[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 788 ครั้ง
    1 พ.ย. 63

ณ ห้องโถงประชุมใหญ่ ภายในห้องมีเหล่าหัวหน้าหน่วยจำนวน 11 คนกำลังยืนเรียงแถวหน้ากระดานเพื่อรอฟังคำแถลงการของชายชราหัวล้านเครายาวผู้กำลังยืนอยู่ด้านหน้าของพวกเขา ยามาโมโตะ ชิเงคุนิ เก็นริวไซหัวหน้าใหญ่แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์



"เนื่องจากอดีตหัวหน้าหน่วยที่ 5 ไอเซ็น โซสึเกะ อดีตหัวหน้าหน่วยที่ 3 อิชิมารุ งิน จนถึงอดีตหัวหน้าหน่วยที่ 9 โทเซ็น คานาเมะ ทั้งสามคนนั้น บัดนี้ยังไม่ทราบว่าอยู่ที่ไหน แต่โชคยังดีที่ได้ข้อมูลจากกองวิทยาการรายงานเข้ามาว่า โฮเงียคุที่ตอนนี้อยู่กับไอเซ็นโซสึเกะนั้น กว่าจะสามารถใช้งานได้จะต้องมีการเตรียมการ และต้องมีเวลาพอสมควร"



"แต่ว่าทั้งสามก็ยังเป็นภัยคุกคามของโซลโซไซตี้และโลกมนุษย์ไม่เปลี่ยนแปลง เพราะฉะนั้นจึงได้จัดตั้งหน่วยค้นหาขึ้นมาและให้ออกปฏิบัติการแล้ว ส่วนเรื่องที่สองหัวหน้าคุโรกิ ราเซ็ตสึ เนื่องจากทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมในการสืบหาข้อมูล จึงมีคำสั่งให้เขาออกไปตรวจสอบข้อมูลต่อที่โลกมนุษย์ ทั้งหมดคือรายงานในวันนี้แยกกันไปได้"



"..."



หัวหน้าทุกหน่วยต่างก็อึ้ง ทางราเซ็ตสึกลับอึ้งยิ่งกว่า เขายืนเกาหัวและทำสีหน้าไม่เข้าใจ ตัวเขาในปัจจุบันคือหน่วยตรวจสอบภายใน การตรวจสอบภายในคือหน่วยสืบหาข้อมูลภายในเซเรย์เทย์ ดังนั้นการให้เขาไปโลกมนุษย์นี่มันเป็นเรื่องที่แปลกเกินไปแล้ว



"เดี๋ยวก่อนครับท่านหัวหน้าใหญ่ ทำไมหน้าที่นี้ถึงเป็นผมละครับ ?"



ชายหนุ่มถามอย่างไม่เข้าใจ ทางชายชราที่กำลังเดินจากไปหันกลับมาดวงตาข้างหนึ่งถูกเปิดออกและใช้มันสื่อความหมาย ในขณะที่พูดปากเอ่ยคำอธิบายในรูปแบบสองแง่สองง่าม



"นั่นเพราะเจ้าเข้าใจเรื่องราวและเป้าหมายที่แท้จริงของไอเซ็นโซสึเกะมากที่สุด ไม่มีข้อสงสัยแล้วใช่ไหม คุโรกิ ราเซ็ตสึ"



ได้เห็นสายตาสื่อความหมายและคำพูดอธิบายที่มีเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจ ราเซ็ตสึก็หันควับไปทางหัวหน้าเคียวราคุและหัวหน้าอุคิมาเกะทันที สองหัวหน้าพอเห็นสายตาของราเซ็ตสึก็พากันยิ้มแห้งๆ ชายหนุ่มจึงได้แต่ยืนถอนหายใจ



"ครับท่านหัวหน้าใหญ่"



"แยกกันไปได้!"



ทุกคนพากันออกจากห้องส่วนสองหัวหน้าตัวแสบที่หางานให้เขาทางอ้อมพร้อมใจเดินมาตบไหล่ราเซ็ตสึด้วยรอยยิ้มเห็นใจและจากไปทิ้งให้ราเซ็ตสึยืนโง่อยู่ภายในห้องโถงเพียงคนเดียว ตอนนี้เขาทราบดีว่าทำไมหัวหน้าใหญ่ถึงอยากให้เขาไปตรวจสอบเรื่องราวของไอเซ็นที่โลกมนุษย์ หนึ่งเป้าหมายหลักของไอเซ็นคือการสร้าง โอเคน



การสร้างโอเคนจำเป็นต้องใช้ดวงวิญญาณแสนดวงในการสร้าง และพื้นที่ที่เหมาะสมที่สุดในการสร้างโอเคนก็คือเมืองคาราคุระ แต่ว่าเรื่องนี้ไม่ควรกล่าวให้ผู้คนแตกตื่นหัวหน้าใหญ่จึงส่งราเซ็ตสึที่รู้เรื่องราวมากที่สุดลงไปตรวจสอบด้วยตนเอง



เรื่องที่สองก็คงจะอยากให้ราเซ็ตสึไปติดต่อพูดคุยประสานงานกับอุราฮาระคิสึเกะในโลกมนุษย์ อุราฮาระ คิสึเกะคือผู้ที่รู้เรื่องเกี่ยวกับโฮเงียคุดีกว่าใคร เพราะเจ้านี่คือคนสร้างมันขึ้นมาจะรู้มากก็ไม่แปลก



"ขอผมพักบ้างเถอะ"



สองวันต่อมาชายหนุ่มที่ร่ำลาคนรักอยู่ในชุดยมทูตสวมทับด้วยฮาโอริขาวใช้ประตูเซ็นไกมงมุ่งหน้าไปยังโลกมนุษย์ จุดหมายของเขาในครั้งนี้คือเมืองคาราคุระ เมืองที่ดูดปัญหาระดับโลกแตกเป็นอันที่สองรองจากเซเรย์เทย์



บานประตูถูกเปิดออกชายหนุ่มเข้ามาสู่โลกมนุษย์ในครั้งที่สอง รอบแรกเขามาอยู่ที่นี่ได้ไม่ถึงวันก็ต้องกลับ แต่ครั้งนี้ราเซ็ตสึอาจจะได้อยู่อีกนานเป็นเดือน ชายหนุ่มสวมแว่นทรงกลมเผยยิ้มและอ้าแขนสูดอากาศที่โลกมนุษย์ในยามใกล้ค่ำ



"ขออู้งานสักระยะแล้วกันนะ"



"เรื่องนั้นเห็นทีคงจะไม่ได้หรอกค่ะท่านหัวหน้าคุโรกิ"



เสียงนุ่มๆแสนอ่อนโยนและค่อนข้างเข้มงวดของหญิงสาวดังมากจากด้านหลังทำให้ชายหนุ่มผู้กระตือรือร้นที่จะพักร้อนสักอาทิตย์สองอาทิตย์ถึงกับแสดงสีหน้าห่อเหี่ยวในทันที ผู้ที่มาร่วมทำงานและเดินทางมาพร้อมกับเขาในครั้งนึ้คือรองหัวหน้าหน่วยที่ 5 ฮินาโมริ โมโมะ



"ก็คงต้องเป็นแบบนั้นละนะ เฮ้อ~"



"แล้วจะทำไรก่อนดีคะ ท่านหัวหน้า ?"



ชายหนุ่มกุมคางครุ่นคิด เขากำลังคิดถึงต้นฉบับถ้าจำไม่ผิดศึกต่อไปของพวกเขาทุกคนคือพวกเบาท์ เผ่าพันธ์ที่ถือกำเนิดโดยการทดลองที่ผิดพลาดจากโปรเจคสร้างชีวิตนิรันดร์ด้วยกองวิทยาการแห่งโซลโซไซตี้



พวกมันเป็นวิญญาณที่หลุดรอดไปที่โลกมนุษย์ในตอนนั้นจึงทำให้เกิดเป็นเบาท์ ซึ่งมีชีวิตที่ยืนยาวจากการดูดกินวิญญาณมนุษย์ที่เสียชีวิตแล้วเป็นอาหาร และสามารถต่อสู้ได้โดยใช้ ดอลล์ ซึ่งคล้ายคลึงกับการใช้ดาบฟันวิญญาณของยมทูต



ดอลล์ ของพวกเบาท์แต่ละคนมีความสามารถหลากหลายแตกต่างกันออกไป แต่เมื่อดอลล์ตาย เบาท์ที่เป็นเจ้าของก็จะต้องตายตามไปด้วยเช่นกัน แม้เบาท์จะเกิดในฐานะเผ่าพันธุ์หนึ่ง แต่ก็ไม่มีความสามารถในการสืบเผ่าพันธุ์ จำนวนของเผ่าพันธุ์จึงถูกจำกัดไว้มาตั้งแต่แรกอย่างไม่อาจจะเพิ่มขึ้นได้เลย และปัจจุบันพวกมันถือเป็นหนึ่งในบาปของโซลโซไซตี้



'เผ่าพันธ์ุที่น่าสงสาร'



แม้ใจของราเซ็ตสึจะสงสารแต่อีกฝ่ายก็ถือว่าเป็นศัตรู หน้าที่ของเขาในตอนนี้คือการปกป้องเซเรย์เทย์ แม้ใจเขาจะไม่ได้อยากปกป้องมันเลยก็ตาม แต่ที่นั่นมีชีวิตมากมายทั้งชาวบ้านชาวเมืองในเมืองลูคอน 



ยมทูต นักเรียนนักศึกษา เพื่อน คนรัก ทุกคนที่อยู่ที่นั่นคือสิ่งที่เขาอยากปกป้องหลังเขาเข้าดำรงตำแหน่งหัวหน้าหน่วย และนี่อาจจะเป็นชะตาของสายเลือดไหลเวียนในร่างกายเกิดใหม่นี่ด้วยเช่นกันที่ทำให้เขารู้สึกอยากปกป้องโซลโซไซตี้ในแค่บางส่วน



"ก่อนอื่นเราต้องไปที่โรงเรียนที่คุณคุโรซากิ อิจิโกะอยู่ก่อนครับ"



"เรียวกะที่เป็นตัวแทนยมทูตคนใหม่น่ะหรอคะ"



"ครับ ชายคนนั้นถ้าเดาไม่ผิดถือเป็นหนึ่งในตัวดูดปัญหาเลยละ แต่ก่อนอื่นเพื่อให้เราทำงานได้สะดวกยิ่งขึ้น ผมจะพาคุณไปที่แห่งหนึ่งก่อน"



หญิงสาวพยักหน้าไม่คัดค้าน ขอเพียงท่านหัวหน้าคนใหม่ของเธอไม่แอบอู้งานก็พอแล้ว ราเซ็ตสึพาฮินาโมริมุ่งหน้าไปยังร้านโชว์ห่วยเล็กๆแห่งหนึ่ง ที่นั่นก็คือร้านของฮุราฮาระคิทสึเกะ ชายผู้ที่ทำให้ลูเคียคนรักของเขาตกอยู่ในอันตราย!



"โอ๊ะโอ พบกันอีกแล้วนะครับคุณคุโรกิ จะว่าไปครั้งนี้ดูเหมือนจะได้ตำแหน่งใหม่ด้วยสินะแหม๋ ยินดีด้วยนะครับ"



ประตูร้านถูกเปิดออก ชายผมบลอนด์ในชุดจินเบย์อิสีเขียวเข้มเดินออกมาจากร้านและเดินมาพูดแสดงความยินดีราวกับเจ้าตัวทราบอยู่แล้วว่าจะมีคนมาหา



"ขอบคุณนะครับ แต่จะว่าไป..."



วิช



ดาบในมือฟาดฟันไปหาอุราฮาระด้วยความเร็วสูง ทางอุราฮาระหน้าเหว๋อรีบกระโดดหลบคมดาบของชายหนุ่มทันที แต่ทว่าเสียงแคว่กก็ดังขึ้นมาจากที่ตัวของเขา ก้มมองก็พบว่าจินเบย์อิตัวโปรดตรงอกมีรอยฟันเป็นทางยาว แต่ร่างกายกลับไร้ซึ่งบาดแผล



"เอ~แบบนี้มันอันตรายนะครับ คุณคุโรกิ"



"ขอโทษนะครับ พอดีเห็นคุณแล้วเผลอตัวอยากลองฟันคุณขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ทุกทีเลย"



"แหม๋เป็นงั้นเองหรอครับ แต่จะว่าไปเป็นยังไงบ้างครับ ความแข็งแกร่งของชายคนนั้น"



"คนรักผมเกือบตาย แขนและไตซ้ายยังระเบิดไปรอบหนึ่ง คิดว่าไงละครับฮี่ฮี่"



ฮินาโมริจ้องมองชายสองคนที่กำลังพูดคุยเหมือนกับมิตรสหาย ทว่าเธอสามารถสัมผัสได้ถึงความเจ้าเล่ห์ของทั้งสองได้ แม้จะไม่ค่อยเข้าใจเรื่องราวที่ทั้งสองพูดคุยกัน แต่เธอก็พอคาดเดาได้ว่าทั้งสองกำลังพูดถึงไอเซ็นโซสึเกะ



"แล้วคุณคุโรกิชนะเขาหรือเปล่าครับ ?"



"แพ้ราบคาบเลยละครับ"



อุราฮาระพอเข้าใจ จากที่อิจิโกะเล่าให้เขาฟัง ชายคนนี้ปกป้องทุกคนที่อยู่ที่นั่นจึงทำให้ชายหนุ่มเสียสมาธิห่วงหน้าพะวงหลัง อีกทั้งทางศัตรูเองก็ไม่ได้มีเพียงไอเซ็น แต่ยังมีอดีตหัวหน้าหน่วยมือฉกาจอีกสองคนจะแพ้ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร



"เอาเถอะครับไว้ผมจะตอบแทนคุณคุโรกิทีหลัง จะว่าไปที่มาหาผมในวันนี้มีอะไรหรือเปล่าครับ ?"



"อ่อพวกผมมาหาซื้อกายหยาบน่ะครับ พอดีมีคำสั่งทำให้ผมและเธอคนนี้ต้องมาทำงานอยู่ที่โลกมนุษย์ช่วงหนึ่ง"



"แบบนี้นี่เอง ไม่มีปัญหาครับเดี๋ยวผมจะลดให้พวกคุณคุโรกิแบบพิเศษเลย จะว่าไปถ้ายังไม่มีที่พักมาพักที่ร้านผมก่อนก็ได้นะครับ"



ราเซ็ตสึพยักหน้า ทางฮินาโมริก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือขัดการตัดสินใจของหัวหน้า ดังนั้นอุราฮาระจึงพาทั้งสองไปที่ร้าน โดยฝากให้อุรูรุและเท็ตไซจัดเตรียมห้องให้พวกเขา



"จะว่าไปท่านหัวหน้าดูสนิทกับเถ้าแก่เจ้าของร้านจังเลยนะคะ"



ภายในห้องที่ถูกจัดเตรียมไว้ ชายหนุ่มในร่างกายหยาบ กายหยาบของเขาเหมือนตอนตัวเขาอยู่ในรูปลักษณ์ตอนปลดปล่อยดาบผมสีขาวนัยน์ตาสีทอง สวมชุดชุดกาฮามะสีขาวสวมแว่นกรอบกลมโบราณ เขาหันไปตอบหญิงสาวที่กำลังจัดที่นอนอยู่ไม่ไกล



"ผมกับเขารู้จักกันมาพอสมควร จึงถือว่าเป็นคนรู้จักแบบห่างๆได้ละมั้งครับ"



"อย่างนั้นหรอคะ"



'แต่ฉันไม่เห็นว่าจะเป็นแบบนั้นเลยนะคะ'





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 788 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,081 ความคิดเห็น

  1. #587 bigbowka (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 07:04
    แปลก ครั้งนี้ไม่มีภาพปรากรอบ
    #587
    0
  2. #507 Rnozero (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 09:01

    น่าสงสารโทชิโร่ช่วยเหลือเขาหน่อยเถอะครับคุโรกิ

    #507
    0
  3. #499 believe_Hp (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 14:19
    สนุกมากค่ะ
    #499
    0
  4. #498 NaomiSama (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 12:56
    ต่อค่ะ!!!!!! กำลังมันส์!!!
    #498
    0
  5. #497 Redeye69 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 09:36

    ขอบคุณครับ
    #497
    0
  6. #496 0847787374 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 09:29
    ลูเคียรูปร่างโลลิแต่ไม่ใช้โลลิอายุเป็น100พระเอกเราชอบคนอายุมากกว่าสินะ5555
    #496
    0
  7. #495 Taberong140501 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 09:27
    รอบนี้ไม่โดนไม่เป็นไร รอบหน้ายังฟันได้อยู่ พยายามต่อไป ราเซ็ตซึ
    #495
    0
  8. #494 Horusuki (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 08:58
    ถ้าฟันดาบแล้วไม่โดนก็ลองถีบแบบโยรุอิจิดูอาจถูกบ้าง555+
    #494
    0
  9. #493 คิวบิ โนะ โยโค (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 08:18

    คุโรกิเอ็งคงไม่ใช่โลลิค่อนนะ

    #493
    0
  10. #492 Creator Happiness Invulnerable (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 07:30
    นึกถึงหน้าลูเคียไว้นะคุโรกิ
    #492
    0
  11. #491 axiommmo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 07:26

    รออ่านครับ

    #491
    0
  12. #490 blackhold (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 07:04

    จับเข้าฮาเร็มแล้วล้างสมองซะเลย

    #490
    2
    • #490-1 KenKrk(จากตอนที่ 31)
      1 พฤศจิกายน 2563 / 07:37
      เรื่องนี่ไม่ฮาเร็มเห็นไรท์เขาเขียนไว้แล้วนะ
      #490-1
    • #490-2 ผมนี่แหละโลลิค่อน(จากตอนที่ 31)
      1 พฤศจิกายน 2563 / 08:45
      ถั่วต้มแล้วไม่ฮาเร็ม
      #490-2
  13. #488 Zanzar (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 06:44
    อย่าบอก นะ

    ว่า

    นอน ห้องเดียวกัน
    #488
    0
  14. #487 DragoonSpirit (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 06:31
    จัดที่นอน จากนั้นก็ร่วมเรียงเคียงหมอน แฮปปี้เอนดิ้ง วี๊ดวิ้วๆ
    #487
    0