คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[ตีพิมพ์แล้ว] Us & Infinity ˋ [Winchester X Ingfah]

ตอนที่ 3 : Us ˋ : CH.2 - This is how you remind me of what I really am


     อัพเดท 13 ม.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: fernniz, england, europe, usa, america, drama, hot, silviar, slyvester, winchester, love, hurts, novel, bad, romance
ผู้แต่ง : FernniZ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FernniZ
My.iD: https://my.dek-d.com/fernniz
< Review/Vote > Rating : 100% [ 10 mem(s) ]
This month views : 25 Overall : 86,594
2,237 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 728 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[ตีพิมพ์แล้ว] Us & Infinity ˋ [Winchester X Ingfah] ตอนที่ 3 : Us ˋ : CH.2 - This is how you remind me of what I really am , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4564 , โพส : 33 , Rating : 90% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


พิมพ์ครั้งที่ 2!

หมายเหตุ :

การเปิดจองนิยายเรื่องนี้เป็นการเปิดจองรอบที่สอง (พิมพ์ครั้งที่ 2) ซึ่งจะมีเนื้อหาเหมือนพิมพ์ครั้งแรกและครั้งที่สองทุกประการ รายละเอียดทั้งหมดอยู่ในลิงค์ด้านล่างนะคะ

CLICK :

https://docs.google.com/forms/d/1Bb3QZ8xmFsIhOry6vq8ubPBrOfVC4iNttDpgHJZ0710/viewform

 


หมายเหตุ :

กรุณาอ่านให้เข้าใจ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายที่เฟิร์นแต่งจบไปแล้วตั้งแต่เมื่อสามที่แล้ว และไม่เคยส่งให้สนพ.ใดๆ พิจารณา เนื้อหาทั้งหมดเป็นเพียงการนำเนื้อเรื่องเดิมมารีไรท์ ขัดเกลาสำนวนให้สละสลวยขึ้น แต่พล็อตทั้งหมดคงเดิม มาอัพใหม่ตามเสียงเรียกร้องเท่านั้น และเฟิร์นจะลงเนื้อเรื่องจนจบและจะให้เวลาอ่านหลังจากนั้นอีกประมาณ 1 เดือนแล้วจะลบบางส่วนออกจากเว็บค่ะ แจ้งให้ทราบโดยทั่วกันนะคะ

 

 



       





          2

This is how you remind me of what I really am

นี่คือสิ่งที่คุณย้ำเตือนให้ฉันรู้ถึงสิ่งที่ฉันเป็น

 

เฮ้!”

 

ฉันไม่รู้ว่านั่นเสียงใคร สองนัยน์ตาพร่ามัวไปด้วยน้ำตาจนไม่อาจมองเห็นใบหน้าของผู้ที่เข้ามาขัดจังหวะได้แน่ชัด แต่ไม่ได้รู้สึกโล่งใจว่าจะปลอดภัยเพราะไม่รู้ว่านั่นเป็นความช่วยเหลือหรืออาจจะเป็นอะไรอย่างอื่น จนกระทั่งเมื่อยันตัวเองลุกขึ้นจากพื้นแล้วหยาดน้ำตาหยดลงจนเห็นผู้ชายคนนั้นชัดเจนไม่สิ ไม่ได้มีเพียง เขา เพียงคนเดียว ยังมีผู้หญิงอีกคน

 

แล้วฉันก็ไม่เข้าใจเลยแต่ใจฉันมันเสียไปอีกแล้ว วินเชสเตอร์กับผู้หญิงคนนี้คงไม่ได้มาช่วยฉันพวกเขาคงหาที่เหมาะๆ เพื่อที่จะทำอะไรกันแล้วบังเอิญมาเจอเรามากกว่า ฉันกัดริมฝีปากแน่นมองใบหน้าคมคายที่สบสายตาฉันด้วยนัยน์ตาที่อ่านไม่ออก แล้วมันก็คาดไม่ถึงตรงที่วินเชสเตอร์ส่งผู้หญิงคนนั้นให้แลร์รี่แทนแล้วเดินตรงเข้ามาที่ฉัน

 

เฮ้ย อะไรวะ!” แลร์รี่ตะคอกถาม แล้วคว้าคอเสื้อวินเชสเตอร์ ทันใดนั้นก็ถูกเขาผลักให้เต็มแรง วินเชสเตอร์เป็นฝ่ายกระชากคอเสื้อแลร์รี่บ้าง ริมฝีปากหยักได้รูปทันใดนั้นก็เอ่ยเสียงต่ำ ดูโกรธขึ้นมาทันตา

 

พ่อแม่ไม่สั่งสอนแกเหรอว่าอย่ายุ่งกับผู้หญิงที่ไม่เต็มใจ อยากมากนักก็เอายัยนั่นไปแทน ฉันไม่ต้องการเธอ นั่นเป็นคำสั่งเสียงเหี้ยมจากผู้ชายที่ชื่อวินเชสเตอร์ ฉันทั้งไม่เข้าใจและไม่รู้เลยว่าการที่วินเชสเตอร์ผลักไสไล่ส่งแล้วกลับมาช่วยอย่างนี้มันคืออะไร แต่มันไม่ช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้นเลยไม่เลย

 

“What the hell! วิน!?” หญิงสาวสุดฮอตคนนั้นกรีดร้องว่าเธอไม่ต้องการแลร์รี่ วินเชสเตอร์ถูกเธอระดมทุบตีอย่างหนัก แต่ก็ต้องร่างบางรีบย้ายออกไปจากโรงรถเมื่อถูกวินเชสเตอร์ตะคอกใส่ว่ารำคาญ และแลร์รี่ก็โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงพอกันออกไป

 

เหลือเพียงฉันกับวินเชสเตอร์ในโรงรถและบรรยากาศมาคุจากเหตุการณ์เมื่อครู่ มันไม่เหลืออะไรเลยนอกจากนั้นไม่แม้แต่ความรู้สึกของฉัน วินเชสเตอร์ขยับเข้ามาใกล้ สีหน้าของเขาไม่ฉายแววสำนึกผิดใดๆ มันยังคงเย็นชาราวกับคนไร้หัวใจเสมอ ฉันหันร่างหนีเมื่อร่างสูงทำท่าจะแก้มัดที่ข้อมือให้ นั่นสร้างความชะงักงันให้กับเขา แต่ฉันไม่สนใจฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากวินเชสเตอร์ ฉันคิดผิดไปแล้ว โง่งมงายกับเรื่องไม่เป็นเรื่องได้ขนาดนี้ได้ยังไงแต่ฉันหยุดร้องไห้ไม่ได้ เชือกเส้นนี้ก็รัดเอาไว้แน่นมากฉันยิ่งดึงก็ยิ่งแสบข้อมือไปหมด มันห้อเลือดและดูไม่ได้

 

ในที่สุดฉันก็ยอมแพ้ ฉันแก้มันไม่หลุดแต่ก็ไม่ยอมให้วินเชสเตอร์ยุ่ง ฉันยกเข่าขึ้นมาแล้วซบหน้าลงกับขาตัวเอง ร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน ทั้งเสื้อผ้ายังคงหลุดลุ่ย

 

จะเล่นตัวไปถึงไหน หันมานี่ ฉันจะแก้เชือกให้!”

 

อย่ามายุ่ง!”

 

“Shit! เป็นบ้าอะไร ฉันไม่ได้เพิ่งช่วยเธอไว้หรือไง!” วินเชสเตอร์บังคับดึงแขนฉันให้หันกลับไปหาจนได้ ฉันถลาเข้าไปทุบตีเขาด้วยสองมือที่ยังถูกมัดอยู่นั่นแหละ อิงฟ้า! หยุด! มันน่ารำคาญ!”

 

นายยังมีหน้ามาถามหาความดีความชอบอีกเหรอ มันนายนั่นแหละที่ทำให้ฉันเกือบจะถูกผู้ชายคนนั้นข่มขืน! ฮึก นายทำอย่างนี้ได้ยังไง

 

ขอโทษนะ! ฉันไม่ปล่อยให้มันปล้ำเธอก็บุญเท่าไหร่แล้ว แล้วไอ้เวรนั่นก็ยังไม่ทันได้ทำอะไรเธอสักหน่อย เลิกทำเหมือนจะตายสักที!”

 

ไม่ได้ทำเหรอ! ไอ้ทุเรศนั่นจับไปทั่วร่างกายของฉัน รู้บ้างมั้ยว่ามันน่าขยะแขยงแค่ไหน ฉันสะอึกสะอื้น นายดูสภาพฉันสิ มันเหมือนคนที่ไม่ได้ถูกทำอะไรเลยงั้นสินะ ฉันสะอิดสะเอียนจนอยากจะอาเจียนอยู่แล้ว และที่สำคัญเขายังจูบฉันด้วย ฮึกฉันถูริมฝีปากตัวเองกับแขนแรงๆ หลายครั้งจนวินเชสเตอร์ต้องดึงไว้ราวกับรำคาญสุดขีด

 

มันก็ดีกว่าเธอถูกข่มขืน เลิกร้องไห้ก่อนที่ฉันจะทิ้งเธอไว้ที่นี่จริงๆ

 

นั่นเป็นจูบแรกของฉัน นายจะไม่ให้ไม่ฉันร้องได้ยังไง!” ฉันผลักวินเชสเตอร์เต็มแรง เขาดูตกใจสุดขีด

 

อะไรนะ! เธอไม่ได้อ่อนกว่าฉันปีหนึ่งหรือไง เกิดมาตั้งยี่สิบสองปียังไม่เคยจูบกับใคร อย่าพูดให้ขำดีกว่า

 

ขำไปสิขำให้โลกแตกไปเลย หัวใจของฉันเจ็บจนร้องแทบไม่ออก ไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะเพ้อฝันได้มากมายถึงเพียงนี้ มันคงดีกว่านี้มันคงจะดีถ้าฉันปล่อยเลือกให้มันเป็นเพียงความฝันต่อไป ถ้าต้องมารับรู้ว่าโลกแห่งความเป็นจริงมันไม่สวยหรูและง่ายดายดั่งในความฝันเอาเสียเลย

 

เอาเลยวินเชสเตอร์ ขำไปเลย…” ฉันเม้มริมฝีปากแน่น ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาไปขาดสาย “…แล้วนี่จะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่ฉันจะพูดมัน ต้องขอบคุณนายที่ทำให้ฉันรู้ว่าไม่ควรจะพยายามตั้งแต่วันแรกรู้เอาไว้เลยนะฟังเอาไว้ให้ชัดๆ ฉันยกแขนขึ้นปาดน้ำตาอย่างน่าสมเพช “…เพราะว่านายนั่นแหละคือคนที่ฉันอยากเก็บมันเอาไว้ให้

 

“…!”

 

เพราะผู้ชายสารเลวอย่างนายคนเดียวที่ฉันเฝ้าใฝ่ฝันหามามาตลอดเป็นสิบๆ ปี และไม่มองใครที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเลยฉันอดทนรอช่วงเวลานี้มาโดยตลอด เวลาที่เราจะได้เจอกัน เวลาที่ผู้หญิงโง่ๆ อย่างฉันจะได้มีโอกาสได้พิชิตใจนายบ้าง ฉันซบหน้าลงกับหัวเข่าแน่น ไม่รู้เลยว่าวินเชสเตอร์มีสีหน้าอย่างไรตอนที่พูดออกไป ฉันมันบ้ามากใช่มั้ยที่เป็นแบบนี้ที่หลงนายจนแทบคลั่งทั้งๆ ที่เราแทบไม่เคยคุยกันเลย มีเพียงฉันฝ่ายเดียวที่เฝ้ามองนายมาโดยตลอด

 

“…”

 

ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้ว่าไม่ควรพยายาม นายมันไม่มีหัวใจ และจำเอาไว้ด้วยว่าตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป…”

 

ที่น้ำเสียงของฉันขาดหายไปไม่ใช่เพราะสะอื้นจนไม่มีปัญญาจะพูด ทว่าเป็นเพราะปลายนิ้วของวินเชสเตอร์ที่ดันคางฉันขึ้นแล้วริมฝีปากหยักลึกโน้มลงมาปิดริมฝีปากหนักๆ ดวงตาทั้งสองข้างของฉันเบิกกว้างจนรู้สึกได้เลยว่าแทบถลนออกมาข้างนอก ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นหลับปี๋ด้วยความตื่นกลัว ฉันตกใจยกมือขึ้นดันอกของร่างสูง ทว่ากลับถูกวินเชสเตอร์รวบมือทั้งสองข้างเอาไว้ มือที่ปัดป้องอย่างสะเปะสะปะในทีแรกจึงได้ที่ยึดเหนี่ยวทำให้ประสาทสัมผัสของในกายจดจ่ออยู่เพียงจุดเดียวคือที่ริมฝีปากวินเชสเตอร์เชยคางฉันเมื่อฉันทำท่าจะถอยหนี ริมฝีปากอันตรายสัมผัสอย่างล้ำลึก หนักหน่วงทว่าในคราวเดียวกันก็แฝงไปด้วยความนุ่มนวลที่ยากจะสัมผัส เขาเรียกร้องให้ฉันตอบสนองไปอย่างช้าๆ โดยไม่รู้ตัวด้วยความรู้สึกดีที่ยังคงเหลืออยู่ในใจ มันเป็นไปอย่างเชื่องช้า อ้อยอิ่ง สลับกับร้อนแรงจนแทบแผดเผากันทั้งเป็น

 

แล้วตอนที่ริมฝีปากนั้นถอยห่างฉันก็รู้เลยว่าในวันนี้มีความทรงจำที่ไม่รู้ลืมอยู่นับไม่ถ้วน

 

และมันเกิดจากใครล่ะ ใช่เลย ทั้งหมดเกิดขึ้นจากผู้ชายคนนี้ไง

 

นั่น…” เขาเว้น ปลายนิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากฉันและกระซิบ คือสิ่งที่เขาเรียกกันว่าจูบ

 

“…”

 

ส่วนที่ไอ้สวะนั่นทำ เธอควรจะคิดซะว่ามันคือขยะ

 

วินเชสเตอร์ว่าอย่างนั้นในตอนที่ลงมือแก้เชือกที่มัดข้อมือให้ ส่วนฉันไม่ได้ขัดขืนอีกแล้ว หรือต้องเรียกว่าสติหลุดลอยไปจนสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกจึงจะถูก

 

ฉันจะพาเธอกลับบ้าน พูดพลางพยุงร่างของฉันขึ้น

 

และเขาเพิ่งปลุกระดมความตั้งใจอันแน่วแน่ของฉันที่ว่าอยากจะพิชิตใจเขากลับคืนมา

 

 

 

 

 

 

ฉันอยากถามว่าอะไรคือเหตุผลที่ทำให้วินเชสเตอร์จูบฉันรวบรวมความกล้าอยู่หลายนาทีตอนที่นั่งรถของเขาระหว่างทางกลับบ้านแต่ก็ไม่กล้า พอฉันบอกวินเชสเตอร์ว่าที่ห้องไม่มีอุปกรณ์ปฐมพยาบาลอะไรอยู่เลย วินเชสเตอร์ก็โมโหและเลี้ยวรถไปอพาร์ตเม้นต์ของเขาแทน รู้ตัวอีกทีเราก็มาโผล่ที่นี่ห้องของเขา

 

ตบหน้าฉันสิ ตบหน้าฉันเลยตกลงว่าวินเชสเตอร์เป็นคนยังไงกัน เขาผลักไสไล่ส่งฉัน ผลสุดท้ายก็ตามมาช่วย ทำเหมือนรำคาญมาก แต่ก็ลากฉันมาทำแผลอย่างนี้

 

เอ่อ จริงๆ แผลฉันมันก็ไม่ได้เยอะมาก แค่ล้างน้ำเปล่าก็พอแล้วล่ะ ฉันจะร้องไห้อีกก็ตอนที่เห็นขวดแอลกอฮอล์กับเบตาดีนนี่แหละ

 

อย่าโง่นักเลย ไอ้โรงรถนั่นสกปรกขนาดนั้น เชือกที่มันเอามารัดมือเธอนั่นฉันพนันได้เลยว่ามีแต่ขี้ฝุ่น เผลอๆ ถูกหนูแทะมาแล้วด้วย อยากติดเชื้อตายนักก็ไม่ต้องทำ

 

โห ทำไมวินเชสเตอร์พูดงี้ล่ะ เขาทำฉันกลัวนะ ถ้าถ้างั้นให้ฉันทำเองเถอะ เพราะถ้าเขาทำให้มีหวังฉันแหกปากปลุกคนทั้งอพาร์ตเม้นต์แน่

 

ขอร้อง นึกว่าฉันจะทำให้เธอหรือไง เธอต้องทำเองอยู่แล้ว

 

เอ้อโอเค ดี วินเชสเตอร์ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิดเดียว แหงล่ะ คำด่าคงไม่กระทบกระเทือนเขาเท่าไหร่ฉันกัดริมฝีปากแน่นพลางเปิดกล่องปฐมพยาบาล ฮึ่ยแต่ถ้าคำด่าไม่กระทบเลยทำไมวินเชสเตอร์ถึงจูบฉันล่ะ ฉันยังคงสับสนอยู่ดี แล้วก็คิดมากจนเหม่อลอยถือสำลีที่จุ่มแอลกอฮอล์ค้างไว้เสียนาน จากนั้นก็ต้องแหกปากร้องเสียงดังเพราะวินเชสเตอร์ดึงมันมาเช็ดให้เอง

 

โอ๊ย! วินเชสเตอร์!”

 

อย่าแหกปากสิวะ! รอเธอชาตินี้ฉันคงไม่มีวันได้นอนหรอก

 

มันแสบนะ โอ๊ยๆ เบาๆ สิ ฮือฉันร้องไห้อีกรอบจนได้ และคงจะร้องจนน้ำตาหมดตัวทุกครั้งที่อยู่กับเขา วินเชสเตอร์ไม่เคยสนใจใหญ่ดีอะไรเลย ฉันดิ้นพล่านอยู่กับโซฟาพยายามจะหนีให้พ้นจากความเจ็บแสบของแอลกอฮอล์ที่วินเชสเตอร์พยายามจะเช็ดให้ เขาเลยลากฉันเข้าหาตัวแล้วล็อกฉันเอาไว้ด้วยแขนข้างหนึ่ง อีกข้างกดสำลีแนบกับแผลถลอกที่เกิดจากการโดนเชือกบาดบนข้อมือ ด้วยความที่ฉันตัวเล็กเป็นทุนเดิมอยู่แล้วประกอบกับความที่วินเชสเตอร์มีรูปร่างสูงใหญ่แบบฝรั่ง จึงแน่นอนว่าฉันตกอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างสมบูรณ์แบบความทรมานของฉันดำเนินไปเพียงไม่กี่นาทีทว่าฉันกลับคิดว่ามันนานนับชั่วโมง ผู้ชายใจร้ายหัวเราะในลำคอ ส่วนฉันถึงกับฟุบหน้าลงกับแขนตัวเองด้วยความเหนื่อยอ่อน

 

ยังไม่เสร็จเลย

 

อะไรนะ นายจะฆ่าฉันเหรอ!” ฉันร้องเมื่อวินเชสเตอร์ดึงแขนให้หันหน้ากลับไปหา ร่างสูงถือคอตตอนบัตอยู่ในมือ ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้มาก จมูกของเราเฉียดกันและฉันลืมหายใจไปในทันทีฉันอดหลุบสายตาลงต่ำมองริมฝีปากหยักลึกคู่สวยนั้นไม่ได้

 

แทบไม่น่าเชื่อว่าชั่วโมงก่อนมันเคยประทับอยู่บนริมฝีปากของฉัน

 

ฉันคิดว่าตัวเองฝันไป บางทีฉันอาจนอนอยู่บนเตียงแล้ว วินเชสเตอร์ไม่ได้เกือบขับรถชนฉันแต่ฉันเดินอย่างปลอดภัยกลับไปอยู่ที่ห้องแล้วต่างหาก

 

อย่าหื่นนัก ว่าพลางใช้คอตตอนบัตจิ้มแผลที่เกิดจากการถูกแลร์รี่ตบบนข้างริมฝีปากแล้วทำเอาฉันสะดุ้ง ฉันไม่จูบเธออีกแล้ว แค่คิดว่านั่นมันควรจะต้องใส่ยามั้ย

 

ทำไมล่ะ ฉันร้องโห่ขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ หมายถึงทำไมเขาถึงไม่อยากจูบฉันอีกแล้ว มากกว่า ทำไมมันควรจะต้องใส่ยา เสียอีก โอ้ฉันคิดอะไรอยู่ วินเชสเตอร์ดูจะรู้เสียด้วยว่าฉันหมายถึงอะไร

 

เพราะว่าเธอไม่ควรชอบฉัน

 

แต่ว่าฉัน…”

 

ที่ฉันจูบเธอ เธอก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่ามันหมายถึงอะไร นอกเหนือจากนั้นมันไม่มีอะไรแอบแฝงอยู่เลย

 

ฉันเม้มริมฝีปากแน่น พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ให้น้ำตาร่วงลงมาอีกกับคำปฏิเสธอันแสนไร้ใจนั้น ใช่ ฉันรู้รู้ว่ามันคือคำขอโทษและเป็นสิ่งที่เกิดจากความรู้สึกผิดในฐานะผู้ชายคนหนึ่งของเขา แต่ฉันก็ยังแอบหวังหวังว่ามันอาจจะมีอะไรที่มากกว่านั้นเจือปนอยู่ด้วย เพียงสักเล็กน้อยก็ยังดี

 

นายยังไม่ลองเลย…”

 

เธอน่าจะเห็นแล้วว่ามันไม่สมควรลอง รับได้หรือไงที่ฉันไม่ใช่คนที่เธอฝันแล้วแบบนี้

 

“…”

 

ฉันไม่ได้พูดไปลอยๆ ที่เตือนเธอ เจอกันคราวหน้าฉันอาจเลวกว่านี้ก็ได้ อย่าให้ฉันฉุดเธอลงมาอย่าให้ฉันทำ

 

นายเกลียดฉันมากเลยเหรอ…” ฉันไม่เชื่อหรอก ถ้าวินเชสเตอร์เกลียดฉันจริงเขาต้องไม่ช่วยฉันและเพราะว่าเขาช่วย ฉันถึงได้รู้ว่าอย่างน้อยวินเชสเตอร์ก็ไม่เลวร้ายอย่างที่คิด เขาอาจลงมือทำร้ายฉันด้วยน้ำมือตัวเองแต่ไม่ใช่เขาเหรอที่นั่งทำแผลให้ฉันอยู่ในตอนนี้ วินเชสเตอร์ ตอบฉันสิถ้าฉันทำอะไรที่นายไม่ชอบก็บอกฉัน แล้วฉันจะไม่ทำมันอีก

 

เธอไม่มีทางแก้มันได้หรอก

 

แต่…”

 

ถ้าอยากคบกับฉันมากก็ไปแก้มันมาซะสิหน้าเธอน่ะ

 

ฮะ นายจะบอกว่าคบกับฉันไม่ได้เพราะฉันสวยไม่พอหรือไง วินเชสเตอร์ นาย…”

 

ฉันหมายถึง…” เขาเว้น มือหนาลากต้นคอฉันเข้าหาตัว นัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลฉายแววดุดันหากแต่แฝงไปด้วยความเจ็บปวด ฉับพลันร่างสูงก็ดูโกรธขึ้นมาอีก เขาทำให้ฉันกลัวเป็นรอบที่ร้อยของวัน แต่อะไรก็ไม่สามารถสร้างความเจ็บปวดให้ฉันได้มากเท่าการได้รับรู้ถึงเหตุผลที่ก่อให้วินเชสเตอร์เกิดความชิงชังในตัวของฉันตั้งแต่วันแรกที่เจอหน้ากันอีกครั้งหรอก “…ไปทำยังไงก็ได้ให้หน้าเธอไม่เหมือนกับผู้หญิงคนนั้น อิงฝันพี่สาวของเธอ

 

“…!”

 

ฉันเกลียดเธอ เพราะฉันรักพี่สาวเธอ บอกชัดเจนขนาดนี้แล้วยังอยากยุ่งกับฉันอีกก็ลองดูนะแล้วสาบานว่าฉันจะฉุดเธอลงไปถึงนรกให้ดู

 

 

 









 

ฉันหมกตัวอยู่ในห้องมาสามวันแล้ว ใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า จมปลักอยู่กับความผิดหวังและเสียใจ ออกจากห้องเฉพาะตอนที่รู้สึกหิวและต้องไปทำงาน คิดว่าถ้าเกิดตัวเองหัวใจวายตายไปในห้องนี้คงไม่มีใครรู้ แต่มหาวิทยาลัยของฉันจะเปิดในวันพรุ่งนี้ โทรศัพท์จากแม่เมื่อเช้าทำให้ฉันตระหนักว่ามันไม่มีประโยชน์เลยกับการใช้ชีวิตให้ผ่านไปวันๆ

 

ฉันไม่ได้เกิดมาแค่เพื่อผิดหวังจากความรักแล้วตกต่ำจนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ วันนี้ฉันจึงขยับลุกขึ้นมาจัดการปัดกวาดเช็ดถูห้องที่แทบจะเรียกได้ว่าเป็นขยะ เปิดเครื่องล้างจานชามที่หมักหมมมาตลอดสามวันและนำขยะไปทิ้งเสียที

 

มันควรจะเป็นการเริ่มต้นใหม่ในอังกฤษที่ดีกว่านี้ถ้าพี่สาวของฉันไม่ได้โทรเข้ามา

 

[ไงที่รัก คุ้นเคยกับอังกฤษหรือยังจ๊ะ]

 

พี่ไม่มีความผิดอะไรด้วยเลย เธออาจไม่รู้ด้วยเรื่องที่วินเชสเตอร์ชอบเธอ พี่อิงฝันเพิ่งหมั้นกับพี่ฟีนิกซ์ มือกลองวงเดียวกันที่คบหามานานเมื่อช่วงต้นปี แต่ช่วยไม่ได้ที่อดรู้สึกว่าน้ำเสียงของเธอเป็นสิ่งที่ไม่อยากได้ยินในตอนนี้

 

ก็ดี แต่ฉันไม่ชอบอากาศที่นี่เท่าไหร่ ฉันข่มความไม่พอใจอยู่ข้างใน เราเป็นพี่น้องที่สนิทกันมาก พี่ต้องจับได้ถ้าฉันทำตัวแปลกไป

 

[ยุโรปก็อย่างนี้แหละ] เธอหัวเราะ [แต่สวยออกนะ โดยเฉพาะอังกฤษ มีหนุ่มหล่อเยอะมากเลยด้วย โอ๊ย]

 

[เฮ้ๆ เธอยังคิดจะมองหนุ่มหล่อที่ไหนอีกเหรอ เดี๋ยวก็มีเรื่องหรอก] ฉันได้ยินเสียงพี่ฟีนิกซ์แทรกเข้ามา พวกเขารักกันดีเสมอ น่าอิจฉาจัง

 

[แหม ขอโทษจ้ะ ไม่มีใครหล่อเกินฟีนิกซ์แล้วล่ะ ฮิฮิ]

 

พี่ นี่ฉันจะอ้วกแล้วนะ สวีตกันให้เสร็จก่อนเถอะแล้วค่อยโทรมาใหม่

 

[อุ้ย อย่าน้อยใจสิ เราไม่เจอกันตั้งนานแล้วนะ ไว้ให้พวกพี่มีทัวร์ไปอังกฤษแล้วจะแวะไปหา อยากกินเป็ด Four Seasons ด้วย รสชาติที่ขายที่นี่ไม่ได้เรื่องเลย เทียบกับตอนที่กินที่นู่นไม่ได้เลยสักนิด] เธอบ่น

 

จะว่าไปฉันก็ยังไม่ได้ไปลองกินเลย เห็นเขาลือกันหนาหูว่าอร่อยลืมโลก เว่อร์กันจัง

 

[ชวนวินเชสเตอร์ไปกินสิ พี่ว่าเขาต้องรู้จักร้านดีๆ แน่]

 

เขาไม่อยากไปกับฉันหรอก ฉันสวนทันควัน แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าพี่อิงฝันไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย เฮ้อทำไมเป็นอย่างนี้นะอิงฟ้า หมายถึง วินเชสเตอร์งานยุ่งมาก มหาลัยก็จะเปิดแล้ว อีกเดี๋ยวคงมีสาวๆ หลายคนจองตัวเขาอย่างเคย

 

[ตายแล้ว นั่นเป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้เลยนะ เอเชียอย่างเรามีดีกว่าแหม่มพวกนั้น เธอห้ามยอมแพ้นะรู้มั้ย]

 

พี่คะ…” ฉันถอนหายใจ วินเชสเตอร์เขาไม่สนใจฉันหรอก ดูแล้วฉันไม่น่าใช่สเปกเขาเลย เพราะว่าคนที่เขารักมันคือพี่ ไม่ใช่ฉัน คิดถึงเรื่องนี้ทีไรก็ปวดใจทุกที

 

[สาวน้อย เธอลองพยายามแล้วแน่เหรอถึงได้รู้ ฟีนิกซ์ก็ไม่ใช่สเปกพี่เลย แต่ดูเราสิ]

 

[อ้าวที่รัก]

 

[ฮ่ะๆ พูดเล่นค่ะ เอาล่ะฟังนะ เธอก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าคนตระกูลสตอลโลนเป็นอะไรที่รับมือยาก กว่าซิลเวสเตอร์กับแฟนหมอนั่นจะลงตัวกันได้นี่เล่นเอาพวกพี่เดือดร้อนกันแทบตาย น้องชายของเขาพิชิตใจยากมันก็ไม่แปลกหรอก แต่พี่มั่นใจว่าน้องสาวของพี่ทำได้แสดงให้เขาเห็นถึงความจริงใจของเธอสิ บอกเขาว่าเธอรักเขามานานแค่ไหน พยายามทำดีเข้าไว้ สักวันเขาก็ต้องเห็นค่าบ้างล่ะน่า]

 

อืมฉันจะลองดู

 

มันคงจะออกมาดี ฉันคงจะมีแรงฮึดมากกับคำแนะนำของพี่

 

ติดอยู่อย่างเดียว ฉันดันจำฝังใจไปแล้วว่าวินเชสเตอร์รักใครแต่ฉันไม่เหมือนพี่ และคงไม่มีทางเป็นเธอได้เลย

 

 

 

 

 

 

ชาเป็นสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้ของคนอังกฤษ มันเป็นอย่างนั้นเสมอ อิงกริด เคลตันยืนยันความจริงข้อนั้นกับฉันเมื่อเธอโทรมาชวนออกมาดื่มชาด้วยกัน อพาร์ตเม้นต์ของฉันตั้งอยู่ริมแม่น้ำอูสใจกลางเมือง เพียงแค่ข้ามฝั่งคุณก็จะเจอกับย่านชอปปิงเซ็นเตอร์ขนาดใหญ่ มีคาเฟ่มากมายตั้งอยู่ในเขตนั้น รวมไปถึงบาร์ที่ฉันทำงาน เพียงแต่ถ้าต้องเดินมันก็จะดูเหมือนอยู่ไกลออกไปอีกนิดหน่อย

 

อิงกริดเป็นเพื่อนคนเดียวของฉัน เมื่อเจอหน้ากัน ฉันก็อดเล่าเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสามวันก่อนไม่ได้ ที่จริงฉันอยากเล่าตั้งแต่เมื่อวานตอนที่ทำงาน แต่แอนโธนี่ไม่ยอมให้ฉันทำอย่างอื่นนอกจากงานเลยในทีนี้

 

ตายแล้ว เธอเกือบจะถูก…!” ร่างบางอุทาน ฉันขอบคุณมากที่เธอละคำพูดนั้นไว้ แย่ที่สุดเลย ทำไมวินเชสเตอร์เป็นคนอย่างนี้

 

แต่อย่างน้อยเขาก็ช่วยฉัน…” ฉันบอกอย่างพยายามปกป้อง

 

นั่นเป็นสิ่งที่เขาต้องทำอยู่แล้ว เขาเป็นตัวการนะ แย่จริงเชียว อิงกริดดูเสียใจกว่าวินเชสเตอร์เสียอีก เธอคงกลัวฉันมองคนอังกฤษในแง่ลบ อิงกริดเป็นพวกชอบคิดมาก ขี้เกรงใจและปฏิเสธใครไม่เป็นเหมือนฉัน หวังว่าเรื่องนี้คงไม่ทำให้เธอเกลียดคนอังกฤษนะ ฉันเสียใจแทนด้วยจริงๆ

 

ไม่เลยนะ วางใจเถอะ คนเราไม่ได้ดีไปหมดทั้งโลกทุกคนอยู่แล้วนี่นา

 

เฮ้อ แต่เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วล่ะ

 

อืม…”

 

อิงกริดเป็นชาวอังกฤษแท้ คือมีเรือนผมสีน้ำตาล ในยามสะท้อนแสงแดดนั้นให้สีอ่อนจนดูคล้ายกับบลอนด์เข้ม ดวงตาสีน้ำตาลอ่อน เธอมาจากเมืองลิเวอร์พูลและจบตรีจากที่นั่น อ้อ ฉันต้องเท้าความด้วยว่าเรารู้จักกันเพราะทำงานในบาร์เดียวกัน คุยกันไปคุยกันมาจึงได้รู้ว่าเรียนที่มหาวิทยาลัยยอร์กเหมือนกัน และแน่นอนว่าเธอชอบทีมลิเวอร์พูล เราคุยกันถึงเรื่องความบ้าบอลพรีเมียร์ลีกของคนไทย อิงกริดก็ร่ายให้ฉันฟังว่าเธอปลื้มสตีเว่น เจอร์ราด กัปตันทีมลิเวอร์พูลมากแค่ไหนจนทำเอาฉันเกือบถูกล้างสมองให้ชอบไปด้วย

 

แล้วตอนที่เรารู้สึกอยากกินเค้กเลยชวนกันไปเลือกเค้กที่หน้าตู้ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งในชุดเดรสสีพาสเทล สวมหมวกปีกบานๆ เหมือนพวกผู้ดีอังกฤษและแว่นกันแดดสีชาเดินเข้ามา เรือนผมสีบลอนด์สะท้อนเป็นประกาย มันดูเหมือนมีกากเพชรด้วยในยามที่เธอยกปลายนิ้วเรียวยาวทัดหูตอนที่ก้มลงเลือกขนมในตู้ข้างกับฉัน ทุกท่วงท่าของเธอถูกจับตามองไปด้วยสายตาของคนนับสิบในร้านรวมไปถึงฉันและอิงกริด ริมฝีปากสีนู้ดกระตุกรอยยิ้มเล็กๆ อย่างมีมาดราวกับเป็นเรื่องที่แสนจะชินชา

 

ขออันนี้ชิ้นหนึ่งค่ะ เทคโฮมนะคะ

 

ริมฝีปากนั้นเอ่ย เสียงของเธอช่างหวานชวนเคลิ้มและแทบจะส่งพนักงานหนุ่มผู้รับออเดอร์ไปถึงสรวงสวรรค์ การเลือกเค้กของฉันกับอิงกริดกลายเป็นอะไรที่ถูกลืมไปเลย พวกเราได้แต่มองตามจนร่างสมส่วนอย่างน่าอิจฉานั้นเยื้องย่างออกจากร้านไป มีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งตามไปขอลายเซนต์เธอที่หน้าร้านด้วย

 

โห นั่นดาราเหรอ ฉันอุทาน ออร่าเปล่งประกายมากมาย

 

ก็ไม่เชิงหรอก เพื่อนสาวยักไหล่ นั่นเมเรดิธ เลดฟอร์ด เป็นนางแบบที่ดังมากในลอนดอนและแอลเอ เธอเพิ่งย้ายมาที่ยอร์กเลยเป็นเหมือนดาวของที่นี่ ได้ข่าวว่าเธอรู้จักกับวินเชสเตอร์ด้วย

 

จริงเหรอฉันร้อง นึกสงสัยถ้าเธอจะชอบวินเชสเตอร์เหมือนฉัน

 

ใช่ รู้สึกว่าพวกเขาเคยทำงานด้วยกัน

 

จริงสิ พี่ซิลเวสเตอร์และวินเชสเตอร์เคยทำงานเป็นนายแบบสมัยที่ยังอยู่แอลเอ พวกเขาดังตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วเพราะเป็นลูกชายคนดังแล้วยังหล่อระดับเทพ ช่างไม่ยุติธรรมสักนิดฉันเองก็เป็นลูกสาวมือกลองวงเดียวกันแท้ๆ แหงล่ะ โลกใบนี้ผู้ชายครอง

 

แล้วทำไมเธอถึงย้ายมายอร์กล่ะ มันไม่น่าใช่เมืองแฟชั่นเท่าไหร่นะถ้าเทียบกับนครแฟชั่นตัวแม่ของโลกอย่างลอนดอน

 

เห็นว่าอยากพักงานแล้วเรียนต่อโทให้จบ เธอเรียนเก่งมากแม้งานจะรัดตัวตลอดเวลา อย่างงี้แหละพวกเกิดมาเพรียบพร้อม ทั้งสวยแล้วยังเก่ง อย่างเราต้องขวนขวายเอาเอง อิงกริดบอกอย่างเหน็ดเหนื่อยกับชะตาชีวิต อ้อ เธอเรียนที่เดียวกับเราด้วย

 

ยอดไปเลย ฉันพึมพำแกมประชด มีคนดังอย่างนั้นอยู่ในมหาวิทยาลัย ฉันกับอิงกริดไม่มีทางได้ผุดได้เกิดแน่ ฉันคงร้องไห้ถ้าเธอคบกับวินเชสเตอร์ มันดูไม่มีทางไหนที่ฉันจะเทียบกับเธอติดได้เลย

 

เห็นอย่างนี้แล้วหมดอารมณ์กินเค้กขึ้นมาในทันที มันทำให้คุณนึกย้อนถึงตัวเองว่า แล้วฉันล่ะ เมื่อไหร่จะประสบความสำเร็จในชีวิต ประมาณนี้เลย เมเรดิธได้ใช้ชีวิตคุ้มค่าแล้ว ในขณะที่ฉันกับอิงกริดยังเตร็ดเตร่ไปวันๆ ฉันดูหนักกว่า ถึงขนาดลงทุนบินมาถึงอังกฤษ อ้างว่ามาเรียนต่อ แท้จริงก็แค่มาตามหาผู้ชาย โอ้

 

เอาเป็นว่าเราพร้อมใจกันตกลงจะเช็คบิล เดินไปอย่างไร้จุดหมายบนถนนที่ในเวลานี้ดูจะยาวไม่มีที่สิ้นสุด แล้วร้านขายแผ่นเสียงก็มาตั้งอยู่ตรงหน้า พวกเราเลยเดินเข้าไป แค่อยากจะสัมผัสบรรยากาศของยุคแปดศูนย์ แต่อย่าคิดนะว่าที่นี่จะมีแต่เพียงแผ่นเสียงของยุคเก่าๆ คุณเคยเห็นแผ่นเสียงอัลบั้ม The Fame ของ Lady Gaga หรือเปล่าล่ะ หรือจะริฮานน่า บียอนเซ่ก็ดี

 

สวัสดีกิลเบอร์โต

 

อ้าว ไงมาร์เซล์ วินเชสเตอร์

 

พระเจ้าล้อฉันเล่นน่ะ มีผู้ชายสองเพิ่งผลักประตูไม้บานเก่าเข้ามาในร้าน เสียงกริ่งดังขึ้นเป็นสัญญาณเตือนว่ามีลูกค้า แล้วพวกเขาก็ทักลุงแก่ๆ สวมแว่นตาซึ่งเป็นเจ้าของร้านอย่างสนิทสนม ฉันไม่ได้ใส่ใจอะไรในทีแรกจนกระทั่งได้ยินชื่อของคนที่ติดอยู่ในหัวมาเป็นเวลานานพอสมควร

 

ฉันโผล่หน้าผ่านชั้นวางแผ่นเสียงออกไปเพื่อดูให้แน่ใจ โอย ตายแล้ว

 

เมืองนี้มันคงเล็กเกินไปจริงๆ นั่นวินเชสเตอร์กับมือกลองของวงเขา

 

ผมมาเอาแผ่นเสียง ได้หรือยังฮะ

 

อ้อ ถ้านั่นล่ะก็เพิ่งมาเมื่อเช้าพอดีเลย เรียงอยู่ทางนู้นแน่ะ

 

ขอบคุณครับ

 

น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยพลางค้อมหัวเป็นมารยาทและเดินตามที่ฝ่ามือเหี่ยวย่นตามกาลเวลาของเจ้าของร้านชื่อกิลเบอร์โตที่พวกเขาเรียก มาทางฉัน แย่ล่ะสิ ฉันหันรีหันขวาง ไม่รู้ว่าอิงกริดหายไปไหน นึกอะไรไม่ออกจึงตัดสินใจยกแผ่นเสียงแผ่นหนึ่งขึ้นบังหน้าเอาไว้ก่อน

 

กึกเสียงของรองเท้าคู่นั้นหยุดลงเพียงหนึ่งช่วงแขนจากฉัน เพลงที่ถูกเปิดคลออยู่ภายในร้านจบลงและก่อให้เกิดความเงียบสงัดขึ้นในช่วงต่อของเพลงใหม่ มันเงียบเสียจนฉันได้ยินเสียงลมหายใจคนข้างกายซึ่งกำลังไล่ปลายนิ้วไปมาตามชั้นหาแผ่นเสียงที่ตัวเองต้องการเงียบเสียจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตึกตัก

 

ขอโทษครับ

 

ประโยคนั้นดังจากวินเชสเตอร์ ฉันสะดุ้งตอนที่เขาเอื้อมมือผ่านหน้ามาหยิบแผ่นเสียงบริเวณที่ฉันยืนบังอยู่ขึ้นไป เขาเผลอชนแผ่นเสียงที่ฉันถืออยู่ มันไม่แรงอะไรเลยแต่มือไม้ของฉันสั่นเทาและอ่อนแรงเกินกว้าจะคว้ามันเอาไว้ได้

 

แผ่นเสียงหล่นตุบลงไปบนพื้น เราสบตากันและกัน

 

สะสวัสดี

 

และนั่นเป็นคำเดียวที่ฉันพอจะเปล่งออกไปได้

 

อืม มันเป็นคำทักทายกลับของวินเชสเตอร์หรือเปล่านะร่างสูงก้มลงเก็บแผ่นเสียงบนพื้นขึ้นมาส่งคืนให้ เธอชอบเหมือนกันเหรอ เขาถาม “Nickelback น่ะ

 

หืม ฉันมัวแต่อึ้งเพราะนี่เป็นการพูดดีครั้งแรกของวินเชสเตอร์จนไม่ทันฟังให้แน่ชัดว่าเขาถามอะไร

 

วงนั้นไง เขาเคาะแผ่นเสียงที่ฉันกอดแนบอกด้วยความกลัวว่าจะหล่นอีก และเสริมว่า ยัยโง่

 

ฉันไม่โง่นะ ฉันมุ่ยหน้า หรืออาจจะโง่จริง ฉันคิดอย่างสับสน เพราะไม่รู้ว่าวง Nickelback มีหน้าตาเป็นยังไง หรือเพลงของพวกเขาเป็นแนวไหน แต่เพราะต้องการสร้างความประทับใจเล็กๆ ฉันจึงตอบไปว่า ชอบสิ เพลงของพวกเขาดีออก

 

แต่อย่าถามล่ะว่าเพลงโปรดของฉันคืออะไร ฉันตอบไม่ได้ ฮือวินเชสเตอร์เลิกคิ้ว ดูเหมือนจะรู้ทัน

 

เธอเนี่ยเหรอชอบ Nickelback ต่อให้พี่สาวเธอพูดแบบนั้นฉันยังไม่ค่อยอยากเชื่อเลย

 

แล้วทำไมต้องเอาฉันไปเปรียบกับพี่อิงฝันด้วยล่ะ ฉันเริ่มโกรธขึ้นมา ฉันไม่เหมือนพี่สักหน่อย

 

ฉันชอบเพลง How you remind me มันเป็นเพลงช้าที่ฟังสบายหูดี เธอว่ามั้ย

 

ฮะ อยู่ดีๆ วินเชสเตอร์ก็เปลี่ยนเรื่อง เขาหันไปสนใจกับแผ่นเสียงของวงอื่นบนชั้นวางของ How you remind me คงเป็นเพลงของวง Nickelback อะไรนี่สินะ เอ่อ มันเป็นคำถามที่ต้องการคำตอบนี่นา อืม ฉันก็ว่างั้นแหละ

 

ฉันทำแก้มป่องแล้ววางแก้มกับแผ่นเสียงที่ตัวเองกอดอยู่ แล้ววินเชสเตอร์ก็หัวเราะหึ

 

อืม นั่นสินะเธอไม่เหมือนกับอิงฝันเลย เขาล้วงกระเป๋า มีใบหน้ายียวนกวนประสาท เอ๊ะ เพราะอิงฝันฉลาดกว่าเยอะ เธอไม่กุเรื่องโกหกแบบเด็กๆ ขึ้นมาสร้างความประทับใจให้ผู้ชายที่ตัวเองชอบหรอก เขาเว้นพลางโน้มใบหน้าลงมากระซิบ และฉันตัวแข็งทื่อเหมือนถูกสาปให้เป็นหิน “…เพราะมันดูออกง่ายจะตาย

 

ง่ะ…”

 

“How you remind me เป็นเพลงเร็ว วินเชสเตอร์เคาะแผ่นเสียงบนศีรษะฉัน เด็กโง่

 

โธ่

 

ฉันอายมากที่ถูกจับได้ รู้สึกโง่ ใบหน้าร้อนผ่าว ก้มหน้างุดๆ มองปลายรองเท้าตัวเองเพราะเถียงไม่ออก วินเชสเตอร์เคาะศีรษะฉันอีกทีแล้วเดินจากไป หัวใจฉันแทบหลุดถลาไปรั้งแขนของเขาไว้ แต่ร่างกายก็ทำได้เพียงยืนมองตามอยู่ตรงนี้มองตามจนร่างสูงหายออกจากร้านไป

 

มองตามแม้เขาจะไม่แม้แต่เหลียวหลังมามองเลย

 

จริงๆ นะ ด่าว่าฉันโง่ แต่ฉันหยุดคิดถึงผู้ชายคนนั้นไม่ได้ ฉันก้าวลงมาถึงนี่ทั้งตัวแล้ว ถ่อมาถึงอังกฤษ

 

และฉันเป็นพี่อิงฝันไม่ได้ แต่ฉันแทนที่เธอได้

 

 
 

 

 

 

Next :

ผมไม่ได้หลงตัวเองหรอกนะ แต่ผมคิดว่าอิงฟ้าไม่ไปไหนหรอก

เธอไม่ไปแม้ผมจะไล่สักเท่าไหร่

 

 


Avril Lavigne – How you remind me
 

 

 

FernniZ’s 2nd Talk : 11.01.13

ชอบครึ่งหลัง เป็นอะไรที่เบาๆ ดี (แต่ตอนหน้าจะเบาหรือเปล่าไม่รู้) ที่แน่ๆ มี Wincester’s Secret!!

ตั้งแต่ตอนหน้าจะเริ่มเข้าเรื่องจริงๆ จังๆ แล้วค่ะ รู้สึกตอนแรกๆ วินเชสเตอร์โหดร้าย ชีวิตวุ่นวายมากเลย ฮ่าทุกครั้งที่แต่งนิยายแต่ละเรื่อง จะมีเพลงประจำเรื่องที่เปิดฟังแล้วพล็อตมันจะพรั่งพรูออกมาจากหัวนะ ขอแค่ฟังเพลงเพลงนี้เท่านั้นแหละ จะคิดพล็อตได้ทันที สำหรับเรื่องนี้แรกๆ เป็นเพลง Fall for you (ที่แปะอยู่หน้าเว็บ) แต่พักหลังกลายมาเป็น How you remind me แทน แต่เป็นเวอร์ชั่นของ Avril Lavigne นะ เวอร์ Nickelback เฟิร์นไม่ค่อยชอบเท่าไหร่รู้สึกว่าเพลงนี้เข้ากับเรื่องมาก ตรงท่อนที่ร้องว่า ‘It’s must have been so bad, cause living with me must have damn near killed you.’ (มันคงจะเป็นอะไรที่แย่มากสินะ เพราะการอยู่กับฉันคงจะเกือบฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็นเลยล่ะสิ) โฮ้ยฟังแล้วได้อารมณ์วินเชสเตอร์ถามอิงฟ้ามาก (โรคจิต!)


 

FernniZ’s 1st Talk : 09.01.13

และนี่คือเหตุผลว่าทำไมวินเชสเตอร์ถึงได้ร้ายกาจกับอิงฟ้านัก

หลายคนน่าจะเงิบไปเล็กน้อย วินเชสเตอร์รักอิงฝันซะนี่ฮ่าๆ แต่ก็นะ ตระกูลสตอลโลนไม่มีเรื่องไหนจบง่ายอยู่แล้ว จะบอกว่าพักหลังที่แต่งนิยายมานี้ เริ่มตั้งแต่เรื่อง Geheimnis Paar เฟิร์นจะวางพล็อตนิยายไว้อย่างละเอียดทุกตอนตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบ เรื่องที่วางละเอียดมากที่สุดคือ With me & Your cigarette เรียกได้ว่ากำหนดไว้หมดว่าตอนนี้จะแต่งยังไง จะต้องเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่! Us & Infinity เป็นนิยายที่วางพล็อตตอนต่อตอนไม่ได้จริงๆ เพราะพอแต่งๆ ไปมันก็ไม่เป็นอย่างที่วางไว้เอาซะเลย มันมีเหตุการณ์เพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ นู่นนี่ผุดขึ้นมาในสมองไม่หยุด และนี่จะเป็นนิยายที่ค่อนข้างยาว ระยะเวลาดำเนินเรื่องเป็นปี (จนกว่าตัวละครจะจบโท) เพราะมันมีอีกหลายเรื่องที่จะตามเข้ามา และนี่ไม่ใช่นิยายแนววัยรุ่นอีกแล้ว เนื่องด้วยอายุของตัวละคร และบลาๆ แต่จะเป็นนิยายที่ออกแนววัยรุ่น + ผู้ใหญ่ (นิดๆ) ตอนนี้เฟิร์นมีพล็อตหลักๆ อยู่ในหัวหมดแล้ว

และประเด็นคือหยุดแต่งไม่ได้แล้วล่ะ ฮ่าๆ

พีเอส ; ตอนหน้ามีตัวละครเพิ่มเข้ามาอีกแล้ว แต่จะมาดีหรือมาร้ายนะ? J

 

 






Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[ตีพิมพ์แล้ว] Us & Infinity ˋ [Winchester X Ingfah] ตอนที่ 3 : Us ˋ : CH.2 - This is how you remind me of what I really am , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4564 , โพส : 33 , Rating : 90% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2147
อิงฟ้าออกจะน่ารัก วินนิสัยไม่ดีเลย
PS.  -เมื่อฉันท้อที่จะทำความฝันให้เป็นจริง ฉันจะหลับตาลงแล้วนึกถึงวันที่ฝันนั้นเป็นจริง เมื่อลืมตาขึ้นมาฉันจะไม่ท้อ- #Dream High
Name : Googgai googgoog < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Googgai googgoog [ IP : 171.4.251.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2557 / 11:55
# 32 : ความคิดเห็นที่ 2058
น้ำตาไหลลลลลล555555555 เศร้าอะ มันช่างตรงกับชีวิตจริงงงง
Name : lemonhome < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lemonhome [ IP : 125.25.95.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2556 / 16:27
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1501
อิงฟ้าคงรู้สึกแย่มากๆ แต่ก็ยังเข้มแข็ม นับถือเลยยย
PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 171.101.142.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2556 / 17:35
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1363
ตระกลูสตอลโลนเชื้อไม่ทิ้งแถวกันเลยจริงๆ
เหมือนเอาเลือดพ่อ เทใส่ตัวลูกอย่างงั้นแหะ - -
เหมือนกันอย่างกะโคลนนิ่งกันออกมา
แต่ก็นั่นแหละ ♥ รักสตอลโลน ตั้งแต่รุ่นพ่อสู่รุ่นลูก >///<
Name : MomO_Onny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MomO_Onny [ IP : 101.108.169.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2556 / 12:48
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1064


WINCHESTER x INGFAH <3

; นี่มัน จูบง้อชัด ๆ เลย
อิงฟ้า สู้ ๆ ต้องสู้จึงจะชนะ 

PS.  เปลี่ยนจาก Juliet เป็น `Key'n_Juliette~ นะเจ้าค่ะ <3
Name : `Key'n_Juliette~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `Key'n_Juliette~ [ IP : 124.122.35.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2556 / 20:06
# 28 : ความคิดเห็นที่ 867
เมเรดิธ .. เทอมัน ...... !!!
Name : Monmol Wth' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Monmol Wth' [ IP : 27.55.15.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2556 / 19:43
# 27 : ความคิดเห็นที่ 825
โห ยายต้นเมนดาโกล่านี่มันชั่วร้ายซะ..***
PS.  ตินะ ไม่ใช่ด่า อย่ามาดราม่า มันน่ารำคาญ
Name : Clover < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Clover [ IP : 171.7.127.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มีนาคม 2556 / 23:48
# 26 : ความคิดเห็นที่ 742
อิงฟ้าน่าร้ากกกอ้าาาา ><

เลิฟนางเอกกก

เหตุผลน้้องวินทำพี่เงิบบบ

แต่ยังไงก้เชียอิงฟ้าให้สุ้ๆๆๆ พิชิตใจให้ไแ้เด้ออออ
Name : Tdz [ IP : 122.155.42.75 ]

วันที่: 15 มีนาคม 2556 / 00:01
# 25 : ความคิดเห็นที่ 476
กรี๊ดดด !! น่ารัก น่ารัก น่ารักกกกกก >____< ตอนต่อไปเอิ่ม อิงฟ้าแลดูไม่ปลอดภัยจริงๆ 55555
Name : MINIMELO < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MINIMELO [ IP : 124.122.45.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:59
# 24 : ความคิดเห็นที่ 468
So cuteeeee :D
PS.  ?Haul heart รักครั้งนี้จะเป็นยังไงนะ? ฝากด้วยนะคะนิยายเรื่องแรก Viper ? Maiden ? Junior ? Honey
Name : ahora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ahora [ IP : 223.185.202.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:54
# 23 : ความคิดเห็นที่ 463
วินแอบหื่น -..- #ปลื้มเป็นพิเศษ
PS.  Nothing in this world that we do not.
Name : Texiora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Texiora [ IP : 115.67.38.39 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:13
# 22 : ความคิดเห็นที่ 167
วินเชสเตอร์ใจร้าย !
Name : MINIMELO < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MINIMELO [ IP : 115.87.30.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มกราคม 2556 / 11:59
# 21 : ความคิดเห็นที่ 126
เศร้าจังเลย สงสารอิงฟ้า
Name : s-saphi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ s-saphi [ IP : 110.77.213.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 23:48
# 20 : ความคิดเห็นที่ 117
สงสารอิงฟ้าจับจิต -0- อยากให้อิงฟ้าเอาคืนบ้างไรบ้าง 555 -..-
Name : ตัวเล็ก [ IP : 223.206.215.210 ]

วันที่: 13 มกราคม 2556 / 00:53
# 19 : ความคิดเห็นที่ 116
เห็นด้วยกับความเห็น 114 อยากให้ตระกูลสตอลโลนมีลูกสาว *o*
คงเจ๋งหน้าดู คึคึ
Name : .......... [ IP : 1.1.192.102 ]

วันที่: 12 มกราคม 2556 / 21:13
# 18 : ความคิดเห็นที่ 115
ตระกูลนี้ตั้งแต่รุ่นพ่อ 555555 พอกันหมด!

ถ้ามีหลานๆ คงมาสไตล์นี้เหมือนกันใช่มั้ย

เอ๊ะ... ถ้ามีลูกสาวอีกสักคนจะเป็นยังไงล่ะนั่น =..= 
PS.  เจ็บแต่ทน เหนื่อยแต่ยิ้ม ท้อแต่ทำ!
Name : Ni_นิว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ni_นิว [ IP : 58.11.32.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2556 / 19:46
# 17 : ความคิดเห็นที่ 114
ตระกูลสตอลโลนพอกันทั้งตระกูลเลยแฮะ =_=
PS.  전부 거짓말.
Name : Queen < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Queen [ IP : 125.24.228.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2556 / 17:16
# 16 : ความคิดเห็นที่ 112
พระเอกของเราต้องได้รับการสั่งสอน 5555555555 
สู้ๆ อิงฟ้า
PS.  I'm E.L.F =^^=
Name : MaiL-MelodY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MaiL-MelodY [ IP : 180.183.131.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2556 / 16:42
# 15 : ความคิดเห็นที่ 111
ไม่รู้ทำเวลาอ่านนิยายที่พ่อลูกตระกูลสตอลโลนเป็นพระเอกแล้วมันแบบ อยากให้นางเอกเกลียดพระเอก แล้วก็หนีไปไกลๆซะ แบบพระเอกใจร้ายอ่ะ อ่านแล้วเกลียดก็เกลียดน่ะ แต่เวลาที่เค้าทำดีให้มันก็เกลียดไม่ลงอ่ะ อธิบายไม่ถูก ตอนแรกของเรื่องเราจะเกลียดพระเอกตลอดเลย จะไปรักตอนท้ายๆๆ รู้ความจริงแ้ล้วอะไรประมาณนี้ ครอบครัวนี้ทำเรามีอารมณ์ร่วมตลอด ประหนึ่งตัวเองเป็นนางเอก 55+ เพ้อได้อีก
Name : yaisom-o < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yaisom-o [ IP : 27.55.137.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2556 / 14:40
# 14 : ความคิดเห็นที่ 110
น่ารักดี 555555 อยากอ่านวินซคเคร็ทมาก กรี๊ดกร๊าด รีบอัพนะคะ
PS.   ฟาเรลล่า มนตราแห่งอาณาจักร http://writer.dek-d.com/fate14498/writer/view.php?id=693168
Name : fate heria ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fate heria ^o^ [ IP : 110.49.241.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2556 / 13:47
# 13 : ความคิดเห็นที่ 109
อิงฟ้าน่ารักดีออก :D
PS.  I want to study in Australia
Name : Timmiee.♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Timmiee.♣ [ IP : 223.205.241.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2556 / 13:33
# 12 : ความคิดเห็นที่ 106
ชอบเพลงนี้มากเหมือนกัน ชอบทั้งสองเว่อร์เลย <3
PS.  BIGBANG IS V.I.P
Name : CN_VIPz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CN_VIPz [ IP : 223.205.216.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2556 / 09:58
# 11 : ความคิดเห็นที่ 105
ความในใจวิน!!? รอค่ะรอ 5555
Name : Ducky© < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ducky© [ IP : 171.7.14.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2556 / 00:26
# 10 : ความคิดเห็นที่ 104
อิงฟ้าสู้ๆนะลูก ^^"
PS.  "Advice is like snow; The softer it falls the longer it dwells upon, and the deeper it sinks into, the mind." - - Samuel Taylor Coleridge - -
Name : Bananasplitzz@~KHJ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bananasplitzz@~KHJ [ IP : 182.52.33.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มกราคม 2556 / 22:59
# 9 : ความคิดเห็นที่ 103
yeh,

ชอบที่สุด

นิยายเรื่องนี้ ^^
Name : HaiTher < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HaiTher [ IP : 59.46.172.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มกราคม 2556 / 22:46
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android