Voice of Heart เสียงกระซิบจากหัวใจ (อ้นชีน แคนต๊อป Kssm)

ตอนที่ 16 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 ส.ค. 57

Voice of heart 16 – การจากลาที่แสนเจ็บปวด

 

            รุ่งเช้าอ้นกับเพื่อน ๆ นั่งกันอยู่โต๊ะชั้นล่างของบ้าน อาหารมากมายจำนวนมากอยู่เต็มโต๊ะไปหมด แต่ทุกคนกับนิ่งสนิท เพราะว่าใครบางคนที่มักจะทำให้ทุกคนยิ้มหายไปจากโต๊ะ อ้นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพลางมองหน้าจอโทรศัพท์แล้วลูบไปมา นี่มันเกินจะรับไหว

 

            <? ขอโทษนะคะ พี่อ้น ?> อ้นลุกขึ้นอย่างรวดเร็วพลางหันไปมองทางซ้ายทางขวา ทำเอาทุกคนในบ้านออกอาการมึนงงกับท่าทีของอ้น ไม่ผิดแน่เขาได้ยินเสียงความคิด คำพูดของคนและวิญญาณ นั่นมันเสียงเชอรีนชัด ๆ อาจจะเป็นเพราะเขาผูกพันธ์กับเชอรีน ถึงได้ยินเสียงเธอพูดจากระยะไกลแบบนี้

 

            “เชอรีน” อ้นเอ่ยพลางวิ่งออกไปหน้าบ้านอย่างรวดเร็ว เขาเปิดประตูบ้านออก ก็ต้องยิ้มออกมาเล็กน้อย เมื่อผู้หญิงที่เขารักมากที่สุดกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา

 

            “เชอรีน เชอรีนรู้ไหม พี่คิดถึงเธอขนาดไหน ทำไมเธอพึ่งมาละ” อ้นเอ่ยทั้งน้ำตา ถึงแม้จะเป็นวิญญาณ แต่เด็กตรงหน้าก็ยังคงเปล่งประกายความเป็นตัวเธออย่างเห็นได้ชัด

 

            “ขอโทษค่ะ พี่อ้น ชีนได้ยินเสียงยัยสมายด์เรียกนะค่ะ ก็เลยมาที่นี่” เชอรีนเอ่ยพลางยิ้มบาง ๆ

 

            “แคน แคน” สต๊อปหายตัวเข้ามา อยู่ด้านหลังเชอรีนอย่างรีบร้อน พลางหันไปบอกแคนกับคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ด้านหลังอ้น

 

            “สมายด์แย่แล้วค่ะ ไปช่วยสมายด์กันเถอะ”สต๊อปเอ่ยอย่างรีบร้อน วันนี้เธอตามสมายด์ทั้งวัน และเมื่อกี้สมายด์พึ่งโดนคนร้ายทำร้ายเธออยู่

 

            “ไปกันเถอะค่ะ พี่อ้น ไปเถอะ” เชอรีนเดินมาอยู่ใกล้ ๆ อ้น เพราะเธอรู้ดีว่าอ้นมองไม่เห็นวิญญาณ แต่ได้ยินเสียงชัดเจน แต่เธอก็ไม่เข้าใจมากนัก เพราะอ้นกำลังมองเหมือนว่ากำลังเห็นเธออยู่ แต่พี่อ้นก็เคยบอกไว้นี่นะ ถ้าใช้ใจสัมผัสละก็ก็จะมองเห็นกันละกันได้ไม่ยาก

 

            แคนโทรไปบอกตำรวจก่อน หลังจากได้รู้สถานที่ที่สมายด์อยู่จากสต๊อป ตำรวจไปถึงอย่างรวดเร็วและพยายามล้อมจับคนร้าย แต่คนร้ายใช้สมายด์เป็นตัวประกัน

 

            “ผมว่าคุณอย่าพยายามขัดขืนดีกว่า ยังไงคุณก็ไม่รอดแน่” ผู้กองโตโน่เอ่ยพลางยกปืนขึ้นจี้คนร้ายเอาไว้ แต่มีดของคนร้ายก็จี้ไว้ที่คอของสมายด์เช่นกัน

 

            “สมายด์” แกงส้มตะโกนขึ้นมาเสียงดังลั่นพลางมองคนรักของเธอที่อยู่ใกล้มีดเอามาก ๆ

 

            “พี่แกง” สมายด์มองแกงส้มอย่างอ่อนแรง ก็เธอพึ่งโดนรัดคอไป ถ้าตำรวจไม่มาเธอคงไม่พ้นเหมือนเชอรีนเป็นแน่ แกฆ่าเพื่อนฉัน แล้วก็ยังมีน่ามาจะฆ่าฉันอีกหรอ

 

            “แก ไอ้เลว แกฆ่าเชอรีน แล้วแกยังมิน่า มายุ่งกับสมายด์อีกหรอ แกทำไปทำไม แกฆ่าเชอรีนทำไม” อ้นตะโกนเสียงดังอย่างโกรธแค้น พลางหยิบลูกเต๋าเหล็กขึ้นมาเอาไว้ในมือ

 

            “ถ้าฆ่าผู้หญิงพวกนี้ มีคนบอกว่าจะคืนชีพลูกสาวฉันให้ไง”คนร้ายเอ่ยพลางยิ้มกว้างอย่างโรคจิต มันจะบ้าไปแล้วรึไง ไม่มีใครสามารถทำให้คนตายฟื้นขึ้นมาได้หรอก

            “ฆ่าคนเพื่อให้ลูกตัวเองฟื้น แกมันเห็นแก่ตัวชัด ๆ”อ้นยังคงตะโกนเสียงดังอย่างโกรธแค้น เชอรีนได้แต่มองคนข้างๆ เธออย่างเจ็บปวด พี่อ้นคงเจ็บมาก ๆ เลยสินะคะ

 

            “เกร้ง” อ้นมองคนร้ายอย่างแค้น ๆ แล้วอยู่ดีดี มีดของมันก็หล่นลงพื้น ไม่ใช่ฝีมือใครที่ไหนหรอกเป็นฝีมือของสต๊อปนั่นเอง เธอเป็นวิญญาณมาตั้งร่วมสามสี่เดือนแล้ว พลังแค่นี้สบาย ๆ

 

            “ขอบคุณนะคะ พี่ต๊อป”เชอรีนหันไปยิ้มให้คนข้าง ๆ

 

            “ไม่เป็นไรจ้า น้องเชอรีน”สต๊อปเอ่ยอย่างยิ้ม ๆ ความเป็นจริงเธอก็มั่ว ๆ ไปอะนะ

 

            แกงส้มวิ่งเข้าไปดึงตัวสมายด์ออกมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ตำรวจที่เหลือล้อมจับคนร้ายได้อย่างง่ายดาย

 

            ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า แสงสว่างลดน้อยลง เหลือเพียงแสงสว่างจากดวงจันทร์และหลอดไฟที่กำลังส่องแสงเปร่งประกาย บรรยากาศในบ้านของสมายด์ดีขึ้นมาก หลังจากที่เชอรีบกลับมา และคนร้ายถูกจับ แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าเชอรีนจะอยู่แบบนี้ตลอดไปกับพวกเธอไม่ได้ อาจใกล้เวลาเต็มที่ที่จะปล่อยเชอรีนไปยังที่ที่เชอรีนสมควรจะต้องไป

 

            “ในที่สุดก็ได้เจอพี่สต๊อปแล้วนะคะ มีใครบอกว่าพี่ไหมคะ ว่าพี่น่ารักมากเลย เหมือนนางฟ้าเลยค่ะ”เชอรีนเอ่ยพลางเดินเข้าไปใกล้ ๆ แล้วโยกไปซ้ายทีขวาทีอย่างยิ้ม ๆ คนอะไรสวยจัง

 

            “บ้าหรอคะ น้องเชอรีนก็ชมเกินไป”เธอก็พอจะรู้เรื่องของพี่สต๊อปอยู่บ้าง เพราะพี่อ้นของเธอเคยเล่าให้ฟัง

 

            “ไม่หรอกค่ะ น่ารักออก แฟนพี่แคนนี่สวยทุกคนเลยนะคะ”เชอรีนเอ่ยพลางจ้องไปที่พี่แคน อะไรนะคะน้องเชอรีน แสดงว่าช่วงก่อนหน้านี้ มีแฟนคนอื่นหรอ

 

            “นายแคน นายแอบนอกใจฉันหรอ”สต๊อปเอ่ยทีเล่นทีจริง ทำเอาคนตรงหน้าหน้าถอดสีเล็กน้อย

 

            “กลับมาแล้วไม่สนใจพี่เลยนะ ใช่สิ”อ้นเอ่ยพลางกอดอกอย่างงอน ๆ ชมสต๊อปอยู่นั่น เขานี่สิเป็นห่วง คิดถึงแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว

 

            “พี่อ้น ชีนคิดถึงพี่เสมอนะคะ จุ๊บ”เชอรีนแกล้งเป่าหูอ้น แล้วหอมแก้มอ้นเบา ๆ ถึงแม้จะรู้ดีว่ามันไม่โดนหรอก

 

            “ทั้งที่พี่เป็นคนทำให้เธอตายเนี่ยนะ” อ้นเอ่ยพลางแววตาไหววูบ เชอรีนมองนัยน์ตาแบบนั้นก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

 

            “มันไม่ใช่ความผิดของพี่อ้นหรอกนะคะ มันเป็นเวรเป็นกรรมของชีนเองแหละ” ต่อให้ชีนรู้ล่วงหน้าก็ไม่ได้แปลว่าชีนจะไม่ตายนี่คะ พี่อ้น มันไม่ใช่ความผิดพี่เลยสักนิด

 

            “ใช้ความสามารถของแอปได้ไหมละ” ตั้มเอ่ยถามขึ้นมา ก็น้องสาวเธอเคยเล่าให้ฟัง ว่าเธอเคยย้อนเวลาไปช่วยนทเอาไว้ ถึงแม้ว่าจะมีการทำกิจกรรมหลายครั้งก็เหอะ ยัยน้องฉันมันจะทำตัวแซ่บเกินไป

 

            “ไม่ได้หรอกค่ะ พี่ตั้ม ความผูกพันธุ์ของแอปน้อยเกินไปอะคะ ตอนนั้นแอปคิดถึงพี่นทมาก มากจนเกินไปซะด้วยซ้ำ แต่กลับเชอรีน แอปยังเป็นเพื่อนกับชีนได้ไม่นานเอง แล้วก็พลังของแอปก็ถ่ายทอดไปหาใครไม่ได้เลย อีกอย่างตั้งแต่ช่วยพี่นทมาได้ แอปก็ไม่เคยฝันย้อนเวลาแบบนั้นอีกเลยอะค่ะ” แอปเปิ้ลพยายามอธิบายไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากจะช่วย แต่เธอไม่สามารถช่วยในเรื่องนี้ได้จริง

            “ขอบคุณนะคะ แอป”นทเอ่ยพลางส่งสายตาหวานใส่ แอปเปิ้ลเพียงยิ้มรับและเอนซบไหล่ของนท คู่นี้ก็น่ารักจริงๆ

 

            “ยัยชีน แกอยู่ที่นี่ใช่ไหม ทำไมแกพึ่งมา แกรู้ไหมฉันคิดถึงแกแทบบ้า”สมายด์รีบวิ่งลงมาจากชั้นสองอย่างรวดเร็วพลางหันมองไปทางซ้ายขวา ทำไมเธอถึงไม่เห็นวิญญาณบ้างนะ

           

            “ฉันขอโทษ มายด์” เชอรีนเอ่ยพลางมองเพื่อนสนิทของเธออย่างยิ้มแย้ม

 

            “เชอรีนบอกว่าขอโทษที่มาช้าน่ะ น้องมายด์”อ้นเอ่ยแปลแทนสมายด์

 

            “ถ้าฉันดูแลแกมากกว่านี้ แกก็คงไม่เป็นแบบนี้ ต่อจากนี้ไป ฉันคงคิดถึงแกมาก ๆ แน่”สมายด์พูดออกมาพลางน้ำตาไหล แต่เธอก็ต้องระบายยิ้มออกมา เมื่อเธอสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังพยายามเช็ดน้ำตาให้

 

            “ไปกันเถอะ พวกเรา ได้เวลาไปบอกลาเชอรีนกันแล้วละ” แคนเอ่ยพลางพาปู่ของเขาเดินนำไปที่สวนหลังบ้าน ปู่ของเขาจะทำพิธีส่งวิญญาณให้ ทุกคนจะได้ล่ำลาเชอรีนกันอย่างเป็นทางการ

 

            “ทุกคนตั้งใจนะ ปู่จะทำพิธี ขอให้ทุกคนหลับตาและคิดถึงคนที่ตอนนี้จำเป็นต้องคิดถึง” ปู่ของแคนเอ่ย ความหมายว่าก็คือใช้ใจในการสัมผัสว่าเชอรีนยืนอยู่ตรงหน้า

 

            นัยน์ทุกดวงของค่อย ๆ หลับลงช้า ๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นมา ก็เห็นใบหน้าน่ารักของเชอรีนที่ยิ้มหวาน ผมยาวสลวยรับกับชุดที่เปิดไหล่เล็กน้อยสีดำ ถึงแม้จะเป็นวิญญาณแต่เธอก็ดูดี มีออร่าจับเหมือนอย่างเคย

 

            “ฮึก ฮึก เชอรีน” แต่พอทุกคนได้มองเห็นเชอรีน น้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง ก็อีกเดี๋ยวก็จะไม่ได้เจอกันอีกแล้วนี่นาอีกอย่างใครจะทำใจได้ ในเมื่ออยู่ด้วยกันมาตลอด

 

            “เชอรีน แกไม่มีอะไรต้องกังวล แล้วใช่ไหม”สมายด์ถามพลางน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาอาบแก้มเธออีกครั้ง

 

            “คนร้ายก็ถูกจับแล้ว ที่บ้านฉันเดี๋ยวก็จัดงานศพแล้วละ ถ้าจะมีเรื่องก็คงมีอีกไม่กี่เรื่อง” เชอรีนเอ่ยนัยน์ตาคลอเบ้าพลางหันไปมองทางอ้น ถ้าจะมีเรื่องเดียวที่เธอจะกังวลก็คงไม่พ้นเรื่องของพี่อ้น เธอเป็นห่วงพี่อ้นมากที่สุด คราวนี้เวลาพี่ป่วยใครจะเป็นกอดพี่ เวลาพี่หิวข้าวใครจะเป็นคนทำให้กิน แล้วยังเรื่องความรู้สึกของเธออีก

 

            “พี่อ้นคะ ชีนมีเรื่องจะบอกพี่ และมันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ชีนจะได้พูดมันออกมา”เชอรีนเอ่ยนำเรื่องที่เธออยากจะพูดและเธอคงไม่ได้พูดมันอีกแล้ว   

 

            “ฉันรักพี่ค่ะ พี่อ้น รักมาตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ แล้ว พี่เป็นคนที่ใจดี น่ารัก คอยดูแลฉันมาตลอด จากนี้ไปพี่อาจจะไม่ได้เจอฉันอีก ฉันให้พี่คิดถึงฉันได้ แต่ฉันไม่อยากให้พี่อ่อนแอ หมดอะไรตายอยากเพียงเพราะว่าฉันไม่ได้อยู่กับพี่แล้ว”เชอรีนเอ่ยสีหน้าจริงจังพลางปาดน้ำตาของตัวเองทีไหลไม่ยอมหยุด

 

            “พี่ก็รักเธอเชอรีน จากนี้ไปพี่คงรักใครอื่นไม่ได้อีกแล้วละ สำหรับพี่ เธอคือรักสุดท้าย และจะเป็นรักเดียวตลอดไป” อ้นเอ่ยพลางดึงคนตรงหน้าเข้ามากอดไว้ การกอดครั้งสุดท้าย

 

            “ฉันกำลังจะไปแล้วนะทุกคน ถ้าทุกคนยังร้องไห้อยู่แบบนี้ ฉันจะไปได้ยังไงกันละ” เชอรีนเอ่ยในขณะที่คายอ้อมกอดของร่างสูงออก

 

            “อือ แก ฉันจะพยายาม ฉันจะไม่ร้องไห้ คิดอะไรบ้า ๆ บอ ๆ หมดอะไรตายอยาก ฉันจะอยู่อย่างมีความหวัง อยู่

แทนแก ใช้ชีวิตต่อจากแกเอง แกไม่ต้องห่วงนะพวกเราทุกคนจะเศร้าอยู่แบบนี้ก็เพียงวันสองวันเท่านั้นละ แล้วเราจะกับมาเข้มแข็งนะ” สมายด์เอ่ยแทนทุกๆคนที่ตอนยังคงร้องไห้ฟูมฟายกันยกใหญ่

 

            “แล้วก็เรื่องสุดท้ายค่ะ  พี่ต๊อปค่ะ ขอให้พี่หาร่างพี่เจอเร็ว ๆ นะคะ พี่แกงคะ ยัยเพื่อนตัวแสบของฉันมันค่อยข้างจะเรื่องเยอะ ดราม่าเก่ง ทนมันหน่อยนะคะ พี่แคนอย่านอกใจพี่ต๊อปนะคะ แอป พี่นท ถึงจะพึ่งรู้จักไม่นาน แต่ชีนก็อยากจะบอกว่าแอป มันรักพี่นทมากนะคะ อย่าทำให้มันผิดหวังนะ พี่ตั้ม ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ” เชอรีนไล่ยาวล่ำลาทุก ๆ คนอย่างยิ้มแย้มเคล้าน้ำตา

 

            “พวกเราทุกคนสัญญา เนอะ” สมายด์เอ่ย ในขณะที่ทุกคนพยักหน้า

 

            “ขอบคุณทุกคนนะ เกิดชาติหน้า ขอเชอรีนได้เป็นพี่ เป็นเพื่อน เป็นน้องของทุกคนอีกนะ ลาก่อนนะคะ” ทุกคนจับมือเชอรีนเอาไว้แน่น ก่อนที่วิญญาณของเธอจะค่อย ๆ สลายไปอย่างช้า เธอโบกมืออย่างน่ารักพลางยิ้มกว้าง

 

            “ลาก่อน เชอรีน” ถึงจะเป็นการจากลาที่แสนเจ็บปวด แต่ครั้งหนึ่งพวกเธอก็ได้รู้ว่าเคยใช้ชีวิตกับผู้หญิงคนหนึ่งที่แสนน่ารัก และร่าเริงอยู่เสมอ

 

            Good Bye

 

            Cherreen

 

TBC

 

ตอนหน้าก็ยังเศร้า เคล้าน้ำตาอยู่นะ

 

อ่านไปเรื่อย ๆ นะ ขอบคุณที่ให้กำลังใจไรท์ด้วย

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #23 korbuaa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 21:40
    😭😭 สู้ๆนะคะไรท์
    #23
    0