[นิยายแปล/BL] ทุกๆ คนคิดว่าผมชอบเขาครับ (end)

ตอนที่ 17 : Chapter 17 | ผมไม่ชอบเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,390 ครั้ง
    19 ก.ย. 62

 

 

 

Chapter 17

 

 

 

.

 

 

 

หลังจากที่ทานและทายาอย่างต่อเนื่อง เท้าของเยี่ยโจวก็อาการดีขึ้น อย่างน้อยข้อเท้าที่บวมก็เปลี่ยนจากเนินเขาย่อมๆ เป็นกองดินเล็กๆ แล้ว

 

พวกคนในห้องใหม่ดูแลเขาดีมาก

 

ยกตัวอย่างก็เช่น เขานั่งอยู่ที่โต๊ะเมื่อครู่ ทันทีที่ขยับเก้าอี้แค่นิดหน่อย เหวินเหรินซวี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ออกปากถาม “โจว อยากได้อะไรไหม?”

 

ไม่มีอะไร ฉันแค่เหนื่อยจากที่อ่านหนังสือนิดหน่อย กะจะหาน้ำกินเฉยๆ…” เยี่ยโจวหยิบแก้วน้ำบนโต๊ะและทำท่ากำลังจะดื่ม เขาแนบริมฝีปากลงไปและพบว่าไม่มีน้ำอยู่ในแก้ว

 

เหวินเหรินซวี่ลุกขึ้นยืนโดยที่ไม่รอให้เยี่ยโจวปฏิเสธ เขาหยิบแก้วทันทีและบอกว่า “เดี๋ยวฉันเทน้ำให้

 

เยี่ยโจวอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ชั่งใจ

 

การที่มีคนในหอคอยดูแลตลอดช่วงเวลานี้ทำให้เยี่ยโจวรู้สึกขอบคุณแต่เขาก็รู้สึกผิดเช่นกัน แม้เขาจะรู้ดีว่าพวกรูมเมทดูแลแบบเต็มใจ แต่ไอ้การที่ตอบแทนอะไรไม่ได้แบบนี้ทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระ ความเร็วในการฟื้นตัวของเท้าง่อยๆ นี่ชักจะช้าเกินไปแล้ว

 

จำนวนครั้งที่เขานวดเท้าของตัวเองด้วยยาเพิ่มมากขึ้นในช่วงสองวันนี้เพื่อที่จะได้เร่งความเร็วในการฟื้นตัวจะได้ไม่ไปเดือดร้อนผู้คนรอบๆ ตัวเขา

 

ร้อนหน่อยนะ” เหวินเหรินซวี่วางแก้วน้ำลงบนโต๊ะของเยี่ยโจวก่อนจะกลับไปนั่งที่ของตัวเอง

 

เยี่ยโจวเหลือบมองเท้าขวาของเขาด้วยอารมณ์งุ่นง่าน ในช่วงพักฟื้นนี้ เขาไม่กล้าทำเรื่องกล้าหาญด้วยกลัวว่าอาการบาดเจ็บที่เท้าจะรุนแรงมากขึ้น สร้างปัญหาให้กับคนรอบตัวไม่จบสิ้น

 

นี่รวมถึงซางจิ้นด้วย

 

เพราะมาอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับซางจิ้น เยี่ยโจวค้นพบอีกเรื่อง

 

ซางจิ้นผู้มีลักษณะเหมือนคนประเภทกระฉับกระเฉง ที่จริงแล้วเป็นคนเก็บตัวขั้นสุด

 

อย่างน้อยก็เวลาที่ไม่มีเรียน เขามักจะสิงอยู่ในหอและออกไปข้างนอกไม่นานเวลาที่ต้องการซื้อบางอย่าง

 

ดังนั้นแล้ว คนที่เยี่ยโจวมีปฏิสัมพันธ์มากที่สุดในห้อง 405ก็คือซางจิ้น

 

อย่างไรก็ตาม เวลาที่รูมเมทอีกสองคนอยู่ ซางจิ้นไม่เคยเอ่ยปากช่วยเขา และแน่นอน เยี่ยโจวไม่ได้ต้องการให้เขายื่นมือมาช่วยเช่นกัน เวลาที่หลิวอวี้เทียนกับเหวินเหรินซวี่ไม่อยู่ ซางจิ้นก็ไม่ได้เจาะจงที่จะช่วยเหลือเขา เวลาที่ซางจิ้นอยากดื่มน้ำ เขาก็จะเทน้ำมาเผื่อเพราะเป็นทางผ่าน หรือบางทีเขาก็จะซื้อข้าวมาให้เวลาที่เขาไปซื้อข้าวของตัวเอง

 

ฉะนั้นถึงแม้ว่าเขาจะยังมีอคติกับซางจิ้นอยู่ เยี่ยโจวก็ต้องยอมรับว่าเขาสบายใจเวลาอยู่กับซางจิ้นที่สุด

 

แน่ล่ะว่าเขาจะไม่มีทางพูดออกไปเด็ดขาด

 

โจว นายจะกินอะไรเดี๋ยวฉันไปซื้อมาให้” หลิวอวี้เทียนถอดหูฟังออกและเดินออกไปกับเหวินเหรินซวี่ ถือบัตรอาหารและขวดน้ำไว้

 

วันนี้อากาศไม่ค่อยดี ฟ้ามืดครึ้มมาตั้งแต่เช้า ฝนเริ่มลงเม็ดกลายเป็นฝนปรอย บ่ายวันนี้เองที่ทำให้สมาชิกทั้ง 4 คนอยู่ในห้องอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา

 

ซาลาเปายัดไส้ก็ได้” เยี่ยโจวหยิบบัตรอาหารออกมาจากกระเป๋าและยื่นมันให้กับหลิวอวี้เทียน “ขอบใจนะ

 

หลิวอวี้เทียนรับบัตรอาหารมา “นายชอบกินซาลาเปายัดไส้จริงนะ ครั้งหน้าฉันจะเรียกนายว่าซาลาเปาเย่แล้ว กินมันทุกคืนเลยนี่ ไม่เบื่อบ้างเหรอ?”

 

ซางจิ้นที่กำลังฝึกอักษรวิจิตรได้ยินประโยคนี้และเหลือบมองเยี่ยโจวแวบหนึ่ง

 

เหวินเหรินซวี่ที่กำลังถือขวดน้ำของตัวเองกับเยี่ยโจวหัวเราะ “นายพูดมากไปแล้ว ซางจิ้น ไปซื้ออะไรกินไหม?”

 

ซางจิ้นก้มหัวของเขาลงอีกครั้งเพื่อเขียนตัวอักษร “ไม่ล่ะ ฉันยังไม่รู้เลยว่าจะกินอะไร อีกพักหนึ่งเดี๋ยวฉันลงไปดูเอง

 

หลังจากที่สองคนนั้นจากไป เยี่ยโจวที่กำลังจับเข่าซ้ายของตัวเองก็มองซางจิ้นและสงสัย “ทำไมนายไม่ไปกับพวกเขาล่ะซางจิ้นไม่ชอบทำอะไรเป็นกลุ่มเรอะ?”

 

ซางจิ้นไม่ได้เงยหน้า “ถ้าฉันไปแล้วนายล่ะ?”

 

อะไรคือ ‘ถ้าฉันไปแล้วนายล่ะ’!!

 

เพราะคำพูดของซางจิ้น อุณหภูมิในร่างกายของเยี่ยโจวพุ่งขึ้นสูงในทันทีและไม่นานนักหูของเขาก็ขึ้นสีแดง

 

ฉันโตขนาดนี้แล้ว อยู่คนเดียวสักพักจะเป็นไงฮะ!”

 

ซางจิ้นเป่ารอยปากกาบนกระดาษแล้วหันมายิ้มเย้ย “ฉันคิดเรื่องตัวเองเหมือนกันน่า ถ้าอาการนายแย่ลงไปอีก คนที่ลำบากก็คือฉัน รูมเมทคนนี้ไม่ใช่เรอะ?”

 

เส้นเลือดที่หน้าผากของเยี่ยโจวกระตุก เขาเพิ่งรู้สึกละอายกับความใส่ใจของซางจิ้น แต่ทันใดนั้นก็พบว่าเขาซาบซึ้งไปเสียเปล่า!

 

ซางจิ้นลุกขึ้นยืน จิ้มกลางหน้าผากของเยี่ยโจวด้วยปลายนิ้วก่อนจะบอกว่า “งั้นนายก็ปล่อยให้ทุกๆ คนดูแลนายนั่นแหละ นายหายไวๆ เป็นของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับพวกเราแล้ว

 

โอ๊ยนี่อีหยางจื่อใช่หรือเปล่า!” เยี่ยโจวเอามือบังหน้าผากของตัวเอง แต่เขาก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าเรื่องที่เขาลำบากใจมาตลอดค่อยๆ หายไปกับสิ่งที่ซางจิ้นพูด

 

อีหยางจื่อ (一阳指): ท่าๆ หนึ่งจากนิยายแนวกำลังภายใน… ]

 

พอซางจิ้นเดินไปห้องน้ำ เยี่ยโจวก็ยืดคอมองโต๊ะของซางจิ้น ก่อนหน้านี้เขางุ่นง่านทุกครั้งที่ต้องรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับซางจิ้น โดยเฉพาะเรื่องดีๆ แต่ตอนนี้เขากลับอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา

 

ถึงบางทีซางจิ้นจะดูไม่ยินดียินร้าย แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลอย่างที่เห็นหรอกนะ

 

บ่ายวันพฤหัสบดี ทีมบาสเก็ตบอลของมหาลัยมีแข่งซ้อม

 

เหวินเหรินซวี่กับหลิวอวี้เทียนรีบไปที่สนามเพื่อเชียร์รูมเมทเก่าของพวกเขา เหลือแค่เยี่ยโจวกับซางจิ้นที่หอพัก

 

เขาไม่อยากจะเชื่อเลยสักนิดไม่เพียงแต่เขา คนที่คอยหลีกเลี่ยงการอยู่คนเดียวกับซางจิ้นในทุกๆ ครั้งจะไม่อึดอัดเวลาอยู่ซางจิ้นแล้ว แต่ในทางตรงกันข้าม เขากลับสบายใจเสียด้วยซ้ำ

 

เยี่ยโจวเหล่มองซางจิ้นที่อยู่ด้านหลังเขาด้วยหางตา รู้สึกเหมือนมีภาพหลอนในหัวใจนี่ต้องเป็นภาพหลอนแน่ๆเป็นเพราะเขาหัวกระแทกกับอะไรมาแน่ๆ พอคนอื่นทำดีหน่อยถึงรู้สึกซาบซึ้งเป็นเท่าๆ ตัวไม่ว่าซางจิ้นจะเปลี่ยนไปยังไง เขาก็ยังเป็นคู่แข่งคนสำคัญที่อยู่เหนือเขาตลอด ทำยังไงก็ก้าวข้ามไม่ได้เขาไม่ได้อยากใช้ชีวิตอยู่กับไอ้หมอนั่นซะหน่อย มันเป็นเพราะเขาถูกบังคับเท่านั้นแหละ!

 

ขณะที่เยี่ยโจวกำลังสะกดจิตตัวเอง ซางจิ้นก็พูดขึ้นมา “ฉันออกไปข้างนอกแปปหนึ่งนะ

 

เยี่ยโจวกระแอมเบาๆ และบอกว่า “จะไปก็ไปสิ รายงานให้ฉันฟังทำไม…”

 

สิบนาทีต่อมา ซางจิ้นกลับมาพร้อมกับกล่องหนึ่งใบ

 

เยี่ยโจววางหนังสือลงและถามขึ้นอย่างสงสัย “นายซื้ออะไรมาน่ะ?”

 

ซางจิ้นไม่ได้ตอบ เขาใช้มีดอเนกประสงค์ตัดเทปรอบๆ กล่อง ไม่นานของข้างในกล่องก็ถูกเปิดเผย

 

เก้าอี้คอมพิวเตอร์ที่มีล้อเล็กๆ 5 อันด้านใต้

 

เยี่ยโจวเหน็บแนม “นายรู้วิธีใช้ชีวิตจริงๆ นะ

 

ซางจิ้นแกะพลาสติกหุ้มกันกระแทกที่เก้าอี้คอมพิวเตอร์ออก เก้าอี้ตัวใหม่ส่งกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของหนังแท้ออกมา หนังสีดำดูนุ่มมาก ขาเหล็กทั้งห้าก็ดูแข็งแรงเงางาม ซางจิ้นดันเก้าอี้ไปทางเยี่ยโจวและกล่าวว่า “ให้นาย

 

เยี่ยโจวงุนงง “ให้ฉัน??”

 

ถึงทุกคนเต็มใจจะช่วยนาย แต่จริงๆ แล้วนายไม่อยากรบกวนคนอื่นใช่ไหมล่ะ?” ซางจิ้นตีด้านหลังของเก้าอี้เบาๆ “ถ้านายมีนี่ อย่างน้อยในหอ นายก็จะได้… ไปไหนมาไหนแบบอิสระ

 

ไม่ต้องพึ่งพาคนอื่นแล้ว

 

เยี่ยโจวพูดอะไรไม่ออก ณ จังหวะนั้น อย่าไปพูดถึงกล่าวคำขอบคุณสักคำเลย เยี่ยโจวรู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อมาก

 

ซางจิ้นเข้าใจเขามากจริงๆ

 

 

 

*

 

                                                                 

 

เอ้บซีซางจิ้น กริ๊ดๆๆๆๆๆ

ใครสอบโอเน็ตวันนี้กับพรุ่งนี้สู้สู้นะคะ อิ <3

/คลานมาอัพ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.39K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,417 ความคิดเห็น

  1. #5283 Apoptosis (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 22:23
    ซางจิ้นนนนนนนน นายมันสุดยอดดดดดดด
    #5,283
    0
  2. #5174 Fueled me (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 12:23
    สุดยอดจริงๆนายคนนี้
    #5,174
    0
  3. #4978 miyuukiMF (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:58

    บทนี้ไม่ต้องมีมือชงเลย =^=;

    #4,978
    0
  4. #4949 Koma8 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:18
    สายเปย์ของแท้
    #4,949
    0
  5. #4869 อะหมีบอยด์มูฟเม้น (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 23:26
    ซางจิ้นใส่ใจจริงๆ ล้องงงง
    #4,869
    0
  6. #4739 Jao mo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:23
    โอ้ยยยยยย จริงๆเลย
    #4,739
    0
  7. #4586 bowlchan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 14:56

    กรี๊ดดด อบอุ่นประหนึ่งไมโครเวฟมากกก

    #4,586
    0
  8. #4449 fighting writeee♡ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 12:53
    กลับมาอ่านกี่รอบๆก็รู้สึกว่า ซางจิ้น...นายนี่มันเป็นคนดีของเยี่ยโจวจริงๆ
    #4,449
    0
  9. #3369 fighting writeee♡ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 15:40
    ใส่ใจ อบอุ่นเพนไมโครเวฟเรยแม่จย๋า
    #3,369
    0
  10. #3289 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 22:26
    ซางจิ้นอ่าาา นายก็เป็นคนดีมากๆเลยนะ ฮือ
    #3,289
    0
  11. #3103 บราวนี่ชาเขียว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 15:30

    ซางจิ้นนางเป็นคนละเอียดอ่อนดีนะ เหมือนจริงๆนางก็ตั้งใจจะช่วยแหล่ะ แต่ก็ดูออกว่าเย่โจวไม่อยากให้ตัวเองเป็นภาระใครเลยหาวิธีช่วยแบบที่นางจะไม่ลำบากใจอ่ะ น่าย้าก

    #3,103
    0
  12. #2600 Maylyunho (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 23:44
    อันนี้พระเอกน้ารักกก
    #2,600
    0
  13. #2569 Eheh072 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 10:02
    น่าร้ากกก
    #2,569
    0
  14. #2472 Taetaemnae (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 10:10
    วี้ดวิ่ววว
    #2,472
    0
  15. #2386 Ruruka Buta (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 22:41
    พระเอกนี่มันพระเอกจริงๆนะ ฮิ้วววว
    #2,386
    0
  16. #2087 palm4588 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 11:08
    เริ่มหวานกันแล้วววว
    #2,087
    0
  17. #1981 ShamanWcat (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 19:13
    ซางจิ้นดีมากจริงๆ ;();
    #1,981
    0
  18. #1637 navinavy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 12:33
    น่ารักกกกก
    #1,637
    0
  19. #1479 neooooo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 08:26
    ซางจิ้นพ่อคนดีของหนู ;-;
    #1,479
    0
  20. #1286 KhimSF7 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 02:24
    โง้ยยยยยย เอาคะแนนไปเต็มๆเลยค่าาา พระเอกน่ารักมาก แง
    #1,286
    0
  21. #1057 sofar_fa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 22:01
    ว้าวววววว โคตรพระเอกเลยอ้ะ
    #1,057
    0
  22. #989 tears in the moon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 23:16
    โอ้ ดีใจด้วยที่มีคนเข้าใจนายแล้วเย่โจว อย่างน้อยมันก็โอเค
    #989
    0
  23. #950 xkun1411 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 07:36
    แฟนกันก็รู้ใจกันเป็นธรรมดา XD
    #950
    0
  24. #902 neaumn_sm (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 21:03
    แน๊ ใส่ใจกันเก่งงงง
    #902
    0
  25. #773 lills (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:12
    มีความใส่ใจอะๆๆ
    #773
    0