[ FIC BLEACH ] ผมนี่แหละเทพมรณะ

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 32

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,981
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 766 ครั้ง
    2 พ.ย. 63

"ฉันจำเป็นต้องใส่เจ้านี่จริงๆหรอคะท่านหัวหน้าคุโรกิ"



หญิงสาวร่างเล็กจับชุดเสื้อเชิ้ตขาวแขนสั้น สายตาก้มมองกระโปรงสีเทาที่ค่อนข้างสั้น ชุดแบบนี้ เธอพึ่งเคยใส่เป็นครั้งแรกเลยจึงรู้สึกไม่ค่อยชิน เลยหันไปถามชายหนุ่มผมขาวใส่แว่นกรอบกลมที่สวมใส่ยูนิฟอร์มของโรงเรียนคาราคุระแบบเดียวกับเธอ



"ใส่มันไปสักระยะเดี๋ยวก็ชิน ได้มาโลกนี้ทั้งทีคุณควรใช้ชีวิตในโลกนี้ในคุ้มค่านะคุณฮินาโมริ เอาละไปกันเถอะครับ"



หญิงสาวอยากร้องไห้ แต่สุดท้ายก็ถอนหายใจและเดินตามชายหนุ่มไป ทั้งคู่มุ่งหน้าไปยังโรงเรียนคาราคุระเป็นอันดับแรก เรื่องการเข้าเรียนเมื่อคืนราเซ็ตสึได้ออกไปจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ด้วยฝีมือของเครื่องเปลี่ยนความทรงจำไอเท็มจากร้านอุราฮาระ



ระยะทางไม่ค่อยไกลเท่าไหร่ ใช้เวลาเดี๋ยวเดียวก็ถึงแล้ว ทั้งสองเดินเข้าโรงเรียนด้วยท่าทีปกติ แต่ว่าสถานการณ์โดยรอบกลับไม่ค่อยปกติ เหล่าสายตาชายหญิงโดยรอบต่างจ้องมาที่เขาและฮินาโมริด้วยชายตาแปลกๆ



"หัวหน้าคะ พวกเขาจ้องพวกเราทำไมกันคะ"



"เออันนี้ผมไม่แน่ใจเหมือนกัน"



อันที่จริงราเซ็ตสึพอรูัว่าทำไมกลุ่มคนถึงสนใจพวกเขานักหนึ่งผมสีขาวของราเซ็ตสึ สองความน่ารักสดใสและดูอ่อนโยนของรองหัวหน้าฮินาโมริ แต่เขาไม่ได้อยากพูดมันเสียเท่าไหร่



ราเซ็ตสึเดินนำฮินาโมริไปที่ห้องพักครู เขาได้พูดคุยกับครูประจำชั้นสาวเรื่องการย้ายเข้า อาจารย์สาวมองเอกสารในมือและเดินนำทั้งสองไปที่ห้องเรียน



"เอาละเข้ามาได้"



ได้ยินเสียงอาจารย์ประจำชั้นชายหญิงสองคนก็เดินเข้าไปในห้อง พอทุกคนเห็นทั้งสองเสียเฮก้ดังลั่น ส่วนใหญ่เป็นพวกผู้ชายทางผู้หญิงเองก็สนใจราเซ็ตสึอยู่บ้างแต่ก็ไม่มากนัก



หลังทั้งสองแนะนำตัวเสร็จมีเพียงสี่คนที่ตกใจกับการมาของราเซ็ตสึ นั่นก็คือกลุ่มของอิจิโกะผู้บุกไปในเซเรย์เทย์ ตัวละครหลักประจำเรื่องบลีชเทพมรณะ เจ้าอิจิโกะยืนขึ้นและอ้าปากตะโกนทันที



"คุณคุโรกิ นะ นายมาที่นี่ได้ไงกัน"



"ผมก็มาเรียนสิครับ ถามแปลกๆ"



"เอคุโรกิ กับคุโรซากิรู้จักด้วยสินะ ดีละคุโรซากิฝากดูแลนักเรียนใหม่สองคนนี้ด้วย"



อิจิโกะทำสีหน้าแหยงๆ ไม่คิดเลยว่าเขาจะซวยเช็ดได้ขนาดนี้ เจ้าตัวถอนหายใจและนั่งลง สายตามองราเซ็ตสึและฮินาโมริที่เดินมานั่งๆ ข้างๆ ตัวเอง เจ้าตัวร้ายหันไปมองอิจิโกะเผยรอยยิ้มและถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน



"เป็นอะไรไปครับ คุณคุโรซากิ ?"



"นายมาที่นี่ทำไมฟ้ะ ?"



"ผมเองก็มีงานที่ต้องทำเหมือนกันนะครับ ทางสิบสามหน่วยพิทักษณ์ส่งผมและรองหัวหน้าฮินาโมริมาตรวจสอบร่องรอยของคุณไอเซ็น"



"แบบนี้นี่เอง ไม่ใช่แล้วเว้ย นายจะมาตรวจสอบข้อมูลทั้งที แล้วทำไมพวกเอ็งถึงต้องมาตีเนียนเป็นนักเรียนชั้นเดียวกับตูด้วยละเฮ้ย ?"



"แหม๋ ก็คุณคุโรซากิถือเป็นตัวดึงดูดปัญหาเลยนี่ การติดตามคุณจึงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วละครับ เรื่องอื่นไว้ค่อยคุยกันเถอะ คุณคุโรซากิไม่รีบจัดการเจ้านั่นก่อนหรอ มันเดินมานู่นแล้วนะ"



ราเซ็ตสึชี้นิ้วไปทางหน้าต่างห้อง อิจิโกะมองตามและก็พบกับฮอลโลว์ร่างยักษ์ตนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาใกล้อาคารเรียนเรื่อยๆแล้ว อิจิโกะจึงรีบหันไปถามด้วยความสงสัยทันที



"นั่นมันหน้าที่ยมทูตอย่างนายไม่ใช่หรอ"



"ก็จริงอยู่ละนะ ถ้าอย่างนั้นฝากเปิดหน้าต่างทีสิครับคุณอิโนะอุเอะ"



"เข้าใจแล้วจ้ะ"



อิโนะอุเอะแม่ว่าที่ภรรยาอกโตไร้สมองของเจ้าอิจิโกะ รีบพยักหน้าเปิดหน้าต่างตามคำขอของราเซ็ตสึ ชายหนุ่มหยิบปากกาในกระเป๋า อัดพลังวิญญาณเข้าไปส่วนหนึ่งก่อนจะดีดออกไป



จิ้ววว~



ปากกาที่อาบไปด้วยแรงดันวิญญาณเป็นออร่าเคลือบปากกาไว้พุ่งทะลุหน้ากากและหัวของเจ้าฮอลโลว์ในทีเดียว ร่างของมันเซไปมาใกล้ล้มตึง ก่อนจะสลายจางหายไปราวกับมันไม่เคยมีอยูพวกอิจิโกะถึงกับอึ้ง ดีดปากกาทีเดียวฮอลโลว์ม้วย มันง่ายดายขนาดเชียว ?



"นายทำได้ยังไงฟ้ะ ?"



"มันเป็นเทคนิคควบแน่นแรงดันวิญญาณและอัดลงไปในตัวปากกา เหมือนกับเก็ตสึกะ เท็นโชของคุณยังไงละครับ คุณคุโรซากิ"



"แสดงว่ามีคนใช้เก็ตสึกะ เท็นโชแบบฉันได้ด้วยสินะ ?"



"ไม่มีหรอกครับ ถ้านับหัวก็มีคุณ ตัวผมและก็ชายคนหนึ่งที่หายสาปสูญไปเกือบยี่สิบปี นับแล้วจึงมีแค่สามคนเท่านั้นแหละ"



อิจิโกะพยักหน้าแอบโล่งใจ นึกว่าทักษะของเขาจะมีคนมากมายสามารถใช้ได้ ทว่าไม่นานเขาก็เริ่มสงสัยว่าทำไมชายประหลาดคนนี้ถึงสามารถใช้เก็ตสึกะ เท็นโชได้ราวกับราเซ็ตสึรู้ความคิดเขายิ้มและกล่าวด้วยเสียงกระซิบที่มีเพียงเขาและอิจิโกะเท่านั้นที่ได้ยินมัน



"นั่นเป็นเพราะดาบฟันวิญญาณของผมเองก็มีชื่อจันทราเหมือนกับคุณยังไงละครับ"



"ชื่อจันทรา..."



"ครับ ชื่อจันทรา"



ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มอย่างลี้ลับมีเพียงเขาและชายคนนั้นที่รู้ว่าเอกลักษณ์ของจันทราและสายทมิฬมาจากไหน และเขาก็ไม่คิดกล่าวอะไรอีก สำหรับราเซ็ตสึแล้วการได้ทำตัวลึกลับมันสนุกจริงๆ ไม่แปลกใจที่อุราฮาระคิทสึเกะ ไอเซ็นโซสึเกะและคุโรซากิ อิชชินจะชอบทำมัน 



ทั้งวันไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นเป็นพิเศษจนกระทั่งยามค่ำมีแรงดันวิญญาณประหลาดปรากฎขึ้นที่บ้านของอิโนะอุเอะ แม้ราเซ็ตสึจะอยากไปดูชม แต่อุราฮาระได้ขอเขาไว้ให้อยู่เฉยๆ ซึ่งเขาก็ไม่ค่อยเข้าใจความคิดแปลกๆ ของเจ้าหมอนี่ซะเท่าไหร่ แต่ก็ยังให้ความร่วมมือกับอีกฝ่าย



บททดสอบขอบพวกอิจิโกะ เพื่อทำให้กลุ่มของอิจิโกะได้ทราบว่าพวกเขามนตอนนี้ไม่ได้แข็งแกร่งขึ้น แต่กำลังอ่อนแอลง โดยเฉพาะเจ้าอิจิโกะที่ปัจจุบันใช้บังไคไม่ได้



อิชิดะ อุริวเจ้าแว่นควินซี่เองก็เสียพลังควินซี่ทั้งหมดไปกับการต่อสู้กับหัวหน้าหน่วยที่ 12 จากกองวิทยาการ คุโรซึจิ มายูริ ทางซาโดะ ยาสึโทระ หรือแชดเองก็ยังอ่อนแอและไม่ชำนาญการใช้พลังของตนเอง คนสุดท้ายอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ หญิงสาวผู้แอที่สุดแต่ก็มีความสามารถเฉพาะตัวมากที่สุด



ทว่าปัจจุบันเธอยังอ่อนแอเกินไปที่จะปกป้องตัวเอง บทเรียนครั้งนี้จากที่เขาคอยแอบดูมาตลอดหลายวันก็เริ่มเข้าใจว่าเจ้าอุราฮาระกำลังทำอะไร นั่นก็คือบอกสภาพความเป็นจริงสองเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานเป็นทีมของพวกอิจิโกะนั่นเอง



"แผนของคุณอุราฮาระคืออะไรคะ ท่านหัวหน้าพอจะทราบหรือเปล่า ?"



"ก็ไม่รู้สินะ เรื่องนั้นชั่งมันก่อนเถอะ เป็นยังไงบ้างละครับคุณฮินาโมริ หลังจากที่ได้ฟังวีรกรรมส่วนหนึ่งของไอเซ็นโซสึเกะ จากปากของผู้เคราะห์ร้าย"



"..."



แม้ใจของหญิงสาวจะไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ทราบมาจากคุณอุราฮาระก็ตาม แต่ข้อมูลของเขาและข้อมูลของท่านหัวหน้าที่เคยให้เธออ่านมันตรงกันทั้งหมด ทั้งเรื่องราวการหายไปของยมทูตในอดีต ทั้งอดีตหัวหน้าหน่วยสี่คน รองหัวหน้าหน่วยสี่คนเองก็ตกเป็นเหยื่อการทดลองของไอเซ็นโซสึเกะด้วย



"ท่านหัวหน้า..."



"ที่ผมให้คุณเลือกเส้นทางของตัวก็เพราะ ยังมีชายคนหนึ่งที่ห่วงใยคุณอยู่ตลอด เขาคนนั้นในตอนที่คุณไม่ได้สติก็มาเยี่ยมดูแลคุณอยู่เสมอโดยที่คุณไม่รู้เลยสักครั้ง ตอนที่คุณบาดเจ็บหนักใกล้ตายก็มีเขาที่โกรธแค้นแทนคุณจนเสียสติได้รับบาดเจ็บทั้งกายและใจเพราะไม่สามารถปกป้องคุณได้"



ราเซ็ตสึกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง ถ้าพูดขนาดนี้แล้วอีกฝ่ายยังคิดไม่ได้ ก็น่าสงสารพ่อเตี้ยกระสอบทรายของเราแล้วละ แต่เอาจริงๆฮิซึกายะเองก็ปากแข็งและซึนเดเระมากจนฮินาโมริที่แสนซื่อบื้อยังไม่เข้าใจ



"ท่านหัวหน้าหมายถึงชิโร่จัง..."



"ก็ไม่รู้สินะครับ แล้วคำตอบละครับ"



"ขอฉันเก็บเอาไปคิดสักวันได้หรือเปล่าคะ"



"ตามสบายเลยครับ"



"ขอบคุณนะคะท่านหัวหน้า"



ชายหนุ่มโบกมือและหันหลังนำผ้าห่มคลุมโปงโดยไม่สนใจอีกฝ่ายที่นอนอยู่ห่างจากเขาสามถึงสองสามเมตรและหลับไป ทางหญิงสาวตอนนี้ยังมีเรื่องราวให้เธอคิดอีกมาก แต่ที่น่าตกใจก็เรื่องที่หัวหน้าพูดให้เธอฟังมากกว่า



ตั้งแต่มีท่านไอเซ็นชายผู้ช่วยชีวิตเธอที่เกือบตายเอาไว้ตอนฝึกภาคปฏิบัติที่โลกมนุษย์ เป็นที่ปรึกษา เป็นคนที่คอยชี้แนะเธออยู่ตลอด จนอีกฝ่ายเข้ามาในใจอย่างมิอาจลบเลือนไป ตัวตนคนรอบข้างเธอก็แทบจะไม่สนใจมันเลยด้วยซ้ำ สิ่งที่เธอรัก เคารพ ชื่นชม ศัทธาและหลงใหลโดยต้องการจะมอบทุกอย่างเพื่อให้เขาคนนั้น 



มันทำให้เธอไม่เคยย้อนมองคนที่เคยอยู่เคียงข้างเธอมาก่อน ทั้งที่ชายคนนั้นแอบปกป้องเธอ คอยเตือนเธออยู่เสมอ แม้แต่ตอนที่รู้ว่าท่านไอเซ็นทรยศ แต่ในสมองของเธอก็มีแต่เรื่องของท่านไอเซ็น 



อยากช่วยท่านไอเซ็น อยากทำเขากลับมาอ่อนโยนเหมือนเดิม แต่ว่าจากคำเตือนของหัวหน้าคุโรกิทำให้เธอเริ่มคิดถึงชายร่างเล็กที่เธอไม่เคยหันกลับไปเหลียวมอง มือเล็กกำผ้าห่มแน่น เธอรู้สึกโกรธตัวเองที่โง่เง่าและปล่อยให้ทุกอย่างกลายเป็นแบบนี้



'ชิโระจัง ฉันขอโทษ'




















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 766 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,046 ความคิดเห็น

  1. #807 ปลาน้อยลอยน้ำ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 01:22

    จะหายโง่ไหมหน๋อ

    #807
    0
  2. #591 bigbowka (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 07:15
    จะตาสว่างไหมแม่คุณ
    #591
    0
  3. #518 Rnozero (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 09:38

    ถ้าฮินาโมริยังไม่ตาสว่างขึ้นมาก็ยกโทชิโร่ให้ คุโรชากิ คาริน น้องสาวของอิจิโกะไปเลยแหละดี....ขอบคุณมากสำหรับตอนใหม่จ้าา

    #518
    0
  4. #512 Prime win (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2563 / 00:11

    "ชิโร่จัง ฉันขอโทษ ฉันจะไปหาท่านไอเซ็น" พีคเลยนะ

    #512
    1
  5. #511 รัตติกาล (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 23:41
    คู่อื่นไม่สน แต่อยากให้งิน(ไม่ตาย)ได้คู่กับรันงิคุ
    #511
    0
  6. #510 Taberong140501 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 16:46
    loli and shota
    #510
    0
  7. #509 Iด็กไม่รู้จัnโต (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 09:47
    ม่ายน้าาา หัวหน้าฮิตสึกายะนี่เราเชียร์ให้ได้กับคารินอ่ะ ฮินาโมรินี่ให้หลงไอเซ็นไปเถอะ เจ๊แกฉลาดน้อยเกินปายยย
    #509
    1
    • #509-1 Mystery​ 'Z'​(จากตอนที่ 32)
      2 พฤศจิกายน 2563 / 15:58
      อันนี้ผมเห็นด้วย คาริน ดูเข้ากับโทชิโร่มากกว่า ส่วนฮินาโมริ นี่มันมีภาพจำจากเนื้อเรื่องหลัก ทำใจชอบไม่ลงจริงๆ
      #509-1
  8. #508 Will_montake (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 09:38

    ในที่สุดก็มีสมอง “นิดหน่อย”

    #508
    0
  9. #506 pimmadakiddee (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 07:40

    น้องฮินาโมริ ทำไมอ่านไปอ่านมาถึงรู้สึกเศร้ากัน!?
    #506
    0
  10. #505 Redeye69 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 07:37
    ขอบคุณครับ
    #505
    0
  11. #504 Creator Happiness Invulnerable (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 07:07

    ยอมรับความเป็นจริงดีกว่าหลอกตัวเองนะฮินาโมริ
    #504
    0
  12. #503 DragoonSpirit (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 06:58
    ชิโร่จัง ชั้นขอโทษ
    ชั้นหลงรักท่านหัวหน้าคุโรกิแทนท่านไอเซ็นแล้วละ
    #503
    4
    • #503-3 เเเ (จากตอนที่ 32)
      2 พฤศจิกายน 2563 / 08:07
      จากจะโดนแค่ ดอกซากุระฟันหัว จะแถมมังกรน้ำแข็งงับหัวไปอีกดอก เผลอๆโดนลูเคียจับสตาฟแช่แข็งเอาอีกขั้นนี่ดิ
      #503-3
    • #503-4 I am bananalord(จากตอนที่ 32)
      2 พฤศจิกายน 2563 / 08:43
      NTR โตะ!!!
      #503-4
  13. #502 BLOODY BABY (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 06:42
    ว้าว นางเริ่มคิดได้แล้ว
    อัพเช้าจัง
    #502
    0
  14. #501 ThisIsMy1Tab (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 06:35
    อ้าาจงลืมตาดูโลกซะแม่หนูน้อย
    #501
    0
  15. #500 kangza45782 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 06:18
    ดีจ้าาา
    #500
    0