[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 4 : Chapter 4 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,410 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 4

 

 

 

.

 

 

 

หลังจากที่ซางจิ้นพูดประโยคนี้เสร็จ เขาก็เลิกสนใจเรื่องชวนปวดหัวพวกนี้ เขาหยิบงานของเขาและเดินออกไป

 

สวีหยางจวิ้นพุ่งเข้ามาและเอามือวางบนไหล่ของเยี่ยโจว ขยิบตาและกล่าวว่า “ไม่แย่เลยโจว นายเพิ่งสารภาพรักเมื่อวานและวันนี้ซางจิ้นก็ปกป้องนายแล้ว

 

โจวเหวินเต้าคลี่ยิ้มและถาม “ใช่ ใช่เลย โจว นายบอกอะไรกับซางจิ้นเหรอนายทำยังไงให้เขาสนใจได้ไวขนาดนี้??”

 

เยี่ยโจวสำลักด้วยความโกรธ เขาไม่รู้ว่าเขาควรวิ่งไปกระชากคอเสื้อของซางจิ้นและถามว่าทำไมถึงพูดอะไรไร้สาระเพิ่มไป หรือก่อนอื่นเขาควรลากไอ้คนที่มายืนดูพวกนี้มารวมกันและต่อยพวกเขาทุกคน

 

ดูเหมือนวันที่เขาจะได้แสดงความบริสุทธิ์จะห่างออกไปทุกที

 

เรื่องตลกร้ายนี่ยาวนานไปจนถึงวันชาติ นี่เป็นครั้งแรกที่เยี่ยโจวอยากให้วันหยุดมาถึงไวๆ  หลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ทุกๆ คนน่าจะลืมมันแล้ว

 

โจว วันชาติครั้งนี้นายไม่กลับบ้านอีกแล้วเหรอ?” วันก่อนที่จะเป็นวันหยุด อีกสองคนในห้องได้จองตั๋วกลับบ้านแล้ว โจวเหวินเต้ากำลังตรวจของครั้งสุดท้าย โดยที่ไม่รอคำตอบของเยี่ยโจว โจวเหวินเต้าวุ่นอยู่กับเรื่องของตัวเองก่อนที่เขาจะนึกบางอย่างออก “ฉันจำได้ว่าซางจิ้นเป็นคนที่นี่ พวกนายสองคน… มีนัดกัน?” พูดส่วนสุดท้ายออกมา สีหน้าของโจวเหวินเต้ามีรอยยิ้มน่ารังเกียจประดับ

 

วันชาติ (เป็นช่วงวันหยุดยาวของจีนเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ส่วนใหญ่หยุดประมาณ 1 อาทิตย์ รู้จักกันอีกชื่อว่าวันหยุดที่สิบเอ็ด เพราะเป็นวันหยุดครั้งที่สิบเอ็ดของปี ]

 

 

เยี่ยโจวเตรียมพร้อมรับมือสำหรับเรื่องนี้แล้ว เขาหยิบตั๋วออกมาอย่างภาคภูมิใจและกล่าวว่า “ใครบอกว่าฉันจะไม่กลับตั๋วก็ซื้อมาแล้วนี่ไง

 

โจวเหวินเต้ารูดซิบของกระเป๋าเดินทางและยกมันขึ้นมาวางไว้ด้านหนึ่ง เขานั่งลงบนเก้าอี้ตัวข้างๆ “นานๆ จะมีวันหยุดยาวนะ นายกับซางจิ้นไม่ไปเที่ยวกันเหรอ?”

 

เยี่ยโจวยิ้มเยาะและกล่าวอย่างเสียอารมณ์ “ถ้าไม่มีอะไร ทำไมฉันต้องไปเที่ยวกับเขาด้วย?”

 

นายทำงี้ไม่ได้นา…” โจวเหวินเต้าลากเก้าอี้มาใกล้เยี่ยโจวและพูดอย่างจริงจัง “นายจะไม่เห็นค่าเขาเพราะว่านายจีบเขาติดแล้วไม่ได้นะ ความรู้สึกมันขึ้นอยู่กับความพยายามในการสะสม…”

 

หลังจากผ่านช่วงเวลาบัดซบนี่มา เยี่ยโจวขี้เกียจเกินกว่าจะปฏิเสธ ส่วนเรื่องที่คนรอบข้างแกล้งแซว มันก็เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา เหมือนที่ซางจิ้นเคยกล่าวไว้ คนอื่นจะพูดอะไรก็เรื่องของเขา อย่างไรก็ตาม เขารู้ดีว่าตัวเองบริสุทธิ์ เยี่ยโจวเขี่ยโทรศัพท์ของเขาเล่นและเปิดเข้าแชทของซูอิ๋นแบบไม่ได้ตั้งใจ

 

เพราะว่าเรื่องชวนเข้าใจผิดของเขาและซางจิ้น ซูอิ๋นโมโหมาก

 

นายกับซางจิ้น… นายกับซางจิ้น…” ซูอิ๋นทำตัวเหมือนโลกกำลังจะแตก เธอมองที่เยี่ยโจวเหมือนว่าสายตาของเธอกำลังซ่อนเข็มไว้และอยากจะใช้มันแทงเขา

 

คนอื่นไม่เชื่อฉันได้ แต่อย่าบอกนะว่าเธอก็ไม่เชื่อฉัน!!” เยี่ยโจวอุทาน พยายามปกป้องตัวเอง “ฉันถ่ายรูปไปให้ใครกันล่ะ??”

 

ซูอิ๋นจ้องมองมาที่เขาและพูดอย่างเกลียดชัง “ตัวนายเองไง!”

 

เธอ

 

ไม่ใช่หรือไงยะตอนแรกนายอยากได้รูปของถังตงตงเลยสัญญาว่าจะแลกรูปกับฉัน

 

ฉัน” เยี่ยโจวสำลัก ไม่สามารถโต้แย้งได้ เขาเปิดมือถือและพูด “งั้นก็รีบๆ แลกซะ รูปของซางจิ้นรกเครื่องฉัน

 

ซูอิ๋นพูดอย่างไม่ไว้ใจ “นี่สำคัญมากนะ ถ้าสมมติว่านายแอบดูรูปพวกนั้นมานานจนคิดอะไรไม่ดีกับซางจิ้น…”

 

ถุยฉันแอบคิดไม่ดีเกี่ยวกับเขา???” เยี่ยโจวยิ้มเยาะ “ไม่ว่าฉันจะชอบใคร ยังไงฉันก็ไม่ชอบเขาแน่ๆ

 

ก็ดีถ้าเป็นงั้น” หลังจากที่ซูอิ๋นได้รูปถ่าย เธอก็ยังไม่ไว้ใจ “ไม่มีอะไรระหว่างนายกับซางจิ้นจริงๆ ใช่ไหม?”

 

ไม่ ไม่ ไม่!” เยี่ยโจวกล่าวอย่างไม่พอใจ “อีกอย่าง ฉันแย่กว่าซางจิ้นมากเหรอทำไมเธอถึงทำหน้าแบบ ‘สิ่งสกปรกไม่ควรแตะต้องซางจิ้น’ กันเล่า?”

 

เพราะไม่มีใครเหมาะสมกับซางจิ้นไง

 

เยี่ยโจวพ่นลมออกมาทางจมูกและคิดในใจถ้าเธอเห็นห้องพักรกเละเทะของซางจิ้น เธอจะรู้ว่าเทพบุตรของเธอก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง

 

หลังจากที่แลกรูปแล้ว ซูอิ๋นก็ถามซ้ำๆ ว่าเขาลบรูปทั้งหมดของซางจิ้นไปแล้วใช่ไหม ก่อนที่จะกลับ เธอก็พูดย้ำอีกครั้ง “รักษาตำแหน่งของนายดีๆ ล่ะไม่ว่าซางจิ้นจะดีขนาดไหน นายห้ามหวั่นไหวนะ!”

 

วางใจเถอะ เรื่องความรักของฉันน่ะ ซางจิ้นไม่เคยเป็นตัวเลือกด้วยซ้ำ” มองภาพถ่ายมากมายของถังตงตงในมือถือ เยี่ยโจวรู้สึกเหมือนตัวเองได้รับการเยียวยา เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดที่จะเกิดขึ้น รวมถึงการสร้างปัญหาให้คนอื่น เยี่ยโจวกล้าที่จะเหลือรูปถังตงตงไว้ในโทรศัพท์แค่สองรูป แถมยังแทรกรูปพวกนี้ไว้ระหว่างภาพวิวมากมาย คนอื่นจะได้ค้นไม่เจอ

 

ตอนบ่ายสอง เยี่ยโจวและโจวเหวินเต้าออกเดินทางไปสถานีด้วยกัน

 

จุดรอเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย โจวเหวินเต้ากับเขาหาเก้าอี้นั่งไม่ได้ด้วยซ้ำ

 

เยี่ยโจวยืนพิงราวบันได ส่วนโจวเหวินเต้านั่งบนกระเป๋าเดินทาง ทั้งสองคนหาเรื่องคุยเล่นกัน

 

เสียงประกาศเตือนดังขั้น เยี่ยโจวเหลือบมองตั๋วรถไฟ เมื่อเห็นว่ายังไม่ใช่ขบวนของตัวเอง เขาตั้งใจจะละสายตาตอนที่สบตากับผู้ชายอีกคนแบบไม่ได้ตั้งใจ เขารีบหันหน้าหนี ใจของเขาเต้นแรงขึ้น

 

ซางจิ้นมาอยู่ที่สถานีได้อย่างไรไม่ใช่ว่าบ้านเขาอยู่แถวนี้เหรอ?

 

รถไฟฉันใกล้มาแล้ว โจว ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ ดูกระเป๋าให้ฉันด้วย

 

เยี่ยโจวตอบรับอย่างไม่มีสติ ได้แต่ภาวนาให้โจวเหวินเต้าไม่เห็นซางจิ้น

 

อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปตามที่เขาขอ

 

เยี่ยโจวซ่อนตัวจากซางจิ้น แต่นั่นไม่ได้แปลว่าซางจิ้นจะซ่อนตัวจากเยี่ยโจว

 

โจวเหวินเต้าเพิ่งเดินออกไปได้ครู่เดียวตอนที่ซางจิ้นเดินมาหยุดอยู่ข้างเยี่ยโจว สีหน้าของเขาดูประหลาดใจยิ่งกว่าเยี่ยโจวอีก “เยี่ยโจวนายมาทำอะไรที่สถานี?”

 

ไม่ใช่ว่าฉันต้องถามนายหรือไง???” เยี่ยโจวพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ “บ้านนายอยู่แถวนี้ไม่ใช่เหรอ?”

 

พ่อแม่ฉันตั้งใจว่าจะไปเที่ยวกันตอนวันชาติ พวกเขาเดินทางไปก่อน แล้วนี่ฉันก็กำลังจะตามไป” ซางจิ้นกอดอกและพิงราวบันไดเหมือนเยี่ยโจว เขาเหม่อมองผู้คนมากมายด้านหน้าเขา “ถ้าฉันรู้ว่านายจะไม่อยู่ที่หอพักช่วงวันหยุด ฉันก็จะปฏิเสธพวกเขาไปแล้ว ใครอยากจะออกไปเที่ยวตอนวันชาติกัน คนเยอะจะตาย

 

ยิ่งเยี่ยโจวฟัง เขาก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ เขาขัดซางจิ้น “เดี๋ยวนะ หมายความว่าไงนายว่าฉันเหรอ??”

 

ซางจิ้นบอกกับตัวเอง “ลืมไปซะเถอะ อย่างแย่ที่สุด ฉันก็แค่นอนเล่นในโรงแรม

 

ก็เพราะนายฉันถึงจะกลับบ้านไงมหาลัยเพิ่งเปิดเทอมมาได้เดือนเดียวเอง ไม่งั้นฉันจะกลับบ้านทำไม!” เยี่ยโจวเกือบจะบ้าตาย เขาบอกเลยนะว่าถ้าเขาเจอซางจิ้นเมื่อไหร่ จะไม่มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นเลย!

 

ซางจิ้นหลุบตาลงเหมือนเขาพร้อมจะหลับไม่ช้าก็เร็ว “นายยังเอาตั๋วไปขอเงินคืนได้นะ

 

ทำไมฉันต้องขอเงินคืนถ้าใครจะต้องขอเงินคืน คนๆ นั้นก็ควรเป็นนาย!”

 

ฉันไม่สน เอาเถอะ ข่าวลือพวกนั้นไม่เกี่ยวกับฉัน” ซางจิ้นหาวและพูดต่อ “ด้วยความหวังดี โจวเหวินเต้ากำลังเดินมาทางนี้ด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นมาก

 

ช่วยอย่าทำหน้าจริงจังเวลาพูดอะไรที่ฉันไม่อยากได้ยินจะได้ไหม?” เยี่ยโจวไม่ต้องหันไปดูก็รู้ว่าสีหน้าของโจวเหวินเต้าเป็นอย่างไร “ทำเป็นว่าเราเพิ่งเจอกันนะ

 

พวกเราไม่ได้นัดกันอยู่แล้ว

 

มันเป็นความจริงการยืนยันแบบนี้ก็มีแต่จะทำให้เขากับซางจิ้นดูเหมือนว่ากำลังพยายามจะซ่อนอะไรไว้ แต่เยี่ยโจวก็ยังไม่สบายใจอยู่ดี เขากล่าวอีกครั้ง “งั้นนายก็อย่าพูดอะไรไร้สาระ

 

เมื่อเห็นว่าร่างของโจวเหวินเต้ากำลังใกล้เข้ามา ซางจิ้นก็นิ่งคิดและถามว่า “ได้ แล้วถ้าฉันทำงั้น นายจะตอบแทนฉันยังไง?”

 

ตอบ… ตอบแทน??”

 

ซางจิ้นยักไหล่และกล่าว “เอาเถอะ ฉันไม่ได้สนใจ…”

 

เยี่ยโจวเกลียดสีหน้า ‘ไม่มีอะไรสำคัญ’ ประเภทนี้ของซางจิ้นที่สุด ไม่มีทั้งความต้องการหรือความอยาก เหมือนกับว่าไม่มีอะไรที่สามารถทำร้ายเขาได้ แต่คนที่อยู่ในตำแหน่งด้อยกว่าในตอนนี้ก็ต้องยอมอ่อนข้อ เขาพูดอย่างเกลียดชัง “นายต้องการอะไร?”

 

หลังจากกลับไปที่มหาลัย ไปช่วยฉันจัดห้องที

 

ไม่ใช่ว่าฉันจัดให้นายไปแล้วเหรอ?”

 

ซางจิ้นพูดอย่างมั่นใจ “มันรกอีกแล้ว

 

เมื่อเห็นว่าโจวเหวินเต้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เยี่ยโจวรีบบอก “ได้ๆๆ ไม่มีปัญหา อย่าพูดอะไรมั่วๆ ออกมานะ ให้ฉันพูดก็พอ

 

โย่ ซางจิ้นไม่ใช่เหรอ??” สีหน้าของโจวเหวินเต้าเหมือนกับที่ซางจิ้นบรรยายไว้ จริงๆ มันเกินกว่าที่คำบรรยายของซางจิ้นว่าไว้อีกด้วย เขากระแทกเยี่ยโจวและกระซิบ “นายโกหก นายบอกฉันว่าพวกนายไม่มีนัดกัน

 

ไม่ได้นัดกัน ฉันแค่จะกลับบ้าน” เยี่ยโจวแสดงตั๋วของเขา และเอ่ยสั้นๆ “กลับบ้าน!”

 

โจวเหวินเต้ามองไปที่เยี่ยโจว เมื่อเห็นว่าคงล้วงข้อมูลอะไรจากอีกฝ่ายไม่ได้ เขาเลยหันไปหาซางจิ้นและยิ้มอย่างประจบประแจง “ซางจิ้น นายจะไปไหนเหรอ?”

 

ซางจิ้นเหลือบมองไปทางเยี่ยโจว เยี่ยโจวส่งสัญญาเตือนให้เขาด้วยสายตา

 

ฉันแค่มาส่งคนบางคน

 

นาย” เยี่ยโจวเบิกตากว้างทันที เขาบอกก่อนหน้านี้อย่างชัดเจนแล้วนี่ว่าจะไปเที่ยว ทำไมมันถึงเปลี่ยนเป็นส่งคนบางคนน่ะ???

 

โอ้~~~” โจวเหวินเต้าลากเสียงยาว ขยิบตาให้กับเยี่ยโจว “ส่งคนบางคน

 

ก็นะ แต่” ไม่รอให้ซางจิ้นพูดจบ โจวเหวินเต้ามองที่เลขตั๋วและรีบคว้ากระเป๋าออกตัววิ่งทันที ไอ้หยา ฉันไปไม่ทันแน่เลยไปก่อนนะ กลับไปหอแล้วค่อยคุยกัน!

 

เมื่อเขามองไม่เห็นร่างของโจวเหวินเต้าอีกต่อไป สีหน้าของเยี่ยโจวก็มืดหม่น เขากระชากโค้ทของซางจิ้นและกล่าว นายแค่ต้องบอกความจริงไป ทำไมต้องโกหกล่ะพูดไปอย่างนั้น เขาก็เข้าใจว่านายมาส่งฉันน่ะสิ!

 

ซางจิ้นดึงชายโค้ทของเขาออกมาจากมือของเยี่ยโจวและมองเขานิ่งๆ เขาหยิบตั๋วออกจากกระเป๋ากางเกงและถือค้างไว้ตรงหน้าของเขา

 

เมือง A ไปเมือง D รถไฟความเร็วสูง ขบวนที่ 2” เยี่ยโจวนิ่งไปทันที เขาหยิบตั๋วของเขาเองออกมา มองมันกับตั๋วของอีกฝ่ายสลับไปสลับมา ทั้งสถานที่ทั้งขบวนบนตั๋วทั้งสองเหมือนกันเป๊ะ

 

หรือนายอยากให้คนอื่นเข้าใจว่าพวกเราจะไปเที่ยวด้วยกันล่ะ?”

 

 

 

*

 

 

 

ไม่มีใครเชื่อเธอแล้วล่ะ เยี่ยโจว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.41K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5403 เมากาวในดงนิยายวาย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2564 / 23:14
    เป็นเราเราก็คงรำคาญเพื่อนคนอื่นเหมือนกัน555 จิ้นอยู่นั่นแหละ มันบั่บ ฮึ่ยยย
    #5,403
    0
  2. #5393 PiyaaRr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 00:16
    เรื่องมันไหลไปไกลกว่าที่น้องโจวคิด น่าเห็นใจ
    #5,393
    0
  3. #5381 LUKKADE31 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2564 / 09:39
    เวทนาน้องเค้านะคะเอาจริง555555555
    #5,381
    0
  4. #5372 sam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:24

    สงสารเขานะคะ 5555

    #5,372
    0
  5. #5279 Apoptosis (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 11:08
    อีพระเอกนี่ยังไงน้าาาาาาา 55555555555
    #5,279
    0
  6. #5233 AyohChutikran (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 00:20
    อย่างแรกคือแอบไม่ชอบเพื่อนๆรอบๆตัวนายเอก บางทีก้อคิดเองเออเองนะ เข้าใจนายเอกตรงที่มันน่ารำคาญและโมโหอ่ะ ก้อไม่ได้ชอบจริงๆนี้หว่า ยัดเยียดทำไมก่อน

    แต่ใดๆก้อคือจุดเริ่มต้นของเรื่องไง

    จริงๆแอบคิดว่าพระเอกอ่ะแหละชอบนายเอก ฮิฮิ มีความตัดพ้อ เวลาอ่านพยายามมองข้ามเพื่อนๆปสดของนายเอกรัวๆ ปวดหัว แซวทำพ่อง ไม่สนใจครสเพื่อนตัวเองเลย
    #5,233
    3
    • #5233-2 $.FABL 0F GIRL.$(จากตอนที่ 4)
      3 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:43
      +1 ค่ะ
      #5233-2
    • #5233-3 TararatTain(จากตอนที่ 4)
      4 มีนาคม 2564 / 12:14
      +100000000000000
      #5233-3
  7. #5161 Fueled me (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 23:48
    ตลกร้ายเกิ้น555555555 อะไรจะบังเอิญขนาดนั้นกันล่ะ อ่ยยยยยย
    #5,161
    0
  8. #5138 knunkim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 08:51
    บังเอิญแค่หนึ่งครั้งยังเรียกได้ว่าบังเอิญแต่สองสามครั้งนี่มันก็อยู่นาาาา
    #5,138
    0
  9. #5078 kanyaest (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 09:44
    เดี๋ยวก่อนซางจิ้น!!! มันบังเอิญเกินไปมั้ยหึ่มมมมม
    #5,078
    0
  10. #5031 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 18:27
    แน่ะ บังเอิญแหละ ไม่มีไร๊เล๊ยยยย
    #5,031
    0
  11. #5021 Peed33 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 08:56
    แกจงใจ!!!! แก-จง-ใจ!!! ฮั่นแน่ ชอบน้องอะเด้ ฮั่นแน่ๆๆๆ
    #5,021
    0
  12. #4935 fenze11 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 19:29

    ททำไมไ้ด้กลิ่นตุๆ บังเอิ้นไปมั้ยยย โลกนี้ไม่มีความบังเอิญหรอกนะ...

    #4,935
    0
  13. #4856 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 22:14
    ซางจิ้นนี่มาเหนือตลอด ไม่ใช่ว่าเทอก็ชอบเค้านะ
    #4,856
    0
  14. #4837 alittletigerp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 17:55
    จงใจปะ5555555555
    #4,837
    0
  15. #4823 Lemonade.Candy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 02:54
    บอกกูที บังเอิญใช่ไหมมมมม
    #4,823
    0
  16. #4801 keyga (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 13:42
    ซางจิ้นนายมีพิรุธจริงๆนะ
    #4,801
    0
  17. #4632 sunsansun2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 23:04
    ยอมเถอะรู้กกก
    #4,632
    0
  18. #4578 bowlchan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 17:20

    จบแล้วค่ะอาโจว เธอหนีชะตากรรมนี้ไม่พ้นหรอก 55555555

    #4,578
    0
  19. #4564 katooyaoi9080 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 19:37
    ทุกอย่างคือลงล็อค ซาวจิ้นนาวร้ายนะคะ ดูออก
    #4,564
    1
    • #4564-1 katooyaoi9080(จากตอนที่ 4)
      8 มกราคม 2563 / 19:37
      ซาง* นาง* แงง นิ้วเบียด
      #4564-1
  20. #4541 Wawaandrabbit (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 18:55
    ซางจิ้น นางดูร้ายอะ
    #4,541
    0
  21. #4489 พระจันทร์ตะวันออก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 16:56
    ซางจิ้นร้ายมากค่ะหัวหน้า!
    #4,489
    0
  22. #3949 Noodee Kunentarasai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 19:35
    ซางจิ้น นายดูแผนสูง
    #3,949
    0
  23. #3882 meetyk13 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 16:45
    ทำไมรู้สึกว่าซางจิ้นมันเเอบร้ายวะคะ
    #3,882
    0
  24. #3276 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:48
    สงสารน้อง ซางจิ้นมันร้าย มันร้ายยยยยยย
    #3,276
    0
  25. #3156 whatthenang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 22:19
    นี่เอ็งจงใจใช่มั้ยยยยยยยย
    #3,156
    0