Voice of Heart เสียงกระซิบจากหัวใจ (อ้นชีน แคนต๊อป Kssm)

ตอนที่ 17 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 ส.ค. 57

Voice of heart 17 – การฆาตกรรมที่มีมูลความจริง

 

            ก็เป็นวันที่สามแล้วจากการที่เชอรีนถูกฆาตกรรม อ้นไม่สามารถจะนอนอยู่ที่คอนโดตัวเองได้จริง ๆ เขารู้สึกว่าตัวเขาเองต้องไปเคาะประตูห้องข้าง ๆ เพื่อปลุกคนข้างใน เขามองเห็นใบหน้าและรอยยิ้มของเชอรีนในทุกที่ที่เขาเดินไป ความน่ารักของผู้หญิงคนนั้นไม่ลดน้อยลงไปจากใจเขาเลย อ้นจึงหลบมาพักอยู่ที่บ้านตัวเอง แต่ความคิดถึงเชอรีนของเขามันก็ไม่ได้ลดลงไปแม้แต่น้อย เขายังคงคิดถึงเชอรีน มองเห็นเชอรีนยิ้มกว้าง ๆ นึกถึงเหตุการณ์ตอนที่เขาป่วยกับอ้อมกอดอันอบอุ่นของเชอรีน เขาทำได้ดีที่สุดตอนนี้ ก็แค่นอนห้องของเชอรีนให้หายเจ็บปวดให้หายคิดถึง

 

            แต่การกระทำแบบนั้น มันจะทำให้ดีได้สักแค่ไหนกันเชียว ในห้องนั้นมีแต่เสื้อผ้าของเชอรีน ไออุ่นที่เชอรีนเคยนอนพัก เขาเป็นบ้าไปแล้วจริง ๆ ทำไมเขาถึงคิดถึงผู้หญิงคนนี้มากขนาดนี้นะ อ้นพยายามจะลบรูป รวมถึงคลิปเพลงที่เชอรีนเคยร้องกับเขา แต่ทำไงได้ มันทำได้ซะที่ไหนกันละ

 

            “แม่ อ้นบ้าไปแล้ว อ้นเห็นหน้าเชอรีน ลอย ลอยเต็มไปหมด”อ้นเอ่ยพลางสวมกอดคุณแม่ของเขาแล้วปล่อยโฮ ออกมาชุดใหญ่

 

            “ไม่เป็นไรนะ ลูก แม่อยู่นี่ อยากจะพูดอะไร อยากจะทำอะไร ไม่ต้องเก็บไว้หรอกลูก” หนูเชอรีน ให้ลูกแม่ปล่อยออกมาแบบนี้มันจะดีที่สุดใช่ไหมลูก

 

            “ครับ แม่ ทำยังไง อ้นก็ยังคิดถึงเชอรีนอยู่ดี อ้นควรทำยังไง ไม่ให้ตัวเองเป็นบ้าแบบนี้อะครับ”อ้นยังคงปล่อยโฮออกมาไม่หยุด ถึงเขาจะพยายามแล้วก็เหอะ ใช่ว่าจะทำได้ง่ายซะเมื่อไหร่

 

            “ตี๊ดๆ” เสียงโทรศัพท์ของเชอรีนที่อ้นเก็บไว้กับตัวกำลังดังขึ้น อ้นหยิบมันขึ้นมาแล้วรับ

 

            “แหวนที่สั่งทำไว้ พรุ่งนี้มารับได้แล้วนะครับ”อ้นฟังอย่างแปลกใจพลางปาดน้ำตา แหวนอย่างนั้นหรอ โทรมาเครื่องเชอรีน ก็แสดงว่าเชอรีนเคยสั่งทำแหวนไว้อะสิ

 

            Ok ครับ ที่ไหนครับ ผมไปรับครับ” อ้นเอ่ยพลางฟังเจ้าของร้านบอกที่อยู่

 

            “หนูเชอรีน นี่มีอะไร เซอร์ไพร์ตลอดเลยนะลูก ลองไปรับแหวนดูสิ ลูกอาจจะเจออะไรที่ทำให้ลูกดีขึ้นนะ ลูก”แม่ของอ้นเอ่ยพลางลูบหลัง ลูกชายที่ออกอาการดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอก็รู้ว่าลูกชายรักเชอรีนมาก แต่ไม่คิดว่าจะมากมายขนาดนี้ ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้จับแต่งงานกันไปนานแล้วละ

 

            “ตื้อ ดึ่ง”อ้นมองโทรศัพท์ของเขาที่ตอนนี้มีเมล์ส่งเข้ามา อ้นกดโทรศัพท์เข้าไปดู สมายด์ส่งคลิปวีดีโออะไรบางอย่างมาให้เขา พอเปิดเข้าไปดูก็เจอหน้าของเชอรีน

 

            “พี่อ้นคะ พรุ่งนี้เป็นวันอะไร พี่ลืมไปแล้วอะสิ พรุ่งนี้ลองไปที่ห้างที่เราเคยไปบ่อยๆ ดูสิคะ พี่จะได้รู้ว่าพี่ลืมอะไร”เชอรีนเอ่ยพลางยิ้มไปมาอย่างเขิน ๆ เป็นท่าทีที่อ้นมองเพียงเล็กน้อยก็ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว

 

            “หนูเชอรีนสินะลูก ไปนอนได้แล้วละ เราน่ะ”แม่ของอ้นเอ่ยพลางผลักหลังลูกชาย หวังว่าจะดีขึ้นบ้างละนะ เชอรีนทำอย่างกับคาดการณ์ได้ล่วงหน้าอย่างนั้นละว่าตัวเองจะตาย

 

            ท่ามกลางความเงียบสนิทของบ้านสมายด์ สมายด์ยังคงมองโทรศัพท์เครื่องเดิมของเธอทั้งน้ำตา เหมือนความทรงจำบางอย่างเกี่ยวกับเชอรีน มันจะไหลเข้ามาหาเธอ

 

            “มายด์ รู้เปล่าวันนี้ฉันไปเจออะไรมา” เชอรีนเอ่ยอย่างยิ้ม ๆ เขิน แล้วก็เดินไปนั่งบนเตียงอีกฝั่งหนึ่งของห้อง

 

            “เจออะไรแก ทำไมต้องยิ้มมีความสุขขนาดนั้นด้วย ไมพี่อ้นเขาทำอะไรแกหรอ” สมายด์เอ่ยแกล้งแซวยิ้มใส่เพื่อนตรงหน้าอย่างมีชัย ปกติชอบล้อเธอกับพี่แกงดีนัก คราวนี้ขอคืนนะ

 

            “บ้าหรอแก พี่อ้นเขาจะไปทำอะไรฉัน” เชอรีนเอ่ยปัดไปปัดมาพลางหน้าแดง ยัยนี่พูดจากสองแง่สองง่าม

 

            “งั้นอะไรอะแก” ก็ไม่น่ามีอะไร อะไรมันจะมีความสุขขนาดนั้นเนี่ยเพื่อนฉัน

 

            “วันนี้ฉันไปห้างที่เคยไปกับพี่อ้นปล่อย เจ้าของร้านที่ทำแหวนอะ เขาบอกว่าไม่มารับแหวนหรอ” เชอรีนเอ่ยพลางเล่นนิ้วตัวเองไปมา ก็ใครจะคิดละว่าพี่อ้นไปสั่งทำแหวนไว้อะ

 

            “แปลว่าพี่เขาสั่งทำแหวนไว้ให้แกหรอ”สมายด์เอ่ยพลางทำหน้างงใส่ พี่อ้นกำลังจะบอกรักเพื่อนเธอเปล่าเนี้ย หรือว่าขอแต่งงาน ไม่มั้ง

 

            “ตอนแรก ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่ชื่อจริง บนแหวนอะ มันชื่อฉันกับพี่อ้นชัด ๆ เลยอะ แต่สงสัยพี่เขาจะยุ่งกับวิญญาณจนลืมอะแก

 

            “เดี๋ยวฉันจะถ่ายคลิปส่งไปเซอร์ไพรพี่เขาดีกว่าแก แกเก็บคลิปไว้ด้วยอันหนึ่งนะ”เชอรีนเอ่ยพลางมองโทรศัพท์ตัวเองอย่างยิ้ม ๆ

 

            “ แล้วไมแกไม่เก็บไว้เองคนเดียวอะ” สมายด์เอ่ยอย่างไม่เข้าใจ จะให้เธอเก็บทำไมอะ ไม่เข้าใจ

 

            “ไม่รู้อะแก ฉันสังหรณ์แปลก ๆ ว่าฉันอาจจะไม่ได้เจอพี่เขาในวันสำคัญนั้นอะสิ”เชอรีนเอ่ยตาละห้อย เธอก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงได้คิดเรื่องอัปมงคลแบบนี้ แต่เธอรู้สึกเหมือนมีลางสังหรณ์แบบนั้นจริง ๆ นี่นา

 

            “แกอย่ามาพูดอะไร บ้า ๆ นะ ยัยชีน ถ้าแกไม่อยู่แล้วฉันจะอยู่กับใครอะ”สมายด์เอ่ยพลางลุกขึ้นจากที่นอนตัวเองอย่างหงุดหงิดมาพูดอะไรไม่เป็นมงคลอย่างนี้ได้ไงอะ

 

            “ใจเย็นแก ฉันแค่สังหรณ์อะ เดี๋ยวแอปเปิ้ลก็ย้ายห้องมาแล้วนี่” เห็นพี่นทบอกว่าไม่อยากให้แอปเปิ้ลอยู่ห้องนั้น เพราะแอปเปิ้ลชอบโดนแกล้งแล้วก็เก็บเงียบไม่ยอมพูดอะไร เห็นบอกว่าจะย้ายเพื่อนแอปเปิ้ลที่ชื่อมุกมาด้วย เส้นใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย พี่นทเนี่ย

 

            “ฉันก็สนิทกับแอป อยู่หรอก แต่ไม่เท่าแก อย่าทิ้งฉันเลยนะ” สมายด์เอ่ยพลางทำหน้าอ้อนใส่

 

            “อือ” เชอรีนเพียงยิ้มกลับให้เพื่อนสนิทเท่านั้น

 

            “ให้ฉันไม่ร้องไห้อะ มันได้นะแก แต่ให้ฉันไม่คิดถึงแก คงยากนะ ยัยชีน” สมายด์เอ่ยพลางมองไปยังเตียงฝั่งตรงข้ามที่มักจะมียัยเพื่อนตัวแสบของเธอมานอนเป็นเพื่อน อยู่เป็นประจำ

 

            วันรุ่งขึ้นสมายด์ก็ไปเรียนตามปกติ แต่วันนี้กลับมีเพื่อนใหม่ที่ไม่ใหม่มารับด้วย

 

            “อ้าว แอป”สมายด์เอ่ยอย่างยิ้ม ๆ พักหลัง ๆ นี่มาหาเธอที่บ้านบ่อยมาก แถมยังมาตอนเช้าอีก

 

            “ฉันก็สนิท กับแก แล้วก็เชอรีนระดับหนึ่ง แต่ฉันไม่อยากให้แกเอาแต่เงียบอยู่คนเดียว ถ้ามีอะไรให้ช่วยแก แกก็บอกฉันได้นะ” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางดึงมือเพื่อนตรงหน้ามาจับไว้

 

            “อือ ขอบคุณนะ แอป อยู่ห้องเดียวกันแล้วนี่ ถ้าฉันไม่คุยกับแก ฉันจะคุยกับแมวที่ไหน ไปกันไป” สมายด์เอ่ยติดตลกพลางจูงมือเพื่อนเดินไปโรงเรียน บ้านไม่ได้ห่างจากโรงเรียนมากน่ะนะ

 

            “ไม่เห็นต้องจับมือเลยอะ แอป”นทที่แอบเดินตามหลังมาเอ่ยอย่างงอน ๆ เล็กน้อย ทำเอาสมายด์ยิ้มออกมา นี่หึงแม้ก็ทั้งฉันด้วยหรอ เวอร์ไปและพี่นท

 

            “เวอร์ไปและพี่นท คราวที่แล้วก็หึง แอปกับมุก” แอปเปิ้ลเอ่ยพลางยิ้มน้อย ๆ ให้กับพี่นทของเธอที่เดี๋ยวนี้ดูเปลี่ยนได้หลายสเต๊ปจนเธอแอปงง

 

            “ก็เราชอบทำตัวงุ๊งงิ๊ง อะ” นทเอ่ยพลางจับมือแอปเปิ้ล

 

            “อย่าหึงเลยนะคะ พี่นทก็รู้นี่คะ ถ้าไม่รักพี่นทละก็ แอปไม่ไปช่วยหรอก ปล่อยให้ตายดีกว่า”แอปเปิ้ลเอ่ยพลางแลบลิ้นออกมาเล็กน้อย แต่คำว่ารักของใครแถวนี้ก็ทำเอานทยิ้มกว้าง

 

            “จ๊ะเอ๋ ยินดีที่รู้จักจะ จ้าสมายด์ เราชื่อมุก”เพื่อนสาวคนสวยหน้าตาดีระดับหนึ่งของแอปเปิ้ลเอ่ยขึ้นพลางยืนมือมาหาสมายด์

 

            “ยินดีจ้า”สมายด์เอ่ย นี่คงกลัวเธอเศร้ากันมากสินะเนี่ย ถึงได้แห่กันมาหามากมายขนาดนี้อะ

 

            เวลายามเช้าตรู่ของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ร่างสูงมองไปมองมาอย่างคิดถึง สมัยก่อนเธอก็พาเชอรีนมาที่นี่ค่อนข้างบ่อย ๆ มาก ซึ่งร้านที่เชอรีนบอกก็เป็นร้านที่เขาเคยไปสั่งทำแหวน ว่าจะขอเชอรีนเป็นแฟน แต่ลืมไปสนิทเลย เชอรีนคงไปเจอเข้า เพราะเขาเคยบอกเจ้าของร้านว่า ผู้หญิงที่เขาจะขอเป็นแฟนหน้าตาเป็นยังไง ไม่รู้เชอรีนทำเซอร์ไพรอะไรรึเปล่า เพราะเหมือนวานเขาก็เปิดคลิปที่เชอรีนถ่ายไว้ มาดูอยู่

 

            “อ้าว คุณอ้น ครับ มารับแหวนใช่ไหมครับ”เจ้าของร้านร่างท้วมเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม

 

            “ครับ” อ้นเอ่ยพลางมองดูกล้องแหวนกำมะหยี่สีแดง ที่ใส่แหวนสองวงที่เขียนว่า กรกฎ ณัฐจารี ซึ่งแหวนสองวงนี้สามารถประกอบรวมกันเป็นวงเดียวได้ อ้นเพียงหยิบมันมาแล้วปิดลง

 

            “นี่ครับ คุณผู้หญิงคนนั้นฝากไว้”อ้นเอ่ยพลางมอง Sony Walkman Z Series รุ่นใหม่ที่เขาเคยซื้อให้เชอรีน

 

            “ขอบคุณครับ” อ้นเอ่ยพลางรับเครื่องมาลูบมันอย่างคิดถึง

 

            “อันนี้คือ อะไรหรอคะ พี่อ้น” เชอรีนถามอ้นอย่างไม่เข้าใจ ก็อยู่ดีดีอ้นก็ยื่นของบางอย่างที่หน้าตาเหมือนโทรศัพท์มาให้เธอ

 

            Walkman รุ่น Z น่ะ พี่ซื้อมาให้เห็นเราบอกว่าอยากฟังเพลงชัด ๆ” อ้นเอ่ยพลางคนตรงหน้าที่มอง Walkman หมุนไปมารอบ ๆอย่างยิ้ม ๆ

 

            “ขอตั้งชื่อมันได้ไหมอะคะ” เชอรีนเอ่ยพลางมองอ้นอย่างยิ้ม ๆ เธอคิดชื่อน่ารัก ๆ ได้แล้วละ

           

            “ได้สิ” อ้นเอ่ยอย่างยิ้มแย้มพลางมองร่างบางที่กำลังขำ คิก คัก อย่างอารมณ์ดี

 

            Inert ค่ะ ไอเนิร์ส” เชอรีนบอกอ้นเสร็จก็ยังหัวเราะอยู่เหมือนเดิม แต่เธอไม่ได้รู้ตัวเลยว่าอ้นกำลังมองเธออยู่ อะไรจะน่ารักขนาดนั้นนะ เวลาหัวเราะยิ่งน่ารัก

 

            “เดี๋ยวนะ มันแปลว่า เฉื่อยนี่ นี่เราว่าพี่หรอคะ เชอรีน” อ้นเอ่ยพลางเลื่อนตัวเข้าไปใกล้เด็กตัวแสบ

 

            “แบ พี่อ้น” เชอรีนเอ่ยพลางแลบลิ้นใส่อย่างน่ารักพลางวิ่งหนีไปหลังบ้าน

 

            “เจ้าเฉื่อย เอ้ย มีอะไรจะบอก อ้นบ้างละ”อ้นเอ่ยพลางคุยกับ Walkman สีเงินที่สะท้อนแสงไปมา

 

            “หวัดดีค่ะ พี่อ้น พี่อ้นลืมไปแล้วอะดิ วันนี้วันอะไร เดี๋ยวชีนบอกให้เองค่ะ ว่าวันนี้เมื่อ 3 ปีที่แล้ว เป็นวันที่เชอรีนเจอพี่อ้นวันแรกไงคะ ถือว่าเป็นวันครบรอบที่ฉันได้รู้จักพี่อ้นเลยนะคะ ขอบคุณนะคะพี่ ที่เป็นกำลังใจให้เชอรีนมาตลอดเลย ถ้าไม่มีพี่อ้นละก็ ชีน คงตายไปตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วละ บาย ๆ นะคะ” อ้นลูบหน้าจอพลางน้ำตาไหลออกมา ก่อนหน้านี้เธอก็มีพี่อยู่นะ เชอรีน แต่พี่ก็ทำอะไรไม่ได้ ทั้งที่พี่อยู่ใกล้เธอมากที่สุด 

 

            อ้นมองกล่องแหวนกำมะหยี่สีสวยพลางดึงแหวนมาสวมไว้ที่นิ้วนางข้างซ้ายของเขา นี่คงเป็นของชิ้นสุดท้ายที่มันจะอยู่กับพี่ตลอดไป แทนตัวเธอนะ เชอรีน

 

            “วันนี้เป็นยังไงบ้างลูก” แม่ของอ้นเอ่ยหลังจากที่ได้ยินเสียงเปิดประตูบ้านของอ้น

 

            “อ้าว คุณน้า หวัดดีครับ”อ้นเอ่ยพลางสวัสดีแม่ของเชอรีนที่ดูเหมือนว่าจะพึ่งกลับมาจากงานศพคืนที่สามของเชอรีน เขาเองก็ไปทุกวันเหมือนกัน แต่ไม่คิดว่าจะเจอแม่ของเชอรีนที่นี่ เขายังรู้สึกผิดอยู่เลย

 

            “เรียกแม่เหมือนเดิมเถอะ ลูก”แม่ของเชอรีนเอ่ยพลางบอกลูกเขยของเขาที่ดูเศร้า ๆ ตั้งแต่เชอรีนจากไป

 

            “ผมไม่กล้าอะครับ ความรู้สึกผมมันขัดไปหมด” อ้นเอ่ย น้ำตาเริ่มคลอออกมาอย่างเจ็บปวด ถ้าเขาไม่ให้เชอรีนไปซื้อของให้กิน เชอรีนก็คงไม่เป็นอะไร ถึงเชอรีนจะไม่โทษเขาก็เหอะ

 

            “อย่าคิดมากนะลูก ไม่มีใครโทษลูกหรอก แม้แต่เชอรีน ก็ไม่ได้โทษลูกนะ”แม่ของเชอรีนเอ่ยพลางตบไหล่ลูกเขยของเขา ไม่มีใครโทษเราหรอกนะ ตาอ้น

 

            “ขอบคุณครับ ผมขอตัวนะครับ” อ้นเอ่ยพลางเดินขึ้นไปบนห้องของพ่อเขา เขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมอยู่ดีดี เขาถึงได้อยากเดินขึ้นไปห้องพ่อ

 

            “พ่อ เชอรีนไม่อยู่แล้วนะ พ่อ ผ่านไปหลายวันแล้ว ผมก็ยังทำใจไม่ได้เลย พ่อ”อ้นมองรูปพ่อของเขา ตั้งแต่เกิดเรื่องนั้งกับพ่อและครอบครัวของเขา ดีที่พ่อมีเงินเก็บค่อนข้างมาก ไม่งั้นเขาคงจะแย่ไปแล้ว ถึงแม้ว่าเขาเองก็จะขายของตามอินเตอร์เน็ต แต่มันก็ไม่คงไม่มากพอ ถ้าไม่ได้พ่อ          

 

            “อ้น พ่อเสียใจด้วยนะ เรื่องหนูเชอรีน” อ้นตกใจอย่างหนักกับเสียงของพ่อของเขา พ่อ

 

            “เฮ้ย พ่อ พ่ออยู่ไหนอะ” อ้นเอ่ยพลางหันไปทางซ้ายทางขวา พ่อ พ่ออยู่ตรงไหน

 

            “พ่อขอโทษนะ ต้นเหตุเรื่องนี้มันอาจจะมาจากพ่อก็ได้นะ”พ่อของอ้นเอ่ย น้ำเสียงทุ้มต่ำและเบามาก

            “หมายความว่าไงครับพ่อ” อ้นเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ แสดงว่าเรื่องที่เชอรีนที่ถูกฆ่า ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับเรื่องของพ่อ

 

            “พ่อว่าเชอรีนโดนฆ่าปิดปากนะ” เสียงพ่อของอ้นเริ่มเบาลงเรื่อย ๆ ในขณะที่อ้นพยายามจับใจความ คำแต่ละคำของพ่อเขา

 

            “ฮะ ว่าไงนะพ่อ” อ้นเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ แสดงว่าเรื่องนี้มันยังไม่จบหรอเนี่ย คนร้ายบอกว่า มีคนบอกว่าถ้าฆ่าเชอรีน มันจะได้ลูกสาวของมันคืนมา เป็นไปได้ว่ามีใครบางคนจ้างหมอนั่น

        

            “พริบ” เสียงไดอารี่ของพ่อของอ้นตกลงมาจากชั้นหนังสือ หน้าสำคัญถูกเปิดออก

 

            “พ่อ มันหมายความว่าไง พ่อ พ่อ”อ้นเรียกพ่อเสียงดั่งลั่น แต่ดูเหมือนว่าพ่อของเขาจะหายไปแล้ว โถ พ่อทำไมอยู่ดีดีก็หายไปซะอย่างนั้น

 

            อ้นหยิบไดอารี่ของพ่อขึ้นมาพลางมองข้อความของพ่อ

 

ผมคิดว่าผมไปยุ่งกับโครงการบางอย่างที่อันตรายซะแล้ว ผมคิดว่าโครงการนี้มันน่าจะถูกเริ่มมานานแล้ว

และเหมือนผู้ใหญ่ในพรรคฝ่ายค้าน กับ ผู้ใหญ่ในกรมตำรวจ และกองทัพ กำลังพยายามทดลองอะไรบาง

อย่างที่มันไม่ได้ดีนัก ผมชื่อว่าหลายคนที่ได้รู้เรื่องนี้ถูกปิดปาก และมันมีการรับเงินก้อนใหญ่ เพื่อให้สามารถ

ทดลองโครงการนี้ได้ ถึงแม้ว่าผมจะไม่แน่ใจว่ามันทำไปทำไมก็ตาม ผมคิดว่า โครงการนั่นมีชื่อว่า

 

SUPER SOLDIER

 

TBC

 

น่ะ มีอะไรน่ากลัว ๆ โผล่มาแล้ว

 

จะมีอะไรแปลก รึเปล่านะ

 

รอต่อไป 55555 ไรเตอร์ไม่รับประกันว่ามันจะไม่มาม่านะ

 

มาเมนต์กันเยอะ ๆ นะ ใกล้จบแล้วนะ  

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

40 ความคิดเห็น

  1. #25 korbuaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 21:09
    ✌️✌️😝😝
    #25
    0