[EXO] Lumin : Change! [ Boy to Girl ] :: [END]

ตอนที่ 8 : Boy to Girl :: Chapter 6 :: Boy Meet Girl

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    17 พ.ย. 57

 

 

 

 

 


     ปล.แนะนำให้อ่านบน Web Browser น้าาา เพราะมีคำพูดที่เป็นตัวเอียงด้วย ^^

 

 

 

 

 

 

 

มินซอกได้แต่ยืมมองเงาของตัวเองที่สะท้อนอยู่บนกระจกในห้องน้ำของตัวเอง เห็นกี่ทีๆมินซอกคนนี้ก็เครียด คือแบบ...อุตส่าห์พยายามสร้างกล้ามแมนๆมาตั้งนานด้วยความยากลำบาก ต้องเสียเหงื่อต้องเจ็บปวดไปทั้งตัวนานแค่ไหน แต่ตอนนี้กล้ามทั้งหมดนั้นดันกลายเป็นส่วนเว้าส่วนโค้งแทนแถมเตี้ยลงกว่าเดิมอีกต่างหาก มีอะไรน่าเศร้าไปกว่านี้อีกไหมเนี่ย? T^T

พอมองลงมาที่อ่างล้างหน้าก็พบกับหลอดอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะเต็มไปหมด เมื่อหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นโฟมล้างหน้า รีมูฟเวอร์ลบเครื่องสำอางค์ โทนเนอร์ สครับหน้า ครีมมาร์คหน้า และอื่นๆอีกมากมายวางเต็มไปหมด คืออะไรอ่ะ? จ็อกใช้ไม่เป็น T^T ปกติใช้แค่โฟมล้างหน้าเท่านั้นเอง ผู้หญิงนี่ต้องบำรุงกันเยอะขนาดนั้นเลยหรอ?

 

“ใช่แล้ว! ผู้หญิงก็ต้องดูแลตัวเองเยอะหน่อยอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงว่านายจะใช้ของพวกนี้ไม่เป็นนะ แค่จับหลอดต่างๆนายก็ใช้เป็นเองแหละ...”

 

เสียงใสๆดังขึ้นมาในหัว เป็นเสียงเดียวกับผู้หญิงเมื่อวานที่เขาฝันเห็น เมื่อมินซอกเริ่มหยิบจับสิ่งต่างๆก็พบว่าอะไรต้องใช้ในตอนไหนบ้าง และถึงแม้เขา(หรือเธอ?)ไม่ต้องการใช้มันก็ตาม แต่ร่างกายของเขานั้นไม่ยอมฟังเลยแม้แต่น้อย รู้ตัวอีกทีก็ใช้หลอดพวกนั้นเสร็จไปแล้ว นี่ขนาดแค่หน้านะเนี่ย? ยังใช้เวลาไปนานขนาดนี้ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาว่ากันว่าผู้หญิงอาบน้ำนาน = =

พอเขาอาบน้ำเสร็จก็เดินออกจากห้องน้ำพร้อมเสื้อคลุมอาบน้ำ เมื่อมองไปทางโต๊ะเครื่องแป้ง ซึ่งไม่รู้ว่ามีมันอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ บนโต๊ะก็เต็มไปด้วยกระปุกและหลอดครีมบำรุงต่างๆมากมาย นี่ยังไม่รวมถึงเครื่องสำอางค์ที่วางกันเต็มไปหมด ว่าของในห้องน้ำเยอะแล้วนะ พอมามองที่โต๊ะเครื่องแป้งนี่หนักกว่า จ็อกคนนี้เห็นแล้วเพลีย นี่อย่าบอกนะว่าเขาต้องใช้อะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย!! T^T

 

“แน่นอนอยู่แล้ว! แต่ฉันแนะนำให้นายเลือกชุดที่จะใส่ก่อนแต่งหน้านะ แล้วก็อย่าลืมบำรุงผิวก่อนแต่งหน้าด้วยล่ะ อิอิ”

 

เสียงใสๆเสียงเดิมดังขึ้นอีกครั้ง มินซอกที่ได้ยินแบบนั้นก็เกิดขี้เกียจจึงไม่อยากทำขึ้นมาซะอย่างนั้น แต่ร่างกายของเขาขยับโดยอัตโนมัติลงไปนั่งที่เก้าอี้ของโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนที่จะเริ่มลงมือทาครีมบำรุงผิวต่างๆจนเสร็จ และพอเสร็จขาของมินซอกก็เดินไปเปิดประตูตู้เสื้อผ้า

 

คุณพระ!! ชุดในตู้นี้มันจะเยอะไปไหนวะเนี่ย? =[]=!

 

ชุดต่างๆที่ถูกแขวนเต็มตู้ไปหมด พอเปิดแต่ละลิ้นชักก็ยังมีเสื้อผ้าอยู่ข้างในอีก ผู้หญิงนี่มีชุดเยอะแบบนี้ทุกคนเลยหรือเปล่าเนี่ย? จนพอเปิดดูลิ้นชักสุดท้ายเมื่อเห็นของที่อยู่ข้างในหน้าของมินซอกก็เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ เนื่องจากของในลิ้นชักก็คือ ชุดชั้นในของผู้หญิง นั่นเอง! คือกางเกงในน่ะใส่เองเป็นนะ แต่เสื้อชั้นในเนี่ย? เขาใส่เป็นที่ไหนล่ะ!! T/ /^/ /T

 

“ก็บอกแล้วไงคะว่า...แค่มือไปสัมผัสก็ใช้เป็นแล้วน่ะ ^^

 

และก็จริงอย่างที่เสียงนั้นพูด พอเขาหยิบเสื้อชั้นในขึ้นมา รู้ตัวอีกทีมินซอกก็ใส่เสร็จเรียบร้อยแล้ว เจ้าตัวเลือกใส่เสื้อยืดสีขาวลายทางกับกางเกงยีนส์รัดรูปสีดำ เอาวะ! อย่างน้อยก็ดูแมนหน่อย ถึงแม้ว่าตอนนี้แต่งอะไรก็คงไม่แมนเพราะตอนนี้เป็นผู้หญิง

พอใส่ชุดเรียบร้อย ร่างกายของมินซอกก็เริ่มขยับอีกครั้ง เขาเดินตรงไปยังโต๊ะเครื่องแป้งอีกครั้ง ก่อนที่จะนั่งลงแล้วเริ่มทาครีมกันแดดลงที่หน้า ทิ้งไว้สักพักแล้วค่อยเริ่มทาบีบี ทาแป้ง ปัดแก้ม บลาๆๆ อีกหลายขั้นตอน จนรู้ตัวอีกทีมินซอกก็แต่งหน้าทำผมเสร็จแล้ว และเมื่อตอนมองไปที่กระจกก็พบกับความจริงบางอย่าง...

 

เครื่องสำอางค์นี่มันเปลี่ยนจากผีเป็นคนได้จริงๆแฮะ! *0*

 

จากสภาพโทรมๆเพราะพึ่งตื่นนอน กลายเป็นสาวน้อยแสนน่ารัก นี่คือไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่คือพอแต่งหน้าแล้วมันดูดีขึ้นจริงๆ เห็นได้ชัดถึงความแตกต่าง นอกจากความจริงที่ตัวเขาพึ่งจะได้พบ (แต่สาวๆส่วนใหญ่อาจจะพบมานานแล้ว ไม่งั้นคงไม่มีเครื่องสำอางค์ออกวางขายเยอะแยะแบบนั้นหรอก) เขาก็เกิดสงสัยขึ้นมาอีกว่า...

 

งั้นผู้หญิงที่เห็นว่าสวยเนี่ย? สวยจริงๆ หรือว่าสวยด้วยเครื่องสำอางค์กันแน่?

 

เป็นคำถามที่น่าคิดจริงๆ = =

 

ก็อกๆๆ

 

“พี่มินนี่! นี่มันจะสองชั่วโมงแล้วนะ!! แต่งตัวเสร็จหรือยัง?!” เสียงเคาะเรียกที่หน้าประตูพร้อมกับเสียงทุ้มๆของน้องชายตัวแสบอย่างจงอินดังขึ้น เมื่อมินซอกได้ยินแบบนั้นก็รีบวิ่งไปที่ประตูห้องพร้อมเปิดไปถามคนที่อยู่ข้างนอกว่าตนนั้นฟังไม่ผิด แต่ทว่ามินซอกก็กะจังหวะพลาดไปนิด เพราะ...

 

ตึง!

 

ตุ๊บ!

 

“โอ้ย!! พี่จะเปิดประตูทำไมไม่บอกผมก่อนเนี่ย?!” จงอินที่ลงไปนอนกองอยู่บนพื้นบ่นด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด เนื่องจากว่าเพราะมินซอกที่ได้ยินประโยคของน้อยชายจึงรีบวิ่งไปที่ประตูเพื่อถามด้วยความมั่นใจตนนั้นได้ยินไม่ผิด แต่จังหวะที่มินซอกเปิดดันเป็นจังหวะเดียวกับที่จงอินจับกลอนเพื่อจะเปิดประตูห้อง ซึ่งมินซอกไม่ได้เปิดเบาๆด้วย เรียกว่า กระชากประตูเสียจะเหมาะกว่า เลยทำให้น้องชายตัวดำเสียหลักและล้มลงไปนอนกองบนพื้น

“โทษๆ ว่าแต่ที่ว่าจะสองชั่วโมงแล้วน่ะจริงหรอ?” มินซอกเอ่ยถามพร้อมยื่นมือให้น้องชายเพื่อที่จะได้ช่วยพยุงตัวขึ้นมา จงอินได้แต่มองพี่สาวตัวเล็กที่ไม่เจียมตัว ก็เพราะว่าตัวเขาน่ะทั้งหนักและใหญ่กว่าพี่แกตั้งเยอะ ยังจะซ่ามาช่วยเขาอีก = =

“มันจะสองชั่วโมงแล้วจริงๆ ผมจะโกหกพี่ทำไม? โกหกแล้วได้ตั๋วไปดูคอน อี เอ็ก โซ หรอ? = =

 

น้องใครวะ? แม่มกวนชิบ! -*-

 

“เออๆ แต่งตัวเสร็จแล้ว เดี๋ยวเหลือเช็กของแปป” ว่าแล้วก็เดินไปเช็กของในกระเป๋าเสียหน่อย เพราะเมื่อคืนที่เขาจัดน่ะมันเป็นของๆผู้ชาย ก็ตอนนั้นเขาเองยังเป็นผู้ชายอยู่นิ ใครจะไปคิดว่าตื่นมาแล้วจะกลายเป็นผู้หญิงแบบนี้ และเมื่อเปิดกระเป๋าดูก็พบกับข้าวของเครื่องใช้ที่เป็นของๆผู้หญิงทั้งนั้น รวมถึง ผ้าอนามัย ก็ด้วย!!

 

คือเขาต้องเป็นเมนส์จริงๆใช่ไหม? แค่คิดก็เศร้าแล้ว T^T

 

“ก็มันเป็นเรื่องธรรมดาของผู้หญิงนี่นา ผู้หญิงก็เป็นกันทุกคน”

 

บางทีเขาก็เริ่มจะรำคาญเสียงใสๆที่คอยบอกคอยเตือนอยู่เหมือนกัน โผล่มาแต่เสียง! = =

 

 

“ถามจริงทำไมเราต้องมารับไอ้เปี๊ยกนี่ด้วย? สงสารพี่ที่ขับรถไปๆมาๆ = =” ลู่หานบ่นมาตลอดทางเมื่อรู้ว่าตนต้องมารับมินซอกที่บ้าน

“ก็ถ้าพี่ลู่จะบ่นเรื่องที่เรามารับพี่หมินและสงสารพี่คนขับล่ะก็นะ ผมบอกเลยว่าพี่น่าจะสงสารตั้งแต่ที่พี่ให้พี่เขามารับที่บ้านเราแล้ว ไกลกว่าบ้านพี่หมินอีก แถมคนละทางกับทางที่เราจะไปด้วย = =” แบคฮยอนสวนด้วยน้ำเสียงที่นิ่งๆแต่เจ็บเอาเรื่อง ทำเอาเซฮุนที่แกล้งทำเป็นฟังเพลงเพราะใส่หูฟังอยู่ถึงกับหลุดขำออกมาเล็กน้อย ซึ่งเรียกสายตาเคืองๆของนักเขียนตากวางได้พอสมควร ก่อนจะยอมนั่งอยู่เฉยๆและไม่บ่นเรื่องนี้อีก

“ว่าแต่ว่าคราวนี้มีใครนอนห้องเดียวกับพี่? ฮุนหรือว่าแบค?” หลังจากที่เงียบมาได้สักพักลู่หานก็ถามขึ้นทำลายความเงียบอีกครั้ง

“ก็ทั้งผมและเซฮุนนั่นแหละ อยู่กันสามคนเหมือนเดิมไง” ตอบคำถามเสร็จก็ก้มลงไปกินช็อกโกแลตเย็นใส่ไข่มุกต่อ

“สามคนเหมือนเดิมที่ไหน? ปกติแบคนอนห้องเดียวกับหมินไม่ใช่หรอ?”

 

พร๊วด!!

 

“แค่กๆๆๆ”

“อ้าวเฮ้ย?! ถามแค่นี้ถึงกับสำลักเลยหรอ?” ลู่หานมองลูกพี่ลูกน้องของตนที่ไอไม่หยุด พอเห็นแบบนั้นก็อดสงสารไม่ได้จึงกะจะช่วยหยิบกระดาษทิชชู่และน้ำเปล่าให้ แต่พอจะเอื้อมไปหยิบก็พบว่าของที่ต้องการนั้นได้หายไปแล้ว และพอหันมาหาแบคอีกทีก็พบว่าของเหล่านั้นถึงมือแบคแล้วด้วยฝีมือของโอเซฮุน ผู้ช่วยนักเขียนของเขานั่นเอง

 

แหมมม~ ไม่ค่อยเท่าไหร่เลยนะ เร็วว่าคนเป็นญาติอีก เห็นนิ่งๆแบบนี้นี่ไวเอาเรื่องแฮะ = =

 

“เอ้าๆ หายได้แล้วมั้ง? ว่าแต่จะตอบได้ยัง ปกติเรานอนกับไอ้เปี๊ยกไม่ใช่หรอ?” ลู่หานถามย้ำอีกรอบเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนเริ่มหายไอแล้ว

“ผะ..แค่กๆๆ ผมจะไปนอนกับพะ...แค่กๆๆ พี่หมินได้ยังไงล่ะพี่?” แบคฮยอนตอบทั้งๆที่ยังคงไออยู่ ถึงแม้ว่าจะดีขึ้นเพราะได้เซฮุนช่วยเอาไว้ก็เถอะ

“ทำไมจะนอนไม่ได้ล่ะ ก็ไอ้เปี๊ยกน่ะ...”

 

ปี๊นๆ!!

 

ยังไม่ทันที่ลู่หานจะพูดจบประโยค คนขับรถก็บีบแตรสวนขึ้นมา เพราะในตอนนี้เขาได้ขับมาจอดหน้าบ้านของนักเขียนตัวเล็กอย่างคิมมินซอกแล้ว จึงบีบเพื่อเป็นสัญญาณให้คนข้างในนั้นรู้ว่ารถมาถึงแล้ว

“เมื่อกี้พี่จะพูดว่าอะไรนะ?”

“ก็ไอ้เปี๊ยกน่ะเป็น...”

“รอสักครู่~!!” เสียงใสๆที่ลู่หานไม่คุ้นหูดังขึ้นแทรกอีกครั้ง

“ขออีกรอบนะพี่ เมื่อกี้จะพูดว่าอะไรนะ?”

“พี่จะบอกว่าก็ไอ้เปี๊ยกนั่นเป็นผู้...”

 

ครืดดดด~

 

“สวัสดีจ้าลู่หาน ไม่ได้เจอกันตั้งนาน หล่อขึ้นเยอะเลยนะเรา ^^” เป็นอีกครั้งที่ลู่หานพูดไม่จบประโยค เนื่องจากประตูรถถูกเปิดออก ก่อนจะตามมาด้วยเสียงทักทายของหญิงวัยกลางคนที่มีใบหน้าคล้ายกับคนที่ทั้งรถกำลังรออยู่ หรือจะเรียกสั้นว่าคุณแม่ของมินซอกนั่นเอง

แต่ประเด็นมันไม่ได้อยู่ที่ว่าใครเปิดประตูมา แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่า...

 

นี่ถามจริงว่าวันนี้เขาจะพูดจบประโยคไหม? ถ้าอุปสรรคมันจะเยอะขนาดนี้ = =

 

“สวัสดีครับคุณน้าโกนี ไม่ได้เจอตั้งนานยังดูสวยและแข็งแรงดีเหมือนเดิมเลยนะครับ ^^” ลู่หานที่นั่งอยู่บนรถลงไปทักทายคุณแม่ของมินซอก ก่อนจะตามมาด้วยแบคฮยอนและเซฮุนที่ลงมาทักทายคุณแม่ของมินซอกด้วย

“น้าต้องขอโทษด้วยนะที่ทำให้พวกเราต้องเสียเวลารอน่ะ” โกนีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิด ทำเอาทั้งสามคนส่ายหน้าปฏิเสธกันยกใหญ่ ก่อนจะเป็นลู่หานที่พูดเพื่อให้โกนีคลายความรู้สึกผิด “ไม่เป็นไรหรอกครับ พวกเราเองก็พึ่งจะมาถึง คุณน้าไม่ต้องคิดมากและรู้สึกผิดเลยนะครับ”

“จะไม่ให้น้ารู้สึกผิดได้ยังไงล่ะ ก็หมินน่ะปล่อยให้พวกเรารอจริงๆนิ”

“มันก็เรื่องธรรมดาของผู้หญิงนี่ครับ จะเตรียมตัวนานหน่อยมันก็ไม่แปลกหรอก ^^” แบคฮยอนเอ่ยเพื่อหวังให้โกนี้รู้สึกดีขึ้น แต่ประโยคนั้นกลับสะกิดใจลู่หานอย่างแรง

 

ดะ...เดี๋ยวนะ? ผู้หญิงหรอ? ผู้หญิงไหนที่ไหนอ่ะ? ใครเป็นผู้หญิง งงแปป!!

 

“นี่จงอิน เอากระเป๋ามาให้พี่ถือเองก็ได้น่า พี่ถือเองได้!”

“ไม่เป็นไรน่า เดี๋ยวผมถือให้ตัวก็ยิ่งเล็กๆอยู่ๆ -*-

เสียงใสๆสลับกับเสียงทุ้มดังมาจากข้างหลังของหญิงวัยกลางคน เรียกสายตาของทั้งสี่คน (ลู่ ฮุน แบค และ แม่ของมินซอก) ได้เป็นอย่างดี

เด็กสาวหน้าตาน่ารัก ส่วนสูงไม่เกิน 160 เซน ผมสีน้ำตาลช็อกโกแลตที่ถูกรวบเป็นมวยอยู่ด้านข้างด้วยหนังยางผ้าสีเทาเข้ากับเสื้อยืดสีขาวลายทางกับกางเกงยีนส์รัดรูปสีดำและรองเท้าหุ้มข้อเป็นอย่างดี ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางค์ ดวงตากลมโตเป็นประกาย เปลือกตาถูกแต่งแต้มด้วยอายเชโดว์สีส้ม ขอบตาถูกเขียนด้วยอายไลน์เนอร์เพื่อให้ดวงตาดูเด่น ขนตางอนยาว แก้มสีโอรถอ่อนๆ พร้อมริมฝีปากสีชมพูส้ม เป็นอะไรที่เข้ากับใบหน้าของเด็กสาวเป็นที่สุด

 

แต่ว่าทำไมใบหน้าของสาวน้อยน่ารักคนนั้นถึงได้เหมือนกับไอ้เปี๋ยกขนาดนั้นล่ะ?

 

“มาแล้วหรอแม่ตัวดี ให้คนอื่นเสียเวลารอเราอีกแล้วนะ” ผู้เป็นแม่ดุลูกสาวของตนเล็กน้อย

“ขอโทษคร้าบบบ~”

 

โป๊ก!

 

“โอ๊ย! เคาะทำไมอ่ะแม่? หมินเจ็บนะ” หญิงสาวบ่นพลางลูบบริเวณที่โดนเคาะหัว

 

หมิน? หมินไหน? หมายถึงมินซอกหรอ? ไม่หรอกมั้ง? ก็หมอนั่นเป็น ผู้ชาย นิ!

 

“ยังจะมาทำเป็นเล่นอีก ขึ้นรถไปได้แล้ว”

“คร้าบบบ~”

“แหนะๆ ยังจะมาเล่นอีกนะ!

ทุกการกระทำของหญิงทั้งสองอยู่ในสายตาของลู่หานทั้งหมด ซึ่งนักเขียนตากวางทนไม่ไหวจึงต้องถามขึ้น

“ขอโทษนะครับคุณน้า? แต่ผู้หญิงคนนี้คือใครหรอครับ?” บทสนทนาทุกอย่างเงียบลงในทันทีเมื่อได้ยินคำถามของลู่หาน ส่วนสาวน้อยก็ได้แต่มองมาทางลู่หานด้วยแววตาสงสัยปนแปลกใจ ก่อนจะเป็นโกนีที่ทำลายความเงียบด้วยเสียงหัวเราะเล็กน้อยพร้อมพูดว่า “นี่เราเล่นมุกหรอลู่หาน? ทำเป็นจำหมินไม่ได้ ถึงแม้ว่าวันนี้ ลูกสาวของแม่จะแต่งตัวแปลกกว่าทุกวันก็เถอะ ^^

“ลูกสาว?!”                                                      

“เล่นมุกเนียนนะเรา ก็นี่มินซอก ลูกสาวเพียงคนเดียวของแม่ไง ^^

“อ้าวแม่! แล้วผมอ่ะ L” ลูกชายคนเล็กของบ้านคิมที่กำลังขนกระเป๋าของผู้เป็นพี่ขึ้นรถโวยวาย

“ก็แกเป็นลูกชายของแม่ไง? แม่พูดผิดตรงไหนล่ะ ก็แม่มีหมินเป็นลูกสาวคนโต และมีแกเป็นลูกชายคนเล็ก”

“ลูกสาว?” สีหน้าของลู่หานบ่งบอกได้ถึงความงงและสับสนเป็นที่สุด จนแบคฮยอนต้องเตือนสติญาติของตน “พี่ลู่เป็นอะไรมากหรือเปล่าแลดูพี่เบลอๆนะวันนี้ ตั้งแต่ถามเรื่องที่ว่าทำไมผมไม่นอนกับพี่หมินแล้ว”

“พอกันเลยทั้งสองคน พี่หมินก็โวยวายแต่เช้าเหมือนกันว่าตัวเองเป็นผู้ชาย” จงอินเสริม

“น้าว่าพวกเราขึ้นไปคุยต่อบนรถดีกว่าไหมลูก เดี๋ยวจะไปถึงที่นู่นช้า” โกนีเอ่ยเตือนเด็กๆที่กำลังยืนคุยกันอยู่ ก่อนที่จะหันไปคุยกับสาวน้อยตัวเล็กและลู่หาน “ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะมินซอก ลู่หาน น้าฝากดูมินซอกด้วยนะ แม่เข้าบ้านก่อนนะ มีงานค้างอยู่น่ะ โชคดีนะทุกๆคน”

“นี่ถามจริง...มึงจะมองกูอีกนานไหม?” เสียงใสๆที่ไม่เข้ากับสรรพนามในประโยคเอ่ยถาม เนื่องจากร่างเล็กทนไม่ไหวที่ลู่หานเอาแต่มองตั้งแต่หัวจรดเท้า ตั้งแต่ก่อนที่แม่ของเธอจะเดินกลับเข้าไปในบ้านจนประตูบ้านปิดไปเรียบร้อยแล้ว

“มะ...มึง...คือมินซอกจริงๆหรอ?”

“ใช่” มินซอกยืนยัน ความจริงเธอเองก็แปลกใจไม่น้อยที่ลู่หานทำหน้างงๆที่เห็นสภาพของตนแบบนี้

 

หรือว่า...ลู่หานมันจะจำได้ว่าเราเคยเป็นผู้ชายมาก่อน

ทั้งๆที่คนอื่นไม่มีใครจำได้เนี่ยนะ? = =

 

“แต่มึงเป็นผู้ชายไม่ใช่หรอ? =[]=!?

“ผมว่าวันนี้เฮียดูแปลกๆนะ พี่มินซอกเป็นผู้หญิงมาแต่ไหนแต่ไรแล้วนะพี่ เพราะแบบนั้นถึงให้แบคไปนอนด้วยไม่ได้ไง” เซฮุนที่เห็นอาการของนักเขียนตากวางยังคงงงไม่หายจึงเริ่มอธิบาย แต่ดูท่านักเขียนในความดูแลของตนก็ยังคงงงอย่างต่อเนื่อง

“ไม่จริงน่า เป็นไปไม่ได้ มีใครแกล้งอำป่ะเนี่ย? มินซอกน่ะหรอจะเป็นผู้หญิง”

“พี่หมินก็เป็นผู้หญิงมาตั้งแต่เกิดอยู่แล้วนิ” แบคฮยอนช่วยอธิบายและยืนยัน ซึ่งลู่หานก็ไม่มีทีท่าว่าจะเชื่อเลยแม้แต่น้อย

“ถ้าเฮียไม่เชื่อนะ ผมว่าเฮียพิสูจน์โดยการ...”

 

หมับ! หมับ!

 

“เฮ้ย! =/ /[]/ /=!! << เซฮุน

“พี่ทำอะไรของพี่เนี่ย?! =/ / [] / / = << แบคฮยอน

(O / / . / / O)!! << มินซอก

“เกิดอะไรขึ้นอ่ะ ร้องกันทำไม? ตกใจอะ...ไร...กัน ฮะ...เฮียหาน!!” จงอินที่เดินมาจากด้านหลังของรถเนื่องจากพึ่งจัดเรียงกระเป๋าทั้งหมดที่เก็บบนรถจนเสร็จเดินมาทางด้านข้างของรถ ก่อนที่จะเห็นภาพที่ตนไม่คิดที่จะได้เห็นมาก่อน!

 

ผัวะ!

 

งานเจ็บตัวต้องมา! = =

 

 

 

:: Talk 13 / 11 / 57 ::

มาแล้วจ้าาา~ มา 55% ที่เหลือ ในที่สุดก็ครบ 100% เสียที 555
พรีเซนต์หัวข้อโปรเจ็กต์จบก็ดูเหมือนว่าจะผ่านไปได้ด้วยดีล่ะนะ
แต่!! ยังมีงานค้างอยู่อีก ซึ่งบางงานก็ทำไปได้พอสมควรแล้ว
แต่บางงานก็ยังไม่ได้เริ่ม 5555 แล้วมันจะเสร็จเมื่อไหร่นิ? อิอิ
เป็นคำถามที่น่าคิดดีแท้ T^T

เอาแล้วววว~!! ในที่สุดลู่หานก็เจอกับหมินแล้ว
แต่หมินนี่จะแมนไปไหม? ได้ข่าวว่าตอนนี้หนูเป็นผู้หญิงนะลูก
แต่สรรพนามมาเต็มมาก บ่งบอกถึงความแมน 5555
ว่าแต่ว่าลู่หานทำอะไรหมินกันนะ? ทำไมทุกคนถึงต้องช็อกขนาดนั้น?
แล้วใครเจ็บตัวกันแน่?
ติดตามได้ในเร็วๆนี้ (ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่? 5555)

 

  

ปล. รักคนอ่านนะจุ๊บๆ

ปลล.ไรต์ขอโทษน้า ถ้ามันขึ้นว่าอัพเดตแต่มันไม่มีอะไรเพิ่มมา คือไรต์อัพเดตหน้าฟิคเฉยๆอ่ะ หรือไม่ก็แก้คำผิดกับประโยคแปร่งๆน้าาา

ปลลล.ขอบคุณทุกคอมเม้นและทุกแท็กที่ติดให้น้า >/|\<

================================

:: Talk 9 / 11 / 57 ::

มาแล้วจ้าาา~ มา 45% เหลืออีก 55%

พรุ่งนี้ไรต์มีพรีเซนต์หัวข้อโปรเจ็กต์จบแหละ

บอกไว้เฉยๆ อยากระบายน่ะ ไม่มีอะไรมากหรอก 555

ช่างเรื่องของไรต์เถอะ (แล้วแกจะพิมพ์มาทำไมฮะ? //ก็นั่นน่ะสิ 555)

เอาเป็นว่าตอนนี้น่าสงสารหมินจูงงง กลายเป็นสาวน้อยไปเสียเรียบร้อยแล้ว

ดีนะที่แค่จับอะไรก็ใช้เป็นแม้กระทั่งวิธีใส่เสื้อชั้นใน

ว่าแต่ว่ามีผ้าอนามัยแบบนี้ หมินน้อยของเราจะเป็นเมนส์ไหม?

มาลุ้นกันน้าาา~!! อิอิ

 

 

ปล. รักคนอ่านนะจุ๊บๆ

ปลล.ไรต์ขอโทษน้า ถ้ามันขึ้นว่าอัพเดตแต่มันไม่มีอะไรเพิ่มมา คือไรต์อัพเดตหน้าฟิคเฉยๆอ่ะ หรือไม่ก็แก้คำผิดกับประโยคแปร่งๆน้าาา

ปลลล.ขอบคุณทุกคอมเม้นและทุกแท็กที่ติดให้น้า >/|\<

================================

:: Talk 06/11/14 ::

เอาสปอยมาลงฉลองวันลอยกระทง เกี่ยวไหม? 555

แล้วเจอกันเร็วๆนี้ (มั้งนะ) >w<

 

B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

511 ความคิดเห็น

  1. #238 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 01:04
    จับเลยนะ มือไว
    #238
    0
  2. #180 paochat (@paricht) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2557 / 21:04
    จงอินหวงพี่สาว(?)มากกก อย่าบอกนะว่าพี่ลู่เราโดนหมัดซัดเข้าให้ 555555 นี่พี่ลู่ไม่ได้โดนล้างสมองด้วยสินะ อิอิ
    #180
    0
  3. #177 Steamed Dumpling (ซาลาเปา) (@lovetomyh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 16:55
    โดนเข้าให้เลยไงพี่ลู่
    #177
    0
  4. #151 นนนี่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 22:30
    อุย พิสูจน์ด้วยการสัมผัสเนี้ยนะ ข่นบว้า คนผีทัลเล พี่หมินเป็นผู้หญิงนะ!!!!!

    มาจับแบบนี้ได้ไงเอาหมัดนีนี่ไปกินซะ
    #151
    0
  5. #150 Noeyna22810 (@noey1cyp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 12:01
    ฮ๊ากกกก  น่ารักก

    อยากบอกว่าชอบเรื่องนี้มากกก

    ทำไมพึ่งเจอ{ฟิค}

    อยากอ่านต่อแว้ว   มาต่อไวๆน้า
     



    #150
    0
  6. #149 Zelo Prince's Dream-Ufo (@ornanglelo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 05:40
    พี่ลู่แกทำอารายยยยยยย ห๊าาา ทำอารายป่ายย
    #149
    0
  7. #148 Nat_MinMin (@1347nat-minmin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 16:32
    อีพี่ลู่แกทำอะไร!!!!
    #148
    0
  8. #147 aom_cy (@aom_cy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 16:07
    อพล.จับนมหมินชิมะ อร้ายยยยย
    #147
    0
  9. #146 ms.nuum (@buntita-555) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 23:22
    พี่ลู่ อย่าลวนลามหมินนะ!! ป่วนดีแท้ แล้วงี้หมินจะกลับมาเป็นผู้ชายมั้ยเนี่ย ปล.อยากรู้จักเจ้าของเสียงที่ตามหมินมากๆแลยค่ะ ตัวไรหร๊ะ!!
    #146
    0
  10. #145 Woodland (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 18:37
    ถัดจากงานเจ็บตัวคือฟินเฟสติวัลสินะะะะะ
    #145
    0
  11. #144 spicylolipop (@25442pop) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 18:29
    สนุกกกกก มาอัพต่อเร็วๆนะค้าาาา
    #144
    0
  12. #143 GDaholicc (@mookinavipworld) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 11:11
    อิผญปริศนานั่นเป็นใครรรรร นี่กะทำให้พี่หมินกะพี่ลู่คืนดีกันชิป่ะะ บู้ววๆ
    #143
    0
  13. #140 PiiProud (@papraw9) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 / 04:21
    ช็อกกันเลยทีเดียว 5555
    #140
    0
  14. #138 bzhjump (@bzhjump) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 19:30
    ไรท์คะมาต่อไวๆนะสู้ๆนะคะเราชอบมากๆเลย
    #138
    0
  15. #137 ms.nuum (@buntita-555) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 19:15
    หมินน่าร๊ากกกกก อีกแล้วง่า >///< อยากอ่านตอนหน้าแล้วอ่ะ ไรท์สปอยจนเราจะทนไม่ไหวแล้วนะ
    #137
    0
  16. #136 paochat (@paricht) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 20:36
    โอ๊ยย น่าเห็นใจหมิน ใจเป็นชายกายเป็นหญิง ทำอะไรแบบที่ผู้หญิงทำก็ไม่เป็น ดีนะที่พอจับปุ๊บก็ใช้เป็นได้ปั๊บ555555
    #136
    0
  17. #135 PiiProud (@papraw9) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 03:46
    น่าสงสารจ๊อก 55555
    #135
    0
  18. #134 Miruku8 (@miruku_j) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 06:37
    โถถถถถ ลำบากเลยเนอะ กลายเป็นผญไปแล้วจริงๆ
    #134
    0
  19. #131 Mint " (@kompnn12) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 13:00
    ไรท์อ่าาาาาาาา ~
    #131
    0
  20. #130 paochat (@paricht) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 23:24
    อะไรอ่ะ ลู่หานทำท่าทางตกใจแบบนั้นหมายความว่าไง หรือว่าลู่หานจะไม่เป็นเหมือนคนอื่นนะ รอๆนะคะ อิอิ
    #130
    0
  21. วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 17:43
    อ้ากกกก ไรต์นี่มันฆ่ากันชัดๆมาสปอยส์เราทำมายยยย TT มาต่อเร็วๆน๊าาาา
    #129
    0
  22. #128 Pairry (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2557 / 22:51
    แอร้ยยยย

    มาต่อเร็วๆนะคะไรท์

    อยากอ่านต่อแล้วค่า... >\
    #128
    0