[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 72 : Extra 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,015
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 728 ครั้ง
    3 ม.ค. 63

เริ่มอ่าน Extra 1 ค่า


 

 

Extra 2

 

 

 

น่าเสียดายที่ซางจิ้นต้องปฏิเสธคำชวนไปทานอาหารของเยี่ยเหิงเพราะไม่สามารถไปได้จริงๆ อย่างไรก็ตาม ตอนที่ปฏิเสธเขาเสริมต่อว่า พี่เยี่ยน่าจะมากินข้าวด้วยกันที่บ้านพรุ่งนี้นะครับ

 

วลี ‘กินข้าวที่บ้าน’ ทำให้ความไม่พอใจในตอนแรกของเยี่ยเหิงจางหายไปในทันที

 

ซางจิ้นรู้มาโดยตลอดว่าเยี่ยเหิงอยากรู้เรื่องอะไรมากที่สุด



 

ตั้งแต่ที่เยี่ยโจวกับซางจิ้นย้ายออกมาเช่าบ้านด้านนอก ทั้งสองก็เริ่มฝึกทำอาหาร

 

แน่นอนว่าส่วนใหญ่พวกเขาจะไปกินอาหารที่โรงอาหาร มีแค่วันพักผ่อนที่พวกเขาจะออกไปซื้อวัตถุดิบที่ซุปเปอร์และเรียนรู้วิธีทำอาหารจากสูตร

 

เพราะใกล้จะถึงวันปีใหม่ ซางจิ้นจึงสามารถส่งญาติน่าหงุดหงิดของตัวเองกลับไปได้ในที่สุด

 

ระหว่างทางกลับเขาแวะไปที่ซุปเปอร์ ต่อให้ถามเยี่ยโจว เยี่ยโจวก็คงไม่แน่ใจว่าพี่ชายของตนชอบกินอะไร ซางจิ้นตัดสินใจซื้อวัตถุดิบที่เกรดดีขึ้นมาหน่อยโดยที่ไม่ได้บอกอีกฝ่าย

 

เขาเจอกับเยี่ยโจวที่หน้าทางเข้าชุมชนพอดี

 

ถ้าจะไปซื้อของ ทำไมไม่โทรมาหาฉันล่ะ?” เยี่ยโจวเดินมาฉวยถุงจากมือขวาของซางจิ้นไปถือ มือของซางจิ้นแดงเถือกจากการที่ถือของหนักๆ มาเป็นเวลานาน นายซื้อมาเยอะเกินไปแล้ว

 

ฉันไม่แน่ใจว่าพี่นายชอบกินอะไรเลยซื้อไก่ เป็ด ปลากับเนื้อมา

 

เยี่ยโจวก้มลงไปมองในถุง “เยอะขนาดนั้นเราจะกินหมดเหรอ?”

 

หมดสิ มีหลายอย่างแต่อย่างละไม่เยอะ

 

เมื่อกลับไปถึงบ้านแล้วหยิบวัตถุดิบออกมา เยี่ยโจวถึงเข้าใจว่า มีหลายอย่างแต่อย่างละไม่เยอะ ของซางจิ้นคืออะไร

 

มีไก่ เป็ด ปลา เนื้อก็จริง แต่มันคือเนื้อปลาเลาะก้าง อกเป็ด ปีกไก่นิดหน่อยกับหมูสามชั้น นอกจากนี้ก็ยังมีกุ้งกับผักใบเขียวเล็กน้อย

 

เยี่ยโจวเปลี่ยนไปสวมเสื้อผ้าสบายๆ และหยิบผ้ากันเปื้อนจากตะขอเกี่ยว เขาใส่มันแล้วก็ถกแขนเสื้อขึ้นมา “วันนี้ขอฉันโชว์ฝีมือหน่อย!”

 

อย่า ฉันจัดการเอง

 

เยี่ยโจวกล่าว “ไหนนายบอกว่าฉันทำอาหารเก่งขึ้นแล้ว?”

 

ซางจิ้นกระแอม ก็เก่งขึ้นแล้วไง

 

เก่งขึ้นแล้วแปลว่าดีกว่าครั้งก่อน ไม่ได้แปลว่าทำได้ในระดับที่ยอดเยี่ยม

 

เยี่ยโจวถอดผ้ากันเปื้อนอย่างว่าง่าย “ถ้านายไม่ให้โอกาสฉัน ฉันจะเป็นยอดเชฟได้ยังไง?”

 

พูดถึงเรื่องนี้แล้วชวนหงุดหงิดจริงๆ ตอนที่ย้ายมาอยู่ด้วยกันแรกๆ พวกเขาสองคนไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการทำอาหารเลยสักนิด ซางจิ้นฝึกทำตามสูตรแค่ไม่กี่ครั้งก็เริ่มเชี่ยวชาญและทำออกมาได้รสชาติดี สำหรับเยี่ยโจว เขาเหมือนโดนพระเจ้าทอดทิ้ง ถึงจะไม่ถึงขั้นทำลายล้างห้องครัว แต่อาหารที่ทำออกมาก็ไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่

 

คนทั่วไปมักจะปลอบใจตัวเองว่าให้คนเก่งทำงานหนักไป กับการทำอาหาร จากหนึ่งในสองจะมีแค่คนเดียวที่ทำได้ดี แน่นอนว่าคุณจะเอาความคิดของคนอื่นมาตัดสินเยี่ยโจวไม่ได้

 

เยี่ยโจวเถียงอย่างมั่นใจ เพราะฉันทำอาหารไม่เก่งถึงต้องฝึกไงฉันจะหนีความลำบากได้ยังไงนายกับฉันก็เป็นเด็กมหาลัยเหมือนกัน นายทำได้แล้วทำไมฉันจะทำไม่ได้!”

 

เพราะความเพียรพยายาม ส่วนใหญ่ห้องครัวซางเยี่ยจะโดนเยี่ยโจวครองไว้

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ซางจิ้นเกลียดนิสัยดื้อดึงของเยี่ยโจวขนาดนี้ คนขี้เกียจแบบเขาผูกขาดสิทธิ์การใช้ห้องครัวไม่ได้แม้จะอยากแค่ไหน ยิ่งซางจิ้นบอกว่ากินไม่ได้เท่าไหร่ เยี่ยโจวก็ยิ่งลงมือทำอาหารอย่างกระตือรือร้น

 

ยังดีที่เยี่ยโจวตั้งใจอย่างที่ประกาศกร้าวไว้ ยิ่งฝึกเขาก็ยิ่งทำได้ดี น่าเสียดายที่มันก็แค่เก่งขึ้นเมื่อเทียบกับทักษะของเยี่ยโจวในครั้งก่อน

 

ซางจิ้นถอนหายใจ วันนี้ไม่ใช่วันที่นายจะมาโชว์สกิลทำอาหารนะ

 

เยี่ยโจวก็พอจะรู้อยู่ แต่เพราะฝีมือไม่ได้ดีขึ้นเมื่อเทียบกับความกระตือรือร้นที่จะเอาดีในด้านนี้ มันเลยสร้างความกระทบกระเทือนในใจนิดหน่อย

 

เห็นท่าทางจ๋อยๆ ของอีกฝ่าย ซางจิ้นก็หยิบมันฝรั่งบนโต๊ะโยนไปให้ “แต่วันนี้จะเป็นวันที่นายได้โชว์สกิลการใช้มีด

 

เยี่ยโจวตอบอย่างไม่เต็มใจ “เอางั้นก็ได้

 

ตอนที่เยี่ยเหิงมาถึง บ้านน้อยๆ หลังนี้เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา

 

กลิ่นอาหารจากห้องครัวลอยคลุ้งมาถึงห้องนั่งเล่น ที่ขอบหน้าต่างมีกระถางดอกไม้ตั้งเรียงราย รอบห้องมีของชิ้นเล็กชิ้นน้อยของสองหนุ่มวางกระจัดกระจาย ถ้าถามว่าในห้องมีของสิ่งไหนเยอะที่สุดคงต้องตอบว่าหนังสือ กวาดตาทีจะเห็นหนังสือวางอยู่บนโต๊ะ บนเตียง บนโซฟาและโต๊ะกาแฟ

 

พี่ครับรอแปปนะ ใกล้เสร็จแล้วล่ะ” เยี่ยโจวเปิดประตูต้อนรับแล้วเดินกลับเข้าไปช่วยงานในครัว

 

เยี่ยเหิงเดินตามเขาเข้าไปและยืนดูจากประตูทางเข้าห้องครัว ผมของซางจิ้นยุ่งเหยิง เขาพับแขนเสื้อขึ้นมาถึงศอก ผ้ากันเปื้อนครึ่งตัวสีขาวผูกไว้รอบเอว เขาดูกระฉับกระเฉงกว่าตอนที่เยี่ยเหิงเจอเมื่อครั้งก่อน อย่างไรก็ตาม เมื่อซางจิ้นหันมาเห็นเขา อีกฝ่ายก็ทำท่าทางเหมือนตอนที่เจอด้วยครั้งแรกในทันที

 

พี่เยี่ย

 

ห้องครัวมีขนาดเล็กและดูอึดอัดเล็กน้อยเมื่อมีคนอยู่ด้านในสองคน พอมีอีกคนมายืนตรงหน้าทางเข้าก็ให้ความรู้สึกเหมือนไม่สามารถเดินไปไหนมาไหนได้

 

เยี่ยโจวดันเยี่ยเหิงไปที่ห้องนั่งเล่น “พี่ดูทีวีก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวก็ได้กินแล้ว

 

โอเค” เยี่ยเหิงเดินกลับเข้าไปในห้องนั่งเล่นเล็กๆ และนั่งลงบนโซฟา เขาเอื้อมไปสัมผัสหนังสือและหยิบมันขึ้น บนหน้ากระดาษมีสองลายมือที่แตกต่างกัน

 

อันหนึ่งมั่นใจและดูมีชีวิตชวาในขณะที่อีกอันเรียบร้อยเป็นระเบียบ

 

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เยี่ยโจวเดินออกมาพร้อมกับอาหารหลากหลาย ในไม่ช้าก็วางจนเต็มโต๊ะกลม

 

เยี่ยเหิงมองโต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหาร มีกันสามคนเอง ทำไมเตรียมเยอะขนาดนี้หืม?”

 

อย่าห่วงเลย พวกเรากินหมดน่า” เยี่ยโจวจัดชามกับตะเกียบบนโต๊ะ เขานั่งลงแล้วตะโกนเรียกซางจิ้น “ทำอะไรอ่ะยังไม่ออกมาอีกเหรอ?”

 

ซางจิ้นเดินออกมาพร้อมกับไวน์แดงขวดหนึ่ง หลังจากที่อ่านข้อมูลบนขวดเขาก็กล่าว “ฉันได้นี่มาจากที่บ้าน

 

เอาของติดมือมาด้วยแบบนี้ไม่ดีเลยนะ” ถึงจะพูดแบบนั้น คุณพ่อของซางจิ้นก็คงไม่ได้ว่าอะไรและมีความสุขแทน ซางจิ้นไม่คิดจะใช้เงินรวมถึงรถของที่บ้าน ตอนนี้คุณพ่อของซางจิ้นกำลังหาสารพัดวิธีให้ลูกชายยอมรับของไปอยู่

 

หลังจากที่กินเสร็จ ทั้งเจ้าบ้านและแขกต่างก็พึงพอใจ พวกเขากินอาหารหมดครบทุกจานอย่างที่เยี่ยโจวว่าไว้

 

เห็นได้ชัดว่าเยี่ยเหิงพอใจกับการตรวจตราครั้งนี้ หลังจากมื้อเย็น กิริยาท่าทางที่เขามีต่อซางจิ้นดีขึ้นกว่าเดิมมาก

 

โจวโจว อย่าเพิ่งรีบเรื่องเปิดตัวเลยนะ” เยี่ยโจวรู้สึกผิดกับซางจิ้นนิดหน่อย ตัวเขาเองอยากให้อีกฝ่ายรับผิดชอบเรื่องน้องชายกับทางครอบครัว แต่เขากลับบอกให้น้องตัวเองทำอีกอย่าง “พ่อกับแม่เรา…”

 

ผมเข้าใจ” ซางจิ้นจิบน้ำหวาน เรื่องแบบนี้ครอบครัวปกติไม่ค่อยโอเคกันอยู่แล้ว ผมกะให้เยี่ยโจวอดทนรอบอกหลังเรียนจบเหมือนกัน

 

พวกนายสองคนเป็นเด็กดี” เยี่ยเหิงตบบ่าซางจิ้นเบาๆ “ช่วงสองปีนี้ พี่จะพยายามคุยกับพ่อแม่ให้พวกเขาเตรียมตัวไว้ก่อน

 

ขอบคุณครับพี่

 

เยี่ยโจวเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับจานผลไม้ เขากล่าวเสียงร่าเริง “กินส้มไหมครับ ซางจิ้น นายไปซื้อมาจากไหนอ่ะหวานมากเลย” กล่าวจบก็แบ่งส้มป้อนใส่ปากของซางจิ้น “หวานเนอะ?”

 

ถ้าเยี่ยเหิงไม่ได้อยู่ด้วย ซางจิ้นคงพูดไปแล้วว่า ‘นายหวานกว่าส้มอีก

 

หนุ่มโสดหนึ่งเดียว ณ ที่แห่งนี้อย่างเยี่ยเหิงตัดบท “โอเค ไว้ค่อยมาคุยกันต่อวันหลัง วันนี้ก็แยกย้ายก่อนเถอะ

 

 

 

.

 

 

 

ชอบมายด์เซ็ตเยี่ยโจวจริงๆ นะ

นายทำได้แล้วทำไมฉันจะทำไม่ได้ พยายามเข้าสิ สู้เขา : - )


มีต่อนะ ถ้ายังไม่ขึ้นรอแปปค้าบบบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 728 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5229 Fueled me (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 07:50
    น่ารักจริงๆ5555555555
    #5,229
    0
  2. #4957 301216 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 09:24
    วงวารพี่ชาย55555555 อยู่ๆกลายเป็นคนนอกเฉย
    #4,957
    0
  3. #4924 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 13:49
    ทำไมคุณพี่ทานอาหารหมาซะล่ะคะ 555555555
    #4,924
    0
  4. #4727 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:24
    ฆ่าฉันฆ่าฉันให้ตายดีกว่า(พี่เยี่ยไม่ได้กล่าวไว้แต่คือความในใจลึกๆ)
    #4,727
    0
  5. #4678 sofar_fa (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 15:33
    ความตริงพี่ชายก็น่ารักออก แต่ดูเจ้าคะเบียบไปนิดนึง
    #4,678
    0
  6. #4605 อันอันอัน (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 11:23
    พี่ชายอย่าอิจฉาเขาเลยนะคะ
    #4,605
    0
  7. #4571 คิขุเฟคจิงปะ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 02:02
    ฉันมาทำอะไรที่นี้~
    #4,571
    0
  8. #4555 ฺำBeAnE (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 06:53
    คุณพี่ช็อคไปแล้ว 555
    #4,555
    0
  9. #4525 Taetaemnae (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 03:47
    พี่จ๋าขออาหารหมาหนึ่งกำ
    #4,525
    0
  10. #4480 -เกม- (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 12:27
    โว้ย คุณพี่ยยยยย อยากกอดคุณพี่ยยย
    #4,480
    0
  11. #4453 palllll (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 13:39
    หวานจริงๆเลยนะ
    #4,453
    0
  12. #4442 sunnight (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 09:50
    หวานจริงๆ
    #4,442
    0
  13. #4356 Sunshine (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 17:13
    แงงง เหมือนชวนพี่ชายมากอนอาหารหมาอ่ะ หวานกันเข้าไปปป55555
    #4,356
    0
  14. #4351 NeverD|E (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 15:57
    โอ๊ยยยย

    เป็นคู่ที่น่าร้ากกกกก

    ไม่งี่เง่าไม่แว้ดใส่กันชอบบบบบ
    #4,351
    0
  15. #4343 SoraUnnieSama❄ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 13:05
    โจวโจวสู้ๆนะ!
    #4,343
    0
  16. #4332 你我 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 11:02

    ขำความพยายามของน้อง สู้ๆเข้านะ แต่บางคนก็ไม่ได้เกิดมฝมาเพื่อครัวยรองๆ

    #4,332
    0
  17. #4329 NeNe (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 10:40
    หลังจากนี้ซางจิ้นอาจจะได้กินอาหารฝีมือเยี่ยโจวรัวๆ55555
    #4,329
    0
  18. #4326 lills (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 10:07
    หวานนเนอะ
    #4,326
    0
  19. #4320 neovenesia (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 09:37
    สักวันน้องต้องทำอาหารเก่งเอง
    #4,320
    0
  20. #4316 เด็กสาวผู้หวาดกลัว (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 09:16
    เป็นคู่ที่ไม่ได้หวานจนเลี่ยนแต่เรียบเรื่อยๆมั่นคง น่ารักกกก
    #4,316
    0
  21. #4305 Speedyy (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 06:24
    จุใจเลย ขอบคุณไรท์
    #4,305
    0
  22. #4276 Cervidae (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 23:50
    เป็นคู่ที่น่ารัก เข้าใจกัน
    น่ารักมากๆเลย อ่านแล้วอดที่จะยิ้มไม่ได้เลย
    #4,276
    0
  23. #4272 123doubleJ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 23:46
    พี่ชายน่ารักดีๆ
    #4,272
    0
  24. #4256 เชิญนั่งค่ะขอบคุณค่ะ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 23:22

    คู่นี้ดีจริงๆเนาะ
    #4,256
    0