[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 44 : Chapter 44 | ผมชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,147 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 44

 

 

 

.

 

 

 

เมื่อทั้งสองเข้าไปในหอพัก เหวินเหรินซวี่ที่กำลังเช็ดผมก็ประหลาดใจ “พวกนายสองคนขับรถไปไม่ใช่เรอะทำไมตัวเปียกโชกมาแบบนั้น??”

 

กระถางต้นไม้มันตกลงไปด้านล่าง พวกเราไปเก็บขึ้นมาน่ะ” เยี่ยโจวเดินเข้าไปเขย่าร่มในห้องน้ำและแขวนมันไว้กับราวแขวนก่อนจะถอดเสื้อกันหนาวที่เปียกแฉะออก จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้เปียกฝนอะไรขนาดนั้น ความชื้นไม่ได้แพร่ไปถึงเสื้อเชิ้ตแขนยาวด้านใน ในทางตรงกันข้ามซางจิ้นวิ่งตากฝนมาตั้งแต่หลังคลาสจบ ตอนแรกเขาคิดจะหยิบผ้าขนหนูแห้งๆ ไปปาใส่หัวของซางจิ้น แต่เขาก็เห็นว่ามือของอีกฝ่ายเปื้อนเลอะไปด้วยโคลน “ไม่ไปอาบน้ำก่อนล่ะ

 

ขอฉันจัดการนี่ก่อน” ซางจิ้นกล่าว ตั้งท่าจะวางกระถางดินเหนียวที่แตกลงไปบนโต๊ะที่มีแต่หนังสือ

 

เดี๋ยว!!” เยี่ยโจวสาวเท้าไปสองสามก้าว ย้ายหนังสือทั้งหมดมาที่โต๊ะของเขาเองก่อนจะวางกระดาษร่างไว้ตรงพื้นที่ที่ว่าง “เอามาวางตรงนี้

 

เพราะมันเป็นต้นอ่อนสตรอว์เบอร์รี่ เยี่ยโจวเลยซื้อกระถางเล็กๆ เส้นผ่าศูนย์กลางสิบเซนติเมตรมา พอตอนนี้กระถางแตกไป แถมส่วนก้นยังถูกโยนทิ้งใส่ถังขยะไปแล้ว มันเลยต้องพึ่งส่วนด้านข้างของกระถางชิ้นใหญ่ในการโอบอุ้มกองดินขนาดหนึ่งกำมือไว้ ในสภาพอากาศแบบนี้มันไม่ค่อยเหมาะที่จะออกไปซื้อกระถางเท่าไหร่ ซางจิ้นพยายามวางดินในมือลงบนโต๊ะให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ รากส่วนใหญ่ของต้นอ่อนกลายเป็นเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อย ใบไม้ใบใหญ่เหลืออยู่แค่ครึ่งเดียวจากตอนแรก

 

ซางจิ้นขุดเอาต้นอ่อนสตรอว์เบอร์รี่ออกมาจากดินอย่างระมัดระวัง รากสำคัญของมันยังไม่เสียหายอะไร

 

เขารู้สึกหนาวๆ นิดหน่อยเลยขยับต้นอ่อนไปไว้มุมหนึ่งก่อนจะบอกว่า “ช่างมันเถอะ อาบน้ำก่อนแล้วค่อยมาทำต่อ

 

เยี่ยโจวดึงแขนเสื้อขึ้น “เดี๋ยวฉันช่วย

 

ไม่ต้องหรอก นายไปกินก่อนเลย” ซางจิ้นเหลือบมองนาฬิกาบนโต๊ะแล้วบอกว่า “ตั้งแต่เราเรียนเสร็จนี่ก็เกือบชั่วโมงแล้วนะ

 

งั้นเดี๋ยวฉันซื้อข้าวมาให้แล้วกัน

 

โอเค” ซางจิ้นเดินไปที่หน้าต่างและใช้น้ำฝนล้างคราบดินที่เลอะรั้วตาข่ายป้องกัน จากนั้นเขาก็กลับเข้ามาล้างมือแล้วหยิบชุดเข้าไปในห้องน้ำ

 

ตอนที่เยี่ยโจวกลับมา ซางจิ้นเพิ่งอาบน้ำพอดี

 

หลังจากที่กินอาหารแล้ว ซางจิ้นก็หยิบกระดาษลังออกมาทำเป็นกล่องง่ายๆ แล้วใส่ดินเข้าไป เขาย้ายต้นอ่อนมาเสร็จก็เอาไปวางไว้ข้างกระถางของเยี่ยโจว พวกมันดูแตกต่างกันมาก

 

เยี่ยโจวคร่ำครวญ “ตอนเช้ามันทั้งสวยทั้งเจิดจ้า ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงดันเปลี่ยนไปจนจำไม่ได้

 

ก็แค่ภายนอกไหมตราบใดที่ปลูกสตรอว์เบอร์รี่ได้ก็ไม่ต่างกันหรอก” ซางจิ้นดึงต้นอ่อนทั้งสองเข้ามาอีกครั้ง “มันเยี่ยมแล้ว

 

ฝนที่ตกหนักนี้มาอย่างรวดเร็วแต่ก็จากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

 

เช้าวันถัดใส ท้องฟ้าสีครามเหมือนถูกชะล้างจนสะอาดสนใจ ดวงอาทิตย์ลอยเด่นบนฟ้าอีกครั้ง จากประสบการณ์เมื่อวานนี้ ไม่ว่าใครจะพูดอะไร เยี่ยโจวก็ไม่กล้าวางต้นอ่อนทั้งสองไว้ข้างรั้วอีก

 

ใบไม้ยื่นออกมาจากหน้าต่างเหมือนเรียกหาแสงแดดด้านนอก เยี่ยโจวปิดหน้าต่างลง ตั้งใจให้พวกมันอาบแดดผ่านกระจก เขาปลอบไปด้วย “ได้แดดน้อยๆ ดีกว่าตายไปนะพวกนาย

 

ครั้งนี้อากาศทั้งสดใสและแดดจัด ฝนที่ตกลงมาติดต่อกันหลายวันในที่สุดก็หยุดลง เป็นสัญญาณดีของวันหยุดวันแรงงานที่จะมาถึง

 

ช่วงวันหยุดสามวัน ถ้าบ้านไม่ได้อยู่ใกล้มหาลัย นักศึกษาส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะอยู่ที่ม. อย่างไรก็ตาม ใช้เวลาสามวันที่ม. ก็อาจจะดูเสียเปล่าไปหน่อย เด็กบางคนจะใช้สามวันสองคืนนี้ไปเที่ยวพื้นที่ใกล้ๆ ยกตัวอย่างก็เช่นหลิวอวี้เทียนกับเหวินเหรินซวี่ห้อง 405

 

หลิวอวี้เทียนถือกระเป๋าเดินทาง พูดขึ้นว่า “วันหยุดรอบนี้พวกนายวางใจได้เลยพวกเราจะกลับมาหลังคืนที่สามนะ

 

เหวินเหรินซวี่ทำตัวเป็นลูกคู่ “ก็คือพวกนายสองคนใช้วันหยุดนี้ไปเที่ยวก็ได้ ไปเที่ยวด้วยกันเป็นวิธีเพิ่มความสัมพันธ์แบบรวดเร็วนะ

 

เยี่ยโจวยิ้มแบบไม่ถึงดวงตา “ฉันอยากถามนายมานานละนายกับหลิวอวี้เทียนอยู่ด้วยกันทุกวัน แล้วนี่ก็จะไปเที่ยวเพิ่มความสัมพันธ์ด้วยกัน เทียบกับฉันกะซางจิ้นแล้ว พวกนายสองคนเป็นแฟนกันใช่ป่ะ?”

 

คนเป็นเกย์ก็มองทุกคนเป็นเกย์เหมือนกันจริงๆ!” หลิวอวี้เทียนว่าพลางปรายตามองเหวินเหรินซวี่ด้วยความไม่พอใจ “นายคิดว่าฉันอยากไปกับหมอนั่นเหรอถ้าไม่ใช่เพราะว่าอยากไปเที่ยวแต่ไม่มีสาวน้อยไปด้วยน่ะ?”

 

ฉันผิดอะไรคนที่ขาดทุนมันฉันนี่!” เหวินเหรินซวี่ร้องเหอะ “ถ้าฉันไปคนเดียว จากสิบรอบก็ต้องมีสักรอบแหละที่ตกสาวได้ ถ้าไปกับนายโอกาสสักครั้งยังไม่มีเลยมั้ง

 

เยี่ยโจวถามอย่างใคร่รู้ “อย่างนายไปตกใครได้ด้วยเหรอเธอเป็นคนแบบไหนกัน?”

 

หลิวอวี้เทียนพูดด้วยความรังเกียจ “ก็แค่ถามทางไม่ใช่หรือไงยังจะนับว่าตกใครได้อีกเนอะ

 

เยี่ยโจวสำลัก คิดว่าตัวเองพลาดมากที่ไปพูดขัด

 

เหวินเหรินซวี่มองเขาด้วยสายตาหยิ่งยโส “เวลาฉันอยู่กับนาย คนอื่นคงไม่กล้าเดินมาถามทางด้วยซ้ำ

 

ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอกป่ะ?” เยี่ยโจววางคางของเขาไว้บนหลังเก้าอี้ “ฉันว่าเทียนเอ๋อร์ของเราก็ดูเป็นลูกผู้ชายออก

 

แน่นอน” หลิวอวี้เทียนเกาหัวแกรกๆ “โจวรสนิยมดีจริงๆ

 

ซางจิ้นมองพวกเขาแบบไม่เห็นด้วย “อ้วนล่ำไม่ได้แปลว่าเป็นลูกผู้ชายนะ

 

หลิวอวี้เทียนพลันรู้สึกถึงความหนาวเหน็บที่ด้านหลังอย่างอธิบายไม่ได้ เขารีบยิ้มประจบ “ซางจิ้นน่ะลูกผู้ชายที่สุดแล้ว ทั้งเก่งทั้งหล่อ เวลามีกิจกรรมอะไร ถ้าฉันได้อยู่กลุ่มเดียวกับซางจิ้น ฉันจะรู้สึกปลอดภัยทุกทีเลย

 

เหวินเหรินซวี่เห็นด้วย “ฉันคิดงั้นเหมือนกัน จะงานกลุ่มหรือรายงานสำรวจ ถ้าอยู่กลุ่มเดียวกับซางจิ้นไม่ต้องกลัวเรื่องหน่วยกิตวิชาเลย

 

เยี่ยโจวไม่อยากจะเชื่อ “เวลาอยู่กลุ่มเดียวกับฉันพวกนายก็ไม่ต้องกังวลเหมือนกันนั่นแหละ

 

หลิวอวี้เทียนมองเวลา “อยู่คุยไม่ได้ละ ไม่มีเวลาแล้ว

 

พวกนายสองคนก็ดูแลห้องดีๆ นะ” เหวินเหรินซวี่ยิ้มต่ำตม เน้นที่คำว่า ‘ดูแลดีๆ’ เป็นพิเศษ

 

เยี่ยโจวแผดเสียง “ออกไป๊!”

 

ซางจิ้นโดดลงมาจากเตียงก่อนจะเดินไปดูการเติบโตของต้นอ่อนสตรอว์เบอร์รี่ เขาเช็คจนแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยถึงลุกขึ้นเดินไปล้างหน้าล้างตาที่อ่างล้างมือ

 

หอพักเงียบสงบ เยี่ยโจวเอนหลังพิงกับเก้าอี้ ตั้งใจว่าจะอ่านชีวประวัติบุคคลที่เขายังอ่านไม่จบเมื่อคืน

 

ซางจิ้นล้างหน้าเสร็จก็สะบัดมือที่ยังไม่แห้งดีใส่หัวของเยี่ยโจว

 

หยดน้ำกระเด็นใส่เต็มหน้า เยี่ยโจวหันมาจ้องตาขวาง

 

ไปข้างนอกไหม?”

 

เยี่ยโจวจดเลขหน้าที่มุมขวาล่างไว้ ปิดหนังสือลงก่อนจะถามว่า “ไปไหน?”

 

จะฤดูร้อนแล้ว ดูเสื้อผ้าสิ

 

เยี่ยโจวนิ่งคิดไปชั่วครู่ เขาเหมือนจะยังไม่มีเสื้อผ้าหน้าร้อนใหม่ๆ เลย “ไปกัน

 

ห้างสรรพสินค้าคึกคักมากในวันแรงงาน ธุรกิจมากมายต่างป่าวประกาศโปรโมชั่น พวกผู้ชายซื้อเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญกับเสื้อผ้าแค่สองราว

 

ซางจิ้นไม่ได้เรื่องมากอะไรเกี่ยวกับเสื้อผ้าตราบใดที่มันใส่สบายและดูดี เยี่ยโจวเองก็คิดเห็นแบบเดียวกัน

 

ทั้งสองเดินเข้าร้านไปชิลๆ เสื้อผ้าส่วนใหญ่ในร้านดูเรียบง่ายแถมราคาก็จับต้องได้ หลายคนกำลังทำท่าทำทางถือเสื้อผ้าทาบกับลำตัว

 

เยี่ยโจวเดินไปรอบๆ แล้วหยิบเสื้อผ้าที่หลายๆ คนกำลังลองขึ้นมา เขากล่าว “อันนี้โอเคเลย ไม่แปลกใจที่มีแต่คนชอบ

 

ซางจิ้นชำเลืองมอง “ไปลองสิ

 

เยี่ยโจวหาไซส์ของตัวเองและเข้าไปในห้องลองเสื้อ

 

หนึ่งนาทีต่อมา ผู้คนรอบๆ ที่กำลังลองชุดเดียวกันหันมามองเขาเป็นตาเดียว

 

เยี่ยโจวยืนอยู่ด้านหน้ากระจกและจัดชุดบนตัว ผู้ชายที่เพิ่งหยิบชุดตัวเดียวกันมาละทิ้งความคิดที่จะลองชุดไปแบบเงียบๆ

 

ไอ้การลองชุดตัวเดียวกับคนแบบนี้มันน่ากลัวเหลือเกิน …

 

จะอย่างไร หากพวกเขาสวมชุดเดียวกันกับใครสักคนแบบไม่เกรงกลัว คนที่หน้าตาไม่ดีจะเป็นฝ่ายอับอายเอง

 

ใส่ชุดเดียวกัน ยืนหน้ากระจกบานเดียวกัน ความแตกต่างที่น่าอนาถนี้ก็เหมือนกับช่องว่างระหว่างนายแบบกับคนซื้อ ที่สำคัญคือนายแบบมีหน้าตาดูดีเป็นของตัวเอง ในขณะที่คนซื้อก็เหมือนต้องมาเผชิญกับกล้องความละเอียดสูง

 

หลังจากนั้น ตราบใดที่ซางจิ้นหรือเยี่ยโจวลองเสื้อ คนที่ตั้งใจจะซื้อชุดนั้นๆ ก็จะรู้ตัวเองแล้วหลีกเลี่ยง

 

พนักงานทั้งรักทั้งชังพวกเขา อยากจะให้ทั้งสองมาเป็นหุ่นโชว์เสื้อให้ แต่ก็ต้องปวดใจเมื่อได้เห็นลูกค้าที่ตอนแรกสนใจชุดวางมันลงทีละตัวๆ

 

หลังจากเดินไปเดินมาอยู่เกือบชั่วโมง ทั้งคู่ก็เลือกซื้อเสื้อผ้าเสร็จ

 

เดี๋ยวนะ มีคนโทรมา” ซางจิ้นหยิบโทรศัพท์ออกมา เบอร์ของฉินเฟยแสดงอยู่บนนั้น เขาลังเลไปครู่หนึ่งก่อนจะกดรับสาย

 

เขาไม่ได้คิดว่าพอกดรับแล้วจะได้ยินเสียงของซางโยวโยว ซางโยวโยวดูเศร้าโศกมาก เธอบ่นว่าเขาไม่กลับบ้านนานเกินไปแล้ว

 

เดี๋ยวคืนนี้พี่กลับไป” ซางจิ้นวางสายแล้วพูดอย่างรู้สึกผิด “คืนนี้นายต้องอยู่เฝ้าห้องคนเดียวนะ

 

แล้วไง ฉันโตแล้วแมะ” เยี่ยโจวไม่ได้คิดอะไรมาก “ฝากบอกโยวโยวหน่อยแล้วกันว่าฉันชอบกระต่ายที่เธอให้มามากเลย

 

ช่วงที่เดินผ่านโซนวิดีโอเกม เยี่ยโจวก็หันไปเห็นตู้คีบตุ๊กตาเรียงกันเป็นแถบๆ “เล่นสักหน่อยไหม?”

 

ซางจิ้นมองตามสายตาของเขาไป กล่าวว่า “ถ้านายอยากได้ตุ๊กตาก็ไปซื้อสักตัวสิ ทำไมนายถึง…”

 

นายไม่เข้าใจอ่ะ” เยี่ยโจวดึงแขนเสื้อขึ้นแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์เพื่อแลกเหรียญเล่นเกม เขาหยิบเงินออกมาห้าสิบหยวนและได้เหรียญเกมมาสิบเหรียญ หลังจากที่ชั่งน้ำหนักเหรียญเกมในมือแล้ว เยี่ยโจวก็ถามว่า “ตุ๊กตาที่คีบได้กับตุ๊กตาที่ซื้อมามันต่างกันมากเลยนะ

 

เยี่ยโจวเดินดูตู้คีบตุ๊กตามากมายแล้วหยุดลงที่หน้าตู้หนึ่ง “แมวน้อยสีชมพูนี่เป็นไงคีบขึ้นมาเอากลับไปเป็นของขวัญให้โยวโยวไป

 

ซางจิ้นหยอดเหรียญเกมเข้าไปสองเหรียญ เขาบังคับที่คีบให้ขยับไปอยู่เหนือหนึ่งในลูกแมวทั้งหลาย หลังจากที่มั่นใจก็กดปุ่มยืนยันไปในทันที

 

ที่คีบในตู้มักจะคลายออกเวลาที่จับได้เสมอ นี่ก็ไม่ใช่ข้อแม้ หลังจากที่เคลื่อนไปในอากาศได้ไม่กี่วิ เจ้าเหมียวสีชมพูก็หล่นตุ้บลงไปที่เดิม

 

จิ๊…”

 

ฮี่ฮี่” เยี่ยโจวยื่นเหรียญเกมให้อีกสองเหรียญ “ต่อๆ

 

หลังจากที่โศกนาฏกรรมดำเนินไปอีกสามครั้งติด เยี่ยโจวไม่ต้องพูดอะไรมาก ซางจิ้นก็หันมาแบมือใส่อีกคน

 

ซางจิ้นลองอีกสองครั้ง ได้เหรียญมาแล้วเขาก็วางแผนไว้ล่วงหน้า

 

รอบนี้พอที่คีบขยับลงมามันก็สั่นเล็กน้อย แต่ทันทีที่ที่คีบจับได้ แขนของเจ้าแมวก็ติดอยู่กับที่คีบพอดี พอที่คีบลอยขึ้นมามันเลยไม่สะบัดตุ๊กตาออก มันเคลื่อนไปสั้นๆ พร้อมกับตุ๊กตาที่ห้อยอยู่ และหลังจากระยะทางสั้นๆ นี้ ตุ๊กตาก็หล่นลงมาจนได้

 

ซางจิ้นเขย่าตุ๊กตาที่เพิ่งได้รับมาด้วยดวงตาเป็นประกาย

 

ไม่เลว ไหนฉันลองบ้าง” เยี่ยโจวยินดีกับการแข่งกับซางจิ้นอยู่แล้ว

 

สิบห้านาทีต่อมา เหรียญเล่นเกมถูกใช้จนหมด เยี่ยโจวกับซางจิ้นได้ตุ๊กตามาคนละสี่ตัว

 

เยี่ยโจวใส่ตุ๊กตาทั้งหมดเข้าไปในถุงของซางจิ้น “หวังว่าองค์หญิงน้อยจะชอบพวกมันนะ

 

เธอจะชอบพวกมัน กระต่ายหนึ่งตัวแลกได้ตั้งเยอะ กำไรแล้วแหละ

 

สองหนุ่มถือของพะรุงพะรังก่อนจะเรียกแท็กซี่ที่สถานี ซางจิ้นเข้าไปนั่งในรถ เขากดปุ่มให้หน้าต่างเปิดลงมาแล้วหยิบตุ๊กตาออกมาจากถุง “นี่ให้นาย

 

มันคือแมวสีชมพูที่ซางจิ้นคีบได้ตัวแรก

 

มันสาวน้อยไปมั้ง…” เยี่ยโจวลังเลที่จะรับมา เขาประท้วง “เอาตัวอื่นมาให้ฉัน

 

ซางจิ้นหัวเราะ “การประท้วงเป็นโมฆะ” ระหว่างที่เยี่ยโจวกำลังงุนงงเขาก็บอกคนขับให้ออกรถ

 

มองตามฝุ่นควันไป เยี่ยโจวกำตุ๊กตาแมวเหมียวแน่นแล้วพูดด้วยความโมโห “เลวมาก ใช้กลยุทธ์ชายงามแบบงี้ได้ไง!”

 

 

 

.

 

 

 

เห็นพวกนางแล้วอยากมีแฟนเลย

---อะไรนะ ยังไม่ใช่แฟนกันเหรอ

บ้าน่ะแก นี่มันแฟนกันแล้ว ¯\_()_/¯

 

ปล. อ้วนล่ำไม่ได้แปลว่าเป็นลูกผู้ชายนะ – ซางจิ้น2019 อ่ะร้องไห้กันหมดแล้ว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.147K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5201 Fueled me (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 19:00
    กิจกรรมของเพื่อนสนิทนี่มันจะน่ารักเกินไปรึเปล่า!??
    #5,201
    0
  2. #5097 kanyaest (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 11:46
    ยัยน้องโจวเห็นยิ้มซางจิ้นแล้วตาพร่าปฏิเสธไม่ออกเลยสินะ
    #5,097
    0
  3. #4896 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 02:20
    น่ารักมากเลย
    #4,896
    0
  4. #4708 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:30
    เค้าควรแต่งกันได้แล้ว
    #4,708
    0
  5. #4666 227onfire (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 15:09
    แบบ ตัวติดกันเป็นธรรมชาติมากนะ พวกนาย ใจนายไม่เป็นของนายกันแล้วหว่ะ
    #4,666
    0
  6. #3316 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 02:52
    คนเขาดูออกหมดแล้วปะว่าชอบกันอะ เห้อ
    #3,316
    0
  7. #3256 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 08:00
    เง้ยยยยยยย
    #3,256
    0
  8. #2625 Maylyunho (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 13:28
    เดทนี้มีความสุขจริงๆนะคะ อิอิ
    #2,625
    0
  9. #2502 Taetaemnae (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 08:54
    เหลือแค่เอ่ยปากเถอะ
    #2,502
    0
  10. #2438 Ruruka Buta (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 12:14
    โมเม้นแฟนกันชัดๆๆๆ
    #2,438
    0
  11. #2354 M.U.P (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 18:54
    ซางจิ้นคือชัดเจนละนะ
    #2,354
    0
  12. #2118 palm4588 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:06
    ละมุนอะไรขนาดนี้
    #2,118
    0
  13. #2041 ShamanWcat (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 18:09
    ซางจิ้นนี่มัน55555 แฟนเฟินอะไร๊ นี่เพื๊อนนนน---
    #2,041
    0
  14. #1962 Choikim Hanna (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 18:12
    ซางจิ้นปากร้ายยย 555
    #1,962
    0
  15. #1888 palllll (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:22
    เป็นแฟนกันเร็ว
    #1,888
    0
  16. #1887 fristlove (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 08:19
    น่ารักอ่าาาาา
    #1,887
    0
  17. #1886 Chomp_blaaZ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 00:56
    ร้ายขึ้นทุกวันๆเลยนะซางจิ้น
    #1,886
    0
  18. #1884 ข้าน้อย (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 11:22

    อ่ะชมพู้ชมพู

    #1,884
    0
  19. #1876 หางสีเงิน (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:15
    จะวูบ​ หวานไปแล้วย่ะ​ แฟนฉันยังไม่ทำแบบนี้เลยนะ!
    #1,876
    0
  20. #1874 radon86 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:27
    ซางจิ้นนายนี่ช่าง ร้าบกาจ//เสียง รอน วีสลีย์
    #1,874
    0
  21. #1872 FaFa_Fangs (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 16:42
    กลยุทธ์ชายงามได้ผล เพราะเราหวั่นไหวนะโจววววววว
    #1,872
    0
  22. #1871 你我 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 15:43

    นี่มันสามีภรรยาที่อยู่อาศะยร่วมกันมานานแล้วต่างหาก!!!

    #1,871
    0
  23. #1869 sci-ch (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 13:10
    เป็นแฟนกันเถอะ เป็นได้เลยไม่ต้องเกรงใจใครด้วย
    #1,869
    0
  24. #1868 openalltime (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 12:01
    เมื่อไหร่จะเป็นแฟนกันนะ
    #1,868
    0
  25. #1867 sakura17 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:59
    ขำซางจิ้นหึงได้แม้กระทั่งเพื่อน555
    #1,867
    0