[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 71 : Extra 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 815 ครั้ง
    3 ม.ค. 63

อัพสี่ตอนเลยนะคะ ถ้าตอนอื่นยังไม่ขึ้นรอมันเด้งอัพแปปนึงน้า ; — ;

 


 

Extra 1

 

 

 

เมือง เข้าสู่สัปดาห์แห่งการสอบอีกครั้งหลังจากที่หิมะแรกได้มาถึง

 

ตอนที่เยี่ยโจวไปถึงห้องสมุด เขารู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังแอบมองตัวเองอยู่

 

เขาก้มมองเสื้อผ้าของตัวเอง หยิบมือถือออกมาเช็คแก้มเช็คผมจากหน้าจอสีดำสนิทเพื่อตรวจดูว่าไม่ได้มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้น จากนั้นก็ล็อกจักรยานไว้ใต้โรงจอดรถ

 

ที่หน้าทางเข้า มีนักศึกษาหลายคนยืนจับกลุ่มหันหน้าไปทางเยี่ยโจว พอเยี่ยโจวมองไป พวกเขาก็จะหลบตาแล้วทำเป็นพูดคุยกัน

 

เด็กปี แน่นอน สำหรับเยี่ยโจว ถึงจะเด็กว่าแค่สองปี แต่เด็กใหม่กับผู้มีประสบการณ์น่ะมีข้อแตกต่างกันอยู่

 

เยี่ยโจวเดินเข้าไปโอบไหล่หนึ่งในนั้น “มองฉันเนี่ย มีอะไรหรือเปล่า?”

 

ระ ระ ระ รุ่นพี่เยี่ยโจว” เด็กหนุ่มที่โดนทักพูดตะกุกตะกักด้วยใบหน้าขึ้นสี พวกเรามีเรื่องอยากจะถามน่ะครับ

 

อะไรล่ะ?”

 

เด็กอีกคนรวบรวมความกล้า “ช่วงสองวันนี้ ทำไมไม่เห็นรุ่นพี่ซางจิ้นกับพี่เลยอ่ะครับ?”

 

ช่วงนี้ซางจิ้นมีเรื่องให้ต้องไปทำน่ะ” ไฟที่บ้านเช่าใช้งานไม่ได้มาสองวันแล้ว บังเอิญว่าญาติของซางจิ้นแวะมาค้างที่เมือง หนึ่งเดือนพอดี ฉินเฟยไม่ค่อยสนิทกับญาติๆ ของซางจิ้น ซางจิ้นเลยจะกลับไปอยู่ที่บ้านชั่วคราว

 

เพราะเขาไม่มีเรียนแถมสภาพอากาศยังไม่เป็นใจ ซางจิ้นเลยขี้เกียจไปๆ มาๆ ระหว่างบ้านกับมเพราะทบทวนบทเรียนที่บ้านเอาก็ได้ ก่อนไปซางจิ้นได้บอกเยี่ยโจวแล้วว่าให้ไปด้วยกัน แน่นอนว่าเยี่ยโจวไม่เห็นด้วยอย่างแรง ฉะนั้นตอนนี้เยี่ยโจวเลยมาอยู่ที่หอในขณะที่ซางจิ้นไปอยู่ที่บ้าน ไม่แปลกที่คนอื่นจะมองว่าพวกเขาแยกกันอยู่

 

เขาจำได้เลยว่าตอนที่ย้ายกลับมาคนเดียว เพื่อนในคลาสวุ่นวายกันมากขนาดไหน

 

โจวเหวินเต้าตื่นตระหนก “นายทะเลาะกับซางจิ้นเหรอ??”

 

สมาชิกชมรมกีฬาหดหู่สุดๆ “ทำไมพวกนายถึงชอบทะเลาะกันช่วงสอบเนี่ย!”

 

ฉันไม่ได้ทะเลาะกับหมอนั่นจริงๆ!” เยี่ยโจวเอ่ย พวกนายอวยพรฉันดีๆ ไม่ได้เลยหรือไง?? เอาแต่บอกว่าพวกเราทะเลาะกัน เลิกกันสามวันสองครั้ง ถ้าเกิดพวกเราเลิกกันจริงก็เป็นเพราะโดนพวกนายสาปเนี่ย!”

 

สิ้นคำทุกๆ คนก็ปิดปากเงียบด้วยความเข้าใจตรงกัน

 

ไม่ใช่แค่คลาสการเงินของพวกเขาอย่างเดียว ทั้งมหาวิทยาลัยไม่มีใครอยากให้ซางเยี่ยเลิกกันสักคน อย่างไรก็ตาม ประโยคเมื่อครู่ได้ยืนยันแล้วว่าความสัมพันธ์ของสองซางเยี่ยโอเคดีจริงๆ

 

แต่เพราะคลาสการเงินรู้ นั่นไม่ได้แปลว่าทุกๆ คนในมรู้ด้วย

 

เอาจริงๆ เด็กปี พวกนี้ก็ได้ยินเรื่องมาจากเหล่ารุ่นพี่อีกที พวกเขากังวลหนักมาก

 

ไม่ต้องห่วง ซางจิ้นกับฉันยังเหมือนเดิม พวกนายไปบูชาเทพการสอบได้เลย

 

สามหนุ่มน้อยได้ฟังก็สบายใจขึ้นมาก หนึ่งในนั้นกล่าว ตอนอยู่ม. ปลายปีสาม ฉันเอาแต่เล่นไปเป็นครึ่งปี ตอนนั้นฉันเห็นคลิปโฆษณาเรื่องคำอวยพรของเทพการสอบม. A เข้าเลยตัดสินใจเททุกอย่างแล้วมาสมัครที่นี่เลย

 

ฉันเองก็สมัครที่นี่หลังจากที่เห็นคลิปนั้นเหมือนกัน ถึงปกติฉันจะตั้งใจเรียนอยู่แล้ว แต่ก็กังวลเวลาจะสอบอยู่ดี ช่วงที่กำลังลังเลระหว่างหลายๆ ม. ก็ไปเจอคลิปโฆษณาของม. A เข้า ฉันเลือกยื่นที่นี่ทันทีเลยแหละ

 

ใช่ไหมล่ะได้ยินมาว่าไม่ใช่แค่การสอบอย่างเดียว ซางเยี่ยให้โชคเรื่องการแข่งขันอะไรพวกนั้นด้วย!”

 

เยี่ยโจวสับสน พูดถึงเรื่องอะไรกันอยู่?”

 

รุ่นน้องที่โดนเยี่ยโจวโอบไหล่หยิบเอาโทรศัพท์มือถือออกมา เขากดเข้าไปในบล็อกทางการของม. แล้วเลื่อนหาโพสต์ที่ถูกแชร์

 

วิดีโอแต่เดิมถูกอัพโหลดโดยสมาชิกของสภานักศึกษา หลังจากที่บล็อกทางการของม. A กดแชร์ให้ คลิปก็โด่งดังขึ้นมา

 

ช่วงแรกของวิดีโอเป็นการแนะนำประวัติความเป็นมาและอัตลักษณ์ของม. A น้ำเสียงการพากย์คลิปจริงจังมาก ตอนท้ายมีแต่เสียงดังขึ้นมาว่า “ที่สำคัญที่สุดคือมหาวิทยาลัยของเรามีรถ รถของเทพแห่งการสอบที่ไม่มีสิ่งใดในโลกทัดเทียมได้เหล่านักศึกษาทั้งหลายเอ๋ย พวกคุณเกรงกลัวการสอบหรือเปล่าเลิกกังวลไปได้เลย ตราบใดที่มาเรียนที่ม. A และเข้าร่วมลัทธิซางเยี่ย เทพแห่งการสอบจะปกป้องพวกคุณอยู่เสมอประสบการณ์ตรงเลยล่ะ!”

 

แล้วด้านล่างก็มีนักศึกษาม. A จำนวนมากโผล่เข้ามายืนยัน

 

เยี่ยโจวตั้งคำถามกับมหาวิทยาลัยที่ตัวเองสมัครเข้าเป็นครั้งแรก ไอ้กลุ่มนักศึกษางมงายพวกนี้มันอะไรกันเขากล่าวกับสามคนนั้นอย่างจริงจัง “สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับการสอบคือการอ่านหนังสืออย่างสม่ำเสมอและทบทวนช่วงปลายปี อย่าเอาแต่หวังพึ่งของนอกกายแบบนั้น

 

ครับ!” สามหนุ่มพยักหน้าอย่างแข็งขัน “ไปกัน ใกล้ถึงเวลาสอบแล้ว แวะไปแอบส่องรถซางเยี่ยกันดีกว่า

 

ใบหน้าของเยี่ยโจวดำทะมึน ก็นะ ทุกอย่างที่เขาพูดไปช่างเปล่าประโยชน์จริงๆ

 

ที่เยี่ยโจวไม่มีทางรู้เลยคือเมื่อเขาขึ้นปีสี่ไป สมาชิกสภานักศึกษาจะมาขอถ่ายวิดีโอของเยี่ยโจวกับซางจิ้นเก็บไว้ด้วยหวังว่าพวกเขาจะหลงเหลือพลังงานบางอย่างไว้ก่อนเรียนจบ

 

หลังจากหนึ่งวันอันยาวนานในห้องสมุด เยี่ยเหิงก็โทรมาในตอนบ่ายเพื่อบอกว่าเขาจะมาถึงที่นี่ในหนึ่งอาทิตย์ข้างหน้า

 

เยี่ยโจวพูดเรื่องนี้ขึ้นมาตอนที่คุยกับซางจิ้นและทำให้ซางจิ้นตัดสินใจกลับมาที่มหาวิทยาลัยในวันรุ่งขึ้น

 

ไปช่วยพี่ชายนายหาบ้านกันเถอะ

 

เยี่ยโจวคลี่ยิ้ม “ไม่คิดว่านายจะไปด้วยกันเลยแฮะ เมื่อวานฉันหาที่อยู่บริษัทของพี่แล้วลองเลือกที่พักแถวนั้นมาแล้ว

 

ซางจิ้นดึงสมุดจดบันทึกของเยี่ยโจวไปดู เขาพอจะเดาตำแหน่งในบริษัทของเยี่ยเหิงได้จากการดูชื่อย่านพักในนั้น “ไม่ไหวหรอก

 

เยี่ยโจวไม่พอใจ “ฉันหาทั้งคืนเลยนะ

 

คิดว่าอะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในการเลือกบ้านของพี่ชายนาย?” ทั้งสองเดินออกมาจากหอพัก ซางจิ้นเงยหน้ามองท้องฟ้าสีหม่น “ขับสามล้อไปกัน

 

ไม่เอาสามล้อ วันนี้มีสอบนะ ถ้าพวกเขาเดินมาสักการะซางเยี่ยจะทำยังไงไปรถเมล์ดีกว่า

 

ซางจิ้นเปิดพยากรณ์อากาศในมือถือและเห็นว่าไม่มีวี่แววว่าฝนจะตก งั้นก็ปั่นจักรยานไปเถอะ

 

ปั่นจักรยานไปดูบ้าน?

 

นายอยากเหนื่อยตายเรอะ?”

 

ซางจิ้นเหล่มองอีกฝ่ายด้วยหางตา นายยังไม่ได้ตอบฉันเลย อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดในการเลือกบ้านของพี่ชายนาย?”

 

แหงสิ อยู่ใกล้บริษัท เดินทางสะดวก นอกจากนั้นก็เป็นสิ่งแวดล้อมในย่าน ประเภทของบ้านอะไรพวกนั้น

 

นั่นมันสำหรับนาย” ซางจิ้นอดเห็นใจเยี่ยเหิงไม่ได้ อีกฝ่ายเหมือนเขาตอนที่เยี่ยโจวเอาแต่บอกว่าตัวเองชอบถังตงตงเป๊ะ เยี่ยเหิงมาที่เมือง ก็เพราะเยี่ยโจว ถ้าเขาไม่ได้อยู่กับเยี่ยโจว อย่างน้อยๆ ก็ต้องอยู่ใกล้ๆ กับหมอนี่ “ดูแถวบ้านที่เราเช่าดีกว่านะ

 

แต่มันไกลจากบริษัทของพี่อยู่นะ ขับรถตั้งครึ่งชั่วโมงแหนะ

 

ครึ่งชั่วโมงมันจะเท่าไหนกันเชียว?”

 

เยี่ยโจวตามอีกฝ่ายกลับไปที่แถวบ้านด้วยความสงสัย เขาถามกลุ่มคนที่กำลังยืนคุยกันอยู่ ป้าครับ แถวนี้มีบ้านให้เช่าหรือเปล่าครับ?”

 

คุณป้าชวนคุย เสี่ยวเยี่ย บ้านที่เธออยู่ตอนนี้ไม่ดีเหรอ?”

 

เปล่าครับ ที่นั่นดีมากเลย อันนี้ผมหาให้พี่ชายน่ะ พี่เขาจะมาทำงานที่นี่เลยอยากเช่าบ้านอยู่

 

ป้าจำได้ว่าบ้านของเหล่าอู๋เหมือนจะปล่อยให้เช่าอยู่นะ แต่มันมีสองห้องนอน หนึ่งห้องนั่งเล่น พี่ชายเธอจะอยู่คนเดียวหรือเปล่า?”

 

ใหญ่ไปหน่อยก็ไม่เป็นไรครับ” พี่ชายเขาไม่ขาดแคลนเงินอยู่แล้ว เยี่ยโจวไม่แม้แต่จะมีความคิดอยากช่วยอีกฝ่ายเก็บเงิน สิ่งสำคัญคือพี่ชายต้องได้อยู่สบายๆ

 

หลังจากที่สอบถามกับสามบ้าน เยี่ยโจวกับซางจิ้นก็เดินไปสำรวจ สุดท้ายพวกเขาก็ตัดสินใจเลือกบ้านสองห้องนอนที่อยู่ใกล้กับพวกเขามากที่สุด พวกเขาจ่ายเงินมัดจำไปก่อน ส่วนที่เหลือค่อยให้พี่ชายจ่ายเองเมื่อมาถึง

 

หนึ่งอาทิตย์หลังจากนั้น เยี่ยเหิงกำลังจะเดินทางมาถึงเมือง ซางจิ้นมีธุระเลยไม่สามารถไปสนามบินเป็นเพื่อนกับเยี่ยโจวได้ เขาไม่ลืมที่จะเตือนก่อนจาก ถ้าพี่ถามนายเรื่องบ้านก็บอกไปว่านายอยากให้พี่เขามาพักอยู่ใกล้ๆ นะ

 

เยี่ยโจวเข้าใจ แต่จะอย่างไรเขาก็ยังอยากพูดอะไรดีๆ เกี่ยวกับซางจิ้นให้พี่ชายของเขาประทับใจอยู่ดี

 

ถึงจะคิดแบบนั้น เยี่ยโจวก็กะจะทำตามสิ่งที่อีกฝ่ายบอกเพราะเขาเชื่อในตัวซางจิ้น

 

พี่จะให้นายทำเรื่องยุ่งยากอย่างการหาบ้านเช่าได้ยังไงนี่มันช่วงไฟนอลด้วยนี่?” แม้จะพูดแบบนึ้ แต่เมื่อได้รับความหวังดีจากเยี่ยโจว เยี่ยเหิงจะไม่ดีใจได้อย่างไร เท่าไหร่ล่ะพี่จะให้นายสองเท่าเลย

 

เยี่ยโจวไม่พอใจที่ฝ่ายตรงข้ามมักจะทำเหมือนตนเป็นเด็ก เขาทำหน้าบูดบึ้ง พูดเรื่องเงินมันจะทำลายความความรู้สึกเอานะครับ

 

โอเค ไม่พูดแล้ว นายอยากได้อะไรก็บอกพี่เลยนะ

 

เยี่ยโจวที่พึ่งพาตัวเองมาโดยตลอดรู้สึกว่าตัวเขานี่มันมาโซคิสต์จริงๆ มีคนมาตามใจ ทำไมเขาต้องรู้สึกอึดอัดด้วยนะเขาอยากให้อีกฝ่ายทำตัวเหมือนกับซางจิ้นที่เยาะเย้ยเขาเหมือนคนไม่มีอะไรทำ

 

เยี่ยโจวเหล่มองเยี่ยเหิง “บ้านที่ผมเช่าให้พี่อยู่ในย่านเดียวกับผมเลย

 

เยี่ยเหิงยกยิ้ม “ซางจิ้นเสนอใช่ไหม?”

 

เยี่ยโจวงุนงงขั้นสุด

 

ตรงไหนกัน!

 

ครั้งนี้เขาพลาดตรงไหนกัน!

 

ยังไม่ทันได้พูดสิ่งที่เตรียมไว้แต่กลับโดนอีกฝ่ายมองออกซะแล้ว

 

หมอนั่นนี่มัน…” เยี่ยเหิงส่ายหน้าและไม่ได้พูดอะไรต่อ

 

เยี่ยโจวคันใจยุบยิบ อยากรู้จริงๆ ว่าพี่ชายจะพูดอะไรต่อ หมอนั่นนี่มันอะไรยุ่งเรื่องชาวบ้านหรือทำได้ดีกันนะ?

 

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในย่านชุมชนพร้อมกับเยี่ยเหิง เพื่อนบ้านก็พากันมาทักทายอย่างอบอุ่นตลอดทาง เยี่ยเหิงประหลาดใจ ตอนแรกเขาคิดว่าเยี่ยโจวสนิทกับเพื่อนๆ ในมเฉยๆ ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นภาพแบบเดียวกันนี้ในชุมชน ยิ่งเป็นเขตที่พักอาศัยใหม่แบบนี้ บางทีเพื่อนบ้านยังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ

 

ทำไมเขาไม่เคยพูดอะไรเวลาอยู่ที่บ้านเลย?

 

เยี่ยเหิงอยากจะถาม แต่พอจะเอ่ยมันออกมา เขาก็รู้คำตอบดีอยู่แก่ใจ

 

พี่ครับ บ้านหลังนี้มีสองห้องนอนนะ อันนี้ใช้เป็นห้องนอนแล้วเปลี่ยนอีกห้องเป็นห้องอ่านหนังสือก็ได้ เยี่ยโจวพาชม เขาคอยสังเกตการตอบสนองของพี่ชายเป็นช่วงๆ

 

เยี่ยเหิงตบบ่าอีกฝ่ายเบาๆ ดีมากเลย พี่ชอบมากๆ น้องชายของพี่เก่งจริงๆ

 

เยี่ยโจวแทบลอยจากคำชม

 

แล้วพวกนายล่ะอยู่ที่ไหนกัน?”

 

เยี่ยโจวเดินไปที่ระเบียงแล้วชี้ให้อีกฝ่ายดู “จากตรงนี้ หลังที่สาม อยู่โน่นอ่ะครับ

 

เยี่ยเหิงขมวดคิ้ว “ข้อเสียอย่างเดียวคือไกลจากนายไปหน่อย

 

เยี่ยโจว: “ว่าไงนะครับ??”

 

ห่างจากกันไม่ถึง 50 เมตรมันไกลตรงไหนนะ??

 

เย็นนี้ซางจิ้นว่างหรือเปล่าไปหาอะไรกินกันเถอะ

 

เยี่ยโจวช่วยซางจิ้นตัดสินใจในทันที “ได้อยู่แล้วครับ!”

 

เยี่ยเหิงเดินวนไปทั่วบ้านสองห้องนอน “พี่จะได้ไปขอบคุณเขาด้วย” ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่เขาติผลงานของซางจิ้นไม่ได้เลยจริงๆ




.




มีต่อๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 815 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5367 Mota27 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 10:46
    ต้องเกรงใจคนมาสักการะแล้ว ณ จุดๆนี้
    #5,367
    0
  2. #5334 kuulcuul (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 22:08
    เราชอบความมีน้ำใจของเยี่ยโจวที่คิดถึงเพื่อนร่วมสถาบันมากๆ55555
    #5,334
    0
  3. #5255 knunkim (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 13:48
    ไกลมากเลยค่ะ เดินไปตดยังไม่ทันหายเหม็นเลย
    #5,255
    0
  4. #5228 Fueled me (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 07:46
    งี้แหละพวกเทพอะ5555555555555
    #5,228
    0
  5. #5113 kanyaest (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 13:49
    ห่างกันสามหลังยังจะบอกว่าไกลอีก55555555555จะบ้า55555
    #5,113
    0
  6. #5054 Secr3t-Key (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 17:10
    พี่โว้ยยย ไกลที่ไหน เดินไปก็ถึงแล้ว5555555
    #5,054
    0
  7. #4923 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 13:45
    ที่หนึ่งก็รู้มากอย่างนี้แหละค่ะพี่ คงกลัวว่าถ้าหาบ้านให้ไกล คุณพี่จะงุบงิบน้องไปไว้บ้านตัวเอง
    #4,923
    0
  8. #4726 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:17
    คงต้องบ้านติดกันไร้รั้วกั้นมีประตูเชื่อมในบ้านต่อกันแหละถึงจะบอกว่าใกล้หรือบางทีอาจต้องบ้านเดียวกันเลย
    #4,726
    1
    • #4726-1 Night Blue Demon(จากตอนที่ 71)
      23 มีนาคม 2563 / 13:34
      บราค่อนระยะแรก5555
      #4726-1
  9. #4677 sofar_fa (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 12:16
    คนฉลาดคุยกับคนฉลาดง่ายจริงๆนะ ไม่ต้องพูดก็เข้าใจ พี่ชายกับซางจิ้นอยู่ด้วยกันเมื่อไร รู้สึกเหมือนเยี่ยโจวเราเป็นน้องน้อยที่ตามใครไม่ทันตลอดเลย 5555555
    #4,677
    0
  10. #4622 กลมกลม ลมป่อง (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 16:00

    ติดน้องก็บอกมาเถอะ


    #4,622
    0
  11. #4604 อันอันอัน (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 11:04
    ห่างกันสามหลังบอกไกล????
    #4,604
    0
  12. #4596 hold me tight ♡ (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 21:47
    ผีเห็นผี 5555555555555
    #4,596
    0
  13. #4549 somwonhyuk (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 22:24

    50ม. ไกลตรงไหยเนี่ยคุณพี่ 55555

    #4,549
    0
  14. #4524 Taetaemnae (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 03:43
    โคตรเอาใจพี่แฟนเลย
    #4,524
    0
  15. #4347 sunnight (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 14:18
    50 เมตรยังไกล 5555 ซางจิ้นกับคุณพี่คือทันกันจริงๆ คนประเภทเดียวกันมากๆ 5555
    #4,347
    0
  16. #4342 SoraUnnieSama❄ (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 13:01
    วี๊ดดดด อัพรัวมากค่ะ เลิ้ปปป
    #4,342
    0
  17. #4331 你我 (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 10:59

    คความบราค่อนของคุณพี่ชาย!

    #4,331
    0
  18. #4328 NeNe (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 10:30
    50เมตรยังว่าไกล ซางจิ้นคิดถูกจริงๆ...
    #4,328
    0
  19. #4322 lills (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 09:57
    555555555บราค่อนจริงๆ
    #4,322
    0
  20. #4319 neovenesia (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 09:32
    จะเอาขนาดนั้นก้อย้ายไปอยู่บ้านเดียวกันเลยดีกว่า
    #4,319
    0
  21. #4315 เด็กสาวผู้หวาดกลัว (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 09:13
    พี่คะ อยากใกล้ขนาดนั้นไปอาศัยอยู่บนหลังคาบ้านสองคนนั้นเถอะค่ะ......
    #4,315
    0
  22. #4313 mothergod (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 08:29
    ชอบพี่ชาย ขอบคุณนักแปล<3
    #4,313
    0
  23. #4312 F.final (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 08:23
    พี่ชายยังไกลอีกหรอ ใกล้สุดคงต้องติดกันแล้ว
    #4,312
    0
  24. วันที่ 4 มกราคม 2563 / 08:18
    ยังไกลอยู่อีกหรอคุณพี่ 55555
    #4,311
    0
  25. #4304 Nan Tanattha (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 06:14
    บราค่อน!! ดีนะซางจิ้นที่เขาเป็นพี่ชายแท้ๆไม่งั้น5555
    #4,304
    0