[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 5 : Chapter 5 | ผมไม่ชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,194 ครั้ง
    5 ม.ค. 63

 

 

 

Chapter 5

 

 

 

.

 

 

 

โชคชะตาบ้าบออะไรกัน!

 

นาย… นายจะไปเมือง D เหมือนกันทำไมวะเนี่ย!” เยี่ยโจวทึ้งหัวตัวเอง ทำไมอยู่ดีๆ ชีวิตเขาถึงมาซ้อนทับกับซางจิ้นบ่อยขนาดนี้ ที่แน่ๆ เลย ตอนอยู่ปี 1 พวกเขาไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ?

 

เมือง D เป็นเมืองท่องเที่ยวนี่

 

ให้เถียงงั้นเหรอบ้านเกิดของเขา เมือง D มีทั้งภูเขา เครื่องดื่มและอาหารมากมาย เขาภูมิใจในบ้านเกิดของตัวเองเสมอมา

 

อีกครึ่งชั่วโมงถึงจะถึงเวลาเช็คอิน เยี่ยโจวและซางจิ้นยืนอยู่ข้างรั้วกั้นรางรถไฟ คนหนึ่งฟังเพลง ส่วนอีกคนเล่นมือถือ นี่เป็นรูปแบบที่เป็นไปได้ที่สุดสำหรับคนสองคน จะอย่างไร พวกเขาสองคนก็ไม่ได้สนิทกันจริงๆ ถ้าเป็นคนอื่น เยี่ยโจวอาจจะใช้เวลาสักเล็กน้อยเพื่อที่จะทำความรู้จักอีกฝ่าย แต่สำหรับซางจิ้น ไอ้ แฟนหนุ่มลวงโลกนี่ แน่ล่ะ ยิ่งห่างไกลยิ่งดี ถึงจะไม่มีใครที่พวกเขารู้จักอยู่รับรู้ก็เถอะ

 

สำหรับการเช็คอินและการเดินเข้าไปที่สถานี พวกเขาเงียบตลอดทาง

 

เยี่ยโจวเจอที่นั่งก่อน เขามองซางจิ้นและพูดอย่างสุภาพ “ที่นั่งฉันอยู่นี่

 

ซางจิ้นครางรับในลำคอเป็นการรับรู้และเดินต่อไป

 

เยี่ยโจวหันหลังไปมอง ไม่นั่งลงจนเขาเห็นซางจิ้นนั่งลง

 

บนรถไฟ มีนักศึกษาหลายคนที่กำลังจะกลับบ้านในวันหยุดยาวเหมือนกับเขา เยี่ยโจวเท้าคางและมองวิวข้าวนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย

 

การตัดสินใจกลับบ้านในครั้งนี้กะทันหันมากจริงๆ จนถึงตอนที่เขาอยู่บนรถไฟ เขายังไม่ได้โทรบอกที่บ้านเลย

 

เหม่อมองเบอร์โทรศัพท์ที่คุ้นเคยในรายชื่อผู้ติดต่อ เยี่ยโจวลังเลอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้โทรไป ก็นะ เดี๋ยวพวกเขาก็รู้เมื่อเขาไปถึงนั่นแหละ

 

เมื่อเขาคิดว่าตัวเองจะกลับบ้านแล้ว หัวใจของเยี่ยโจวก็สงบลงไม่ได้ เขามองไปรอบๆ พยายามหาเป้าหมายที่เขาสามารถเริ่มบทสนทนาด้วยได้เพื่อที่จะเบนความสนใจไปไว้ที่อย่างอื่น

 

อย่างไรก็ตาม ในสังคมตอนนี้ ทุกๆ มีโทรศัพท์ในมือ รอบตัวเขามีแต่สังคมก้มหน้า พวกเขาเหมือนมีออร่า ‘อย่ามายุ่งกับฉัน’ อยู่รอบตัว เยี่ยโจวค้อมหัวลง เตรียมจะหยิบแท็ปเล็ตออกมาเพื่อที่จะเข้าร่วมสังคมก้มหน้า ทันใดนั้น เขาก็ล้วงเจอแอปเปิลสองผล

 

นึกถึงเรื่องที่ซางจิ้นหลอกโจวเหวินเต้าก่อนหน้า ไม่ว่าจะอย่างไร มันก็เพื่อตัวเขา เยี่ยโจวไม่ชอบติดค้างคนอื่น เขาหยิบมือถือออกมาและส่งข้อความไปให้ซางจิ้น

 

เยี่ยโจวแอปเปิลไหม?

 

หลังจากที่ข้อความถูกส่งออกไปแล้ว เยี่ยโจวก็ยกตัวขึ้นมาจากที่นั่งนิดหน่อยและมองไปทางซางจิ้น ซางจิ้นหยิบมือถือออกมา มองมัน และวางกลับลงไปอีกครั้ง… วางกลับลงไป… วางกลับลงไป

 

เยี่ยโจวลุกขึ้นและหยิบแอปเปิลเดินไปทางอ่างล้างมือส่วนท้ายของตู้โดยสาร ตอนที่เขาเดินผ่านที่นั่งของซางจิ้น หมอนั่นไม่แม้แต่จะหันมามองด้วยซ้ำ

 

ซางจิ้นกำลังอ่านแมกกาซีนในมือ ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกถึงความเย็นบนใบหน้าและพบว่ามันคือลูกแอปเปิล เสียงน่ารำคาญดังขึ้นเหนือหัว “นายไม่เห็นข้อความฉันเหรอพวก?”

 

กลิ่นของแอปเปิลคลุ้งไปทั่วจมูกของเขา ซางจิ้นไม่ได้รับมัน เขาขยับตัวออกห่างนิดหน่อยและใช้ผ้าจากเสื้อตรงส่วนไหล่เพื่อเช็ดน้ำบนใบหน้า “ข้อความตะกี้มาจากนายเหรอ?”

 

แล้วไงนายไม่ตอบข้อความฉันมาสองรอบแล้วนะ!” เยี่ยโจวยืนอยู่ด้านหลังของเก้าอี้และยังคงถือแอปเปิลไว้ตรงหน้าของซางจิ้น “เอาไปสิ

 

ซางจิ้นรับแอปเปิลมาแต่ไม่ได้กินมันในทันที เขาถูผิวของแอปเปิลด้วยนิ้วไปมา มองเยี่ยโจวด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา

 

ทำไม… ทำไมมองฉันแบบนั้นเล่า?” เยี่ยโจวหลบสายตาอย่างหงุดหงิด “ไม่ต้องขอบคุณหรอก ถ้านายไม่กิน มันก็แค่เพิ่มน้ำหนักของกระเป๋าฉัน

 

ไม่ ฉันแค่คิดว่า…” ซางจิ้นยกนิ้วโป้งออกจากแอปเปิลและกล่าวว่า “แอปเปิลดูไม่ค่อยสะอาดเท่าไหร่

 

เปรี๊ยะ ฟางเส้นสุดท้ายในหัวของเยี่ยโจวขาดผึง เขาสูดลมหายใจลึกๆ สองครั้ง ตั้งใจว่าจะ สั่งสอนเพื่อนร่วมห้องที่ไม่มีแนวคิดเรื่องมารยาทตรงหน้า ซางจิ้นกัดแอปเปิลลงไปเต็มคำทำให้เยี่ยโจวต้องระงับความโกรธที่เพิ่งเกิดขึ้นไป เขาไม่สามารถแสดงออกมาได้และสำลักอย่างไม่สบายใจ

 

นาย

 

หวานมาก” หลังจากที่ซางจิ้นลองกินดู เขาก็พูดเสียงเรียบ “ขอบคุณนะ

 

เยี่ยโจวยอมแพ้ ด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว เขาเอ่ย “นายไม่ได้บอกว่ามันไม่สะอาดเหรอ?”

 

ฉันแค่บอกไปงั้น ไม่ได้แปลว่าจะไม่กินซะหน่อย

 

หลักการอะไรเนี่ย

 

เยี่ยโจวกลอกตามองหลังคารถไฟ แต่ในครั้งนี้ เขาตั้งใจว่าจะขอบคุณ ฉะนั้น ไอ้การที่เอาแอปเปิลไม่สะอาดแบบนั้นไปให้ เขารู้สึกผิดนิดหน่อยในใจ “โอเค้ ฉันล้างให้นายอีกทีก็ได้” พูดจบเขาก็ไม่รอให้ซางจิ้นตอบตกลง คว้าแอปเปิลที่แหว่งเป็นรอยฟันและเดินบ่นงึมงำเรื่องของซางจิ้นตลอดทางที่เดินไปทางอ่างล่างมือ

 

ซางจิ้นมองมือที่ว่างเปล่าและเงยหน้าขึ้น แผ่นหลังของเยี่ยโจวยังคงตราตรึงในสายตาของเขา เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่สามารถอธิบายความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดขึ้นของเขาเองได้

 

สำหรับนาย อ่ะนี่ ครั้งนี้มันสะอาดแน่ๆ!”

 

แอปเปิลที่โดนฉกไปได้ถูกส่งคืน ซางจิ้นบีบลูกแอปเปิลและมองไปที่เยี่ยโจว “เยี่ยโจว…”

 

เยี่ยโจวพ่นลมออกมาทางจมูก แสดงท่าทางว่าเขากำลังฟังอยู่

 

ฉันคิดว่าที่นายทำ…” ซางจิ้นกระแอมและพูดต่อ “เหมือนเป็นคุณแม่มากๆ เลย

 

พรืด!” เด็กหนุ่มที่นั่งข้างซางจิ้นพ่นน้ำที่เขาเพิ่งดื่มออกมา ไหล่ของเขาสั่นระริก ดูเหมือนว่าเขาจะพยายามในการกลั้นหัวเราะมาก

 

หน้าผากของเยี่ยโจวเหมือนจะมีเส้นเลือดปูดขึ้นมา “ซางจิ้น!!”

 

ซางจิ้นดูอายๆ นิดหน่อย เขาอธิบาย “ฉันแค่คิดว่า… ถ้า…”

 

อย่าพูดอะไร หุบปากไปซะ นั่นเป็นการขอบคุณที่ดีที่สุดแล้ว!”

 

ทันทีที่พูดจบ ซางจิ้นก็หันไปกินแอปเปิลเงียบๆ ทันที ไม่คิดจะพูดอะไรออกมาอีก

 

เด็กหนุ่มที่นั่งข้างซางจิ้นผงกหัวขอโทษขอโพยเรื่องเสียมารยาทที่ทำไปเมื่อครู่ เมื่อเยี่ยโจวกะจะเดินกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง เขาก็ตะโกน “เอ่อ ผมมาแค่คนเดียวน่ะครับ สัมภาระผมก็มีแค่กระเป๋าใบนี้ คุณนั่งที่ไหนล่ะแลกที่กันก็ได้นะ คุณจะได้นั่งกับเพื่อนของคุณ

 

อ๋า???”

 

ทำไมมันถึงมีคนที่ “ใส่ใจ” คนอื่นได้ขนาดนี้บนโลกกันเล่า!!!

 

ไม่เป็นไรครับ แค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง…” เยี่ยโจวปฏิเสธ “แล้วพวกเราก็ไม่ค่อยสนิทกันหรอก

 

ไม่ต้องขอบคุณหรอก ถึงยังไง เราก็ควรมีน้ำใจต่อกัน” เด็กหนุ่มพูด เขาหยิบกระเป๋าและลุกขึ้นยืน ตั้งใจว่าจะเดินตามเยี่ยโจวไปยังที่นั่ง

 

มันไม่เป็นไรจริงๆ…” เยี่ยโจวฉีกยิ้มแห้งๆ และมองไปทางซางจิ้น พยายามสื่อให้เขาพูดอะไรบางอย่าง

 

ซางจิ้นสบตาเยี่ยโจว ยกนิ้วชี้ไปที่ปาก และทำท่ารูดซิบ เขาเคี้ยวแอปเปิลต่อ

 

เยี่ยโจวพูดอย่างโมโห “ทำไมครั้งนี้นายเชื่อฟังแบบนี้??”

 

เด็กหนุ่มมองการโต้ตอบของพวกเขาและโพล่งออกมา “พวกคุณสนิทกันจริงๆ…”

 

มุมปากของเยี่ยโจวกระตุกขึ้น เขาแอบคิดในใจนายมองแง่ดีเกินไปแล้ว …

 

ช่วงเวลานั้น พวกเขาไม่ได้พูดอะไรเลย ไม่นานนัก สักประมาณ 5 นาทีต่อมา เยี่ยโจวก็มองซางจิ้นที่ทำเป็นไม่เกี่ยวข้องมาโดยตลอดข้างๆ คิดอยากจะตีเขาสักที

 

เยี่ยโจวพูดด้วยสีหน้าปลาตาย “ทำไมทุกอย่างจบลงคนละแบบกับที่ฉันตั้งใจไว้ทุกครั้งเลยล่ะ?”

 

ซางจิ้นล้างมือเสร็จและเช็ดมันด้วยกระดาษ เขาจ้องเยี่ยโจวและถามอย่างใคร่รู้ “เยี่ยโจว นายกลัวอะไรอยู่เหรอ?”

 

 

 

*

อาทิตย์ก่อนงานเยอะมากมากมากมากมากเลยค่ะ ปาดน้ำตา T_T

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.194K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5382 LUKKADE31 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 09:48
    ซางจิ้นนักปั่น55555
    #5,382
    0
  2. #5280 Apoptosis (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 11:29
    ตลกจนจะกลั้นขำไม่ไหวล่ะ 5555555555555
    #5,280
    0
  3. #5234 AyohChutikran (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 00:26
    นักเขียนจงใจสุดอ่ะ ฮะฮะ
    #5,234
    0
  4. #5162 Fueled me (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 23:52
    ตลกมากอะ พรหมลิขิตบันดาลชักพามาก5555555555
    #5,162
    0
  5. #5139 knunkim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 08:55
    คนรอบข้างล้วนส่งเสริม
    #5,139
    0
  6. #5022 Peed33 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 09:06
    เพราะนักเขียนจงใจไง
    #5,022
    0
  7. #4948 301216 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 23:06
    ซางจิ้นคือจริงแล้วอ่อนโยนมากเลยปะ เอออีกอย่างแอบคิดว่าซางจิ้นมีครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์ปะ ถึงว่าเยี่ยโจวเหมือนแม่55555555
    #4,948
    0
  8. #4936 fenze11 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 19:37

    ถ้าน้องไม่ไปยุ่งด้วยเรื่องมันก็จะไม่ดำเนินอ่ะสิ55555 นิยายอ่ะเนาะ เอาไรมาก

    #4,936
    0
  9. #4857 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 22:22
    ซางจิ้น หวานเลยน้า
    #4,857
    0
  10. #4838 alittletigerp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 18:16
    มึนมาก55555555
    #4,838
    0
  11. #4824 Lemonade.Candy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 03:01
    โอ๊ยยย น่ารักอ้าาา. ทุกการกระทำของคู่นี้ต้องมีบุคคลที่สามเป็นพยาน 5555
    #4,824
    0
  12. #4802 keyga (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 13:50
    ความหนูอ่ะลูก ไปเป็นมิตรไปใส่ใจเขาก่อน
    #4,802
    0
  13. #4754 lavender1802 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:30
    บางทีสำหรับซางจิ้น เยี่ยโจวคือคนแบบที่เค้าไม่รู้จะเข้าหายังไง

    เยี่ยโจวเป็นพวกมนุษยสัมพันธ์ดีมาก หน้าตาดีมากหัวดีมาก เหมือนจะเข้าถึงยากแต่กลับทำตัวติดดินเข้าถึงง่าย แล้วซางจิ้นคือพวกที่ดูเข้าถึงยากเพราะดูเหมือนจะสูงส่งเกินไป แถมดันมนุษยสัมพันธ์ไม่ค่อยดีเข้าหาคนไม่เก่ง เรื่องนึงที่ซางจิ้นสามารถอิจฉาเยี่ยโจวได้คือเรื่องนี้ และปัญหาคือเยี่ยโจวเป็นเพื่อนกับทุกคนยกเว้นเค้า และเค้าก็ไม่รู้จะเข้าหาอีกฝ่ายยังไงดี
    #4,754
    0
  14. #4633 sunsansun2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 23:27
    ยัยน้องโจวดูงงๆนะลูก สรุปชอบเขาหนือไม่ชอบนิ
    #4,633
    0
  15. #4579 bowlchan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 17:23

    ก็ไปยุ่งกับเขาก่อนเองไม่ใช่เหรออออ

    #4,579
    0
  16. #4470 ปั้นลา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:47
    ขัดแย้งมาก ไม่ชอบแล้วไปยุ่งทำไม นั่งฟังเพลง เล่นโทรศัพท์อยู่กับที่ไปสิ ลำไย
    #4,470
    0
  17. วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 22:48
    อย่าว่าเรานะ ยิ่งอ่านยิ่งขัดๆอ่ะ ปกติคนเกรียจกันต้องไม่อยากยุ่งอยากคุยป่าว ต่อให้ขึ้นรถไฟโบกี้เดียวกันกะแยกนั่งใครนั่งมันไม่มีทางที่จะไปวอแวกับคนที่เกรียจหลอกแบบนั้นมันเกรียจไม่จริง เราว่าตัวนายเอกต้องแอบชอบพระเอกอยู่แหละแต่ไม่อยากยอมรับไงเลยทำเป็นแกล้งว่าชอบคนอื่น อีกอย่างใครที่ใหนจะมัวมาตั้งอกตั้งใจแอบถ่ายรูปคนที่เกรียจได้เป็นอาทิตๆจนเต็มเครื่องถึงแม้บอกว่ามีข้อตกลงกับเพื่อน คือแล้วไงแค่5-6รูปก็ใช้แลกได้แล้วป่ะวันเดียวก็เสร็จแล้ว แต่ก็อย่างว่ามันเป็นนิยายอ่ะเนอะ
    #3,990
    2
    • #3990-1 Fionie(จากตอนที่ 5)
      5 ธันวาคม 2562 / 23:27
      เรามองว่าความเกลียดตรงนี้ยังไม่ถึงขั้นเกลียดนะ อาจจะเหม็นขี้หน้าหรืออิจฉาอะไรงี้ ส่วนตัวเราก็มีคนที่ไม่ค่อยชอบแต่ก็ไปคุยไปวอแวเขานะคะ ฮา ส่วนตรงถ่ายรูป เหมือนพวกนางทำสัญญาจะแลกรูปกันเรื่อยๆ ก็เลยถ่ายเยอะ อันนี้เราไม่แน่ใจว่ามีบอกตั้งแต่แรกๆ หรือตอนหลังๆๆๆ จากนี้ จำไม่ได้แน้ว /ไม่ว่าเลยฮะะะ เราชอบอ่านที่มาคุยกันแบบนี้นะ และใช่เลย มันเป็นนิยายค่ะ 5555555555555 ตอนเราอ่านเรื่องนี้ครั้งแรกก็มีจุดที่รู้สึกขัดใจนิดๆ หน่อยๆ เหมือนกันแหละ เข้าใจจ ;_;
      #3990-1
    • #3990-2 Apoptosis(จากตอนที่ 5)
      15 พฤศจิกายน 2563 / 11:33
      ใช่ที่อ่านๆมาไม่ได้รู้สึกว่านางเกลียดซางจิ้นนะ แค่อิจฉาเลยพลอยไม่อยากคุยด้วยแต่ก็เห็นเป็นเพื่อนคนนึงอะไรงี้แล้วที่ช่วงนี้หงุดหงิดคือเพื่อนรอบตัวมากกว่าที่ส่งเสริมแซวอะไรงี้อ่ะ นางเลยรำคาญถ้ามีใครมาเห็นอยู่ด้วยกันแต่ถ้าไม่มีก็ไม่มีอะไรเลย แล้วนางเฟรนลี่ขี้เหงา ยังไงในรถไฟก็ไม่มีใครมามองอยู่แล้ว จะคุยกับซางจิ้นก็ไม่แปลกนะคะ
      #3990-2
  18. #3950 Noodee Kunentarasai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 19:45
    ซางจิ้น แกชอบเขาเหรอๆๆ
    #3,950
    0
  19. #3376 Mihr (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 00:09
    หึหึ กลัวจะรักเขาล่ะซี้
    #3,376
    0
  20. #3277 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:52
    แหมมมมมม ทำเป็นหน้าซื่อตาใสนะซางจิ้น ฉันรู้หมดแล้วว่าแกมันร้าย แกมันคิดไม่ซื่อ!
    #3,277
    0
  21. #3015 Sunshine (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 07:21
    กลัวตกหลุมรักจริงๆไง ก็คนรอบตัวชงเก่งขนาดนี้...
    #3,015
    0
  22. #2966 priew_inlove (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 16:00
    เป็นอะไรที่ดีมากกกก
    #2,966
    0
  23. #2588 Maylyunho (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:40
    ขนาดคนไม่รู้จักยังเป็นใจ โถถถถ
    #2,588
    0
  24. #2453 Taetaemnae (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:48
    แอปเปิ้ลสื่อรักรึ
    #2,453
    0
  25. #2326 M.U.P (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 21:55

    ทุกคนรอบตัวรู้เห็นเป็นใจละเกิน

    #2,326
    0