมัวแต่ระวังมินซอกจนไม่ทันระวังตัวเอง ลูกน้องที่ตั้งหลักได้และคว้าเอาไม้มาหวังจะตีเซฮุนจากทางด้านหลังเพื่อให้พวกตนกลับมาได้เปรียบอีกครั้ง ซึ่งเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ในสายตามินซอก

“เซฮุน! ข้างหลัง!” นักเขียนตัวเล็กร้องเตือนขึ้น

แต่ก็สายไปแล้วสำหรับการที่เซฮุนจะหันกลับมาตั้งตัวได้ทัน...

 

ผัวะ!

 

ตุ๊บ!

 

“โอ้ย!” เสียงร้องของชายหนุ่มดังขึ้นก่อนที่จะล้มลงไปนอนกองที่พื้น เนื่องจากไม้กระแทกเข้าที่ใบหน้าแบบเต็มๆ

 

 

:: Talk 23/11/57 ::

มาแล้ววว 60% หลัง ในที่สุดก็ครบ 100% แล้ววว~ เป็นยังไงกันบ้างเอ่ย?

มีหลายคนเดาว่าเป็นพี่ลู่ที่มาช่วยมินซอก ต้องขอโทษด้วยน้าที่เดากันผิด

เพราะคนที่มาช่วยคือ 'เซฮุน' นั่นเอง เซฮุนนี่ก็กวนxxxใช้ได้เลยนะเนี่ย 555

ว่าแต่ว่าเซฮุนจะเป็นอะไรไหม? ถ้าอยากรู้ ติดตามต่อตอนหน้า เฉลยแน่นอนคร้าบผม ^^

สุดท้ายนี้ก็รักคนอ่านทุกคนนะ จุ๊บๆ

ปล.ขอบคุณสำหรับทุกๆเม้น ทุกๆแท็ก และคนที่ช่วยแนะนำฟิคเรื่องนี้ให้กับคนอื่นๆเน้ออออ
ขอบคุณคร้าบบบ 
>/|\<

========================================
:: Talk 20/11/57 ::

มาแล้ววว 40% แรก เป็นยังไงกันบ้างเอ่ย?

ยังมีคนรออยู่ใช่ม้ายยยย~ ขอเสียงหน่อยยย~!! >0<

ว่าแต่ว่าใครกันน้าที่มาช่วยมินนี่ของเรา ใบ้ว่าเป็นผู้ชายที่มินิรู้จัก

ช่วยได้เยอะเลยเนอะ //รู้สึกว่าตัวเองกำลังกวนบาทานักอ่านอยู่ยังไงก็ไม่รู้ 555

เอาเป็นว่าถ้าอยากรู้ก็ติดตามได้ในเร็วๆนี้ ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่อ่ะนะ

สุดท้ายนี้ก็รักคนอ่านทุกคนนะ จุ๊บๆ

ปล.ขอบคุณสำหรับทุกๆเม้นและทุกๆแท็กเน้ออออ ขอบคุณคร้าบบบ >/|\<



 

B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

511 ความคิดเห็น

  1. #239 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 01:11
    ฮุนมาอย่างเร็วอ่ะ
    #239
    0
  2. #181 paochat (@paricht) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2557 / 21:17
    โหววว ทีแรกนึกว่าคนที่เข้ามาช่วยคือลู่หานซะอีก เล่นจำรายละเอียดเกี่ยวกับมินซอกได้ดีขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าพี่ลู่ไปหาอะไรกินจริงๆอย่างที่บอก55555 ฮุนเลยเป็นพระเอกขี่ม้าขาวเข้ามาช่วยแทน แต่ตอนสุดท้ายนี้ฮุนพลาดท่าเข้าซะแล้ว จะเป็นยังไงต่อไปนะ รอๆตอนต่อไปนะคะ^^
    #181
    0
  3. #179 Steamed Dumpling (ซาลาเปา) (@lovetomyh) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 17:04
    พี่ลู่นึกว่าจะไปช่วย โหยย พระเอกจริงๆคุณกวาง
    #179
    0
  4. #178 Noeyna22810 (@noey1cyp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 16:59
    โอ้ยยยยย 
    ฮุนเท่อ่าาา  ฮุนหมินแลดูน่ารัก 
    อพล ทำคะแนนหน่อยเซ่!!!!

    #178
    0
  5. #171 aom_cy (@aom_cy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 11:37
    โหยยยย นึกว่าพี่ลู่มาช่วยซะอีก พี่ลู่ไม่ได้เรื่องเลย ทำตัวให้สมกับเปนพระเอกหน่อยสิ เชอะ!!!
    #171
    0
  6. #170 นนนี่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 15:52
    คิดว่าพี่ลู่จริงๆแหละ เกือบหล่อละเกือบพระเอกละ

    ตอนเริ่มแรกก็แต๊ะอั๋งพี่หมินไปทีละ คนผีทัลเล!!!!

    เซฮุนเลยหล่อเลยเป็นพระเอกของตอนนี้ไปเลย

    เชียร์ฮุนหมินเลยได้ไหมตอนนี้ 555555555

    #170
    0
  7. #169 Luhan Xiumin Exo (@saritar_gain2468) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 11:30
    ว่าแล้วต้องไม่ใช่เฮียหานแต่ว่าเฮียหานมันเห็นแก่ตัวไปนิดนึงนะแกไม่คิดที่จะช่วยใครเลยหรือไงเนี่ยแใอัพต่อเร็วๆนะคะไรท์
    #169
    0
  8. #168 unknow-10012 (@mangpor-desu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 06:46
    เฮ้ย !! ไรท์ฮุนจะเป็นไรมากมั้ยเนี่ย แล้วใครจะปกป้องพี่หมินต่ออะ พี่ลู่ใช่ม่ะ เขินนนนนอ่ะ ต่อเร็วๆนะค่ะไรท์ต่อแบบ 100% ทีเดียวเล้ย สปอยล์มาทีนี่แทบขาดใจ อยากอ่านๆ สู่ๆค่ะ
    #168
    0
  9. #167 GDaholicc (@mookinavipworld) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 01:07
    อ่าฮ้าาาาาาาา เป็นเซฮุนซะงั้นน .เก็นเศษหน้า ลู่หานนี่ก็นะ ทำไมไม่ไปช่วยล่ะ โถ่ ไม่แมนเลยโอป้า แล้วเซฮุนกับมินซอกจะเป็นอะไรมั้ยยยย
    #167
    0
  10. #166 PiiProud (@papraw9) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 00:03
    ค้างฝุดๆ มาต่อไวๆนะคะ
    #166
    0
  11. #165 spicylolipop (@25442pop) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2557 / 17:36
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #165
    0
  12. #164 Luhan Xiumin Exo (@saritar_gain2468) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2557 / 11:00
    หรือว่าจะเป็นพี่หานจริงๆนะ
    #164
    0
  13. #163 Luhan Xiumin Exo (@saritar_gain2468) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 / 17:13
    มีความรู้สึกว่าจะไม่ใช่อาเสี่ยวลู่ใช่ไหมดูจากการคิดของมินซอกแล้วมันไม่น่าจะใช่เฮียลู่นะอยากรู้อยากรู้อัพต่อเร็วๆนะคะ
    #163
    0
  14. #162 Noeyna22810 (@noey1cyp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 / 17:10
    พี่หมิน น่ารักมุ้งมิ้ง ชอบบบ
    รออ่านๆ จุ้ฟๆ
    #162
    0
  15. #161 GDaholicc (@mookinavipworld) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 / 08:07
    เชื่อว่าเป็นพี่ลู่อ่ะ คงไม่ใช่คนอื่น มาต่อด้วยนะจุฟฟฟฟ
    #161
    0
  16. #160 tenari (@tenari) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 / 04:44
    จากไอลู่จะเป็นพี่ลู่ละนะ หึหึ
    #160
    0
  17. #159 PiiProud (@papraw9) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 / 03:44
    5555 มินซอกโหดสุดๆ
    #159
    0
  18. #158 Pairry (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 21:49
    กรี๊ดดดดดดด อยากเห็นพี่ลู่คนแมนโชว์พาวค่าาาา



    มาต่อเร็วๆนะคะ สู้ๆค่ะ ^^v
    #158
    0
  19. #157 unknow-10012 (@mangpor-desu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 20:51
    ใครอ่ะ ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นคร้ายยยย พี่ลู่ใช่มั้ยยยยย ต่อแบบด่วนเลยไรท์ พลีสสส
    #157
    0
  20. #156 Miruku8 (@miruku_j) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 21:17
    รอจ้าาาาา
    #156
    0
  21. #155 Mint " (@kompnn12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 20:07
    ไรท์อ่าาาาาาา ~
    #155
    0
  22. #154 Luhan Xiumin Exo (@saritar_gain2468) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 17:33
    อยากรู้แล้วๆๆๆอัพเร็วๆนะคะ
    #154
    0
  23. #153 GDaholicc (@mookinavipworld) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 13:10
    สปอยล์ซะบับบบบ........ มาต่อด้วยข่ะจุฟๆ
    #153
    0
  24. #152 unknow-10012 (@mangpor-desu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2557 / 05:34
    มาสปอยล์ซะตื่นเต้นกันเลยทีเดียวเชียว สปอยล์อย่างนี้มาต่อเร็วๆเลยนะไรท์ ไฟท์ติ้ง
    #152
    0