[EXO] Lumin : Change! [ Boy to Girl ] :: [END]

ตอนที่ 10 : Boy to Girl :: Chapter 8 :: Wu Yi Fan

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 ธ.ค. 57








  

 

“ไม่เป็นไรใช่ไหมเซฮุน?!” เสียงใสๆของมินซอกถามเซฮุนด้วยน้ำเสียงที่ออกจะเป็นห่วงน้องชายคนสนิท

“คะ...ครับ ผมไม่เป็นไร” น้องชายตัวสูงตอบด้วยน้ำเสียงที่ติดจะช็อกเล็กน้อย พลางกดๆบีบๆที่ไหล่เบาๆ

“ค่อยยังชั่วหน่อย ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”

 

แต่เดี๋ยวนะ...ประโยคมันแลดูแปลกๆนะว่าไหม? ไหนเสียงไม้กระแทกหน้า? ไหนจะเสียงคนร้อง?

 

“ยะ...ยังไงก็ขอบคุณที่ช่วยนะครับ พะ...พี่มินซอก ^^;

ถ้าจะถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับเหตุการณ์เมื่อกี้ล่ะก็ เพราะเซฮุนที่ตั้งหลักไม่ทัน ทำให้มินซอกต้องออกโรงแทน โดยการเอามือทั้งสองข้างเกาะไว้ที่ไหล่ของเซฮุนก่อนที่จะใช้ไหล่เซอุนเป็นหลักเพื่อสปริงตัวแล้วกระโดดเตะไม้ที่จะมาฟาดหน้าเซฮุน ด้วยแรงของมินซอกที่เตะทำให้ไม้เด้งกับไปกระแทกหน้าลูกน้องของแก๊งนักเลงจนสลบไป

 

งานนี้ทำให้เซฮุนรู้สึกว่า ถึงเขาไม่มา มินซอกก็น่าจะเอาตัวรอดได้อย่างสบายๆ = =;

 

“ฤทธิ์เยอะนักนะ!” หัวหน้านักเลงเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะพุ่งตัวเข้ามาหวังจะปราบนักเขียนตัวเล็กให้ได้ ซึ่งพอมินซอกเห็นอย่างนั้นจึงวาดขาหวังเตะให้โดนก้านคอของอีกฝ่ายเพื่อให้สลบ จะได้รีบหนีและจบๆเรื่องกันไป แต่ทว่า...

 

วืดดดด~

 

พรึบ!

 

“โอ้ย!”

“พี่มินซอก!!” น้องชายตัวสูงร้องขึ้นเมื่อเห็นมินซอกล้มลงไปที่พื้นต่อหน้าต่อตา เนื่องจากนักเขียนตัวเปี๊ยกที่หวังจะเตะก้านคอของอีกฝ่ายเกิดคำนวณพลาด เพราะตอนที่มินซอกเป็นผู้ชาย ขาของเขายาวกว่านี้ ทำให้เขาชินกับระยะการเตะแบบเดิม เมื่อกลายเป็นผู้หญิงและขาที่สั้นลง พอวาดขาเตะก้านคอในระยะเดิมที่ตนเคยใช้จึงเตะไม่ถึง และด้วยความที่เป็นพื้นทรายทำให้ทรงตัวลำบาก มินซอกจึงล้มลงไปนั่งอยู่ที่พื้น

 

เจ็บใจชะมัด! แม่ง! ดันกะระยะเตะพลาดเพราะเตี้ยลงกว่าเดิม! แย่กว่านี้มีอีกไหม? = =

 

“หึ! ต่อให้เก่งก็พลาดได้ง่ายๆเหมือนกันนิ ซ่านักนะ!” หัวหน้านักเลงเอ่ยอย่างสะใจที่เห็นคนตัวเล็กพลาด ก่อนที่จะล็อกตัวของมินซอกไว้กับพื้นทราย ต่อให้มินซอกจะมีแรงเยอะแค่ไหนและพยายามดิ้นสักเท่าไหร่ แต่ในตอนนี้ตนก็เป็นเพียงแค่ผู้หญิงธรรมดาเท่านั้น ไม่ใช่ผู้ชายเหมือนแต่ก่อน แค่พอโดนนักเลงต่อยลงไปที่ท้องน้อยตนก็จุกจนพูดไม่ออก แรงที่เคยมีก็หายไปเกือบหมด

 

เคยสงสัยเหมือนกันว่าทำไมในละครหรือซีรี่ย์พอนางเอกหรือผู้หญิงโดนต่อยที่ท้องน้อยถึงได้ไม่มีแรง ตอนนี้เข้าใจแล้วว่ามันจุกและเจ็บมากขนาดไหน! ได้ลองแล้วจะรู้...แต่ถ้าเลือกได้ขอไม่ลองจะดีกว่า! T^T

 

“พี่มินซอก! โอ้ย!” เพราะมัวแต่ห่วงคนเป็นพี่ที่พึ่งล้มลงไปที่พื้นและกำลังเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ทำให้โอเซฮุนระวังตัวเองน้อยลงจึงตกเป็นเป้าของเหล่าบรรดาลูกน้อง ทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงกว่าเดิม เซฮุนได้แต่ภาวนาให้มีคนรีบมาช่วยนักเขียนตัวเล็กก่อนที่จะโดนไปมากกว่านี้

 

ซึ่งคำขอของเซฮุนเหมือนจะมีผล เพราะว่า...อยู่ดีๆร่างของนักเลงคนนั้นก็ถูกดึงขึ้นและเหวี่ยงไปอีกทาง

  

“โอ้ย! ใครวะ?! ละ…ลูกพี่!!” เสียงที่หาเรื่องเปลี่ยนเป็นเสียงเคารพและนอบน้อมทันทีที่เห็นร่างของคนที่เหวี่ยงตนออกมาจากเหยื่อชั้นดี

“เออ! กูเอง ถ้าพวกมึงเห็นกูและก็หยุดซะ!” เสียงทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำเอาเหล่าบรรดาลูกน้องทั้งหลายหยุดการกระทำทุกอย่าง เซฮุนที่นอนอยู่กับพื้นค่อยๆลุกขึ้น แต่เพราะถูกรุมเมื่อกี้เลยยังทำให้ลุกไม่ขึ้น ส่วนมินซอกเมื่อเห็นคนที่มาช่วยตนเอาไว้ก็แทบอยากจะร้องไห้เสียตรงนั้น!

 

ทำไมถึงเป็นนาย?! ‘อู้อี้ฟาน’ !!

 

“ไม่คิดว่าจะได้เจอนายในสภาพแบบนี้เลยนะ คิมมินซอก” ร่างสูงนั่งคุกเข่าลงไปหามินซอกที่ค่อยๆลุกแต่ยังลุกไม่ได้เพราะกำลังจุกจากที่โดนต่อยท้องน้อยอยู่

“มะ...มึง!

“ตกใจล่ะสิที่เจอฉัน ความจริงเธอน่าจะขอบใจฉันนะที่ช่วยให้ไม่ต้องกลายเป็นเมียของเจ้าพวกนั้น” ก่อนจะปรายตาไปมองเจ้าพวกนักเลงปลายแถวที่อยู่ใต้อำนาจของเขา

“ถะ...ถ้าเป็นคนอื่นกูคงจะขอบใจไปนานแล้ว น้ำเสียงตะกุกตะกักบ่งบอกถึงความจุกและเจ็บได้เป็นอย่างดี แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ยังปากดีกับคนตรงหน้า จ้องด้วยแววตาที่เจ็บแค้นแบบสุดๆ เรื่องที่อี้ฟานเคยทำไว้ เขาจำได้ไม่เคยลืม

“ยังปากดีไม่เลิกเลยนะ เป็นผู้หญิงน่ะหัดพูดจาให้เพราะๆหน่อย พูดจาแบบนี้หาเรื่องเจ็บตัวจริงๆเลยนะ”

“มึงจะทำอะไรกูหรือไง?” น้ำเสียงเหวี่ยงๆส่งเสียงอีกครั้ง แววตาที่ไม่ยอมคนจ้องไปยังร่างสูงอย่างไม่เกรงกลัว ซึ่งร่างสูงก็ทำแค่ยิ้มๆให้กับมินซอก พร้อมพูดขึ้นว่า “พอดีว่าฉันเป็นสุภาพบุรุษพอ ก็ไม่คิดที่จะทำร้ายผู้หญิงหรอกนะ J

“...”

“แต่ว่าถ้าเป็นผู้ชายมันก็ไม่แน่...”

“โอ้ย!”

“เซฮุน!!” เสียงร้องของน้องชายคนสนิทดังขึ้น เมื่ออี้ฟานส่งสัญญาณให้ลูกน้องกระทืบเซฮุนที่กำลังจะลุกให้ล้มลงไปนอนกองที่พื้นอีกรอบ มินซอกที่เห็นแบบนั้นก็แทบอยากจะไปช่วยเซฮุน ทั้งๆที่ตัวเองก็ยังเจ็บอยู่ ซึ่งพอจะลุกก็ถูกอี้ฟานล็อกเอาไว้

“มึง!”

“ก็อย่างที่บอก ฉันไม่ทำร้ายผู้หญิง ใครจะไปกล้าทำเปาจื่อได้ลงล่ะจริงไหม?”

“อย่ามาเรียกกูว่าเปาจื่อ!”

“จะเก็บไว้ให้มันเรียกคนเดียวสินะ แต่เท่าที่ดูมันคงไม่มีทางกลับมาเรียกเธอว่าเปาจื่ออีกแล้วล่ะ” ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ร่างเล็กได้แต่เม้มริมฝีปากเน้นด้วยความเจ็บใจ เพราะถ้าหากพูดอะไรออกไป คนที่รับเคราะห์ก็คงจะไม่พ้นเซฮุนที่นอนอยู่

“และในเมื่อไม่มีใครเรียกชื่อนี้ของเธอแล้ว ให้ฉันเรียกยังดูมีประโยชน์เสียกว่าเลยจริงไหม? J

“ต่อให้ไม่มีใครเรียกชื่อนี้ของกูก็ตาม แต่กูก็ไม่ให้คนอย่างมึงเรียกแน่นอน! เพราะคนที่กูจะยอมให้เรียกชื่อนี้ นอกจากคนในครอบครัวแล้ว ก็จะมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น!

“ปากดีนักนะ!”

 

หมับ!

 

พรึบ!

 

ร่างของมินซอกที่นั่งอยู่กับพื้นและโดนอี้ฟานจับล็อกไว้ก็หลุดออก ก่อนจะค่อยๆลอยขึ้นด้วยแขนที่แข็งแกร่ง จนหญิงสาวสามารถยืนขึ้นได้โดยมีคนคอยพยุงจากด้านหลัง และเมื่อหันไปก็พบว่าเป็นคนที่ตนไม่เคยคิดว่าจะมาช่วยในสถานการณ์แบบนี้ ส่วนเซฮุนที่นอนล้มอยู่ที่พื้นและยังลุกไม่ขึ้นก็ได้แบคฮยอนช่วยพยุงจนลุกขึ้นมาได้

“ก็ว่าอยู่ว่าใครกันนะที่กล้ามาขัดจังหวะความสุขของฉัน ที่แท้ก็ลู่หานนี่เอง ไม่ได้เจอกันนานนะเพื่อน J

“ใครเพื่อนมึง?!” น้ำเสียงทุ้มนุ่มกลับกลายเป็นน้ำเสียงหาเรื่อง

“แล้วคนที่นายพยุงอยู่ล่ะ เป็น เพื่อนของนายหรือเปล่า?” น้ำเสียงกวนประสาทเอ่ยกวนอารมณ์หนุ่มตากวางได้เป็นอย่างดี

“จะเป็นไม่เป็นมันก็ไม่ใช่เรื่องของมึง! กูแค่ไม่อยากให้มันมีผลต่องานพรุ่งนี้ต่างหาก!!” อี้ฟานมองลู่หานเมื่อได้ยินคำตอบ พินิจพิเคราะห์คำพูดของหนุ่มตากวางเล็กน้อย ก่อนที่จะพูดต่อ “ดูเหมือนว่าไม่ได้เจอกันนานเนี่ย นายจะฉลาดขึ้นนะ สมแล้วที่เป็นนักเขียนแนวสืบสวน”

“...”

“แต่ก็ยังฉลาดไม่พอที่จะแก้ปมบางปมอยู่ดี เพราะถ้าแก้ได้จริง ป่านนี้ก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก จริงไหมลู่หาน? J

“หุบปาก!”

“หึ! คงจะจี้ใจดำเอาเรื่องเลยสินะ แต่ช่างเถอะ...ในเมื่อพระเอกมาช่วยนางเอกแบบนี้ ดูเหมือนว่าตัวร้ายอย่างฉันคงต้องถอยล่ะนะ”

“...”

“ซึ่งถ้ามาพล็อตแบบนี้ พระเอกก็มักจะ โง่เสมอ ถึงแม้ว่าจะฉลาดขึ้นยังไง แต่ก็ ‘โง่ อยู่ดี จริงไหม...มินซอก?” อี้ฟานถามมินซอก ซึ่งก็ไม่ได้คาดหวังคำตอบจากร่างเล็กนักหรอก ก่อนจะหันไปเรียกลูกน้องของตนแล้วเดินจากไป

“มะ...มึงมาที่นี่ได้ยังไง?” มินซอกเอ่ยถามหนุ่มตากวางที่ตอนนี้กำลังพยุงตนอยู่

“มึง ไม่สิ! เธอไม่จำเป็นต้องรู้ ทีหลังก็อย่าซ่าให้มันมากนัก มันไม่ได้โชคดีแบบนี้ทุกครั้งหรอกนะ” ลู่หานไม่ตอบคำถามของมินซอก แต่เลือกที่จะเตือนมินซอกแทน ก่อนจะถามถึงอาการของนักเขียนตัวเล็ก “แล้วเป็นอะไรอีกไหมนอกจากจุกที่ท้องน้อยน่ะ?”

“ไม่! ปล่อยฉันได้แล้ว ยืนเองได้!” เมื่อได้ยินแบบนั้นลู่หานจึงปล่อยมือที่พยุงมินซอกไว้ ซึ่งนักเขียนตัวเล็กก็พยายามทรงตัวเพื่อแสดงให้เห็นว่าตนยืนด้วยตัวเองได้ หนุ่มตากวางที่เห็นแบบนั้นจึงเดินออกจากตรงนั้นเพื่อไปดูอาการของเซฮุนที่ดูท่าจะเจ็บหนักเอาเรื่องอยู่

“เฮียลู่ไม่ต้องมาดูผมหรอก ไปดูพี่หมินดีกว่า กะระยะพลาดตอนจะเตะจนล้มไปกลับพื้น ไม่แน่ว่าขาอาจจะพลิกก็ได้ แล้วไหนจะโดนพวกนั้นต่อยที่ท้องน้อยอีก คงจะจุกไม่ใช่น้อย” ทันทีที่ได้ยินคำพูดของเซฮุน ลู่หานก็หันกลับไปมองมินซอกตามสัญชาตญาณ ก่อนที่จะเห็นว่าร่างเล็กกำลังจะล้มลงไปที่พื้น สีหน้าแสดงถึงความเจ็บปวดและจุกได้เป็นอย่างดี

 

พรึบ!

 

เพราะมินซอกที่ฝืนสภาพร่างกายตัวเองไม่ไหวจึงวูบไป แต่ยังดีที่ลู่หานรีบพุ่งมาอุ้มไว้ได้ทันก่อนที่จะล้มลงไปที่พื้น “เฮียพามินซอกกลับไปโรงแรมก่อนนะ ฝากดูเซฮุนด้วยล่ะแบค”

“คะ...ครับ” น้องชายทั้งสองที่ถูกกล่าวถึงรับคำด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่อึ้งปนงง ก่อนจะมองตามลู่หานที่อุ้มมินซอกออกไป

“ทำเป็นพูดนู่นพูดนี่ แต่ความจริงแล้วก็เป็นห่วงพี่หมินเหมือนกันแหละ พี่ลู่น่ะ” แบคฮยอนเอ่ยขึ้น หลังจากที่ลู่หานอุ้มมินซอกที่หมดสติกลับไปที่โรงแรม

 

...ย้อนไปตอนที่แบคฮยอนคุยโทรศัพท์กับเซฮุน...

 

(ตรงไปทางนั้นเรื่อยๆ แต่รีบไปหน่อยก็ดีนะพ่อหนุ่ม น้าว่ามันน่าจะเป็นช่วงนี้ที่พวกนักเลงจะไปตรงนั้น) เสียงของหญิงสาววัยกลางคนแทรกเข้ามา

“โอเซฮุน? ตกลงเจอพี่หมินหรือยัง แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

(ขอบคุณครับ แค่นี้ก่อนนะแบค!)

“เดี๋ยวก่อน! สรุปพี่หมินปลอดภัยดีหรือเปล่า? โอเซฮุน! โอเซฮุน!” แบคฮยอนที่อยู่ที่สวนชั้น 3 ร้องเรียกคนที่อยู่ทางปลายสายแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เนื่องจากเซฮุนได้ตัดสายไปเสียก่อน ทำเอาแบคฮยอนยิ่งร้อนใจกว่าเดิม เพราะบทสนธนาทางปลายสายก่อนหน้านี้ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ เหมือนว่ามินซอกนักเขียนในความดูแลของตนอาจจะเกิดเหตุการณ์ไม่ดีบางอย่างขึ้น เมื่อคิดแบบนั้นได้แบคฮยอนก็รีบออกวิ่งไปยังริมหาดทันที

 

พลัก!

 

ตุ๊บ!

 

“โอ้ย!” เพราะใจร้อนเลยทำให้ผู้ช่วยตัวกลมไม่ทันมองทางจึงวิ่งชนคนที่วิ่งสวนมาจนล้มลงไปที่พื้น

“ขะ...ขอโทษนะครับ พอดีว่าผมรีบไปหน่อย อ้าว! พะ...พี่ลู่ ทำไมถึงมาอยู่ที่...”

“อย่าถามมากน่า ถ้ายังไม่อยากให้นักเขียนที่ตัวเองดูแลเป็นอะไรไปล่ะก็รีบตามมา!” ไม่ต้องรอให้แบคฮยอนเอ่ยถามญาติผู้พี่ก็สวนขึ้นมาทันที ก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่ชายหาดเพื่อตามหามินซอกจนแบคฮยอนที่ยังงงๆอยู่ต้องรีบตั้งสติแล้วรีบวิ่งตามลู่หานไป

ในระหว่างที่วิ่งแบคฮยอนก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมลู่หานถึงได้รู้ว่าต้องไปทางไหน เพราะลู่หานไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย จนในที่สุดก็เจอมินซอก แต่เป็นสถานการณ์ที่ไม่ดีเท่าไหร่ โดยเฉพาะสำหรับลู่หานแล้วยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ เพราะคนที่อยู่กับมินซอกในตอนนั้นเป็นอู้อี้ฟานกับพวกลูกน้อง ซึ่งแบคฮยอนพอจะรู้ตัวว่าพี่ของตนดูไม่ค่อยชอบอี้ฟานสักเท่าไหร่นัก ถึงแม้จากสถานการณ์ในตอนนี้จะเดาได้ว่าอี้ฟานมาช่วยมินซอกไว้ก็เถอะ เพราะตอนที่หนุ่มตากวางอยู่บนห้องอาหารเห็นนั้นเป็นบรรดานักเลงกำลังรุมล้อมนักเขียนตัวเล็ก แต่ตอนนี้พวกนั้นกลับไม่กล้าที่จะเข้าใกล้มินซอกและอี้ฟานเลยแม้แต่น้อย

“แบคไปดูเซฮุนแล้วกันนะ ส่วนพี่จะไปช่วยมินซอก” ซึ่งยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะตอบอะไรไป ลู่หานก็วิ่งไปหามินซอกเสียแล้ว ทิ้งให้แบคฮยอนยืนอึ้งอยู่คนเดียวสักพัก รอเวลาประมวลผลคำสั่งที่ได้รับมา ก่อนจะเดินไปจัดการนักเลงที่คุมเซฮุนอยู่ แล้วค่อยช่วยพยุงเซฮุนให้ลุกขึ้น

 

ตอนแรกก็บอกว่าไม่ห่วงๆ จะไปกินข้าว แต่เอาเข้าจริงพี่ลู่ก็ห่วงมินซอกมากกว่าใครๆ

ซึนไม่เข้าเรื่องเลยพี่ลู่เนี่ย = =

 

 

“อะ...อืมมม~” เสียงครางของมินซอกดังขึ้นเมื่อเริ่มรู้สึกตัว ทำเอาลู่หานที่อุ้มอยู่ต้องก้มลงมามอง เมื่อเห็นว่าร่างเล็กขยับตัวและหัวไปมาเล็กน้อย ก่อนที่จะค่อยๆลืมตาขึ้นมาจนเห็นใบหน้าของนักเขียนตากวางในระยะใกล้

“ไง! ฟื้นแล้วหรอ?” เสียงทุ้มนุ้มแต่ก็แฝงไว้ด้วยความกวนเอ่ยขึ้น ทำเอาร่างบางที่กำลังสะลึมสะลือถึงกับอึ้ง ตากลมโตชั้นเดียวเบิกโพล่ง นี่เขาอยู่ที่ไหน? ทำไมถึงอยู่ใกล้ลู่หานแบบนี้ และเมื่อลองมองรอบๆถึงได้รู้ว่าตนกำลังถูกลู่หานอุ้มอยู่

“มะ...มึงมาอุ้มกูทำไม?” เสียงเล็กๆแต่เลือกใช้สรรพนามได้ไม่เข้ากับหน้าตาและน้ำเสียงเอ่ยถามอย่างงุนงง เนื่องจากสมองยังทำงานได้ไม่เต็มที่ แต่ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อก็บ่งบอกถึงความรู้สึกเขินอายได้ดี

“จำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ไม่ได้หรือไง?” ลู่หานไม่ตอบคำถามของมินซอก แต่เลือกที่จะย้อนถามร่างเล็กที่กำลังอุ้มอยู่ เมื่อได้ยินแบบนั้น มินซอกจึงเริ่มนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ได้ และก็พอเดาได้ว่าเพราะอะไรลู่หานถึงต้องมาอุ้มตนแบบนี้

“แล้วเซฮุนล่ะ?”

“แบคดูแลอยู่ ไม่ต้องห่วง แทนที่จะห่วงคนอื่น ห่วงตัวเองก่อนจะดีกว่าไหม?” ลู่หานตอบคำถามของมินซอกก่อนที่จะย้อนร่างเล็กกลับ

“ว่าแต่ว่ามึงจะปล่อยกูได้ยัง หายแล้ว! เดินไหวแล้ว!

“ซ่า!”

“ฮะ?”

“ไม่เจียมสังขาร!

“มึงว่าใคร?!” มินซอกที่ได้ยินแบบนั้นก็เริ่มดิ้น ถึงแม้ว่าแรงจะลดน้อยลงเพราะยังจุกอยู่ แต่ก็มีแรงพอให้ลู่หานอุ้มตัวเองได้ลำบากมากกว่าเดิม

“อย่าดิ้น!”

“ไม่อยากให้ดิ้นก็ปล่อยดิ! ปล่อย!

“เอ๊ะ! นั่นมันนักเขียนลู่กับนักเขียนคิมหรือเปล่าน่ะ” เสียงใสๆของสาวน้อยที่นั่งอยู่บริเวณชายหาดดังขึ้น เพราะเสียงของมินซอกที่โวยวายออกมาเรียกความสนใจของคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี และเมื่อทั้งคู่ได้ยินเสียงของแฟนคลับ(?)ก็หยุดชะงัก ร่างเล็กที่โวยวายก็เงียบลง ก่อนจะหันมองรอบข้างแล้วเห็นบรรดาแฟนคลับที่เริ่มจะมาทางตนมากขึ้น

“เฮ้ยแก! ใช่จริงๆด้วยอ่ะ นักเขียนลู่หมินนี่นา ว้ายๆ อุ้มกันด้วยอ่ะแก”

“ฉันฟินอ่ะ! เรารีบตามสองคนนั้นไปดีกว่า!”

“งานถ่ายภาพต้องมา! >w<” ก่อนจะคว้าเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่าย ใครมีกล้องก็ยกกล้องขึ้นมา

“คือดีงามอ่ะ สวีทกันสุดๆเลย คิดถูกที่มาค้างโรงแรมนี้ ดวงดีจังที่เห็นโมเม้นต์ของสองคนนั้นน่ะ” เสียงของเหล่าบรรดาสาวๆเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ลู่หานที่ประเมินสถานการณ์ได้ว่าหากยังเดินช้าอยู่แบบนี้อาจจะโดนล้อมได้

“จับไว้แน่นๆล่ะ”

“ฮะ? เฮ้ย! =[]=!!” ไม่ทันที่มินซอกจะตั้งตัว ลู่หานก็กระชับแขนที่อุ้มมินซอกอยู่ให้แน่นกว่าเดิม ทำเอาร่างเล็กตกใจจนกอดอีกฝ่ายแน่นเพราะกลัวตก แสงแฟลสส่องแสงเป็นระยะๆ ดูท่างานนี้อาจเป็นข่าวกอสซิป ซึ่งก็ได้แต่หวังว่าบก.คิมจุนมยอนจะไม่เอาเรื่องพวกเขานะ

“ขอโทษนะครับ พวกผมขอตัวก่อนนะครับ” ลู่หานเอ่ยอย่างสุภาพกับแฟนคลับก่อนที่จะรีบวิ่งหนีเข้าโรงแรม โดยไม่ลืมที่จะขอความช่วยเหลือจากทางเจ้าหน้าที่ของโรงแรมเพื่อกันแฟนคลับให้

 

============================================

:: Talk 4/12/57 ::

มาแล้ว~!! ครบ 100% แล้ววว~ มาช้าไปหน่อย

เค้ามีคุยกับนักอ่านบางคนแล้วบอกไปว่าจะมาอัพให้เมื่อวาน

แต่พอดีมีงานด่วยต้องแก้ ซึ่งมันส่งวันนี้ และเค้าก็ส่งไปแล้วแต่ก็ต้องเอากลับมาแก้

เมื่อวานเลยไม่ได้อัพ เค้าเลยมาลงให้ 100% แล้วอาจจะหายตัวไปสักพัก

อาจจะมารีเฟรชฟิคบ้าง แต่คงไม่มีเวลาแต่งเพิ่มอ่ะนะ

ดีที่ว่าตอนนี้จบไม่ค้างเท่าไหร่ 5555

ในที่สุดพี่ลู่ของเราก็มาแล้วววว ดีใจกันม้ายยยย~? ถึงจะช้าแต่ก็มานะ อิอิ

ปล.ขอบคุณทุกเม้นและทุกแท็กน้าาา >/|\<

============================================

:: Talk 30/11/57 ::

มาแล้ว~!! มาตั้ง 25% แหน่ะ 555 รอกันหน่อยน้าาา

เดี่ยวอีกสักอาทิตย์สองอาทิตย์เค้าก็จะมีสอบแล้ววว

ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเบย 555

ทุกคนไม่ควรเอาอย่างนะ #นี่พูดเลย ช่วงสอบ GAT PAT ได้ผ่านไปแล้วสินะ? ใช่ไหม?

ยังไงก็ขอให้ผลออกมาดีแล้วกันนะ โคตรเข้าใจความรู้สึกเลยอะ

เพราะผ่านมันมาเมื่อ 4 ปี ที่แล้ว ตอนนั้นสอบ GAT PAT 1 , 2 , 3

มันกะยากอยู่นะ แต่เห็นว่าข้อสอบมันยากขึ้นเรื่อยๆนิ ยังไงก็สู้ๆนะ Fighting!!

ว่าแต่ว่าคราวนี้ใครจะมาช่วยมินซอกกับเซฮุนต่อนะ อย่าลืมมาลุ้นกันน้าาาา >w<
 

ปล.ตอนนี้เค้ามี ask แล้วนะ บอกไว้ๆเผื่อมีคนเข้ามาถาม


>> จิ้มตรงนี้เลย <<


(ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีไหม? 55555)

============================================

:: Talk ::

แปะ Spoil ไว้ก่อน อีกสักพักจะมาลงให้นะจ๊ะ

ปล.ตอนนี้เค้ามี ask แล้วนะ บอกไว้ๆเผื่อมีคนเข้ามาถาม

>> จิ้มตรงนี้เลย <<


(ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีไหม? 55555)

B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

511 ความคิดเห็น

  1. #240 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 01:20
    พระเอก ต้อง โง่ ตลอด แล้วค่อย ฉลาด ตอนจบ นี่สินะ นิยามพระเอก
    #240
    0
  2. #199 aom_cy (@aom_cy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 14:19
    มาช่วยจนได้สินะพี่ลู่ ทำซึนอยู่ได้ตั้งนาน
    จ๊อกก้อยากบู๊แต่ดันไม่ดูตัวเองเลยว่าขาสั้นลง ยังจะไปเตะก้านคอเค้าอีก
    ตอนท้ายมีแอบหวานอยู่นิดๆ ฟินเบาๆ
    แต่อยากอ่านหวานจัดๆแล้วอ่ะ รักกันเร็วๆน้า อยากอ่านไปเขินไปแล้ว
    #199
    0
  3. #197 pheepoon (@pheepoon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 16:53
    พี่ลู่มาช่วยซะที บางทีพี่แกก็ซึนไปนะ - - อี้ฟานรู้รึป่าวอ่ะว่ามินซอกเป็นผู้หญิง ? ไฟติ้งนะไรท์ !!
    #197
    0
  4. #196 paochat (@paricht) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 23:39
    คนที่มาช่วยนี่อี้ฟานงั้นเหรอ แต่จะเรียกว่าช่วยก็คงไม่ได้ล่ะมั้งนะ อิอิ ดีนะเนี่ยย ที่พระเอกตัวจริงมาช่วยได้ทัน แต่ เอ แล้วเหตุการณ์ที่ทำให้หมินกับลู่หานทะเลาะกันจะเป็นเหตุการณ์แบบไหน เพราะถ้าแบบเดิมก็คงไม่ได้แล้วล่ะ 55555 นี่กระแสคู่จิ้นยังแรงเหมือนเดิมเลย ฮ่าๆ
    #196
    0
  5. #195 bzhjump (@bzhjump) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 20:38
    สนุกง่อววววววมาต่ออีกนะคะ5555
    #195
    0
  6. #194 Noeyna22810 (@noey1cyp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 20:23
    คริสนี่รุ้มาก่อนหรือเปล่าว่าหมินเป็นผู้ชายมาก่อนน่ะ
    หรือเหตุการณ์มันเปลี่ยนยังงัย 

    วอนไรท์มาต่อ
    #194
    0
  7. #193 Miruku8 (@miruku_j) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 12:19
    ในที่สุดก็มาช่วยซะทีนะพี่ลู่ เป็นห่วงเค้าแต่ก็ปากแข็งนะ แต่ก็จริงอย่างที่อี้ฟานพูดแหละ ฉลาดขึ้น แต่ก็โง่อยู่ดี
    #193
    0
  8. #192 chayamook (@mookinavipworld) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 11:21
    พี่ลู่อ่ะะะ ซึนไม่เข้าเรื่องเลยยย สงสัยตอนหน้าต้องเป็นข่าวใหญ่โบ้มๆแน่เลย
    #192
    0
  9. #191 Luhan Xiumin Exo (@saritar_gain2468) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 09:11
    คุคุสุดท้ายพี่ลู่ก็มาช่วยมินซอกจนได้555อัพต่อเร็วๆนะคะไรท์
    #191
    0
  10. #190 unknow-10012 (@mangpor-desu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 07:37
    พี่ลู่น่าร๊ากกกกก ~ ปากบอกไม่ช่วยเอาเข้าจริง ก็ช่วยอยู่ดี เอิ๊กๆ ฟินเลยจ้า แต่งต่อไวๆนะค่ะไรท์ สู้ๆ
    #190
    0
  11. #189 Steamed Dumpling (ซาลาเปา) (@lovetomyh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 01:23
    โอ๊ย ทั้งฮาทั้งสงสาร ยัยหนูลูกอาจจะลืมไปว่า ตัวหนูสั้นลง แล้วเมื่อไหร่พี่ลู่มันจะหายโง่เรื่องปมสักที 55
    #189
    0
  12. #188 paochat (@paricht) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 23:02
    โอ๊ยย จะสงสารหรือจะฮาดี กะระยะขาผิดพลาดไป ก็แหมม เข้าใจๆ เป็นผู้หญิงก็เลยตัวเล็กลงกว่าเดิมน่ะนะ อิอิ ว่าแต่มีคนมาช่วยมินซอกกับเซฮุนแล้ว เค้าคนนั้นคือใครกัน!!!
    #188
    0
  13. #187 ms.nuum (@buntita-555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 19:58
    อี้ฟานใช่หรือไม่!! อ๊ายยย ขอให้ใช่ทีเถอะ #คริสหมิน เมินพี่ลู่แปป
    #187
    0
  14. #186 Luhan Xiumin Exo (@saritar_gain2468) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 19:47
    ลักษณะท่าทางคงจะเป็นเฮียอู๋ที่มาช่วยเพราะชื่อตอนชื่ออู๋อี้ฟานแน่เลย
    #186
    0
  15. #185 Noeyna22810 (@noey1cyp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2557 / 17:06
    อี้ฟานหรือเปล่าน่ะ  
    เห็นชื่อตอนเป็นชื่อนี้นะ
    แต่จะเป็นอพล หรือเปล่าไม่แน่ใจ
    ก็เดาๆกันไป

    รอๆๆไรต์อยู่น้าาาาาา
    เค้ามารอไรต์ที่หน้าฟิคเกือบทุกวันเลยนะ^^

    #185
    0
  16. #184 bzhjump (@bzhjump) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 23:51
    สนุกมากค่ะมาต่อเร็วๆนะ
    #184
    0
  17. #183 paochat (@paricht) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 19:37
    อะไร ยังไง ชวนสงสัยมากกก นี่ชื่อตอนเป็นอู๋ อี้ฟาน เดาว่าจะมามีบทบาทอะไรในตอนนี้ดีกว่า คิคิ รอๆนะคะ^^
    #183
    0
  18. #182 GDaholicc (@mookinavipworld) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 06:55
    โอยยยยเดาไม่ถูกเลย กลัวหน้าแตกอีก แพล้งๆ 5555555555555
    #182
    0