คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[ตีพิมพ์แล้ว] Us & Infinity ˋ [Winchester X Ingfah]

ตอนที่ 4 : Us ˋ : CH.3 - Drag me to hell, baby. I go basically everywhere with you


     อัพเดท 13 ม.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: fernniz, england, europe, usa, america, drama, hot, silviar, slyvester, winchester, love, hurts, novel, bad, romance
ผู้แต่ง : FernniZ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FernniZ
My.iD: https://my.dek-d.com/fernniz
< Review/Vote > Rating : 100% [ 10 mem(s) ]
This month views : 22 Overall : 86,591
2,237 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 728 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[ตีพิมพ์แล้ว] Us & Infinity ˋ [Winchester X Ingfah] ตอนที่ 4 : Us ˋ : CH.3 - Drag me to hell, baby. I go basically everywhere with you , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4488 , โพส : 34 , Rating : 100% / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



พิมพ์ครั้งที่ 2!

หมายเหตุ :

การเปิดจองนิยายเรื่องนี้เป็นการเปิดจองรอบที่สอง (พิมพ์ครั้งที่ 2) ซึ่งจะมีเนื้อหาเหมือนพิมพ์ครั้งแรกและครั้งที่สองทุกประการ รายละเอียดทั้งหมดอยู่ในลิงค์ด้านล่างนะคะ

CLICK :

https://docs.google.com/forms/d/1Bb3QZ8xmFsIhOry6vq8ubPBrOfVC4iNttDpgHJZ0710/viewform

 


หมายเหตุ :

กรุณาอ่านให้เข้าใจ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่เฟิร์นแต่งจบไปแล้วตั้งแต่เมื่อสามที่แล้ว และไม่เคยส่งให้สนพ.ใดๆ พิจารณา เนื้อหาทั้งหมดเป็นเพียงการนำเนื้อเรื่องเดิมมารีไรท์ ขัดเกลาสำนวนให้สละสลวยขึ้น แต่พล็อตทั้งหมดคงเดิม มาอัพใหม่ตามเสียงเรียกร้องเท่านั้น และเฟิร์นจะลงเนื้อเรื่องจนจบและจะให้เวลาอ่านหลังจากนั้นอีกประมาณ 1 เดือนแล้วจะลบบางส่วนออกจากเว็บค่ะ แจ้งให้ทราบโดยทั่วกันนะคะ

 

  



          




3

Drag me to hell, baby. I go basically everywhere with you

ลากฉันลงไปให้ถึงนรกเลย ที่รัก ฉันจะไปทุกที่กับคุณ

 

[ Winchester’s Secret ]

 

เฮ้ วิน เด็กผู้หญิงคนนั้นมาอีกแล้วว่ะ

 

เยี่ยมไม่มีอะไรที่เพื่อนจะสนุกมากไปกว่าการล้อผมอีกแล้ว ผมลากสายตามองวาเลนเซีย เพื่อนร่วมวงชาวไทยเชื้อสายอังกฤษอย่างไม่พอใจเท่าไหร่นัก เพื่อนรักยิ้มร่า มันช่างไม่ยีระและดูจะสนุกน่าดู ผมอยากจะเอากีต้าร์ฟาดหน้ามันสักที

 

หุบปากก่อนที่ฉันจะหาอะไรยัดปากแก ผมบอกเสียงเรียบ นี่แม่งโคตรน่าโมโหเลยว่ะ

 

มหาวิทยาลัยเปิดมาได้เกือบเดือนหนึ่งแล้ว และผมไม่รู้ว่ายัยนั่นว่างมากนักหรือไง ถึงได้มาดักรอผมที่หน้าตึกเรียนได้วันเว้นวันขนาดนี้ เธอมันพูดไม่รู้เรื่องโง่ หรือจะให้ผมเรียกว่ายังไงดี ทำเป็นมานั่งอ่านหนังสือจิบชาเหมือนไม่ได้ตั้งใจจะมารอ แต่ขอโทษนะ ไม่รู้ก็ไปเกิดใหม่ได้แล้วล่ะ ตึกคณะบริหารของเธอกับตึกเรียนผมมันห่างกันเป็นโยชน์ เชื่อเถอะว่าหน้าอย่างอิงฟ้าไม่มีเพื่อนที่ไหนเรียนดนตรีหรอก

 

เธอมารอผม

 

มานั่งรอบางครั้งเป็นชั่วโมงเพื่อเห็นหน้าผมเพียงไม่กี่วินาที ผมรู้มันเพราะบางทีผมก็บังเอิญมองจากหน้าต่างลงมาเห็นเธอตอนที่กำลังนั่งเรียนทฤษฎีดนตรีอันแสนน่าเบื่อ

 

มาจนเพื่อนผมเริ่มสังเกตแล้วมันก็เอามาแซวผมกันต่างๆ นานา น่าโมโหตรงนี้ไง

 

อิงฟ้าชอบแกจริงเหรอวะ เค้าอาจจะมานั่งรอเพื่อนก็ได้มั้ง

 

เออ จะมีก็แต่ไอ้ฟลินน์นี่แหละที่ไม่ค่อยจะพูดอะไร ไม่ค่อยจะรู้เรื่องรู้ราว

 

หรือบางทียัยนั่นอาจจะมารอแก ผมบอกเสียงเบื่อหน่ายพลางกรอกตาไปมา ผมไม่ได้คุยกับเพื่อนเรื่องอิงฟ้า ไม่มีใครรู้หรอกว่าเธอชอบผมจนกระทั่งเธอมาดักรอผมได้ทุกวี่ทุกวันจนพวกมันดูออกกันเองนี่แหละ อิงฟ้าคงจะคลั่งแกมาก แกน่าจะลองเดตกับเธอดู ผมประชดพลางเบ้หน้า วาเลนเซียถึงกับระเบิดหัวเราะก๊าก ส่วนมาร์เซล์และวอร์ริค สมาชิกอีกสองคนส่ายหน้าอย่างหน่ายๆ

 

เวลาอยู่ด้วยกัน แม้ผม ฟลินน์และวาเลนเซียจะมีเชื้อสายไทยและสามารถสื่อสารด้วยภาษาไทยได้อย่างชำนาญ แต่เราก็พูดคุยกันด้วยภาษาอังกฤษ เนื่องจากทั้งมาร์เซล์และวอร์ริคเป็นชาวอังกฤษแท้ พวกเราทั้งหมดเจอกันเมื่อช่วงฤดูร้อนปีที่แล้ว (ผมมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ตั้งแต่ตอนนั้น แต่เพิ่งมาต่อปริญญาโทปีนี้) ยกเว้นวาเลนเซียที่รู้จักกับผมมาก่อนหน้านั้น อันที่จริงพ่อของเขาเป็นผู้จัดการวงของพ่อผม แต่วาเลนเซียใช้ชีวิตตั้งแต่เด็กจนโตอยู่ที่อังกฤษ ทั้งอิงฟ้าและเขาจึงไม่รู้จักกัน

 

เฮ้ ไม่เอาน่า ฉันว่าเธอก็น่ารักดีออก…”

 

ไม่อยากจะเชื่อว่าวิธีเด็กๆ ที่อิงฟ้าใช้จะได้ผลกับเพื่อนของผมไปแทน ผมพ่นลมหายใจแรงเมื่อฟลินน์พูดออกมาอย่างนั้น บางทีมันอาจจะแอบสนใจอิงฟ้าอยู่

 

ก็ดี ถ้าแกชอบเด็กคนนั้นก็ช่วยเอาเธอไปไกลๆ ฉันที

 

เห็นหน้าเธอแล้วผมหงุดหงิดเพราะเห็นทีไรก็นึกถึงเธอคนนั้นทุกที

 

ผมอุตส่าห์หนีมาไกลถึงอังกฤษแล้ว ยังไม่พ้นต้องมาเจอน้องสาวของเธออีก

 

แกก็พูดไปไอ้วิน ถ้าฉันเอาจริงแล้วแกอย่ามาเสียดายทีหลังนะเว้ย ฟลินน์ว่า ผมชะงักไปนิดหน่อย นี่สรุปว่ามันสนใจอิงฟ้าจริงๆ หรือไง แต่นั่นมันจะเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ ผมนึกหาเหตุผลให้ตัวเอง ทันใดนั้นก็เกิดภาพซ้อนที่ว่าเธอเหมือนกับอิงฝันแค่ไหน แล้วผมก็ไม่แน่ใจขึ้นมา

 

อย่ามาตลก ผมไม่คิดจะคบกับอิงฟ้าเพราะว่าเธอเหมือนพี่สาวหรอก นั่นยิ่งมีแต่จะทำให้ผมเกลียดเธอ

 

เออ ผมพูดตอนที่กำลังเดินผ่านตรงที่อิงฟ้านั่งอยู่พอดี แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นเธอ แต่แล้วก็เป็นเธอเองที่วิ่งเข้ามาหาผมก่อน ผมหยุดกึก วาเลนเซียร้องโอ้ ส่วนฟลินน์หน้าเจื่อน ผมพึมพำเสียงเบา “…ถ้ายัยนี่จะไปชอบแกได้นะ

 

ผมไม่ได้หลงตัวเองหรอกนะ แต่ผมคิดว่าอิงฟ้าไม่ไปไหนหรอกเธอไม่ไปแม้ผมจะไล่สักเท่าไหร่

 

ต้องการอะไรจากฉันอีก นั่นเป็นคำที่ผมถามออกไป

 

เอ่อ…” อิงฟ้าอึกอัก สิ่งหนึ่งที่ผมรำคาญมากคือท่าทางเธอที่ดูเหมือนกลัวผมตลอดเวลา ถ้ากลัวแล้วก็ไม่รู้ว่าจะมาชอบทำไมนักหนาวะ บ้าหรือเปล่า

 

ตกลงไม่มีอะไรใช่มั้ย

 

มีสิ มี เธอระล่ำระลัก แต่ขอคุยแบบส่วนตัวได้มั้ย

 

เธอมีสีหน้าเกรงใจขณะมองใบหน้าของวาเลนเซียและฟลินน์ นี่ยัยนี่คิดว่าผมว่างขนาดนั้นเลยหรือไงเนี่ย มันสี่โมงเย็นแล้ว ผมต้องไปรับลุงที่สถานีรถไฟ ฉันไม่ว่าง มีอะไรก็รีบพูดมา

 

เอางั้นเหรอ เธอกระพริบตาปริบๆ เธอจะมีสักกี่เรื่องอยากจะคุยกับผมกัน ผมพยักหน้าพลางเร่งทางสายตา อิงฟ้าเลยได้ฤกษ์พูดเสียที คือป้าเอลานอร์โทรหานายไม่ติด ก็เลยโทรมาวานฉันให้ช่วยบอกนาย

 

ว่ายังไงล่ะ

 

ป้าบอกว่าไม่ต้องไปรับลุงแล้ว ท่านโทรมาขอให้เธอลงไปหาที่ไบรตันแทนแต่ว่าป้าเอลานอร์รีบมากจนลืมเอาวัตถุดิบที่ซื้อมาทำอาหารเย็นวันนี้ไปแช่…” อิงฟ้าเว้น เธอหลบสายตาผมแล้วก้มหน้างุดๆ พูดเสียงเบา ผมชักรู้สึกตะหงิดๆ แล้วสิ “…ท่านวานให้ฉันช่วยไปเก็บและทำอาหารเย็นให้นายแทน

 

ผมก็พอจะดูออกหรอกนะว่าป้ารู้ว่าอิงฟ้าชอบผม

 

แต่ก็จริงๆ เลยนะ พวกผู้ใหญ่น่ะ

 

ไม่จำเป็น ฉันเก็บเอง แล้วก็หาอะไรกินเองได้ ผมปฏิเสธทันควัน อิงฟ้าก็เถียงทันทีอีกเหมือนกัน

 

ป้ายังบอกด้วยนะว่าถ้านายพูดอย่างนี้ให้บอกนายด้วยว่าไม่ได้เด็ดขาด ป้าจะไปหลายวันและซื้อของมาเยอะมาก ถ้าไม่รีบทำกินจะเสีย

 

“Shit! แล้วไงล่ะ ทำไมต้องเธอด้วย ผมโวย อิงฟ้าสะดุ้งเฮือก รอยยิ้มจางหายไปแล้วก็มีสีหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้แทน เธอทำเหมือนผมเป็นพวกภูตผีปีศาจไปได้ ใบหน้าที่เหมือนเด็กนั่นทำเอาผมรู้สึกผิดขึ้นมา แต่ความรำคาญเธอมันก็มีมากกว่าอยู่ดี

 

เธอเป็นแบบนี้เสมอ มาทำให้ผมรำคาญ หาเรื่อง แล้วก็ร้องไห้ให้คนรู้สึกผิด บ้าหรือเปล่าวะ!

 

ก็ก็ป้าเห็นว่านายบ่นอยากกินอาหารไทย แล้วฉันก็ทำอาหารไทยเป็นนี่นา

 

เฮอะ ผมแค่นหัวเราะ แล้วก็นึกเรื่องแกล้งอิงฟ้าขึ้นมาได้

 

ฟลินน์กับวาเลนเซียอาจจะอยากกินอาหารไทยเหมือนกันก็ได้ ส่วนอีกสองคน ถ้ามันไม่เคยลองกินก็ใช้ยัยนี่ทำเลี้ยงซะเลยก็ได้นี่ ไม่สิ ชวนหวานใจของเพื่อนผมมาด้วยดีกว่า มันรวมทั้งหมดเป็นกี่คนนะ เก้าคนสินะ

 

ทำอาหารสำหรับเก้าคน ยัยนี่จะมีปัญญาเหรอ คงไม่แหงๆแล้วอิงฟ้าก็ไม่ชอบปาร์ตี้ ผมเลยว่าจะจัดปาร์ตี้ซะเลย

 

เอ่อ แล้วตกลงนายจะเอายังไง…”

 

ถ้าป้าฉันว่าอย่างนั้นก็คงต้องเอาตามนั้น ผมแสร้งบอกเสียงเซ็ง แต่นึกสนุกอยู่ในใจ ดวงตาของอิงฟ้าเบิกกว้างราวกับเธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าผมจะตกลง แต่เธอจะไม่ได้ทำกับข้าวให้ฉันคนเดียว แต่รวมไปถึงเพื่อนๆ ของฉัน แล้วก็แฟนของพวกมันด้วย

 

หา? ทุกคนร้องออกมาเป็นเสียงเดียวกันหมด ผมยักคิ้วข้างหนึ่งให้เพื่อนแล้วหันมองร่างบาง

 

ก็ไหนเธอบอกว่าป้าซื้อวัตถุดิบไว้เยอะไงล่ะ มันไม่น่ามีปัญหาหรอกใช่มั้ย

 

 

 

 

 

 

[ Ingfah’s Secret ]

 

ทำไมพระเจ้าจึงทรงโปรดปรานฉันนักท่านกลั่นแกล้งฉันตลอดเลย

 

ไม่สิ วินเชสเตอร์ต่างหากที่กลั่นแกล้งฉัน

 

ฉันอุตส่าห์แอบหวังเอาไว้ว่า วันนี้จะได้ดินเนอร์กับวินเชสเตอร์ตามลำพัง แม้จะรู้อยู่แล้วว่ามันคงไม่ง่าย แต่ก็ไม่ได้คิดเอาไว้เลยว่ามันจะยากขนาดนี้ เหมือนจะดีนะการที่เขาให้ฉันติดรถมาด้วย แต่ฉันรู้เลยว่ามันไม่ดีเลยก็ตอนที่เขาจอดรถที่ร้านขายเครื่องดื่มแล้วกลับขึ้นมาพร้อมกับเบียร์ ว็อดก้าและอีกสารพัด และฉันไม่มีปัญหาอะไรเลยกับการทำอาหารไทยให้เพื่อนของเขา รวมไปถึงเหล่าแฟนสาวชาวอังกฤษของพวกเขาทาน ดีซะอีกที่ฉันจะได้ทำให้ทุกคนได้ลิ้มรสอาหารไทย

 

แต่ฉันจะไปทำอาหารเพื่อคนเก้าคนโดยไม่มีใครช่วยเลยได้ยังไง ฟลินน์ก็เหมือนจะดีนะ เขาเข้ามาช่วยในทีแรก แต่ฟลินน์ทำอาหารไม่เป็นเลย สุดท้ายฉันเลยคิดว่าฉันทำคนเดียวแล้วให้เขาช่วยจัดโต๊ะกับเตรียมภาชนะน่าจะดีกว่า วินเชสเตอร์ก็เข้ามาเร่งกันอยู่ได้

 

ยังไม่เสร็จอีกเหรอ เธอจะให้พวกฉันกินตอนสามทุ่มหรือไง

 

ฉันมีแค่สองมือนะ อยากให้เสร็จเร็วๆ ก็แทนที่จะเข้ามาช่วยกันหน่อย

 

เร็วๆ หน่อยเถอะ พวกฉันหิวจะแย่ บ่นเสร็จแล้วก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์เดินออกไป ผู้ชายอย่างเขานี่มันโอ๊ย! ฉันอยากจะด่าแต่ก็ไม่มีเวลามาคิดเรื่องไร้สาระอย่างนั้นหรอก ฉันกำลังง่วนอยู่กับการผัดข้าว แล้วต้มยำบนเตาก็กำลังจะเดือด ไหนจะต้องเจียวไข่อีกล่ะ

 

บ้าจริง ทำไมถึงเป็นอย่างนี้นะทำไมฉันต้องมาทนลำบากขนาดนี้ด้วย

 

สวัสดี

 

หญิงสาวคนหนึ่งที่ฉันเดาว่าคงจะเป็นหวานใจของใครสักคนในวงของวินเชสเตอร์ทักเสียงใส ฉันนิ่งค้างไปไม่ใช่อะไร แต่เธอสวยแบบว่าสวยมากจนผู้หญิงด้วยกันเองยังต้องถึงกับตะลึงและมองตามตาไม่กระพริบ หวังว่านี่คงจะไม่ใช่แค่คู่ควงเล่นๆ ของใครก็ตามที่คบกับเธออยู่ในตอนนี้นะ ไม่อย่างนั้นฉันก็ว่าพวกเขาคงโง่มาก ฉันมองตามผู้หญิงคนนี้ทุกท่วงท่าตั้งแต่ตอนที่เธอย่นจมูกอย่างสงสัยพลางดมกลิ่นอาหารฟุดฟิดแล้วมาเปิดหม้อต้มยำดู เกือบจะทำข้าวผัดไหม้เสียแล้ว

 

นั่นดูเป็นงานหนักนะ ให้ฉันช่วยเธอเอามั้ย เธอว่า ยิ้มหวานจนเห็นลักยิ้มบุ๋มที่ข้างแก้ม โอ้ พระเจ้า อะไรผู้หญิงคนนี้จะน่ารักขนาดนี้ อ๊ะ ฉันลืมแนะนำตัวไป ฉันชื่อปารีสนะ

 

ฉันมีอา ฉันกระพริบตาอยู่นานทีเดียวกว่าจะเปล่งเสียงออกไป ไม่เป็นไรหรอก ฉันไหว

 

แน่เหรอ เธอย่นคิ้ว ถึงฉันจะทำอาหารไทยไม่เป็นแต่ก็พอจะช่วยดูเตากับปรุงอาหารตามคำบอกของเธอได้นะ

 

อ่างั้นเธอช่วยดูจนกว่าต้มจะเดือด แล้วก็ตักใส่ถ้วยแบ่งให้ฉันทีก็พอแล้ว ทีเหลือฉันจัดการเอง

 

ได้เลย ปารีสตอบรับเสียงใส ฉันแอบมองเธอขณะปรุงรสข้าวผัดไปด้วย ถ้ามันจะไม่อร่อยก็ต้องเป็นเพราะฉันเผลอมองเธอเพลินจนอาจจะทำน้ำปลาหกไปแน่ แล้วตอนนั้นเองที่ผู้หญิงอีกสองคนตามเข้ามาในครัว

 

ตายแล้วแฟนๆ ของวง Us & Infinity นี่ระดับนางแบบทั้งนั้นเลยฉันยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่เข้ากับวินเชสเตอร์อย่างแรง ถ้าฉันเข้าไปรวมกลุ่มกับพวกเธอ ทุกคนก็จะพลอยหมองกันไปหมดแน่ๆ นี่มันไม่ใช่ที่ของฉันเลย

 

ไงจ๊ะสองสาว ให้พวกเราช่วยด้วยสิ

 

แต่พวกเธอน่ารักนะ นิสัยดีมากด้วย ฉันซึ้งจนแทบน้ำตาไหลแน่ะ

 

คนผมบลอนด์แนะนำตัวกับฉันว่าชื่อสการ์เล็ตต์ เธอเหมือนเจ้าหญิงหิมะเพราะขาวมากแล้วยังมีผมที่บลอนด์จัด อีกคนมีชื่อว่าเอเวอลีน ทั้งสามคนรวมไปถึงปารีส มีเรือนผมสีบลอนด์กันหมด ต่างกันเพียงแค่ของเอเวอลีนเป็นบลอนด์เข้มจนเกือบน้ำตาล และผมของปารีสมีสีบลอนด์ทั่วๆ ไป คือไม่สว่างและไม่เข้มมาก จู่ๆ ฉันก็เกิดอิจฉาขึ้นมา ไม่ยุติธรรมเลยสักนิด ชาวเอเชียอย่างเราทำไมจึงมีแต่ผมโทนสีเข้มนะ

 

อาหารเสร็จในเวลาไม่นานจากการช่วยเหลือของสามสาว ฉันอยากรู้ใจแทบขาดว่าพวกเธอเป็นแฟนของใครกันบ้าง แต่ก็ไม่กล้าถาม พวกฝรั่งเขาไม่ค่อยยุ่งเรื่องส่วนตัวกันนี่นา ฉันคิดว่าเดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ

 

ว้าว พอมาจัดเรียงบนโต๊ะแล้วดูน่าทานจังเลย ปารีสอุทานขึ้นหลังจากที่วางจานไข่เจียว เธอประสานมือไว้ตรงหน้าอกอย่างตื่นเต้น ทำให้ฉันสังเกตเห็นแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอด้วย โอ้แบบนี้แปลว่ามีใครบางคนในกลุ่มนี้ต้องมีแหวนแบบเดียวกันแน่ ฉันอยากรู้มาก แล้วก็มองไปเห็นแหวนบนมือของวาเลนเซีย

 

เขาหล่อมากเลยนะ ฉันแอบคิดว่าเขาหล่อกว่าวินเชสเตอร์ด้วย

 

แต่เขาเป็นแฟนของปารีส ฉันรู้แน่ชัดตอนที่วาเลนเซียเดินมาร่วมโต๊ะแล้วโอบเธอไว้ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ให้ปารีสนั่ง โห นี่วาเลนเซียแน่เหรอ เขาดูกวนประสาทมากเลยนะ ทำไมสุภาพบุรุษขนาดนี้

 

มองอะไรสองคนนั้นนักหนา ทำไมไม่ตักข้าวสักที

 

ต่างกับวินเชสเตอร์ราวฟ้ากับเหว ฮึ่ย!

 

แต่ฉันจะพูดอะไรได้นอกจากบริการตักข้าวให้ทุกคน แล้วปัญหาที่ฉันกังวลไว้ก็เกิดขึ้นข้าวไม่พอ

 

ไม่เป็นไร ฉันเสียสละไม่ทานเองก็ได้ฉันคิด แต่ฟลินน์ก็ค้านขึ้นมาก่อน

 

อ้าว ข้าวมันไม่พอนี่อิงฟ้า ของเธอล่ะ

 

อ๋อ ฉันตั้งใจไม่กินข้าวอยู่แล้ว แบบว่าฉันกินขนมปังไปแล้วน่ะ ไม่มีที่พอให้ยัดข้าวแล้วล่ะ ฉันโกหกคำโต ความจริงคือฉันหิวมาก โอ๊ย

 

พวกเขาดูไม่ติดใจอะไร แล้วทุกคนก็เริ่มลงมือกินกัน ฉันได้แต่นั่งซดน้ำต้มยำที่มีแต่รสเปรี้ยวกับเค็ม มันไม่เผ็ดเลยเพราะไม่อย่างนั้นคนอื่นจะกินไม่ได้ แต่ฉันก็เตรียมพริกป่นมาใส่เพิ่มเอาไว้แล้ว

 

อื้ม อร่อยมากเลยนะเนี่ย นั่นเป็นเสียงชมจากวอร์ริค มาร์เซล์ก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

จริงนะ อร่อยกว่าฝีมือวาเลนเซียเป็นไหนๆ หมอนี่ทำอาหารไทยไม่ได้เรื่องเลยมีอา รู้มั้ย แล้วเขาก็ชอบมาคุยว่าอาหารไทยเป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก ฉันไม่เชื่อจนตอนนี้แหละ ปารีสแขวะแฟนตัวเอง วาเลนเซียถึงกับสำลักข้าว ทุกคนหัวเราะ

 

พูดงี้เดี๋ยวก็โดนดีหรอกที่รัก

 

ฮ่ะๆ ล้อเล่นน่า อาหารที่นายทำก็อร่อยเหมือนกัน แต่ของมีอาอร่อยกว่านี่นา

 

โหย ไม่หรอกจ้ะ ฉันหัวเราะ สองคนนี้ง๊องแง๊งกันไปมา น่ารักสุดๆฉันกับวินเชสเตอร์คงไม่มีทางเป็นอย่างนั้น ฉันเหลือบมองวินเชสเตอร์ เขาไม่แตะอาหารเลย เอ่อต้องการอะไรของเขาอีกล่ะ วินเชสเตอร์ ทำไมไม่กินล่ะ ฉันถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ

 

กินไม่ลง เขาว่าอย่างนั้น มันรสชาติไม่เห็นได้เรื่องตรงไหน พวกนี้ก็พูดไป

 

“…”

 

เจ้าของคำพูดนั้นมีใบหน้าที่เรียบเฉย ดวงตาว่างเปล่าและไม่แยแสใดๆ กับสิ่งรอบตัวไม่ว่าคำพูดตัวเองจะทำร้ายจิตใจใครเหมือนอย่างเคย เขามองฉันมองราวกับฉันเป็นตัวไร้ประโยชน์ที่ไม่น่าเกิดมาเลย แล้วฉันก็เลยไม่รู้ว่าตกลงเพื่อนๆ แสร้งชมกันไปเองเพราะเกรงใจ หรือวินเชสเตอร์อยากได้อะไรอีก

 

เฮ้ย พูดอะไรของแกวะวิน ฝีมืออิงฟ้าอร่อยจะตาย!” ใครบางคนแย้ง ฉันคิดว่าน่าจะเป็นฟลินน์ ไม่รู้สิ

 

ที่ฉันรู้แน่ชัดคือฉันไม่สามารถนั่งอยู่ตรงนี้ได้ ตรงที่ที่ผู้ชายคนนี้คิดว่ามันไม่ควรมีฉันอยู่เลย

 

ขอโทษนะ ฉันขอตัว นั่นเป็นคำพูดเดียวของฉันก่อนที่จะลุกออกมาจากโต๊ะ

 

 

 
 







 

 

 

ฉันไม่อาจทนกับเรื่องพวกนี้ได้ ฉันออกมานั่งที่สวนหลังบ้านแล้วสิ่งโง่ๆ อันแสนเปล่าประโยชน์ที่ทำก็คือการร้องไห้ มันเป็นแค่เพียงจุดเริ่มต้นแต่วินเชสเตอร์ทำให้ฉันคิดอยากยอมแพ้แล้วถึงสองครั้ง ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องจงเกลียดจงชังกันขนาดนั้น แค่ฉันเหมือนกับพี่อิงฝันแล้วมันเป็นความผิดของฉันตรงไหนเหรอ

 

แต่ยิ่งเจ็บฉันก็ยิ่งมีแรงฮึดคอยดูนะ ฉันจะไม่ยอมแพ้ผู้ชายคนนั้นอย่างเด็ดขาด สักวันฉันจะทำให้เขาหลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้น แล้วเมื่อไหร่ก็ตามที่ถึงเวลาที่เขาต้องอ้อนวอนฉันบ้าง ฉันจะเล่นตัวแก้แค้นคืนให้สาสม!

 

ฉันเกลียดผู้หญิงขี้แย น้ำเสียงที่ฉันไม่อยากได้ยินที่สุดในเวลานี้ดังขึ้นข้างหลัง วินเชสเตอร์คาบบุหรี่อยู่ในปากและกำลังจะจุดมัน เขามาทำบ้าอะไรที่นี่ แต่ช่างมันเถอะ เขาไม่คิดจะสนใจฉันอยู่ดี ฉันลุกขึ้น ตั้งท่าจะเดินหนี ทว่าก็ถูกฝ่ามือหนาคว้าแขนไว้ก่อน ฉันพูดว่าฉันเกลียดผู้หญิงขี้แย

 

แล้วไงล่ะ นายเกลียดทุกอย่างที่เป็นฉันอยู่แล้วนี่!”

 

ฉันคิดว่าวินเชสเตอร์จะมีสำนึกบ้าง แต่รู้อะไรมั้ย ผู้ชายคนนี้เลิกคิ้วสูง แล้วก็ยิ้มมุมปาก

 

ก็รู้ตัวนี่

 

นายนี่มัน…!” โอ๊ย ฉันไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาด่าเขาดี ปล่อยฉันนะไอ้บ้า!”

 

ถ้าฉันบ้า เธอเองก็โรคจิตนั่นแหละคนตัวสูงกระชากแขนฉันไปใกล้ร่าง น้ำเสียงต่ำของเขาสร้างความรู้สึกหวาดกลัวจับใจ ฉันเบือนหน้าหนีกลิ่นบุหรี่พลางบิดแขน แต่มันก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด ถ้ารู้ตัวอยู่แล้วก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงพูดไม่รู้เรื่องนัก อยากจะมายุ่งวุ่นวายกับฉันอยู่ได้

 

ฉันเองก็ไม่ได้อยากจะเป็นอย่างนี้นักหรอก!” ฉันสะอื้น นายมันใจร้ายฮึก ฉันไปทำอะไรให้นายนักหนาเหรอถามจริงๆ เถอะ

 

นี่! จะร้องไห้ทำบ้าอะไรอีก ฉันทำอะไรเธอหรือยัง!” วินเชสเตอร์ตะคอกใส่ แต่ฉันก็ไม่เลิกร้องไห้ ฉันเอาแต่บิดแขนเพื่อให้หลุดจากการพันธนาการของเขา ไม่สนใจว่าตัวเองจะเจ็บยังไง ในที่สุดร่างสูงก็หมดความอดทน เขาสบถดังๆ แต่ก็ไม่ยอมปล่อยแขนฉัน วินเชสเตอร์กลับลากฉันเข้าไปในบ้านแทน มานี่เลย!”

 

ไม่! อย่ามายุ่งกับฉันนะ!”

 

มีอะไรกัน วินเชสเตอร์ทำอะไรน่ะ!”

 

วินเชสเตอร์เสียสติไปแล้ว เขาลากฉันเข้ามาข้างใน ปารีสที่เห็นเหตุการณ์อุทานอย่างตกใจ แต่วินเชสเตอร์ไม่สนใจอะไรเลย เขากระแทกประตูห้องครัวใส่หน้าเธอแล้วยังจัดการล็อคมันด้วย ไม่นะ หมอนี่จะฆ่าฉันหมกครัวหรือไง ฉันใจหายวาบลงไปถึงตาตุ่มเลยจริงๆ ตอนที่เขาเอื้อมมือไปใกล้กับมีดที่ฉันหั่นผักวางทิ้งไว้ ฉันหลับตาปี๋ แหกปากกรีดร้องขอชีวิต วินเชสเตอร์โหดร้ายขนาดจะฆ่าคนได้เลยเชียวหรือ!

 

โว้ย! จะร้องบ้าร้องพออะไรนักหนา น่ารำคาญ!”

 

หยะอย่าทำอะไรฉันนะ ฉัน…”

 

หุบปากน่ะอิงฟ้า! กินนี่ซะ!”

 

หือกะ กิน?

 

ฉันไม่กล้าลืมตาจนกระทั่งได้ยินคำพูดแปลกๆ นั้นกับเสียงอะไรบางอย่างกระทบกับเคาน์เตอร์แรงๆฉันหลอนไปเองที่คิดว่าวินเชสเตอร์จะคว้ามีดมากระซวกฉันให้ให้ไส้ไหล เพราะความจริงมันคือจานจานข้าวผัดที่ฉันผัดเองกับมือ ฉันสะอึกสะอื้นไม่หยุด น้ำตาไหลจนมองไม่ชัดแล้วคิดว่าตัวเองมองผิดไป พอเช็ดน้ำตาเกลี้ยงมันก็ยังคงเป็นจานข้าวผัดอยู่ดี ไม่ใช่วินเชสเตอร์จะฆ่าจะแกงกันแต่อย่างใด

 

ฉันเงยหน้ามองร่างสูงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและเขาพ่นลมหายใจแรง

 

ทำไมล่ะ ทำไมจู่ๆสรุปว่าวินเชสเตอร์ต้องการอะไร

 

ยังจะมองหน้าฉันอีก บอกให้กินไง เขาทำเสียงดุใส่ ฉันสะดุ้งเฮือก ทำไมต้องใจร้ายกันด้วย พูดดีๆ ไม่ได้เหรอ อย่างนี้ต่อให้เขาจะบังคับให้ฉันกินมันเพื่ออะไรฉันก็ไม่อยากกินอีกแล้ว!

 

ไม่กินฉันสะบัดหน้าหนี แล้วก็ต้องหันกลับมาตามเดิมเพราะถูกร่างสูงบีบแก้มเอาไว้ โอ๊ย!

 

ดื้อด้านเหลือเกินนะ จะกินดีๆ หรือจะให้ฉันป้อน!” ฉันไม่รู้ว่าวินเชสเตอร์โมโหอะไร แต่อยู่กับเขาแล้วฉันไม่มีวันหยุดร้องไห้ได้แน่ๆ เขาโน้มใบหน้ามาใกล้จนริมฝีปากของเราเฉียดกัน ฉันถอยหนีด้วยอารามตกใจ จะเอาอย่างนั้นใช่มั้ย ป้อนแบบปากต่อปากเลยดีมั้ย

 

มะไม่ต้อง!” ฉันคิดอยากจะถูกวินเชสเตอร์จูบตลอด แต่ในอารมณ์เช่นนี้ไม่เอาเด็ดขาด ฉันปัดมือวินเชสเตอร์ เขาพ่นลมหายใจฟึดฟัดแล้วก็ยื่นช้อนมาจ่อที่ริมฝีปาก ฉันชะงัก ฉันบอกว่ากินเองได้ไง

 

พอฉันพูดแบบนั้นวินเชสเตอร์ก็เบนปลายช้อนเข้าปากตัวเองแล้วทำท่าจะป้อนฉันด้วยวิธีที่พูดไปเมื่อครู่จริงๆ ฉันรีบร้องเสียงหลง

 

หยุดนะ! ฉันกินก็ได้กินแล้ว

 

เออ พูดให้มันง่ายๆ แต่แรกก็ดี

 

ฮึกฉันเช็ดน้ำหูน้ำตา ไม่มีทางเลือกนอกจากยอมให้วินเชสเตอร์ป้อนข้าวให้ นี่มันบ้าไปแล้วหรือเขาจะบังคับให้ฉันกินข้าวผัดที่บอกว่าแสนจะไม่อร่อยนี่ให้หมด ฉันว่ารสชาติมันไม่ได้แย่อะไรเลย สีหน้าของวินเชสเตอร์ดูพอใจขึ้น แต่ก็ไม่ได้หายโมโหซะทีเดียว

 

ฉันนั่งอยู่บนเคาน์เตอร์ ตอนแรกวินเชสเตอร์ยืนป้อนอยู่ข้างล่าง แล้วสักพักเขาก็กระโดดขึ้นมานั่งด้วยฉันเม้มริมฝีปากตอนที่รอเขาตักคำต่อไป มองใบหน้าด้านข้างของวินเชสเตอร์แล้วก็ตระหนักได้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่เราอยู่ใกล้ชิดกันเป็นเวลานานกว่าครั้งก่อนๆ ที่ผ่านมา พอคิดเช่นนี้แล้วก็อดหวั่นไหวในใจไม่ได้เมื่อก่อนฉันได้เพียงแต่มองเขาอยู่ฝ่ายเดียว ตอนนี้มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกันเท่าไหร่นอกเสียจากความจริงที่ว่าวินเชสเตอร์รู้แล้วว่าฉันมองเขาอยู่

 

ร่างสูงชะงักเมื่อเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉันพอดี เขาชักสีหน้าใส่คนอะไรแค่มองหน้าก็ไม่พอใจด้วย ฉันกัดริมฝีปาก แต่อย่างน้อยวินเชสเตอร์ก็ไม่ได้พูดอะไรและฉันละสายตาไปจากใบหน้านี้ไม่ได้เลยสักวินาทีเดียว ฉันมองทุกอากัปกิริยาของเขา แล้ววินเชสเตอร์ก็รู้รู้ว่าฉันมองเขา

 

เกิดความเงียบขึ้นระหว่างเราสองคนอยู่พักใหญ่วินเชสเตอร์ป้อนข้าวคำสุดท้ายให้แล้วนั่งมองจนฉันกลืนมันลงคอเรียบร้อย เขาพึมพำ ดูไม่สบอารมณ์เหมือนอย่างเคย แต่ฝ่ามือที่ยื่นมาปาดน้ำตาให้ช่างตรงกันข้ามนัก ฉันผงะหนีเพราะยังกลัวไม่หาย แล้วนั่นก็ทำให้วินเชสเตอร์หงุดหงิดอีก ดูเหมือนฉันไม่มีสักอย่างที่จะสร้างความพึงพอใจให้เขาได้ วินเชสเตอร์จับคางของฉันเอาไว้แน่น

 

เด็กบ้าอะไรวะโคตรงี่เง่า หุงข้าวไม่พอแล้วทำมาบอกว่าไม่อยากกินทั้งๆ ที่ดูก็รู้แล้วว่าหิวจะตาย

 

“…” อะไรของเขากันล่ะ ฉันเอ๋อไปเลย

 

ยังจะมองหน้าอีก อยากตายหรือไง

 

มองแค่นี้เอง คนอะไรดุจัง…” ฉันบ่นอุบอิบ ไม่อยากให้มองหน้าแล้วจะให้มองตรงไหนล่ะ เขาจับคางฉันอยู่นี่ วินเชสเตอร์ถลึงดวงตาสีฟ้าสวยๆ ใส่อย่างคาดโทษ ฉันเหมือนจะเข้าใจเขา แต่ก็ไม่เข้าใจมีคำถามหนึ่งที่ฉันอยากรู้แต่ก็ไม่กล้าถามเอาเสียเลย วินเชสเตอร์ก็คงไม่อยากตอบด้วย เขาเดินออกไปจากครัวหลังจากนั้น ทิ้งให้ฉันนิ่งใช้ความคิดทบทวนเหตุผลของการกระทำนั้นอยู่คนเดียว

 

ถ้าอย่างนั้นหรือเขารู้ว่าฉันหิวแต่แค่ทำเหมือนไม่อยากกินข้าว ฉันจะได้กินแทนนะ

 

ก็จานข้าวนี่น่ะ ของวินเชสเตอร์ไม่ใช่เหรอ

 

 

 

 

 

จะยังไงซะ สิ่งที่วินเชสเตอร์ทำลงไปก็คงไม่ใช่เพราะเขานึกพิศวาสฉันแน่ ฉันไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเองขนาดนั้นหรอก ทุกคนมีสีหน้าเหมือนอยากถามตอนที่เห็นฉันเดินตามเขาออกมาจากครัว แต่คงเพราะสายตาของวินเชสเตอร์ หรือไม่ก็สภาพที่ยังอยู่ดีไม่ได้สึกหรออะไรของฉันที่ทำให้พวกเขาไม่ได้พูดอะไร

 

ปาร์ตี้เริ่มขึ้นหลังจากนั้น พวกผู้ชายผสมว็อดก้ากับมะนาว น้ำตาลและน้ำขิง ฉันนึกไม่ออกเลยว่ารสชาติมันจะเป็นยังไง ไม่รู้ด้วยว่าพวกเขาเรียกมันว่าอะไร แต่รสชาติมันดีกว่าที่คิดตอนที่สการ์เล็ตต์เอามาให้ชิม พวกเราดูบอลกัน ลุ้นกันเสียงดังมากๆ แต่ฉันไม่มีอารมณ์สนุกด้วยเลยเพราะว่าเหนื่อยมาก วาเลนเซียกับปารีสจูบกันแทบจะทุกห้านาที อีกสองคู่ก็ด้วย ฉันรู้ว่ามันเสียมารยาทแต่ก็อดมองไม่ได้ มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันชินนะ จู่ๆ ก็มามีคนจูบกันตรงหน้าน่ะ

 

เฮ้อ ฉันอยากกลับบ้าน สงสัยจังว่าวินเชสเตอร์จะยอมไปส่งฉันมั้ย

 

คงไม่แหงๆ อย่าไปถามเลยดีกว่า เดี๋ยวก็เสียความรู้สึกซะเองอีก

 

ฉันไม่อยากขัดจังหวะที่ทุกคนกำลังลุ้นบอลสนุกๆ เลยย่องออกมาจากห้องอย่างเงียบเชียบที่สุด แล้วก็มาจ๊ะเอ๋กับฟลินน์ที่ด้านนอกห้อง เขามองฉันงงๆ

 

หืม จะกลับแล้วเหรอ

 

อืม ฝากลาเพื่อนๆ ด้วยสิ เห็นพวกเขากำลังสนุกกันอยู่ ฉันออกมาเลยไม่ได้บอกใคร

 

ให้ฉันไปส่งดีมั้ย

 

อ๊ะ ไม่เป็นไรหรอก นายไปสนุกกับคนอื่นเถอะ ฉันกลับเองได้สบายมาก

 

แน่เหรอ คราวก่อนเธอเกือบจะโดนรถชนนะอย่าลืมสิ เขาหัวเราะ หมายถึงตอนที่วินเชสเตอร์เกือบจะชนฉันไงล่ะ ฉันมุ่ยหน้า เอาน่า ให้ฉันไปส่งดีกว่า

 

เขาคะยั้นคะยอ ฉันเลยต้องยอมพยักหน้าไปในที่สุด ฟลินน์ขอตัวไปหยิบมือถือ ส่วนฉันตั้งใจจะไปเข้าห้องน้ำ ก็พอดีเห็นใครบางคนกำลังรื้อตู้เย็นอยู่ตอนที่เดินผ่านครัววินเชสเตอร์คาบขนมปังไว้ในปากหนึ่งแผ่น เขาค้นได้สลัดมันฝรั่งเย็นๆ ที่ดูไม่น่ากินสักนิด ฉันเดินไปแอบอยู่หลังกรอบประตูมองภาพนั้นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้

 

ให้ฉันกินข้าวหมด แล้วตัวเองก็มาทนหิวอย่างนั้นเหรอ

 

ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าจะพูดยังไงดี วินเชสเตอร์ทำฉันร้องไห้ สุดท้ายก็มาทำฉันประทับใจ

 

นี่…” ฉันเคาะประตูสองสามครั้งเป็นเชิงบอกให้รู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ วินเชสเตอร์หันมาแล้วก็กรอกตาไปมา เขาไม่เคยดีใจตอนที่เห็นใบหน้าฉันหรอก ฉันเริ่มทำใจเรื่องนั้นได้แล้วล่ะ “…ให้ฉันทำอะไรให้กินมั้ย

 

ฉันไม่พึ่งเธอหรอก ไม่ต้องมายุ่ง

 

เฮอะกะแล้วเชียวว่าต้องพูดอย่างนี้

 

ถ้าอย่างนั้นฉันกลับบ้านแล้วนะ

 

ก็กลับไปดิ ใครรั้งไว้ล่ะ

 

ผู้ชายอย่างเขาก็เป็นอย่างนี้แหละ ฉันพยายามคิดในแง่ดีเข้าไว้ ไม่อยากจะอารมณ์เสียอีก วินเชสเตอร์ดีกับฉันเมื่อเย็น อืมมันก็ถือว่าเป็นส่วนดีนั่นแหละนะ แค่แสดงออกแบบดิบห่ามไปหน่อย

 

ฉันเดินไปตั้งกระทะ เทน้ำมันลงไปแล้วเปิดไฟ วินเชสเตอร์เห็นแล้วแต่เขาทำเหมือนไม่สนใจ แต่สลัดมันฝรั่งนั่นมันคงจะเสียแล้วแน่ๆ เพราะเขาดมมันปุ๊ปก็โยนทิ้งขยะไปเลย วินเชสเตอร์เปิดตู้เย็นอีกครั้ง ฉันมุดลอดแขนเขาเข้าไปหยิบไข่มาสองสามใบ ร่างสูงหรี่ตาใส่ แต่ฉันยิ้มแล้วแย่งขนมปังที่เขาคาบอยู่มาด้วย เขาโวยวาย

 

รู้มั้ยว่าแบบนี้ก็อร่อยนะ

 

ฉันตอกไข่ใส่จานก้นลึก นำขนมปังลงไปชุบแล้วเอาไปทอดในกระทะ ไม่สนใจเสียงบ่นของคนตัวสูง เพราะมันก็เงียบลงไปหลังจากนั้นไม่นานพอไข่สุก ฉันก็เอาขึ้นจากกระทะแล้วใส่ขนมปังแผ่นใหม่ลงไปแทน ระหว่างที่รอฉันก็หรี่ไฟแล้วส่งขนมปังชุบไข่แผ่นที่ทอดสุกแล้วใส่จานให้วินเชสเตอร์ เขามองมันอย่างไม่ไว้วางใจ เอ๊ะ ฉันจิ๊ปาก ตั้งใจจะถือขนมปังแผ่นนั้นเพื่อป้อนให้เขา แต่ลืมนึกไปว่ามันเพิ่งขึ้นจากเตา ผลก็คือมันลวกมือฉันซะจนต้องรีบปล่อยลงพื้น

 

โอ๊ย!” ร้อน! ฉันวิ่งโล่เปิดน้ำเย็นใส่มือแทบไม่ทัน วินเชสเตอร์หลุดหัวเราะ

 

หัวเราะเหรอ

 

สมน้ำหน้า ทอดเองก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่ามันร้อน ฉันไม่ได้ฟังคำพูดนั้นเลยเพราะมัวแต่สนใจรอยยิ้มของเขามากกว่าวินเชสเตอร์ก้มลงเก็บขนมปังที่พื้นพลางส่ายหัว ฉันแทบจะเป็นบ้าเพราะรอยยิ้มนั้น แต่วันนี้มันอาจจบลงด้วยวีรกรรมเปิ่นๆ ของฉันอีกถ้าฉันปล่อยให้ขนมปังอีกแผ่นบนเตาไหม้ไปด้วย มันเกือบจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแล้วตอนที่ฉันไปพลิกด้านมันขึ้น ฉันลูบมือตัวเองไปมาเพราะยังร้อนไม่หาย แล้ววินเชสเตอร์ก็เข้ามาดันฉันออกไปจากหน้าเตา ไปไกลๆ เลย เดี๋ยวก็โง่ทำแผ่นนี้ตกอีก ฉันไม่ต้องกินแล้วพอดี

 

เพราะอะไรไม่รู้นะแต่ฉันรู้สึกว่าเขาแค่ไล่เพราะรู้ว่ามือของฉันเจ็บอยู่เท่านั้นเอง

 

ฉันไม่โกรธเลยฉันเอาน้ำแข็งในตู้เย็นมาประคบ ยืนมองวินเชสเตอร์ทอดขนมปังไปพลาง ไม่กี่นาทีต่อมามันก็ได้ที่ กลิ่นหอมเอาเรื่องเลย วินเชสเตอร์ใช้ส้อมกับมีดตัดแบ่งแล้วลองนำมันเข้าปาก เขาพยักหน้าอย่างจะบอกว่า ก็ใช้ได้ แต่ไม่ยอมชมกับปากจริงๆ ฉันเชิดจมูกขึ้น เชอะแล้ววินเชสเตอร์ก็ยื่นส้อมที่จิ้มขนมปังขนาดพอดีคำมาตรงหน้าฉันบ้าง เอ๊ะ บรรยากาศนี้มันอะไรกันนะ

 

ใบหน้าฉันร้อนผ่าวตอนที่เขาป้อนข้าวให้มันไม่รู้สึกอย่างนี้ เพราะว่านั่นน่ะ เขาบังคับนี่นา

 

แต่พอฉันอ้าปาก เขาก็ชักมือกลับแล้วเอาเข้าปากตัวเองซะเอง ฉันร้องโห่แหงล่ะ วินเชสเตอร์ก็ต้องดีแต่หาเรื่องฉันอยู่แล้ว

 

จริงๆ เลยนายเนี่ย ทำตัวดีกับฉันหน่อยไม่ได้

 

อิงฟ้า มาอยู่นี่เอง ฉันเดินหาซะทั่ว

 

โอ้ ฉันลืมฟลินน์ไปเสียสนิทเลย ง่ะ

 

ขอโทษๆ ฉันมาแล้วๆ ฉันรีบคว้ากระเป๋า รู้สึกผิดอย่างท่วมท้นที่รับปากจะให้เขาไปส่งแต่ดันมามัวแต่ทำอาหารให้วินเชสเตอร์อยู่ตรงนี้ ฟลินน์มีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ตายจริง เขาต้องโกรธฉันแน่

 

ว่าแต่ทำไมวินเชสเตอร์ต้องดึงสายกระเป๋าฉันไว้ด้วยล่ะ

 

จะไปไหน

 

ก็บอกไปแล้วไงว่าจะกลับบ้านน่ะ

 

ยังไม่ต้องกลับ ถ้าเธอกลับแล้วใครจะเก็บกวาดล้างกระทะพวกนี้ คราบขนมปังบนพื้นนั่นอีกล่ะ

 

ไหนเมื่อกี้นายบอกว่าจะกลับก็กลับไงล่ะ ฉันร้อง สรุปว่าทำให้กินแล้วยังต้องปัดกวาดเช็ดถูให้ด้วยเรอะ

 

ฉันพูดว่า ก็กลับไปสิ ใครรั้งเธอไว้ล่ะ’ ” วินเชสเตอร์เบ้หน้า แต่ไม่เห็นเหรอว่าตอนนี้ฉันรั้งเธอไว้อยู่

 

ฉันอ้าปากค้างไม่รู้ว่าจะดีใจหรืออะไรกันแน่ ฉันพูดเสียงเบา แต่ฉันตกลงให้ฟลินน์ไปส่งฉันแล้ว…”

 

ฉันจะไปส่งเธอเอง

 

“…”

 

บอกมันไป ไม่ตายหรอกเขาสั่ง

 

หัวใจฉันเต้นตึกตักจู่ๆ ก็รู้สึกว่าวินเชสเตอร์กำลังจะเปิดรับฉันเข้าไปในชีวิต แน่นอนว่าฉันกระโจนลงไปถึงนรกทุกขุมกับเขา เอ้อแต่คงต้องลงไปในฐานะเบ๊รับใช้ก่อน เขาจะให้ฉันอยู่เก็บกวาดนี่ซาบซึ้งเลย

 










 


Next :

ผมว่าเธอเหมือนคนบ้า

แต่ผมก็ว่าที่จริงมันก็ออกจะน่ารักดี

และผมก็คิดว่าบางทีตัวเองก็แอบเสียสติพอกันที่คิดอย่างนั้น

 

 


Boyce Avenue ft. Megan Nicole (Demi Lavato cover) - Skyscraper

 

 
 

 FernniZ’s 2nd Talk : 16.01.13

เรื่องมันเพิ่งเริ่มมมม!

วินเชสเตอร์แอบน่ารักนะตอนนี้ มีรูปจงฮุนกินขนมปังพอดีเลยเอามาลงซะเลย ฮ่า จริงๆ ทุกอย่างมันเพิ่งจะเริ่ม แต่ก็ยังไม่ถือว่า เริ่ม อย่างจริงจังเท่าไหร่ มันจะมีที่เป็น จุดเริ่มต้น จริงๆ จังๆ อีกที จะเริ่มต้นยังไงนั้นไม่อยากสปอยล์ พล็อตเรื่องนี้ยุ่งเหยิงมาก รีดเดอร์ที่เคยอ่านเรื่องซิลเวียร์มาก่อนจะรู้ว่าไม่ควรตั้งความหวังกับคนตระกูลนี้ มันอาจจะหล่นลงไปถึงเหวเมื่อไหร่ก็ได้นะ อ่านไปเรื่อยๆ กดดันกันไปเรื่อยๆ ดีกว่า (หัวเราะ) 


FernniZ’s 1st Talk : 13.01.13

วินเชสเตอร์ใจร้ายอีกแล้วไม่แปลกใจถ้ารีดเดอร์จะเกลียดจริงๆ นะ (หัวเราะ)

แต่ทุกอย่างที่ผู้ชายคนนี้ทำมีเหตุผลหมดค่ะ อย่าลืมว่าตระกูลนี้เป็นคนยังไง เขาอาจทำให้คุณเกลียดด้วยเรื่องราวมากมายมหาศาล แต่เขาจะทำให้คุณตกหลุมรักเขาด้วยเรื่องราวเพียงน้อยนิด คอยดู J จริงๆ แล้วเรื่องนี้ค่อนข้างแต่งยากนะ เฟิร์นไม่ค่อยแต่งแนวที่พระเอกเกลียดนางเอก แล้วนางเอกเป็นฝ่ายที่หลงรักเขาหัวปักหัวปำ ปกติมันจะสลับกัน คือนางเอกเกลียดพระเอก และพระเอกที่ดึงดันจะรักนางเอก ฮ่าๆ แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ อิงฟ้าเอาคืนแน่ๆ หนักหนาสาหัสเลยล่ะ หึหึ

พีเอส ; วาเลนเซียนามสกุลคุ้นๆ มั้ย? เขาคือลูกชายอีกคนของไทม์ วอร์รอลล์ (‘Coz love needs time) และเป็นน้องชายของวินเซนต์ (จาก ACRUX TOXIN) ค่ะ! ได้ยินรีดเดอร์เรียกร้องคิดถึงตระกูลนี้เข้ามาเยอะ เขากำลังกลับมาค่ะ <3

 







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[ตีพิมพ์แล้ว] Us & Infinity ˋ [Winchester X Ingfah] ตอนที่ 4 : Us ˋ : CH.3 - Drag me to hell, baby. I go basically everywhere with you , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4488 , โพส : 34 , Rating : 100% / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 34 : ความคิดเห็นที่ 2217
แอร้ยยยย >_<





วินอ่ะแอ๊บโหด แตาที่จริงตัวเองก็ใจดี



แอบหวงอิงฟ้าแล้วอ่าดี๊ ทำเป็นเก๊ก





Name : EvaaRatta < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ EvaaRatta [ IP : 125.24.15.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2558 / 01:42
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2148
วินน่ารักอ่าาา เขิน>\<
PS.  -เมื่อฉันท้อที่จะทำความฝันให้เป็นจริง ฉันจะหลับตาลงแล้วนึกถึงวันที่ฝันนั้นเป็นจริง เมื่อลืมตาขึ้นมาฉันจะไม่ท้อ- #Dream High
Name : Googgai googgoog < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Googgai googgoog [ IP : 171.4.251.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2557 / 12:11
# 32 : ความคิดเห็นที่ 2132
อิงฟ้าทำเรื่องจนได้งะ
PS.  Do not play with the feelings of others :|
Name : ` Memories ★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ` Memories ★ [ IP : 171.7.132.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2557 / 11:40
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1830
เขินนนนนนนนนนน
วินน่ารักกกกกกกกกกกกก~
Name : Thetwinkle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Thetwinkle [ IP : 14.207.178.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2556 / 12:33
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1512
อั้นยะ! ใกล้ดราม่าหนักเข้ามาทุกทีแล้ววว>_<
Name : Cheesesmile < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cheesesmile [ IP : 125.25.86.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2556 / 21:32
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1065


WINCHESTER x INGFAH <3

;เขินแทนอิงฟ้า
วินเชสเตอร์น่ารักเว่อร์

PS.  เปลี่ยนจาก Juliet เป็น `Key'n_Juliette~ นะเจ้าค่ะ <3
Name : `Key'n_Juliette~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `Key'n_Juliette~ [ IP : 124.122.35.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2556 / 20:10
# 28 : ความคิดเห็นที่ 877
ชอบตรงบรรยายเรื่องมากอ่ะมีเรื่องที่เราไม่รู้ด้วยพอมาอ่านก้เออแบบเค้าเรียกแบบนี้กันหรอ ตอนแรกว่าจะนอนก่อนนะ แต่พอเหน next แล้วหยุดไม่ได้อ่ะ5555555
Name : lynn-qua < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lynn-qua [ IP : 182.52.204.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2556 / 03:03
# 27 : ความคิดเห็นที่ 876
วินก้น่ารักได้ตลอดอ่ะ >\\\< มีอาสู้ๆเค้านะ งิงิ
Name : lynn-qua < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lynn-qua [ IP : 182.52.204.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2556 / 02:40
# 26 : ความคิดเห็นที่ 744
คุนเฟินก็แต่งแนวนี้ได้น่ารักดีนะคะ

อ่านไปยิ้มไป รู้สึกว่าคู่นี้น่ารักดี วินเชสเตอร์เค้าก็มีมุมน่ารีกของเค้า

แหม คะแนนความนิยมมพุ่งง >\\\<

น้องอิงฟ้าน้อยสุ้เค้านะ สุ้ๆๆ

ปล.ตอนนีิสงสารฟลินด์จุงเบย แหม น่าจะเยอะกว่านี้อีกนิด ให้เชสหึวพอเป็นพิธี หึหึ
Name : Tdz [ IP : 122.155.42.187 ]

วันที่: 15 มีนาคม 2556 / 00:51
# 25 : ความคิดเห็นที่ 650
น่ารักจัง -//////-
Name : Cappuccino_Bowzz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cappuccino_Bowzz [ IP : 223.206.38.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มีนาคม 2556 / 19:11
# 24 : ความคิดเห็นที่ 471
สุดเขินนนนน คนอะไรน่ารัก ทำซึนน่ารักเชียว อิอิ
PS.  ใบหน้ายิ้ม แต่ในใจไม่ใช่ "เพื่อน" หรือแค่ "คนที่เจอหน้ากันที่ร.ร."
Name : ~Aikawa~ เจ๊จู [Jurella] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~Aikawa~ เจ๊จู [Jurella] [ IP : 161.246.237.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 06:45
# 23 : ความคิดเห็นที่ 262
อ่านเเล้วใจเต้น >_____
Name : pakarung [ IP : 180.183.166.215 ]

วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:49
# 22 : ความคิดเห็นที่ 168
นี่มัน ! มุมน่ารักของวินเชสเตอร์ >////<
Name : MINIMELO < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MINIMELO [ IP : 115.87.30.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มกราคม 2556 / 12:17
# 21 : ความคิดเห็นที่ 158
เขินนนนนนนนง่า~!
Name : เเป้งผง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เเป้งผง [ IP : 113.53.34.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2556 / 20:02
# 20 : ความคิดเห็นที่ 144
อิงฟ้าน่ารักอ่ะ >< วินเชสเตอร์ก็ร้ายกาจใช่เล่น
PS.  전부 거짓말.
Name : Queen < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Queen [ IP : 182.52.15.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2556 / 17:50
# 19 : ความคิดเห็นที่ 140
ตอนนี้วินเชสเตอร์น่ารักมาก ๆ <3 
เป็นห่วงอิงฟ้าด้วย พอตอนสุดท้ายก็รั้งเธอไว้ เหมือนจะหึงอิงฟ้ากับฟลินน์เลยนะ งุงิ ><
PS.  แก้ปัญหาด้วยคำหยาบคายน่ะ ไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะ มีแต่จะทำให้เรื่องยิ่งแย่เข้าไปใหญ่
Name : Mangpor Pimkaew < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mangpor Pimkaew [ IP : 124.121.65.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2556 / 22:34
# 18 : ความคิดเห็นที่ 139
วินน่ารักจุงเบยยยยยยยยย ><~
PS.  I'm E.L.F =^^=
Name : MaiL-MelodY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MaiL-MelodY [ IP : 180.183.134.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2556 / 13:22
# 17 : ความคิดเห็นที่ 138
ปากร้ายแต่ใจดีรึเปล่านะ น่ารักจัง
Name : s-saphi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ s-saphi [ IP : 110.77.238.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มกราคม 2556 / 19:05
# 16 : ความคิดเห็นที่ 137
เห้อออ
เรารู้สึกว่าเราติดตระกูลนี้งอมแงมทุกเรื่องเลย

P.S. I ♥ Stallone
Name : crazii P < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ crazii P [ IP : 110.169.170.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มกราคม 2556 / 10:44
# 15 : ความคิดเห็นที่ 136
ตระกูลนี้อันตราย ! ให้ตายเหอะ -_- ครึ่งแรกเพิ่งจะทำตัวน่าตบอยู่เลย ครึ่งหลังมาทำให้หลงเฉยเลย !! อ๊ายยยยยยย >////<
PS.  BIGBANG IS V.I.P
Name : CN_VIPz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CN_VIPz [ IP : 223.205.42.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2556 / 20:50
# 14 : ความคิดเห็นที่ 135
โว้ววววว
น่ารักเว่อร์ๆ
วินเชสเตอร์น่ารักจริงๆๆๆๆๆ
แต่เชื่อว่่เดี๋ยวต้องสลับร่างอีก
ดีรรึ่งนึงเลวอีกครึ่ง
แต่พอหลงอิงฟ้าปัี๊บดีหมด (รึเปล่า)
รีบอัพนะคะ
น่ารักเวอ่ร์~~
PS.   ฟาเรลล่า มนตราแห่งอาณาจักร http://writer.dek-d.com/fate14498/writer/view.php?id=693168
Name : fate heria ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fate heria ^o^ [ IP : 115.87.96.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2556 / 19:23
# 13 : ความคิดเห็นที่ 134
อ๊ากกกกกก เขิน ><
PS.  "Advice is like snow; The softer it falls the longer it dwells upon, and the deeper it sinks into, the mind." - - Samuel Taylor Coleridge - -
Name : Bananasplitzz@~KHJ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bananasplitzz@~KHJ [ IP : 183.89.65.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2556 / 17:02
# 12 : ความคิดเห็นที่ 133
แหมตอนนี้วินเชสเตอร์น่ารักนะเนี่ยย!
PS.  'EVERYBODY IN LOVE, GO ON PUT YOUR HANDS UP. . .
Name : PRAEWY GAGA . < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PRAEWY GAGA . [ IP : 58.9.224.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2556 / 16:25
# 11 : ความคิดเห็นที่ 132
><  น่ารักนะเนี้ย 
PS.  
Name : " คร้าบผม " < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ " คร้าบผม " [ IP : 125.27.190.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2556 / 16:02
# 10 : ความคิดเห็นที่ 131
อีกล่ะครอบครัวนี้ -___-
ร้ายตลอดศก 
PS.  เจ็บแต่ทน เหนื่อยแต่ยิ้ม ท้อแต่ทำ!
Name : Ni_นิว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ni_นิว [ IP : 171.97.31.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2556 / 21:47
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android