[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 70 : Chapter 70 | บทส่งท้าย *

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,657
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 940 ครั้ง
    2 ม.ค. 63

 

 

 

Chapter 70

 

 

 

เช้าวันถัดมา ซางจิ้นรับโทรศัพท์จากทางบ้าน

 

ซางชิงผิงกล่างอย่างไม่พอใจ “แกรู้จักกลับบ้านกลับช่องบ้างไหม?”

 

เสียงของปลายสายดังจนเยี่ยโจวที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างๆ วางหนังสือและหันไปมองเขาด้วยความกังวล

 

ซางจิ้นลุกขึ้นยืน เขาลองคำนวณเวลา เหมือนเขาจะไม่ได้กลับบ้านมาสามเดือนแล้ว ถ้าพ่ออยากให้ผมกลับ ผมก็จะพาเขาไปด้วย

 

ฉันขอเวลาปรับตัวกับแกไปแล้วนี่?”

 

พ่อให้เวลาผมปรับตัวตอนเจอกับคุณน้าไหมล่ะ?”

 

แค่ประโยคเดียว เขาก็ทำให้ซางชิงผิงจนคำพูด

 

หลังจากนั้นพักหนึ่งก็เป็นฉินเฟยที่มาถือสายแทน เธอพูดเสียงนุ่มนวล ซางจิ้น พ่อของเธอยอมรับได้แล้วนะ เขาโทรหาเธอวันนี้เพราะอยากให้เธอพาเยี่ยโจวไป เขาโตพอที่จะรู้ว่าก่อนหน้านี้ตัวเองเป็นฝ่ายผิด แต่เขาเสียหน้าไม่ได้ คิดซะว่าหาทางลงให้เขาแล้วมากินข้าวเย็นด้วยกันนะจ๊ะ

 

ได้ครับ

 

ซางจิ้นหันไปเห็นเยี่ยโจวมองตัวเองด้วยสายตาเชื่อมั่น จู่ๆ เขาก็รู้สึกผิดขึ้นมานิดหน่อย เขากระแอม คืนนี้…”

 

เยี่ยโจวถามอย่างสงสัย “ทำไมเหรอ?”

 

ซางจิ้นพูดรัวเร็ว วันนี้ไปกินข้าวที่บ้านฉันกัน

 

ฮะ??” เยี่ยโจวไม่อยากจะเชื่อ “ฉันเพิ่งไปเจอแม่นายมาเมื่อวาน วันนี้จะพาฉันไปหาพ่อนายแล้วเหรอ?”

 

เดี๋ยวนายก็ต้องเจอกับพวกเขาอยู่ดี ฉันว่าไปเจอเลยมันดีกว่านะ” ซางจิ้นนั่งลงข้างๆ เยี่ยโจวแล้วกุมมือของอีกฝ่ายไว้ ไม่ใช่ว่าพวกเราจะเลิกกันซะหน่อย ในเมื่อประวิงเวลาไปมันก็ไม่ได้ช่วยอะไร ฉันว่าทำให้พวกเขายอมรับและเคยชินกับการที่พวกเราคบกันเร็วหน่อยดีกว่า

 

เยี่ยโจวก็คิดว่ามันมีเหตุผลแหละ แต่ว่า “มันเร็วเกินไปนะ…”

 

ไม่เป็นไรน่า นายยังมีเวลาเตรียมตัวอีกทั้งวัน พวกเขาบอกให้เราไปหาช่วงเย็นๆ

 

เห็นดังนั้น เยี่ยโจวก็ไม่คิดจะปฏิเสธอีก เขากะว่าจะไปซื้อของฝากจากห้างสรรพสินค้าในตอนบ่าย แต่สุดท้ายซางจิ้นก็ห้ามไว้

 

นายยังเรียนอยู่ ถึงจะซื้อไปพวกเขาก็ไม่รับหรอก อย่าเสียเงินเปล่า” ซางจิ้นลากอีกฝ่ายไปที่ร้านขายผลไม้ “ซื้อแอปเปิลสักโลก็พอแล้ว

 

ในตอนบ่าย เยี่ยโจวเดินถือแอปเปิลหนึ่งโลเข้าไปในชุมชนจริงๆ

 

เสี่ยวเยี่ย ไม่เจอกันนานเลยนะ!”

 

เสี่ยวเยี่ย ช่วงวันหยุดที่ 11 เธอว่างไหมจ๊ะช่วยติวให้เสี่ยวฮ่าวสักสองวันได้ไหมเกรดของเด็กนั่นไม่เพิ่มอีกแล้ว

 

พี่เยี่ยไปเตะบอลกัน!”

 

พี่เยี่ยโจว แวะไปบ้านฉันไหม?”

 

ซางจิ้นมองเยี่ยโจวยิ้มทักทายเพื่อนบ้านไปตลอดทาง ปากของอีกฝ่ายไม่เคยหยุดนิ่ง

 

ในที่สุดก็มาถึงบ้านของซางจิ้น เยี่ยโจวลูบแก้มของตัวเองที่เริ่มปวดจากการฉีกยิ้มนานๆ “คนแถวบ้านนายกระตือรือร้นดีจัง

 

คนอื่นๆ กระตือรือร้นซะที่ไหนทุกคนตื่นเต้นเพราะเป็นอีกฝ่ายต่างหาก ซางจิ้นมองเยี่ยโจวอย่างพูดไม่ออก “ไปกันเถอะ

 

พอมาถึงที่หน้าประตูบ้านของซางจิ้นแล้ว เยี่ยโจวก็เริ่มกังวลขึ้นมา เขายืนอยู่ด้านหลังซางจิ้น พยายามจัดเสื้อผ้าให้ดูเรียบร้อย ทันทีที่ซางจิ้นเปิดประตูเข้าไป ทุกสายตาในห้องนั่งเล่นก็หันมาทางพวกเขา

 

พี่ชายพี่โจวโจว!” ซางโยวโยวเป็นคนแรกที่วิ่งมาหา เธอจับมือพวกเขาคนละข้างแล้วลากพวกเขาเข้าไปในห้องนั่งเล่น

 

เยี่ยโจวทักทายสองบุคคลที่นั่งอยู่บนโซฟา คุณลุง คุณน้า ขอโทษที่รบกวนนะครับ

 

ซางชิงผิงอ่านหนังสือพิมพ์ ไม่แม้แต่จะชายตามอง

 

ซางจิ้นกระแอม ซางชิงผิงพึมพำอย่างไม่เต็มใจ

 

เสี่ยวเยี่ย มานั่งก่อนมา” ฉินเฟยลุกขึ้นยืน “หิวหรือยังเอ่ยรออีกแปปหนึ่งนะ

 

พี่โจวโจว หนูจะพาไปหาน้องชายนะ” ซางโยวโยวดึงเยี่ยโจวให้ตามไปที่เปลเด็ก เสี่ยวจี๋ไม่ได้หลับอยู่ เขามองไปรอบๆ ด้วยดวงตาใสแจ๋ว “เขาจับมือหนูแล้วกำแน่นทุกครั้งเลย

 

เยี่ยโจวลูบหัวของซางโยวโยวเบาๆ เพราะว่าน้องเขาชอบหนูไง

 

ซางโยวโยวว่าเขินๆ “หนูก็เริ่มชอบน้องนิดนึงแล้ว

 

ดูยังไงเธอก็ชอบเขามาก แต่กำลังพยายามทำเป็นเฉยๆ เยี่ยโจวอดบีบแก้มของซางโยวโยวไม่ได้ “องค์หญิงน้อยของเราใจดีจริงๆ

 

ซางโยวโยวยิ้มสดใสและกอดแขนของเยี่ยโจว พี่โจวโจว เดี๋ยวหนูพาไปดูของเล่นนะ

 

ซางจิ้นหันไปทักทายผู้เป็นพ่อเล็กน้อยก่อนจะเดินมาอุ้มซางโยวโยวจากด้านหลัง กินข้าวก่อนค่อยเล่นกันเนอะ

 

ซางโยวโยวโอบรอบคอของซางจิ้นแล้วหันไปพูดกับเยี่ยโจว งั้นหลังกินข้าว หนูจะพาพี่โจวโจวไปดูของเล่นนะ

 

ที่โต๊ะอาหาร ซางชิงผิงยังคงทำท่าทางเข้มงวด เยี่ยโจวนั่งอยู่ข้างๆ ซางจิ้นด้วยความเกร็ง ซางจิ้นเตะซางชิงผิงใต้โต๊ะก่อนที่ซางชิงผิงจะกล่าวอย่างกระดากใจ เสี่ยวเยี่ย กินเยอะๆ

 

เยี่ยโจวค่อนข้างยินดี

 

บนโต๊ะมีอาหารรสจัดอยู่หลายจาน ดูแล้วคงเตรียมไว้ให้เขาเป็นพิเศษ

 

มื้อเย็นผ่านไปอย่างราบรื่น อย่างน้อยก็จากประสบการณ์เมื่อวานที่ทำให้เยี่ยโจวเตรียมรับมือกับศึกหนักในวันนี้ ถึงคุณพ่อของซางจิ้นจะไม่ได้เป็นมิตรกับเขาขนาดนั้น แต่อีกฝ่ายก็อยู่ด้วยแล้วสบายใจกว่าคุณแม่ของซางจิ้นเยอะ

 

หลังอาหารเย็น ฉินเฟยอุ้มซางโยวโยวออกไประหว่างที่พ่อลูกซางกับเยี่ยโจวกำลังนั่งคุยกันอยู่ตรงโซฟา

 

พวกเขาต่อบทสนทนาอย่างลื่นไหลเพราะข่าวการเงินบนโทรทัศน์

 

ระหว่างการโฆษณา ซางชิงผิงก็พูดขึ้นมา “ซางจิ้น ไปล้างจานไป

 

ไม่ไป” ในห้องนั่งเล่นมีคนอยู่สามคน ถ้าเขาไปก็จะเหลือแค่เยี่ยโจวกับซางชิงผิงสองต่อสอง

 

ซางชิงผิงกล่าวอย่างไม่พอใจ บอกให้ไปก็ไปสิ

 

เยี่ยโจวดันซางจิ้นออกไป “ไปเถอะน่า

 

ซางจิ้นลุกขึ้นจ้องซางชิงผิงเขม็ง

ซางชิงผิงชักจะหัวเสีย “ฉันไม่กินเขาหรอกน่า

 

หลังจากที่ซางจิ้นเดินหายเข้าไปในห้องครัว เยี่ยโจวก็จิบน้ำ รอคอยคำพูดถัดไปจากซางชิงผิง

 

ซางชิงผิงเหยียดตัวตรงและกล่าวด้วยท่าทางของผู้ที่มีประสบการณ์มากกว่า “เธออยู่ปีสามแล้ว หลังจากนี้วางแผนอะไรไว้บ้าง?”

 

ทั้งผมกับเขาตั้งใจว่าจะสอบโทต่อครับ

 

ซางชิงผิงเคาะนิ้วกับหัวเข่าเบาๆ “แปลว่าพวกเธอยังต้องเรียนกันอีกนาน” กล่าวจบเขาก็เริ่มค้นหาของในกล่องใบเล็กบนโต๊ะกาแฟ

 

ก่อนหน้านี้เหลียงจิ่งหมินเอาแต่สนใจเรื่องเงิน เยี่ยโจวเลยคิดว่าคุณพ่อของซางจิ้นก็อาจจะกังวลเรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน เขารีบบอก “แต่ซางจิ้นกับผมจะทำงานพาร์ตไทม์นะครับ เรื่องต่อโท พวกผมกะจะรอการแนะนำ พวกเราไม่น่ามีค่าใช้จ่ายอย่างอื่นแล้ว”

 

ซางชิงผิงที่กำลังจะหยิบเอากุญแจบ้านออกมาหลุบตาลงอย่างทำอะไรไม่ถูก เขาดูไม่มีเงินในระดับที่ไม่มีทางส่งลูกชายตัวเองเรียนปริญญาโทเลยเหรอ?

 

เขาวางกุญแจลงบนโต๊ะ “ฉันตั้งใจจะยกบ้านหลังนี้ให้ซางจิ้น พวกเธอยังต้องเรียนต่ออีกนาน จะเช่าบ้านไปตลอดก็ไม่ได้ ซางจิ้น เจ้าเด็กนั่นน่ะดื้อมาก ฉันไม่ได้ผลิตเงินให้เขาใช้ แล้วเขาก็บอกว่าไม่อยากได้เงินจากฉัน ถ้าจะเรียนต่อก็ตั้งใจเรียนซะ ทำไมต้องแบ่งไปคิดเรื่องเงินด้วย?”

 

“คุณลุง พวกผมเข้าใจนะว่าในฐานะพ่อ คุณลุงอยากให้ลูกได้ใช้ชีวิตสบายๆ แต่ของที่พวกผมหามาได้เองมันไม่เหมือนกับของที่คนอื่นให้มา” เยี่ยโจวส่งกุญแจกลับไป “คุณลุงเชื่อมั่นในตัวหนุ่มสาวนะครับ บ้านขนาดนี้ในย่านนี้ เชื่อพวกผมนะ พวกผมจะหามาให้ได้ก่อนสามสิบ”

 

ซางชิงผิงนิ่งงัน ราคาของบ้านในเมือง A สูงเฉียดฟ้า บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตยังหาซื้อบ้านสักหลังไม่ได้ด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงบ้านขนาดประมาณ 200 ตารางเมตรในย่านตัวเมืองเลย อย่างไรก็ตาม ความตั้งใจของทั้งซางจิ้นและเยี่ยโจวไม่เคยสั่นคลอนเพราะเงินเบื้องหน้า

 

คำว่า ‘เงิน’ ทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เขาคิดว่าคนที่ใช้ชีวิตมาในครอบครัวที่มีฐานะจะเห็นค่าของเงินมากกว่านี้

 

ไม่คิดเลยว่าลูกชายของเขาจะไม่สนใจ ที่น่าอัศจรรย์คือเขาได้พบกับคนที่คิดเหมือนกัน

 

ครั้งนี้ซางชิงผิงยอมรับเยี่ยโจวจากใจจริง การจะหาใครสักคนที่เข้าใจและพร้อมจะเคียงข้างซางจิ้นนั้นสำคัญกว่าสายตาของคนนอกอยู่แล้ว

 

ถ้าไม่เอาบ้าน งั้นเอารถไปเถอะ” ซางชิงผิงหยิบกุญแจรถออกมา “พวกเธออาศัยอยู่ข้างนอก มีรถน่าจะสะดวกกว่า

 

เยี่ยโจวเอ่ยอย่างจริงจัง “ไม่เป็นไรครับ พวกเรามีรถแล้ว

 

เส้นเลือดที่ขมับของซางชิงผิงเต้นตุบๆ อย่าบอกฉันนะว่าเธอกำลังหมายถึงสามล้อสีบาดตานั่น

 

เยี่ยโจวพูดไม่ออก เขาบ่นในใจว่าคนเราไม่ควรแบ่งแยก สามล้อก็เป็นรถเหมือนกัน จะไปเตะมันออกจาก 'รถ' เพราะมีล้อน้อยกว่าปกติแค่ล้อเดียวไม่ได้นะ

 

ซางชิงผิงเอ่ยด้วยใบหน้าเกร็งๆ “บอกให้รับก็รับไปเถอะ

 

ซางจิ้นเดินมาคว้ากุญแจที่ซางชิงผิงพยายามยัดเยียดให้เยี่ยโจว “พ่อจะดึงดันอะไรขนาดนั้นอ่ะครับ?” แล้วก็โยนมันไปที่โต๊ะกาแฟ

 

แก

 

เยี่ยโจวรีบประนีประนอม “พวกเราเช่าบ้านอยู่ใกล้ๆ มเองครับ ขับรถไปมันไม่ค่อยคุ้มน่ะ พวกเราไปถึงก่อนที่รถจะทันร้อนอีก

 

ซางชิงผิงยอมรับ แต่ก็ยืนยันที่จะมอบกุญแจรถให้ เดี๋ยวก็ได้ใช้ประโยชน์

 

ครั้งนี้ซางจิ้นไม่ได้ปฏิเสธและเก็บกุญแจเข้าไปในกระเป๋ากางเกง

 

ระหว่างทางกลับบ้าน เยี่ยโจวเอื้อมไปจับมือของซางจิ้น เขาเอ่ยออกมาหลังจากที่เงยหน้ามองดวงจันทร์กลมโตบนท้องฟ้า ดีจัง

 

ซางจิ้นเล่นนิ้วของเยี่ยโจวและเอ่ยขึ้นมาอย่างงุนงง หืม?”

 

ตอนแรกฉันคิดว่าการที่โดนจับได้ว่าแอบถ่ายจะเป็นจุดเริ่มต้นของนรก” จนถึงตอนนี้เยี่ยโจวยังจำความคิดว้าวุ่นในตอนนั้นได้อยู่เลย ไม่คิดว่าสวรรค์กับนรกจะห่างกันแค่นิดเดียว มองมุมหนึ่งมันก็นรก แต่มองอีกมุมมันคือสวรรค์เลย

 

นึกย้อนถึงตอนนั้นซางจิ้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ก่อนหน้านี้เขาเบื่อเลยคิดจะแกล้งเยี่ยโจวสักหน่อย ไม่คิดเลยว่าการแกล้งในตอนนั้นจะนำพาเขามายังจุดๆ นี้

 

บนถนนที่เงียบสงัด สองหนุ่มเดินจับมือ เงาของพวกเขาทอดยาวออกไปใต้แสงจันทร์

 

 

 

- The End -

 (แต่ยังมีตอนพิเศษๆๆๆ)


 

 

*




ค่ะ เนื้อเรื่องหลักจบตรงนี้แล้ว จบแล้วจริงๆ


ขอบคุณที่ตามอ่านที่เราแปลมาจนถึงตอนนี้นะคะ แง เราทับใจกับทุกคอมเมนต์ เรามั่นใจว่าตัวเองอ่านครบ (ถึงเราจะตอบมั่งไม่ตอบมั่ง หรือบางทีกะจะตอบแล้วลืม แค่กๆ) บางทีเราขี้เกียจมากๆ แต่พอเห็นคนบอกว่ารออยู่เราก็พยายามฮึด ขอบคุณจริงๆ ค่ะ ; w ;


ยังมีตอนพิเศษอีก 4+1 ตอน เป็นบทสรุปว่าตกลงครอบครัวของเยี่ยโจวเขายังไง พี่เยี่ยเหิงว่าไงบ้าง แล้วซางจิ้นกับเยี่ยโจวล่ะ เราแปลแน่น้อนน

***คำถามก็คือออ อยากอ่านอาทิตย์ละตอนหรืออยากรอให้เรามาลงทีเดียวเลยคะะ!


เราชอบความสัมพันธ์ที่ดูเรียบง่ายแต่รักกันดีของเยี่ยโจวกับซางจิ้นมากๆ ชอบความความคิดของพวกนาง ชอบพี่เยี่ยเหิง ชอบน้องโยวโยว ชอบพวกเด็กในม. ชอบน้องสามล้อและต้นสตรอว์เบอร์รี่ คิดถึงมากแน่ๆๆๆ เลย 555555555555555555555555TT


เอ้อ คุณพ่อของซางจิ้นไม่ใช่ไม่รักนะ ในเรื่องเคยอธิบายไปแล้วแหละ พ่อของซางจิ้นลำบากมาก่อนเลยคิดแต่จะหาเงินเพราะสำหรับเขา มีเงิน = สบาย พอตั้งตัวได้แล้ว พร้อมจะสนใจครอบครัวแล้ว ซางจิ้นก็โตเกินไปจนไม่หวังอะไรจากตรงนี้แล้ว เส้าทาก


มีแพลนจะไปแก้ตอนแรกๆ ด้วยแหละ จะครบหนึ่งปีที่เริ่มแปลเรื่องนี้แล้ว ก๊าก

เราเล่นทวิตไม่ค่อยเป็นแต่มาคุยกันได้นะคะ @fffionie เขิ้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 940 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5402 PiyaaRr (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 19:26
    อิ่มเอมใจไปกะทั้งคู่เลย
    #5,402
    0
  2. #5357 orange-candy (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 23:04
    ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ สนุกมาก
    #5,357
    0
  3. #5333 kuulcuul (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 18:43

    เพิ่งมาเจอ ขอบคถณที่หยิบเรื่องนี้มาแปลนะคะ คู่นี้เรียบง่ายแต่น่ารักมากกก รักในมุมมองการมองโลกของทั้งสองคน แล้วก็การวางตัวการปฏิบัติต่อคนรอบข้างมากด้วย สำนวนแปลก็ดี ได้แง่คิดจากเรื่องนี้เยอะเลย ชอบมาก ขอบคุณมากค่ะ
    #5,333
    0
  4. #5330 KunLung (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2563 / 17:51
    เป็นการหลงเข้ามาแต่ดันอ่านแบบรวดเดียวจบเลยทำให้อ่านเพลินมากเลยเนื้อเรื่องก้อเปนอะไรที่น่ารักมากเราชอบมาก ดีต่อใจมาก~
    #5,330
    0
  5. #5254 knunkim (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 13:41
    เหลือพ่อแม่ของเยี่ยโจวล่ะ
    #5,254
    0
  6. #5227 Fueled me (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 07:41
    ฮือน่ารักจริงๆ;—;
    #5,227
    0
  7. #5112 kanyaest (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 13:08
    จบแล้ววฮืออออ ตลกตอนคนทั้งซอยบ้านซางจิ้นทักเยี่ยโจว55555555 สรุปนี่ซอยบ้านใครกันแน่
    #5,112
    0
  8. #5083 mmaijii (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 12:39
    จบแล้วว มีความสุขมากๆเลยค่ะที่ได้อ่านเรื่องนี้ ตอนแรกนึกว่าจะมีปมบ้านโจวๆอีกปมนึงแหะ
    #5,083
    0
  9. #5011 miyuukiMF (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 15:36

    ขอบคุณที่แปลให้ค่าาา แปลกใจนิดหน่อยที่ผู้แต่งไม่ขยี้ปมส่วนบ้านของน้องโจวโจว แต่แค่นี้ก็ถือว่าโอเคแล้วค่ะ เพราะยังไงพี่ชายก็ดูรับได้ ~~

    #5,011
    0
  10. #4958 himarikui (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 14:56

    ขอบคุณที่แปลค่าา

    ชอบบรรนยากาศของคู่นี้มากๆเลยย

    #4,958
    0
  11. #4922 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 13:40
    ดีมากๆ เลย ความรักของคู่นี้มันน่ารักมาก ขอบคุณที่แปลนะคะ
    #4,922
    0
  12. #4676 sofar_fa (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 11:56
    ดองอ่านไว้นานเพราะไม่อยากให้จบ....ได้อ่อคนเรา 555555555
    ชอบเรื่องนี้มากๆเลยล่ะ มุมมองความรักของคนฉลาดๆ (ที่เราไม่น่าจะมี) ขอบคุณที่แปลให้ได้อ่านนะคะ จะติดตามทุกเรื่อง(ที่เป็นวาย)เลยยย
    #4,676
    0
  13. #4675 227onfire (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 23:56
    ขอบคุณที่แปลมานะคะ สนุกมากเลย ชอบเนื้อเรื่องนี้มาก รู้สึกรักตัวละครซางเยี่ยมากๆ
    #4,675
    0
  14. #4654 Khratiin (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 09:33

    ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ นิยายสนุกมาก น่ารักมาก

    #4,654
    0
  15. #4587 Aoi Amornrat (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 15:34
    สนุกมากไฟเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่สละเวลามาเเปลนิยายดีเเบบนี้ให้อ่าน
    #4,587
    0
  16. #4554 ฺำBeAnE (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 06:44
    ขอบคุณนะคะ
    #4,554
    0
  17. #4551 Angzaa (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 22:32

    สนุกมากก
    #4,551
    0
  18. #4548 somwonhyuk (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 22:16

    แต่สนุกดีค่ะ เข้าใจง่าย ขอบคุณค่ะที่แปลให้ได้อ่านกัน

    #4,548
    0
  19. #4523 Taetaemnae (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 03:38
    จบแล้วอ่า
    #4,523
    0
  20. #4472 M.U.P (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:52

    โอ้ยแงงน่ารักมาก อ่านมาตั้งนานจนจบแล้ว คุณพ่อคือแบบรักแหละแต่ปากแข็ง ทำซึน


    #4,472
    0
  21. #4298 kimrella (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 02:55
    จบแล้ว จบแล้วสินะ โจวโจวซางจิ้น
    แบบว่าๆๆๆๆ ขอบคุณมากๆๆๆๆ ที่แปลให้อ่านนะคะ
    #4,298
    0
  22. #4253 BUMBIm (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 23:19
    ขอบคุณมากเลยนะคะ
    จบแล้วววอ่าาา
    #4,253
    0
  23. #4249 Kuroyasha_SS (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 22:29
    ดองเอาไว้แล้วพึ่งมาอ่าน ใจหายมากที่เห็นว่ากลายเป็นตอนจบไปซะได้ ขอบคุณมากค่ะที่แปลให้อ่าน ไรต์แปลดีทากเลยค่ะ เรื่องนี้ก็น่ารักมาก เป็นแนวสโลวไลฟ์ที่ไม่ทำให้รู้สึกเบื่อเลยจริงๆค่ะ
    #4,249
    0
  24. #4248 มิ้น (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 00:25
    ขอบคุณมากค่าาาา อาทิตย์ล่ะตอนก็ดี คิดถึงอะ
    #4,248
    0
  25. #4247 Deepdee-nha Kadkongta (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 19:29

    รักเรื่องนี้ ขอบคุณมากๆนะคะ

    #4,247
    0